Vrijwilligers van de GTM-Loop 2026: Kanjers zijn het!

Enkele van de vele vrijwilligers van de Gerard Tebroke Memorial

WOW…. wat een prachtige 24e editie van de Gerard Tebroke Memorialloop hebben we achter de rug!

De kruitdampen zijn inmiddels al weer opgetrokken, maar wat hebben we als organisatie mogen genieten van een schitterende editie! Een recorddeelname van 1150 atleten van jong tot oud en van topatleet tot recreant genoot van de geweldige ambiance in de Aaltense hardlooparena.

De afgelopen week hebben we erg veel positieve reacties mogen ontvangen over het grootste hardloopevenement van Aalten. Van deelnemers, sponsors, ouders, medewerkers en mensen die aan de kant stonden te kijken.

Als organisatie zijn we ons bewust, dat de GTM-Loop drijft op de inzet van veel, heel veel vrijwilligers. Voor, tijdens en na de wedstrijd kunnen we altijd een beroep doen op tientallen clubhelden. Maar ook vrijwilligers die geen lid zijn van AVA`70, maar de club een warm hart toedragen, hebben een belangrijke bijdrage geleverd aan het volledig slagen van de GTM-Loop.

Natuurlijk zijn er ook wel wat dingen minder goed verlopen of had het organisatorisch beter gekund. Daar zijn we eerlijk in en willen we de ogen ook niet voor sluiten, dus kom maar op met de verbeterpunten…..

Met elkaar hebben we een prachtige wedstrijd georganiseerd, waar vele honderden deelnemers en rijen dik publiek ontzettend veel plezier aan hebben beleefd. Aalten staat weer vetgedrukt op de hardloopkaart en daar mogen we met zijn allen best een beetje trots op zijn.

Tegen alle vrijwilligers willen we dan ook zeggen “Unmundig bedankt  en hopelijk tot volgend jaar!”

Schrijf maar vast in je agenda: De 25e editie van de GTM-Loop vindt plaats op zaterdag 22 mei 2027. Mogen we ook dan weer op je rekenen? (FR)

Vrijwilligers van de buitencategorie - deel 2

Marco van Rijs

De Boekeldercrosscompetitie van 2025 ligt alweer een poosje achter ons en het was weer 4 zaterdagen volop genieten in het Daalse land. In totaal stonden er dik 1400 deelnemers aan de start en die maakten er prachtige wedstrijden van op het selectieve parcours. Het was soms een pittige strijd tegen de elementen, maar bij de finish overheerste veelal het tevreden gevoel. Dit was zeker ook het geval bij de organisatie, die wekelijks een beroep kon doen op tientallen enthousiaste vrijwilligers. Clubhelden zijn het stuk voor stuk! We zetten in deel 2 de schijnwerpers op een tweetal, die we zonder blikken of blozen mogen rekenen tot de buitencategorie….. 

Je kunt de boel natuurlijk nog zo goed voor elkaar hebben, maar uiteindelijk gaat het naast het plezier, natuurlijk wel om de gescoorde finishtijd. En laat AVA`70 hiervoor nu werkelijk over een kanjer van een vrijwilliger beschikken in de persoon van Marco van Rijs. Eentje van de absolute buitencategorie, waar werkelijk elke club jaloers op zou kunnen zijn. Tuurlijk de club faciliteert hem uitstekend, maar dan nog… Bij de Boekeldercross was hij weer 4 zaterdagen in bloedvorm en zo scherp als een mes.

Exact anderhalf uur voor aanvang van de wedstrijd begint de altijd goedlachse tijdcoördinator met zijn werkzaamheden. Solo, want dan is hij er zeker van, dat het ook goed gebeurt. Nadat hij zijn eigen onderkomen heeft geopend en het kacheltje is ingeschakeld op standje aangenaam, begint hij met uiterste precisie als eerste de 2 tijdsmatten uit te rollen, waarna de computers opgestart worden. Altijd een spannend momentje is natuurlijk of de Wifi “pakt”, maar de ervaren rot maakt zich hier nooit zo sappel om. Als extra controle, wordt er een camera ter hoogte van de finishstreep geplaatst, want als het moet dan kan dit kleinood dondersgoed van pas komen. Wie mocht denken, dat de tijdcontrole hiermee compleet is, komt bedrogen uit. Er wordt ook nog een vrijwilliger met een printer ingezet en tevens staan op de meet nog een tweetal administrateurs met pen en papier, voor de schriftelijke notering van de binnenkomst. Kortom, Marco wil niets aan het toeval overlaten en dat siert hem. Het mooie van deze ingenieuze werkwijze is, dat de finishtijd exact 0,6 tellen later al op internet te zien is. Hoe knap is dat?

Nu zou je misschien verwachten, dat er in het onderkomen van de beste tijdwaarnemer van de Achterhoek altijd spanning op lijf en leden staat, maar niets is minder waar. Het gaat er altijd erg relaxed aan toe en een extra kwaliteit van San Marco is absoluut zijn sociale karakter. “Meneer, kunt u mijn tijd corrigeren, want deze klopt volgens mij niet?” Kijkt hij gelijk effen na. Heeft een loper te lang op de pot gezeten en komt hij te laat voor de start? Geen probleem, dan gaat Marco dit nog even invoeren. Wel gelopen en toch geen registratie? De camera wordt minutieus nagekeken en dan rolt de eindtijd er vanzelf nog uit.

Calamiteiten zijn er zelden, maar afgelopen editie ging het een keertje helemaal mis. Buiten was iedereen klaar voor de start, maar de tijdsregistratie stond nog niet op scherp. Terwijl buiten het startschot viel en de dravers op pad gingen, ontplofte in het onderkomen van de verantwoordelijke werkelijk een heus bommetje. Bliksems was van Rijs en dat liet hij ook even weten ook. De woorden die hij gebruikte om zijn ongenoegen te uiten, staan zeker niet in de dikke van Dale en het duurde zeker 22 minuten, alvorens de ontdooiing intrad. Oef…. Dat was toch wel effen een momentje!

Na elke etappe van de Boekeldercross zit van Rijs op zaterdagnacht zeker tot een uurtje of 10 over 1 achter de laptop om alles tot in de finesses te bewerken en te dubbelchecken.  Opvallend eigenlijk dat Marco als vrijwilliger van de buitencategorie geen carrière heeft gemaakt buiten zijn rootsgebied, al is het de vraag of hij buiten zijn AVA-kompanen kan en wil opereren……

En als we het dan toch over vrijwilligers van de buitencategorie hebben, moeten we Evelientje zeker ook noemen. De freule is niet groot van stuk, maar wat een organisatietalent zit er in dat ranke lijfje. Vanaf begin juli is ze al in de ban van de Boekeldercrosscompetitie, die jaarlijks pas in november wordt afgewerkt. “iej könt d`r neet vrog genog an beginnen” is haar motto en daar heeft ze natuurlijk wel een puntje. Voor een dergelijk evenement heb je natuurlijk wel op 4 opeenvolgende zaterdagen een peloton vrijwilligers nodig en daar heeft Evelien dus de totale regie over. Ze doet dit in haar eentje, op haar manier. Meedenken is prima, maar zij is bepalend.

