Verslag van de 19e Pinksterloop in Beltrum

De groepsfoto bij Tokke-Wekke

Wat is de overeenkomst tussen AVA'70 en Tokke Wekke? Na het lezen van dit stukje zul je er alles van weten zal ik je verzekeren. Maar eerst hoe we daar ook wel weer kwamen. Die sluwe Geert Wevers weet ieder jaar het weer te fixen. Telkens weet hij bijna alle feestdagen een mooi loopje te roggelen op een unieke locatie hier in de regio, waarbij dan bij voorkeur na afloop afgepilst wordt met koffie en het liefst eigen gemaakt gebak. En… ja hoor ook dit jaar werd er weer ergens een familielid van een AVA'70-loper geronseld op een ronduit prachtige en idyllisch plek (maar daar later meer over). Paula had zo’n beetje haar hele familie gemobiliseerd om dit jaars 2e Pinksterloopje als een plaatje neer te zetten met alle facetten van dien.

Tante Marjan, moeder Irma en alle kinderen en kleinkinderen hadden een rol toebedeeld gekregen door onze Paula. Op de Meentweg 2 werden alle lopers om 10.00 uur verwacht. Wat dan wel weer tegen viel is dat zelfs de sportiefste triathlon- en fiets Ava-janen Gerrit D. alleen naar Beltrum lieten fietsen. Als fietsen niet je hobby is kan ik me er nog iets bij voorstellen, maar goed… we kwamen dus met vele auto’s aan bij de Meentweg 2. Gelukkig was onze vogelaarster er ook weer bij, want wat hebben we haar met haar fauna-kennis en Know-how gemist de afgelopen week bij de duurloopjes op de zaterdag en dinsdag. Kennelijk moest ze haar kennis nog meer verbreden in de donkere bossen van Polen is mij verteld. Inheemse vogelsoorten die in Nederland allang uitgestorven zijn, worden daar door haar en haar vreemde vogelvrienden weer gelukkig gespot.

Om strak 10.03 uur nam hopvrouw Paula het woord en heette ons van harte welkom op jawel: de Tokke Wekke! Een ronduit prachtig plek midden in het coulissen landschap van Beltrum en omstreken. Naast de akkerbouwvelden, indrukwekkende bomen, weidse graslanden, de Leerinkbeek die er doorstroomt natuurlijk bekend om zijn unieke kerkenpaden. Hier was door tante Carla (nb. ‘t bleek tante Marjan kwam Geert vlot achter) een ronduit afwisselende route uitgezet waar we in Aalten nog een puntje aan kunnen zuigen. Zo bleek er een vleermuishotel aan de route te zijn waar onze vogelaarster uiteraard haar route door moest onderbreken. Bij nader onderzoek bleek er de zeer zeldzame oeverzwaluw te nestelen. Wie kent hem niet? Nadere info is op te vragen bij haar uiteraard.

Ook hadden we een zeer jonge telg Ingmar vandaag in het midden die zichzelf heeft uitgedaagd om op 25 juni met 50 studenten van Schaersvoorde de Col du Galibier te gaan beklimmen met de Kanjer Mountain Challenge. Dit Pinksterloopje past bij toeval (en omdat zijn moeder het zei) in zijn trainingsschema. Want Ingmar gaat de uitdaging aan om 21,125 kilometer met 1600 hoogtemeters te gaan waarmaken. Dit allemaal om geld op te halen om het sporten voor jongeren met een beperkingen mogelijk te maken. Een heel goed doel dus. Wil je Ingmar helpen bij dit prachtig initiatief, klik dan op de bijgevoegde QR code.

Inmiddels liep de temperatuur aardig op in deze zonovergoten Pinkstereditie van Geerts loopje. Los van dat Geert en Theo ooit een nacht hebben doorgebracht in de Tokke Wekke waren er verder weinig gekkigheden te noemen (constateerden we na afloop tijdens de koffie). Zo waren er bijvoorbeeld geen struikelperikelen door onze 60 plussers, dat Ajax had verloren was ook niet raar (maar daar mocht ik eigenlijk niets over schrijven), het eigengemaakte gebak had de topkwaliteit zoals anders en een ieder genoot enorm van de ontmoeting zoals we iedere week bij AVA'70 doen.

