Onverwachts bezoek

Erwin en Luuk

Vandaag 27 december 2020 zijn Bjōrn en ik 12,5 jaar getrouwd. Ook viert Bjōrn zijn 44e verjaardag. Helaas kunnen we dit niet uitgebreid vieren vanwege de Corona. Niet dat ik het erg vind. Het kost alleen maar geld. En dat geld geven we toch liever uit aan sport artikelen. Visite verwachten we dus ook niet. Toch komen er nog mensen aan de deur om ons te feliciteren. Hartstikke leuk. Ook is het buiten versierd.

Rond 14:30 uur wordt er wel honderd keer op de bel gedrukt. Kris zegt: er is iemand aan de deur. Ik zeg ga kijken dan. De felicitatie dienst staat voor de deur. Het zijn niemand minder dan Erwin Wamelink en Luuk te Brake. Ze hebben hun zondagse kleding er speciaal voor aangetrokken. Mooi in sporttenue. Ilse, de vriendin van Luuk heeft ze in Lievelde afgezet met de bedoeling dat ze lopend teruggaan naar Aalten. Zo heeft Ilse ook wat tijd voor zichzelf, wat ze zeker nodig heeft met deze wilde, stoere, lompe, onbenullige man.

Zoals jullie allemaal wel weten, zit er toch niemand op bezoek van deze twee te wachten. Met veel bombarie en lawaai komen ze binnen stormen, want ooh wat is het koud buiten met storm Bella. Ondertussen komen er steeds meer buren naar buiten die op het lawaai afkomen. Ik bied alvast mijn excuses aan dat hun middag rust verstoord is. Bjōrn heeft de verkleumde jongens ondertussen koffie aangeboden. Ik zie dat Erwin liever wat anders wil. Ik vraag of ze niet liever een biertje willen drinken? Ik breng ze dan later wel naar huis. Luuk en Erwin kijken elkaar aan en besluiten het dan toch maar bij koffie en taart te houden.

De stoere praatjes beginnen alweer. Om 15:00 uur is het dan toch tijd om richting Aalten te gaan, omdat het anders te donker wordt. Ze willen een rustig duurloopje naar Aalten doen van 4 minuut de kilometer. Het is ongeveer 10 kilometer en dat willen ze toch wel binnen 38 minuten rennen. Dan zijn ze nog voor het donker terug. Lekker joggen noemen ze dat ook nog. Erwin denkt dat 36 minuten ook nog wel haalbaar is, maar Luuk vind dat ze het rustig aan moeten doen in de storm. Ze hebben namelijk de hele weg storm Bella voor. Toch nog vier keer gevraagd of ik ze niet weg zou moeten brengen. Je zag ze twijfelen, maar dan wordt het zeker doorverteld bij Ava en dat kan toch echt niet. Ze hebben een reputatie hoog te houden. Uiteindelijk ze de deur uitgewerkt en ze succes en sterkte gewenst met de terug reis. Bikkels Bunt ze. Erwin en Luuk bedankt voor het mooie cadeautje en voor jullie leuke verrassingsbezoekje. Jullie zijn een leuk en welkom lichtpuntje in deze Corona crisis.

Groeten Katja Demkes

Henk en Ineke Mengers 40 jaar getrouwd

40 jaar Henk en Ineke

Corle, Winterswijk, 7 december 2019

Winterswijk, 1979. Het is vrijdag 7 december.  Het is 10 graden, er waait een matige wind uit het zuid-westen en de zon is in geen velden of wegen te bekennen. In de krant wordt melding gemaakt van het besluit dat ouderen nu ook welkom zijn bij de politie en dat Maggie MacNeal naar het songfestival mag. Aan het eind van de middag kijkt de nog net geen 22-jarige Ineke haar pas 23 jaar geworden Henk nog eens diep in de ogen aan. Over 6 nachtjes is het zover en zullen zij het ja-woord uitspreken en elkaar voorzichtig de ring om de vinger schuiven. Is overal aan gedacht? Gemeentehuis, dominee, zaal Wamelink, uitnodigingen verstuurd, de koetsjes en de paarden besteld? Zenuwen of gezonde spanning? Einde van de jeugd? Begin van een volwassen leven? Wat gaat er door hen heen?