Mooi dat je natuurlijk zo iemand binnen de club hebt, want anders loopt het al snel in het honderd. Het opstellen van de lijst met vrijwilligers is het eerste dat ze doet en daarachter vermeld ze dan direct de uitstekende specifieke kwaliteiten. Dit is natuurlijk tactisch gezien bijzonder sterk van Evelien, want daarmee maak je natuurlijk direct wel vrienden. Langzaam maar zeker vallen zo aan het begin van de herfst de stukjes van de puzzel. Prachtig natuurlijk, maar de adrenaline bij de organisator begint dan ook gelijk meer en meer te borrelen en wordt Evi ook steeds onrustiger in gedrag, woord en gebaar. Wat er zeker niet onder lijdt is haar humeur, want je moet van goeden huize komen om het chagrijn in haar boven te krijgen. In oktober wordt de volledige lijst gecompleteerd en door vriend André, een goedzak van het zuiverste water, nagekeken en beoordeeld. Niet 1 maal, maar zeker een keertje of 4. Eefje wil niets aan het toeval over en dat siert haar.

Eindelijk breekt november voor Frau Hillen aan en strijkt het hele Boekeldercrosscircus neer bij `t Romienendal en kan haar feestje beginnen. Iedereen heeft een paar mailtjes ontvangen over de taakverdeling en het bijbehorende takenpakket en bij de eerste aflevering staat Evelien al volgens insiders om tien over 6 in de ochtend klaar om te gaan. Waar vindt je nu werkelijk dergelijke vrijwilligers van de buitencategorie? Breedlachend ontvangt ze de individuele helpers van haar club en heeft aan iedereen ook nog iets liefs te vertellen. Ze rent van hot naar haar, schrijft alles op veelkleurige memoblaadjes die allemaal in haar kleding worden verstopt en waar je de indruk hebt, dat ze nooit meer boven tafel komen. Maar Evelien heeft haar zaakjes dusdanig goed op orde, dat deze clubheldin opmerkingen, vragen en  puntjes van kritiek feilloos verwerkt voor een volgende aflevering. Na elke aflevering komt er ook altijd een kort verslagje en uiteraard een bedankje voor de inzet. Hoe fijn attent is dat?

Aan het einde van de rit, tijdens de prijsuitreiking, zie je nog steeds de energie uit haar poriën spuiten en haast ze zich van vrijwilliger naar vrijwilliger om te bedanken en een attentie te overhandigen. En natuurlijk… tot volgend jaar! Marco en Evelien… vrijwilligers van de buitencategorie en inmiddels behorend tot de inventaris van AVA`70. Clubhelden, die een ongelofelijk belangrijke schakel vormen binnen de vereniging, waar je niet zonder kunt. En het mooie is, dat zij ook niet zonder AVA`70 kunnen! (FR)

Evelien Hillen

Vrijwilligers van de buitencategorie - deel 1

Dirk Vreman

De Boekeldercrosscompetitie van 2025 ligt weer achter ons en het was weer 4 zaterdagen volop genieten in het Daalse land. In totaal stonden er dik 1400 deelnemers aan de start en die maakten er prachtige wedstrijden van op het selectieve parcours. Het was soms een pittige strijd tegen de elementen, maar bij de finish overheerste veelal het tevreden gevoel. Dit was zeker ook het geval bij de organisatie, die wekelijks een beroep kon doen op tientallen enthousiaste vrijwilligers. Clubhelden zijn het stuk voor stuk. We zetten de schijnwerpers op een kwartet, die we mogen rekenen tot de buitencategorie……..

Je kunt natuurlijk wel honderden atleten aan de start hebben staan, maar die moeten natuurlijk wel weten waar ze heen moeten lopen. Mede-verantwoordelijk voor het parcours en daarnaast nog chef facilitaire dienst is Geert Kip. De Hollenberger regelt de verhuizing van alle spullen die ook maar enigszins noodzakelijk, dan wel bruikbaar zijn van de thuisbasis naar het strijdtoneel bij `t Romienendal. Lintjes, bordjes, dranghekken, vuilnisbakken, de spandoeken…de hele mikmak zit bij Kiplagat in het koppie. Met nauwkeurige precisie wordt vervolgens samen met zijn kompaan Johan Assink de route uitgepijld, gecontroleerd met het meetwiel en wekelijks weer uitgezet. Naast deze superbelangrijke rol is Kippie ook nog verantwoordelijk voor de verkeersregelaars en dat is minstens zo`n belangrijke taak, die door de dravers nog wel eens onderschat wordt.

Voor de wedstrijd is Geert retedruk, maar ook tijdens en vooral na de run staat hij continu aan en blijft hij zo scherp als mes. Zo kan het gebeuren dat je op zaterdagavond om 22.12 uur ineens een appje krijgt, dat het wedstrijdpistool zoek is. Beetje slordig natuurlijk en ook al valt dit niet geheel onder zijn verantwoording, doet het zijn hartslag toch wel behoorlijk stijgen. Meestal is een dergelijk raadsel wel binnen 2 minuten opgelost, maar het tekent toch zijn gruwelijke betrokkenheid!

Een ook niet te missen rol is er wekelijks weggelegd voor de spreekstalmeester Dirk Vreman. Wat een talent is dat, zeg! Hij lijkt de bijna poëtische teksten zo uit zijn mouw te schudden, maar daar gaat een hele voorbereiding aan vooraf, die al ver voor de start wordt ingezet. Thuis ligt de hele keukentafel wekenlang bezaaid met papierwerk, want voor de nodige informatie over de vooringeschreven deelnemers gaat een hele studie vooraf. Voor de algemene informatie snuffelt de Heelweggenaar op Wikipedia, maar voor de details belt hij rond, spreekt familieleden, licht de doopceel en zoekt contact met de rechtbank in de regio naar een mogelijk strafblad. Alle gegevens worden bij elkaar geveegd en dit resulteert in enorm smeuïge teksten en wetenswaardigheden over de atleten, waar iedereen zich de vingers bij aflikt. Niet zelden zorgen de uitspraken voor lachsalvo`s, die tot ver in Dale te horen zijn. De lokale bevolking hoeft in feite ook never nooit af te reizen naar de hardlooparena want het volume van de bevlogen speaker staat altijd vol open. Het aantal decibellen is meer dan voldoende om in alle uithoeken het hardloopspektakel tot in detail te kunnen volgen.

Dirkie laat niets aan het toeval over, zo liet hij vooral weten. De fluorstiften, waarmee hij de kanshebbers op de startlijsten een kleurtje geeft, zijn aangeschaft bij de Hema in Kampen. Het schildersplakband, waarmee hij de talloze paperassen vastplakt op zijn bureau is afkomstig van de firma van Gogh uit Klazienaveen.  Over een serieuze voorbereiding gesproken….

Ondanks alle vrolijke gekheid, die hij wekelijks laat horen blijkt ook de overenthousiaste Vreman te beschikken over een klein hartje. Dit viel op toen Sinterklaas met zijn gevolg de opwachting maakte in aanloop van de laatste etappe. Hij wist zich moeiteloos aan te passen aan het kinderfeestje en toonde opvallend veel waardering voor de oude grijsaard. Soms ben je bang dat hij uit zijn slof gaat schieten met een rake of misplaatste opmerking, maar dit gebeurde geen enkel moment.

