 |
| De Harakiri Berglauf in Mayrhofen (Oostenrijk) |
Woensdag
31 juli 2013. Wat een helse tocht. Loes de jongste besluit onderweg dat ze echt
niet meer verder gaat. Wat hebben we onze kinderen aangedaan. Binnen 5 uur
komen we weer bij ons appartement aan. Meteen gaan we allemaal liggen om bij te
komen. Ik weet nog niet of ik de Harakiri ga hardlopen. Wat een verstand. Björn
gaat hem natuurlijk wel hardlopen.
Dit doet Björn op zaterdag 3 augustus 2013. Als ik
wakker word om 07:00 uur is Björn al weg. Om iets over half acht komt hij
helemaal kapot binnen slenteren. 1 uur en 11 minuten heeft Björn erover gedaan.
Ik denk ja dan moet ik de Harakiri ook maar lopen. Ik denk nog aan die
Oostenrijkse boer die tegen mij zei: du sehst er abgekempft aus. Dit was
tijdens het wandelen van de Harakiri. Ik hoop dat ik hem niet tegenkom als ik
de Harakiri ga "rennen".
Zondag 4 augustus 2013 Ik ben voor 06:00 uur
wakker. Ik kleed me aan en Björn besluit om met mij mee te gaan. Als morele
ondersteuning. Voor Björn wordt het een rustige duurloop. Stoer hoor. Hij is
gewoon bang dat ik naar beneden val. De eerste 2 km zijn te doen. Dan begint de
derde km. Ik moet meteen wandelen, krijg bijna geen adem en voel verzuring in
de benen. Niet normaal. Gewoon maar door wandelen dan. Björn moet ook wandelen.
Haha daar heb ik wel schik van.
Tot aan 5 km moeten we wandelen, rennen is echt
niet te doen. Wel prachtige uitzichten. Wie verzint deze loop. Nu moeten we
afdalen. Björn rent soepel naar beneden. Ik struikel maar 2 keer en val
gelukkig niet de afgrond in. Bij bijna 8 km hoor ik gelukkig auto's rijden. We
zijn er bijna. Bij het 10 km punt zijn we gelukkig weer bij het appartement. Ik
klok 1:54 uur op mijn garmin. Wat een afzien. Ik doe de Harakiri Berglauf nooit
meer. Ik hou het bij vlakke stukken. Maar wel prachtige uitzichten hier. Zie de
bijgevoegde foto's in het album.
Groeten vanuit Mayrhofen.
Groeten vanuit Mayrhofen.
 |
| Katja en Björn |
