Schoorlse duinen

De trap naar de hoogste duinen van Nederland

Als ik op 's morgen om even na half acht 's aan kom bij het Buitencentrum van de Schoorlse Duinen is het nog lekker rustig. Op een informatiebord wordt ik welkom geheten en heb ik de keuze uit verschillende tochten. Ik kies voor de Noordzeetocht waarbij de zee hemelsbreed 5 kilometer verderop is. Verder wordt aangegeven dat het een route is met verrassende uitzichten die me langs open duingebied voert. 

Dat lijkt me wel wat en Ik ben nog geen 2 minuten onderweg of er duikt al een trap van ongeveer 250 treden voor me op. De snelheid is er gelijk uit en bovenaan de trap geeft een bord aan dat ik in de hoogste duinen van Nederland ben beland en me 54 meter boven NAP bevind. Het uitzicht is hier al ontzettend mooi en ik ga verder met het volgen van de houten palen met blauw gekleurde pijlen. Het is ook Nederlands breedste duingebied en een eeuw geleden was het hier één grote zandbak, nu broeden er tientallen vogelsoorten, groeien er de mooiste paddenstoelen en speelt het zonlicht met duizenden boomblaadjes. 

Na het Vogelmeer kom ik geen blauw gekleurde pijl meer tegen en het enige dat ik weet is dat ik naar de zee toe moet. Een paar sandalen bij het meertje geeft me het gevoel dat er hier al meer mensen de weg zijn kwijt geraakt. Een ANWB paddenstoel geeft aan dat ik nog 500 meter van het strand bij Schoorl aan Zee af ben. Een ware meeuwenkolonie is hier aan het uitrusten en er blijven er zelfs een aantal zitten als ik dichterbij kom. 

Via de strandopgang kan ik de oorspronkelijke route weer oppakken en loop ik aan de andere kant het duingebied weer in. Hier tref ik een gebied aan waarbij het lijkt of het een tijdje terug in brand heeft gestaan. Als ik dit later op internet bekijk blijkt dat dit duingebied tussen augustus 2009 en mei 2011 verschillende keren werd getroffen door een brand waarbij vele hectare aan natuurgebied in vlammen opgingen en de inwoners van Schoorl en Bergen aan Zee zelfs geëvacueerd werden. Bij vrijwel elke brand werd brandstichting vermoed en nadat de politie drie mensen arresteerde, is er in het gebied geen brand meer uitgebroken. Rond 9 uur ben ik na ruim 10 kilometer terug bij het Buitencentrum en vertrekken verschillende groepen hardlopers voor hun tocht door dit prachtige gebied, mijn morgen is prima begonnen.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

Een paar sandalen bij het Vogelmeer

Verschillende keren heeft het duingebied in brand gestaan

Training in Hourdel Picardië Frankrijk

De witte vuurtoren in het haventje van Hourdel

Dit jaar hebben we Picardië in het noordwesten van Frankrijk uitgekozen als vakantiebestemming en het is één van de 22 regio's waarin het land is onderverdeeld. De streek bestaat uit drie departementen die de naam dragen van een rivier: de Somme, de Oise en de Aisne. Ons bivak voor de komende twee weken is in de eerstgenoemde streek.

Afgelopen zondag zijn we aangekomen en tot en met maandagavond is er hier meer regen gevallen dan dat het droog is geweest. Dinsdag is het gelukkig een vrij zonnige dag en aan het eind van de middag trek ik hardlopend de streek in.

Vanaf camping Les Galets de la Molliere loop ik zuidoostelijk, langs het kapelletje in de richting van de D3. Deze steek ik over en sla vervolgens linksaf een pad in dat tussen de weilanden door loopt. In Lancheres laat ik rechts van me het Maison de l'Oiseau liggen, een museum waar je een verzameling van ruim 300 opgezette vogels vind die in de baai van Somme voorkomen. Door reconstructie is de natuurlijke omgeving waarin ze wonen nagebootst.

