De Kanjers van Schaersvoorde rennen de Zevenbultenloop

De Kanjers van Schaersvoorde

Op 25 juni 2026 zal de meedogenloze helling van Col du Calibier het strijdtoneel zijn voor vele Kanjers. Met het bedwingen van deze mythische klim hopen 47 leerlingen en 6 collega’s van Schaersvoorde geld op te halen voor kinderen in de Achterhoek die niet, of onvoldoende in staat zijn om te spelen en sporten. De top van de Franse berg kan vanaf drie verschillende kanten bereikt worden. De Kanjers gaan vanuit het westelijk gelegen Le Clapier, en fietsen dan ruim 47 kilometer. De wandelaars en hardlopers overbruggen een afstand van 21,5 km. De laatste 8,5 km zijn erg pittig, met een gemiddeld stijgingspercentage van 8%. De Beeklaan, die smerige kuitenbijter tussen de Hogestraat en de Varsseveldsestraatweg, heeft een gemiddeld stijgingspercentage van 3%...  Dus moet er getraind worden!

Schaersvoorde heeft natuurlijk een linkje met AVA ’70; er wordt immers al jaren sympathiek samengewerkt om elk jaar weer van de Gerard Tebroke Memorialloop een groot feest te maken. Dus GTM-vip Roy Mengerink werd gevraagd of hij misschien de route wist van de Zevenbultenloop. Want die route klonk als een prima trainingsparcours; 7 bulten, verdeeld over zo’n 15 km. Dus Roy klopte aan bij de parcoursbedenker van deze mooie route om Aalten. Bij mij dus. In de corona-tijd, in 2020, werd de beroemde Zevenheuvelenloop in Nijmegen afgelast. Om toch de hardlopers en wandelaars een fijn rondje en een beetje uitdaging te bieden in onzekere tijden, hadden Geert Wevers en ik de Zevenbultenloop bedacht. Een virtuele wedstrijd, zo rond de feestdagen. Én…deze wedstrijd is het afgelopen jaar voor de 5e keer georganiseerd. Afijn, lees het hier (even naar beneden scrollen) maar eens allemaal terug.

Toen ik Geert meldde dat de hardloopkanjers van Schaersvoorde, samen met de dappere docent Kim, de Zevenbultenloop als training wilde lopen, rook hij uiteraard direct een sappig stuksken voor op z’n site. “Dan doo’w met! Jij als loper, en ik fietse d’r achteran!” Dus ik appen met rector Hans, Hans met Kim en Kim met Rinke: de hardlopers vonden het een leuk plan. En zo werd er een datum geprikt om de Zevenbultenloop te rennen, onder begeleiding van de godfathers van deze route.

Dinsdagmiddag was het zover. Samen met 9 leerlingen, 1 docent en 4 begeleiders vertrokken we van de Markt. Ik had Frank Roos en Marcel Mateman gevraagd of ze mee wilden rennen. Voor het geval een leerling zou verdwalen in de Barlose rimboe, hadden we nog wat gidsen achter de hand. En het ging harstikke mooi! We begonnen kalm aan de 1e 5 km. In de eerste 5 km zitten al 3 venijnige bulten: de Beeklaan, de Gesinkbult en de Welinkweg. De Beeklaan heeft een helling van 222 m lang en stijgt gemiddeld 3%. Om een beeld te krijgen van de Calibier: deze is 97x zo lang, en minstens 2x zo steil. Dus, afgerond, 100x de Beeklaan op. En dan ben je ongeveer halverwege qua hoogte. Eind juni, in Frankrijk, bij 30 graden…Respect Kanjers!

Bij de 2e 5 km ging het tempo wat omhoog. Uiteraard waren er een paar jonge honden die er wel een tandje bij wilden zetten. Frank en ik keken mekaar aan, zuchtten eens diep, en namen dit testosteron  groepje mee, dieper Barlo in. Geert, Marcel en docent Kim bleef bij het groepje dat wat kalmer aan wilde doen. Heel wijs! Maar al gauw sloot Kim toch aan. Met een tussensprint had ze de snelle groep bereikt. Puike prestatie! Ik zag later op het Strava-account van Kim dat ze vandaag een PR op de 15 km had gelopen. Sjappoo dus! En zo renden we gezamenlijk over de 4e bult, de School-Esweg. Een vals platte bult, met zwaar mul zand. Pittig. Maar de lastigste kwam nog…Toen we voorbij boerderij De Neeth kwamen, doemde de Nijhofsweg op. Frank waarschuwde de jonge renners: pas op, deze lijkt makkelijk, maar het venijn zit ‘em in de staart! Een soort Calibier-light dus. Maar ook deze bult werd gemakkelijk bedwongen. Zo rond de 10 km hoorde ik al wel wat meer gezucht en gesteun, dus we besloten even te wandelen. De 2e groep zagen we in de verte de Bolwerkweg op stoempen, de 6e bult, verraderlijk vals plat. We namen een kleine pauze, dat hadden we wel verdiend. En ik miste 2 lopers! Eentje was afgehaakt met een opkomende blessure en de ander had zich beseft dat hij anders de kapper niet zou halen!

Geert, de nestor van het begeleidingsteam, stelde voor om de laatste 5 km op eigen tempo te gaan lopen. Hij zou achter blijven fietsen, zodat iedereen weer veilig in Aalten zou komen. De testosteronbommen stelde voor om te gaan knallen. En zo werden de laatste 5 km ingezet. De jongens stoven er vandoor en als gids moest ik wel mee. Ik wilde het niet op m’n geweten hebben dat ze in hun ontembare enthousiasme de Bredevoortse gracht in zouden stoeven. In een tempo, ver onder de 5.00 min per km, snelden we langs Bredevoort, richting Aalten. Stiekem dacht ik, ik geef het eerlijk toe: ik zal ze eens een poepie laten ruiken. Ik voer het tempo wat op en zal zien dat ik die tongen op de knieën krijg! Maar niks van dat al; ze keuvelden rustig mee in dit – voor mij – meer dan pittige tempo. Daar ging m’n plannetje. En ego… Bij de Hamelandroute gaf ik aan dat we even moesten stoppen. Heel in de verte kwam een auto aan…”Kan makkelijk!”, zeiden de jongens. “Nee, stoppen!” hijgde deze gids, “ik vind het te link”. Gelukkig waren het brave jongens… “We verlagen iets het tempo, zodat we wat power over hebben voor de laatste bult: de Oosterkerkstraat”. Dat vonden ze een goed plan. En zo redde ik mijn hachie.

