Verslag van het Montferland Trailweeekend 2018 in Braamt

Trailen in de prachtige omgeving van het Montferland

Het Montferland Trailweekend stond voor de deur! Na een stevige rugblessure die ik half juni opliep kon ik een tijd bijna helemaal niets doen en pas sinds enkele weken liepen de trainingen weer een beetje lekker. Met een 15 km nighttrail op vrijdagavond laat en 30 km op zaterdagochtend zou het voor mij dus een flinke klus worden.  Maar wel een uitdaging waar ik naar uitkeek. Het Montferland is één van mijn vaste trainingsgebieden als ik weer eens lekker hoogtemeters wil maken zonder steeds hetzelfde rondje te herhalen. Ik was dan ook benieuwd wat de organisatie van MudSweatTrails er van weer had weten te maken. Zaterdagavond reed ik met mijn maatjes Eric, Linda en Angelique naar Outdoorcentrum Markant in Braamt. Dat was dit weekend het epicentrum van de Montferlandtrail.

Aangezien wij deze keer maar een half uurtje hoefden te rijden konden we wat later weg. Het was dan ook al gezellig druk en het was ook flink donker. Overal sfeervolle lampjes en er hing een beetje een schoolkampsfeer met wat spanning vanwege het feit dat het voor velen weer de eerste nachtloop was van het seizoen. Voor sommigen zelfs überhaupt de eerste nighttrail. Na de start liepen we de eerste kilometer over een breed zandpad richting de Montferlandse heuvels. Al snel vormde zich een langgerekt lint van lampjes. Een prachtig gezicht, zeker op het moment dat we de lange klimmen op gingen. Het veld viel echter al snel zo ver uiteen dat Eric en ik nog maar een paar lampjes voor en achter ons zagen. We zouden lekker samen blijven lopen, dat maakt het toch wat makkelijker.

Het was een echte nighttrail, zowel ontzettend donker in het bos als een echte trail. De reflecterende pijltjes en stukjes tape lichtten op in het licht van onze hoofdlampjes en op die manier vonden we de route over de singletracks door het donkere bos. We konden zelfs een redelijk vlot tempo aanhouden, hoewel we ook weer niet te snel wilden gaan. De volgende ochtend mochten we immers ook weer. Her en der in het bos stonden ook nog wat vrijwilligers om een verzorgingspost te bemannen en ook op kritische punten om zeker te weten dat iedereen goed ging. Perfect georganiseerd. Weer terug bij de finish trokken we snel wat droogs aan en namen we een lekker colaatje om de calorieën weer aan te vullen. Nadat ook Angelique en Linda binnen waren vertrokken we al snel om zoveel mogelijk nachtrust te pakken. Je kon eventueel ook een tentje opslaan en blijven overnachten, maar er gaat toch niets boven je eigen bed.

De volgende ochtend voelde ik me wel wat stram, maar verder nergens last van. Hetzelfde gold voor Eric, we gingen dus maar zien wat de dag ging brengen. Bij Markant was het een heel stuk drukker dan de avond er voor. Overal mensen die zich inschreven, een nummer ophaalden of rustig in het zonnetje zaten te kletsen. Geweldig ontspannen sfeertje, heerlijk. Na de start liepen net als de avond ervoor eerst een kilometer over een breed zandpad. Het veld verspreidde zich weer en, eenmaal bij de eerste heuvel aangekomen, was er ruimte genoeg op de smalle paden om lekker in je eigen tempo omhoog te kunnen. De Kale Jacob omhoog was meteen een mooie kennismaking met de Montferlandse heuvels voor velen. En na die taaie klim volgden er nog vele klimmen en afdalingen. Na afloop had ik 530 hoogtemeters op mijn sportwatch gemeten. Niet slecht voor een trail in Nederland.

Of het nu aan het tempo van de avond ervoor lag of aan de korte hersteltijd, maar Eric kreeg de motor niet echt aan het draaien. Gelukkig besloot hij toch maar niet de afkorting te kiezen en maar 15 km te doen. Door het tempo omlaag te gooien naar een rustig dribbeltje en de steilere en langere klimmen te powerhiken zouden we immers best aan de finish komen. Gewoon wat langer genieten van de natuur dus. En genieten deden we zonder meer. Het nadeel van een nighttrail is dat je alleen dat ziet wat binnen je lichtbundel komt. Alles wat daarbuiten valt zie je niet, of alleen de schaduwen er van. Nu konden we de varens langs het paadje bewonderen in alle kleuren groen, geel en bruin. De herfst was al duidelijk ingezet door de droge zomer. Ook de bomen verkleurden al flink. Vooral de mooie uitzichten en doorkijkjes die je kunt tegenkomen op het Montferland maken het tot één van mijn mooiste trainingsgebieden.

