Uitslagen van de 37e Achtkastelenloop in Vorden

Luuk, Tonny, Annemarie, Sam, Henk, Henk Jan, Mike, Dennis en Gerben. Helemaal links in het gele jasje Hans

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren:

10 kilometer: Roel Rusink 48.03, Jan te Winkel 52.33, Jan Rademaker 54.19,  Benny Westerveld 57.51, Han Lammers 57.51, Debora Veldman 58.08,  Marijn van Eerden 58.17, Lynn Rusink 1:00.06, Frank Graven 1:01.03, Eljo Stronks 1:04.11, Corine Luiten 1:04.11

21.1 kilometer: Matthijs Boom 1:25.23, Linda Stronks 1:55.06, Mirjam Lammers 1:57.23, Judith Wubbels 1:57.50, Tonny Baten 1:59.01

30 kilometer: Luuk te Brake 2:04.36, Sam ter Haar 2:14.39, Dennis Bloemers 2:18.16, Annemarie Arentsen 2;18.37, Luuk Bollen 2:33.59, Henk ter Beest 2:39.37, Gerben Heinen 2:39.47, Theo Neerhof 2:43.18, Mike Lelievelt 2:44.45, Dennis ter Veldhuis 2:44.45, Henk Jan Legters 2:46.02, Marion Doornink 2:51.02, Hans Monasso 2:52.58, Maurice Magis 2:53.10, Nico Postma 2:54.13

De foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief, volgen zo snel mogelijk.

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Alles gegeven!

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 230

Luuk (2e van rechts) toen hij in 2022 de Marathon met zijn vader en broers liep

Luuk gaat op herhaling in Rotterdam 

“Nee, nee Ilse, nu is het mooi geweest. Ik heb onder die drie uur gelopen, ik raak steeds geblesseerd en ik heb je ook een toezegging gedaan, de komende jaren geen marathon meer. Beloofd is beloofd. Een man een man, een woord een woord. Nu is het tijd voor ons gezinnetje” Een kleine tien maanden na dit serieuze gesprek bereidt Luuk te Brake zich voor op zijn vierde marathon. “Ik heb er weer zin an!”

Schaterlachend, zoals alleen Luuk kan schaterlachen, hobbelt hij over het industrieterrein. Waarschijnlijk heeft Mark Geesink een racistische grap gemaakt of Annemarie Arentsen een onnozele opmerking, wat het precies is weet ik niet, maar bij Luuk lopen de tranen over de wangen. Hij is in grootse vorm en dan is die nog vrolijker dan normaal, bij het irritante af. De schoffelkoning van Aalten-Hoog heeft zijn plannen nog niet aan het grote publiek gepresenteerd, maar als je hem recht in zijn ogen kijkt, weet je voldoende. Deze blije geit – die op de basisschool ook nooit voor zich kon houden wie hij had getrokken voor Sinterklaas – heeft zo’n voorhoofd waar je direct alles van af kunt lezen. De trainingsomvang van de laatste weken verraden overigens ook alles, Te Brake is op oorlogspad. “Neu, het hoeft allemaal niet zo hard dit keer, maar die tijd van Theo Stronks ligt trouwens wel voor het grijpen.”

Of die het thuisfront al heeft ingelicht is de vraag. “Dat moet ik bij Ilse altijd rustig brengen. Ik zeg wel dat het een idee van Evelien Hillen is, die vindt ze leuk, dan kom ik er wel mee weg.” Op zondag 14 april heeft Luuk te Brake wederom een glansrol in ‘de mooiste’, dan weten jullie het alvast.  

'De mooiste maar zwaarste dag van m'n leven'

De marathonlopers van De Zandloper trotseerden een gevoelstemperatuur van -11 graden tijdens de drie uur durende training

Zestien 'Zandlopers' trainen voor marathon Rotterdam

Door Karin Stronks

AALTEN – Zestien leden van hardloopgroep De Zandloper bereiden zich al maandenlang voor op de ultieme prestatieloop: de marathon. Op zondag 8 april doen ze samen met duizenden collega-sportievelingen mee met de 38ste editie van de Marathon van Rotterdam. Merle Kleine Schaars (23) loopt voor het eerst een hele marathon, Vera Meinen (34) doet voor de tweede keer mee. 

Persoonlijk trainingsschema

Vorig jaar deden er vier 'Zandlopers' mee aan de marathon van Rotterdam, dit jaar vier keer zoveel. Trainer en coach Henk Mengers begeleidt de zestienkoppige groep. Merle legt uit: "Henk schrijft voor elke loper een persoonlijk trainingsschema, een schema dat precies bij je past. Hij kent ons goed, weet hoe we lopen." Mengers vult aan: "De groep traint twee keer per week samen, op maandag is er techniektraining, elke zaterdag staat een lange duurloop op het programma. De overige twee trainingen bepalen de lopers zelf. We hebben een appgroep aangemaakt waarin we heel open zijn. Als het met één van de leden niet zo goed gaat wordt dat benoemd. Zo houden we elkaar goed in de gaten en kunnen elkaar steunen."

De kracht van de groep

Vera onderkent het belang van de groep. Ze geeft aan: "We vormen een hecht team, we zijn allemaal heel verschillend maar we hebben hetzelfde ultieme doel: de marathon van Rotterdam uitlopen. We hebben bijvoorbeeld afgesproken dat we geen alcohol drinken tijdens de intensieve voorbereiding. We peppen elkaar op als het moet. Iedereen heeft zijn of haar dag wel eens niet, de kracht van de groep is hierin heel belangrijk vind ik. Soms moeten we elkaar zelfs afremmen, als het tempo aan het begin van een hele lange duurloop te hoog is dan melden we dat en we passen het aan!" Vera vervolgt: "Vorig jaar liep ik mijn eerste marathon, ik heb me toen gefocust op een eindtijd, de omstandigheden waren zwaar, het was warm. Ik was ziek, moest overgeven, heb ontzettend afgezien. Toch heb ik genoten, van alles, van het lopen en de hele entourage er omheen. Het was de mooiste maar zwaarste dag van m'n leven… Dit jaar focus ik me nergens op en richt me volledig op het uitlopen."

Geen 'vreemd' voedsel of drankje

Merle is drie jaar geleden begonnen met hardlopen, samen met haar moeder. Vera loopt al elf jaar: "Drie keer heb ik het lopen onderbroken vanwege een zwangerschap!" Henk Mengers zegt: "Als je wilt trainen voor een marathon moet je minstens drie jaar hardlopen in de benen hebben. In de zomer begint het al, driekwart jaar voor de marathon. Dan bereiden we de lopers voor op een halve marathon. De langste duurloop voor de 'Zandlopers' in de aanloop naar de marathon is drie uur hardlopen. Sommigen leggen dan 27 kilometer af, anderen lopen 32 kilometer. Ja, inderdaad, met de hele marathon moeten er nog twaalf tot vijftien kilometer bij maar daar kun je niet voor trainen. Je moet die energie bewaren, sparen voor de dag zelf." Hij vervolgt: "Alles is belangrijk tijdens een marathon. Ik leg mijn lopers uit dat ze geen 'vreemd' voedsel of 'vreemde' drankjes moeten aannemen, alleen water en je eigen eten en drinken gebruiken. Je lichaam levert een topprestatie, alle dingen die anders zijn dan dat een loper gewend is worden afgestoten."