Mooi om deze grootse vorm van nederigheid bij de allerbeste spreekstalmeester uit de regio te ervaren. En dat als vrijwilliger van AVA`70, maar dan wel eentje van de buitencategorie. In deel 2 komen nog een tweetal vrijwilligers aan bod met een geweldige staat van dienst bij de Boekeldercrosscompetitie en feitelijk op z`n minst een lintje verdienen! (FR)

Geert Kip

Golden Oldies van AVA'70 - deel 2

Irma Wellink

Het is een veelgehoorde kreet: “ Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst! “ Dat is natuurlijk helemaal waar en veel verenigingen en instanties roepen dit te pas en te onpas in de media. Maar met alleen aanwas van jonge guppies kom je er niet. De basis voor de toekomst leg je namelijk nu en de belangrijkste groep die je daar voor nodig hebt, zijn de Golden Oldies. Mannen en vrouwen met ervaring, kennis, passie en heel veel clubliefde. En laten we nu bij AVA`70 in de gelukkige omstandigheid verkeren, dat we daarvan goud in handen hebben……

De voorbereidingen voor de 3e etappe van de Boekeldercrosscompetitie zijn in volle gang op zaterdag 15 november en een belangrijke rol is daarbij zeker de inrichting van het secretariaat. Met de grootste zorg zijn de Golden Oldies, Irma en Irma, in de weer. Bakjes met startbewijzen worden op de tafels geplaatst, invulbriefjes met pennen klaargelegd en natuurlijk niet te vergeten, de speldjes voor het vastprikken van de chipnummers. De beide dames pakken de zaakjes serieus aan en mede door de jarenlange ervaring is dit klusje weer in no-time geregeld. Met een glimlach gaan de dames aan de koffie en dat zijn echt van die genietmomenten. Beetjes drammen met de verkeersregelaars, de opbouwploeg en sjouwers een complimentje maken… De sfeer is weer ouderwets gezellig en dat is iets waar de dames onnoemelijk van genieten. Met name de lach van vrouw Wellink is aanstekelijk, maar het kunnen natuurlijk ook zo maar de voortekenen zijn van enige wedstrijdspanning. Ze heeft namelijk op deze dag weer een dubbelrol, want nadat alle administratieve beslommeringen netjes zijn afgewerkt, hijst ze zich snel in haar wedstrijdoutfit en meldt zich in het startvak om nog eventjes 5 kilometer te sjouwen door de Daalse dreven.

Inmiddels is ook Lenie Wamelink gearriveerd en  het lukt haar nooit echt om ongemerkt binnen te komen. Uiteraard past dit ook niet echt bij haar vrijwilligersrol, want ze is de gastvrouw en deze taak is haar op het lijf geschreven. Ze kan netwerken als de beste en beschikt ook nog eens over een goede talenknobbel. Zo beheerst ze het ABN, het Achterhoeks dialect en het Duits bovengemiddeld en als ze ziet dat een atleet bij binnenkomst de wenkbrauwen ook maar lichtelijk fronst, spreekt ze de persoon in kwestie vriendelijk aan en wijst hem of haar eenvoudig de weg. Afgelopen zaterdag was zelfs een Spaanse sportieveling afgekomen op het hardloopspektakel. De man in kwestie, Antonio Gutierer, werd door Leentje van harte welkom geheten en hoewel hij weinig tot niets van de taal begreep, kreeg de gastvrouw toch een brede glimlach als dank. Hoe mooi kan het zijn? Veel tijd om van deze beloning te genieten was er niet, want ook Lenie moest nog de weide in om het selectieve parcours te bedwingen. Zoals we gewend zijn, ging dit gewoon soepeltjes en kwam ze tevreden ogend over de meet.

Alle Golden Oldies krijgen veel waardering voor hun tomeloze inzet als vrijwilliger van AVA`70, maar verreweg de meeste bedankjes mag Annet Beckers in ontvangst nemen. Nooit een onvertogen woord in haar richting, sterker nog… ze wordt vaak met gejuich begroet. Dat is ook eigenlijk wel logisch, want Annet is het koffiemeisje. Op haar fiets crosst ze over de akkers en zandpaden om de vrijwilligers in het veld van koffie en thee te voorzien. Als extraatje zit er ook vaak nog wat lekkers bij en dan maak je natuurlijk snel vrienden en vriendinnen. Ze neemt de bedankjes vriendelijk in ontvangst, maakt een praatje en peddelt weer door naar de volgende vrijwilliger.

De Golden Ladies hebben samen ook bij deze 3e etappe van de Boekeldercrosscompetitie zoals vanouds puik werk geleverd en alles weer voortreffelijk geregeld, zodat de honderden atleten volop kunnen genieten van de mooiste cross in de Achterhoek. En natuurlijk zijn ze er ook van de partij op de grote finaledag! (FR)  

Lenie Wamelink

Golden Oldies van AVA'70 - deel 1

Gerrit te Lindert

Het is een veelgehoorde kreet: “ Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst! “ Dat is natuurlijk helemaal waar en veel verenigingen en instanties roepen dit te pas en te onpas in de media. Maar met alleen aanwas van jonge guppies kom je er niet. De basis voor de toekomst leg je namelijk nu en de belangrijkste groep die je daar voor nodig hebt, zijn de Golden Oldies. Mannen en vrouwen met ervaring, kennis, passie en heel veel clubliefde. En laten we nu bij AVA`70 in de gelukkige omstandigheid verkeren, dat we daarvan goud in handen hebben. Het is zaterdagmorgen om een uurtje of 10, als de eerste vrijwilligers zich melden in het kloppende hart van de Boekeldercross, `t Romienendal waar de goedlachse gastvrouw Esther Ulderink, de binnendruppelende vrijwilligers van een dampend kopje koffie of thee voorziet. De stemming is gelijk weer volop aanwezig en het is opvallend dat de gemiddelde leeftijd van de groep boven Abraham- en Sara-gemiddeld is.

Na de vlotte “meet en greet” gaat ieder zijn eigen weg en dat is het mooie altijd: iedereen weet zijn taak en wat er van hem of haar verwacht wordt. Zo gaan Johan Assink en Geert Kip op pad om de bordjes en linten te plaatsen. Het duo doet dit per fiets, karretje mee met de benodigde spulletjes en ze zijn hier samen een flinke tijd mee onder de pannen. Gerrit te Lindert heeft sinds kort een nieuwe assisterende taak, want hij is benoemd tot chef snoei- en zaagwerk. Op uitnodiging van het duo Buurman en Buurman, volgt hij daarom de ervaren parcoursbouwers om hier en daar legaal wat takken te verwijderen of het gras weg te maaien. Uiteraard alles om het parcours zo snel mogelijk te maken. In de hardlooparena wordt alles inmiddels ook op orde gemaakt. Spandoeken die scheef bungelen worden waterpas gehangen en hier en daar wordt een dranghek 10 tot 15 centimeter verzet. Het oog wil immers ook wat…

Het is altijd weer wachten op het signaal van boogbouwer Sloffert Willem Rensink, wanneer het tijd is om dit start- en finish gedeelte in gereedheid te brengen. Eerst alles netjes klaarleggen, voordat het commando “lucht erin “ klinkt, het gevulde gevaarte van hoofdsponsor OWM de juiste vorm krijgt en overeind wordt gebeurd. Met uiterste precisie houdt de voormalig timmerman de vorderingen in de gaten en wijst zijn kompanen de juiste weg. Een laatste inspectie en dan kunnen de sjorbanden bevestigd worden, en durf het niet om hierin eerder actie te ondernemen. Daarna neemt Ben Wesselink de leiding over en wordt de overkapping voor spreekstalmeester Dirkie Vreman uut de Heelweg opgetuigd. Een goede samenwerking bij deze klus is van het grootste belang, maar dat kun je wel aan de Vragendenaar overlaten. Zijn commando`s zijn immer luid en duidelijk, dus het is in feite appeltje-eitje, maar de senior blijft ten allen tijde in volle concentratie over de werkzaamheden waken.