Tussendoor maakten we af en toe kort een praatje met anderen die voorbij kwamen of die wij in haalden. Sommige mensen klimmen beter en andere dalen makkelijker, hierdoor doe je met sommige mensen vele malen een soort van haasje over. Ook de posten op de fiets die her en der in het bos waren opgesteld en de verzorgingsposten waren een welkome afwisseling om de zinnen even te verzetten op momenten dat het minder lekker liep. En die momenten kwamen tegen het eind steeds vaker. Eric liep de hele weg al niet lekker, maar vanaf de laatste verzorgingspost was bij mij de puf ook aardig op. Het gebrek aan training en vooral aan hoogtemeters deed me langzaam maar zeker de das om. We kwamen er wel, maar het zag er niet mooi uit op de streep.  Zo werd het Montferland trailweekend een stevige karaktertraining voor ons beiden.

Zielsgelukkig dat we er eindelijk waren bleven we nog even zitten op het finishterrein om nog wat te kletsen met clubmaatjes die vandaag op verschillende afstanden meegedaan hadden. Ook leuk om andere trailmaatjes weer eens te zien en wat bij te kletsen. In het lekkere nazomerzonnetje op het terras was het dan ook prima zitten. Iedereen die ik sprak was het er roerend over eens: dit was toch wel een hele mooie trail. Perfect georganiseerd, mooie routes, top sfeer. Vooral niet teveel reclame voor maken dus, voor je het weet wordt het druk. Dan zou zo maar ten koste kunnen gaan van het gemoedelijke Achterhoekse, wat juist zo kenmerkend is.

Andre Bleumink

Uitslagen van de Montferland (Night) Trail in Braamt

Andre Bleumink (blauwe shirt)

Met een Nighttrail van 15 kilometer op de vrijdagavond en een 30 kilometer op de zaterdagochtend hadden de AVA’70 lopers Andre Bleumink en Eric Hoogerbrug  een flinke klus voor de kiezen. Het ging dan ook niet van zelf maar beide heren sleepten er zich keurig doorheen.

De organisatie was uitstekend, de sfeer helemaal top en ook de omgeving waar ze doorheen liepen was geweldig mooi. Alle ingrediënten voor een top weekend waren er. 

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren:

Nighttrail: Eric Hoogerbrug 1:33:34, Andre Bleumink 1:33:35, Angelique Vrijdag 1:48:49, Linda de Vries 1:54:09

14 kilometer: Rudi Meinen 1:14:52, Angelique Vrijdag 1:16:13, Linda de Vries 1:32:57, Emiel Kleinsma 1:41:25, Leo van de Berg 1:56:19

30 kilometer: Gerrit Dijkslag 2:30:42, Niek Kleinhesselink 2:32:20, Andre Bleumink 3:14:16, Eric Hoogerbrug 3:14:16

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

Verslag van de 35e Triathlon Stroombroek in Braamt

Enkele deelnemers voor het 'Braamse Gat', met 2e van rechts Denise van der Donk

Afgelopen zondag was het (al) weer zover, de Triathlon Stroombroek. Voor mij de 3e triathlon, waarvan de 2e kwart triathlon van dit seizoen. Wellicht een beetje te enthousiast, want er zat amper 2 weken tussen. Met uiteraard weer veel zenuwen vertrok ik richting Doetinchem. Het was koud, 10 graden Celcius gaf de thermometer aan. Met de gedachte nog het koude "Braamse gat" in te moeten kreeg ik nog meer de rillingen. Bij het parkeren op Stroombroek kwam ik Danny tegen en hij had z'n startnummer al opgehaald. Ik had niet zoveel tijd voor een praatje, want ik moet eerst alles geregeld hebben en op z'n plek hebben staan. Die spanning ook altijd... Wou dat ik er anders mee om kon gaan. En pas na afloop vind ik de triathlonsport altijd het mooiste wat er is...