En daar was ie, de laatste bult. Alsof de jongens nog geen 14 km in de benen hadden, trokken ze vol door op de Oosterkerkstraat. En ik er achteran. “Kom op Rinke’, riep Nils nog, zo’n 30 m voor me. “Joa joa”, dacht ik…Bovenaan de Oosterkerkstraat, na een machtige sprint, zakten ze gelukkig terug in tempo. Nog een kleine stukje, naar de Markt. Op een afstandje hobbelde ik achter hen aan, en kwam steeds iets dichterbij. Ze hadden niets in de gaten…En ter hoogte van Messink & Prinsen zag ik mijn kans schoon en sprintte vol langs Chris, Tim en Nils. Met een maniakale lach! Hahaha! Maar helaas, ze hadden mijn list te snel in de gaten. Alsof ik stil stond, zo spurten ze full pull langs me heen. Respectloos! Laat die ouwe man toch in de waan!

Desondanks konden we mekaar lachend een boks geven; het was een mooi loopje! Al snel kwamen de anderen er ook aan. Allemaal met een vette big smile. De meeste hadden het gehaald, zonder noemenswaardige pijntjes. Enkele jongens renden nog een klein stukje door, anders tikten ze nét niet de 15 km aan. De uitslovers. Nils sprong direct op de fiets: moest ook naar de kapper!

Bij de start had ik een lieve dame van het terras geplukt om een groepsfoto van ons te maken. Ze was zo sportief om op het terras, in het heerlijke zonnetje, zolang op ons te wachten. Toen we na anderhalf uur weer afgepeigerd op het bordes stonden, had zij het terraszitten ook mooi volgehouden. En zo kon ze weer een fijne foto maken! Het was een prachtige middag. We stelden voor om nog eens samen een training te doen. Want samen lopen is zoveel leuker en gemakkelijker. Kanjers, in ieder geval heel veel succes op de Calibier!

Sportieve groet van het begeleidingsteam,

Geert Wevers, Frank Roos, Marcel Mateman en Rinke ter Haar

Wilt je ook een donatie doen door hen te sponsoren? Klik op deze link, alle kleine beetjes helpen! 

De Kanjers waren na een goed anderhalf uur weer terug. Net zo makkelijk!

Olympische afsluiting Zevenbultenloop 2025-2026

De groep op het bordes bij de afsluiting van de jubileumeditie

Olympische afsluiting Zevenbultenloop 2025-2026

Van zaterdag 13 december 2025 tot en met zondag 11 januari 2026 vond de populaire Zevenbultenloop plaats. Het was de 5e editie en de run mag zich nog altijd verheugen in een groeiende populariteit. Het is de bedoeling om het uitgezette parcours van bijna 15 kilometer rondom Aalten solo of in een groepje af te leggen. Hardlopend, wandelend.. het is je eigen keuze. Maar 1 ding is wel zeker, namelijk dat je onderweg zeven bulten zult moeten bedwingen. De afsluiting en prijsuitreiking vond zondag 15 februari jl. plaats. Niet geheel toevallig koos de 3-koppige organisatie voor deze datum tijdens de Olympische Spelen, want ook bij de Zevenbultenloop is het motto: meedoen is belangrijker dan winnen! Al denkt hier niet iedereen zo over……

Hoe vaak krijg je als fanatiek amateursporter nu de gelegenheid om hard te lopen met geweldige kampioenen? Een zeldzaamheid, maar als je dan een keer de mogelijkheid hebt, dan moet je er natuurlijk gelijk van profiteren. Dat deden zondagmorgen 15 februari jl. dan ook 16 dappere dravers tijdens de feestelijke afsluiting van de jubileumeditie van de Zevenbultenloop. De beide winnaars van het hardloopspektakel, bij de mannen Leon Jentink en bij de vrouwen Annemarie Arentsen, waren immers ook van de partij en dat maakte de duurloop op deze winterse zondag uiteraard extra bijzonder. Zeker toen initiatiefnemer en mede-organisator Rinke ter Haar in zijn altijd indrukwekkende welkomstwoord aangaf, dat de kampioenen beiden een fantastisch parcoursrecord hadden gelopen en ook nog eens solo. Uiteraard gingen de handen van de overige hardlopers gelijk flink op elkaar als grote blijk van waardering. Maar ook van trots dat ze deze dag voor, naast of achter deze 2 vedettes mochten lopen.

Helaas was er ook nog wel een verdrietig berichtwant op het laatste moment hadden 2 kopstukken zich af moeten melden, omdat ze wat sloerig in de rakkert waren. Zeker ook opvallend was het feit dat Hans Monasso, die ook in de prijzen was gevallen, schitterde door afwezigheid. Frank Roos vermoedde dat het vooraf aangekondigde kilometergemiddelde door de razend fanatieke hardloper als een laf tempo zou worden beschouwd en dus niet zou passen in zijn schema. Later bleek dat Hansie voor het eerst in ruim 8 maanden een hardloopsnipperdag had opgenomen en dus de ceremoniële huldiging na afloop aan zich voorbij liet gaan. Een gemiste kans natuurlijk…..

Afijn, in alle ontspanning werd er wandelend door het pelotonnetje richting de start van het Zevenbultenparcours koers gezet en nam de groep plaats op het bordes voor de teamfoto. Evelien, winnares van de fotowedstrijd nam de pose aan, die haar een zeer gewild Zevenbultenshirt opleverde, en de paparazzi kon aan het werk.

De organisatie had speciaal voor deze gelegenheid besloten om het parcours van de Zevenbultenloop in tegengestelde richting te lopen en dat zorgde natuurlijk wel voor wat consternatie, maar toen werd aangegeven, dat er nu dus geen 7 bulten waren, maar 7 afdalingen ging er een zucht van verlichting door de groep. De afdaling is natuurlijk bij de Olympische Spelen een spectaculair onderdeel, dus dat zal bij de keuze zeker mee hebben gespeeld. Nu zou je kunnen denken, dat de route daarmee gemakkelijker zou worden, maar dat bleek maar ten dele waar. De hardlopers kregen nu immers te maken met veel meer vals plat en dat is zeker zo gemeen om af te leggen.