En daar hebben we meteen de relatie tussen AVA'70 en de Tokke Wekke te pakken. Tokke Wekke betekent; Tot volgende wekke. In vroegere tijden bleek de Tokke Wekke namelijk een ontmoetingsplek voor jongeren waar -  is me vertelt een biertje of ander drankje tot laat in de avond- bij hoorde. Zo ook bij AVA'70: Zo’n prachtige ontmoetingsplek iedere week! Voor oudere en jongere jongeren en waar ook vaak aan het eind je hoort: “Tot volgende wekke!

Gerdy Hoornenborg

Of klik op de link voor een donatie

Uitslagen van de 35e Survival in Beltrum

Winnaar Teun Geessinck hangt in de touwen op de Lange Survival Run

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

site organisatie

 Meer foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief, volgen zo snel mogelijk.

Foto's van de 35e Survival in Beltrum

Twan ter Horst in actie op één van de onderdelen

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

deel 1

deel 2

deel 3

deel 4

Extreem natte survivalrun in Beltrum

Thom van Capellen uit Mariënvelde finisht al eerste bij de Survivalrun Beltrum

Kou, een ijzig windje en heel veel nattigheid maakte de survivalrun van Beltrum afgelopen zondag tot één van de zwaarste runs in zijn geschiedenis. Toch gingen ruim 1500 deelnemers de strijd tegen de elementen aan en wisten zich door het loodzware parcours te knokken. Zij konden niets anders dan het uiterste uit zichzelf halen om de eindstreep te bereiken. 

Veel diehard runners lukte dat, maar voor sommigen was de combinatie van het toch al zware parcours, de extreem natte omstandigheden en de kou, een tandje teveel waardoor zij moesten afhaken. Daarvan was geen sprake bij de topatleten in de kopploeg. Thom van Capellen uit Mariënvelde wist als eerste de lange afstandsrun van 23 kilometer te volbrengen en finishte binnen twee en een half uur. (bron)

Foto's en uitslagen van de 33e Survival van Beltrum

Prachtige prestaties op de Lange Survival Run voor de Aaltenaren Barend Westervelt (2e plaats)...

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

deel 1

deel 2

deel 3

deel 4

deel 5

deel 6

uitslagen

site organisatie

.....en Twan ter Horst (7e plaats)

Video van de 33e Survival van Beltrum

Een reportage van het parcours en de kopmannen van de Survival Beltrum 2024, de beelden zijn gemaakt door Jos Betting.

Pijnlijk! Sportvisser schakelt per ongeluk survivalatleet uit met vishaak

Wilfred Brons in actie bij de survival

Survivalatleet Wilfred Brons uit Eibergen is op een bizarre manier uitgeschakeld bij de survival in Beltrum: door een vishaak van een sportvisser. Dat gebeurde op een van de hindernissen over riviertje de Slinge. Een pijnlijk verhaal.

Vorig jaar kon de Eibergse survivalatleet Wilfred Brons niet meedoen vanwege een liesblessure. Dit jaar was de fanatieke sporter er helemaal klaar voor. Hij had er hard voor getraind. „Het ging super", vertelt hij. „Ik was goed op dreef. Normaal gesproken zit ik altijd bij de eerste tien. Dat zat er nu zeker weer in. Ik lag bij de beruchte hindernis De Bok over de De Slinge al op een vijfde of zesde plek. Terwijl ik minuten later gestart was.”

Scherps

Bij De Bok pakte hij de vierde baan van de hindernis. „Die was vrij. In de apenhang haakte er plotseling iets scherps in mijn been. Ik probeerde het eruit te krijgen, maar het lukte niet. Het bleek een blinker met weerhaken van een sportvisser te zijn. Die had waarschijnlijk afgelopen week de hengel uitgegooid, waarbij de vishaak in de hindernis verstrikt was geraakt. Dat had ‘ie niet aan de organisatie gemeld.”

De blinker bleek diep in het been van Brons te zitten. „Door de weerhaken kreeg ik 'm er zelf niet uit. Ook een arts in het publiek lukte het niet, omdat hij niet het goede ‘gereedschap’ bij zich had. De EHBO kon er ook niets mee. Ik moest naar de noodarts van de survival in Beltrum. Die heeft het been verdoofd en de haak eruit gehaald. Daarna moest ik naar het ziekenhuis in Winterswijk voor een tetanusprik. Ik had een centimeter diepe snee in mijn been.”

Bizar

Voor Wilfred was de survival over. Hij heeft nu, een paar dagen na de wedstrijd, nog steeds last van zijn pijnlijke been. „Ik kon moeilijk lopen. Maar ik denk dat ik met een paar dagen wel weer voorzichtig kan joggen.”

