 |
| Hans Monasso op kop van een klein groepje |
Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief
Peter Wissing
zondag 29 januari 2023
Foto's van de 2e Winterbosloop in Beek - deel 2
Verslag van de 2e Winterbosloop in Beek
 |
| Ruben Garretsen |
Ruben Garretsen zet zegereeks
voort in Beek
Door Benno Stevering
BEEK – Ruben Garretsen van het Argo topteam uit Keijenborg won zondag net als vorige week overtuigend in Beek tijdens de 2e bosloop de vijf kilometer in 17.30 minuten. Ondanks een drukke artsenstudie weet hij nog voldoende tijd te vinden om te trainen. ’’Ik was goed gekleed vanwege de kou, echter zonder lange tight met blote benen, dat beviel goed. Volgende week loop ik de 10 mijl van Apeldoorn.’’ Frank Reintjes uit Oud Zevenaar eindigde bij de 50-plussers achter Marcel Jolink uit Gaanderen en sprak over pure nostalgie. Hij stond in Beek immers al meermaals op het podium. Bij de vrouwen was Michelle Evers uit Wehl de rapste atleet in 22.46 minuten. Lobke Hendriksen uit Ruurlo hield met 23.06 minuten het verschil beperkt.
Op de tien kilometer finishten slechts vijf atleten onder de veertig minuten. Zonder tegenstand won de 16-jarige Argonaut Luca Greven uit Doetinchem, in een respectabele 37.24 minuten. Met een geringe looptraining liep hij vorige week 18.15 over vijf kilometer. In verhouding liep hij de tien kilometer derhalve in een snellere tijd. ‘’Mijn voorkeur blijft echter uitgaan naar de technische atletieknummers. Die vind ik echt leuker. Volgende week start ik weer op de vijf kilometer.’’ Tijn Piest uit Varsseveld bezette de tweede plek in 38.05 minuten. Snelste atleet uit Beek werd met een derde plek Roel Tinneveld in 38.30 minuten. Michel Elshof uit Kilder passeerde als vierde de meet. Zijn focus staat op de Rotterdam marathon en het voltooien van een goed triatlonseizoen. Een dertiende klassering was er voor de 54-jarige Tjeerd Dijkstra uit Duiven met 43.21 minuten. ’’Ik loop al wel dertig jaar, maar hier voor het eerst. Omdat ik het parcours niet kende wilde ik ook niet voluit gaan. Lof voor het mooie, afwisselende parcours vol heuvels, zand en open stukken. Deze tien kilometer past mooi in de training en aanloop naar de marathon. Ik zamel tevens geld in voor de kankerbestrijding door het lopen van mijn kilometers.’’
Uit de Liemers was het ook de 72-jarige atleet Willy Elshof uit Didam, lid van Antilope die opvallend presteerde. Met een tijd van 50.18 minuten was hij tevreden. ’’Net als voor veel andere atleten van de oude garde is het voor ons meer het ophalen van mooie herinneringen in Beek. We liepen al 45 jaar geleden ons rondje om uitspanning ’t Peeske. De prijzenkast op zolder is groot. Mijn besttijd was 35.50 minuten ooit op de tien kilometer. Toen liepen we vier keer een rondje van 2.5 km, voor het publiek een stuk leuker. Samen hielden we ons staande op een parcours vol sneeuw en ijzel. Knokken tegen Frans Goudart, Wim Kronenburg, Jan Wolbrink, Roel Jolink, Jan de Ruijter, Jos Hagen en Mat Hoksbergen. Ik liep 13 marathons. Mijn besttijd was 2.48u. Nog steeds loop ik graag in het bos. Bewegen blijft belangrijk met name wanneer je ouder wordt. Tegenwoordig loop ik minder wedstrijden en moet je er meer voor doen. In de heuvels verlies je kracht. De jeugd loopt nu van je weg. Ook de trainingsarbeid wordt zwaarder. Heel en gezond blijven is het devies. Je moet luisteren naar je lichaam, je energie goed verdelen, blessurevrij blijven, rust nemen en herstellen waar nodig. Toch mis je af en toe die prikkel om een wedstrijd te lopen. Plezier blijft bij ons voorop staan. Lof voor de complete organisatie SOB die ons deze mogelijkheid biedt. Belangrijk blijft voor de lopers dat het parcours zoveel mogelijk intact wordt gelaten.’’
Met 41.32 deed de Doetinchemse wethouder Jorik Huizinga van zich spreken. De Doetinchemse Cross fit atlete Anna Masselink liep van start op kop af, had op de eindstreep slechts vijf tellen voorsprong op Francis Elshof uit Kilder. De algeheel fitte Masselink noteerde 47.45 minuten: ’’Mijn doel is gericht op het lopen van de marathon van Amsterdam in oktober. Acht keer per week doe ik aan cross fit en twee keer hardlopen erbij. Deze fitheidscombinatie bevalt goed. Het parcours kent veel vals plat. Omhoog en omlaag, dan kan ik goed bijkomen. Even afwachten of ik komende zondag van de partij zal zijn. Ik vond het in ieder geval wel erg leuk.’’
Op de 1000 meter was het Pleun Wolters uit Etten die 4.55 minuten neerzette en won bij de meisjes, gevolgd door Sofy Welman uit Wehl in 5.14. Lars Kraan uit Ulft zette de snelste tijd neer bij de jongens in 4.27 minuten. Quin Wanders uit Ulft werd tweede in 4.31 minuten. Cas Jansen uit Zevenaar was rap op de twee kilometer met 8.51 minuten. Bij de meisjes was het Isis Neijland uit Terborg die verassend tweede werd met 8.53 minuten. Ook De Duitse Jarla Schlutter uit Rhede liep sterk en realiseerde 8.56 minuten.
De tweede editie in Beek trok 179 deelnemers. Met een veertig tal vrijwilligers wist Stichting Omloop Beek (SOB) weer een mooi evenement neer te zetten. Roosendaal Schilderwerken, uitspanning t Peeske, Run2Day, Natuurmonumenten waren de hoofdsponsoren van de winterbosloop. Komende zondag zal de afsluitende editie plaatsvinden. Bij de vijf en tien kilometer werden door voorzitter Jan Leuverink van het SOB de dagprijzen uitgereikt.