Corle, 7 december 2019. 40 jaar na dato, 6 dagen voor de dag waarop ze kunnen terug kijken op maar liefst 40 jaar huwelijk en vooruit zullen blikken naar een hopelijk nog lange gelukkige toekomst. Bij Gasterij Ankomm’n is het een drukte van belang. Meer dan 100 mannen en vrouwen staan te wachten in hun zwarte t-shirt met het logo van de Zandloper, de wangen versierd, om daardoor hulde te brengen aan het paar dat hen zo vol overgave stimuleert bij het uitoefenen van de hobby: de edele sport van het hardlopen. Ineke en Henk staan te glunderen. Een glimlach krult om de lippen van Tom, Annemarie en Jaap, de drie kinderen, ze zijn alle drie aanwezig. Wie had ooit gedacht dat zoveel mensen in zouden gaan op de uitnodiging van Ineke en Henk om op deze manier hun 40-jarig huwelijk te vieren?

De jaren lijken voorbij gevlogen sinds die dag in 1979. Zoals in elk leven is er ook in het leven van ons koppel van de dag veel gebeurd. Er waren leuke en mindere leuke tijden. Met de jaren kwam de bagage, de levenservaring. Levenservaring brengen ze mee en delen ze, want hardlopen is voor Henk niet alleen maar hardlopen, maar ook een way of life en hoewel Ineke het wandelen verkiest boven het rennen is zij ook in zekere zin besmet geraakt met het virus. Haar enthousiaste belangstelling en ondersteuning is niet alleen voor Henk, maar voor menigeen een stimulans. Dat is merkbaar en voelbaar op deze zaterdag, die net zo druilerig was als die vrijdag, 40 jaar geleden. Er wordt gezongen. Niet zo maar een liedje, maar het lopersgilde heeft er tijd in gestoken. Het lijkt wel een heuse rockmusical die in de oude boerderij ten gehore wordt gebracht. Ineke en Henk, ze worden er stil van. Henk doet nog een poging een dankwoord te spreken, maar zijn stem stokt. ‘Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen’ Beter had hij niet onder woorden kunnen brengen dat hij onder de indruk is.

Dan starten de lopers voor hun duurloop over verschillende afstanden door het prachtige buurtschap Corle. Het is nat, het is drassig. Onderweg over de Mentinkweg richting Corleseweg krijgt menigeen al natte voeten voordat we goed en wel onderweg zijn, maar wat is het gezellig! Ons kent ons en het is geen moment stil. Reeën zullen er ongetwijfeld zijn, maar worden niet gespot. Lang voordat het kwebbelende gezelschap langskomt hebben ze zich al uit de hoefjes gemaakt.

Bij de Mentinkberg doen we een warming-up. Ook al is het vanochtend een feestelijke bijeenkomst, het ritueel zoals door Henk is aangeleerd, dient te worden afgewerkt. We houden eerst links aan, kiezen zoveel mogelijk de onverharde paden. Een klaphek wordt hoffelijk opengehouden, totdat alle lopers hebben kunnen passeren. Na enige tijd steken we de Corleseweg weer over. Via nog weer een fietspad,  de Dollemansweg en een pad door het bos naderen we het Korenburgerveen. Daar aangekomen vertragen we ons rustige duurlooptempo en doorkruisen in wandeltempo de prachtige natuur in het Veen. Er wordt serieus gesproken, gelachen, gewisseld van gesprekpartner en voordat we het weten is het veen al weer verlaten, waarna we via de Arrasveldweg al ras weer aankomen bij ‘Ankomm’n’.

Daar aangekomen is er nog een blokje kaas, een zoutje, stukje worst en een drankje. Ik sta al bijna buiten als iemand mij erop attendeert dat er ook nog Glühwein is. Het was nog lang onrustig in Corle! Ik kan me haast niet voorstellen dat het volgende week bij het feestje voor intimi gezelliger is! Ineke en Henk, van harte en hartelijk dank voor de uitnodiging om aanwezig te zijn bij de originele en onvergetelijke manier waarop jullie dit jubileum met ons hebben willen vieren!

De '12 kilometer lopers'

Huisje, boompje, bedankje, drankje.....

Rudi Meinen en Walter Vaags voor de geplaatste meiboom

Bij AVA`70 wordt vrijwel geen mogelijkheid onbenut gelaten, om rond een hoogtepunt een feestje te bouwen. Soms gaat het hierbij om een jubileum, een andere keer wordt een (individuele) topprestatie of kleine anekdote op feestelijke of ludieke wijze in de schijnwerpers gezet. Meestal wordt dit verenigingsbreed gevierd, maar ook soms neemt een groep ook zelf het initiatief.