Voor de topatleet is het wel erg zuur dat hij op deze bizarre manier is uitgeschakeld. „De focus was goed, ik zat bij de kopgroep. Wellicht had er zelfs een podiumplek ingezeten. En dan zulke stomme pech! Gewoon jammer!”

Balen

Aangifte heeft hij niet gedaan bij de politie. „Dat heeft geen zin. Ik schiet er niets mee op en de dader is toch niet te achterhalen.” Wel heeft hij een boodschap aan de sportvisser die zijn sportieve prestatie onderuit haalde. „Natuurlijk kan zoiets gebeuren. Maar meld het gewoon even bij de organisatie. Want ik baal hier echt gigantisch van.” (bron)

Een haak van deze blinker zat vast in been van de survivalatleet

De vishaak zat muurvast in zijn been

Foto's en uitslagen van de 30e Survivalrun in Beltrum

AVA'70 lid Geert Zweerink

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

deel 1

deel 2

deel 3

deel 4

deel 5

deel 6

deel 7

uitslagen

Video van de Survivalrun in Beltrum

De beelden zijn gemaakt door de Survivalrun Coaches.

Top 5 Lange Survival Run Nederlands kampioenschap:

1: Kerst Wind 02.20:39

2: Dinant Huurneman 02.23:09

3: Ruben Dinkelman 02.26:15

4: Thom van Cappellen 02.27:59

5: Jesse de Heer 02.31:45

site organisatie

Video van de 29e Survivalrun in Beltrum

De beelden zijn gemaakt door Ingmar Groot Kormelink

Foto's van de 29e Survival Run in Beltrum - deel 2

De start in Beltrum

Klik op de links voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

deel 1

deel 2

deel 3

deel 4

deel 5

Foto's van de 29e Survival Run in Beltrum - deel 1

Dinant Huurneman

Drassige weilanden, zompige maisvelden, ijskoud water en een snijdende oostenwind maakten zondag de 29^e Survival van Beltrum tot één van de zwaardere van de afgelopen jaren. In het topcircuit was het tot op het einde een spannend duel tussen Kerst Wind en Dinant Huurneman, waar laatstgenoemde tijdens de laatste serie hindernissen zijn concurrent wist te verslaan.

Klik op de link voor de reportage van Achterhoek Foto

fotoalbum

Foto's van de Survivalrun van Beltrum - deel 1

Met zijn tienen tegelijk in een hindernis

Klik op de link voor de foto's van Kees Bakker

fotoalbum

Uitslagen van de 29e Survival Run in Beltrum

29e Survivalrun in Beltrum, de strijd tegen de elementen

LSR-wedstrijd (Lange Survival Run)

In een heroïsche strijd heeft Dinant Huurneman zijn opponent Kerst Wind in de laatste hindernissen voor kunnen blijven en de zege kunnen pakken hier bij de 29e editie van de Survivalrun van Beltrum. Derde is geworden Rick Heutinck uit Doetinchem.

Dinant Huurneman, Meddo. 2uur 13min. 20sec, Kerst Wind, Oosterzee. 2uur 14min. 25sec, Rick Heutinck, Doetinchem. 2uur 25min. 18sec.

Bij de dames is Florence van Helten uit Tricht glorieus winnares geworden met bijna een half uur voorsprong op de nummer twee Tjerkje ten Hoor uit Hijken. Derde is geworden Saskia Paulissen uit Utrecht.

Florence van Helten, Tricht. 3uur 18min. 58sec, Tjerke ten Hoor, Hijken. 3uur 42min. 39sec, Saskia Paulissen, Utrecht. 4 uur 16min. 52sec.

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

site organisatie

De foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief, volgen zo snel mogelijk

Geert Zweerink

'De Bok', een fantastische hindernis

Verslag van de 28e Survival in Beltrum

De laatste loodjes......

Deelnemers beleven zware Survival - 'Ik heb nog nooit zo diep gezeten'

Door Henri Walterbos

BELTRUM - In de weilanden en op de dooiende akkers ploegende lopers. Op de weg grote aantallen toeschouwers. Op de fiets, met de auto, wandelend. De Survival Beltrum mag zich ieder jaar weer in een enorme belangstelling verheugen. Deelnemers van heinde en ver, die het gehele jaar uitzien naar de 'moeder aller survivals.' Welke loper je ook treft na afloop, allen hebben verhalen van gelijke strekking. "Het was enorm zwaar, maar een prachtig parcours, een prachtige race," vertelt in dit geval Rick Wezenberg uit Enschede. Danny Hagebeek uit Rutten windt er aan de finish helemaal geen doekjes om, als hij op een voor hem teleurstellende achtste plek in de Lange Run TSC eindigt. "Het was zwaar k*t. Ik heb nog nooit zo diep gezeten. Ik ben zo ontzettend ontevreden."