De stemming was onderweg opperbest en er werd genoten van het februari-zonnetje dat haar uiterste best deed om de atleten wat warmte te bieden. Geert Wevers liep met de snuffert op kop, om ervoor te zorgen dat het tempo constant bleef tot het eerste 5-kilometerpunt in de nabijheid van de Domme Aanleg. Hier vond een kleine afsplitsing plaats, want een trio had de opdracht gekregen om in het onderkomen van ter Haar vast de koffie te laten pruttelen en de lekkernijen voor de nazit aan te snijden. De rest ging in galop richting Barlo en zo hier en daar kwamen er lichte afsplitsingen in de groep. De ene keer was een sanitaire stop de aanleiding, de andere keer werd er een kleine tussensprint geplaatst. Maar alles verliep in goede harmonie op deze mooie zondagmorgen.

De kern van Aalten kwam al weer in zicht, maar er moest nog wel afgerekend worden met een aantal hoogtepukkels, voordat de finish werd bereikt. Na 14,81 kilometer bij de één en 14,78 kilometer bij de ander, kon het bordes weer worden aangetikt en was daarmee de missie volbracht. De echte afsluiter vond plaats op het kantoor van Rinke, waar de prijswinnaars in een gezellige ambiance en een indrukwekkende ceremonie protocollaire werden gehuldigd onder het genot van dampende koffie, appeltaart met slagroom of een tompouce. Hoe lekker wil je het maken? Uiteraard was er applaus voor de kampioenen maar zeker ook voor de organisatie, Bart Wesselink, Geert Wevers en Rinke ter Haar.

Het trainen voor de 6e editie kan weer worden opgestart en het openbare parcours ligt er prachtig bij. Van 12 december 2026 tot en met 10 januari 2027 kun je weer scoren voor het klassement van de prestigieuze Zevenbultenloop! (FR) 

De Zevenbultenloop andersom - de afsluiting

We hebben een mooie 5^e editie van de Zevenbultenloop achter de rug. We gaan ‘em nog één keer doen, om het af te leren! Zoals al eerder vermeld op dit fijne weblog willen we als organisatie alle leeftijdsklassementswinnaars in het zonnetje zetten. Dat hebben ze dik verdiend!

 

Aanstaande zondag, 15 februari 2026 zouden we het erg leuk vinden om met deze winnaars de Zevenbultenloop nog één keertje te lopen. Maar dan andersom! Soms moet je de dingen eens van de andere kant bekijken. Na afloop trakteren we op een kop koffie / thee / chocolademelk met een lekker stuk appeltaart. We verzamelen om 8.45 uur aan de Hofstraat 20 te Aalten (kantoor Rinke ter Haar Architectuur). Je kunt daar ook je spullen kwijt. Om 9.00 uur vertrekken we in een rustig tempo (zo rond de 6.15 min / km) naar de Markt. 

 

Wie waren ook al weer die winnaars?

 

Dames, 40+:           Annemarie Arentsen                 01:06:09 (parcoursrecord)

Heren, 40+:           Daan te Bokkel                           01:03:17

Dames, 50+:           Gerdy Hoornenborg                  01:16:39

Heren, 50+:            Ruud Baars                                01:02:01

Dames, 60+:           Ankie te Brake                           01:49:16

Heren, 60+:            Erik Schokkin                             01:15:00

 

Ach, en weet je: hoe meer zielen hoe meer vreugd! Als er meer mensen mee willen lopen: van harte welkom! Iedereen mag mee doen, maar geef je wel even op. Dan weten we hoeveel stukken appeltaart we in moeten slaan. Let op: het is een bulterig parcours van 15 km lang.

 

Zo mogen de winnaars van editie 2026 natuurlijk ook meedoen. De mooie T-shirts zijn klaar en worden zondag uitgereikt. (Mocht je niet kunnen, geen ramp; dan wordt het T-shirtje nagebracht een deze dagen.) Dit zijn de gelukkige winnaars:

 

1.       Leon Jentink                     00:54:43 (parcoursrecord)

7.       Hans Monasso                 01:05:50

24.     Peter Ebbers                    01:21:29

25.     Harm ter Maat                  01:23:38

31.     Gerben Oldenhave           01:26:42

7^e van onderen: Walter Vaags    03:05:07

 

Ook oud-winnaars zijn uiteraard welkom. Als je mee wilt lopen: trek dan je Zevenbultenloop-shirtje aan. Da’s leuk voor de foto! Over foto’s gesproken: de prijs voor de mooiste foto is gewonnen door Evelien Hillen. Ze heeft toegezegd dat ze in haar nieuwe shirtje nog een keer de winnende pose voor ons gaat showen aanstaande zondag. Komt dat zien!

 

Tot zondag!

Sportieve groet van de Zevenbultenloop-organisatie

Bart Wesselink, Geert Wevers en Rinke ter Haar

 

Deelnemers aan de Zevenbultenloop – andersom:

1. Bart Wesselink 2. Geert Wevers 3. Rinke ter Haar 4. Evelien Hillen 5. Annemarie Arentsen 6. Leon Jentink, 07. Erik Schokkin, 8. Linda Scholten, 9. Siep van Schepen, 10. Frank Roos, 11. Henk te Beest, 12. Bart Visser, 13. Wouter Burgwal, 14. Cindy Brusse, 15. Ruud Baars, 16. Arja te Brake

Hall of Fame Zevenbultenloop in Aalten (2021-2026 - top 25 mannen en vrouwen 15 km)

Uitslag van de 5e Zevenbultenloop 2025-2026

Evelien Hillen, met de prijswinnende foto. Mooi zicht op de watertoren zo!

De 5e editie van de Zevenbultenloop zit er weer op. Ze was prachtig! Ruime deelname, prachtige winterse plaatjes, parcoursrecord bij de dames en de heren, veel wandelaars dit jaar, mooie foto’s en mooie verhalen. We hebben er als organisatie weer van genoten!

De winnaars van het felbegeerde Zevenbultenloop T-shirt zijn de nummers 1, 7, 24, 25, 31 en de 7e van onderen. Dit zijn de gelukkige winnaars:

1. Leon Jentink 54.43 

7. Hans Monasso 1:05.50 

24. Peter Ebbers 1:21.29 

25. Harm ter Maat 1:23.38 

31. Gerben Oldenhave 1:26.42 

7e van onderen: Walter Vaags 3:05.07 

Mooiste foto: Evelien Hillen. Wint ook een shirtje. Och, dat wol ze toch zo graag! Al moest ze er voor op kop gaan staan. Van de organisatie krijgen de prijswinnaars eerdaags een berichtje welke maat T-shirt er gewenst is.