Onlangs ging de club een beetje “out of the box”, door een hoogtepunt buiten de veilige AVA-zone feestelijk te omarmen. Bij onze achterburen, Junus en Hanneke, was de top bereikt van hun nieuwbouwproject en er werd direct alarm geslagen. Een meiboom in augustus….. nood breekt wetten, dus vlot werd er een legale den gescoord.  Een fijne groep decoratiespecialisten werd aan het frutselen gezet met crêpepapier. Uiteraard in de clubkleuren, geel en blauw, dus het resultaat was bij voorbaat al prachtig. In een hoek van het clubhuis, werd de betere poëzie op papier gezet. Dit leverde een prachtige bloemlezing op, die het groene licht van een ieder kon wegdragen. Het geheel werd in optocht gesleept naar het bouwproject en daar in stijl deskundig geposteerd.

Hoewel Junus en Hanneke van alle activiteiten niets hadden meegekregen, konden ze het ludieke gebaar van Noaberschap enorm waarderen. Op donderdag 24 augustus jl. was de club meiboomplaatsers uitgenodigd voor een hapje en een drankje. Een select gezelschap toog na de training naar de achterburen en werden hartelijk ontvangen. Allereerst werd er een kijkje genomen naar het gloednieuwe onderkomen, dat nog geen definitieve bestemming bleek te hebben. Een atelier voor Hanneke vormde een zekerheidje, maar daarnaast waren er nog een flink aantal vierkante meters beschikbaar. Het geheel was stijlvol opgetrokken en naast nieuwe materialen werd er ook veel tweede en derdehands materiaal gebruikt. De creativiteit vierde hoogtij, dat was wel duidelijk.

Niet omdat het moest, maar wel omdat het kon, nam het AVA-gezelschap zitting op het buitenterras, waar werd genoten van taart, drank en lekkere hapjes. De hardlopers konden voldoende calorieën stapelen en  het was een meer dan aangename avond. Junus en Hanneke, bedankt voor de gastvrijheid en succes met de afbouw! 

Smaakvol uitje kantinepersoneel en hoofdtrainers AVA'70

De immens populaire Heelwegenees doet het altijd goed met zijn praatjes en met name het vrouwelijk schoon, vermaakt zich altijd kostelijk, wanneer de entertainer van wal steekt

Met enige regelmaat biedt het bestuur van AVA`70 groepen vrijwilligers de mogelijkheid om een avondje gezellig op stap te gaan op kosten van de club. Dit kan worden gezien als bedankje voor het vele vrijwilligerswerk dat wordt verzet. De ene keer gaat het om een BBQ, een andere keer om een stamppotbuffet of een avondje wokken. 

Op zondag 28 januari jl. was het de beurt aan het kantinepersoneel en de hoofdtrainers om gezellig op stap te gaan en deze uitdaging werd graag aangenomen. Een flinke groep van bijna 4o vrijwilligers meldde zich rond 18.45 uur bij WOK Wamelink om hier gezellig enkele uren te gaan tafelen. Uiteraard kon Erwin, naar men zegt een verre neef van de eerste eigenaar van dit familiebedrijf, niet ontbreken op dit gala. Hoewel enige gelijkenis met de kleine baas van dit etablissement volledig mank gaat, blijkt onze blanke Keniaan in de Winterswijkse eetgelegenheid ook bepaald geen onbekende. Hij had de opdracht gekregen om de AVA-janen enigszins in toom te houden en diende als bewijs wat fotomateriaal te verzamelen en dat viel zeker niet mee. Nu was Wamelink ook een beetje uit zijn doen, want na afloop gaf hij grif toe, zich mateloos te hebben geërgerd aan het onwijze schransgedrag van tal van aanwezigen. Namen heeft hij niet genoemd, maar het kan zomaar zijn, dat dit nog een staartje krijgt, want als hij de pen pakt….. 

Ook Haupttrainer Theo was van de partij en dat was al een wereldwonder op zich. Voor het eerst in zijn grootse geschiedenis had Stronks zich af in de week voorafgaand, moeten afmelden voor de baantraining, vanwege een verkoudheid. En niet zomaar een hoestje. Hij blafte als een volwassen zeehond en zou met zijn gehoest, gejank en gesnotter in de opvang Ecomare op Texel zeker geen slecht figuur hebben geslagen. Maar Theo is een taaie rakker en is gelukkig aan de beterende hand. Hij had overigens wel regelmatig de hulp nodig van een prachtig gestreken, fraai geblokte zakdoek. 