Gedragen door het publiek

Merle kijkt erg uit naar haar eerste marathon. Ze glimlacht: "Vorig jaar twijfelde ik nog en ben niet verder gegaan met de voorbereiding na de halve marathon. Achteraf had ik spijt en nam me meteen voor om dit jaar wel mee te doen. Het sociale leven staat nu even helemaal in het teken van de marathon van Rotterdam van zondag 8 april, ik ga er vanuit dat het absoluut de moeite waard is!" Vera weet: "De laatste kilometers zijn het meest indrukwekkend. Je wordt gedragen door het publiek…" (bron)

Vakantie en het trainen naar de marathon van Rotterdam

Op het ene moment loop je op een grote weg waar ze met 100 km/uur voorbij komen blazen en op het andere moment loop je zo tussen de paarden en ezels 

Kaapverdië,

Begin van dit jaar zijn we begonnen met de voorbereiding van de Rotterdamse marathon. De interval trainingen en de lange duurlopen doe ik samen met Lisa. Dit is wel zo prettig als het zwaar begin te worden, kun je nog aanklampen bij elkaar. En bij de lange duurlopen heb je nog mooi wat te kwekken onderweg. Vorig jaar is bij mij alles minder goed verlopen. Altijd maar hard trainen en niet echt op een slimme manier. Nooit geen rust onder het mom van rust=roest. En altijd maar bezig met gemiddelden. Omdat iedereen alles in kan zien op Strava en Garmin, dacht ik altijd: kom Gijs nog ff het gas erop.

Nu inmiddels 2017 en goed geleerd van het jaar 2016, gaat het nu anders. Gericht trainen op een schema voor de marathon. Even het zwemmen en fietsen voor de triatlon op een laag pitje gezet. De focus dus even op 1 onderdeel gezet. Weken bestaan gemiddeld uit 5á 6 keer lopen en 1x in de week CrossFit. Weken kunnen oplopen tot een weektotaal van af en toe 100 km. Hier moest ik wel ff aan wennen. De rustige duurlopen en herstellopen gaan qua tempo een stuk langzamer dan vorig jaar en dat bevalt goed. Het klopt echt “het hoeft niet altijd hard”. Hier heb ik echt progressie mee geboekt.

In de voorbereiding naar Rotterdam stond ook een week vakantie naar de Kaapverdische eilanden gepland, heel naar. De vakantie kwam precies goed uit. De pittige intervallen en de lange stevige duurlopen gingen een klein beetje zijn tol eisen. Pijntjes her en der kwamen meer naar voren en de vermoeidheid nam ook iets toe. Das ook niet gek, want het zijn af en toe lange dagen. Overdag naar je werk en dan thuis komen en gelijk maar hardlopen. Daarna eten en dan schiet de avond ook al weer een aardig eindje op. 

Hier in Afrika kun je er heel gauw aanwennen om weer lekker in een korte broek en hemdje te lopen. Echt heerlijk. Lopen is wel grappig hier, of de wegen zijn knetterslecht en daar is de Jutberg-trail niks bij. Of je loopt op het ene moment op een (soort van) grote weg waar ze met 100 km/uur voorbij komen blazen en op het andere moment loop je zo tussen de paarden en ezels. Op vakantie heb ik 2x gelopen en voor de rest lekker rusten en mooie dingen bezocht. Als ik thuiskom van vakantie is het nog 3 weken tot Rotterdam. Nog 2 redelijk pittige hardloopweken en de laatste week rustig lopen en goed opladen voor de wedstrijd. Hoe het tot nu toe dit jaar verlopen is, ben ik zeer tevreden over. Dus ik denk dat hier een mooie tijd uit kan komen. Nu nog een paar dagen genieten van de vakantie en dan weer terug naar huis.

Tot gauw,

Groeten Gijs Oosterholt

Road to Marathon van Rotterdam 2016 - deel 14 (slot)

Op vakantie in Zuid Frankrijk ook gewoon door getraind, Björn gaat op de fiets mee

Katja en Björn Demkes deden in april 2016 mee aan de Marathon van Rotterdam en trainden op een schema van Greg van Hest. Via dit blog gaven ze iedere maand een update van hun ervaringen en vorderingen, vandaag deel 14, het laatste deel.

Hier nog even een berichtje van ons 4 maanden na de marathon van Rotterdam. Na de marathon stond er rust op het programma. Eigenlijk ging ik gewoon door met trainen. Bjorn liep 1 week na de marathon alweer een hele snelle 800 meter tijdens de competitie in Almelo. Een paar weken daarop was er de spectaculaire Beeklaancompetitie. Bjorn won daar van alle toppers. Een week daarvoor had Bjorn nog kameradenweekend gehad, waar ze mee deden aan WIPE  OUT. Daar ging het mis met Bjorn. 

Ik werd bij de Beeklaancompetitie meteen uitgeschakeld door 2 topatletes. Ook voelde ik daar meteen mijn hamstring. Mijn lichaam gaf daar aan om rust te pakken. Niet naar geluisterd. Gewoon doorgaan. Ook waren we alweer bij Greg van Hest in zijn runshop geweest en daar besloten we om mee te gaan doen aan de marathon van EINDHOVEN. Deze marathon is op 9 oktober. Op 25 juni 2016 begon het 16 weken schema. Loodzware trainingsweken zagen we tegemoet. Bjorn was sinds de Beeklaancompetitie al aan het klungelen. Hij had last van zijn nek en knie. Overgehouden aan WIPE OUT. Het was zelfs zo erg dat Bjorn niet eens meer ging trainen. Bjorn besloot heel verstandig om rust te nemen. Ik trainde door. De trainingen vielen me wel zwaar in mijn eentje. Miste toch Lisa wel. 

Op vakantie in Zuid Frankrijk ook gewoon door getraind. Na elke training voelde mijn onderrug erg stijf en kon ik de rest van de dag niet veel meer. Terug van de vakantie ging Bjorn naar de fysiotherapeut en huisarts om zich door te laten verwijzen naar de orthopeed. Ik ging nog weer trainen en een week later ook maar naar de huisarts gegaan omdat mijn rug ook maar niet beter werd. Nu aan de spierverslappers en fysiotherapie. Bjorn moet nog een MRI scan maken van zijn knie aankomende week en dan hoort hij het wel. Ik mag van de fysiotherapeut wel hardlopen en fietsen en wandelen. Dat liet ik mij geen twee keer zeggen. Maar wel rustig gelopen natuurlijk. 

Dus we hebben ons maar uitgeschreven voor de marathon van Eindhoven en nu eerst herstellen en dan weer zien dat we aan het trainen komen. We hebben een mooi anderhalf jaar beleefd met allemaal mooie PR'S op allerlei afstanden. Wat we hiervan geleerd hebben is dat rust pakken toch wel heel erg belangrijk is. Misschien leren we het ooit nog wel. Haha. Tot gauw maar weer.

Groeten Bjorn en Katja

Road to Marathon van Rotterdam 2016 - deel 13

Katja

Katja en Björn Demkes doen in april 2016 mee aan de Marathon van Rotterdam en trainen op een schema van Greg van Hest. Via dit blog geven ze iedere maand een update van hun ervaringen en vorderingen, vandaag deel 13.

10-04-2016 Race Day

04:45 uur gaat de wekker. Het is zover. De marathon van Rotterdam. Eindelijk. Nathalie komt ons om 05:45 uur ophalen. Nathalie gaat ons op allerlei punten voorzien van drinken en gelletjes. Wat een topper. Ze krijgt echt een drukke dag. De bus vertrekt om 6.15 uur bij Ava'70. Wat een gezelligheid in de bus. Het gaat erop. Vooral Dirk Vreman en Ingrid van Zolingen zijn de gangmakers in de bus. Rond 09:00 uur staan we in het startvak. Een uurtje wachten nog. Had ik nou ook maar het witte pak van buurman Erik te Poele aangedaan. Björn heeft het lekker warm. Ik heb het koud. Even nog op de foto met mijn trainingsmattie Lisa te Molder in het startvak. Bedankt voor al de trainingen Lisa.

