Geweldige prestatie AVA'70 lid Bianca Ruesink bij Ironman Maastricht

 Bianca Ruesink is gewoon een Ironman!

Mijn 1ste Ironman Maastricht 2022  

Na een paar halve triathlon's was het altijd mijn wens een keer een hele te doen. Maar ja wanneer doe je zo'n hele? Het vergt nogal wat trainingstijd en ik vind het belangrijk dat m'n gezin ook achter m'n keuze staat. Gelukkig steunen ze me daar volop in dus Maastricht moest het gaan worden omdat ik 'm sowieso in Nederland wou gaan doen.  

Ingeschreven, nu nog een goede coach vinden die voor mij de schema's gaat maken. Want zomaar wat trainen zet geen zoden aan de dijk. Toen kwam ik uit op Evert Scheltinga, zelf ervaren triatleet op hoog niveau en weet als geen ander hoe je je kunt voorbereiden. M'n schema is gestart rond januari, 8 maanden lang geprobeerd zo strak mogelijk aan het schema te houden. Al was het soms puzzelen maar het lukte. En toen kwam eindelijk de dag, lang naar uitgekeken en nu ging het toch echt gebeuren.  

Zaterdag zijn we naar Maastricht gereden, we hadden daar een hotel geboekt in de buurt van het parcours. Daar kon ik mij gaan inchecken en heb ik netjes de briefing bijgewoond om te horen of er nog wijzigingen waren betreft de wedstrijd. Gelukkig weinig veranderingen. De vraag was alleen nog of er in wetsuit gezwommen mocht worden ivm de watertemperatuur. Dat kreeg je dan een uur voor de wedstrijd te horen. Vingers crossed dat hij aan mag. Daarna nog even ergens een restaurantje gepakt en lekker wezen eten met z'n 2 en daarna op tijd het bed in. Want de wekker zou om 4 uur afgaan.  

Na een onrustige nacht was het dan zover. Om 4 uur zat ik dan 3 witte bollen met appelstroop weg te kauwen, kreeg het nauwelijks weg maar zonder ontbijt starten is geen optie. Om half 6 kon ik nog even naar m'n fiets de laatste spulletjes toevoegen. Om 6 uur kregen we te horen dat de watertemperatuur onder de 24 graden was. Dus yess de wetsuit mocht aan  

Ik ging netjes met Thomas (was ook zijn eerste Ironman ) bij de groep staan wat onze uiteindelijk zwemtijd zou gaan worden aangezien het een Rolling start is. Dus gelukkig niet met z'n allen tegelijk het water in. Maar 2 mensen per 4 seconden. Zwemmen is absoluut m'n zwakste onderdeel dus ik zag er wel een beetje tegen op 3,8 km te zwemmen in de Maas. Met ook nog best een beetje golfslag. Geprobeerd zo rustig mogelijk te blijven en m'n ritme te vinden en uiteraard netjes om de boeien zwemmen anders word je eruit gehaald en mag je niet meer meedoen. Na ongeveer 1,5 uur zwemmen ohne ende was ik er eindelijk. Moet eerlijk zeggen het viel me niet tegen. Je had weinig last van mensen die zo over je heen zwommen. Hup het water uit en naar de transition zone wat nog een best stukje lopen was. 

M'n pak uit en mezelf gaan klaar maken voor het fietsen. De kunst is dan ook om rustig te blijven zodat je niks vergeet. Fiets pakken en gaan met de banaan. +/- 180 km en ruim 1200 hoogtemeters voor de boeg. Helaas heb ik geen parcours verkenning kunnen doen. Maar aangezien het 3 rondes van 60 km waren kon ik met de eerste ronde al goed zien waar de klimmetjes en de moeilijke stukken waren. Het is geen snel parcours, veel bochten slecht asfalt hier en daar en zelfs en stuk gravel als verrassing. Met een tt fiets niet echt ideaal maar de omgeving maakte een hoop goed.  