Ruim een kilometer verder kom ik langs verschillende meertjes waarin kiezels gewonnen worden en even later loop ik het dorpje Hourdel binnen. Het is een klein vissershaventje op het uiterste zuidpunt van de baai van Somme en de net gevangen vis wordt op de kade direct verhandeld. In de haven staat een opvallende witte vuurtoren en in de baai kun je het woongebied van de enige zeehondenkolonie van Frankrijk vinden terwijl ze liggen te luieren op de drooggevallen zandplaten. Doordat het net hoogtij is geweest gaat dit schouwspel aan me voorbij.

Het is niet gemakkelijk lopen over het strand omdat het hier bestaat uit miljoenen galets, platte ronde en ovalen stenen. Na ongeveer een kilometer kom ik op een goed begaanbaar fietspad en even later loop ik het duingebied in met hier en daar een waterplas. Op de slikken en schorren is het prachtig lopen en waarschijnlijk dringt het water bij hoogtij soms tot hier door. Bij het eerste reddingshuisje dat ik tegenkom ga ik weer terug naar de camping, mijn eerste training dit jaar in Frankrijk zit er op en het is nog droog gebleven ook!

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

Het is niet erg gemakkelijk lopen over de galets

Akersloot, rondje Alkmaardermeer

Het Alkmaardermeer

Nadat we heerlijk enkele uren bij een strandtent in Zandvoort op een terrasje in de zon hebben gezeten, hebben Ina en ik aan het einde van de middag nog zin om een klein eindje te gaan lopen. We besluiten om een rondje langs het Alkmaardermeer te maken dat enkele kilometers van ons van der Valk hotel in Akersloot af ligt.

Nadat we de drukke Geesterweg zijn overgestoken slaan we rechtsaf en komen langs het stoomgemaal van Limmen. IK lees op een bord dat in het verleden de Groot-Limmerpolder werd bemalen door twee windmolens: de Noordermolen en de Zuidermolen en op de plaats van laatsgenoemde molen werd in 1879 het stoomgemaal gebouwd. Na veertig jaar dienst werd de stoommachine in 1919 vervangen door een 80 PK draaistroom electromotor van Brown Boveri.

Even later slaan we de Klaas Hoorn- en Kijf polder in, dat langs de rand van het Alkmaardermeer loopt. Het is een mooi water- en vogelrijk gebied dat in de zomer veel voor recreatie wordt gebruikt. Daarnaast is het Alkmaardermeer een vaarroute voor schepen die uit de Zaanstreek naar het Noordhollandsch kanaal varen om zo bijvoorbeeld Alkmaar of Den Helder te bereiken.

Als we het natuurgebied uit zijn, komen we weer op de Geesterweg en lopen we langs deze weg weer terug naar ons vertrekpunt. In een vrij laag tempo hebben we er ruim zes kilometer opzitten maar we genieten van de prachtige omgeving en een stukje Noord-Hollandse cultuur en geschiedenis. Het is een leuk begin van onze driedaagse vakantie.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

Dicht in de buurt van Schiphol


We komen verschillende reigers tegen in het natuurgebied



Training op het strand in Noordwijk

In de buurt van het strand in Noordwijk

Midden in de nacht heb ik Merle, samen met haar vriendinnen, afgezet op de luchthaven Schiphol voor hun vakantie naar Spanje. Nadat Bram en ik hun uitgezwaaid hebben, willen we doorrijden naar de proloog van de Tour de France in Rotterdam. In de tussenliggende uren besluiten we met dit warme weer om naar het strand van bloemenbadplaats Noordwijk te gaan. Even na 6.00 uur 's morgens zijn we daar al en parkeren onze auto naast Huis ter Duin, het hotel waar het Nederlands elftal vaak bij thuisinterlands hun onderkomen heeft. Bram slaapt daar liever wat bij maar ik trek even later mijn hardloopschoenen aan om er een kilometer of zeven te gaan trainen.