10:00 startschot. Daar gaan we. Ik loop echt lekker en constant. Het drinken gaat goed. Er zit een spons in de bekers. Dit drinkt super. Geen drinken in mijn neus zodat je aan het kokhalzen komt. Wat een verademing. Als ik maar niet naar de Dixie hoef onderweg gaat het geregeld door mijn hoofd. Dan laat ik alles maar lopen. Dat ziet niemand denk ik. Op het 30 kilometerpunt begint het feestje pas echt. Ik kan gewoon doorlopen in hetzelfde tempo. Hoe zou het met Björn gaan denk ik geregeld. Bij het 34 kilometerpunt heb ik al veel mensen zien wandelen, onderuit zien gaan. Ik kijk naar beneden en denk gewoon doorlopen en niet omkijken. Wat een slagveld. Verderop zie ik Inge en Sander staan. Wat fijn. Ik krijg een flesje water heerlijk. Wat een dorst.

Bij 38 kilometer lopen mijn benen vol. Doorlopen Katja probeer onder de 5 minuut de kilometer te blijven. Ik word gammel en voel me flauwtjes worden. Dan maar het laatste gelletje nemen en zien wat het doet. Ik krijg een energie en kan zo naar de finish lopen. Wat een beleving was het vandaag. 31 minuten van mijn PR afgelopen. Ik ben zo blij. Wil meteen Björn opzoeken. Moet eerst nog een eind lopen voordat ik Björn in de tent tref.

Ik zie hem en zie dat het niet gegaan is zoals Björn het zou willen. Wat had Björn het zwaar gehad. Het was keihard werken vanaf het begin, maar toch nog dik onder de 3 uur. Wat een bikkel. Ik ben trots op Björn en op mijzelf. Het was een jaar met bijna alleen maar goede resultaten. Geweldig dat het er dan voor mij wel uitkomt op de DAG. Wat een Topdag. Alle ava leden ook gefeliciteerd met het behalen van de eindstreep. Ook de Archeus leden gefeliciteerd. En alle andere lopers natuurlijk ook. En de supporters niet te vergeten. Wat fijn om jullie aanmoedigingen mee te krijgen. Krijg je ook weer een dosis energie van. Bedankt toppers.

Björn (gele shirt)

Road to Marathon van Rotterdam 2016 - deel 12

Het Nederlandse politie team, met staande 3e van rechts Katja Demkes

Katja en Björn Demkes doen in april 2016 mee aan de Marathon van Rotterdam en trainen op een schema van Greg van Hest. Via dit blog geven ze iedere maand een update van hun ervaringen en vorderingen, vandaag deel 12.

EK Crosscountry Coventry 2016

Op 19 december 2015 vond het NK 10 kilometer plaats in Apeldoorn voor de politie. De eerste zes dames en heren plaatsten zich daar automatisch voor het EK in maart. Ik werd daar derde dame en plaatste mij dus ook voor het EK. Wat een eer. Op mijn leeftijd nog naar een EK, dat maak je toch nooit mee. Ik was erg verrast en blij tegelijk. Wel meteen weer op aarde terug, want ik zat immers in mijn trainingsschema naar de marathon van Rotterdam. Kon dit wel samengaan? Maar Greg had de wedstrijd mooi in het schema meegenomen. Twee weken voor de marathon een wedstrijd crossloop van 8 kilometer lopen moest kunnen.

Als nieuweling in de selectie mocht ik ook de vlag dragen. Ik moest dan ook de tuniek aan.  Dit maakte mij niet uit. Ik kende er toch niemand. Ik had het idee dat de anderen er gewoon geen behoefte aan hadden om in uniform de vlag te dragen.  Ik eigenlijk ook niet, maar goed kon mij het ook schelen. Je raadt het al, de helft van het uniform was ik vergeten.  De pet, het shawltje en handschoenen.  Het zou zich vast wel redden.  De officiële opening was bijzonder om mee te maken. 24 landen deden er mee. Allemaal mooie wedstrijdpakken en de vlagdragers allemaal mooi in uniform met pet, stropdas, shawl en handschoenen, behalve team Nederland dus haha.  De hele week was team Nederland al niet in eenheid van tenue.  Er was afgesproken dat we aan het ontbijt het blauwe shirt zouden dragen en bij het diner het witte shirt. Iedereen droeg van alles, maar niet wat er afgesproken was.  Dit was al hilarisch. De andere teams waren te herkennen aan hun eenheid van tenue. Op dinsdag gingen we met bussen op weg naar het parcours. We mochten het parcours gaan verkennen. Het was ongeveer een half uurtje rijden met de bus. We kwamen in een heuvelachtig gebied terecht.  Ergens in de middle of nowhere. Er stond alleen een grote universiteit en de rest was gras, weilanden en grauwe en grijze luchten.  Ik zag dat er een prachtig parcours was uitgestippeld. Ik liep twee rondes. Ik wist toen al dat dit geen makkie ging worden.  Heuvel op heuvel af.  Je liep voornamelijk op gras en de ondergrond was ongelijk. Goed kijken waar je liep. Het laatste stuk was erg zompig. De schoenen werden mooi in de modder weggezogen. Ik had er wel zin in. Na de parcoursverkenning gingen we met de bus terug naar het hotel. Rusten, eten en slapen.

Woensdag was het race day. Om 10:30 uur vertrokken alle dames met de bussen naar het parcours.  Ik was niet zenuwachtig.  Onze gedelegeerde had ons al verteld dat we geen kans zouden maken tegen de profatleten. Deze dames waren over het algemeen allemaal prof en werkten misschien 80 uur per jaar en de rest trainden ze hele dagen. Wat gaaf, dat zou ik ook wel willen. Gewoon op een EK staan en mee mogen doen vond ik al geweldig.  We moesten eerst met ons damesteam in een tent staan waar we allemaal gecontroleerd werden op startnummers. Daarna mochten we de tent uit en kwamen in het wedstrijd veld  terecht.   Er zou 3 keer een gong gaan, bij de derde keer moesten we in een sluis gaan staan.  Ieder  land stond in een sluis, achter elkaar.  Bij de derde gong klonk het startschot en weg waren we.  Ik stond in onze rij als derde dame. Ik ging zoals gewoonlijk weer eens te hard van start en kwam de eerste kilometer in 3:53 minuten door. Dit moest ik gelijk bekopen, want na kilometer 1 kwam de grote steile heuvel. Team Nederland liep in de middenmoot. Ik zag in de verte de snelle atletes rennen. Wat een mooi gezicht was dat. Ik was zelf in gevecht met mijn teamgenootje Janneke. We liepen constant bij elkaar. Bij de tweede ronde liep Janneke er vandoor. Ze liep zo makkelijk. Ik zat er bij de tweede heuvel helemaal door.  Heuvel naar beneden ging beter. Ik kwam weer in de buurt van Janneke en mijn andere collega Marieke. Allebeide waren ze net te sterk voor mij. Ik eindigde als derde dame van team Nederland. In het totale veld van de dames eindigde ik als 33^e dame.  Met de landenwedstrijd werden we toch nog zesde. Klasse prestatie.