Daarbij goed eten en drinken tussendoor ook al wil je het liefst alleen maar drinken. Ik heb geprobeerd m'n energie zo goed mogelijk te verdelen. Hartslag niet te hoog te laten komen en met klimmetjes iets inhouden. Anders verzuur je al snel. Genoeg publiek onderweg die je erdoorheen schreeuwen haha geweldig!  

De laatste ronde begonnen m'n benen al pijn te doen met de klimmetjes. Ik denk oh jee en straks nog die marathon. Hopen dat het dan anders aanvoelt. Gelukkig was dat ook zo. De eerste 2 rondes van 10 km ging zelfs superlekker, en wat me ook nog een energieboost gaf dat was dat Johnny natuurlijk er stond onderweg maar dus ook m'n dochter en m'n schoonmoeder. Die waren als verrassing naar Maastricht gekomen. Erg leuk!  

Na de 2de ronde voelde ik wat in m'n rechter kuit. En bij iedere stap begon het steeds meer te zeuren. De bekende bijna kramp spiertrekkingen nog nooit last van kramp gehad maar helaas ik werd niet gespaard dit x. Combinatie warm weer en misschien toch net niet genoeg gedronken tja zeg het maar. Ik dacht wel oh jee hoe ga ik de volgende ruim 22 km nog volbrengen. Ik moet nog zo'n eind opgeven is geen optie dus hier en daar wat moeten wandelen. Zeker tijdens de 2 klimmetjes die erin zaten was hardlopen geen optie. Bij elke post goed even wat drinken m'n hoofd koel houden en hier daar een gelletje mee pakken of een colaatje. Zodra je in het centrum kwam werd je gedragen door het publiek al die aanmoedigingen, muziek geweldig! Wat een feest met een big smile van oor tot oor ging ik verder. 

Eindelijk kreeg ik m'n gele bandje dat betekende de laatste ronde. Daan Boekelder liep nog even een stukje mee om me een hart onder de riem te steken. Vol houden!! Je kunt het !! En met alle bemoedigende woorden van al m'n supporters en het publiek kon ik zo de laatste 10 km wegtikken. Jaaaa en daar is de finish wat was ik blij dat ik er was. Spookte 10 x door m'n hoofd waar ben ik aan begonnen en nooit weer maar als je dan bij de finish bent man wat is dat een fijn gevoel. Wat een onthaal, ik ben gewoon een IRONMAN! Yess in the pocket !! Een dag om nooit te vergeten! Wat was het gaaf! Nu lekker nagenieten van alles en de spierpijn auw auw.  

Ik wil iedereen bedanken vooral m'n eigen gezin die me hierin volop gesteund hebben, zonder hun was het nooit gelukt! Ik weet niet of ik er ooit weer 1 ga doen maar deze pakken ze in ieder geval niet meer af! Trots. 

Jo Schoonbroodt (71) loopt wereldrecord op de marathon in categorie 70+

Jo Schoonbroodt

Jo Schoonbroodt uit Maastricht was er al een paar keer dichtbij, het wereldrecord marathon in de leeftijd boven de 70 jaar. Tijdens de Maasmarathon van Visé in België liep hij afgelopen jaar al een Europees record met 2.56.37, een tijd die hij bij de NN Marathon Rotterdam 2021 verbeterde naar 2.55.20. Maar afgelopen zondag liep de ‘Grijze Keniaan’ in Visé de marathon in een nieuwe wereldbesttijd van 2:54:19, 4 seconden onder de tijd van de Amerikaan Gene Dykes uit 2018.

Jo Schoonbroodt loopt werelrecord in Visé

Jo Schoonbroodt is de ochtend na zijn prestatie nog in hemelse sferen. ‘Het was gisteren een topdag, mijn plan was om voor de 75e keer een marathon onder de 3 uur te lopen. Ik ken het parcours in Visé en ik had de NN Marathon Rotterdam goed verteerd. Een week na die marathon liep ik in mijn eigen Maastricht alweer een halve marathon in 1.27.'