Tijdens een dergelijk gezellig etentje krijg je altijd een mooi inzicht in het eetpatroon van het gezelschap. Dan hebben we het in het geheel nog niet over de hoeveelheid. Sommigen blijken zich werkelijk nergens voor te schamen en dat is feitelijk best jammer, als je de uitstekende reputatie van AVA`70 in ogenschouw neemt. Nee, we gaan even terug naar hetgeen sommigen op het bord stapelen. Al hoewel, stapelen was bij “candyman van Rijs” niet helemaal het juiste woord. De immens populaire trainer van het als maal verder groeiende B-peloton blijkt bepaald geen veelvraat. Groente komt in zijn woordenboek in het geheel niet voor als compensatie slikt hij dagelijks twee handen vol pillen. Hij was meer aan het vet scoren, want de patat, frikandellen en saté bleek niet aan te slepen. Als de fritesbak weer eens leeg was, doodde hij de tijd met het slurpen van bami of nam een pepermuntje. 

Een enkeling bleek op dit gezellig samenzijn de grootste moeite te hebben, om de gedachten erbij te houden. Dirk Vreman was zo`n geval. De immens populaire Heelwegenees doet het altijd goed met zijn praatjes en met name het vrouwelijk schoon, vermaakt zich altijd kostelijk, wanneer de entertainer van wal steekt. En dan ook niet van ophouden weet. Maar dat was dit keer toch anders, want Dirkie had kopzorgen en niet zomaar een beetje. Vrijdagavond 9 februari a.s. moet Vreman optreden in “de ton van Harreveld” tijdens de gans uitverkochte buutavond voor 50-plussers. Alleen al bij de gedachte hiervan slaat de stress hem al op het lijf en dan te bedenken, dat de tekst ook nog niet helemaal af was. Nee, het was voor de ervaren A-loper verdamd lastig om de kop d`r biej te holden. De andere genodigde vrijwilligers hadden het gelukkig wel lekker naar hun zin en lieten zich het buffet meer dan geweldig smaken. Ze hadden dit gezellige AVA`70-avondje ook allemaal dubbel en dwars verdient!

AVA'70 lid Bennie Wagener 80 jaar

Bennie Wagener 80 jaar

AVA'70 lid Bennie Wagener (80) loopt nog steeds hard

Het leek een trainingsochtend net als andere anderen voor de maandagmorgengroep, maar niets was minder waard. Veteraan Bennie Wagener was buiten op de baan al bezig met zijn gebruikelijke opwarmronde. Binnen verzamelden zich intussen zijn hardloopmaatjes om zich klaar te maken voor de training, die onder leiding stond van Gerda Demkes. Eenmaal buiten volgde een grote verrassing voor Wagener. Hij was op 18 januari 80(!) jaar geworden en dit heugelijke feit wilde zijn trainingsgroep toch zeker niet ongemerkt voorbij laten gaan. Na een korte toespraak volgde de overhandiging van een toepasselijk cadeau in de vorm van een mooie handdoek. De maandagmorgengroep bestaat vooral uit dames en dit zal zeker een stimulerende werking op hem hebben. 

Na afloop van de training volgde er in het clubhuis nog een gezellige nazit met koffie en gebak. Naast de wekelijkse training op maandagmorgen is de 80-jarige kwieke veteraan ook nog op andere terreinen actief bij AVA`70. Zo bezorgt hij het clubblad de Sprint en wordt hij af en toe bij wedstrijden ingezet als verkeersregelaar. Daarnaast laat Bennie zijn gezicht regelmatig zien bij overige activiteiten bij de vereniging. Het AVA`70-virus heeft Wagener ook overgebracht op zijn zoon, schoondochter en kleinzoon. De laatste wordt bijvoorbeeld bij clubwedstrijden door zijn opa op de foto gezet en dan is Wagener terecht trots op de prestaties van de junior. Bennie wist alle aandacht erg te waarderen en is ook zeker nog niet van plan om zijn hardloopschoenen in de wilgen te halen!

Beamerfoto's van 'De Bruiloft'

AVA'70 

Op verzoek van enkele aanwezigen op het feest hierbij nog een keer alle foto's die 's avonds op de beamer werden getoond. De meeste aanwezigen staan er wel een aantal keren op.

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

Stuksken voor het bruidspaar van onze muziekvrienden

Voor ons mooie bruidspaar

Zaterdag hebben we een mooi feestje gehad! Om een excuus te hebben voor het nuttigen van  het een en ander is er een bruiloft georganiseerd voor en door Avajanen. Marco en Ingrid wilden zich wel in het trouwpak hijsen om het feest op gang te helpen. Wat hebben ze toch veel over voor de vereniging!

Erwin Wamelink, Jerrel en Frank Roos hebben ons tranen met tuiten doen lachen. Frank werd geassisteerd door de kozakken André B, Geert W en André B. Ook allemaal vrijwillig. Voor de vereniging; kanjers zijn het! Dirk Vreman heeft de avond prachtig aan mekaar gepraat, die vervolgens knallend werd afgesloten door DJ Joppe!