Foto's van de 2e Winterbosloop in Beek - deel 1
 | ||
| Net voor de start van de 10 kilometer Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen 1 en 2 kilometer 5 kilometer 10 kilometer
|
Uitslagen van de 2e Winterbosloop in Beek
 |
| Prachtige 2e plaats AVA'70 lid Tijn Piest op de 10 kilometer |
Klik op de link voor alle uitslagen
donderdag 26 januari 2023
Marathongroep Rotterdam 'Giet Oan'
 |
| De presentatie van Tom van Beusekom.... |
Afgelopen
zondag was een groot gedeelte van de AVA-janen die op 16 april aan de start
staan bij de marathon van Rotterdam aanwezig bij de eerste lange duurloop.
Bovendien stond er na de training een lezing op het programma over voeding en
de balans tussen trainen en werk.
Om
even na half 9 op deze frisse ochtend ging de groep op pad voor een duurloop
van dik 18 kilometer. Rinke ter Haar had een mooie ronde uitgezet richting
Barlo met onderweg wat tempoverhogende kilometers. Het gezelschap liep al
keuvelend in de richting van het centrum van het fraaie buurschap, waar het
echte werk kon beginnen. De snelheid werd voor even iets opgevoerd en dat was
bij temperaturen rond het vriespunt helemaal geen straf. Langzaam maar zeker
daalde het gezelschap weer af richting de thuishaven, waar een fijne warme
douche de spieren soepel en het lijf weer lekker fris maakte. Uiteraard in de
wettelijk voorgeschreven 4 minuten. In het clubhuis lagen op de tafels alvast
wat gezondheidssnacks zoals winegums, chocomelk en haverkoeken met noten. De
verloren calorieën moesten immers snel en op verantwoorde wijze worden
aangevuld.
De
spreker van de dag, Tom van Beusekom, heeft enige marathonervaring en wilde
zijn kennis graag delen. In het eerste gedeelte van zijn verhaal, gaf hij aan
wat belangrijke aandachtspunten kunnen zijn met betrekking tot het eten en
drinken voor, tijdens en na de marathon. Bij alles wat je gebruikt is het van
belang dat je het lichaam laat wennen en ervaren. Kijk hoe het reageert op het
gebruik van gelletjes en sportdrank en gebruik hiervoor de trainingen. Experimenteren
is prima, maar doe dit vooral in de aanloop van de wedstrijd en niet in de
laatste week. Dit geldt overigens ook voor het dragen van nieuwe schoenen en
kleding. Blijf met alles dicht vooral ook dicht bij jezelf en wees je bewust
van het feit, dat waar de één zweert bij het gebruik van een bepaald merk
gelletjes, dit bij de ander de maag volledig op kop kan zetten.
De
voorbereiding op een marathon vraagt veel van jezelf. Ga daarbij vooral op zoek
naar de juiste balans tussen trainen en werken. Het is belangrijk om fit aan de
start te staan, anders kom je de man met de hamer al (te) vroeg tegen en wordt
het uitlopen geen prettige ervaring. Een schema moet daarbij gezien worden als
een leidraad, maar zorg daarbij vooral dat je niet te hard en te veel traint.
Werk langzaam toe naar de langere duurloop die maximaal 2,5 -3 uur bedragen.
Sommigen theorieën beweren dat je minimaal enkele duurlopen van 30+ kilometer
moet maken, maar van Beusekom is daar niet zo`n voorstander van. In zijn ogen
brengt dit meer schade teweeg, dan winst. Naast de geplande hardlooptrainingen
is het ook goed om af en toe de afwisseling te zoeken met andere sporten, zoals
fietsen, wandelen of zwemmen. Er moet natuurlijk ook gerust worden en voldoende
slaap is belangrijk om het lichaam te laten herstellen van de inspanningen. Ook
een powernap kan je weer nieuwe energie geven om lekker te gaan hardlopen. In
de intensieve trainingsfase moeten blessures worden voorkomen en daarom moet je
goed luisteren naar je lichaam. Trek bij klachten aan de bel, bezoek een
fysiotherapeut en laat je af en toe masseren.
De marathon vraagt veel lichamelijke en mentale inspanning. Je moet er veel voor doen, maar misschien nog wel meer voor laten, maar een finish op de bomvolle Coolsingel is alle inspanning meer dan waard!
Tom
van Beusekom is gestart in 6 marathons, waarvan 4 keer in Amsterdam en
daarnaast in Rotterdam en Keulen. Hij moest 1 keer uitstappen, doordat hij had
gewisseld van voeding. In Keulen moest hij voortijdig de wedstrijd beëindigen
omdat hij te weinig had gegeten. De man met de hamer kwam hij regelmatig tegen
en Tom heeft dan ook ervaren dat geen marathon hetzelfde is. “Je kunt nog zo`n
goede voorbereiding hebben gedraaid, maar je hebt niet alles in de hand. Op de
wedstrijddag kan het lichaam ineens anders reageren dan verwacht of zijn de
weersomstandigheden gewijzigd. Een temperatuurverhoging van enkele graden kan
al van grote invloed zijn. Stress bij het missen van een drankpost of
onzekerheid over het juiste tempo zijn ook zomaar zaken die een rol kunnen gaan
spelen en moeilijk te trainen zijn.”