De omstandigheden waren zwaar te noemen. Aan de start op het Mariaplein enkel vrolijke gezichten nog, die allen verraden blij te zijn om weer in Beltrum aan de start te staan. Naderhand enkel van pijn vertrokken gezichten op de meet. Zo ook Gijs Maarse, uit Groenlo, zoon van Jan Maarse, een van de 'uitvinders' van de Survival. Gijs eindigt als tiende en is zeer tevreden met het behaalde resultaat, evenals vader Jan, die zijn zoon met een grote trots verradende lach, opwacht bij de finish. "Ik heb echt genoten onderweg en dat met een slechte voorbereiding. Ik denk dat ik afgelopen jaar slechts één keer 20 kilometer gelopen heb. Dan hakt zo'n zwaar parcours er aardig in kan ik je zeggen, maar zo meteen lekker het warme water in en een beetje bier. Dan gaat het wel weer."

Stef Beunk staat bij de laatste hindernis te kijken naar deelnemers die er vooral helemaal door heen zitten. "Kom op Renzo. Je kunt het. Schud je armen even los. Dan gaat het zeker lukken," moedigt hij Renzo Wassing uit Eibergen vol vuur aan. Wassing lijkt het niet eens op te nemen. Hij straalt een en al enkel uitputting uit. Zijn gezicht spreekt boekdelen. Als hij zich met een allerlaatste krachtsinspanning over de allerlaatste balk heen worstelt neemt hij direct daarna plaats op de overwonnen balk. Er komt 'geen boe of bah' meer uit zijn mond. "Ja ja, vanaf de kant weten we allemaal precies hoe het moet. Moet je eens kijken hoe hij dampt," wijst Beunk naar het dampende lichaam van Wassing, die even later als veertiende in de eindrangschikking Lange Run TSC eindigt. "Als ik dit allemaal zo zie, dan denk ik bij me zelf 'ik ga morgen ook weer beginnen met trainen'. Ik kan wel huilen van geluk," is survivalnestor Beunk oprecht geëmotioneerd. "Wat een prachtige sport. Als ik net zie dat Stijn Elferink, die de hele run op kop heeft gelegen in de laatste hindernis één foutje maakt en dan nog ingehaald wordt door Kerst Wind, dan vind ik dat jammer voor Stijn, maar het is prachtige sport," is Beunk euforisch over de sport, waarvan hij aan de wieg stond.

Beunk bekent een slechte nacht achter de rug te hebben. "De weersomstandigheden waren zo bar slecht gisteren. Spekglad overal. Natuurlijk gaat het altijd door, maar als het vandaag ook zo geweest was als gisteren dan waren veel deelnemers niet gekomen en was er ook niet zo veel publiek geweest. We zijn door het oog van de naald gekropen. Ik ben er vannacht nog een paar keer uit geweest. Toen ik om 03.00 uur hoorde dat de druppels lang de regenpijp gingen dacht ik 'oh gelukkig.' Zo dachten ruim 1250 deelnemers ook toen ze over de finish gingen. (bron)

uitslagen

foto's en video's

site organisatie

Route 11: Beltrum Sonders- en Austepad

In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.

Vandaag de 11e route uit deze serie: Het Sonders- en Austepad in Beltrum. Een route van ruim 8 kilometer aan de noordoost kant van Beltrum over halfverharde kerkenpaden. We volgen het Sonderspad in de richting van de Leerinkbeek en rustpunt Tokke-Wekke. Het Austepad brengt ons door landgoed Noasman, waar sinds 2005 nieuwe natuur is ontwikkeld. Het bestaat uit loofbos, moerasgebied en een vijver. Aan de rand van het water is een vleermuiskelder met oeverzwaluwwand aangelegd. Na een stukje asfalt lopen we over een prachtig graspaadje rond een groot weiland. Op het laatste deel van de route volgen we een brede zandweg en nog een stuk kerkenpad door het dorpsbos De Hoornhorst terug naar het centrum van Beltrum.

