Uitslagen van de 30e Engelse Mijlenloop in Haaksbergen

Keuze uit 5 of 10 Engelse Mijlen

Klik op de link voor de uitslagen

Aaltense atleten

alle uitslagen

site organisatie

Sjoksen rond Hoksebargen

Foto momentje bij de Haaksbergse watermolen

Op de eerste beste woensdag van juni stond onze 11e etappe gepland van ons wandelavontuur. Dit keer werd er koers gezet richting het Overijsselse Haaksbergen. Officieel stond er 37 minuten geboekt voor de reis, maar met Frank aan het stuur is 1 ding zeker… dat gaat langer duren! Onderweg werd alle lichamelijke malheur besproken en dat was bepaald niet misselijk. Geert is al het langste aan het klungelen, nadat hij tijdens de Boekeldercross twee keer enorm uit de bocht vloog. Eerst was het de kuit en nu de knie, die hem ver van zijn kunnen hebben gebracht. Hij raakt nu langzaam ook in een mentale depressie, al wil hij daar zelf nog niet helemaal aan. Frank heeft ook kuitklachten en was het eerst de linker, even later de rechter. Nu moet wel gezegd dat hij het verschil tussen beide kanten vaak lastig vindt, dus waar het nu precies aan scheelt blijft vaag. Zeker is wel, dat hij de groepstrainingen al enige weken mijdt, evenals het nagesprek en de koffiemomenten. Een houding die hem niet in dank wordt afgenomen. En dan Theo… Hij heeft last van een afschuwelijk vorm van asfalteczeem. De kop, de knie, het bovenbeen, werkelijk alles zit onder de dikke korsten. Een geluk dat we deze wandelaflevering in het buitengebied afwerkten, zo dachten zijn kompanen, want de reacties van tegenliggers zou hem wel eens volledig kunnen breken.

Afijn, even na kwart voor negen gingen we van start en al na 19 meter ontstond er een discussie over welk pad de juiste zou zijn. Een overduidelijk signaal dat het wel weer eens een moeizame tocht zou kunnen worden. We sloften uiteindelijk gelijk al een prachtige natuurgebied in, met fraai struikgewas, zichtbare en onzichtbare boomwortels en een mooi moerasje. Direct werden natuurlijk de fotocamera`s erbij gepakt voor een paar hele fijne shoots. We liepen rustig verder en al wandelend kwamen de ochtendrituelen ter sprake. Frank biechtte op, dat zijn dag pas goed kan beginnen als hij een bak brinta naar binnen heeft gewerkt. Ook Geert heeft zo zijn opmerkelijke dagstart, want bij hem beginnen de activiteiten pas na een strakke bak koffie en een potje Sudocu uit de Gelderlander. Theo blijkt, ondanks het feit dat hij niets meer hoeft en wij daarbij ook nog eens in zijn onkosten voorzien, al vroeg in actie te komen. Voor de buis doet hij bij MAX mee met het razend populaire boodschappenspel, maar een 100%-score haalt hij zelden, zo bekende hij eerlijk.

De kilometers verstreken en na een kwart van de te lopen afstand ontstond er wat tumult. Er moest gekozen worden tussen een omleiding of gewoon door banjeren en hopen dat de omstandigheden dit toelaten. De eerste optie is een zekerheidje, maar de tweede is natuurlijk ietske spannender. Er werd gekozen voor de laatste mogelijkheid en dit leek aanvankelijk een schitterende keuze, want het pad liep strak langs de meanderende beek, waar de kikkers zich luid en duidelijk lieten gelden. Maar eenmaal weer op de verharde weg, moest er een keuze worden gemaakt en toen werd het even spannend. Geert heeft normaliter “by far” het beste richtinggevoel en ook op deze grijze morgen bleek dit het geval te zijn. Met een kleine omtrekkende beweging en een stuk of 1200 stappen extra, kwamen we weer op de groene route terecht.

De schitterende Haaksbergense watermolen had de slag al flink te pakken en de deur van het bijbehorende horeca-etablissement stond al uitdagend en wagenwijd open. We namen plaats op het buitenterrasje. De bestelling was simpel: 3 cappuccino, met daarbij appelgebak en slagroom. Het bleek een delicatesse te zijn en een verdiende aanvulling voor de verbrande calorieën na de eerste 7 kilometer sjoksen. De passerende huisschilder keek redelijk jaloers het genietende trio aan en hield het bij de wijselijke woorden: “Hé, mannen van het goede leven, geniet er van, dan doe ik het werk vandaag wel!” We beseften ons gelijk, dat we ook wel bijzonder bevoorrecht waren op deze druiligere woensdagmorgen. Een klein half uurtje rusten en toen weer verder met de etappe. Het begon intussen een beetje te miezeren, dus de ritsjes gingen tot bovenaan dicht en ook Theo besloot zijn stoere imago aan de kant te zetten en toverde een fel gekleurd regenjackie uit zijn rugzak. De route leidde ons verder over prachtige paadjes en groenstroken, waar de natuur geweldig zijn best deed om er schilderachtige plaatjes van te maken, de konijntjes ronddartelden en de vogels het hoogste lied floten. Om dit beeld en geluid zo lang mogelijk vast te houden, werd besloten om een extra pauze in te lassen. Effen een broodje eten, een slok te drinken en een paar plaatjes te schieten. 