Tom
zijn snelste marathon liep hij in 2 uur en 45 minuten en hij geeft aan altijd
te hebben genoten van de voorbereiding op de marathon! (FR)
....waar aandachtig naar geluisterd werd
zondag 22 januari 2023
Verslag van de Rutbeekcross in Enschede
 |
| Dirk-Jan Robbe De afgelopen periode kijken
Dirk Jan Robbe en ikzelf vaak naar wedstrijden die we samen op zaterdag of
zondagmorgen kunnen lopen. Vooral naar wedstrijdjes, waar we niet zo vaak hebben
gelopen. Dirk Jan heeft al veel in Twente gelopen, dus niet alles is vreemd
voor hem. Zo hebben we op oudejaarsdag nog in Stadtlohn gelopen, maar ook al
wat wedstrijden van de TCC (Twentse
Cross Competitie). En afgelopen zondag was er weer één, namelijk de
Rutbeekcross in Enschede. De beschrijving van deze cross was ook al zeer hoopvol en gelukkig had Dirk Jan deze nog niet gezien en kon zich er ook niet veel van herinneren. Wat kun je verwachten op 22 januari? Deze tekst stond op facebook Op het Rutbeek liggen de
perfecte natuurlijke omstandigheden om een pittig parcours te creëren. Het
parcours zal dit keer ongewijzigd zijn t.o.v. de vorige editie, dat betekent
dat je (op de grote ronde) onder andere tegenkomt: Skiheuvel: Over de
mountainbike-route aan de achterkant van de skikeuvel is het draaien, keren en
af en toe flink aanzetten. Een ware kuitenbijter. De Snake: Je zou er bijna
duizelig van worden, over een stukje van circa 150 meter maak je zo'n 15
bochten. Strandpassage: Zit het tempo
er net lekker in, mag je 2 keer een stukje door het mulle zand. Het gaat niet
vanzelf. Om 13 uur was de start van de 5 km, we waren
ruim op tijd en konden ons omkleden in de kantine van skicentrum Moser. Tijdens
het inlopen zagen wij al dat er een flinke klim in zat naar de top van de
skipiste, en dat we deze twee keer moesten nemen. Maar goed we waren er toch en
ook dit zou wel weer goed komen. En ja hoor achter af was het echt een mooie
cross, met veel afwisseling, en eigenlijk nauwelijks stukken waar je even kon
herstellen. Wat dat betreft klopte het goed wat men had beschreven over deze
loop. Het is gewoon jammer dat er
geen lopers uit Aalten de moeite nemen om eens te kijken naar wedstrijden in
Twente. Je weet niet wat je mist, want een cross is daar nog echt een cross. Uitslagen: Dirk jan Robbe: 31.51 min Wim Brinkman: 24.13 min Vincent te Brake : 18.41 min (AV
Archeus) groetjes Wim Brinkman |
Verslag van de 1e Winterbosloop in Beek
Jordy Kloet uit Doetinchem
pakt winst in eerste Beekse bosloop
Triatleet Michel Elshof uit Kilder pakte de derde plek op de 10 kilometer in 39.40 minuten
Door Benno Stevering
BEEK – Argonauten doen zondagochtend van zich spreken op beide lange afstanden in de Beekse bosloopcompetitie. Jordy Kloet uit Doetinchem nam direct na de start op de tien kilometer initiatief en stond de koppositie niet meer af. Kloet acteerde als beste over de twee grote ronden, koos de juiste ontsnapping, won onverschrokken, overtuigend en vol zelfvertrouwen zonder tegenstand in 36.29 minuten. ‘’Een mooie trainingsloop om mijn vorm te testen. Ook volgende week start ik hier, dan even een week onthaasten met wat wintersport. Af en toe is het goed om ook eens iets totaal anders te doen.’’ Op achterstand finishte Maarten Hoksbergen uit Didam uitstekend als tweede in 38.25 minuten. In Pannerden tijdens de Dijkencrosscompetitie liep Hoksbergen al zeer verdienstelijk. Triatleet Michel Elshof uit Kilder pakte de derde plek in 39.40 minuten. Hiermee werd hij tevens eerste bij de vijftigers. In de categorie veertig plus was het Jeroen Harmsen uit Doetinchem die 40.03 neerzette en won. Fred Keurntjes uit Zevenaar deed ondanks zijn rugklachten goede zaken in de klasse zestig plus met winst in 43.08 minuten. Mirte Simmelink uit Lent klom vanuit een derde plek bij de vrouwen naar winst in 44.18 minuten. De snelle Lia Weinberger uit Arnhem moest helaas vanwege een blessure bakzeil halen. De Didamse atlete Linda Tiemes werd derde bij de veertig plussers in 52.29 minuten. Triatlonkampioene Marian van Hilst uit Steenderen die haar klassement in Pannerden op naam schreef aanschouwde vanwege een lichte griep de taferelen van haar partner Wim van Hilst aan de zijkant van het parcours. Van Hilst werd overigens derde vijftiger in 42.39 minuten. Francis Elshof werd tweede bij de vijftigers in 48.36 minuten. Beste zestiger werd Susan Meijer uit Doetinchem in 1.00.47 uur.
Olivia Koster uit Stokkum overwon bij de vrouwen op de vijf kilometer in 22.04 minuten. Clarinda Smit uit Duiven was de rapste bij de vijftigplussers met 26.50 minuten. Lucie Erinkveld uit Doetinchem, lid van het Jeroen Reintjes sportsteam was de snelste zestig plusser en noteerde 25.19 minuten. Bij de mannen heerste Ruben Garretsen uit Keijenborg en was met afstand de beste op de vijf kilometer in 17.49 minuten. De Argonaut eindigde voor Luca Greven die 18.16 realiseerde. Garretsen boekte weer progressie na een lichte blessure: ‘’Mijn focus ligt op het doorbreken van de vijftien minuten grens dit seizoen. Dat zou echt mooi zijn. Hiervoor zal nog wel de nodige trainingsarbeid moeten worden verricht.’’ Remco Harmsen uit Zeddam werd de tweede veertigplussser in 22.39 minuten. Vijftig plusser Clemens Krus uit Kilder pakte de winst in zijn categorie met 21.48 minuten. Jan Hendriks uit Zevenaar toonde zijn krachten bij de zestigers als beste in 23.52 minuten. Prachtig om te zien dat atleten van het eerste uur in Beek nog steeds actief zijn, waaronder Peter Wissing uit Megchelen en Willy Elshof uit Didam.
Bij de jeugdafstand over 1 kilometer was het Lars Kraan die de overwinning opeiste met een tijd van 4.47 minuten. Drie tellen later kwam plaatsgenoot Quinn Wanders over de meet. Bij de meisjes was het Isabelle Overbeek uit Ulft die de klokken liet stil staan op 5.01 minuten. Sofy Welman uit Wehl noteerde 5.14 minuten en werd tweede.