Ik loop over de boulevard in noordelijke richting. Koningin Wilhelmina kijkt vanaf een sokkel op me toe zoals zij in op 4 april 1940 in Noordwijk de gelegerde troepen inspecteerde. Iets verderop staat de vuurtoren uit 1922 met een hoogte van 25,5 meter, dat onderdeel van de kustbewaking is. Iets verder loop ik het strand op en lees ik op een bord dat er enkele jaren terug nog zand uit zee gebruikt is om bredere duinen te maken om zo de kustveiligheid voor de komende jaren te garanderen. Het geeft een veilig gevoel. Ik loop even langs de auto maar Bram ligt heerlijk te slapen en ik steek de weg over om een stukje door het dorp te lopen. De kerkklok staat op 6.48 uur en de eerste winkeliers zetten hun spullen al weer buiten. Bij de Coepelduynen van Staatsbosbeheer loop ik van de andere kant het strand weer op en hier is de reinigingsdienst al bezig om het strand voor de komende zomerdag weer schoon te maken. Op het strand lopen inmiddels meer hardlopers en heb ik er mijn training opzitten als enkele strandtenthouders net aan hun werkdag zijn begonnen.

We rijden door naar Rotterdam en ik parkeer mijn auto bij Diergaarde Blijdorp. In het naastliggende hotel zitten de tourploegen van Euskaltel, Lampre, Omega Pharma en Rabobank en bereiden zich voor op de proloog van vanmiddag. Alle renners zijn daar aanwezig en de ploegen besluiten om een uurtje te gaan warmdraaien. Ook plaatsgenoot Robert Gesink komt naar buiten en ik maak nog even een kort praatje met hem en wens hem veel succes voor de komende drie loodzware weken. In Rotterdam zelf slaat het weer 's middags erg om en de meeste mensen zijn er zo te zien niet op voorbereid. Het is voor de meesten dan ook een groot geluk dat de regen niet echt doorzet en het voorspelde onweer achterwege blijft. Net voor middernacht komen we weer in Aalten aan en is er weer een prachtige dag voorbij.

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

Samen met de sympathieke Robert Gesink, ik hoop dat hij in deze Tour de France een mooie klassering kan rijden

Training in Scharendijke (Zeeland)

Aan het Noordzeestrand in Scharendijke

Op één van de Zeeuwse eilanden ligt het dorpje Scharendijke. Het is ontstaan in de 15e eeuw aan een schaardijk, ligt op het eiland Schouwen-Duiveland en telt maar liefst 1.347 inwoners. Het eiland is in de zomer erg in trek bij (Duitse) toeristen en de plaats Renesse is op het eiland een populaire vakantiebestemming voor jongeren. Als je dan door een groepje jongeren gevraagd wordt om hen naar hun vakantieadres toe te brengen, moet ik na een lange autorit toch even de kop in de wind gooien voordat ik begin aan de terugreis.

Op een parkeerplaats langs de N57 parkeer ik mijn auto en ik ben hier maar enkele honderden meters verwijderd van de Noordzeekust. Het is erg winderig maar prachtig weer om te gaan kitesurfen. Wat een snelheid krijgen die mensen op dat water. Na enkele kilometers over het strand te hebben gelopen, ga ik een tunneltje onder de Rijksweg door en kom ik bij het Grevelingenmeer. In de verte zie ik ‘Het Koepeltje’, dat in de oorlogsjaren een beschutte uitkijkpost was om naderende vijandelijke schepen tijdig op te merken. Het rieten dak kan wel wat renovatie gebruiken.

Het Grevelingenmeer is een populaire watersportplaats voor sportduikers en in de buurt van de Jachthaven beoefenen dan ook enkele duikers hun hobby. Ik maak even een praatje, schiet enkele foto’s en loop de jachthaven binnen. Hier liggen enkele mooie schepen tussen en zie ik dat je er een zeilboot kunt huren. Vandaag doe ik dit maar niet en ik loop weer in de richting waar ik mijn auto geparkeerd heb.

Op de weg terug vraag ik me zelf af hoe het er hier in de winter uit moet zien. Weinig te beleven, koud, winderig en veel minder toeristen zijn enkele woorden die me te binnen schieten. Maar de mensen die er wonen, kunnen ook niet zonder deze toeristen. Het is toch een belangrijke inkomstenbron voor het eiland en het bevorderd de werkgelegenheid. Misschien hebben een aantal van deze inwoners wel twee verschillende banen? Wie het weet mag het zeggen!    