Met mijn muziekvrienden hebben een fijn stuksken muziek mogen maken. Het was nou niet typisch bruiloftmuziek, maar liedjes met creatieve link naar onze mooie hardloopsport. Het anmekaarpraat verhaal van deze liedjes heb ik hier onder staan. Allicht een mooi stuksken om te lezen en te luisteren bij het verwerken van de kater. Marco en Ingrid (en natuurlijk Gerben, Martijn, Gerwin en Veronique) bedankt voor het mooie feest en dat we erbij mochten zijn! Nog vele jaren samen!

Stuksen voor het bruidspaar

Toen de ceremoniemeester mij vroeg of ik namens de club een stuksken voor ons mooie bruidspaar wilde maken, hoefde ik natuurlijk niet lang na te denken. Natuurlijk wil ik dat! Een stuksken met een betjen muziek zou leuk zijn hadden we zo gedacht. Marco was vroeger een legendarische DJ en heeft bij De Malle Jan heel wat harten sneller doen kloppen met zijn discobeats. Ingrid is getrouwd met de een na beste gitarist van Aalten. (De beste, muziekvriend Geert, staat hier naast me op ’t podium!) Dus een beetje muziek op deze sportieve bruiloft is meer dan gepast!

Samen met mijn muziekvrienden – ik zal ze straks aan u voorstellen – gaan we een uurtje “alternatieve hardloopmuziek” ten gehore brengen. Met een beetje fantasie en met een groot hardloophart is in de meeste muziek wel een link te leggen met onze mooie sport. Gaan we vanavond doen! Onze muziek wordt op de achtergrond begeleid met een diashow van Avajanen, uit het onmetelijke fotoarchief van neef Geert. Daar is Geert wel een paar avonden druk mee geweest. Bedankt Geert!

Laten we ons nu focussen op ons bruidspaar. Als er 2 van onze hardloopvrienden gaan trouwen, willen we hier natuurlijk even bij stilstaan. Best wel eens goed voor een hardloper, even stilstaan. Nu lopen Marco en Ingrid al heel lang samen. Nu is er wel eens praot van dat Gerdy en ik veel samen lopen, maar Marco en Ingrid lopen écht veel samen. Dus dat ze vandaag elkaar het ja-woord hebben gegeven is feitelijk meer dan logisch dan verrassend. Ik ben er overigens vanuit gegaan dat dit met goedkeuren van José en Gilbert gebeurd is…

Marco en Ingrid zijn een illuster trainersduo. Samen hebben ze de talenten van de B-groep onder hun hoede. Daarnaast lopen ze bijna wekelijks een wedstrijd, altijd samen uiteraard. Facebook staat er tenminste vol mee. En altijd weer die foto vanuit het autootje van Marco. Daar gaan ze weer! Vanavond gaan we ook samen op pad met Marco en Ingrid. We rennen van liedje naar liedje, samen met ons bruidspaar! Nu weten jullie wel dat Marco en Ingrid heel veel appen en facebooken met elkaar. Nu heb ik de hand weten te leggen op een app-communicatie, vooraf aan een trainingsavond…

“ Zeg Ingrid [smiley met een knipoog]”

“ Ja Marco? [smiley met een hartje]“

“ Vanavond weer een fijne duurloop met de B. Zin an? [smiley met zweetdruppeltjes]“

“ Zekers! [spierbal spierbal spierbal ] Zet je een mooie route uit” [smiley die een tong uitsteekt]

“ Natuurlijk schat!” [kussende smiley met een hartje]

“ Zeg Ingrid, had ik al eens gezegd dat ik het zo fijn vind om met je te rennen?“ [nogmaals zelfde smiley]

“ Haha, nee, eigenlijk niet! [smiley met vraagteken] Waarom eigenlijk? Om mijn mooie bips?” [onfatsoenlijk plaatje onfatsoenlijk plaatje onfatsoenlijk plaatje]

“ Euh…dat ook ja. Maar ook omdat je graag zie rennen. En graag hoor praten… Kortom, I like the way you walk, I like the way you talk, oh Suzie Q - CCR!”

“ Zeg Marco [bedenkelijke smiley]”

“ Ja lieverd [hartje]”

“ Kriew reange vanoavend? Als het gaat regenen komt er altijd maar zo’n klein groepje van de B. Wat dat betreft kunnen we beter trainers van de A worden, die lopen zelfs bij boezewind en jachtsnee…[spierbal spierbal spierbal]”

“ Ik check effen buienrader: No Rain – Blind Melon!”