De heren starten 2 uur later en eindigden ook in de middenmoot. Zij mochten 12 kilometer zwoegen in de heuvels. Terwijl de heren heel hard liepen,  33 minuten op de 10 kilometer, maakten zij ook geen kans tegen de heren. Die liepen hard. De eerste man die finishte, had een tijd van 35 minuten op de 12 kilometer Cross Country. Wat een atleet. Dat is toch niet normaal, wat een lopen. Ik vond het geweldig om mee te mogen maken. S ’avonds was de afsluiting van het EK en daarna was er een feestavond. De dag erna vertrokken we weer vanaf Birmingham met het vliegtuig richting Schiphol. Nu is de focus weer op de marathon gericht. Nog een kleine twee weken. Fit blijven en geen gekke dingen tussendoor doen.

Groeten Katja Demkes

Road to Marathon van Rotterdam 2016 - deel 11

Kennemer Cross 2016.... klimduin de Blinkert bij Kraantje Lek in Overveen 

Katja en Björn Demkes doen in april 2016 mee aan de Marathon van Rotterdam en trainen op een schema van Greg van Hest. Via dit blog geven ze iedere maand een update van hun ervaringen en vorderingen, vandaag deel 11.

Op 6 maart staat de Achtkastelenloop van Vorden op het programma, een wedstrijd over 30 kilometer. Veel atleten lopen hier mee om de vorm te testen voor de marathon van Rotterdam of Enschede, zo ook Björn en ik. Ook de LAG groep van AVA’70 doet hieraan mee en is met een zeer grote groep vertegenwoordigd, mooi om te zien. Ook een grote groep atleten loopt de halve marathon.

Als Björn en ik s ’morgens thuis weg rijden is het erg mistig en voelt het buiten koud  aan. Ik heb de tight en een long sleeve aangetrokken, ik denk dat ik daar spijt van ga krijgen. We komen samen met de organisatie als eerste aan bij de sporthal in Vorden. We kunnen gelijk door naar binnen en bij de voorinschrijvingen halen we onze startnummers op. Natuurlijk is mijn startnummer er niet. Er wordt iemand van de organisatie bijgehaald en die verteld ons dat er wat is misgegaan met mijn startnummer. Uiteindelijk krijg ik dan toch mijn startnummer en Björn en ik gaan eerst maar eens koffie drinken, aangezien we nog een uurtje of 2 moeten wachten tot het startschot zal klinken.

Langzaam zien we steeds meer atleten binnen komen druppelen. Ook de hele meute van AVA’70 komt binnen lopen, allemaal bekenden. Zelfs Dirk Vreman loopt er bij en dat is goed nieuws. Dat betekent dat Dirk ook de marathon van Rotterdam gaat lopen en is zijn blessureleed voorbij. Dirk laat weten dat hij eerst de reactie een dag daarna wil afwachten voordat hij beslist om in Rotterdam te gaan lopen. Eerst de 30 kilometer van vandaag maar eens volbrengen.

Om 12:15 uur klinkt het startschot. Ik heb me voorgenomen om 5 minuten de kilometer te gaan lopen. Het gaat eigenlijk erg goed en ik merk dat ik constant loop en dat ik het marathontempo aan het lopen ben. Ik ben hier erg blij mee en ik finish in een prachtige tijd van 2:17:11 uur. Björn heeft samen met Gijs Oosterholt Lisa te Molder gehaast naar een prachtige tijd van 2:04:11 uur. Björn is niet voluit gegaan omdat hij nog last had van een lichte blessure. Hopen dat het in deze 4 weken overgaat en dat hij met de marathon voluit kan gaan. Alle AVA’70 leden lopen de 30 kilometer en de 21 kilometer uit met prachtige tijden. Alles zat vandaag ook mee, het was prachtig weer en de benen voelden goed. Alleen had ik me iets te warm aangekleed, maar het was te doen.

Vrijdag 11 maart liep ik mee met de selectie van de Nederlandse Politiebond een wedstrijd in Overveen, een Crossloop over 9,6 kilometer. Dit is in voorbereiding op het EK Crosscountry, welke in maart gaat plaatsvinden. In december 2015 liep ik mee met de 10 kilometer Kerstcross en tevens Nederlands Kampioenschap van de Politie. De eerste zes dames plaatsten zich hier voor het EK in Engeland. Laat ik mij hier ook voor geplaatst hebben. Hoe dit afloopt zal ik de volgende keer vertellen.Tot gauw. Nog een kleine vier weken tot de marathon. Komt nu wel dichtbij, leuk vooruitzicht.

Groeten Katja Demkes

Vorden, 30 kilometer

Road to Marathon van Rotterdam 2016 - deel 10

Björn (links) en Gijs, de trailkoningen van de Jutberg

Katja en Björn Demkes doen in april 2016 mee aan de Marathon van Rotterdam en trainen op een schema van Greg van Hest. Via dit blog geven ze iedere maand een update van hun ervaringen en vorderingen, vandaag deel 10.

Het trainingsschema is pittig. Na 7 weken het iets rustiger aan gedaan te hebben, ben ik eindelijk weer voluit aan het trainen. We hebben bijna geen wedstrijden doorgegeven aan de trainer om te lopen, dit om geen enkele training te missen. Misschien is het ook wel de angst om in een wedstrijd voluit te gaan en overtraind te raken.

Björn heeft samen met Gijs Oosterholt afgesproken om op zaterdag 20 februari de Jutbergtrail in Dieren te gaan lopen. Ik waarschuw hem nog van zou je dat wel doen? Dat staat niet in het schema en dadelijk raak je geblesseerd. Nee hoor meneertje weet het zeker, 32 kilometer gaat hij lopen met Gijs. Ik heb al eens in Dieren gelopen, ik vond het erg zwaar in de modder en bagger en dat was toen maar 8 kilometer. Maar goed laat ze maar. Het is erg slecht weer geweest en het is dan ook een modderpoel en een heuvelachtig gebied wat ze moeten trotseren.

Bjorn en Gijs hebben voor de wedstrijd de grootste schik. Ze willen de kilometers in 5 minuut de kilometer gaan lopen. Ze lachen de andere trailrunners nog uit met hun trailschoentjes en waterzakken op de rug. De wedstrijd is begonnen en ze lopen met zijn tweetjes samen. Onderweg zien ze Henri Drenthel nog staan en vragen lachend of Henri nog soep bij zich heeft. Naarmate de wedstrijd vordert gaan de praatjes er wel af. Bij 18 kilometer zitten Gijs en Bjorn er compleet door. Hadden ze nu maar trailschoentjes en een rugzak zodat ze onderweg wat konden drinken, ook verlangen ze naar soep. Ze krijgen onderweg ook nog de hongerklop en zitten vol met zelfmedelijden. 

Het ergste van alles is dat ze ook nog eens verkeerd lopen. Ze zien geen lintjes meer en besluiten terug te lopen. Daar treffen ze een vrijwilliger die hun verteld dat ze nog 12 kilometer moeten lopen. Na deze helse zware trail van maar liefst 35 kilometer krijgen ze toch nog weer wat praatjes. Ze noemen zichzelf de trailkoningen van de Jutberg. Bjorn heeft de hele dag en avond verder niks meer gezegd en zat maar voor zich uit te staren, ook had hij ontzettend last van de benen. Dinsdag ging Bjorn weer trainen en tot mijn verbazing had hij nergens meer last van, gelukkig maar. Verder zijn we nu goed en gedoseerd aan het trainen en zijn we in voorbereiding op de 30 kilometer van Vorden op 6 maart.

Ook zag ik tot mijn schrik op de site van Geert het verhaal van Rinke en Erwin over Strava en de BEEKLAAN. Ik had nog zo gehoopt dat Bjorn dit niet zou lezen, maar ja een uitdaging wie de koning van de Beeklaan gaat worden kan hij natuurlijk niet aan zich voorbij laten gaan, want ja hij moet en wil altijd winnen. Ik hoop toch echt dat deze uitdaging na 10 april gelopen gaat worden. 