De eerste helft

Het startschot viel voor de marathon gisteren om 09.30 uur, gelijktijdig met de halve marathon. Het parcours gaat over twee lussen die vanuit België langs de Maas ook Nederland aan doen. ‘Gelukkig hadden we in de eerste lus een grote groep met halve marathonlopers die mij tegen de frisse noordoostenwind konden beschermen. Die eerste ronde ging in 1.26.18 en hiermee liep ik onverwacht sneller dan de doorkomst in Rotterdam een maand terug en ook sneller dan het schema voor de wereldbesttijd. In de tweede lus kreeg ik gezelschap van mijn loopmaat Frank Driessen die me hielp in de moeilijke stukken tegen de wind in.’ (bron)

Eerste plaats Lopersverening Groenlo bij estafetteloop van Den Helder naar Maastricht

Geweldige prestatie Lopersvereniging Groenlo

Lopersvereniging Groenlo heeft het waargemaakt. Het team is op de eerste plek geëindigd in de estafetteloop van Den Helder naar Maastricht. Ze deden 29 uur en 12 minuten over de 420 kilometer. Met een gemiddelde snelheid van 14.3 kilometer per uur leverde het team van 13 lopers en de begeleiding een geweldige prestatie.

Lopersvereniging Groenlo loopt van Den Helder naar Maastricht

De groep die de afstand van Den Helder naar Maastricht gaat lopen

Na een zeer geslaagde eerste editie in 2016 is een groep Groenloërs zich weer aan het voorbereiden voor hun tweede deelname aan de mooiste en langste estafetteloop die Nederland kent. Een loop van 420 kilometer dwars door Nederland. De start is in Den Helder en dan volgt er een schitterende route die via het Noord-Hollandse duingebied, langs de Utrechtse Vecht, de Linge, de Brabantse Peel, het Maasdal, over een paar pittige heuvels, naar de Maaspromenade te Maastricht voert.

De voorbereiding is begonnen met 14 lopers waar ze deze tocht mee willen voltooien; te weten Maria Weenink, Nicole Hoffman, Dorien Sonderen, Gerton Prinsen, Peter Buiting, Marcel Elsinghorst, Rob vd Donk, Robert de Boer, Paul Meekes, Johan de Heer, Christian Reinders, Tonny kl. Gebbink, Peter te Focht en Wilfried van Vuuren.

Deze club zal met de begeleiders Robert Berendsen, René Weenink, Emiel Koster en Jos Andringa op vrijdag 19 mei afreizen vanuit Groenlo naar Den Helder. Daar gaan zij in de vroege ochtend van vrijdag op zaterdag van start. Na het succes van vorig jaar met een uiteindelijk verdienstelijke derde plek trachten ze dit jaar nog een stap te maken en nog meer uit zich zelf te halen. 

Maastricht: Jeker, Hoge Fronten en Sint Servaasbasiliek

Sint Servaas brug

Vanuit ons van der Valk hotel in Maastricht is het ruim twee kilometer lopen tot dat we bij de stad zijn en een smalle boogbrug (Hoge Brug) brengt ons de brede Maas over. Via de Onze Lieve Vrouwewal gaan we de Helpoort door, een voormalige stadspoort en onderdeel van de eerste stadsmuur van Maastricht. De poort dateert uit het tweede kwart van de 13e eeuw en is daarmee de oudste nog bestaande stadspoort van Nederland. We volgen bijna een kilometer de middeleeuwse stadsmuur door het Stadspark, dat loopt langs de Jeker (beek). 