“ Zullen we nog intervalletjes doen vanavond, meisje? [zwetende smiley]”

“ Mwah…[gapende smiley] ”

“ Is goed voor je hoor! [smiley met aureool]”

“ Dat zal. Waarom eigenlijk oh grote trainer? [klappende handjes]”

“ Ik leg het nog een keertje uit: een intervaltraining kun je vergelijken met een planten van een zaadje: je zaait een zaadje, verzorgt de aarde en geeft het zaadje vervolgens rust. Om te kunnen groeien. Als het zaadje een plantje is geworden kun je oogsten. Om vruchten te kunnen plukken van je trainingsarbeid moet je eerst zaaien. En laat Torre van De Staat daar nu een prachtig lied over geschreven hebben: Reap what we have sown – Janne Schra & Torre Florim. Komt ie!”

“ He Marco…”

“ Zeg ut eens kanjer [spierbal]”

“ Sinds jij in Barlo woont lopen we heel vaak die eindeloze wegen. Zoals de Barloseweg, de Aladnaweg en Boterdijk en zo [huilende smiley]. Kunnen we vanavond weer eens door je vertrouwde Bredevoort lopen?”

“Goed plan! [duimpje] Vanavond pakken we de Zwanenbroekweg!” [duimpje spierbal klappende handjes superman]

“Nee!” Geen Route 66 – Chuck Berry!

“ He Ingrid [ geen smiley]”

“ Wat hej?”

“ Hoo is het met de beentjes? [klein spierballetje]”

“ Goed, voelen goed. Heb zin om duftig wat meters te maken [hashtag omdat het kan]”

“ Aj… je weet dat ik na 15 afhaak he! En je weet toch dat ik niet zo ver kan met mijn sprinterslichaam? [plaatje patrick ikink]

“ Dat weet ik lieverd, maar jij bent toch mijn superman?” [plaatje superman]”

“ Ja, dat dat wel weer, maar niet te wied he! [smekende smiley]. Voor dat je het weet zijn we Too far gone – Neil Young

“Weet je wat ik zo mooi vind aan de hardlopen Marco?”

“ Mijn bips? [onfatsoenlijk plaatje onfatsoenlijk plaatje onfatsoenlijk plaatje]”

“ Nee, tuurlijk niet. Nee, het thuiskomen vind ik zo fijn. Na een uurtje rennen lekker douchen, kopje koffie met een stroopwafel, samen met José op de bank [hartje hartje hartje]”

“ [gapend smiley]”

Nu moet ik even de apperij onderbreken: het volgende liedje, Going home – Jon Allen, mag ik zo dadelijk alleen beginnen. Mijn hartslag zit inmiddels al op de 180. Muziek maken is net als hardlopen: samen is het zoveel leuker en gemakkelijker! De hoogste tijd om mijn muziekvrienden eens voor te stellen: Ida Sluuskes, verreweg Aaltens beste zangeres, en de fijnste masseur in de verre omstreken. Op de drums: Herman Jansen, de strakke ritmische motor van de band. Zou best eens handig zijn om Herman mee te nemen met een wedstrijd: loop je tenminste uiterst regelmatig! Op bas: Martijn Boland. Martijn is eigenlijk een begenadigd gitarist, maar bassen vindt hij ook goed. Als hij maar bij zijn Ida kan zijn! Tot slot gitarist Geert Heusinkveld. Met hardlopen kan ik hem wel voor blijven, maar zijn gitaarloopjes houd ik niet bij! Going home!

Natuurlijk zijn er best veel liedjes met “run” er in: Born to run van Bruce Springsteen, Run to you van Bryan Adams en zo. Wij vonden deze, erg fijn om te mee te zingen! Run – Snow Patrol

Onder de hardlopers begeven zich opvallend veel 40- en 50+’ers. De dames zijn vaak een stukje jonger. De mannen zitten feitelijk allemaal in de ontkennende fase. Ze denken dat ze nog jong zijn en dat ze nog steeds mee kunnen komen. Zie ook de profielfoto van Marco: 50+ maar nog wel een plaatje van superman op de borst. Marco, deze is voor jouw! Old man – Neil Young

Helaas zijn hardlopen en blessures onlosmakelijk verbonden met elkaar. Vooral in het begin, als het lekker loopt, wil je wel eens wat te veel. De trainers moeten de atleten vaak afremmen. Voor alle geblesseerden onder ons is het volgende lied! Het lied is ook voor de atleten die ons afgelopen jaar ontvallen zijn, zoals Gerard Demkes en Han Arentsen. Ook nog een beetje voor Jan Wevers. Toen ik samen met Gerdy een portret over hem heb geschreven hebben we dit lied in de tekst verwerkt. Fix you - Coldplay