De slotfase werd ingezet en ineens werd het ook een beetje onrustig. Zo drukte Geert nestor Theo een keer of drie achter elkaar voor een passerende vrouw op de fiets. Boze gezichten natuurlijk over en weer en bovendien totaal overbodig pubergedrag. Frank ergerde zich kapot aan deze flauwe actie en voerde het tempo op. Hij waarschuwde zijn medelopers, dat degene die niet op tijd bij de auto zou zijn, maar moest zien hoe hij thuis zou komen. Met nog een kleine 800 meter te gaan werd besloten om de vredespijp maar aan te steken en zo kwam er ook aan dit wandelavontuur uiteindelijk op heel prettige wijze een fijn einde. Het sjoksen rond Hoksebargen is een absolute aanrader voor iedere wandelaar die houdt van de buitenlucht, zandpaden en de groene natuur! (FR)

Uitslagen van de 29e Engelse Mijlenloop in Haaksbergen

Arja te Brake, Mike Lelivelt, Andre Bruil en Henk Jan Legters

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren:

5 Engelse Mijl: Maud Ikink 49.05, Patrick Ikink 49.48

10 Engelse Mijl: Annemarie Arentsen 1:07.11, Sander Bolink 1:07.13, Harm te Hennepe 1:08.17, Wouter Raben 1:10.50, Gert-Jan Navis 1:16.28, Mike Lelievelt 1:21.30, Andre Bruil 1:22.43, Henk Jan Legters 1:23.06, Arja te Brake 1:25.03, Dennis Rougoor 1:26.57, Lotte van Eerden 1:29.18

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Uitslagen van de 29e Watermolenloop in Haaksbergen

De flyer van de Watermolenloop

Uitslagen AVA'70 leden:

5.1 kilometer: Wim Brinkman 22.55 min, Dirk-Jan Robbe 27.37 min

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Uitslagen van de 27e Engelse Mijlenloop in Haaksbergen

Luuk te Brake

Uitslagen leden AVA'70: 

5 Engelse Mijl: Dirk-Jan Robbe 47.54 min

10 Engelse Mijl: Luuk te Brake 1:05.49, Wouter Raben 1:13.16

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Wouter Raben

Haaksbergerveen

De Duitse schaapherder met haar kudde

Mijn auto parkeer ik op het parkeerplaatsje in de buurt van de Niekerkerweg en de Peddedijk in Haaksbergen. Bij het startpunt Armenveen staat ook een handig bord met verschillende routes, al heb ik me thuis op de computer al wat voorbereid. Vandaag neem ik de route van 7,5 kilometer, je loopt dan met de klok mee om- en door het Haaksbergerveen. Na ongeveer een kwartiertje de regen afgewacht te hebben, begin ik aan mijn tocht.

Het eerste stuk vanaf het routebord is behoorlijk begroeid en drassig en na een paar honderd meter zijn de sportschoenen al aardig nat. Maar gelijk wordt het beter en zijn de paden en wegen goed te lopen. Je merkt hier ook meteen hoeveel vogels er rond het Haaksbergerveen leven, je hoort links en rechts van alles fladderen en snateren. Na enkele kilometers steekt er net voor mij een kleine, jonge ree het pad over en ik wacht even af of er nog meer wild komt. Maar helaas, hier blijft het bij.

Er volgt een mooi stuk over het Haaksbergerveen waar veel bankjes en ook een wildschot te vinden is. Na een poosje bereik je de rand van het Haaksbergerveen en loop je een stukje over de verharde weg. Enkele boeren maken hier hun ongenoegen richting Den Haag met teksten op borden (zie fotoalbum) goed kenbaar. Ik ben dan Inmiddels bij de parkeerplaats aan de Wennewickweg gekomen, dat ook op de kaart te zien is. Ook hier staat een bord van wandelnetwerk Twente, dit startpunt heet Siberië. Hier loop ik het Haaksbergerveen weer in.

Hier laat je de bomen even helemaal achter je en loop je een stuk over de open vlakte van het veen. Helemaal in de verte zie ik wat bewegen maar ik kan het nog niet goed thuis brengen. Als ik dichterbij kom is het een schaapsherder met haar ruim 200 schapen en 2 honden. Ik probeer een praatje te maken maar erg spraakzaam is de Duitse schaapherder niet. Het is wel een prachtig plaatje!