De Duitse atlete Jarla Schlutter uit Rhede won de strijd bij de meisjes over 2 kilometer in 9.34 minuten. De Ulftse Saar Jansen had voor de tweede plek 9.40 minuten nodig. Bij de jongens was het Arvid Kramer uit ’s-Heerenberg die met 9.07 minuten de streep als eerste passeerde. Karsten Span uit Loerbeek werd tweede op 1 seconde.
De aanwezige EHBO had slechts een verstuikte enkel te behandelen. De meeste lopers waren prima gekleed tegen de kou. Stichting Omloop Beek was content met bijna driehonderd deelnemers aan de start, een stijging van 25 ten opzichte van de winterbosloopcompetitie voor de corona jaren. Voorzitter Jan Leuverink uit Beek reikte na afloop de dagtijdsnelste prijzen uit. Run2day verzorgde tijdens de loop voor een snelle tijdregistratie. Op hardloopuitslagen.nl zijn de tijden van de deelnemers te herleiden. De competitie zal hervat worden op de komende twee zondagen in Beek. Start en finish achter uitspanning ’t Peeske. Starttijd 5 km om 9.45u. De 10 km start om 10.30u.
Winters Viking trailweekend Ardennen
 |
| Prachtig trailweekend in de sneeuw |
Soms, heel soms krijg je
gewoon meer dan waar je om vraagt…. Dat gebeurde ons afgelopen weekend. Met een
aantal mensen uit onze Appgroep ‘Lekker Buitenspelen’ hadden we ons aangemeld voor
het trailweekend in de Ardennen dat georganiseerd werd door Viking Outdoor. Een
aantal jaren geleden deden we ook al mee aan het Sauerland weekend van dezelfde
organisatie en dat was prima bevallen. Er is nog een filmpje op Youtube wat een
mooi overzicht geeft en ik heb er toen ook een verslag van gemaakt.
Dit weekend zou zich afspelen
in de Ardennen en we hoopten op een beetje sneeuw. Vooral voor de mooie foto’s
op de sociale media natuurlijk. Henrie en Claudia gingen op eigen gelegenheid,
maar ik had een 6- persoonsbusje gehuurd voor de rest van ons groepje. Dat is
toch een stuk gezelliger dan alleen rijden en scheelt ook nog eens aardig. Op
het laatste moment werd ons groepje Achterhoekers nog uitgebreid met Petra uit
Zelhem, waarmee het busje vol zat. We hadden ook nog een Tukker mee, maar dat
gaat prima met Achterhoekers. In het Westen zien ze sowieso het verschil niet. Gelukkig
bleek het busje een grote laadruimte te hebben, want er moest nogal wat mee.
Sommigen slepen nu eenmaal meer mee dan anderen, gewoon voor het geval dat.
We konden pas na 18:00 uur
terecht op onze bestemming (een oud kloosterinternaat dat nog als school
fungeerde), dus ik had op de heenweg nog een tussenstop gepland in Sougné. Daar
zouden we eerst een rondje lopen voor we verder zouden rijden naar de
eindbestemming. Maar hoe verder we richting Ardennen kwamen hoe winterser het
weer werd. Het sneeuwde en de toestand op de toch al slechte Ardense wegen werd
steeds beroerder. Wegen werden afgesloten omdat (vracht)auto’s en zo de gladde
hellingen niet meer op kwamen en de boel blokkeerden. We besloten ons middag
rondje te laten zitten en te proberen bij daglicht bij de eindbestemming te
komen. We kwamen gelukkig heelhuids over (met maar één keertje drukken) en
zetten het busje aan de kant van de weg tussen de auto’s van de ouders die hun
kinderen van school kwamen halen.
Aangezien we nog een uur
daglicht hadden besloten we maar een eind te gaan wandelen in het bos. Na vijf
minuten liepen we in een sprookjesachtig mooi dik besneeuwd bos, het leek wel
een stilleven uit een Kerstfilm. Nog iets later bedachten we ons dat het
misschien niet handig was geweest om alle navigatie apparatuur gewoon lekker
achter in de bus te laten liggen als je gaat wandelen… en nog weer wat later
bleken we ook de hoofdlampjes nog netjes in de rugzakken in de bus te liggen…
Maar door de sneeuw werd het net niet helemaal donker en met Google Maps konden
we toch de richting terug weer bepalen. Geen reden voor paniek dus, maar gewoon
genieten van de neerdwarrelende sneeuw de stilte in het bos.
Rond 18:00 uur bleek ook de
organisatie en de rest van de groep nog lang niet allemaal aanwezig. De
Whatsappgroep van het evenement had ik bij voorbaat al op stil gezet, maar die
ontplofte ongeveer van de berichten van mensen die aangaven waar ze vastzaten,
filmpjes van auto’s die vast zaten etc. Chaos troef, maar uit chaos ontstaan de
mooiste dingen zeggen ze… Uiteindelijk was het gros van de deelnemers op tijd
aanwezig voor de pastamaaltijd en de aansluitende Nighttrail. De gezamenlijke
strijd om überhaupt over te komen schiep een band en zo waren we binnen de
kortste keren druk in gesprek.
De Nighttrail bestond uit het
volgen van reflectortjes en reflecterende lusjes die opgehangen waren door de
organisatie. In het licht van de hoofdlampjes goed te doen zou je zeggen.
Uiteraard was het niet vlak en vielen de reflectortjes af en toe weg in de
glinsterende sneeuw en tussen de bomen. Hierdoor kregen we het met ons groepje
voor elkaar om zo aan de babbel te zijn dat niemand nog op de route lette. Ach,
een extra kilometertje heen en terug op zo’n weekend kan er best bij…. De
stemming zat er in ieder geval goed in en dat beloofde wat voor de rest van het
weekend.
Bij terugkomst zette ik mijn
schoenen op de elektrische schoenendroger en pakte een korte douche. Fris en
fruitig zaten we daarna in de gemeenschappelijke ruimte om de verloren
calorietjes aan te vullen met een gerstenatje of een gefermenteerd druivensapje.
