Mooie 2e plaats voor Tom Wevers bij Night Trail in Doorn

De prijsuitreiking op het bordes, in de gele trui Tom

Op zaterdag 22 februari organiseerde de Utrechtse Trail en Running Club een Day & Night Trail. Een uniek trailevenement op de Utrechtse Heuvelrug, met zowel overdag als ‘s avonds een trail. Tussen de Day- en Night Trail was er een compleet trail-verwenpakket, met een trailbuffet en diverse sprekers waren aanwezig in het trailcafé.

Overdag waren er twee verschillende afstanden over het terrein van Landgoed Zonheuvel en omliggende landgoederen op de Utrechtse Heuvelrug. ‘s Avonds was er een 7 kilometer Night Trail over hetzelfde landgoed. De routes waren voor ruim 99% onverhard en geheel aangegeven met (reflecterende) pijlen en lintjes. AVA'70 lid Tom Wevers liep naar een mooie 2e plaats op de Night Trail. 

Klik op de link voor de uitslagen van de 7 kilometer

uitslagen

site organisatie

Eric Hoogerbrug maakt Devil's Trails in Doorn compleet!

Dit jaar de ruim 36 km voor Eric

Vandaag was het zo ver! Ik heb het rijtje devil’s trails in Doorn vol gemaakt. In 2014 de 6,66km, in 2015 en 2016 de 16,66km en in 2017 de 26,66km. Dit jaar was het de beurt aan de 36,66km. Direct na de start weer de traditionele mul zandbult opstampen en daarna direct het bos in voor de rest van het trailfeest. Gelijk aansluiting met een paar heren die een lekker tempo aanhielden en niet op het horloge kijken, dat leid alleen maar af. Maar na een kilometer of 7 toch maar eens naar het tempo gekeken, en 5:15 min/km is wel heul erg voortvarend als je nog 29km moet.... Dus maar een beetje laten terugzakken. 

Na verloop van tijd toch de heren weer in het zicht, gaan zij nu langzamer offuuuuh. Nope, ik ging als vanouds weer redelijk ongeremd. Doseren, wat was dat ook al weer? Na 18km tussen de schapen begonnen de benen al te verzuren, maar dan ook echt alles. Maar ik zat op een eindtijd van 3:35 uur. Dus maar iets rustiger verder, had gehoopt op een eindtijd van rond de 4 uur. Eigenlijk vanaf de halve marathon-afstand alleen maar bezig geweest met afremmen, voorkomen van kramp en steeds wisselende pijntjes tussen lies, kuiten, hamstring, bovenbenen en bilspieren. Nadeel van de lange afstand is wel dat je eigenlijk heel lang op jezelf loopt en je op niets of niemand kunt richten. 

Gelukkig kom je genoeg leuke/ mooie/ dingen/ uitzichten tegen onderweg om van te genieten en op een gegeven moment komen de andere afstanden er bij en kun je je een beetje optrekken aan andere mensen. Dus het laatste stuk van 3 km zonder wandelen volbracht! Daar kom je dus bij diezelfde zandbult aan en mag je vol gas richting de finishlijn begeleid door enthousiaste cheerleaders. Volledig verrot, maar dik tevreden (dat laatste duurde even, eerlijk gezegd) Anja opgezocht die daar lekker in het zonnetje op me wachtte. Thanx dat je mijn opper-supporter bent.

Eric Hoogerbrug

Landgoed Sandenburg in Langbroek (Doorn)

Kasteel Sandenburg in Langbroek

Een prachtige tocht op de rand van de Utrechtse Heuvelrug en het Langbroekerweteringgebied, ook wel bekend als de Stichtse Lustwarande. We lopen grotendeels over brede bomenlanen en over smalle, drassige weiland paden. Aan het begin van de route komen we over een stukje van de historische Postweg, waar vroeger de tram tussen Utrecht en Rhenen reed. Nu is het een fraaie bomenlaan met enkele stokoude beuken. Na een aantal kilometers gaan we het land van de natte rivierklei in, maar wel over paden, die steeds omzoomd zijn door bomen of langs de bosranden. 

Halverwege de route doemt het sprookjeskasteel Sandenburg op. Tegen het eind van de 18e eeuw werd het oorspronkelijke middeleeuwse kasteel teruggebracht tot een enkele toren. Nadat de familie Van Lynden eigenaar werd in 1853, kreeg het kasteel zijn huidige aanzien. In handen van de familie is het landgoed uitgegroeid tot het grootste binnen de voormalige gemeente Langbroek. Op de terugweg lopen we over smalle en vaak wat nattere paadjes langs knotwilgen over de langgerekte, smallere percelen die zo typerend zijn voor dit gebied.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

Fietsen en lopen in de provincie Utrecht

De haven in het vissersdorp Spakenburg 

Bram en ik zijn twee dagen op de mountainbike in de provincie Utrecht Bourgondisch wezen fietsen. Nadat we Tom woensdagmorgen naar zijn huis in Utrecht hebben gebracht, zijn we doorgereden naar Maarsbergen. Hier hebben we een fietsroute gepakt die voor het grootste gedeelte door het Nationaal Park de Utrechtse Heuvelrug loopt en onder andere de plaatsen Leersum, Doorn, Maarn en Woudenberg aandoet. Een prachtige route over heideterreinen, langs kastelen en landgoederen en door het bos. Na de Veluwe is dit het grootste bosgebied van Nederland.

Aan het eind van de middag heb ik nog even de hardloopschoenen aangedaan om vanuit ons Bilderberg hotel De Klepperman een rondje over het landgoed Hoevelaken te lopen. Het is een lekker rustige duurloop door de provincies Utrecht en Gelderland. Wel kan ik de rijdende auto's op de A1 en de A28 bij het knooppunt Hoevelaken, dat inmiddels een vaste plaats in de filetop-25 heeft, goed horen. Het wordt niet voor niets wel ook wel 'de poort tot de Randstad' genoemd. De calorieën worden 's avonds weer aangevuld in een Japans Teppanyaki Wok Restaurant, wat erg goed smaakt.

Na een lange nacht wordt er de andere morgen begonnen met een uitgebreid ontbijtbuffet. We hebben een beetje gestapeld want er stond nog een dag fietsen op ons te wachten. Via het dorpje Hooglanderveen gaat het deze dag naar het vissersdorp Bunschoten-Spakenburg. Laatstgenoemde plaats lag vroeger aan de Zuiderzee maar tegenwoordig aan het Eemmeer. Langs dit meer, Baarn en Amersfoort keren we weer terug naar ons vertrekpunt.

Op wat regenbuitjes na is het verder goed fietsweer. Beide dagen hebben we via het Utrechtse knooppuntensysteem gefietst, wat erg gemakkelijk is. Je hebt geen kaart nodig en om de twee tot vijf kilometer ligt wel weer een knooppunt, waar je precies kunt zien waar je bent en waar je naar toe moet fietsen. Ik denk dat ik voor de tiende keer in de zomervakantie met één van de kinderen twee of drie dagen ben wezen fietsen en ik hoop dat deze traditie zich nog enkele jaren voort mag zetten.

fotoalbum