Dit jaar hadden we ook een leeftijdsklassement. De winnaars van hun leeftijdscategorieën:

Dames, 40: Lynn Rusink 1:15.38

Heren, 40: Leon Jentink 54.43 (parcoursrecord)

Dames, 40+: Annemarie Arentsen 1:06.09 (parcoursrecord)

Heren, 40+: Daan te Bokkel 1:03.17

Dames, 50+: Gerdy Hoornenborg 1:16.39 

Heren, 50+: Ruud Baars 1:02.01 

Dames, 60+: Ankie te Brake 1:49.16 

Heren, 60+: Erik Schokkin 1:15:00 

Deze winnaars hebben ook een mooie prijs gewonnen! Op zondag 15 februari 2026 worden deze legends uitgenodigd om samen met de organisatie de Zevenbultenloop andersom te lopen. Na afloop trakteren we op een kop koffie / thee / chocolademelk met een lekker stuk appeltaart. Dat hebben jullie wel verdiend! We verzamelen om 8.45 uur aan de Hofstraat 20 te Aalten (kantoor Rinke ter Haar Architectuur). Je kunt daar ook je spullen kwijt. Begin februari zullen we op deze fijne hardloopsite nog een reminder plaatsen. Verder mag iedereen die dat wil, deze zondagmorgen ook meelopen!

Dit jaar hebben we de Zevenbultloop gekoppeld aan de sympathieke actie van 3 FM Serieus Request. Er geld ingezameld voor Spieren voor Spieren, een doel dat ons aan het hart ligt. In de brievenbus van Ingrid en Hans zijn vele dikke enveloppen met inhoud gedrukt. De hartverwarmende  opbrengst: € 575,=! Dat is ruim € 82,= per bult! Hartelijk dank allemaal voor de gulle gaven!

Bedankt allemaal voor het meedoen! Noteer vast op je hardloopkalender: Zevenbultenloop, 6e editie: van 12 december tot en met 10 januari 2027.

Sportieve groet van de Zevenbultenloop-organisatie

Bart Wesselink, Geert Wevers en Rinke ter Haar

Tussenverslag van de Zevenbultenloop in Aalten

Han Lammers, Benny Westerveld, Jan Rademaker en Jan te Winkel hebben het kopje koffie met appelgebak dik verdiend.

Intussen op de 7 bulten van Aalten…

De Zevenbultenloop over de Aaltense heuveltoppen is in volle gang! Er hebben zich al 80 deelnemers ingeschreven met de ambitie om de 7 kuitenbijters te bedwingen. Je kunt nog steeds meedoen: tot zondagmiddag 11 januari 2026 12.00 uur heb je de gelegenheid om deze prachtige route te rennen of te wandelen. Schrijf je van te voren wel even in via deze link. Da’s voor onze Bart gemakkelijker: dan heeft hij minder tijd nodig om de administratie van de Zevenbultenloop op orde te houden. Bart is druk met bouwen van z’n eigen woning. Wordt een prachtig huis, kan ik je vertellen!

We zijn nu een goeie 2,5 week bezig met deze sympathieke loop. Hoog tijd om eens een blik te werpen op onze matrix, op onze tussenstand. (Intussen wordt op Radio 2 Running Up That Hill van Kate Bush gedraaid. Kan geen toeval zijn!)

Het parcoursrecord van Jan Hendrik Oldenhave stond op 00:55:25 min, gelopen tijdens de eerste editie in 2021/2022) Het record is aan flarden gelopen door Leon Jentink. Het record is aangescherpt tot een bovenmenselijke 00:54:43 minuten. Bij de dames ging het record er ook aan. De 1:08:38 van Cindy Brussé (ook gelopen in 2021/2022) werd door Annemarie Arentsen uit de boeken gelopen en liet de klok stil staan op 1:06:09. Gelukkig heeft Cindy nog 11 dagen om zich te revancheren. Zet ‘em op Cindy!

In het leeftijdsklassement is het ook spannend. In de aanloop van de Zevenbultenloopperiode kreeg ik bijna dagelijks appjes van Hans Monasso met de vraag of er ook een leeftijdsklassement zou komen. Ja, dat is er dit jaar! In het 50+ klassement staat Hans fier op de 2e plek, achter Wouter Raben, de Jorrit Bergsma van de 7 bulten. Wouter heeft een akelig scherpe tijd neergezet, maar iets in mij zegt dat Hans deze nog gaat aanvallen. Run Hans, run!

Bij de dames mis ik in het 50+ klassement nog de uitslag van Gerdy Hoornenborg. Je zou haar bij het 40+ klassement verwachten, maar nee, je moet echt kijken bij de 50+-ers. Ik kon het ook niet geloven. Linda Stronks, de taaie Zandloper, staat nu met een mooie tijd boven aan. Ik verwacht hier nog een aardverschuiving in het klassement!

Bart heeft alles mooi op een rijtje gezet; kijk maar eens goed waar je kansen liggen in het leeftijdsklassement! Wat ook mooi op te zien is dat Geert Wevers, de aardvader van dit stimulerende hardloopweblog, er tussen staat. Er weer tussen staat, moet ik zeggen. Na een dik jaar blessureleed is Geert weer voorzichtig back on track. We vinden hem terug op de 28e plaats, net onder Bjorn Demkes. Je zou dus kunnen stellen dat hij bijna op het niveau van Bjorn zit. Een meer dan verdienstelijke rentree in het circuit!

Wat ook opvalt in het leeftijdsklassement is dat er veel 40-, 50- en 60-plussers meedoen. Is natuurlijk prachtig. Om volgend jaar de jeugd wat meer te stimuleren om mee te rennen, overwegen we om de loop ‘6 – 7 Bultenloop’ te noemen (spreek uit: six seaven bultenloop; en maak er een ‘wegend’ handgebaartje bij). Gaan we met de organisatie bespreken bij de aanstaande jaarvergadering.

Wordt er alleen maar kneiterhard gelopen over de heuvels van Aalten? Nee, er wordt ook met volle teugen genoten. We krijgen mooie berichten en mooie foto’s binnen. We zien dat er moeders met dochters samen lopen, vaders met dochters, vaders met zonen, hele vriendengroepen lopen samen en sluiten af met een lekker stuk appelgebak bij Stegers. We zien vooral quality time op het heuvelachtige parcours. Mooi om deelgenoot te mogen zijn van zoveel hardloopplezier!