Eenmaal het startnummer en overige benodigdheden opgehaald kon ik het Parc Ferme in. Jammer, niet zo'n gunstige plek. Helemaal vooraan en dat betekent erg ver lopen op fietsschoenen. Maar goed, zo is er altijd wel iets te klagen. Vlak voor de start van de achtste trof ik Angelique en ook zij was nerveus. Voor haar was het de 1e kwart. Dat is nog veel meer spannend. Maar ze heeft goed getraind, dus dat gaat goed komen. In wetsuit en gele badmuts herkende ik Gerben en hem succes gewenst. Het water leek erg koud, te zien aan de reacties van de deelnemers. 

Ruim 20 minuten later mochten wij van de kwart starten en ik besloot goed en lang in te zwemmen. Maar opwarmen deed ik niet. Wel werd mijn ademhaling iets rustiger en zocht ik een goed plekje voor de start. Gerjo kwam ik ook nog tegen in het water. De afgelopen weken heb ik een aantal zondagen met hem gefietst, of beter gezegd hij met mij, want wat kan hij hard fietsen!  Precies voor mij was Paul aan het watertrappelen. Ik besloot achter hem te starten, want we hebben hetzelfde tempo. Na ruim 300 meter had ik de slag goed te pakken en zwom ik lekker ontspannen. Uiteindelijk als 4e dame het water uitgekomen. 

Door de koude handen kreeg ik mijn wetsuit niet goed uit. Snel door naar het fietsen en dat ging voor mijn doen ook goed, met een gemiddelde van 32 km per uur ben ik tevreden. De jury heb ik niet gezien, gelukkig. Ruim 40 km verder snel door naar het hardlopen. Bij het weglopen voelde ik een bobbel in mijn schoen; Dom...Ik was vergeten dat ik er een gelletje in had gestopt. Voor onderweg. Dat doe ik dus nooit meer weer, want schoen uit/aan en je bent weer 30 seconden verloren. En jammer van het gelletje, want dit zat nu aan de binnenkant van mijn schoen en aan mijn voet, bah. Letterlijk verloren energie. 

Ronde 1 liep zwaar, ronde 2 zag ik Gerben, Bjorn en Danny staan, Ronde 3 kwam ik mijn trouwe supporters pap, Rob en hond Lotte tegen. Ronde 4 liep het lekkerst en toen was het al tijd om te finishen. Uiteindelijk gefinished in 2.25.34 en een 5e plek in de leeftijdscategorie t/m 39 jaar. Ging goed! Paul en Danny behaalden een mooie podiumplek. Het was een mooie dag, veel bekenden "van vroeger" gezien en bij gekletst. Nu nagenieten met een klein beetje spierpijn. A.s. zaterdag de achtste triathlon van Eibergen en op 16 september de allerlaatste; Triathlon Zutphen. Daarna kan de wollen trui waarschijnlijk ook wel weer aan. Voor diegene die het leuk vinden: a.s woensdag om 17.30 uur op TV Gelderland een gedeelte van de triathlonclinic in Aalten in het programma Gelderland Sport. 

Klik op de link voor de uitslagen

achtste triathlon

kwart triathlon

site organisatie

Denise van der Donk

Een prachtige 3e plaats op de achtste triathlon voor clubgenoot Danny Boom

Verslag van de 2e Montferlandtrail in Braamt

Eric Hoogerbrug, Sandra Wassink en Gerrit Dijkslag

Het is zaterdag 16 september en de 2e editie van de Nathan Montferland Trail wordt vandaag gehouden. Een trail evenement waarbij lopers kunnen kiezen uit 8, 14 of 30 km door de Montferlandse bossen. En deze trail staat vandaag op mijn programma, ik heb er ontzettend veel zin in! Na een lange blessuretijd aan mijn knie probeer ik nu mijn kilometers weer wat uit te bouwen en de zachte ondergrond in de bossen is hier perfect voor. Dus ga ik s’ ochtends met AVA-loopmaatje Eric op weg naar Braamt. Nu ben ik geen (nog) geen die-hard trailer, maar ik heb al wel kennis mogen maken met de zeer relaxte gang van zaken rondom een trail loop….en ik vind het super! De locatie, Markant Outdoorcentrum, is van alle gemakken voorzien. Er staat een grote tent waar je je startnummer kunt ophalen en direct krijgt elke deelnemer een leuk hebbedingetje. Deze keer is dat een handige ‘running pak’, een soort belt die je om je middel kunt doen waarin je bijv. je telefoon in op kunt bergen. Nou, dat begint goed! En dan heb je nog niets hoeven doen. Verderop staan tenten waar je je tas kunt achterlaten en zijn er douches en wc’s. Aangezien Eric en ik tijdig in Braamt aan zijn gekomen en het ophalen van de startnummers zo snel verloopt, hebben we alle tijd om nog even koffie te drinken en wat te babbelen met andere deelnemers. Die komen echt overal vandaan. En wat voor ons een thuiswedstrijd is, is voor anderen dan ook een aardig eindje rijden, tot aan Amsterdam toe.