Het is inmiddels even na half 12 en dat is altijd zo`n vreselijk fijn koffiemomentje. De 65-plussers schuifelen met een aantal jonge stagiaires de ruimte in voor een bak koffie met uiteraard wat lekkers. De laatste nieuwtjes worden nog even op niveau doorgesproken en tevens wordt de balans opgemaakt wat er nog gebeuren moet in het laatste uurtje voor de start. De vrijwilligers op respectabele leeftijd willen niets aan het toeval overlaten, dus wordt het draaiboek nog snel even doorgenomen. Buiten is inmiddels ook Gerrit Heinen gearriveerd en de krasse knar is in eerste instantie verantwoordelijk voor het licht en geluid. Zorgvuldig parkeert hij zijn materiaalwagen strak tegen het dranghek aan en begint met de opbouw van zijn apparatuur. Een klein half uur later klinkt het alom bekende “Una Paloma Blanca” over de Daalse velden. Ja, Gerrit is dol op de muziek van de seventies en eighties en dat mag iedereen weten ook. Het eerste deel van zijn takenpakket zit er op en in de pauze hobbelt hij even naar binnen voor een bak koffie. Even later staat de zeventiger alweer in de hardlooparena, want hij is ook nog eens belast met het handhaven van de orde in het startvak.

De oude rotten zijn nog snel in de weer met de laatste details. De AVA`70-beachvlaggen worden bevestigd, een paar pilonnen rechtgezet en ruim twee minuten voor het vertrek van de jongste talenten is alles picobello in orde voor de start van deze editie van de Boekeldercrosscompetitie. De Golden Oldies hebben samen ook dit keer zoals vanouds puik werk geleverd en hebben alles weer voortreffelijk geregeld, zodat de honderden atleten volop kunnen genieten van de mooiste cross in de Achterhoek! (FR)

Ben Wesselink

Vrijwilliger Jan Nijhoff (86): ‘Ik realiseer me dat ik een geluksvogel ben’

Jan Nijhoff, de AVA'70 penningmeester is heel blij met ons

De 86-jarige Jan Nijhoff is de op één na oudste vrijwilliger van de Zwarte Cross. Hij is al vijftien jaar verkeersregelaar bij de Aaltense atletiekvereniging AVA’70 en begint tien jaar geleden deze werkzaamheden ook uit te voeren voor het grootste festival van Nederland: “Ik heb toen de camper verkocht en ben ook hier begonnen. Inmiddels is er een groepje met verkeersregelaars dat bereid is andere organisaties tegen een kleine vergoeding te helpen. Het geld gaat naar de penningmeester van AVA’70, die is ook heel blij met ons.”

Door Meindert Bussink

‘Gewoon rustig blijven’

Nijhoff werkte jaren in het onderwijs en beschikt daardoor over waardevolle kwaliteiten om de bezoekers in goede banen te leiden: “De meeste jaren heb ik in directies doorgebracht. Je verstaat daardoor de kunst om met mensen om te gaan, ook als ze een beetje narrig zijn, door gewoon rustig te blijven. Bij de Zwarte Cross moet een stroom van duizenden mensen tegelijk worden gedirigeerd en dan is het een voordeel dat je in het werkende leven een leidende functie hebt gehad.” Maar het ligt ook wel aan het karakter: ”Als ze je onplezierig benaderen, moet je hen gewoon op normale toon benaderen en niet terug bekken. Daar red je het nooit mee.”

Geluksvogel

Met zo’n 25 activiteiten per jaar, ‘hoofdzakelijk in dit seizoen’, is Nijhoff nog niet achter de geraniums te vinden: “Het contact met andere mensen, andere gezichten zien, andere verhalen horen. Ik vind het belangrijk om onder de mensen blijven, maar realiseer me dat ik een geluksvogel ben. Dat je gezondheid goed blijft is je gegeven of niet. Ik vind het prachtig werk en blijf het doen zo lang het lijf het toelaat.”

‘Meer ikke ikke’

Nijhoff kan zijn allereerste bijdrage aan de cross nog goed herinneren: “Dat was overweldigend, maar het was toen ook iets rustiger en in een kleinere vorm, want sinds vorig jaar zijn er vier dagen. De maatschappij wordt ook wel wat schreeuweriger. Mensen hebben wat meer moeite als je hen iets vraagt om wat te doen. Het is meer ikke ikke.”

‘Stront aan de knikker’

“Als er stront aan de knikker is heb je een portofoon er staat de hulp er zo. De motorordonnansen rijden telkens rond en na een oproepje nemen zij het over,” weet Nijhoff zich verzekerd. Gelukkig is dat bij hem nog nooit voorgekomen: “Er zijn wel bepaalde groepen jonge lui rond de 18, 19 jaar die voor elkaar even laten zien hoe dapper ze zijn en even laten weten dat ze het niet eens zijn. Maar als het echt hommeles zou zijn, dan ga ik er niet meer heen, maar dat gebeurt niet.”

Tien uur werken

Hij ziet dat de organisatie van de Zwarte Cross er ook strak bovenop zit: “Om elke dag 65.000 mensen netjes naar hun plek te brengen, dat is zo gigantisch. Alsof er een harmonica een muziekje aan het maken is.” Nijhoff zit er zelf ook bovenop. Op donderdag werkt hij tien uur van 7.00 tot 17.00 uur en zaterdag negen uur van 9.00 tot 18.00 uur: “Dat verdraagt mijn lijf nog steeds. Je lijf doet echt niet alles meer wat je wilt, maar gelukkig zit ik de volgende dag niet met opgetrokken knieën.”       

Ondanks zijn werkzaamheden voor de atletiekvereniging, heeft hij zelf minder met hardlopen: “Als ik gewoon wandel kom ik snel genoeg vooruit. Ik heb 40 jaar als vrijwilliger bij het volleybal gediend. Als opleider voor scheidsrechters en begeleiding van scheidsrechters in de eerste divisie.” Glimlachend: “Dat komt weer voort uit die onderwijs achtergrond. Ik ben trouwens ook nog wekelijks werkzaam bij de Voedselbank Achterhoek in Lichtenvoorde.” (bron)

Toppers voor toppers - deel 2

Echte toppers zijn al de AVA'70 vrijwilligers

De 23e editie van de Gerard Tebroke Memorialloop ligt al weer achter ons en de organisatie kijkt terug op een zeer succesvolle editie! Voor het eerst in de geschiedenis stonden er meer dan 1000 deelnemers aan de start en de bomvolle startvakken zorgden voor een geweldige ambiance op de Markt in Aalten. De prestaties werden met applaus en aanmoedigingen gewaardeerd door het talrijke publiek dat rijen dik langs het parcours stond opgesteld.

Voor tijdens en na de wedstrijd kon de organisatie rekenen op de inzet van vele tientallen vrijwilligers, die alles uit de kast haalden om het programma zo goed mogelijk te laten verlopen. Al vroeg op de dag, ging de bouwploeg aan het werk voor het uitzetten van het parcours met honderden dranghekken. Op de Markt was natuurlijk, zoals gebruikelijk, een juweeltje van een hardlooparena ingericht. In het gemeentehuis maakten de vrijwilligers van het secretariaat overuren om de juiste startnummers uit te reiken. En zo kwamen er nog tientallen clubhelden in actie om de atleten lekker te kunnen laten sporten en presteren.  Na afloop van de GTM-Loop waren zowel deelnemers als ook het publiek vol lof over de wedstrijd, maar zeker ook over de tomeloze inzet van vrijwilligers.