Groeten Katja Demkes

Road to Marathon van Rotterdam 2016 - deel 9

Björn en Katja, voorste rij 3e en 5e van links

Katja en Björn Demkes doen in april 2016 mee aan de Marathon van Rotterdam en trainen op een schema van Greg van Hest. Via dit blog geven ze iedere maand een update van hun ervaringen en vorderingen, vandaag deel 9.

Januari 2016 - 3 januari besloten om de 5 en 10 kilometer te gaan lopen in Zieuwent. Beter bekend als de Nieuwjaarsrun. Het ging voor Bjorn en mij super. Ik had wederom een PR op de 5 kilometer. Tijd 19:13 minuten en 1e dame. 3e dame met een super tijd van 20:01 was Cindy Brusse.  Bjorn een PR OP de 10 kilometer met een supertijd van 34:36 minuten en een 2e plek bij de heren achter superatleet Lars Duistermaat. Na de prijsuitreiking meteen door naar het werk met een heerlijk gelukkig gevoel. Ik voelde me sterk.

Maandagmorgen 4 januari 2016. Ik kon mijn bed niet uitkomen. Zo'n pijn in mijn knieën. Wat was dat nou? De hele dag rondgestrompeld. Met de ziel onder de arm. Dinsdag ging het wat beter. Ik had met Lisa te Molder en Mark te Brake afgesproken om op de baan te gaan trainen. Tijdens het inlopen kon ik niet meekomen. Dus ik ben afgehaakt en teruggelopen naar de baan. Wat een balen. De hele week niet getraind. Bjorn trainde lekker door.  

Greg gemaild. Hij gaf als advies rust en hopen dat ik de 3e week in kon stromen in het trainingsschema. Ik heb deze week 1 x gefietst. Dat ging pijnvrij. Tweede week veel gefietst en crossfit gedaan. Allemaal pijnvrij. Naar de Fysiotherapeut geweest en zij vermoedde ook net als de huisarts en Mark te Brake overbelasting. Vanuit de knieholte loopt een spier naar de kuit die overbelast is. De fysiotherapeut pakte een spier vast in de kuit en ik schreeuwde het uit van de pijn. Ik had toch last van mijn knie en niet van de kuit? Het lichaam zit maar vreemd in elkaar.

Het is nu de 3e week en ik heb vanmorgen 6 kilometer gelopen. Niet pijnvrij, maar het voelde al wat beter dan vorige week, toen kon ik helemaal nog niet hardlopen. Ik heb er een goed gevoel over dat ik toch het marathonschema weer kan oppakken. Kan ik weer fijn met Lisa trainen. Bjorn gaat heel goed en pakt zijn rust en slaapt veel. Dat moet ook met zo'n schema. We gaan rustig verder en houden jullie op de hoogte.

Groeten Katja en Bjorn

Road to Marathon van Rotterdam 2016 - deel 8

Björn en Katja in het startvak van onder de 50 minuten

Katja en Björn Demkes doen in april 2016 mee aan de Marathon van Rotterdam en trainen op een schema van Greg van Hest. Via dit blog geven ze iedere maand een update van hun ervaringen en vorderingen, vandaag deel 8.

We zijn alweer een paar weken verder.  De trainingen verlopen voorspoedig. En de Boekelder Cross is in volle gang. Björn heeft 3 keer meegelopen. Ik heb de laatste keer met de Boekeldercross meegelopen op 28 november. Het blijft een mooie loop. Als je hier elke week meeloopt, dan word je elke week wel bijna een minuut sneller. Gezelligheid staat hier voorop. De (eigen)gemaakte erwtensoep en broodjes knakworst en broodjes gezond. Alles is altijd op.

Op naar de Montferlandrun. Zaterdagavond 5 december 2015 horen we de wind buiten waaien. Het zal toch niet waar zijn, dat als net bij de Zevenheuvelenloop ook bij de Montferlandrun de wind een grote rol gaat spelen.  Ook  word ik al de hele avond gestalkt door ene LUUK TE BRAKE. Hij stuurt mij een foto van zijn hardloopschoenen dat ze al in het vet staan en dat hij bang voor mij is. Haha dat vind ik wel leuk. Vorig jaar ging Luuk ervandoor bij de Peeskesbult.  Dat mag dit jaar echt niet gebeuren. Ik wil hem voorblijven. 

Zondagmorgen 6 december 2015, het is zover, vandaag is de dag dat ik onder de 1:02:00 wil gaan lopen. Ik stuur Luuk te Brake nog snel een appje of hij al zenuwachtig is. Ja toch een tactiek om iemand onzeker te maken. Zoals verwacht waait het erg hard. Björn en ik halen Lisa op in Zieuwent. Onderweg zijn we alle drie stil. Gezellig zul je denken, ja dat heet focus mensen.

In ‘s-Heerenberg komen we een heel klein autootje tegen met daarin de vier mannen van de familie te Brake. Luuk draait het raampje al open en schreeuwt wat naar ons. Wat een ouwehoer zeg. Blijft lachen. Tijdens het inlopen zien we de snelste dame van vandaag. Ik weet alleen haar achternaam nog DEFAR.  Wat een klein vrouwtje zeg.  Doet me aan vorig jaar denken toen we op dat punt Paula Radcliffe tegenkwamen. Ik heb ontzag voor het vrouwtje. Het inlopen voelt goed. Björn en Gijs Oosterholt  gaan er alweer vandoor. Terwijl we gewoon aan het inlopen zijn.  Luuk, Tim, Lisa en ik gaan heel verstandig maar niet met hun mee.

Tijdens het teruglopen naar het café, waar de ontvangst overigens niet meer zo geweldig is als andere jaren, komen we Geert Wevers tegen. Hij heeft de 7,5 kilometer er al op zitten. We horen dat er op sommige punten een stevige wind staat. We gaan het zien. We lopen naar de start en staan echt vooraan in het startvak. Onder de 50 minuten, daar staan we. Ik voel me er niet zo op mijn gemak, maar Erwin Wamelink doet net of hij hier al jaren staat en praat honderduit zodat alle aandacht op hem gevestigd is. Gelukkig maar. 

Het startschot klinkt, daar gaan we weer. En maar weer keihard rennen, om maar weer wat sneller te gaan dan de vorige keer. Luuk loopt met me mee. Bij het 5 kilometerpunt komen we door onder de 20 minuten. Dit gaat veel te snel. De 6^e kilometer kan ik nog met Luuk mee, maar dit is de gevreesde Peeskesbult. Ik loop hem in 4:26 minuten naar boven. Valt me niet tegen. Heerlijk naar beneden rennen en dan richting het zandpad. Hier moet ik lossen. Ik zie Luuk nog een paar keer achterom kijken, maar ik kan niet mee. Even een tandje terug. Te hard gestart, moet ik nu bekopen. Er komen nog een paar vreselijke bulten. Ik dribbel wel door met de gedachten dat je dan ook weer naar beneden kunt knallen. Maar dit is niet het geval, weer staat de wind pal in je gezicht als je naar beneden wilt knallen. Hier baal ik van. Hier zou ik mijn verloren tijd weer kunnen inhalen. Maar goed. De aanmoedigingen onderweg van bekenden doen me ontzettend goed. Hier haal ik ook een beetje energie uit om weer aan te kunnen zetten.