De oproep om zelf wat te knabbelen mee te nemen was ter harte genomen en al
snel werd het heel gezellig. De gesprekken gingen over van alles, maar vooral
over onze gemeenschappelijke hobby natuurlijk. Sterke verhalen over trails in
binnen- en buitenland deden de ronde onder de oudgedienden en goedbedoelde
adviezen werden verstrekt aan nieuwkomers.
De volgende morgen konden we
genieten van een lekker ontbijtje en werd uitgelegd wat het plan van de dag
was. Er was een route van ruim 20 en één zo’n 32 en er kon worden gewandeld of
hardgelopen. De gpx bestanden waren van tevoren beschikbaar gesteld, maar je
kon met een groep meelopen met een begeleider van de organisatie. Voor de lange
route bleek de animo niet heel groot (gek hè) en we besloten dat het leuker zou
zijn om bij elkaar te blijven en de boel niet op te splitten. Vanaf een
landhuis aan de oever van de wild stromende Amblève vertrokken we voor onze
ronde, maar uiteraard niet na een groepsfoto…
Het was best fris, iets van
-4, maar het waaide bijna niet en de zon kwam net boven de heuvels uit.
Geweldige uitzichten over sneeuwbedekte heuvels en bossen in de zon waren het
gevolg. We stonden dan ook regelmatig stil voor een foto of een filmpje of
gewoon om even te kijken. Ook waren er een paar mensen die nog nooit met
stokken hadden gelopen. Het eerste half uur gaf ik daarom een superkorte
snelcursus stokkenlopen, aan het eind van de dag waren ze al gevorderde
gebruikers… De begeleiders wisten de weg, dus kon de Garmin handheld in de
rugzak blijven en kon ik af en toe een filmpje schieten met mijn cameraatje.
In het bos was het heel
rustig, ik denk dat we op de hele route maar een handvol mensen hebben gezien.
In het zonnetje kon de rits van het jack wel los en de handschoenen uit. Bij
iedere heuvel die je op klom barstte het zweet uit de poriën, je moest dus ook
niet te hard lopen want dan kreeg je het veel te koud als je even stond te
wachten op de laatsten in de groep. En we moesten nog wel eens wachten, niet
omdat er zo langzaam gelopen werd maar er werd volop genoten van het winterweer
en alles wat er te zien was. het was ook geen wedstrijd natuurlijk. Bovendien
liepen we allerlei prachtige, maar soms heel technische, singletrack paadjes
met takken die zwaar van de sneeuw tot vlak boven de grond hingen. Op de hoger
gelegen delen van de route was de sneeuw zeker tien cm (tegen drie cm op lager
gelegen delen) waardoor het in de verse sneeuw soms ploeteren was. Maar we
wilden toch een Wintertrail? Die hadden we!
Na de middag trok de zon
langzaam weg en werd het ook meteen kouder. Nu zaten er nog een paar flinke
klimmen in om het weer warm te krijgen en viel het in het bos nog wel mee met
de wind, maar af en toe kreeg je toch even een koude bries om de oren. Eén van
de begeleidsters kreeg wat last van de knie en dat drukte het tempo natuurlijk.
De ritsen weer dicht, handschoenen en mutsen op en door. Gelukkig kon de
organisatie met een busje ergens langs de route komen zodat onze pechvogel zich
niet helemaal hoefde te forceren, er kwam immers nog een dag.
In de laatste kilometers lag
het tempo iets hoger, maar ook niet heel veel want het terrein was lang niet
altijd makkelijk en we deden ook nog even een bonus heuveltje extra. Ook een
kleine overstroming van de Amblève moest even via een extra omweggetje
overwonnen worden, maar uiteindelijk bereikten we de parkeerplaats met onze
bus. Met iedereen ingeladen ging het vervolgens weer richting ons basiskamp,
waar de glühwein al bijna klaar stond. Zo’n 6 uur onder weg geweest, maar wat
een geweldige tocht. Daar gaan we nog lang aan terugdenken.
En de dag was nog niet eens
om, want na het douchen en de glühwein en andere versnaperingen werd de
barbecue aangestoken op het binnenpleintje. De verstookte calorieën weren in
hoog tempo aangevuld en de stemming zat er al snel flink in. De traditionele
pubquiz mocht natuurlijk niet ontbreken, maar nadat we enkele jaren geleden met
de Wijzen uit het Oosten de rest gedeclasseerd hadden mochten we nu niet in één
team blijven. Er werd even goed gehusseld met deelnemers en zo hadden we (in
theorie) gelijkwaardigere teams. Uiteraard werd er weer gespeeld om de eeuwige
roem en dus werd er gestreden tot de laatste puntjes. Geweldig leuke manier om
ook eens anderen te spreken en op een andere manier te leren kennen. Na afloop
werd er nog lang na-geëvalueerd….
De volgende ochtend was het
echter bijtijds opstaan en alles inpakken voor vertrek. na het ontbijt zouden
we namelijk vertrekken naar de start van onze laatste route, maar we zouden
daarna niet meer terugkomen. Het lag nl. al op de route naar huis. Het werd
even puzzelen hoe we het zouden indelen omdat niet iedereen in ons busje
dezelfde afstand deed, maar we wilden wel ongeveer gelijk klaar zijn zodat er
niemand een tijd hoefde te blauwbekken in de kou. Maar uiteindelijk ging Petra
wandelen met Henrie en Claudia en liepen wij een kortere route langs de oevers
van de Ninlingspo. De enige bergbeek van België en in de zomer een
toeristentrekker van jewelste. En wij waren zo vroeg dat we het gebied zo
ongeveer voor onszelf hadden, heerlijk!
Ik was er al eens eerder
geweest en er stond me nog bij dat het een beekje was dat je heel vaak over
moest steken. Nou dat klopte nog! Tientallen keren mochten we via bruggetjes of
stapstenen het water oversteken. Maar met een laag sneeuw en ijs is dat wel
iets anders dan in de zomer als het maar een klaterend stroompje is… We
klauterden en glibberden en worstelden on over smalle randjes en heel af en toe
renden we ook nog een stukje. Maar dat alles wel met een grote grijns op ons
hoofd. Lekker buitenspelen in optima forma!