Klik voor enkele foto’s op de link

fotoalbum

Training van Dinard naar Saint Jouan des Guerets (Frankrijk)

Met schoonzus Annemarie in Dinard

Mijn schoonzuster Annemarie biedt mij aan om mij met de auto af te zetten in Dinard en daar maak ik natuurlijk dankbaar gebruik van.

Ik loop van hieruit helemaal langs de kust terug en kom kliffen, kreken, kleine havens en luxueuze villa’s tegen. Ik ben al gauw bij het Pointe du Moulinet en van hieruit heb je een prachtig uitzicht over zee op Saint-Malo. Even later kom ik op de Promenade au Clair de Lune en hier lijken de pittoreske villa’s aan de rotsen te zijn opgehangen. Een erg mooi en imponerend gezicht. Soms is het pad nog geen meter breed en is het goed uitkijken waar je loopt.

Na ruim acht kilometer loop ik op een 750 meter lange stuwdam uit de jaren zestig van de 20e eeuw. Het is een onderdeel van de eerste energiecentrale op basis van het getij en het verbindt Saint-Malo met Dinard door middel van een brug. De grootste getijdencentrale ter wereld, produceert veel stroom tegen lage kosten en kan een stad van 300.000 inwoners van stroom voorzien.

Als ik de brug over ben is het goed opletten omdat er constant auto’s met 70 km/uur langs mij heen rijden. Een kilometer verder ben ik gelukkig weer op rustige wegen belandt en kom ik na ruim 14 kilometer weer bij de camping aan. Mijn laatste training in Frankrijk zit er op!

foto’s Dinard-Saint Jouan des Guerets

Training in Quelmer (Frankrijk)

De prachtige omgeving van Quelmer

Mijn zwager Henk en zijn zoon Maurits en Merle en Bram willen op donderdagavond op de mountainbike naar het strandje in Quelmer fietsen om te kijken of ze wat Sint-Jakobsschelpen kunnen vinden en dit is een mooi klein afstandje om mee te gaan.

Na zo’n 1500 meter loop ik langs het Labyrinthe du Corsaire, een doolhof door de ma:isvelden van 11 hectare groot en ze presenteren zich als de grootste van Europa. Erg druk is het er niet meer.

Een kleine kilometer verder volg ik het bordje Chantier Laval en kom hier in een wereld die stil lijkt te hebben gestaan. Het heeft hier wel wat weg van een botenkerkhof. Vele vergane boten liggen op het droge strand. Ik heb er nog even in gekeken maar ik denk dat de bemanning zich op tijd in veiligheid heeft kunnen brengen. Ik loop de weg verder naar het westen en op een gegeven moment gaat deze over in het water. Hier kom ik de anderen weer tegen en maak nog een aantal foto’s.

Een half uur later ga ik terug en neem bij het Labyrinthe du Corsaire een andere afslag en wordt mij door een paar Spanjaarden nog naar de weg gevraagd. Ik zal er al wel aardig op zijn Frans uitzien maar helpen kan ik ze niet!

foto’s van de training in Quelmer

Zweten aan het Scheveningse strand

Voor de Pier in Scheveningen

We zijn samen, met twee van de kinderen, er even lekker tussenuit geweest en hebben onder andere het strand in Scheveningen bezocht.

Op hetzelfde strand heb ik nog een duurloopje gelopen wat toch weer eens heel wat anders is dan het bos waarin ik meestal train.

Training op het strand van Zandvoort

Uitwaaien aan het strand in Zandvoort

Afgelopen week zijn we voor een korte vakantie enkele dagen naar Zandvoort geweest. We hadden een mooi hotel direct aan de boulevard geboekt.

Even lekker uitwaaien aan zee en daarnaast was het ook nog prima strandweer. Natuurlijk heb ik nog een lekkere strandloop van ongeveer 8 kilometer gemaakt. Maar op het strand lopen is toch wel heel wat anders en veel zwaarder dan op de weg. Bram heeft gelijk maar wat foto’s gemaakt.