De 3 afstanden hebben verschillende starttijden en om 10.45u wordt onze groep (de 14km) weggeschoten. Een lang kleurig lint met lopers verlaat het terrein (waar verschillende groepen mensen, bedrijven waarschijnlijk, een leuk outdoor-dagje hebben gepland) langs de mais-velden en steken dan de weg over naar de Montferlandse bossen. Al vrij snel volgen wat klimmetjes, die mij direct de adem ontnemen. Oeffff…..dat is weer wennen. Om mij heen zie ik ook wat mensen heuvel-op wandelen en ga ik dat ook maar even doen, we zijn tenslotte pas net begonnen en het is dus nog wel een eindje. Volgens de folder is het een trail met ‘heel veel Single tracks en een verrassend gebied met toppen en paadjes’. Tja, nu zit ik niet zo in de trail-termen en zegt ‘single tracks’  mij dan ook niet zoveel, maar het is zeker een verrassend mooi gebied met de nodige toppen die moeten overwonnen en heerlijke paadjes.

Ook de ‘Kale Jakob’ moet overwonnen worden, een stevige heuvel die vaak ook op het programma staat van de AVA ’70 heuveltraining. Dus die ken ik….maar niet van deze kant. Oeffff….ook die is erg pittig. Ik red het niet om tot bovenaan te blijven hardlopen…dus ik mag van mezelf even wandelen en bovenaan wil ik weer de pas erin zetten. Dat lukt wel, maar dan gaan we de bocht om en help…nog zo’n klim. En daar bovenaan zit de fotograaf… Ja, dan ga je toch je best doen. Bovenaan gekomen, de fotograaf voorbij, kom ik even op adem. En dan ben je nog niet eens halverwege…. Bij het 7km punt is een verzorgingspost, een ‘bekerloze’ wel te verstaan, dus het is de bedoeling dat je je eigen beker meeneemt. Dat gebeurt vaker om op deze manier het bos schoon te houden. Omdat ik zo’n speciaal bekertje nog niet bezit, had ik zelf wat drinken meegenomen. Meteen een goed moment om mijn rugzakje te testen die ik voor mijn verjaardag kado had gekregen. Verder liggen er allemaal lekkere dingen te knabbelen: tucjes, wine gums, ontbijtkoek, en fruit. Ik ben onderweg zelf niet zo’n eter, maar kies nu voor een stukje ontbijtkoek omdat ik wat honger begin te krijgen. En we zijn pas halverwege, dus wat energie is welkom.

Na de verzorgingspost is het veld lopers nog verder uit elkaar gevallen, zowel voor- als achter mij zie ik even geen loper. Oeps…nu moet ik zelf wel op de bordjes en linten gaan letten anders loop ik nog verkeerd. Nu een paar hele kronkelige paden zie ik toch weer gekleurde shirtjes voor mij verschijnen…. pfffieuw, ik loop dus nog goed, gelukkig. Nu we richting het einde van de route gaan, hoor ik continu vliegtuigen…. Bij het verlaten van het bos zie ik ze opeens.  Het lijken oude militaire vliegtuigen, groot, en ze vliegen ontzettend laag en lijken dus enorm!  Later hoor ik dat dit te maken heeft met de Airborne luchtlandingen op de Ginkelse Hei in Ede. Het was wel mooi om te zien. De laatste 2km zijn aangebroken en nu beginnen de benen toch wel stijf te worden, geen wonder natuurlijk gezien ik ook al weken niet meer deze afstand heb gelopen. Ik ben blij dat ik de finish-geluiden hoor en na een bocht de finish zie. Eric staat al bij de finish samen met AVA-loopmaat Gerrit. Die bleek er ook te zijn, maar die hadden we nog niet eerder gespot. Beide heren zijn alweer helemaal bijgekomen van hun avontuur. Gezamenlijk hebben we deze mooie loop afgesloten met een lekkere pasta. Al met al een topdag en een mooi georganiseerd evenement.