Uiteindelijk kwamen we in de
laatste kilometers Henrie, Claudia en Petra weer achterop, alsof we het zo
uitgemikt hadden. Maar eigenlijk toch meer bij toeval. We kwamen dus ongeveer
tegelijk bij de parkeerplaats aan. We trokken even droge kleren aan en kletsen
nog even na met Peter, Dorinde en Marnix die als organisatie de hele morgen in
de kou op iedereen bleven wachten om zeker te weten dat iedereen heelhuids uit
het bos kwam. Hulde voor de organisatoren! Daarna stapten we in het busje om te
beginnen aan de rit naar huis. De wegen waren een stuk beter begaanbaar dan
vrijdag avond en zo kwam er vlot een eind aan een geweldig winters Viking
trailweekend. Gelukkig hebben we de foto’s nog !
Weekend in cijfers:
Proloog 7,9 km en 194 hm in 2
uur
Nighttrail 8,5 km en 225 hm in
1:18 uur
Zaterdag 33,4 en 1136 hm in
6:12 uur
Zondag 8,5 km en 313 hm in 1:46 uur
Uitslagen van de 1e Winterbosloop in Beek
 |
| De Beekse winterbosloop, ook nog op 29 januari en 5 februari |
Klik op de link voor de uitslagen
zaterdag 21 januari 2023
AVA'70 talenten genieten in het Montferland
 |
| Maar liefst 60 atleten waren aanwezig in het Montferland Het was zaterdagmorgen 21 januari jl. nog knap frisjes toen maar liefst 60 AVA`70-pupillen vertrokken richting `t Montferland om lekker te gaan trainen. Dit hardloopuitje is inmiddels een mooie traditie geworden aan het begin van het nieuwe jaar en de opkomst was dan ook weer groot. Een flink aantal ouders was bereid gevonden om de kids op de plaats van de trainingsbestemming te brengen en menigeen had zelf ook sportieve kleding aangetrokken om zich van de goede kant te laten zien. Het hardlopen in dit schitterende stukje Nederland is altijd een grote uitdaging, want de afwisseling van bospaden, heuveltjes en afdalingen is gevarieerd, maar ook best pittig. De pupillen lieten zich tijdens de training van hun allerbeste kant zien en genoten volop. Dit was zeker het geval bij de loopoefeningen in de zandkuil, die zowel naar beneden, alsook naar boven de nodige inzet kostte. Na een uur heerlijk “buiten spelen”, was de energietank bij de meeste talenten dan ook behoorlijk leeg. Moe, maar zeer voldaan ging de groep weer richting de parkeerplaats. De rode kroontjes op de blijde gezichten gaven aan dat de AVA`70-talenten weer volop genoten hadden van deze prachtige trainingsmorgen! (FR) |
vrijdag 20 januari 2023
Aankondiging van de 3e Halve Marathon in Bocholt(D)
Er moeten meer aanmeldingen
komen om de halve marathon van Bocholt op zondag 3 september 2023 door te laten gaan, dit zegt Ullrich
Kuhlmann van het Organisatieteam van de Stadt-Sport-Verbandes Bocholt (SSV).
Tot nu toe hebben 385 atleten zich aangemeld. Om het door te laten gaan moeten
er voor 5 maart minstens 700 mensen zich aangemeld hebben. Het inschrijfbedrag
is tot 5 maart 27 euro, daarna gaat het omhoog naar 32 euro.
Voor meer informatie klik op
onderstaande links
zondag 15 januari 2023
Foto's en uitslagen van de 30e Leemkuilcross in Berg en Dal
 |
| Peter Huls in actie op de lange cross |
De Leemkuilcross is een van de
mooiste crossen van Nederland. Het beroemde parcours bestaat uit verschillende
rondes om de Leemkuil met als toetje de beruchte trap. De Leemkuilcross wordt
georganiseerd door NSAV ’t Haasje en AV Cifla en vindt meestal half januari
plaats.
Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief
Column: Erwin’s zin en onzin - deel 229
 |
| Na een paar uur zwoegen is er weer iets van het oude vertrouwde clubhonk te zien Ava’70 stikt van de
vrijwilligers, behalve op opruimdag! Al ruim voor de officiële
start van het Tiroler-vrijwilligersfeest, loopt het AvaCafé vol. Gretige
blikken en dorstige monden, iedereen staat in de startblokken. De aanwezigen
zijn jolig aangekleed. Dindl’s, lederhosen, hoedjes, ski-brillen, en wat al niet
meer wat in het thema past. Slechts een enkeling heeft zich er met een
Jantje-van-Leiden afgemaakt. Pul in de hand en los geht’s! Traditiegetrouw gaat vlak na
de koffie het dak er al af. De jeugd en een handjevol oudere jongeren trekken
de kar. Al snel wordt het ordinair. Praten verandert in schreeuwen, drinken
wordt zuipen en een enkeling kan zijn handjes al niet meer thuishouden. Good
old Jos Hartman - algemeen bekend als vrouwengek - flirt er lustig op los. Aan
het eind van de avond lijkt hij definitief beet te hebben. Als hij aanstalten
maakt om met zijn vangst richting huis te gaan, blijkt hij urenlang de paspop
in de hoek te hebben versierd. Volgende keer beter Jos. Aan de bar doen Linda
de Vries en Bianca Eekelder een succesvolle poging om de wijnvoorraad zo snel
mogelijk burgemeester te maken en Lilian Geulen, die steeds slechter te
verstaan is, valt de deejay lastig met haar talloze Paul Elstak-verzoekjes.
Kortom, het is ouderwets gezellig, ondanks dat charlatan Frank Roos het weer
nodig vindt om een aantal clubhelden publiekelijk door het slijk te halen. Als de nacht al in volle gang
is, is de schade al niet meer te overzien. Het bier zit tegen het plafond, Het
terrein rond de bar is omgetoverd tot veredelde glasbak en de wezenloze en
gedesoriënteerde gelaatsuitdrukkingen zijn niet meer op één hand te tellen.