De 7 bulten zijn ook al diverse keren al wandelend bedwongen. Zo kregen we mooie foto’s door van de survival van Lenie Wamelink, de grand lady van AVA . Ze ging goed voorbereid de strijd aan met de 7 bulten. Ze had een lijst met de 7 toppen opgeschreven en bij het bedwingen van elke bult, mocht ze van haar zelf een vinkje zetten. Om vervolgens de volgende bult aan te vallen. Prachtig om te zien hoe iedereen op haar of zijn eigen wijze de 7 bulten overwint!

Dit jaar hebben we de Zevenbultenloop gekoppeld aan de Serieus Request-actie van 3FM, met als goed doel Spieren voor Spieren. Op het parcours zijn er 2 brievenbussen ter beschikking gesteld: Hogestraat 20 (brievenbus van Ingrid van Zolingen) en Landstraat 30 (brievenbus van Hans Monasso). En als het daar allemaal niet meer in past, kunnen de goedgevulde envelöpkes nog in de brievenbus aan de  Hofstraat 20 (Rinke ter Haar Architectuur). We hebben al heel wat tuutjes binnen! Na zondag 11 januari geven we de eindstand, voor ons ook nog spannend dus. De sympathieke actie van 3FM heeft tot op heden 18,4 miljoen opgeleverd. Ik verwacht niet dat we door de 19 miljoen gaan, maar kom, ’t is nog geen 11 januari!

We wensen jullie allen nog veel loopplezier toe, over de 7 bulten of elders. We zijn erg benieuwd naar de laatste tijden en verhalen! Vanaf deze plek alvast een heel mooi, gezond en sportief 2026 gewenst!

Sportieve groet van de Zevenbultenloop-organisatie,

Geert Wevers, Bart Wesselink en Rinke ter Haar

Tonnie Rave, Harm ter Maat en Hans Monasso troffen een toptrainer op het parcours aan. Marco was niet te beroerd om in z’n vrije tijd een paar broodnodige tips te geven. Zo is Marco. 

De outfit van Lenie Wamelink voor haar survivaltocht.

De Zevenbultenloop als training voor 's-Heerenberg

De groep die traint voor de halve marathon van 's-Heerenberg

Zondagmorgen hebben we met de AVA’70-groep die traint voor de Montferland Halve Marathon de bekende Zevenbultenloop-route gelopen. Een prachtige en uitdagende route over de Aaltense en Barlose bulten. De Zevenbultenloop – de virtuele hardloopwedstrijd – kleurt de feestdagen op een sportieve manier en laat zien hoe mooi hardlopen in deze omgeving is.

Onderweg maakten we meerdere foto’s als sfeerimpressie: lachende gezichten, sterk groepsgevoel en volop teamenergie, dwars door het open veld. Mooi om te ervaren hoe de groep elkaar blijft motiveren, juist op de momenten dat het wat zwaarder wordt. En natuurlijk doen we als AVA-groep graag mee voor de leukste foto, wie weet levert dat nog een mooie prijs op.

Ook aan het goede doel is gedacht. We hebben een goed gevulde envelop voor Spieren voor Spieren in de bus bij Ingrid kunnen doen. Een extra reden om met een goed gevoel terug te kijken op deze ochtend.

Twijfel je nog wat je gaat doen met je vrije dagen rond de kerst? Dan is dit absoluut een aanrader. Wij hebben als groep in ieder geval een meer dan geslaagde en gezellige ochtend gehad. Doe ook mee en steun dit mooie initiatief! Loop de Zevenbultenloop in je eigen tempo, geniet van de prachtige route en draag tegelijk bij aan Spieren voor Spieren. Samen maken we de feestdagen sportief én betekenisvol.

Fijne feestdagen en een goed en gezond 2026,

Dennis ter Veldhuis

Hall of Fame Zevenbultenloop in Aalten (2021-2025 - top 25 mannen en vrouwen 15 km)

Vanaf vandaag zaterdag 13 december tot en met zondag 11 januari 2026 kun je weer deelnemen aan de Zevenbultenloop. Voor de echte fanatiekelingen, probeer eens om in de top 25 of misschien wel in de top 10 te komen! Alleen je snelste tijd wordt geregistreerd! Iedereen heel veel succes en geef je tijd even door aan info@rinketerhaararchitectuur.nl

Klik op de link voor meer informatie

informatie

route

Eindklassement van de 4e Zevenbultenloop in Aalten

Sonja, Hannie en Wim

Maar liefst 74 atleten hebben mee gedaan aan de Zevenbultenloop, sommige zelfs meerdere keren. Alleen de snelste tijd blijft staan voor het klassement!

De winnaars van het felbegeerde Zevenbulten T-shirt 2024-2025 zijn geworden:

01.Jorick Westerveld

07.Rene ter Haar

24.Roel Rusink

25.Ilse Luimes

31.Bianca Piek

68.Vera Meinen (7e van onderen)

Jelle, Sonja, Hannie en Wim krijgen een aardigheidje voor de leukste of mooiste foto.

De prijzen worden geschonken door het zeer gewaardeerde architectenbureau van Rinke ter Haar, neem gerust eens een kijkje op de site

Iedereen bedankt voor het meelopen en de enthousiaste reacties. De 5e editie van de Zevenbultenloop wordt gehouden van zaterdag zaterdag 15 december 2025 tot en met zondag 14 januari 2026 (12.00 uur)..

Eindstand Zevenbultenloop

Namens de organisatie van de Zevenbultenloop,

Bart, Rinke en Geert

Informatie van de 4e Zevenbultenloop in Aalten

De 4e Zevenbultenloop kan gelopen worden van zaterdag 14 december 2024 tot en met zondag 12 januari 2025 (12.00 uur)

-De start en finish is op de Markt te Aalten, bij het trapbordes van het gemeentehuis;

-In de periode van zaterdag 14 december 2024 tot en met zondag 12 januari 2025 (12.00 uur) mag de Zevenbultenloop gelopen worden. Op 12 januari om 15.00 uur wordt het klassement opgemaakt;

-Je mag de Zevenbultenloop in 1x lopen (ca. 15 km) of in 3 delen van 5 km. Je mag net zoveel pogingen doen als je wilt, ze moeten wel binnen de genoemde periode vallen. Uiteindelijk zal alleen de beste tijd in het klassement worden gezet.