uitslagen

site organisatie

Sandra Wassink

Uitslagen van de 34e Triathlon Stroombroek in Braamt

van links naar rechts Frank Roos, Ingrid van Zolingen, Jan te Brake en Andre Balke

Klik op de link voor de uitslagen

achtste triathlon

kwart triathlon

site organisatie

Frank Roos

Foto's van de 1e Montferland Trail in Braamt

Angelique Vrijdag

Klik op de links voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

allerlei

14 kilometer

30 kilometer - deel 1

30 kilometer - deel 2

uitslagen

site organisatie

Renate van Lochem

Mooie eerste Montferlandtrail in Braamt

Andre Bleumink

Deze tijd van het jaar is het druk op de trailkalenders. Ieder weekend kun je op meerdere plekken in binnen- en buitenland aan de start staan. Dat maakt het des te leuker dat je gewoon de wekker op kwart voor acht kunt zetten en dan nog tijd zat hebt om naar de start te komen. Dit weekend was namelijk de Montferlandtrail, georganiseerd door MudSweatTrails. Gewoon in één van mijn favoriete trainingsgebieden, die kon ik niet laten lopen. Toen ik aan kwam bij outdoorcentrum Markant viel de rust meteen op. Het was niet druk, in ieder geval voelde dat niet zo. Achterhoekse gemoedelijkheid ten top. Hoewel er later toch een 143 finishers bleken te zijn op de 14 km en 104 op de 30 km. De vrijwilligers waren vrolijk en behulpzaam en het weer was goed genoeg om nog even lekker op het terrasje te zitten kletsen of even de stand met trailspulletjes te bekijken. Mijn trailmaatjes zaten er al en ik zag her en der ook nog diverse bekenden. Ik zag en hoorde mensen uit alle windstreken van Nederland, ze hadden goede zin en waren benieuwd naar het parcours. Binnen trailminnend Nederland is het Montferland behoorlijk onbekend gebleven, onterecht natuurlijk. Dat komt natuurlijk omdat de reisafstand van het westen van Nederland naar de Achterhoek veel groter is dan andersom. Dat zorgt er aan de andere kant voor dat de paden en paadjes in dit prachtige gebied zelfs in het weekend nooit echt druk zijn.

De route van de 14 en de 30 km had ik van tevoren bestudeerd en zag er veelbelovend uit. Het terrein kende ik wel, de meeste paadjes heb ik waarschijnlijk wel een keer gehad op mijn zwerftrainingen. Maar toch zag ik dat ze er een andere wending aan hadden weten te geven dan ik meestal doe. Ik was dan ook erg nieuwsgierig. Na het welkomstwoordje van Marc werden we weggeschoten en stormde de meute weg voor de 30 kilometer. Ik startte behoudend samen met Peter, wetend dat er meteen in het begin al een paar klassieke Montferlandse hellingen op ons lagen te wachten. De Kale Jacob en de Hettenheuvel kwamen voor de meeste lopers denk ik een beetje als een verrassing. Lange steile klimmen zoals we die normaal in Limburg tegenkomen. Mijn maatje Peter had ik al snel gelost, inmiddels liep ik met Vincent Barink, de bekende blotenvoetentrailer. We hadden elkaar al een tijdje niet gesproken en zo werden de volgende kilometers gezellig weggetikt in een heel redelijk tempo. De heuvels waren nu iets vriendelijker en goed te belopen, ook met blote voeten. Het bos lag er prachtig bij, nog geen herfstkleuren, maar wel manshoge varens en struikgewas waar we tussendoor slingerden.