Kersverse vader Luuk te Brake komt met zijn fietssleutels in de hand de
feestzaal binnen gestrompeld. “Ik ben mijn fietssleutels kwijt”, schreeuwt hij.
Na een kwartiertje zoeken, en inmiddels weer drie pijpjes verder, besluit hij
toch naar huis te gaan. Tot zover het mooie van de
vrijwilligersavond. Met meer dan honderd aanwezigen mag Ava’70 zich de handjes
dichtknijpen. Maar waar zijn al die vrijwilligers als het er écht om gaat? Het
AvaCafé is na de meeslepende fuif een slagveld, waar ze zelfs op de Gazastrook
de wenkbrauwen bij zullen fronsen. De wijnflessen liggen op de bar, de geur van
oud bier en pisang ambon is in de gordijnen getrokken, de peuken liggen in de
verspringbak en de glasscherven liggen op het toilet. Slechts drie personen
nemen de moeite om de schade te herstellen. Met een kop als een boei, zure
oprispingen en de kramp in de kuiten halen zij de poetsdoek door de ravage. Na
een paar uur zwoegen is er in de verte weer iets van het oude vertrouwde
clubhonk te zien. Moe en een beetje gefrustreerd gaan interieurverzorgers
Joppe, Jan jr. en de doorgaans goedlachse Erwin huiswaarts. Heel jammer dit.
Ava´70 stikt van de vrijwilligers, behalve op opruimdag! |
Eindklassement van de 2e Zevenbultenloop
 |
| Een mooi groepje dat zondagmorgen de Zevenbulten nog heeft bedwongen Het zit er weer op, de
Zevenbultenloop. De virtuele wedstrijd over de Aaltense en Barlose bulten.
Ondanks een rijk wedstrijdaanbod, zo eind december – begin januari, hebben er
maar liefst 48 hardlopers meegedaan!
Op
uiterst eerlijke manier (geloof niet alles wat je op de diverse juicechannels
leest over corruptie lotingsmethodieken) is vanmiddag, zondag 15 januari 2022,
de volgende uitslag bepaald.
Dames:
1e
Plaats: Annemarie
Arentsen 7e
Plaats: Janneline
Magis 7e
Plaats van onderen: Bianca Piek
Heren:
1e
Plaats: Joran
Luiten 7e
Plaats: Hans
Monasso 7e
Plaats van onderen: Henk Mengers
Deze
helden hebben een vet Zevenbultenloop-shirtje gewonnen! Van harte
gefeliciteerd! Geef je maten even door via de app (Rinke, 06 12939680) en we
zorgen ervoor dat er uniek shirtje jouw kant op komt!
Via onderstaande links kun je overige helden terug vinden!
En aan het eind van het jaar doen we het gewoon weer hardloopvrienden! Schrijf alvast op de
kalender: van vrijdag 22 december 2023 tot en met zondag 14 januari 2024 kunnen
de 7 bulten weer bedwongen worden. Tot de 3e editie!
Sportieve
groet,
Rinke
Zevenbultenloopcomité
Bart Wesselink, Geert Wevers en Rinke ter Haar  |
Aankondiging van de Winterboslopen in Beek
 |
| De flyer van de Winterboslopen Stichting Omloop Beek afgekort S.O.B organiseert 22 januari, 29 januari en 5 februari 2023 de Winterbosloop in Beek Montferland. We beginnen de laatste 2 zondagen van januari en de 1e zondag van februari met de Beekse winterbosloop. De deelnemers starten vanaf het grasveld nabij uitspanning t Peeske. Hier is de start en vind ook de tijdswaarneming door middel van chip en fotofinish. Het parcours van de Beekse winterbosloop gaat door de Montferlandse bossen en is onverhard en gaat over heuvelachtig terrein. De winterbosloop worden 3 zondagen achter elkaar gehouden, waardoor er elke zondag een prijsuitreiking wordt gehouden voor de senioren. Er bestaat geen eindklassement meer voor de senioren. Dit geldt niet voor de jeugd. Hier geldt nog steeds dat de 2 beste tijden meetellen voor het eindklassement. De prijsuitreiking vind op de laatste zondag na de betreffende wedstrijd plaats, waarvan de 2 beste tijden tellen mee voor het eindklassement. Starttijden zijn: 1km 09.00 uur. 2 km 09.15 uur. 5 km 09.45 uur. 10 km 10.30 uur. Na inschrijven is mogelijk vanaf 8 uur op de dag van de loop. Voor inschrijving is geopend. Voor meer info zie www.sob-beek.nl |
zaterdag 14 januari 2023
Foto's van de vrijwilligersavond van AVA'70
 |
| Lilian, Esther en Veronique |
Klik op de link voor de foto's van Gerben Westerveld
 |
| Irma en Gerda |
Onmundig uutbundig vrijwilligersfeest bij AVA'70
 |
| De trainers van de B-selectie |
Het
stond al een paar jaar noodgedwongen in de koelkast, maar afgelopen zaterdag
kon het eindelijk weer eens gebeuren…. Het populaire vrijwilligersfeest van
AVA`70. Iedereen die zijn steentje heeft bijgedragen aan de activiteiten van de
club is dan welkom om te komen en deze uitnodiging was niet aan dovemans oren
gericht. Dik 100 AVA-janen hadden zich aangemeld en dat was gelijk al weer een
nieuw clubrecord in 2023! De organisatie had als dresscode “Tirol” gekozen en
dus was de zaal al snel gevuld met stoere Holzhackerbuben en Mädchen in
frohliche Dirndl. Er vond dan ook in no-time een ware metamorfose plaats,
waarbij het clubhuis veranderde in een heuse skihut met hossende menigte.
Overigens had niet iedereen het kledingvoorschrift begrepen, want een echte man
van de club verscheen in heuse hagelwitte kokskleding met een rood geblokte
dweil op de schouder. Nou, dan heb je natuurlijk wel aanspraak, maar gelukkig
zit de uit Barlo afkomstige topper nooit om een woordje verlegen. Veel eerder
dan verwacht, trilde het clubhuis al op zijn grondvesten en rammelden de 60
zonnepanelen op het dak.