Björn heeft goed gelopen en is zeer tevreden. Hij heeft een PR gelopen in een tijd van 53:26 minuten. Dat is fijn om te horen. Ik  ben ook iets sneller dan de Zevenheuvelenloop. Ik heb nu 1:02:01 gelopen. Net niet onder de 1:02:00, maar toch wel heel tevreden. Ik vond deze loop zwaarder dan de Zevenheuvelenloop. Dat Luuk weer voor mij geëindigd is, vind ik niet zo leuk. Dat moet ik namelijk het hele jaar weer aanhoren. Maar ik gun het hem wel.

Verder was het weer, op het café na, een fantastisch evenement.  Alle lopers van AVA’70 hebben weer prachtig gepresteerd. Tot de volgende keer maar weer.

Road to Marathon van Rotterdam 2016 - deel 7

Prins Bjorn en Prinses Katja met hun motto: ' Loat mien moar lopen' 

Katja en Björn Demkes doen in april 2016 mee aan de Marathon van Rotterdam en trainen op een schema van Greg van Hest. Via dit blog geven ze iedere maand een update van hun ervaringen en vorderingen, vandaag deel 7.

Zevenheuvelenloop 2015

In de week voor de Zevenheuvelenloop hebben we niet echt een goede voorbereiding. Het carnavalsseizoen 2015/2016 wordt woensdag 11 november 2015 om 11 minuten over 8 geopend. Aangezien Bjorn prins carnaval is, en ik automatisch zijn prinsesje, moeten wij daarbij aanwezig zijn. Ik hou het bij 1 wijntje, Björn daarentegen laat het bier rijkelijk vloeien.

Vrijdagavond 13 november zijn we uitgenodigd bij de Buutavond. Geen idee wat dat is, wij als niet carnavallisten zijn ook hier weer uitgenodigd. Samen met de Raad van Elf betreden we om 11 over 8 het Nolershol. Hier wordt de hele avond ook bier en water gedronken en ontzettend gelachen om buutreedners. Rond 23:30 uur is dit afgelopen. Ons kennende kunnen we niet naar huis heen komen. Toch redden we het om niet als laatsten naar huis te gaan. Ik heb toch in mijn achterhoofd de Zevenheuvelenloop zitten.

Zaterdag 14 november nog een half uurtje gelopen. De benen voelen goed. Bjorn is ook best wel fit na een avond carnaval vieren.

Zondag 15 november 7Heuvelenloop: Wat een wind staat er. Ik zet meteen een snelle tijd uit mijn hoofd. Bjorn is altijd positief en zegt dat het wel zal meevallen. We pikken Lisa te Molder op bij de Carpoolplaats en rijden richting Nijmegen. Onderweg voelen we de windstoten wel in de auto. Ieder van ons heeft er zo zijn gedachten over. Om 10:30 uur komen we aan bij café Frowyn in Nijmegen. De verzamelplaats van Ava'70. We zijn de eerste gasten. 13:00 uur is de start pas. Niet veel later komen de andere atleten van Ava'70 binnen wandelen.

Het is erg gezellig. Ingrid van Zolingen heeft een goede voorbereiding. Ze begint met appelgebak met slagroom en een cola. Dirk Vreman geeft een lucht gitaar spel weg voor onbekende atleten in de tent. Dit wordt niet gewaardeerd heb ik het idee. Ik vond het prachtig Dirk. Rond 12:15 uur gaan we de tassen inleveren en trekken we onze prachtige oude truien en poncho's aan. We moeten toch nog een tijdje in het startvak staan, dan kan het nog weleens koud worden en gaan regenen. Geert Wevers en Erwin Wamelink hebben beide een prachtige trui aan. Zo lelijk heb je ze nog nooit gezien. Ze bunt beide te vies om aan te pakken. Ze hebben beide wel veel ruimte in het startvak hahaha.

Zo nu weer serieus over het wedstrijdverloop. Eerst wordt er 1 minuut stilte gehouden voor de slachtoffers in Parijs. Erg indrukwekkend. Dan klinkt het startschot. En weg zijn we.  De eerste 5 kilometer vallen me niet tegen. Ik herhaal de volgende woorden in mijn hoofd:' bij 11 kilometer gaan versnellen.'  De 2e 5 kilometer vielen mij wat zwaarder. Veel tegenwind had ik het idee. Bij 11 kilometer kan ik niet echt versnellen, maar na de 11e kilometer gaat het versnellen vanzelf. Bij de 12e of 13e kilometer krijg ik Erwin Wamelink in het vizier. Ik durf hem eigenlijk niet in te halen. Ik ga er met knikkende knieën  langs. Ik hoor dat Erwin me zelfs nog aanmoedigt. Het is ook z'on goed jong. Erwin had achteraf de benen bij 3 kilometer al verzuurd. 

Ik kan de laatste 2 kilometers nog onder de 4 minuten lopen. Ik finish in een mooie tijd van 1:02:29 minuten. Zo gaaf dit. Niet moe en nog energie over. Wat een progressie. Bjorn is ietwat teleurgesteld. Hij had graag 53 laag gelopen.  Toch heeft hij ook een prachtige tijd gelopen met 53:50 minuten. Dat na een paar blessures en dan alweer zo lopen. Klasse hoor. Het was een prachtige dag met de AVA'70 leden.  En ook de supporters bedankt voor de aanmoedigingen. Fijn om jullie te horen. Jan en Tim te Brake. Frank en Joppe Roos.

Tot de volgende wedstrijd ALAAF

Road to Marathon van Rotterdam 2016 - deel 6

Katja Demkes

Katja en Björn Demkes doen in april 2016 mee aan de Marathon van Rotterdam en trainen op een schema van Greg van Hest. Via dit blog geven ze iedere maand een update van hun ervaringen en vorderingen, vandaag deel 6.

Halve marathon Doetinchem 25 oktober 2015

De laatste 2 weken hadden we een zwaar trainingsprogramma met veel kilometers. Afgelopen week stond er een rustige week met weinig kilometers op het schema. Dit omdat we zondag de halve marathon van Doetinchem zouden gaan lopen. Bjorn heeft de laatste 4 weken niet voluit kunnen trainen, vanwege een paar lichte blessures. Na overleg met de trainer besloten om de halve ook maar niet te gaan lopen. Wel vervelend, maar wel verstandig. Bjorn besluit om met mij mee te gaan fietsen.

Zondagmorgen 25 oktober 2015

Ik voel me niet zo sterk en in vorm als bij de Singelloop Utrecht en de Kaakkanonsloop, maar ik weet dat ik het kan en dat ik ervoor getraind heb. Ik wil graag richting de 1:30:00 uur en het liefst eronder lopen natuurlijk. In Doetinchem gaan Lisa en ik een stukje inlopen. Dit voelt goed. Het is prachtig loopweer. De benen voelen goed, dit moet goed gaan. Bjorn heeft me geïnstrueerd wat ik per kilometer moet lopen. 6x een 4:20 en 15x een 4:15 de kilometer.

Bij de start zie ik Erwin Wamelink, Andre Balke, Dave Posthumus, Peter Kroezen en Martin Hengevelt ook nog. Jerrel Balke loopt later de 7,5 kilometer. Erwin en ik staan wat te ouwehoeren in het startvak. Erwin praat weer honderduit over hoe goed hij wel niet is. Wat fijn voor die jongen dat hij zo zeker van zichzelf is. Hij heeft niet voor de halve getraind en gisteravond heeft hij aardig wat biertjes gehad. Meestal presteert Erwin dan ook optimaal.  Ik wens mijn grote vriend veel succes.