Ondertussen hoorden we steeds het geluid van vrachtvliegtuigen, steeds meer leek het wel. Op een open stuk kon je ze ook zien en ik herinnerde me dat die dag de droppings zouden zijn voor de herdenkingen van Operation Market Garden. Indrukwekkend gezicht, die vliegtuigen. Het geluid was wel wat storend voor de lopers in het bos, maar na een uurtje was het over en hadden we het bos voor ons alleen. Bij de eerste verzorgingspost op 7 km had ik nog genoeg drinken en kon ik meteen door, na een handjevol winegums gepakt te hebben. Vincent liet ik achter en dus liep ik alleen verder. Alleen, maar niet eenzaam. Voor en achter me liepen een aantal mensen die ongeveer hetzelfde tempo hadden en af en toe wisselden we van plek bij een helling of afdaling. Het uitzetten van het parcours was overigens ook prima gedaan. Mooie duidelijke linten en pijlen wezen keurig de weg. Alleen doordat ik zelf met een bidon bezig was op een lekkere vlotte afdaling kreeg ik het voor elkaar om een pijltje te missen. Maar ik werd meteen teruggeroepen door medelopers, geen probleem dus. Wel het koppie erbij houden dus.

Ik voelde me prima en liep volop te genieten van de mooie doorkijkjes en uitzichten die, voor mij tenminste. zo kenmerkend zijn voor dit gebied. Zo loop je voor je gevoel in een jungle en 20 meter verder kijk je ineens uit over een maisland en zie je een dorpje met een oude windmolen in de verte liggen. De paadjes lagen er goed bij en het tempo zat er behoorlijk in. heel behoorlijk voor mijn doen zelfs. Zou ik dat wel tot het einde vol kunnen houden? Vaak bu’j te bange roepen we dan maar weer, gewoon doorlopen en kijken hoe het afloopt. Ik zit helemaal in de wedstrijd en de kilometers tikken weg zonder dat ik er bijna erg in heb. Genieten van het moment en van de omgeving. Het veld van lopers wordt langzamerhand behoorlijk uit elkaar getrokken en ik heb hele stukken dat ik geen enkele loper voor me zie. Af en toe een wandelaar of een ruiter die ons parcours kruist. Uiteraard groet ik iedereen en ook iedereen groet vriendelijk terug. Dat er verder niets is afgesloten in het gebied en dat er alleen een papiertje is opgehangen bij de ingangen waarin geattendeerd wordt op de wedstrijd is goed genoeg. Mooi de iedereen elkaar dan gewoon de ruimte geeft om lekker op zijn eigen manier buiten bezig te zijn.

Bij de tweede verzorgingspost is mijn bidon helemaal leeg, het is toch best warm en vochtig en ik zweet continu door. Even bijvullen en een paar tucjes voor onder weg meenemen. Het grootste gedeelte zit er al op en na een paar kilometer met heuvels mogen we nog twee kilometer vlak en dan zijn ze er al weer. Het hoge tempo dat ik het laatste uur aangehouden heb op de mooie glooiende paden begint toch wat door te drukken. De kuiten en hamstrings voelen wat kramperig aan. Even wat gas terug op de klimmen en relaxen op de afdalingen. De heuvels die nu nog komen vielen eigenlijk reuze mee, ik had rekening gehouden met nog een paar stevige klimmen. Van tevoren had ik gerekend op een eindtijd van zo rond de 3 uur. Tot mijn verbazing klokte ik af op 2:44, dan had ik echt wel hard gelopen. Ik was zo tevreden als een kat die een muis gevangen heeft. Dat had ik van tevoren niet kunnen bedenken. Soms heb je gewoon een dag waarop alles goed gaat. Ook mijn maatjes waren tevreden over hun 14 km loop en zaten al te genieten van een lekkere kom soep op het terrasje. Het was er perfect weer voor. Nadat ik me omgekleed had en een colaatje had gedronken kwam ook Peter over de streep. Helemaal stuk, maar blij dat hij met weinig training toch was gefinisht. Het was een mooie dag, veel mensen gezien en gesproken. Geweldige wedstrijd in alle opzichten. Goede organisatie en locatie, alles perfect geregeld. Hopelijk blijft deze op de kalender, het heeft wat mij betreft de potentie om een klassieker te worden.