Om enige rust in te bouwen besloot de organisatie als intermezzo om snel over te gaan tot de gebruikelijke prijzenslag. Verschillende Clubkanjers werden ook dit keer weer in de spotlight geplaatst. Iets waar ze eigenlijk veelal niet op zitten te wachten en dat siert deze sierraden van de vereniging natuurlijk. Toch waren er de nodige onderscheidingen, awards, bekers en cadeaus te verdelen. Krasse knar Johan Assink voelde nattigheid en besloot zich op het laatste moment af te melden. De Dreesprijs komt de grijze eminentie echter volledig toe, dus staat de beker gewoon op hem te wachten. Alle aanwezigen komen eigenlijk in aanmerking voor de AVA`70 promotieprijs 2022, maar dat Geert Wevers uiteindelijk met de eer ging strijken, daar kon iedereen zich helemaal in vinden. Clubheld van het jaar werd Geert Kip. De burgemeester van de Hollenberg kan geen “NEE” zeggen en dat is natuurlijk verrekte handig. De spanning werd groter en het enthousiasme steeg ook steeds verder. Helemaal toen Petra van Wijk werd gehuldigd als Vrijwilliger van het jaar. De altijd goedlachse en praatgrage clubheld laat zich vaak zien en staat bekend om haar niet te stuiten enthousiasme en inzet. Het applaus was dan ook minutenlang en volkomen terecht. Wie de jeugd heeft, heeft ook de toekomst en dat blijkt bij AVA`70 al jaren een zekerheidje te zijn. De gekroonde jeugdvrijwilliger van 2022, Sam Bleumink draagt hierbij haar steentje, zeg maar gerust zwerfkei, volledig aan bij en ook voor haar werd er een heuse erehaag gevormd.
Opmerkelijk is eigenlijk best wel, dat AVA`70 ook altijd kan leunen op een aantal
vrijwilligers, die niet eens lid zijn van de club. Gewoon omdat ze het leuk
vinden kan er een beroep worden gedaan op hun specifieke kwaliteiten en dat was
een staande ovatie en een attentie meer dan waard. De handen gingen ook
helemaal op elkaar toen Team Happy Code werd uitgeroepen tot groep van 2022.
Volledig uitgelaten stoven de jongelingen naar voren. Het is dan ook juist deze
unieke lading energieke en organisatorische kwaliteiten, die hen de titel
hebben bezorgd. In enkele weken lukte het de jongelingen om de Missie 538 uit
de grond te stampen en hiermee op de radio te komen, een bekende DJ naar Aalten
te lokken om live verslag te doen en mee te hobbelen. Als je dan ook nog eens
dik 8000 euro voor het goede doel binnen sleept, tsja… dan heb je de spotlight
meer dan verdient. Net toen de spreekstalmeester van dienst volledig
uitgedroogd naar de bar wilde slenteren om zijn gortdroge keel te gaan smeren
met een Hertog Jannetje, werd hij alweer naar voren geroepen. Volledig verrast
mocht hij uit handen van de welbespraakte en volledig onafhankelijke jury de
oeuvreprijs in ontvangst nemen.
Het werd de hoogste tijd voor alweer een hoge gast en dit was niemand minder dan de Needse razendpopulaire trekzakvirtuoos Gerrit Heinen. De zaal werd spoorslags in tweeën gesplitst en er vormde zich een dameskoor op links een zingend mannengezelschap aan de rechterzijde. Een levenslied van maar liefst 18 coupletten werd ten gehore gebracht, maar al waren het er 67 geworden, zingen kunnen hardlopers niet. Hoe muzikaal Gerrit ook uit de hoek kwam, het was in feite 1 groot drama en het is nog altijd een wonder dat de buren niet officieel zijn wezen klagen. De DJ voelde de spanning in de zaal haarfijn aan en gaf er vervolgens razendsnel een hele beste draai aan. Hij dirigeerde iedereen onder de 34 jaar en een tweetal oudere coaches om in twee rotten op de grond te gaan zitten, haalde Stef Ekkel uit de koffer en in no-time werd er geroeid alsof het leven ervan af hing. “De woonboot in de Amstel” is zelden of nooit zo uitbundig toegezongen. De 50-plussers vormden in de hal snel een schipperskoor en met dirigente Jolanda Wevers en Gerrit uut Neede aan de toetsen werd de ene na de andere tranentrekker uit volle borst meegezongen.
Weer een zaal verder was het
dak er al volledig af en werden uiterst serieuze gesprekken gevoerd bij de
Foodtruck. Ja, de organisatie had aan alles gedacht en dus ook aan het
versterken van de inwendige mens. Normaliter worden door de dravertjes van AVA
de calorieën nauwlettend bijgehouden en
geteld, maar zaterdag even niet. Het was overduidelijk schranstijd en een
aantal maakten er werkelijk een potje van. Uiteraard zijn de namen van deze
groep genoteerd, maar begrijpelijk was het in feite ook wel, want de menukaart
was uitstekend net als de kwaliteit overigens. De maaltijd deed velen erg goed,
want het volume werd een tandje bijgesteld en het was een komen en gaan bij de
bar, waar het personeel overuren draaide. Het bleef nog best onrustig in de
AVA-skihut en omdat de sfeer uitgelaten was en binnen de toegestane normen bleef,
hoefde er ook geen enkele gele kaart te worden uitgereikt. Iets dat
tegenwoordig best als een unicum kan worden aangemerkt. Hulde aan allen, die de
grens hebben opgezocht, doch niet hebben overtreden. De organisatie blikt dan
ook bijzonder tevreden terug op deze editie van de AVA`70-vrijwilligersavond.
Dik 100 aanwezigen hebben de beloning gekregen die ze verdienden. Hoe mooi is
dat?
O, ja…. het is helaas niemand van de bezoekers gelukt om op 15 januari 2023 een persoonlijk record te lopen. Maar ach, daar zijn dit jaar nog dagen genoeg voor! (FR)
Abonneren op:
Posts (Atom)