Kom, we gaan naar ons laatste lied! Een fijn lied om even uit te slakkeren! Marco en Ingrid, van harte gefeliciteerd en heel erg bedankt voor jullie positieve energie die jullie in de club stoppen. Hardlopen is harstikke hip, maar door mensen als jullie blijft het hip en blijven de enthousiaste lopers enthousiast en blij! Een liedje van Tragically Hip is wel op z’n plaats! Grace too  - Tragically Hip

Nou, vooruit eentje dan nog. Let love rule, daar doen we het toch allemaal voor! Let love rule – Lenny Kravitz

Muzikale en sportieve groet van GRIHM,

Geert Heusinkveld

Rinke ter Haar

Ida Sluiskes

Herman Jansen

Martijn Boland

Foto's van 'De Bruiloft'

De organisatoren van 'De Bruiloft', Gerben Duenk, Veronique Schulingkamp, Martijn van Dijk en Gerwin Jansen-Eupe

Klik op de link voor de foto's van Veronique Schulingkamp

fotoalbum

foto's Martijn van Dijk

foto's van Gerwin Jansen-Eupe

Jerrel Balke met zijn prachtige vertolking van Mick Jagger

Feestavond 'De Bruiloft' van AVA'70

Het bruidspaar

Het ontstaan van ‘De Bruiloft’

Met enige regelmaat wordt er gevraagd “kunnen we geen AVA feestje organiseren?” Om de een of andere reden komt het er niet van. De laatste Aaltendag staan aan het eind van de avond een paar vage AVA-janen bij elkaar en komt de vraag om een feestje weer boven drijven. De agenda’s worden getrokken en er wordt een brainstormsessie afgesproken. Na 4 uur zwaar onderhandelen lag er een concept op tafel. Het moest ‘De Bruiloft’ worden. Maar dan.......de invulling!? Gelukkig is er binnen de vereniging veel creatief talent aanwezig. Een paar van deze creatieveling zijn benaderd. Ze zijn enthousiast en willen graag een bijdrage leveren. De rol van bruidspaar was snel duidelijk. Dit konden natuurlijk alleen Marco en Ingrid zijn. Ze hebben de zware taak de liefde voor elkaar niet te laten zien. Ook een ceremoniemeester mag niet ontbreken en we vinden Dirk bereidt dit op zich te nemen.

De zaal gaat om half 9 open en we denken voldoende tijd te hebben om alles in goede banen te leiden.. komt tot onze verbazing klokslag 20.00 uur de eerste gast al aanwandelen! “Ik heb neet a kekken op de uutneudiging. Acht uur is toch een mooie tied um te kommn?” was het argument. Het was de opstap naar een zeer geslaagde avond. Als bekende spreekstalmeester kletst Dirk de avond gezellig aan elkaar. De microfoon gaat om 21 uur naar Erwin. Hij trapt af met het aloude maar o zo leuke ‘ABC’. Op zijn Ewins, lekker scherp op het randje. De halve vereniging wordt op de korrel genomen, maar met de opmerking “zand erover” lacht hij alles weg. Jerrel Balke geeft een show weg in de rol van Mick Jagger. Dat doet hij goed, de hele zaal gaat uit zijn dak. Dan is er tijd om tot rust te komen en kan er gekletst worden. 

Om 22.00 uur begint Rinke met de band nummers te spelen die aan elkaar gepraat worden  met teksten over het bruidspaar "smiley, smiley, hartje, knipoog”. Na afloop van dit optreden wordt de zaal verdeeld in mannen en vrouwen. De boeketten worden gegooid en de gelukkige vangers zijn Tamara en Erwin… wordt vervolgd?? Rond 23 uur wordt het podium in gereedheid gebracht voor dj Joppe die de avond muzikaal volmaakt. Als verrassing, ook voor ons als organisatie, komen Frank, Geert, André en André verkleed als Kozakken op. Met een paar scherpe teksten en als toetje een optreden met een striptease. Ter afsluiting gaan ze in polonaise het podium af en nemen daarin de aanwezigen mee. Rond 1 uur, op het hoogtepunt, moest er een einde komen aan dit fantastische feest. De boel opruimen en om 2 uur de laatste gasten de zaal uitgeveegd. Wij als organisatie willen iedereen die op een of andere manier betrokken is geweest bij dit fantastische feest heel hartelijk bedanken. En ook het hele team van ‘t Noorden die gezorgd hebben voor een prachtige zaal en goed drinken voor de dorstige kelen.