Als we het Aldenhof- en Waldeckpark hebben doorkruist, komen we even later in een prachtig en verrassend stukje natuur, genaamd de Linie van Du Moulin. Het is sinds 1966 een rijksmonument en wordt vaak ook aangeduid met de niet geheel correcte naam Hoge Fronten. Het is een circa 15 hectare groot gebied in de wijk Frontenkwartier, waar een achttal 18e-eeuwse buitenwerken van de vesting Maastricht bewaard zijn gebleven. Over de hoge wal hebben we er een prachtig gezicht op.

Door de stad gaan we in de richting van het Keizer Karelplein waar de deuren van de Sint Servaasbasiliek uitnodigend voor ons open staan. Na een korte bezichtiging is het op het Vrijthof tijd voor een lekkere kop cappuccino en hier lijkt het wel of half Nederland een vrije dag heeft. De terrassen zit met dit mooie weer overvol en de Bourgondische levenswijze van de Limburgers komt hier goed naar voren. Op het plein schaatsen veel kinderen hun rondjes en de kerstkraampjes doen goede zaken. 

Het is inmiddels donker geworden en na een hapje eten, steken we de Maas, via de Sint Servaas brug, voor de tweede keer vandaag over om terug te gaan naar ons hotel. Het was een verrassende wandeling waarvan een gedeelte grenzend aan het historische centrum van Maastricht lag. Je loopt eigenlijk in de stad maar hebt het gevoel om toch buitenaf te zijn.

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

de Helpoort

Hoge Fronten

Sint Servaas basiliek

Maastrichts Mooiste (..en dat is ze!)

Henrie Drenthel

Nieuw Trailschema 2011-2012

Na de teleurstelling van de CCC al weer snel te boven te zijn gekomen volgt al snel weer de blik op vooruit. Een echt hoofddoel heb ik (nog) niet maar één van de doelen is om zoveel mogelijk regionale lopers enthousiast te krijgen voor het Trailrunnen. Na met een groep van 12 personen in juli al in de Ardennen te hebben deelgenomen had ik al vast een aantal lopen gevonden die met meerdere afstanden geschikt zijn om als groep te bezoeken. In oktober de Teutolauf, in januari Olne en in mei de Koning van Spanje trail in Gulpen. Kreeg ik kort geleden toch ook nog de uitnodiging om naar een nieuwe wedstrijd te komen, Maastrichts Mooiste op 26 september. De hoofdafstand is de 30 km lange Trailrun en ook nog de 10 km en halve Marathon waren mogelijk. Helaas waren vele AVA-coryfeeën al bezet door werk, wedstrijden in Berlijn en Velp, zodoende bleven alleen André Bleumink en ondergetekende over.

Zondag 25 september; raceday.

Om 05.50 uur opgestaan, op de zondagmorgen, pfoeh, afzien, maar ja, kost wat maar dan hei-j ok wat. Gauw wat gebunkerd en op klokslag 6.50 uur pikt André me thuis op. Het begint al licht te worden en met hier en daar nog wat mistflarden rijden we via Duitsland, over verlaten wegen naar Zuid-Limburg. Kwart voor negen komen we aan op het inmens grote terrein van de ENCI in Maastricht, pal aan de Maas aan de voet van de St. Pietersberg. Ruim op tijd voor de start van 10.00 uur. Zo vroeg zelfs dat de koffie er nog niet door is. Wel een voordeel dat de Dixies nog redelijk schoon zijn. Het Start/Finish-terrein ligt er geweldig mooi bij aan een meertje naast de afgraving. Geen gebouwen maar alles met tenten en aggregaten. Behelpen dus, maar dat hoort ook zo bij een echte natuur-Trail.