-Het klassement is een all gender klassement: alle deelnemers worden in 1 klassement verwerkt. De nummers 1, 7, 24, 25, 31 en 7e van onderen winnen een hardloopshirt met het Zevenbultenlooplogo. Voor de dame en heer met de mooiste actiefoto ligt er een leuke verrassing klaar. Legendarisch hebbedingetjes in de hardloopwereld, mogelijk gemaakt door een sympathiek architectenbureau te Aalten;

-De Zevenbultenloop, in de 15 km vorm, mag op elk punt van het parcours gestart worden. Dus als je bij de Domme Aanleg wilt starten kan dat, je eindigt daar dan ook;

-De tijden mogen via deze site doorgegeven worden, via de app naar Rinke (06 12939680) of via info@rinketerhaararchitectuur.nl. Evenals de foto’s. Foto’s die jullie opsturen zetten we natuurlijk graag op deze site;

-De Zevenbultenloop mag ook gewandeld worden, geef je tijd dan ook door.

-De route van de Zevenbultenloop is bekijken via deze link

In de routebeschrijving zijn de 5 km en de 10 km punten aangegeven. Voor degene die de Zevenbultenloop in 3 x 5 km willen lopen is dit handig.

Klik op de links voor meer informatie

informatie

inschrijven

deelnemers

routebeschrijving

gpx bestand

klassement 2024

eindklassement 2023

einsklassement 2022

eindklassement 2021

Succes, Bart, Rinke en Geert

De Zevenbultenloop

Een prachtige drie-stammige eik markeert het hoogste punt van Barlo

Heroïsch parcours

De meesten van ons kennen ondertussen de route van de 7-Bultenloop. Momenteel loopt de vierde editie en vandaag liep ik voor de tweede keer dit seizoen de route met de bedoeling het tempo wat op te voeren. Ondanks dat je de ronde overal op de route mag beginnen en eindigen, begon ik, traditioneel als ik ben, op de Markt. Geflankeerd door een reusachtige kerstboom die behoorlijk heen en weer zwiept door de forse wind, druk ik het horloge aan en start de loop. Rechts langs het politiebureau, gelijk links voor de Helena langs en dan gelijk weer rechts de Hogestraat op. Heb je jezelf niet van tevoren warm gelopen dan krijg je hier gelijk de eerste klap te pakken. Het is niet heel ver maar de eerste hoogtemeters zijn een feit. Met een beetje pech krijg je de woorden “uitslover” naar je hoofd geworpen door het viswijf dat vanuit het winkelhuis alles in de gaten houdt. Eenmaal bovenaan de Hogestraat gaat het een heel klein stukje naar beneden, maar het is te kort om te herstellen.

Voor je het weet doemt de beruchte Beeklaan op. Bekend van het jaarlijkse masochistische evenement “Koning(in) van de Beeklaan” waarbij half dwazen proberen zonder hulpmiddelen zo snel mogelijk boven te komen. Wanneer je niet beter weet, zou je denken dat het aantal verticale meters hier de horizontale meters overtreft. Met je hartslag net iets onder maximaal deze beklimming starten, betekent bovenaan je maximale hartslag met enkele punten overschrijden. Dat er geen slachtoffers gevallen zijn, mag een klein wonder heten. Eenmaal bovenaan de Beeklaan gaat het even een stukje naar beneden. Voor velen een moment om de getergde benen even wat los te gooien en het tempo iets te laten zakken. Je bent op dat moment een kilometer onderweg maar het voelt al als een halve marathon. Met de wetenschap dat je weldra de bewoonde wereld gaat verlaten, speelt de eerste gedachte aan stoppen al door je hoofd. De tijd gaat sneller wanneer je naar beneden loopt, slechts luttele tellen en je staat onderaan de bult te wachten bij de Ringweg. Je hoopt op een eindeloze stroom auto’s die het oversteken onmogelijk maakt, want nu wacht rechtsaf de Gesinkbult.

Waren de beenspieren op de Beeklaan al aan gort geslagen, de Gesinkbult gaat daar nog eens dubbel overheen. Eenmaal tussen de auto’s door gelaveerd, zit het grootste stijgingspercentage gelijk aan het begin. Zelfs de allergrootsten kunnen hier het tempo niet vasthouden en moeten terugschakelen. Eenmaal getrotseerd, gaat het linksaf rondom de watertoren de Romienendiek op. Berkenhove lijkt nu voor de loper een idyllische bestemming maar we moeten verder. Het is nu tijd om even te ontspannen. De Romienendiek loopt eerst zacht glooiend naar beneden om vervolgens wat harder naar beneden te gaan. De verleiding om hier het tempo weer te verhogen is groot, ook omdat je, eenmaal beneden, rechtsaf het Sledevoort in mag slaan. Voor velen bekend als het eindstuk van de Boekeldercross, loopt deze weg heel licht af richting de Welinkweg. Het is de vierde bult en je krijgt hem direct recht op je kanis. Je dacht dat je benen wellicht al iets hersteld waren van de Hogestraat, Beeklaan en Gesinkbult? Aan die illusie komt nu een eind. De zo getrainde benen voelen als nat geregende soepstengels en we moeten nog ruim 12 kilometer.

Wanneer je eenmaal bovenaan bent, had je kunnen genieten van het mooie uitzicht over de Barloseweg, maar de meeste mensen zien op dat moment alleen sterretjes. Gelukkig gaat het nu weer even horizontaal, zelfs een klein stukje naar beneden. Linksaf de Barloseweg op en maar doorlopen tot de Meinenweg. Een heerlijk stukje asfalt dat je zoveel meer gaat waarderen wanneer je weet wat je nu te wachten staat. De Meinenweg is de eerste honderd meter voorzien van asfalt, maar daarna heeft de Belangenvereniging Barlo besloten dat het over en uit is met deze moderne fratsen. Ouderwetse karrensporen die de naam weg amper mogen hebben. In de zomer bijt je hier stof, nu in de winter is het een en al doffe modderellende. Het is zelfs zo erg dat deze weg zich in de loop van het jaar verplaatst doordat mensen steeds weer uit moeten wijken. Het komt zelfs voor dat regen metersdiepe canyons uitslijt waar hele Barlose schoolklassen in kunnen verdwijnen. Nodeloos te zeggen dat dit karrenspoor ook nog eens omhoog loopt. Diep ongelukkig maakt de loper deze meters. Was ik maar bij moeder thuisgebleven, is de gedachte die het meest bij de loper opkomt met als goede tweede "schaken was ook een prima sport geweest".