Dik twee weken later vond de aaff. Grachtenloop plaats in Bredevoort en de wedstrijd vormt altijd de opening van het Volksfeest in het stadje. De organisatie had na rijp beraad besloten om de start- en finishlocatie te verplaatsen naar het centrum. De opbouwploeg bleek in grootse vorm, want voor het eerst werd er een heuse fanzone ingericht, waar sporters en bezoekers elkaar gemakkelijk kunnen treffen. Dit begrip is bij het wielrennen al zeer populair en `t Zand bleek bij uitstek geschikt voor de “meet en greet-plek.” De vrijwilligers waren niet alleen in grote getale aanwezig, maar bleken ook wederom in bloedvorm te steken. Aan werkelijk alles was gedacht en het recordaantal deelnemers bedankten de actieve AVA-janen met een schitterende wedstrijd en loeisnelle tijden. Maar ook de rasechte recreanten konden rekenen op alle aandacht, verzorging en support……

De tweede aflevering van de AVA`70-Zomerlopen, de GUV Walfortloop, vond plaats op het complex van AVA`70 en hoewel de vakantie inmiddels was gestart, stond het startvak bomvol. De tientallen vrijwilligers hadden er gruwelijk veel zin in, want bij een thuiswedstrijd wil je je natuurlijk wel van de beste kant laten zien. Nou, dat lukte volledig. De run zelf liep als de gesmeerde bliksem, er werd gloeperds hard gelopen en het was bovenal een bijzonder gezellige happening voor de 400 (!) atleten en het publiek op een gewone dinsdagavond.  

Op dinsdag 19 augustus a.s. vindt de laatste Zomeretappe plaats en strijkt het hele hardloopcircus neer op het 5 sterren vakantiepark de Twee Bruggen. Deze wedstrijd is al jaren erg populair in de regio en ook dit jaar zullen zeker weer honderden atleten deelnemen. Het peloton vrijwilligers zal zeker weer alles uit de kast halen om er een prachtige run van te maken en dat gaat ook lukken ook!

Met de enorme inzet van alle vrijwilligers lukt het AVA`70 altijd weer om prachtige hardloopevenementen te organiseren. Dit jaar is gebleken dat de wedstrijden telkens een recordaantal deelnemers trekken en dat is een prachtige waardering voor de vereniging en alle vrijwilligers. Echte toppers zijn deze clubhelden! (FR)

Vrijwilligersgala AVA'70 een kraker!

De handige Harry's van Ava'70, die met hun twee rechterhanden alles maken wat ze zien

Zaterdag 11 januari jl. had AVA`70 de loper letterlijk en figuurlijk uitgelegd voor haar vrijwilligers. Traditiegetrouw worden de clubhelden van de vereniging in het begin van het jaar getrakteerd op een grootse feestavond en ook dit keer waren alle registers losgetrokken.

Het thema dat werd gekozen was “GALA” en dus waren voor deze speciale gelegenheid de trainingspakken, leggings en tights verruild voor flitsende stropdassen, prachtige colberts en hele fijne galajurken. Menigeen wreef zich in de ogen, door de meer dan verrassende, soms zelfs uitdagende kledingkeuze van een trainingsgenoot. Met name het vrouwelijke gedeelte van het publiek liet zich deze avond van haar allerbeste kant zien en dat voerde de temperatuur in het bomvolle clubhuis al heel erg snel op.

Het waren natuurlijk drukke momenten voor de vaste huisfotograaf, Gerben “paparazzi” Westerveld, die alles in het werk stelde om iedereen vast te leggen op de gevoelige plaat. Hij baande zich van voor naar achteren een weg tussen de gasten door en de camera bleef maar flitsen.

De heerlijke muzikale klanken van de band van de avond, FAME, zette de menigte in beweging en na wat voorzichtig geschuifel in de aanvangsfase, ging het dak er al spoedig af. Zittend en roeiend op de grond een lange polonaise… niets was te dol en de sfeer nam steeds maar verder toe.

Zoals gebruikelijk worden er op deze bijeenkomst ook altijd een aantal clubhelden extra in het zonnetje gezet, krijgen een motiverende tekst naar het hoofd geslingerd, een ovationeel applaus van de zaal, mooie awards en passende cadeaus.

Dit keer gingen Willibrord Kruijsen bij de Senioren en Bas Jansen bij de Junioren met de eretitel “Vrijwilliger van het jaar 2024” aan de haal. Willibrord is een zeer betrouwbare verkeersregelaar en daarmee een onmisbare schakel bij de wedstrijden. Ook is hij actief als wandelaar en neemt de trainingen over als daar naar gevraagd wordt.

Bassie heeft op zijn jonge leeftijd al tal van taken en rollen bij AVA`70, dus hun benoemingen zijn meer dan terecht verdiend, aldus de zeer deskundige jury. Ook Rolien Bosman viel in de prijzen. Voor haar grote verdiensten, gedurende vele jaren, als aanspreekpunt en manusje van alles in het clubhuis, werd zij gehuldigd als Gastvrouw van het Jaar. Een belangrijke groep bij AVA`70 zijn de handige Harry`s, een clubje van vrijwel allemaal pensionado`s, die met hun twee rechterhanden alles maken wat ze zien. Ze ontvingen een prachtige gereedschapskist met heerlijke lekkernijen, hoe passend is dat?

De P.R.-prijs 2024 ging naar de talentvolle clubfotograaf Tim Mengerink, die tal van activiteiten en wedstrijden op de gevoelige plaat zet. Hij kreeg voor zijn inzet de Gouden Camera.

Later op de avond werd ook Erwin Wamelink in het zonnetje gezet, omdat hij zelf van mening was, dat de snuiter dit volledig verdiende. De opportunist dreigde zelfs over te stappen naar een andere vereniging, als hij niet in het in de schijnwerpers werd gezet. Gelukkig had de organisatie begrip voor deze schreeuw om aandacht en schakelde snel door de sympathieke clubheld, die overigens al tal van prijzen ontving, nogmaals lovend toe te spreken. Dolgelukkig voor de spontane blijk van waardering, ging de blanke Keniaan de zaal in om handen te gaan schudden, waarvan acte!

Buiten draaide de Foodtruck overuren, want behalve verschrikkelijk goed hardlopen, kunnen AVA-janen ook eten als de besten. De variatie van lekkernijen was groot, dus bleef het een komen en gaan bij de kraam.

De tijd verstreek en de sfeer werd beter en beter. De bestuursleden van de club zagen de gezelligheid met een grote twinkeling in de ogen aan. Ze hadden het clubhuis vol vrijwilligers weer een fantastische feestavond bezorgd en dat zal zich ook in 2025 weer terugbetalen, zo weten ze maar al te goed. En dat is ook nodig ook want het is immers een jubileumjaar, waarin tal van (extra) activiteiten op de kalender staan.

AVA`70 kan echter komende tijd zeker weer rekenen op de tomeloze inzet van alle clubhelden, die de vereniging de geel-blauwe kleur geven! (FR) 

Tim Mengerink met de Gouden Camera

AVA'70 vrijwilligers zijn echte clubhelden

Paul Eijkelkamp en Hans Hartemink

Het grote peloton vrijwilligers waar AVA`70 uit kan putten, verrichtte in de 1e week van juni een huzarenstukje. In een tijdsbestek van nauwelijks 4 dagen stonden er immers 2 grote wedstrijden op de kalender.

