Vakantieloopjes

Wim Brinkman op vakantie in Baarle-Nassau

Hoe, wanneer en waarom ga je in je vakantie hardlopen? Of ga je juist helemaal lekker niets doen, want je hebt vakantie. Al jaren worstel ik met deze gedachten. Maar waar ik ook ben, moet en zal ik een keer hardlopen, al was het alleen maar omdat dit zo mooi op de looplijst staat. Zo heb ik al eens een vakantie in Schotland gecombineerd met de Edinburgmarathon en heb ik in IJsland en Noorwegen gelopen. Maar de afgelopen twee zomer vakanties waren toch anders. De eerste vraag was ,kunnen we wel op vakantie? En zo ja, waar gaan we naar toe. We hebben het zekere voor het onzekere genomen en zijn gewoon in Nederland gebleven. Want daar is genoeg moois te zien en wist ik zeker dat ik het  EK voetbal ook kon volgen. 

De eerste week werd Wolphaartsdijk in Zeeland bezocht, waar we voor een week een B&B hadden. Toen ik dit tijdens een training vertelde, kwam Rinke direct met het verhaal dat hij daar al eens een wedstrijd had gelopen en dat dit ergens nog bij Geert Wevers op de site stond. Ik was nog maar net thuis toen ik al een appje van Rinke kreeg, met de link naar het verslag.(11 augustus 2018). Dus de eerste week van mijn vakantie heb in een mooie duurloop gemaakt door Wolphaarsdijk, om zo in de voetsporen van Rinke ter Haar te kunnen treden. Ga er dan ook van uit, dat ik op dit moment de tweede Avajaan ben, die een hardloop record in Wolphaarsdijk op de 15 km heeft staan. 

Onze tweede vakantie week was in een B&B in Baarle-Nassau/Hertog. Deze plaats zit nog gekker in elkaar dan Dinxperlo en Suderwick, dat met een Grensstraat nog redelijk overzichtelijk is. Hier bleek men ook een atletiekvereniging te hebben (Gloria  atletiek www.gloria-atletiek.nl) en laat hun baan nu een paar honderd meter van ons vakantiehuisje liggen. Even op hun site gekeken en het bleek dat ze heel veel trainings momenten hadden. Hun voorzitter gemaild met het verzoek of er een mogelijkheid was om tijdens mijn vakantie een keer mee te lopen. Nog dezelfde avond bericht terug, dat ik hartelijk welkom was. Op zondagmorgen was er een duurloop- en intervaltraining. En zo dus op zondagmorgen 27 juni om 9 uur, netjes in mijn AVA70 shirt, naar de baan. Hier werd ik ontvangen door de voorzitter, die deze ochtend ook de trainer bleek te zijn. Na een kort voorstel rondje gingen we op pad, door de mooie bossen rond om Baarle-Nassau/Baarle-Hertog. Het was een zeer gemêleerd groepje van 14  dames en heren. Om de zoveel minuten werd er een aantal minuten versneld en hierna zocht de voorste loper de laatste loper weer op, om dan samen weer verder te gaan. Onderweg viel mij de grote groepen wielrenners die we tegen kwamen op en waar je echt goed voor moest oppassen. 

Volgens mijn  medelopers waren dit veel Belgische wielerfanaten en was het elke zondag prijs. Onderweg ook nog over het voetbal gehad van deze zondagavond, nl eerst om 18.00 uur Nederland en dan 21.00 uur België. Volgens de meeste lopers gaf dat nooit problemen, eerst zit je in het café rechts met de oranjeleeuw, hierna ga je links zitten en ben je gewoon een Belgische duivel. Dus hopelijk dubbel feest. Zo makkelijk kan het dus ook, maar ondertussen weten we hoe het is afgelopen. Na goed 14 km zijn we weer terug op de baan, waar werd afgesloten met een lekker bakje koffie of thee. In het kort werd mij gevraagd naar mijn bevindingen deze morgen, maar was men ook nieuwsgierig hoe het bij AVA'70 verliep en of wij grote groepen lopers hadden enz enz. Heb het een en ander verteld en had ook echt het idee dat men zeer geïnteresseerd was. Nog dezelfde middag kreeg ik weer mail van de trainer/voorzitter, dat ik rustig aankomende week nog een keer kon meelopen als ik dat wilde. Besloten om dit op woensdagavond te gaan doen, dan was er een baantraining. Ben erg  benieuwd.