Maar aan alle ellende komt een eind, om, zoals in dit geval, opgevolgd te worden door nog meer ellende, want halverwege de Meinenweg mag je linksaf de School-esweg inslaan. Dat inslaan gaat nog niet zo makkelijk, want links in de bocht ligt een soort van mini-Gat-van-Bredevoort, gevuld met gitzwart water. Ben je er omheen gelopen dan loop je richting het hoogste punt van Barlo. Een prachtige drie-stammige eik markeert dit punt waar de bewoners van Barlo tijdens de zonnewende de heidense rituelen uitvoeren. Het is een slalomparcours waarbij het onmogelijk is niet door de drek te banjeren en menig loper zal hier wensen dat de rest van de route er toch beter bij ligt. Gelukkig komt hier ook een eind aan en steek je de Markerinkdijk over richting Ligterinkweg. Menig hardloper stopt hier even om het asfalt te kussen en het moment te vieren dat je het centrum van cultuur en wetenschap, Barlo, hebt bereikt. In gedachten zwaai je even naar Marco, maar dat duurt maar kort, net als de meters asfalt die de Ligterinkweg omvatten.

Al gauw moet men linksaf de Neethweg in en ook die loopt gelijk onverhard omhoog. De fluviale deposities uit de laatste ijstijd teisteren hier je voetzolen, terwijl je het openluchttheater passeert. Voor je hardloopcarrière stond je hier even stil bij het mooie kwartelveldje, maar gehaast als je nu bent, gaat het nu volledig aan je voorbij. Na het passeren van de Blauwenweg gaat het weer naar beneden, maar dat is hier niet zonder gevaar. De regen heeft er een glijbaan van gemaakt en met een beetje pech hebben ze van de Neeth nog een draad dwars over de weg gespannen. De Neeth zelf is een oase van rust en ontspanning. Halverwege de route schreeuwt deze uitspanning erom het maar op te geven en jezelf te laven aan warme drank en pannenkoeken. Maar je bent hardloper en gaat door. Het onverharde Nijhofslaantje door dat aan weerskanten geflankeerd wordt door Amerikaanse eiken en dan rechts de volgende kuitenbijter. De Nijhofsweg omhoog. Even weer asfalt onder je voeten en dat voelt goed, heel kort voelt het weer makkelijk, maar ook dat duurt niet lang, want het wordt pijnlijk duidelijk dat ook dit weer een lange klim is. Eenmaal bovenaan deze kale bult is het freewheelend richting Den Dommen Aanleg. De gedachte dat er wel meer dom volk is, gaat door het hoofd, daar is deze hardloper er een van. Je bent weer op de weg terug, maar het is nog zo vreselijk ver!

Je steekt de Hamelandroute over en slaat rechtsaf de Bolwerkweg op. Het is met afstand het meest depressieve stuk asfalt van dit traject. Alleen maar rechtdoor en telkens vals plat omhoog. Het enige positieve dat je over dit stuk kan zeggen, is dat ergens langs deze weg het 10-kilometer punt ligt en dat je vanaf de Heidedijk een stukje naar beneden mag lopen. Dat naar beneden lopen gaat een stuk minder soepel dan aan het begin, de benen protesteren tegen het hogere tempo en de nog vijf af te leggen kilometers zijn toch nog wel heel ver. Gelukkig kunnen we nu wel af gaan tellen. Rechtsaf de Tolhuisweg in, het tempo maar iets laten zakken want het is nog best ver en dan rechtsaf de Schulenkampweg in richting de Hollenberg. Voorzichtig steek je de Hamelandroute weer over en dan mag de stormbaan genaamd Pöppinkpad genomen worden. Deze ellendige met puin verharde zandweg loopt ook weer geniepig omhoog, maakt een bocht naar links en gaat dan over in de Bijnenweg.

Je hart juicht want weer asfalt, maar helaas loopt ook deze eerst weer omhoog, de vreugde van het asfalt teniet doend. Maar je ruikt vanaf hier de stal, of is het de kippenschuur rechts van de weg? In elk geval lonkt het mooie Aalten. Linksaf de Bokkelderweg in en we zijn weer bijna in het centrum van de beschaving. Nog heel even volhouden, de benen willen eigenlijk niet meer, de wil om te lopen heeft ons al lang geleden verlaten, maar alleen nog de Damstraat af en dan rechtsaf de Oosterkerkstraat in. Welke duivel heeft dit bedacht? Weer een stuk omhoog! Waarom niet gewoon rechtdoor richting de Bredevoortsestraatweg en dan naar het centrum? Dit kan alleen uit het sadistische potlood van een verstoorde geest van een architect komen. Maar op handen en voeten trotseren we deze laatste klim, slaan de Landstraat in en lopen op ons tandvlees naar de Markt. We drukken het horloge uit en verzuchten zacht: Het is volbracht!

Hans Monasso

De Zevenbultenloop kan voor het klassement nog tot en met zondagmorgen gelopen worden! 

Aankondiging van de 4e Zevenbultenloop in Aalten

Het profiel van de Zevenbultenloop

Ook deze winter kan er alweer voor de 4e keer de Zevenbultenloop gelopen of gewandeld worden en wel in de periode van zaterdag 14 december (komende zaterdag) tot en met zondag 12 januari 12.00 uur. Maak al vast een plaatsje vrij in je agenda, meer informatie volgt deze week.

Via deze link kun je dus de route alvast bekijken. Hier volgt de beschrijving (RA = rechtsaf; LA = linksaf; RD = rechtdoor).

1. Start: op de stoep van het gemeentehuis.

2. RA de Kostersbulte af - LA de Landstraat in – RA Hogestraat op – doorlopen tot aan de Beeklaan.

3. RA de Beeklaan op (bult 1), tot de Varsseveldsestraatweg.

4. LA Varsseveldsestraatweg tot de Ringweg – Ringweg oversteken en RA de Gesinkbult op (bult 2).

5. Doorrennen tot de Romienendiek – LA Romienendiek tot zandpad Sledevoort – RA zandpad in tot Welinkweg.

6. RA Welinkweg op (bult 3) – Welinkweg wordt Bruninkweg – LA Barloseweg op – doorlopen tot Meinenweg

7. RA Meinenweg op. Bij het ganzenweitje aan de Meinenweg heb je het 5 km punt bereikt!

8. Meinenweg doorlopen tot School-Esweg. LA dit zandpad in – doorlopen tot Markerinkdijk – RD naar de Ligterinkweg. Het stuk Meinenweg – School-Esweg – Ligterinkweg is bult 4. Vals plat dus!

9. Als je over het boerenerf van Ligterinkweg 6 gerend hebt ga je LA de Neethweg in, ook een zandpad – doorlopen tot pannenkoekenboerderij De Neeth – voor het bushokje langs RA het zandpad op – doorlopen tot de Nijhofsweg.