Andre Bleumink

Verslag en uitslagen van de 33e triathlon in Braamt

Cindy Brusse 2e plaats overall en 1e V40

De triathlon in Braamt staat elk jaar op mijn lijstje, dit jaar dus ook. Dat de triathlon in de lift zit kun je goed merken doordat de triathlons tegenwoordig al ruim voor de wedstrijddag vol zitten. Zondagmorgen ging de wekker mooi op tijd, de start van de 8ste is om 10.00 uur en ik wil ruim van te voren aanwezig zijn. Kwart over 8 rijd ik weg en 25 minuten later rijd ik de parkeerplaats op. De spulletjes ophalen, terug naar de auto en even een praatje maken met Jan en Mark te Brake over de komende wedstrijd. De fiets uit de auto, nummer op de nummerband en op naar de wisselzone. De ntb is nog niet aanwezig en we staan lekker te kletsen, wel raar dat ze er nog niet zijn. Het begint te regenen en we besluiten te schuilen onder een boom. Even later  kunnen we de wisselzone in en installeren alles op de plek.

Nog wat klungelen, een praatje hier en daar, wetsuit aantrekken en richting de start wandelen. Inzwemmen en even voelen hoe warm het water is. Opstellen voor de start, ik ga op dezelfde plek staan als vorig dat beviel goed. Na het startschot gelijk goed weg en ik heb alle ruimte voor me. Pak een goed ritme en na ruim 8 minuten klim ik uit het water. Na een redelijke wissel spring ik op de fiets. Er staat een behoorlijke wind en op sommige stukken valt de snelheid terug tot onder de 30 km/u. Ik troost me met de gedachte dat iedereen last heeft van de wind. Het stuk met de wind in de rug geeft vleugels. Ik wil me tijdens het fietsen vooral niet forceren, er moet ook nog gelopen worden. Fietstijd 37.22 minuten, dat is 3 minuten langzamer dan vorig jaar.!! Hier kan nog wat verbeterd worden.

De wissel fietsen lopen gaat goed. Ik kan de overgang naar het lopen bijna niet merken. Tijdens het lopen begin ik op mensen in te lopen en dat geeft een goed gevoel. Vooraf een tijd tussen de 21 en 22 minuten in gedachten en dat lukt. 21.40 minuten, de 2e looptijd 50+. Mijn eindtijd is 1.10.28 uur, 6e 50+ en dik tevreden.

Gerben Duenk

Ook de Aaltenaren/AVA'70 leden Jan te Brake (3e M50), Cindy Brusse (2e overall en 1e V40), Gerjo Wensink, Mirjam Lammers, Dirk Vreman, Rene Scholten en Mark te Brake stonden aan de start.

Alle uitslagen:

mini triathlon

1/8 triathlon

1/4 triathlon

1/4 triathlon trio's

Jan te Brake 3e plaats M50

Verslag, foto's en uitslagen van de 32e Triathlon Stroombroek in Braamt

Net voor de start van de 32e Triathlon in Braamt

Rond 8 uur rij ik naar triatleet van het eerste uur Jan te Brake. We zetten de fiets op de auto en we gaan naar het Stroombroek. De weersverwachting is: onweer rond 10uur, we denken dat de start uitgesteld zal worden. We komen aan en het begint een beetje te regenen en in de verte horen we het rommelen. 

We halen de fietsen van de auto en halen onze spullen voor de wedstrijd. Het gaat harder regenen en het onweer komt dichterbij. We gaan in de auto zitten en wachten tot het beter weer wordt. Uiteindelijk valt het mee en het ziet er naar uit dat alles volgens planning gaat. We gaan naar het parc ferme, een controle van de fiets en we mogen naar binnen. We zijn ruim op tijd en lopen rustig naar de start. Ik trek het pak aan en ga even inzwemmen. 5 voor 10 moet iedereen op de kant staan in het startvak voor de briefing, deze was slecht te verstaan en in 1x horen we nog 10 seconden en we zijn weg. Ik ben begonnen aan mijn 26ste seizoen. 

Gelijk goed weg strategisch had een goede plek gekozen. Snel een goed ritme te pakken en voor ik het weet ben ik bij het keerpunt. Nog even gas en na ruim 8 minuten klim ik het water uit. Tijdens het lopen naar de wisselzone probeer ik alvast het boven gedeelte van het pak uit te krijgen. Bij de fiets snel het pak uit en met ruim 9 minuten op de fiets. Het fietsen ging zoals ik het gehoopt had. We fietsen 2 ronden van 10 kilometer, en met 34.35 minuten stap ik van de fiets. Het wisselen fietsen lopen had iets sneller gekund. Ik kwam tegelijk met Cindy Brusse (1e dame) van de fiets, maar tijdens het lopen kijk ik haar op de rug ik schat een 100 meter. Net voor Cindy zie ik Jan lopen (hij reed lek 4 kilometer voor de wissel) 