De afgelopen dagen echter ook nog andere dingen gedaan zoals veel fietsten, zowel door Nederland als wel door België, een erg mooie omgeving. Zo ook in Chaam geweest, waar ik 40 jaar geleden ook al op vakantie was (met de vriendengroep o.a. met Geert Wevers). Dat was het jaar dat Joop Zoetemelk de tour won en er bij de Acht van Chaam een groot feest was. Er is nu een mooi wieler museum over de geschiedenis van deze mini klassieker, echt een aanrader voor elke wielerliefhebber.

Natuurlijk heb ik op woensdag weer met de plaatselijke atletiekclub meegetraind op hun mooie baan. De training begon om 19.30 uur en duurde tot 20.45 uur en werd weer door de trainer/ voorzitter gegeven. Ook dit keer weer een soort intervaltraining, waar de nadruk echt wel lag op het presteren en waar na afloop ook bleek dat iedereen zijn grens toch had verlegd. Voor de training gaf je een bepaalde tijd op wat je wilde lopen per km en na afloop bleek dat iedereen toch sneller was. Na afloop nog even napraten en het bleek dat ze ook een aantal wedstrijden organiseren en dat er aanstaande zaterdag een hardloopwedstrijd in Chaam was. Helaas (of gelukkig?) ben ik dan weer thuis.

Al met al mooie vakantie gehad, veel gedaan en gezien en veel leuke nieuwe contacten en ideeën opgedaan. Ik zelf vindt het echt een aanrader, als je in je vakantie wilt hardlopen, om te kijken op je vakantieadres, of er een club of loopgroep is waar je eventueel kan meelopen. Je ziet eens een andere omgeving en ontmoet op een makkelijke manier andere hardloop 'idioten' en je wordt er altijd wijzer van.

Hardloopgroeten Wim Brinkman

Stuur, net als Wim, deze zomer je vakantie (hardloop) belevenis eens op en het wordt op de site geplaatst.

Verslag van de 15 kilometer van Wolphaartsdijk (Zeeland) (31)

Het fraaie kerkje van Wolphaartsdijk waar ik 5x langs moest zwoegen

De 15 van Wolphaartsdijk Zeeland - 1:11:08 - 25e heren 35+

Goed voorbeeld doet goed volgen. Met plezier lees ik de vakantieperiode de wedstrijdverslagen van grote neef Geert, die tijdens zijn vakantie vaak een loopje meepakt in de buurt van zijn vakantieadres. Dus ik dacht: “Kom, ik stuur mijn verslagje van mijn verdwaalde vakantieloopje naar Geert en wie weet is er iemand geïnteresseerd in mijn lijdensweg naar de 25e plaats bij de wat oudere heren van de 15 van Wolphaartsdijk…”.

Dit jaar ging onze reis met de caravan naar Zeeland, naar het eiland Walcheren. Vooraf had ik gezocht naar hardloopwedstrijden in de buurt en kwam alleen bij de genoemde 15 km wedstrijd. Dat was me eigenlijk wat veel van het goede. Ik had liever eentje van 5, max 10, maar wilde er ook niet te ver voor rijden. Deze wedstrijd was midden op de middag en dat kwam wel goed uit. En maar 20 minuutjes rijden, dus vooruit met de geit.