Op zaterdag 1 juni was het om half 9 in de ochtend al gezellig druk op de Markt. De eerste vrijwilligers meldden zich en stonden klaar om de handen weer flink uit de mouwen te steken. De uitdaging was groot, want het centrum van Aalten moest in een aantal uren omgetoverd worden tot een heuse hardlooparena. De GTM-loop is een populaire wedstrijd en er hadden zich al een record aantal deelnemers ingeschreven voor deze 22e editie. In sneltreinvaart werden de honderden dranghekken op hun plek gezet en volgehangen met spandoeken van de sponsoren. Ja, geen wedstrijd is mogelijk zonder financiële en materiele ondersteuning van tientallen bedrijven. Vervolgens werd de finishboog geplaatst en langzaam maar zeker kreeg het prachtige hardloopparcours in het hartje van het dorp gestalte. Overal liepen vrijwilligers rond en iedereen kende zijn opdracht. Passerende dorpsgenoten spraken hun grote waardering uit voor de geweldige inzet van de AVA-janen. Inmiddels werd ook het secretariaat ingericht en ook hier was een strakke organisatie zichtbaar en de dames hadden er zin in. Logisch natuurlijk, want de honderden deelnemers die langs zouden komen, zorgen altijd weer voor veel sfeer en gezellige drukte.

Rond een uurtje of 3 begon het op de Markt al voller te lopen met atleten en jeugdige dravertjes. De spanning begon ook bij de organisatie wat toe te nemen al was dit eigenlijk overbodig, want alles liep eigenlijk voortreffelijk. Iedereen was er, de medailles en bekers werden klaargezet, terwijl het podium nog vlot even een poetsbeurtje kreeg. Ook in de finishstraat waren al verschillende vrijwilligers in de weer, want na de wedstrijd staat er ook nog het een en ander te gebeuren. De eerste wedstrijd stond even voor half 5 op het punt van beginnen, toen ook de diverse verkeersregelaars het sein op groen gaven, dus kon het prachtige hardloopfeest van start gaan. Over de wedstrijden kunnen we kort zijn: voortreffelijke prestaties, schitterende winnaars op het podium en veel, heel veel lachende gezichten na de finish. Van deelnemers, maar ook zeker van de vrijwilligers, die hiermee loon naar werken kregen!!!!

Nadat de laatste atleet de finish was gepasseerd en de huldigingen hadden plaatsgevonden, begon het opruimen en ook dit is natuurlijk weer een flinke operatie. Echter i.p.v. 50 vrijwilligers stonden er nu wel een stuk of 70 klaar om de organisatie terzijde te staan. Het mooie was, dat het niet alleen eigenleden, maar ook sympathisanten, die de handen eens flink uit de mouwen staken. In een razend tempo werd de hardlooparena ontmanteld en het centrum van Aalten weer teruggebracht in de oude staat. De clubhelden lieten zich werkelijk van hun allerbeste kant zien en dat wekte veel bewondering van de aanwezigen op de bomvolle terrassen. In exact 1 uur en 8 minuten was de megaklus geklaard….. hoe mooi is dat?? 

Nauwelijks 4 dagen later stond de volgende wedstrijd van AVA`70 al op de hardloopkalender, namelijk de Alfa Grachtenloop. Het hele circus werd derhalve weer opgebouwd in het vestingstadje in en rond het Grachthuys. Wederom werden er tientallen vrijwilligers ingeschakeld om de nodige hand- en spandiensten te verrichten. En ja hoor…. ze waren er weer in grote getale! De pensionado gingen al vroeg in de ochtend aan het werk om het parcours op te bouwen en in de loop van de dag werd de groep clubhelden groter en groter. Met inzet van velen werd ook de eerste Zomeravondloop van 2024 in het sfeervolle Bredevoort een geweldig succes met een deelname van 400 atleten, afkomstig uit de hele regio. De vrijwilligers van AVA`70 hebben zich tijdens de GTM-Loop en de Grachtenloop begin juni op alle fronten van hun allerbeste kant laten zien. Namens de 1468 atleten aan de wedstrijden voor deze Clubhelden een hele diepe buiging! (FR)

Rob Jansen

Johan Assink

AVA'70 in tropische sferen

Gerda Demkes, trainer van het jaar

Net op het moment dat de ijzers uit het vet worden gehaald, de werknemers bij de Viking-fabriek dag- en nacht aan het werk gaan en de 13 rayonhoofden de koppen bij elkaar gaan steken, glijdt AVA`70 volledig uit de bocht. Op het programma stond op zaterdagavond 6 januari jl. immers een heuse Hawaï-avond te gebeuren voor de vele tientallen vrijwilligers van de club. Het was weer eens de hoogste tijd om de clubhelden in het zonnetje te zetten en zo geschiedde op deze winterse avond…

Vanaf even na half 8 stroomde het fraai versierde clubhuis langzaam vol met vrijwilligers van jong tot oud en de meesten hadden een fleurige, tropische outfit aan. Dat de meesten nog nooit in Hawaï zijn geweest was gelijk al wel duidelijk, maar dat mocht de pret zeker niet drukken. De organisatie-crew die beschikt over jarenlange horeca-ervaring  was et bij voorbaat al een zekerheidje voor succes en dat maakten Veronique, Evelien en Ingrid meer dan volledig waar. Dit zorgde namelijk voor een perfect verloop van de avond, waarbij het vanaf minuut 1 aan niets ontbrak. Hulde daarvoor….

De muzikale omlijsting was in handen van “de van Zolingen-family” en die kun je wel om een boodschap sturen. De gasten waren nog druk in gesprek, het sap vloeide inmiddels rijkelijk, toen bestuurslid Mick Wagener de microfoon pakte en éen van de hoogtepunten van de avond aankondigde, namelijk het uitreiken van de Awards. Uiteraard is AVA`70 onwaarschijnlijk trots op het enorme vrijwilligerskorps, maar jaarlijks worden er ook nog een aantal extra in het zonnetje gezet. De zaal klapte zich de handen stuk voor:

@ Vrijwilliger van het jaar: Annet Beckers

@ Jeugdvrijwilliger van het jaar: Twan Meinen

@ Trainer van het jaar: Gerda Demkes

@ Klasbak van het jaar: Paul Eijkelkamp

@ Clubheld van het jaar: Mick Wagener

@ Oeuvreprijs: Rudi Meinen 

Het gezelschap mocht naast het applaus ook fijne cadeaus in ontvangst nemen en uiteraard stonden de paparazzi in het gelid om een paar mooie plaatjes te schieten.

Inmiddels hadden de dames van de Foodtruck de eerste hapjes klaarliggen en werd het buffet geopend en in een mum van tijd konden de eerste AVA-janen al de tanden zetten in overheerlijke Hawaiaanse lekkernijen.

Op de dansvloer werden inmiddels voorzichtig ook de eerste pasjes gemaakt en het ijs werd definitief gebroken door Anita Meijer, die met haar mega-hit “Why tell me why” de atleten volop in beweging zette. De dampende massa was vrijwel niet meer te houden en toen bariton Pietje Baten zich tot een heerlijk gastoptreden liet verleiden, ging het dak er vrijwel af. Het aantal meezingers passeerde in ras tempo en de voetjes gingen volop van de vloer en ook een polonaise mocht uiteraard niet ontbreken. Evenals de hit van 2023, de Engelbewaarder van Marco Schuitmaker. Hier en daar sneuvelt er een Hertog Jannetje en volgens een jarenlange traditie werd de constructie van de lampenkappen getest. Tuurlijk zorgen dit soort uitspattingen ook bij fronsende wenkbrauwen van de echte muziekliefhebbers, zoals bij Andreetje de Zandsloper, die gillend naar het toilet rende. Allemachtig wat een sfeertje hing er en toen het laatste setje even na middernacht werd ingezet en er nog snel een laatste versnelling werd uitgeperst. Sommigen kwamen bij het naderende einde van het feestelijke gebeuren nog helemaal tot leven, zoals Geert Wevers. De altijd goedlachse bouwer kreeg de tranen in de reeblauwe ogen bij het horen van de eerste tonen van zijn favoriete nummer van Meat Loaf. Hoe mooi is dat? 