Véronique, Gerwin, Martijn, Gerben

De Kozakken, Frank Roos, Andre Bruil, Geert Wevers en Andre Balke

Feest bij Ropes & Running

De leden van Ropes & Running gingen samen op de foto ter gelegenheid van jubileum (foto Karin Stronks)

Survivalclub bestaat tien jaar

Door Karin Stronks

DE HEURNE - Op zondag 11 oktober was het feest bij survivalsportvereniging Ropes & Running (R&R). Het tienjarig bestaan werd gevierd met een mooi programma. Tussen 12.00 en 13.00 uur werden leden en genodigden ontvangen met koffie of thee met taart, na enkele toespraken was het tijd voor de Jeugdclubkampioenschappen. Aansluitend werd een sportclinic voor senioren verzorgd en vanaf 15.30 uur stond een hapje en drankje klaar. Rond de klok van 18.00 uur werden de feestelijkheden afgesloten.

Het terrein van R&R lag er strak en prima onderhouden bij op de zonnige zondag 11 oktober. Sponsoren, genodigden en in het R&R tenue gestoken leden verzamelden zich rondom het clubhuis voor koffie met taart. Voorzitter Yvonne Reusen heette iedereen van harte welkom en vertelde over bootcamp, hardlopen en de survivalsport, de jeugd en ze sprak een woord van dank uit naar de sponsoren en vrijwilligers. Na haar speech overhandigde ze een boeket bloemen aan Wilma Hofijzer, secretaris van het eerste uur.

Wilma nam de microfoon over en sprak over een stukje geschiedenis van de survivalsportvereniging. "In de jaren '90 begon Herbert Luimes met een groepje van tien man met trainen in het Veenbos in De Heurne. Er werden wat touwen in de bomen gehangen en er werd een uurtje getraind. Na verloop van tijd kwamen er mensen bij en er werd een schaftkeet geregeld. Heel lang was ik de enige vrouw en ik moet eerlijk zeggen, de mannen droegen me op handen", vertelt Wilma lachend. Ze trainde destijds samen met oudgedienden Martin en Rudi Ruesink, Sicco van Bolhuis, Henk van Zandvoort en Wim Klein Wolterink.

De club groeide gestaag, er kwamen ook jongeren bij en R&R moest omzien naar een nieuwe locatie. Na gesprekken met de gemeente Aalten werd Ropes & Running een officiële vereniging. In september 2006 vertrokken de survivelaars uit het Veenbos en trainden tijdelijk bij Atletico in Gendringen. "Kort daarna konden we in het Bargerbos terecht. We hebben hindernissen geplaatst en in 2011 werd ons clubhuis officieel geopend. Het ledenaantal bleef stijgen, kort geleden schreef ik het 409e lid in! Tweederde van de R&R leden is man, éénderde vrouw. 142 leden zijn jonger dan achttien en er zijn 37 dames die 'in de touwen hangen'. Elke dag wordt er getraind, behalve op vrijdag. Naast survival komen sporters voor bootcamp of hardlopen. R&R is een bloeiende vereniging waar ik supertrots op ben!" R&R heeft in de loop van de tijd een boel talenten voortgebracht zoals Cindy Brussé, Jochem Bruggink, Joost Velthorst, Bianca Rougoor en Rudi Ruesink. De aanstormende jeugdtalenten op dit moment zijn Barend Westerveld en Chiel van der Laan. Wilma: "Bij survival vervagen rangen en standen. Iedereen trekt een sportshirt aan en kruipt door dezelfde modder, of je nu schooljuf, boer of rechercheur bent!"

Wethouder Erik Luiten, ook lid van R&R, sprak nog een paar woorden, hij feliciteerde R&R met het tienjarig bestaan en overhandigde Yvonne Reusen een envelop met inhoud namens de gemeente Aalten. Yvonne verzocht om een groot applaus voor de sponsoren, commissies en de vrijwilligers. Het programma werd voortgezet onder ideale weersomstandigheden.

Trouwdag Dirk-Jan en Melanie

Van links naar recht Gerrit Dijkslag, Dirk-Jan Robbe, Theo Stronks, Geert Wevers en Wim Brinkman

Vrijdag 15 mei om 15.00 uur hebben AVA'70 lid Dirk-Jan Robbe en Melanie Vinkenvleugel elkaar het ja-woord op het gemeentehuis van Groenlo gegeven. 's Avonds in The Gallery in Winterswijk waren ook een aantal AVA'70 leden uitgenodigd om samen met het bruidspaar een spetterend feest te vieren. Dirk-Jan en Melanie we wensen jullie, samen met jullie kinderen, veel geluk toe.