Scheveningen-Wassenaar-Den Haag

De 49 meter hoge watertoren in het natuurgebied Meijendel

Bij de zwaarbewaakte Penitentiaire Inrichting Haaglanden, locatie Scheveningen, begin ik aan mijn duurloop van ruim 17 kilometer en ik ga aan de zuidkant het natuurgebied Meijendel in. Ik loop al vrij snel het watertorenplein op, waar de 49 meter hoge watertoren een mooie blikvanger is. Het water dat uit de duinen wordt opgepompt, doorloopt op deze locatie nog enkele zuiveringsstappen. Daarna gaat het via een enorm waterleidingnetwerk naar 1,2 miljoen mensen in westelijk Zuid-Holland waar het drinkwater zuiver en betrouwbaar uit de kraan stroomt.

Het is een prachtig natuurgebied om in te lopen en in de verte zie ik over de duinen de flats van de plaats Scheveningen. Het hele gebied heeft een oppervlakte van 1875 hectare en bestaat uit jonge duinen die in de late Middeleeuwen zijn ontstaan. Onder invloed van de wind, eb en vloed werd zand uit zee op de moerasgrond van Zuid-Holland geworpen. Dit duinlandschap werd steeds hoger en breder en beschermde zo het achterland op een natuurlijke manier tegen de zee.

Het is dan ook een erg gevarieerd duinlandschap, rijk aan flora en fauna. Het buitenduin aan de zeezijde is een gebied met vochtige duinvalleien en een wisselende grondwaterstand. Hier groeien orchideeën, parnassia en duizendguldenkruid. In het middenduin, waar de infiltratieplassen liggen, is de begroeiing hoger. Hier staan veel meidoorns (Meijendel betekent 'dal van de meidoorns'). Tussen het midden- en binnenduin zijn oude landbouwvalleien gelegen die voornamelijk uit duinbos bestaan met enkele open duingraslanden.

Als ik na bijna 10 kilometer Wassenaar binnenloop, kom ik in een heel ander gebied. De ene villa is nog mooier en groter dan de ander en nadat ik over enkele prachtige paden heb gelopen sta ik ineens voor het van der Valk hotel waar ik enkele jaren geleden nog ben geweest. Zelf hier heb ik nog weer herkenningspunten denk ik bij me zelf en loop gestaag verder. 

Bij Landgoed Oosterbeek, op het grondgebied van Wassenaar maar sinds 1953 eigendom van de gemeente Den Haag, zijn ze met de weg bezig en moet ik een andere weg nemen. Op mijn gevoel loop ik door een bos weer in de richting van Scheveningen. Voor de zekerheid vraag ik toch maar even de weg en een vriendelijke vrouw zegt dat ik goed zit en nog maar enkele kilometers te gaan heb. Na bijna twee uur ben ik terug bij de auto, ook in de buurt van de grote stad kun je een fantastische duurloop maken.

Klik op de link voor een aantal foto's

fotoalbum

Een blik op de duinen met in de verte de flats van Scheveningen

Prachtige villa in Wassenaar

Het duingebied Meijendel, ten noorden van Den Haag

Duingebied Meijendel

In de zaterdageditie van het Algemeen Dagblad van enkele weken geleden, staat een mooie route beschreven over het duingebied Meijendel, ten noorden van Den Haag. Aangezien we de week er op nog enkele dagen voor een korte vakantie daar in de buurt zijn, trekt het artikel mijn interesse. Het is een route van precies 8 kilometer die een gele-paaltjesroute combineert met een blauwe en rode. De start is bij het bezoekerscentrum De Tapuit aan de Meijendelseweg 42 in Wassenaar. Een routebeschrijving hebben ze hier niet maar de medewerker geeft aan dat verlopen haast niet mogelijk is, als we gekleurde paalkoppen maar aanhouden. 

Na een twee uur durende aurorit nemen we eerst een lekkere kop cappuccino en besluiten we te beginnen met de gele route. We lopen direct de duintuin in en even later worden we welkom geheten langs het begrazingsgebied 'Het vogelbos'. In dit deel van de Meijendel lopen Gallowayrunderen en Konikpaarden, die ieder op hun eigen manier van de aanwezige vegetatie in het duin eten waardoor de verschillende planten kans krijgen om hier weer te groeien. Deze planten trekken op hun beurt weer vlinders en vogels aan.

Door de prachtige duinen lopen we in de richting van de zee en daar aangekomen kunnen we zuidwaarts in de verte de Pier in Scheveningen zien liggen. Nadat we weer van de zee aflopen gaan de gele paaltjes, op ongeveer de helft van de route, over in blauwe paaltjes. Veel mensen komen we niet tegen en het landschap veranderd langzaam aan in bos met geregeld een heidevennetje of meertje. Ook dit landschap heeft wel wat en we lopen gestaag verder. 

Als we de rode route bereiken wordt er meer van onze conditie gevraagd. Het zijn vaak kleine paadjes met  mul zand waarop we lopen en er moet ook nog geregeld geklommen worden. Een vrouw van hoge middelbare leeftijd loopt hier ook maar of ze nu echt aan het genieten is vraag ik me af? Van tevoren heb ik op mijn Garmin de startlocatie ingesteld en het blijkt dat we hemelsbreed nog geen kilometer van ons vertrekpunt afzitten, mijn gevoel zegt dat het verder is. We steken een paar keer dezelfde verharde weg over en kronkelen zo verder over de prachtige paadjes. 

Plotseling staan we bij het grote speelveld in de buurt van het bezoekerscentrum en hebben we de route er al weer opzitten. Op een informatiebord lezen we dat koning Willem Alexander en prinses Maxima hier met hun drie dochters nog niet zo lang geleden wat gedronken hebben. Wij willen niet achter blijven en praten nog wat na over deze prachtige tocht. 

Klik op de links voor enkele foto's

fotoalbum

Wim Brinkman loopt City-Pier-City

Wim Brinkman na zijn halve marathon

Ongeveer 30.000 enthousiastelingen gingen van start in de 37e City Pier City Loop in Den Haag. Aaltenaar Wim Brinkman was één van hen en hij liep de halve marathon in een mooie tijd van 1:30,40. Brinkman liep een lekkere vlakke wedstrijd waarin hij in het tweede gedeelete zelfs nog iets kon versnellen.