10. RA de Nijhofsweg op (bult 5). Zet ‘em op, dit is een smerige!

11. Nijhofsweg doorlopen tot aan café De Domme Aanleg.

12. Hamelandroute oversteken – direct RA Bolwerkweg op. Ter hoogte van huisnummer 24 (aan de linkerkant van de weg) zit je op de 10 km!

13. Bolwerkweg doorlopen tot de Tolhuisweg. Dit is een taai stuk van zo’n 1,5 km, het gaat hier op en af. Hier pak je bult 6.

14. RA Tolhuisweg in – doorlopen tot Schulenkampweg - RA Schulenkampweg in tot de Hamelandroute – Hamelandroute oversteken – Pöppinkpad op.

15. LA Pöppinkpad vervolgen – Pöppinkpad wordt Bijnenweg – Bijnenweg vervolgen tot de Bokkelderweg.

16. LA Bokkelderweg in – Ringweg oversteken – Damstraat in. Lekker even de beentjes losgooien tot aan de Oosterkerkstraat, bult 7.

17. RA de Oosterkerkstraat op tot aan de ouwe Chinees – LA de Landstraat in – eindsprintje tot Messink & Prinsen.

18. LA Bredevoortsestraatweg op – direct RA de Markt op.

19. Stoep voor het gemeentehuis aantikken – klaar! Klasse gelopen!

Eindklassement van de 3e Zevenbultenloop in Aalten

Van zaterdag 16 december tot en met zondag 14 januari kon je mee doen aan de 3e Zevenbultenloop in Aalten. Voor het klassement deden 44 atleten mee en de prijzen zijn als volgt verdeeld. 

1e plaats: Gerben Oldenhave

7e plaats: Jorick Westerveld (na loting)

24e plaats: Linda Stronks

25e plaats: Roel Rusink

31e plaats: Gerdy Hoornenborg

7e van onderen: Tonny Baten

Bovenstaande atleten hebben een hardloopshirt met het Zevenbultenlooplogo gewonnen. De hardloopsokken gaan naar Sonja Eefting en Jelle Hubers. De 4e editie van de Zevenbultenloop wordt gehouden van zaterdag 14 december 2024 tot en met zondag 12 januari 2025. 

Klik hier voor het eindklassement van de Zevenbultenloop 2023-2024.

De sponsor van dit evenement is Rinke ter Haar Architectuur, klik hier voor de site van zijn bedrijf.

De strijd brandt los op de Zevenbulten!

Zevenbultenloop helden Sonja Eefting, Hanny en Wim Rensink

Het nieuwe jaar is begonnen, alle kerst- en oudjaarsloopjes hebben we weer gehad. De ambitieuze hardlopers kunnen zich dus volledig focussen op de Zevenbultenloop, de virtuele hardloopwedstrijd over Aaltense en Barlose bulten.

Hoe begon het ook alweer? Wel nu, in 2021 werd door de corona-perikelen de roemruchte Zevenheuvelenloop in Nijmegen gecanceld. De zoveelste wedstrijd die afgelast werd. Wij bedachten ons dat we rondom Aalten ook wel minstens een bult of 7 hadden liggen, dus er werd een mooie route bedacht over deze kuitenbijters. Er deden heel veel lopers mee! Niet alleen omdat er mooie prijzen te winnen waren, maar gewoon omdat je als hardloper de zinnen even kon verzetten.

En nu, ondanks het ruime wedstrijdaanbod, mogen we ons wederom verblijden met een mooi aantal deelnemers. En het kan nog steeds mensen: tot en met zondag 14 januari kan er gelopen worden. De tijden moeten voor 15.00 uur ’s middags doorgegeven worden. Het eindklassement wordt na 15.00 uur opgemaakt.

Er is een mooie strijd gaande in de top van het klassement. Het klassement werd tot voor kort fier aangevoerd door onze laatbloeier en steeds maar harder lopende Hans Monasso. Deze sluwe vos heeft het parcours in 3 delen gelopen; op elk deel een toptijd neergezet. Met een knappe 1.05:20 voerde hij de lijst aan en zat zich al te verheugen om voor de 2e keer een Zevenbultenshirt te winnen. Zoon Sam, die in april de marathon van Rotterdam wil gaan lopen, zag deze loop als een mooie aftrap van zijn trainingsschema. Vader Rinke voorop met de mountainbike en Sam d’r achteran. De omstandigheden waren guur: harde wind en slagregens. En de zandpaden waren er slecht aan toe: meer water dan zand. Met een uiterste krachtsinspanning klokte Sam 1.05:09 en werd de nieuwe nummer 1! Monasso, die alle rangen en standen op Strava minutieus bijhoudt, zon ogenblikkelijk op revanche. Misschien, zo schreef hij, viel er in het 2e stuk nog wat te halen….Zet ‘em op Hans!

Maar toen denderde Gerben Oldenhave er overheen. In 1 uur en 4 seconden raffelde hij de heuvelachtige ronde af. En daarmee houdt hij vooralsnog de familie-eer hoog. Broer Jan Hendrik liep ‘em al eens in 55:23. Mooi om te zien dat die jongens van Roelof zo hard lopen kunnen. Ik kan me nog goed de heroïsche wedstrijden tussen AZSV 10 en AZSV 13 herinneren. Met op het middenveld van AZSV 10 de kilometervreter Roelof, het ideale verbindende element tussen verdediging en aanval. En die na weer een onderschepping Arjan Luiten met een briljante steekpass vrij voor de keeper kon zetten. Oldenhave – Luiten: je kon ze vergelijken met de Wim Jonk – Dennis Bergkamp tandem. En als Arjan dan scoorde vierde hij dat met een handstand overslag, een flikflak en salto met schroef. En een barani. Best overdreven eigenlijk, nu ik er zo op terug kijk. Leuk voor de neutrale toeschouwer, maar de tegenstander kon er niet om lachen. Wal umme janken.

Terug naar de Zevenbultenloop! Gaat er wederom een Oldenhave met de eer strijken? Stroopt broer Jan Hendrik zich nog eens de mouwen op? Of een van de Luitens? Of gaat Mark te Brake met de Aaltense runners gasgeven op het bulterige en drekkerige parcours? Mijn gevoel zegt dat we een paar spannende laatste dagen in gaan!

Sportieve groet,

Rinke (voormalig voorstopper AZSV 13)