.jpg) |
| Hans Monasso |
Je moet in het leven zelf de
slingers ophangen
Verslag van de Leestencross
2024
Bij pittoreske plaatsje
Ugchelen, direct onder de rook van Apeldoorn ligt het uitgebreide natuurgebied
't Leesten. Het bestaat onder andere uit een droog beekdal dat is gevormd
tijdens de laatste ijstijd. Elk jaar organiseert AV de Veluwe hier de Leestencross.
Een 5, 10 of 15km traject dat bestaat uit een 5km rondje dat je respectievelijk
1, 2 of 3 keer aflegt.
Ik heb er wel eens wat
trainingen gelopen en er veel gewandeld dus het gebied was mij bekend. Ik wist
dat er stevige hoogteverschillen waren maar ook dat de paden hier goed
begaanbaar zijn. Ondanks het natte weer van de afgelopen tijd, ik weet niet of
iemand opgevallen is, verwachte ik geen dramatische taferelen.
Omdat een ritje naar Ugchelen
toch een klein uur is en ik na de aanloop naar de 8 Kastenloop (no pun
intended) wat extra meters wilde maken, besloot ik mij in te schrijven voor de
15km. Wat vooronderzoek leerde mij dat ik drie keer hetzelfde rondje moest en
dat de aanvang om 11 uur was. Twee dagen voor de wedstrijd keek ik nog even
naar de weersverwachting en zag dat de temperatuur aangenaam zou zijn maar dat
we het zeker niet droog zouden houden.
Net voor het Leesten werden
verdachte auto's uit het verkeer geplukt en naar een andere parkeerplek
gedirigeerd. Het dragen van enige hardloopoutfit zorgde ervoor dat je hier
etnisch werd geprofileerd. Wandelen met de hond: u mag parkeren bij het Leesten.
Hardloopkleding? U mag 2 kilometer verderop uw auto parkeren, u houdt immers
toch van hardlopen? Natuurlijk wilden we de vriendelijke vrijwilliger het leven
niet te moeilijk maken en gehoorzaamden we trouw aan de opgedragen instructie.
Het was een mooie gelegenheid om warm te lopen richting het secretariaat en de
start.
Het gevolg was wel dat ik een
half uur voor de start al behoorlijk doorweekt was. Gelukkig was er gelegenheid
te schuilen in het vernieuwde paviljoen en was er zelfs een kleine kleedruimte
ingericht. Al met al hadden zich 147 deelnemers aangemeld om te gaan hardlopen
onder barre omstandigheden waaronder 38 deelnemers voor de 15km.
De start was onderaan de
zandwal die gelijk 12m stijl omhoog gaat (12%) om vervolgens nog eens 130 meter
tegen 8% valsplat omhoog te moeten. Daarna was het op en af waarbij het 2,5km
tegen gemiddeld 1% omhoog was. Het zijn getallen die ik nu uit mijn dashboard
haal maar het verklaart wel waarom ik de eerste kilometers bijzonder zwaar
vond. De regen kwam met bakken uit de lucht, de ondergrond was zompig en het
waaide ook nog eens heel aardig. Voor mijn gevoel had ik een heel slechte dag
maar achteraf gezien waren dat meer de omstandigheden waaronder ik liep.
De laatste 2,5km van het rondje
bestond uit twee forse bulten die je gelukkig ook weer omlaag konden lopen. Bij
de laatste bult (300m bij 3,8% omlaag) ging het bij mij mis. Ik had de snelle
schoenen aan en onderaan de bult was het modderig en er lag ook veel water. Ik
hield in maar het was niet genoeg om te voorkomen dat ik toch in tweeën
onderuit ging. Ik kwam vol op mijn rug terecht maar leek geen schade te hebben.
Ik riep tegen twee medelopers dat ze door moesten lopen en stond snel weer op
om het laatste stuk richting de eerste doorkomst te lopen.
Enig zelfmedelijden is mij ook
niet vreemd en in mijn hoofd was de verleiding tamelijk groot om bij de
doorkomst uit te stappen. Vooral wanneer je die vreselijke bult weer ziet
liggen. Maar ik was niet voor niets hier naar toe gekomen en ik kon dat stemmetje
dan ook alweer snel de kop in drukken. Maar echt lekker voelde ik me toen al
niet meer. De benen waren zwaar, ik was doorweekt, de ademhaling zat hoog en ik
had net die smak gemaakt. Ik besloot de tweede ronde iets rustiger aan te doen.
De bult nam ik deels wandelend om vervolgens het tempo weer lekker op te
voeren. Een eind in de tweede ronde sloot een 10km loper bij me aan en
gezamenlijk zijn we de tweede ronde uitgelopen. Ik was wat jaloers dat hij bij
10km klaar was maar ik denk dat ik hem aardig op sleeptouw heb kunnen nemen en
dat was andersom niet veel anders.
De derde ronde voelde
conditioneel al een stuk beter alleen waren de benen toen erg zwaar. Tempo
maken op de stukken omhoog lukte nauwelijks maar de hartslag bleef ook laag.
Het waren de benen die weigerden. Toch gingen de laatste 2,5km weer een stuk
beter. De momenten waarop ik naar beneden kon lopen ging het tempo weer lekker
omhoog en toen ik door de tweede dame in de wedstrijd achterhaald werd, kon ik
mooi nog even een stukje in haar slipstream mee.
Voldaan kwam ik over de finish
waar heerlijk koud water voor me klaarstond. Ik heb snel mijn jasje opgehaald
en ben gelijk doorgegaan naar de auto om droge spullen aan te trekken. Eenmaal
in de auto zag ik in de uitslagen dat ik eerste in mijn leeftijdscategorie was
geworden. Dat was tamelijk onverwacht omdat ik het gelopen tempo zelf erg tegen
vond vallen, maar het was een mooie opsteker bij deze, ondanks de
omstandigheden, prachtige loop.
De statistieken: 15,33km,
1:16:01
Aantal hoogtemeters: ca. 241m
Hans Monasso