Het jaar 2024 kon niet beter beginnen dan met deze vrijwilligersavond, die eens temeer aantoonde dat de clubhelden een belangrijke en onbetaalbare schakel vormen bij AVA`70. De waardering in de vorm van een puik feestje werd met beide handen aangegrepen en vormde een heel fijn “dank-je-wel”!

Operatie Boekeldercross

Voorfietser Jan Heideman

In november vond de Boekeldercrosscompetitie plaats en het was er eigenlijk wel weer eentje om in te lijsten. Hoewel… de weersomstandigheden werkten dit jaar niet echt mee. Eigenlijk werd het parcours met de week slechter en nam het aantal glibber- en glijpartijen steeds grotere vormen aan. Maar dit hoort natuurlijk ook wel weer bij een cross, dus na afloop waren er toch vooral heel veel blijde en tevreden gezichten. In totaal dik 1300 inschrijvingen en dat is natuurlijk een prachtig resultaat. Naast de sportievelingen mag een diepe buiging ook zeker gaan in de richting van de tientallen vrijwilligers, waarop AVA`70 wekelijks een beroep op heeft mogen doen!!

Een kijkje achter de schermen…….

Begin september gooit Marco van Rijs de inschrijving van de Boekeldercrosscompetitie al open. De directeur tijdregistratie wil niets aan het toeval overlaten en heeft op deze manier voldoende tijd om correcties en de inschrijvingen te verwerken. Door vroegtijdig te werk te gaan, is de Boekeldercross de enigste wedstrijd in Nederland, waar het mogelijk is, om 12 seconden voor de start je inschrijving nog door te geven. Goed, het kost wat moeite, maar dan heb je ook wat, aldus de altijd goedlachse van Rijs. Achter de schermen wordt in deze fase ook alvast gedebatteerd over de gadgets en dergelijke. Eigenlijk is dit vooral bedoeld om alvast een beetje in de mood te komen en eigenlijk lukt dit dan ook vaak prima.

De crosskoorts neemt natuurlijk in oktober verder toe, wanneer Frau Hillen in actie komt. Deze praatgrage regelnicht begint dan met het werven van de noodzakelijke vrijwilligers en dat is een beste klus. Immers, er wordt niet alleen gekeken naar de kwantiteit, maar zeker ook naar de kwaliteit. Zo wordt de verantwoording tegenwoordig hoofdelijk weggezet en dat betekent nogal wat. Zo werd bijvoorbeeld Siep van Schepen benoemd tot hoofd tyraps en kreeg Roy Mengerink de zware taak om het aantal uitgegeven tangetjes te registreren. Daar staat niemand natuurlijk echt bij stil, maar een dergelijke taak, kan je zomaar een paar slapeloze nachten opleveren. Ook spreekstalmeester Dirk Vreman wordt in deze tijd voorzien van kruiwagens met informatie en de olijke Heelweggenaar maakt er dan altijd een heerlijke eigen voorstelling van. Speciaal voor hem werd er door de club een bijzonder fijne linnen overkapping aangeschaft, zodat zijn paperassen tegen een buitje zouden kunnen.

Het echte opbouwen van de hardlooparena start op de donderdag voor het eerste crossmiddagje en dat is een enorme klus. Gesjouw met tientallen draghekken en spandoeken, geleur met strobalen, het afzetten van het parcours met honderden meters lint… de VUT-commissie is er gruwelijk druk mee. Ja, AVA`70 mag zich bijzonder gelukkig prijzen met de aanwezigheid van een mooie trop topfitte pensionado, die weer en wind trotseren om alles in gereedheid te brengen. Gelukkig doet Douwe Egberts, pepernoten, speculaas, koeken en snoep het geweldig goed bij deze geweldige groep vrijwilligers. Daar zorgt Frau Hillen dan wel weer voor…..

Op de wedstrijddag zelf worden er nog een 40-50 extra vrijwilligers ingevlogen voor de finishing touch. Inschrijfdames, parcoursafbouwers, spandoekbevestigers, EHBO-ers, verkeersbegeleiders, startnummerverzamelaars, ATB-begeleiders, ontvangstcomité, toiletjuffrouwen, bezorgkoffie-dame, huisfotograaf. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is er wel. Niemand loopt dan ook doelloos rond bij `t Romienendal, want iedereen weet exact wat er te doen is en wat er verwacht wordt. Zo is er ook altijd hulp in de buurt bij calamiteiten, want uiteraard zijn die er zeker. Een vastlopende computer, betekent geen eindtijd, een valpartij zorgt voor tranen, die weggepoetst moeten worden. Zomaar wat zaken die zich spontaan voordoen, maar waar in no-time een oplossing voor wordt gezocht.

Het peloton vrijwilligers, voor en achter de schermen, zorgde ook dit jaar weer voor een fantastisch verloop van de Boekeldercrosscompetitie. Het was werkelijk 4 zaterdagen genieten geblazen en de sfeer op en rond de hardlooparena was meer dan uitstekend. Namens de vele honderden deelnemers, hulde aan alle medewerkers! (FR)

De bezorgkoffie-dame

Zonder vrijwilligers, geen wedstrijd

Alle hulde aan tientallen clubhelden, die voor, tijdens en na de wedstrijd de handen uit de mouwen hebben gestoken! 

“Danke für die tolle Verantstaltung…”

"De complimenten voor jullie mooie wedstrijd en de goede organisatie. We zijn erg benieuwd naar de foto's die er onderweg zijn gemaakt, zodat we een mooie herinnering hebben aan de Twee Bruggenloop", aldus een Belgische deelnemer.

“What al lovely run was that and thanks for the icecream the children get. A gold medal for all the volunteers…..”

“Complimenten voor de organisatie van de Twee Bruggenloop. We hebben er ontzettend van genoten…..”

Zomaar enkele, van de vele reacties die de organisatie van de Twee Bruggenloop na afloop van het hardloopevenement in ontvangst heeft genomen. Als we de likes en de berichten op social media hierbij optellen, kunnen we gerust stellen dat de het weer een hele geslaagde activiteit is geweest, die AVA`70 i.s.m. vakantiepark de Twee Bruggen heeft georganiseerd.

Alle hulde komt vooral toe aan de tientallen clubhelden, die voor tijdens en na de wedstrijd de handen uit de mouwen hebben gestoken. Van opbouwers, tot waterdragers, van inschrijvers tot verkeersregelaars en van medaille-uitdelers tot fotografen en juryleden!  

AVA'70 is weer even 'hot news'

Orgel Joke en haar manager Maria

Als lid van AVA`70 moet je soms het lef hebben om buiten de lijntjes te kleuren. Even uit de vertrouwde comfortzone te lopen. Dat gebeurde op vrijdag 21 juli jl. in alle vroegte….

Om even voor 06.00 uur in de ochtend vertrok er een klein pelotonnetje AVA-janen op de fiets naar het terrein van de Zwarte Cross met de wetenschap dat in ieder geval te tap nog dicht zou zijn. Nee, het was op deze prachtige ochtend “serious business”, want de club ging zich voor een aantal uren storten op het vrijwilligerswerk. En als ze bij AVA`70 ergens goed in zijn…. Zo zal de organisatie van het festival gedacht hebben. Het tiental werd opgezadeld met een zeker niet te onderschatten job, namelijk het bezorgen van het Zwarte Cross-nieuws op de camping. Niet verbaal of digitaal, maar gewoon op papier. Het gezelschap kreeg dus eigenlijk een ordinaire krantenwijk en met dik 28.346 lezers een beste kluif.