Route 11: Een route over kerkenpaden ten noordoosten van Beltrum
Afstand: 8.2 kilometer
Start: Mariaplein 2 - 7156 MG Beltrum
Bewegwijzerd: Nee
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
GPX bestand van de route

Laatst aangepast: 28 maart 2015
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproute's in de omgeving van Aalten

01.Vanaf de parkeerplaats tegenover de kerk, het Mariaplein, LA (Meester Nelissenstraat)
02.Neem direct de eerste weg RA (Voslaan)
03.Derde weg LA (Batenburgstraat)
04.Kruising met Avesterweg oversteken en RD richting sportvelden
05.Je passeert het clubgebouw aan je linkerhand en de tribune aan je rechterhand
06.Pal voor een volgend stenen gebouw ga je RA 
07.Loop over een tegelpad tussen de sportvelden door
08.Aan het eind van de tegels ga je even links en direct weer RA over het gras
09.Op de hoek van het veld iets naar rechts en links over het tegelpad
10.Waar het tegelpad naar rechts buigt ga je schuin RD over een afsteekpaadje
11.Je komt uit in een bocht van een half verhard pad
12.Ga RD tussen twee houten hekken door
11.Je komt uit bij een asfaltweg, steek deze over en ga RD (Sonderspad)
12.Dit pad blijf je 1.300 meter volgen en je komt uit bij een asfaltweg
13.Ga hier LA en direct RA (Meenweg)
14.Je kruist een beek en direct daarna passeer je rustpunt Tokke-Wekke
15.Ga na huisnummer 4 RA (Austepad)
16.Op driesprong bij handwijzer RD
17.Aan het einde van het Austepad RA (niet de klinkerweg nemen!)
18.Bij voorrangsweg RA
19.Eerste weg LA (Buitinksweg)
20.Even voor het asfalt overgaat in klinkers RA, over een houten bruggetje
21.Volg het graspaadje langs het weiland tot je weer uitkomt op een asfaltweg
22.Ga daar LA en sla de eerste weg LA
23.Direct daarna RA (Bosmansweg)
24.Eerste zandweg RA (Damweg)
25.Net voor het eind, voor je uit komt bij een asfaltweg, RA (halfverhard kerkenpad)
26.Op splitsing bij infopaneel RD, je passeert een kapelletje
27.Op klinkerweg RD en na 50 meter op driesprong RA
28.Aan het eind LA en eerste straat LA
29.Aan het eind van de weg kom je uit op de Meester Nelissenstraat
30.Ga hier RA en loop deze weg RD tot de kerk op het Mariaplein

Foto's en verslag van de 4e Hemelvaartsloop in Groenlo

van links naar rechts staand: Hans Gerritsen, Henk Lammers, Andre Bleumink, Martin Hengevelt, Marloes Bosveld, Jozo Vulic, Yvette Heusinkveld, Robin Wubbels, Linda Prinsen, Dirk Vreman, Samantha Zeegers, Inez Balke, Andre Balke, Inno Spekschoor, Dirk-Jan Robbe, Wim Rensink, Han Arentsen, Henk Bol en Gerrit te Lindert. Op de hurken: Linda Scholten, Mirjam Lammers, Tracey Jewell, Geert Wevers, Marieke Prinsen, Henk Lammers, en Henk Mengers

Een tijdje geleden deed Geert een oproep op zijn site om mee te gaan met een trainingsloopje op Hemelvaartsdag. Volgens de definitie van Wikipedia is dat dus eigenlijk een variant op het aloude Dauwtrappen. Dit zegt Wikipedia over: Dauwtrappen, soms ook dauwtrappen genoemd, is heel vroeg opstaan om vervolgens een wandeling in de natuur te maken. Vroeger stonden de mensen op Hemelvaartsdag al om drie uur 's nachts op om zingend en blootsvoets op het gras te dansen, vandaar de term dauwtrappen. De dauw op het gras zou een zuiverende werking hebben en zou terug te voeren zijn op een heidens gebruik om het meifeest of de heropleving van de natuur te vieren.

Ik was dan ook wel nieuwsgierig wat Dirk-Jan Robbe (die deze keer de organisatie in handen had) van deze traditie zou weten te maken. En ik was niet de enige. Maar liefst 27 personen verzamelden zich in het Centrum van de Achterhoek, de vestingstad Grolle dus, om aan dit evenement deel te nemen. Gelukkig hoefden we niet echt heel vroeg er uit, om half acht was de start pas. Echte dauwtrappers zijn dan waarschijnlijk al weer thuis….