11:00 uur, het startschot klinkt en Bjorn zijn schema ben ik alweer vergeten. Ik loop zoals gewoonlijk weer veel te hard weg en het hele programma is verstoord. Geen enkele kilometer loop ik wat ik moet lopen. De eerste 10 loop ik te hard en bij kilometer 13 voel ik dat mijn benen al vol lopen. Ik moet er nog 8, als dat maar goed gaat. Bjorn zegt vaak, kom op kleine pasjes en doorstampen. Ik merk dat ik geïrriteerd raak, vooral omdat Bjorn weer eens gelijk heeft. Ik ben weer te hard gestart en moet nu al inleveren. Bij kilometer 19 hoor ik Bjorn roepen kom op nog een klein stukje. Kleine pasjes en doorstampen. Ja nu weet ik het wel, je ziet toch dat ik niet meer kan. Ik schreeuw naar Bjorn dat hij moet ophouden. Ik heb er geen zin meer in. 

Ook fietst er in 1 keer iemand van de organisatie voor mij. Die blijft ook maar voor mij fietsen. Wat een onzin denk ik. Ik hoor Bjorn roepen:" kom op je kunt nog onder de 1:30 lopen." Moet je nu doorstampen , (weer dat woord) anders krijg je hetzelfde als Butter bij de Amsterdam marathon. Ik ben nu echt pissig en probeer te versnellen. Mij boos maken werkt als een rode doek bij een stier. Als we de baan van Argo opkomen hoor ik mijn voorfietser zeggen: " jammer ga je niet meer redden." Meneertje heeft even ons gesprek afgeluisterd.  Ik probeer nog te versnellen, maar kom binnen in een prachtige mooie tijd van 1:30:14.

3 Minuten van mijn PR van vorig jaar eraf gelopen. Dik tevreden. Toch baal ik wel een beetje dat ik niet naar Bjorn heb geluisterd. Hij heeft namelijk altijd gelijk als het over indelen van een wedstrijd gaat. Maar ik ben verder een tevreden mens. Mooi pittig parcours en een mooi PR. Ik lig op schema. Nu hopen dat Bjorn het schema ook weer op kan pakken. Dat traint toch fijner. Moet ik nog wel even vermelden dat die Wamelink ook echt een toptijd heeft gelopen. Gefeliciteerd Erwin respect.

Tot de volgende keer, 

Groeten Katja Demkes

Het podium van de halve marathon in Doetinchem: van links naar rechts Eline de Jong, Lisa te Molder en Katja Demkes

Road to Marathon van Rotterdam 2016 - deel 5

Singeloop Utrecht, op de 10 kilometer bijna 2 minuten van haar PR af

Katja en Björn Demkes doen in april 2016 mee aan de Marathon van Rotterdam en trainen op een schema van Greg van Hest. Via dit blog geven ze iedere maand een update van hun ervaringen en vorderingen, vandaag deel 5.

Een tijdje geleden schrijf ik me in voor de Posbankloop 15 kilometer op 27 september 2015. Na de Kramprun zouden Bjorn en ik een snelle vlakke 10 kilometer moeten lopen. De Posbankloop is niet echt een vlakke loop, maar o zo mooi. Bjorn komt dan na de Kramprun met het verhaal dat de Singelloop in Utrecht een snel en vlak parcours is en ook nog eens een 10 kilometer. Bjorn schrijft ons in en wat blijkt: de Singelloop is ook op 27 september 2015. Ik heb niks te willen, er staat inderdaad een vlakke 10 kilometer op het schema. Bjorn raakt in de week voor de Singelloop licht geblesseerd en besluit om niet mee te lopen.

Op 27 september 2015 is het dan zover. Ik voel zoals altijd een beetje wedstrijdspanning. Onbekend terrein. We spreken Lars Duistermaat en Myrthe Sikkink nog. Lars loopt ook mee. Dan besluit ik maar om naar het startvak te lopen. Bjorn heeft ons bij de 10 kilometer wedstrijdatleten ingeschreven. Als ik het startvak inloop zie ik allemaal snelle atleten. Ook de winnares van de Kramprun toprun dames Yasmin Hillebrand zie ik staan. Ik besluit om in dit wedstrijdvak maar achteraan te gaan staan. Ik ken mijn plek. De weersomstandigheden zijn perfect, ik voel me fit en in vorm. En ik sta in het eerste startvak. Hoe gaaf is dit. Als eerste weg mogen bij een wedstrijd. 

Het startschot klinkt en ik volg de atleten. In mijn hoofd herhaal ik constant de volgende woorden: ik ben in vorm ik ben in vorm. Dit gaat 10 kilometer door en voor ik het weet komt de eindstreep in zicht. Ik klok 40:28 minuten. Dit kan niet waar zijn. Bijna 2 minuten van mijn PR afgelopen. Ongelofelijk. Wat een geweldige dag is dit. Bjorn en de kinderen zijn ook trots en staan me op te wachten met een verbaasde blik. De trainingen beginnen zijn vruchten af te werpen. Ik ben echt in vorm EINDELIJK. Zo blij met deze uitslag. 

Zondag 4 oktober 2015 KAAK KANONSLOOP 5 kilometer:

Lisa te Molder heeft met mij afgesproken om mij vandaag te hazen naar een snelle tijd op de 5 kilometer. Ik had op de Kramprun 19:49 minuten gelopen. Ik zou graag richting de 19:30 minuten willen. Lisa stuurt me zaterdagavond een appje met daarin een overzicht wat ik elke km moet lopen. Alles onder de 4 minuten. 3:53 minuten om precies te zijn. Voel de spanning alweer opkomen.

Zondagmorgen 10:30 uur klinkt het startschot. Ik ren als een gek met de eersten mee. Zoekend naar Lisa. Ik zie Lisa niet, waar is ze. Na 1 kilometer komt Lisa voor me lopen. Ik ben weer erns te hard gestart. Ik kan 3 kilometer goed met Lisa meelopen. De 5e kilometer begint mijn lichaam tegen te werken. Ik kan er nog uitpersen:"  Lisa ga maar." Dit doet Lisa dan ook. Ik kan niet aanhaken. Lisa eindigt als eerste met een tijd van 19:11 minuten. Ik eindig als 2e in een nieuw PR EN WEL 19:17 minuten. Dit is toch niet te geloven. Wat een gaaf gevoel. Ik voel me sterk en ben echt superblij. 

Normaal heb je dan het gevoel zou er nog meer inzitten? Dit heb ik nu niet. Ik ben echt tevreden en blij met deze tijd op de 5km. Dit is echt heel hard en harder hoeft echt niet. Misschien  denk ik er morgen anders over. 

Bjorn ging op 4 oktober 2015 de 10 kilometer lopen op de baan van Archeus. Helaas kon Bjorn niet in zijn ritme komen en is na 5 kilometer uitgestapt. Snel vergeten en op naar de volgende wedstrijd. 

Tot de volgende keer.

Groeten Katja Demkes

Kanonsloop in Groenlo

Road to Marathon van Rotterdam 2016 - deel 4

Katja en Bjorn Demkes

Katja en Björn Demkes doen in april 2016 mee aan de Marathon van Rotterdam en trainen op een schema van Greg van Hest. Via dit blog geven ze iedere maand een update van hun ervaringen en vorderingen, vandaag deel 4.

De trainingen lopen voorspoedig. We pakken nog een wedstrijd mee in Hamminklen op 23 augustus. Hier kunnen we gelijk zien hoe de vorm is. De vorm is goed. Ook lopen we bij deze wedstrijd voor het eerst in onze wedstrijdkleding. Toen we dit traject ingingen, hadden we ook het idee om het dan maar wat professioneler aan te pakken. Sponsors zoeken welke onze kleding en hardloopschoenen willen bekostigen. 