Maar gelukkig had teamcaptain Frank een ijzersterke formatie tot zijn beschikking, samengesteld uit jonge honden en oude hap. Het moest al wel heel gek gaan lopen als dit geen succes werd. Er deed zich gelijk al een probleempje voor, want namens de organisatie was een nieuwkomer naar voren geschoven en laten we hem voor het gemak even Hans noemen. Het had er alle schijn van dat hij zomaar in het diepe werd gegooid, want hij was als enigste stik zenuwachtig. Gelukkig was de redding nabij, want Hansie had gelijk al innig contact met de zorgzame Jerrel, die de inmiddels lichtelijk overspannen vent op het juiste pad hielp.

De camping was in 4 sectoren verdeeld en de groep in vijven. Tsja, en als je een beetje kunt tellen, voel je aankomen dat dit niet goed komt. Michiel Wellink had al even de nachtelijke sfeer geproefd op de camping en bleek het uitgelezen bindmiddel te zijn met de overige tentbewoners. Niets was aan het toeval overgelaten, want er gebeuren op de camping soms best wel zaken, die het daglicht eigenlijk niet kunnen verdragen. Daarom was Joppe Roos ook van de partij. De jonge social mediamagnaat staat altijd op scherp om de beelden vast te leggen en dat was voor de overige krantenbezorgers natuurlijk een geruststellende gedachte. En mochten er toch problemen dreigen, dan zou Gertjan Bentert zeker de redder in nood zijn. De krachtpatser laat nooit met zich sollen, dus de slaapkoppen waren gewaarschuwd. Ze toonden zich tijdens het bezorgen overigens uiterst vriendelijk en belangstellend. Met name Erwin Wamelink ging veelvuldig het gesprek aan met de gasten, die van heinde en ver bleken te komen en dus kon de sympathieke onderwijzer zijn topografische kennis lekker ophalen. Dit zorgde er overigens wel voor, dat de blonde Keniaan niet verder kwam dan het uitreiken van liefst 4 kranten. Afijn, hij kan het hebben.

Wie wel een toppertje bleek te zijn, was Johan Assink. De grijze eminentie heeft een gigantische hoge aaibaarheidsfactor en dat leverde hem ontzaglijk veel waardering op. Johan bleef roepen “het laatste nieuws leest u hier”, en de adspirantlezers stonden werkelijk in de rij om te spotten of ze zelf de voorpagina hadden gehaald. Geert Wevers had een heel ander doel, namelijk het reserveren van een plekje op de satijnen divan in de loungeroom van Grasnopolsky. Een uitdaging die hij met verve aanging en met een positief resultaat. Het maken van een praatje, het drinken van een beker koffie, het scoren van een broodje kaas, het leggen van contacten…Wevers scoorde hierbij veel meer punten, dan hij kranten bezorgde, maar het kon allemaal op deze geweldige morgen.

En raadt eens wie we ook nog live mochten ontmoeten? Orgel Joke en haar manager, Maria! De razend populaire artieste kreeg `s morgens te horen dat haar optreden bij verzorgingstehuis “het Krakkemikje” was afgezegd en ze besloot razendsnel te schakelen en ging met haar hartsvriendin linea directa naar het grootste muzikale Openluchttheater van het land. In de ontbijtzaal van het majestueuze Grasnopolsky, gaf Orgel Joke gewoon even een heel fijn mini-concert voor de totaal verraste aanwezigen. Uiteraard volgde een daverend applaus en sleet manager Maria de 4 doosjes CD`s in no-time.

Terug, waar we voor kwamen… De AVA`70-toppers hadden alle gleuven gevuld en hoewel er nog een flinke pallet kranten over was, zat de megaklus er op. De evaluatie verliep soepeltjes, want de nieuwe abonnementen stroomden binnen. De “hot news-bezorgers” hadden zich van hun allerbeste kant laten zien en er waren weer veel nieuwe vrienden en vriendinnen gemaakt. AVA`70 is natuurlijk al jaren een begrip bij de organisatie en ook in 2024 zal men zeker niet om onze club heen kunnen.

Het tiental keek zeer tevreden terug op een fijne samenwerking en heeft ervaren hoe leuk en simpel vrijwilligerswerk kan zijn! (FR)   

AVA'70 bedankt vrijwilligers Gerard Tebroke Memorialloop

Unmundig bedankt!

Wow…. wat een prachtige 21e editie van de Gerard Tebroke Memorialloop hebben we achter de rug! De kruitdampen zijn inmiddels al weer opgetrokken, maar wat hebben we als organisatie mogen genieten van een schitterende AVA`70-activiteit. De afgelopen weken hebben we erg veel positieve reacties mogen ontvangen over het grootste hardloopevenement van Aalten. Van deelnemers, sponsors, ouders, medewerkers en mensen die aan de kant stonden te kijken.

Als organisatie zijn we ons bewust, dat de GTM-Loop drijft op de inzet van veel, heel veel vrijwilligers. Voor, tijdens en na de wedstrijd kunnen we altijd een beroep doen op tientallen clubhelden. Maar ook vrijwilligers die geen lid zijn van AVA`70, maar de club een warm hart toedragen, hebben een belangrijke bijdrage geleverd aan het volledig slagen van de GTM-Loop. Natuurlijk zijn er ook wel wat dingen minder goed verlopen of had het organisatorisch beter gekund. Daar zijn we eerlijk in en willen we de ogen ook niet voor sluiten, dus kom maar op met de verbeterpunten…..

Met elkaar hebben we een prachtige wedstrijd georganiseerd, waar vele honderden deelnemers en rijen dik publiek ontzettend veel plezier aan hebben beleefd. Aalten staat weer vetgedrukt op de hardloopkaart en daar mogen we met zijn allen best een beetje trots op zijn. Tegen alle vrijwilligers willen we dan ook zeggen “Unmundig bedankt  en hopelijk tot volgend jaar!” Schrijf maar vast in je agenda: 22e editie van de GTM-Loop vindt plaats op zaterdag 18 mei 2024. Mogen we ook dan weer op je rekenen?

Vrijwilligers zijn de kurk waarop de GTM-Loop drijft

Vrijwilligers op het inschrijfbureau

Na een lange periode van voorbereiding zit de 20^e editie van de Gerard Tebroke Memorialloop er weer op. We kunnen als organisatie terugkijken op een zeer geslaagde editie. Het weer was prachtig, de sfeer was uitstekend en het publiek heeft weer genoten van een prachtig hardloopevenement.

Dit alles zou niet mogelijk geweest zijn zonder ‘onze’ trouwe groep van tientallen vrijwilligers. Op vrijdagavond is er gestart met de opbouw van de VIP-tent, voor en tijdens de wedstrijden waren zaterdag ruim zestig enthousiaste clubgenoten in touw. Van secretariaat tot finishstraat…. overal kwamen de vrijwilligers in actie. Na afloop was het parcours en de Markt binnen anderhalf uur weer brandschoon. Hulde en dank voor jullie inzet!

Als organisatie hebben we na afloop erg veel complimenten ontvangen over het evenement, maar zeker ook over het feit, dat AVA`70 zo`n fantastische groep vrijwilligers hebben, die er samen voor zorgen dat de GTM-Loop in het centrum van Aalten plaats kan vinden. Daar mogen we als vereniging ongelofelijk trots op zijn!

Op naar de 21^e editie van de GTM-Loop op zaterdag 20 mei 2023. Ben jij er ook weer bij?

Met sportieve groeten,

Organisatie Gerard Tebroke Memorialloop