Lopen gaat gelijk goed en ik kan een goed ritme pakken, het lijkt erop dat ik dichterbij Cindy en Jan kom. We komen binnen 1 minuut van elkaar over de finish. Mijn eindtijd is 1.07.56 uur waar ik zeer tevreden mee ben. 26ste overall, 7e bij de heren 50+. Volgende week is het NK sprint voor masters in en om het Rutbeek in Enschede. (750 meter zwemmen, 20 kilometer fietsen en 5 kilometer lopen). De kans op een podiumplek is voor mij niet groot, maar het kan een mooie strijd worden. Jan en Cindy doen ook mee. Zo is Aalten goed vertegewoordigt bij dit NK. Voor Cindy is een 1e plaats D 40-45 niet ondenkbaar. We gaan er een mooie strijd van maken.

Sportieve groet, Gerben Duenk

Klik op de links voor meer informatie

alle uitslagen

foto's Stephan Buitenhuis

site organisatie

Jan te Brake

Verslag en foto's van de 2e Trail Run in Braamt

Marieke wordt door de heren op handen gedragen

Eindelijk is het dan eens zover. Een trailrun vlak om de hoek in het Montferland met start en finish op het terrein van Markant Outdoorcentre, aan de westzijde van het Stroombroek. Na de Loohuiscross van gisteren en een klein feestje ’s avonds was ik blij dat de start pas om 13.00 uur was. Klokslag 11.42 uur stonden Wim Brinkman, Marieke Prinsen en Geert Wevers dan ook voor de deur om mij op te pikken. Even na twaalven waren wij present in het basiskamp waar al van alles en nog wat te doen was op gebied van Outdoorsport.  Adventurerunning, boogschieten, kanoën etc. te veel om op te noemen. Voor een impressie kijk maar eens op hun website en bij Markant Outdoorcentrum

Veel runners waren er nog niet, dus onze startnummers hadden we snel. Even een kop koffie met een gevulde koek en daarna omkleden. De voorzieningen lagen er allemaal netjes bij. Marieke kreeg het voor elkaar om voor de start al een PR neer te zetten. Vier keer naar het toilet binnen 8 minuten. “Ben niet nerveus….”. Paar minuten voor één een korte briefing voor de circa 40 deelnemers op de langste afstand, de 16 kilometer. Een tijdregistratie is er niet, als je je tijd wilt weten moet je het zelf maar klokken. Lekker basic, prima toch.

We hadden besloten met z’n vieren te lopen waarbij Geert wat heen en weer jojoot om wat foto’s te maken. Ongetwijfeld te zien op deze site. Daarna loopt ie zijn eigen race (100 meter voor ons, 8 km lang J). De route voert ons deels over het mountainbikeparcours, uitgezette wandelroutes en paardenpaden en we lopen op paden waar we nog nooit geweest zijn. Het is geen moment vlak en dat maakt het hier ook zo mooi.

Al lopend blijkt wel dat we het tempo er goed in hebben; de eerste twee 5 kilometers ruim binnen het half uur. Na één uur en 24 minuten zijn we weer terug in het kamp en blijkt de route iets meer dan 15 kilometer te zijn geweest en dat we 344 hoogte meters hebben gelopen. Oeps, iets te hard gelopen voor een trail, maar iedereen kon het tempo goed volgens dus helemaal niet erg. Is Wim tenminste ook op tijd op z’n werk.

Na afloop ontvangen we nog een lekkere warme, functionele buff/bandana, waar we natuurlijk mee op de foto moeten. Algehele conclusie naar afloop was dat dit echt een aanrader is om met een veel grotere groep aan mee te doen, dus houd de website in de gaten voor meer info.

Klik op de link voor enkele foto's van de Trail Run

fotoalbum

Met vriendelijke sportgroeten,

Henrie Drenthel

Ook een delegatie uit Lichtenvoorde en Groenlo is aanwezig met van links naar rechts Ap Scheers, Rick Delsing, Johan de Heer, Christian Reinders, Robert de Boer, Andre Bleumink en Martijn Obbink


Na afloop onder het finishdoek met de gekregen buff