Uiteindelijk vier sponsoren zover gekregen dat wij nu in deze prachtige outfits en hardloopschoenen mogen rondlopen. Welke sponsoren dit zijn? Kom dat zaterdag bij de Kramprun maar bekijken. Via mijn zwager bij (R&R Textieldrukkerij Lichtenvoorde) hebben we de kleding mooi laten bedrukken. 

Nu mag de Kramprun wel komen. Deze week nog een rustige trainingsweek en dan zaterdag in onze wedstrijdkleding knallen. Het zal een mooie ervaring worden om bij de Toprun mee te mogen doen. We hebben er zin in. 

Succes allemaal bij de Kramprun,

Bjorn en Katja Demkes

Road to Marathon van Rotterdam 2016 - deel 3

De familie Demkes in Oostenrijk

Katja en Björn Demkes doen in april 2016 mee aan de Marathon van Rotterdam en trainen op een schema van Greg van Hest. Via dit blog geven ze iedere maand een update van hun ervaringen en vorderingen, vandaag deel 3.

Vakantie Oostenrijk

We ontvangen ons 4 weken schema van Greg van Hest. In de bergen mogen we het wat rustiger aan doen. Dat is mooi om te horen. Als ik de trainingen bekijk, vraag ik mij af welke training dat dan moet zijn. We mogen elke dag aan de bak. Bjorn en ik hebben er wel zin in. Ook in de rest van de vakantie. Na een lange rit in de auto met veel file onderweg komen we aan in het plaatsje Wagrain. We parkeren de auto en lopen naar het VVV kantoor toe. Ik ben meteen buiten adem en denk krijg nou wat, ik lijk wel een bejaarde. Buiten adem komen we aan bij het VVV kantoor. Gelukkig hier kunnen we weer op adem komen.

Aankomst Appartement Amadeus. Tuurlijk we zitten helemaal bovenin het appartement. We hebben de bovenverdieping. De kinderen moeten de overloop over om op hun eigen kamer uit te komen. Die vinden het geweldig. Onze gastvrouw Wilma is ook helemaal buiten adem. Ik versta haar Oostenrijks amper. Gelukkig spreekt Bjorn vloeiend Oostenrijks. Het gaat helemaal goedkomen.

Maandag EASY RUN 40 minuten.

Bjorn en ik gaan om 07:00 uur trainen. Mooi koel buiten en we gaan even het dorpje verkennen. Dat even laat maar achterwege. We moeten alleen maar klimmen. Helemaal kapot en gesloopt komen we na 40 minuten terug. Nou hoop echt dat er ergens een vlak stuk is. Rond 08:00 uur terug, douchen en de broodjes en en beleg staat al voor onze deur. Lekker ontbijten. De kinderen slapen ook nog. Die hebben niet eens gemerkt dat we even weggeweest zijn. Zo zal het de hele week wel gaan lopen. Verder vandaag de Grafenberg op geweest. Naar boven met de skilift en daarboven heerlijk wandelen. Als we terugkomen bij het appartement sta ik voor de ingang en raak ik in gevecht met een wesp. Ik begin om mij heen te meppen en struikel of vergeet het opstapje. Ik val met een keiharde smak het appartement binnen en kom boven op mijn linkerknie terecht. Ik ben zo boos en aan het schelden en vloeken dat de kinderen en Bjorn niet eens durven te lachen. Verder zakt mijn boosheid later wat af en kan mijn gezin er hard om lachen en begekken ze me nog even. Hopen dat de pijnklachten niet erger worden.

Dinsdag Tempo's 10x300 m

Omdat het nergens vlak is besluiten we om in het plaatsje Wagrain op het voetbalveld de 300 metertjes te gaan lopen. Dit verloopt soepel. Als we weer klaar zijn en terug zijn in ons appartement ziet Bjorn dat hij er eigenlijk 15 moest ipv 10. Hier baalt hij van. Ja dat hebben lopers ook dat ze balen als ze niet volgens het schema werken. Zou je hierdoor minder snel worden. Je kent het wel. De hele dag is dit aan Bjorn te merken. Verder gaan we een andere berg op vandaag met de skilift en gaan we deze weer naar beneden wandelen. Hier hebben we alle vier ontzettende spierpijn van in de billen.

Woensdag Easy Run 40 en 50 minuten.

Vandaag gaan we een keer op het heetst van de dag rennen. Omdat het hier ook boven de 30 graden is dachten we dat maar eens te gaan doen. Ik hou helemaal niet van lopen in warm weer. Ook gaan we het plaatsje Wagrain verlaten en rennen we richting Moos. Dit is alleen maar heuvel op. Ik heb ontzettende last van mijn knie en zie het echt niet meer zitten. Na 3 kilometer voelt mijn knie wat beter aan en is het klimmen ook over en kan ik gewoon doordribbelen. Na 20 minuten gekeerd en teruglopen naar Wagrain. Verder de hele dag heerlijk naar het zwembad geweest en besloten om niet meer op het heetst van de dag te gaan lopen.

Donderdag Tempo's

Om 06:30 uur vertrokken. We vinden mooie heuveltjes en Bjorn mag er 24 keer aan op rennen en ik 19 keer. Ik zet de strepen uit zodat Bjorn vast kan beginnen. Dat ik dat ook doe he. Maar goed de training verloopt goed. Geen knieklachten en tevreden weer terug naar het appartement. Vandaag is het zo warm dat we de hele dag naar het zwembad gaan. Verder niks meer gedaan dan liggen en afkoelen in het zwembad. En Wespen wegslaan. Wat zijn er veel. Verder van de prachtige uitzichten in de bergen genieten.

Vrijdag EASY LONG 80 en 90 minuten.

Wederom om 06:30 uur vertrokken. Via Wagrain eerst weer die 3 klote kilometers klimmen, mijn knie voel ik niet, dat is een goed teken. Buiten adem kom ik in Swaighof aan. De 3 kilometer klimmen eindigt boven op een heuvel. Ik moet echt bijkomen. Het lijkt wel of ik zware bronchitis heb, zo hard adem ik in en uit en het voelt alsof ik 3 pakjes drum met vloei heb gerookt. Ik begin te hoesten. Gelukkig trekt het gauw weer weg en loopt de run heerlijk en kan ik nu echt genieten van de uitzichten en in de verte zie ik een groen stipje van mien man. Ik kom net niet in Flachau aan, ik keer me na 40 minuten en ren weer terug naar Wagrain. Bjorn komt wel in Flachau aan en kan dan ook weer omkeren.

Mooie training. Verder vandaag naar de Liechtensteinklamm geweest met de kinderen en naar de Rodelbaan. Ook een succes. Daarna toch weer naar het zwembad. Het blijft hier boven de 30 graden.

Zaterdag 3x 2500 meter.

De laatste training van deze week gaan we ook weer richting Wagrain. Je kunt niet echt de versnellingen doen omdat het heuvelop gaat en weer heuvel af. In mijn hoofd klinkt telkens dat je het rustig aan mag doen en dat je de tempo's niet hoeft te halen. Dit sleept mij door de training heen. Verder geen last meer gehad van mijn knie. Bjorn ging de training ook goed af. Vandaag nog weer naar de Rodelbaan geweest en het zwembad.

Mooie vakantie. Met zware pittige en mooie trainingen. Heerlijk ongezond gegeten de hele week en mooi weer gehad. Wat wil je nog meer. En geweldige uitzichten. Zondag terug naar huis. Geen training vandaag, alleen maar in de auto zitten en weer in de file staan. Het was een prachtige week. Hopen dat we een beetje progressie hebben geboekt in de bergen.

Groeten Katja