Een gevarieerd gezelschap stond aan de start. Naast natuurlijk een grote groep lopers van AVA ’70 waren er ook een aantal lopers uit Winterswijk, Dinxperlo, Sinderen, Varsseveld en Groenlo. Het hardloopwereldje in de Oost-Achterhoek is maar klein en het was dan ook een gezellig weerzien voor de meesten. Het gros kende elkaar van wedstrijden of van eerdere loopjes die Geert in het verleden georganiseerd had.

Na zo’n 200 meter hadden we Grolle echter al achter ons gelaten en werden we over verlaten boerenlandweggetjes richting de plek van mijn eigen roots gevoerd. Via Voor-Beltrum ging het richting Beltrum. Enkel slaperige koeien en wat weidevogels keken enigszins verstoord op als de groep lopers voorbij kwam. De stemming was opperbest en het tempo was op een zodanig niveau dat iedereen nog volop mee kon praten zonder echt achter de adem te komen. Daar werd dan ook volop gebruik van gemaakt.

Na een toeristisch tripje door Beltrum gingen we ineens een zandpad in. Even dacht ik dat we nu eindelijk aan het zingend en blootsvoets op het gras dansen zouden toekomen waar Wikipedia het over had, maar het bleek één van de mooie kerkepaden te zijn die Beltrum rijk is. En, hoewel we van de kerk weg liepen, hield iedereen toch netjes de schoenen aan en op dansen op het natte gras heb ik ook niemand kunnen betrappen.

Zoetjes aan hadden we de grootste helft er al weer opzitten en werd de torenspits van Groenlo weer zichtbaar. Ondanks het feit dat we het laatste stuk wind tegen hadden (kan uiteraard niet anders met Grolsche wind) hield iedereen het goed vol en naar exact 15 km stonden we weer op de plek van vertrek. Daar stond ons zelfs een heerlijk ontbijtje te wachten met broodjes, melk, jus en een lekker kopje koffie. Nog even werd er gezellig nagepraat en toen vertrok iedereen voldaan huiswaarts. Geert en Dirk-Jan bedankt voor het organiseren, ik heb genoten. Ik ben nu al benieuwd waar het dauwtrappen volgend jaar gaat plaatsvinden.

André Bleumink

fotoalbum

24e Survival van Beltrum

Survival Run  Beltrum: Toezien of afzien?

Toezien of afzien tijdens de Survival in Beltrum? Ik heb zelf voor een tussenweg gekozen door ongeveer 15 kilometer met de “grote jongens” mee te rennen. Prachtig om dit eens van zo dichtbij mee te maken, al heb ik dan wel geen hindernis genomen. Ik heb heerlijk rustig mijn eigen tempo gelopen en onderweg eens uitgebreid de tijd genomen om bij de hindernissen te kijken. Daar voel je je als hardloper toch maar een klein mannetje bij!

Als ik om even na half negen s’morgens zaal Spilman in Beltrum binnen loop, komt me de live muziek al tegemoet, staat de koffie te dampen en liggen er prachtige routekaartjes klaar. Iedereen haalt zijn t-shirt, armbandje en startnummer op en bereidt zich voor op de wedstrijd. Achter een kop koffie houdt ik me deze keer op de achtergrond en bekijk het allemaal van een afstandje.

Om klokslag half tien is de start van het Top Sirvival Circuit, de toppers van deze sport. Daarna volgen er tot half één starts van de verschillende recreanten groepen. Ik loop gelijk met de eerste gestarten mee en ongeveer de helft van de kilometers ren ik met hun door het veld waar ik soms tot mijn enkels in weg zak. Maar als ze door het water of door de sloot moeten lopen pak ik toch liever de harde weg waar veel mensen op de fiets of met de auto met hun bekenden mee gaan. Ik vind het water zomers nog te koud!

Voor veel survivalaars was het weer een hele strijd om het gehele parcours af te leggen. Maar wat heb ik een respect voor die mannen en vrouwen gekregen. Wat een bikkels zijn het en wat hebben ze allemaal een geweldige prestatie geleverd. Michael de Cooman uit Gent is met de tijd 02:16:28 uitgeroepen tot grote winnaar (TSC), maar voor mij zijn het vandaag allemaal winnaars!

site organisatie

Mijn schoenen en broek zien er na afloop niet uit!