De dagen voor de wedstrijd was ik me tijdtechnisch aan het voorbereiden. Mijn enige serieuze 15 km wedstrijd was de Montferlandrun, eind vorig jaar. Deze had ik in 1:05:34 gelopen. Nu had ik niet de illusie dat ik dit nu in de benen zou hebben, maar op basis hiervan kon ik wel mijn rekensommetjes maken. Ik vind het – meestal als ik in bed lig – een fijne hersengymnastiek om uit te rekenen wat mijn tijd wordt als ik bijvoorbeeld 4.35 minuut / km loop. Om het lastig te maken reken ik vervolgens uit wat de tijd zou worden als het parcours bijvoorbeeld 200 m korter is. Hogere wiskunde dus in bed! Nu kan ik niet zeggen dat ik erg goed in bed ben, want meestal word ik tijdens deze rekenarij overmand door de onverbiddelijke slaap.

Ik was – met behulp van rekenmachine - tot de slotsom gekomen dat 1:10:00 tot de mogelijkheden moest behoren. Dit betekende 4.40 minuut per kilometer. Toen ik in Wolphaartsdijk aankwam zag ik nog niet zoveel mensen. Er deden er op de 15 km ongeveer 120 mee. Wat aan de magere kant, dat de kans op “alleen” lopen vergrootte. Deze wedstrijd had tot eind jaren ’90 een hoog aanzien, hoorde ik de speaker zeggen. Het parcoursrecord stond op naam van Tonnie Dirks, op ruim 44 minuten. Dirks was in de jaren ’80 / ’90 een bekende Zeeuwse hardloper die in die tijd Studio Sport nogal eens haalde. Die raffelde deze afstand dus af binnen de 3.00 minuut / km… Ik moest ook weer een beetje wennen aan al die strakke, afgetrainde mensen om me heen. Als je op de camping zit zijn de graansmoothie-buiken, de tattoo’s, afgezakte joggingbroeken de standaard. Als je dan in eens in een sportieve wereld ontwaakt, is het verschil ontluisterend!

Ik keek rond of ik ergens een Zeeuwse Hans Jentink of Patrick Weijers zag lopen. Ik loop graag achter deze snelle mannen aan om zelf ook tot een mooie tijd te komen. Toen we van start gingen kroop ik achter een vlotte 40-er die wel wat op Patrick leek, maar dan met kort haar. Het parcours bleek al gauw dodelijk saai: 5 rondjes van 3 km. De ronde bestond uit een stukje door het centrum, vervolgens een soort Driehonderdmeterweg van 1,2 km, vervolgens een stukje langs een soort van Hamelandroute, tot slot een stuk van een kilometer terug over een soort van Wolphaartdijkse Boterdijk. Tijdens de Grachtenloop, de Bredevoortse wedstrijd die dit jaar onder uitzonderlijk warme omstandigheden gelopen werd, hoorde ik de uitdrukking “tegen de zon in lopen”. Nou, dat was hier ook het geval. Bij een graad of 32 het eerste stuk tegen de zon in, en het stuk terug tegen de wind. En voortdurend een genadeloze zon op je dekkel.

De gekortwiekte Patrick vertrok op 4.30 minuut /km. Ik kon 2 ronden volgen en kakte toen in. Met 1:11:08 kwam ik binnen. 4.44 minuut per km dus. Wat een rustig trainingsloopje moest worden, werd ruim een uur zwoegen tegen zon en wind. Ik werd nog genoemd door de speaker: niet zozeer omdat het record van Dirks gesneuveld was, maar omdat ik een deelnemer uit Aalten was. Iets bijzonders daar in Wolphaartsdijk blijkbaar. Helemaal op en leeg reed ik weer terug naar de camping. Excuses genoeg voor de matige prestatie: gruwelijk warm, geen Hans, geen Patrick, een week slapen op een luchtbedje… Maar wel voldaan dat ik het gedaan heb. Maar toch, volgend jaar zoek ik toch maar een camping op in de buurt van een 5 km wedstrijd. En met een tentje voor Hans en Patrick!

Sportieve groet,

Rinke ter Haar