Klokslag 10 uur is de start en we schatten zo’n 125 à 150 deelnemers op onze afstand. De zon begint net over de berg heen te schijnen en het beloofd een prachtige dag te worden. Ideale loopomstandigheden. Het begin gaat door de groeve van het ENCI complex, waar normaliter geen toeschouwers worden toegelaten. Indrukwekkende afgravingen zijn er te zien. Andre gaat op het eerste, redelijke vlakke stuk iets harder van start dan ik gewend ben, maar dat geeft niet, heb me voorgenomen deze eerste run na de Mont Blanc vooral lekker te lopen. Even komt hij nog terug om een fotootje te schieten en daarna vervolgen we weer onze eigen weg. Na zo’n drie kilometer komen we de groeve weer uit en beginnen we aan de eerste beklimming van de Sint Pietersberg, het loopt makkelijk en heb eigenlijk niks te klagen. Na een kilometer of zes kom ik André weer achterop en we lopen gezamenlijk verder na een eerste doorkomst bij Start/Finish na ruim 7 kilometer. 40 minuten geeft de klok aan, da’s wel iets harder dan ik me had voorgenomen. Ga vanaf nu de vlakkere stukken iets rustiger aandoen.

We tippelen lekker verder en na 10 kilometer zit er een gemene klim in waar we dus ook echt aan het wandelen komen. Boven op de bult de eerste verzorging. Werd tijd ook want het is behoorlijk warm aan het worden met lokaal 25 graden op de teller. Hierna gaat het richting het fort van Eben-Emael, een Belgisch verdedigingsfort van net na de Eerste Wereldoorlog bestaande uit 17 bunkers welke met onderaardse gangen met elkaar verbonden waren. Ja, ja, je steekt wat op zo tijdens het lopen. Inmiddels zijn we ook de Maas al weer twee maal gepasseerd en het wordt dun met lopers voor en achter ons. Voor het gevoel lopen we ergens in de middenmoot. Net voor de laatste brug de tweede en laatste verzorgingspost met koeken, water en energiedrank. Vervang mijn lauw geworden water in de Camelbak en verder gaat het weer met de laatste 9 km. We zijn inmiddels de 2 uur ruim gepasseerd.

Hierna komt voor mij het zwaarste gedeelte van de dag; een stuk van ruim 3 kilometer langs de Maas compleet over asfalt en pal in de zon. Als fervent asfalt-hater zakt mijn motivatie hier dan ook tot diep onder het nulpunt en geef aan André aan dat als hij wil hij er gerust van door mag gaan. Na een korte plaspauze, zo gezegd, zo gedaan, maar bij het afslaan van de Maas-kade kom ik hem toch weer achterop en gaan we gezamenlijk weer het bos in, joepie. Dit bos blijkt ze zuid-kant van de Sint Pietersberg te zijn en we hoeven nog maar zo’n 6 km tot aan de finish. Ook mijn tijdelijk asfalt-dip blijkt als sneeuw voor de zon te zijn verdwenen. Het gaat weer lekker.

De laatste beklimming mag er wezen. Steile stukken, van het pad af recht omhoog. Velen krijgen het hier moeilijk en we passeren nog menig uitgeputte loper. Een klein lusje met klim nog met als toegift nog een lusje (ook met klim) als je de finish op 100 meter passeert en er weer lekker een paar honderd meter vanaf loopt.Na 3.19 uur komen we gebroederlijk over de finish en feliciteer ik André met zijn eerste solo-trail. Het was een prachtig evenement in een evenzo prachtige omgeving waarbij er zeker nog meer deelnemers op af zullen komen. Volgens de website zijn we 60^e en 61^e geworden waarbij er officieel slechts 88 deelnemers gefinisht zijn. Geen idee hoeveel uitvallers er waren. Het gebrek aan douches werd na afloop gecompenseerd door een verfrissende duik in het (ijskoude) water van de vijver.

De volgende uitdaging wordt zaterdagmiddag 15 oktober aanstaande want dan staat de Teutolauf op het programma met afstanden van 13 en 29 km. Vertrek ca. 10.15 uur. Tot dan.

Met vriendelijke sportgroeten,

Henrie Drenthel

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

uitslagen

verslag inclusief foto's

site organisatie

De startnummers van de 30 kilometer lange Trailrun

Andre Bleumink