Ik loop verder en kom aan de rechterkant van dit pad een mooi vlonderpad tegen. Helaas loopt mijn route hier niet over en ik laat het vlonderpad rechts liggen en loop verder rechtdoor. Wanneer ik weer een beetje tussen de bomen terechtkom, loop ik langs de rand van het Haaksbergerveen terug naar de parkeerplaats waar ik mijn tocht ben begonnen.

Ik heb nog niet zo vaak in deze omgeving gelopen maar het is er bijzonder mooi. De route staat ook erg goed aangegeven met oranje pijlen en de wandelknooppunten zijn: 56-57-65-72-67-66-64-92-62-73-70-59-58-72-56

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

Startpunt Armenveen

Uitslagen van de 26e Engelse Mijlenloop in Haaksbergen

Mark te Brake winnaar van de 10 Engelse Mijl

Uitslagen AVA'70 leden:

5 Engelse Mijl: Kay Kranenburg 30.53, Dirk Jan Robbe 44.22

10 Engelse Mijl: Mark te Brake 53.25, Tim Mengerink 57.59, Luuk te Brake 1:05.05, Patrick Ikink 1:14.24, Wim Brinkman 1:21.20

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Uitslagen van de 25e Engelse Mijlenloop in Haaksbergen

De jubileumeditie van de Engelse Mijlenloop

25^e Engelse Mijlenloop voor Gert-Jan Liefers

De jubileumeditie van de Haaksbergse Engelse Mijlenloop kreeg met Gert-Jan Liefers een aansprekende naam op de erelijst. De Apeldoorner soleerde naar de zege op de 10 Engelse Mijl in 56:16. 

Het organiserende AV Haaksbergen profiteerde van perfect loopweer bij de 25e editie, waardoor de atleten snelle tijden op de klok wisten te zetten. Liefers, Olympisch finalist op de 1500 meter in Athene 2004, liet zien dat hij nog altijd een begenadigd atleet is. Hij was al snel los in het mooie buitengebied van Haaksbergen. 

Enschedeër Steven Mengels moest een flink gat laten en finishte bijna twee minuten later in 58:11. Siem Uittenhout, oud inwoner van Enschede maar tegenwoordig woonachtig in Utrecht, finishte als derde, kort achter Mengels: 58:29. Oud profrenner Joost Posthuma zat daar weer tien tellen achter en miste daardoor net het podium. 

Bij de vrouwenrace waren de marges groter. Winnares Ingrid Klaassen had 1:03:23 nodig over de 16,1 kilometer. Daarmee versloeg de Amsterdamse regionale coryfee Ingrid Prigge (Borne), die tweede werd in 1:06:13. Daarna was het even wachten op de derde vrouw. Dorothé Vrieze uit Zelhem kwam na 1:12:52 over de eindstreep aan de Markt voor de Sint Pancratiuskerk. 

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren:

5 Engelse Mijl: Anouk Vaags 44.17 min

10 Engelse Mijl: Wim Brinkman 1:11:51, Wouter Raben 1:14:34, Roel Rusink 1:14:51, Theo Neerhof 1:19:50, Linda Stronks 1:21:20, Wiljo Bussink 1:21:20, Leon Huitink 1:21:25, Andre Bruil 1:21:39, Vera Meinen 1:24:43, Peter Ebbers 1:26:09, Eljo Stronks 1:31:57, Sandra Ouwersloot 1:34:14, Nanny Ebbers 1:34:15, Marion Doornink 1:34:15, Eugenie Maarsingh 1:34:25, Anita Eeltink 1:43:07, Miranda ter Haar 1:43:11, Jannelien Magis 1:43:23, Bibiana Kleine Schaars 1:49:24 en Steffie Lettink 1:49:26 

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Wouter Raben

Trainingsloop in de omgeving van Buurse

De Aaltense in Buurse liepen (3e van links Jet Klomp)

Eén keer in de maand lopen Rob Berkelder en Geert Wevers op woensdagmorgen samen hun trainingsrondje. De ene keer in Aalten en de andere keer op een plek buiten hun woonplaats. Voor andere belangstellenden is er altijd de mogelijkheid om mee te gaan. Gistermorgen ging de reis naar Buurse waar Jet Klomp een prachtige route van 17 kilometer had uitgezet. De helft van de groep vond, na de Zomeravondloop, ruim 10 kilometer meer dan voldoende. 

Jet heeft ontzettend veel loopervaring, afgelopen zaterdag liep ze haar 166e marathon/ultra in Sneek. Bij veel van deze marathons wordt ze als pacer gevraagd. Het vertrek deze morgen was bij camping Twente, waar ook altijd de start is van de Bommelasloop. Na afloop van de training werd er door de eigenaar van de camping speciaal voor ons nog een kop koffie gezet. Onder een heerlijk zonnetje werd er nog even nagepraat en werd Jet bedankt voor het uitzetten van de route.

In de maanden juli en augustus wordt er niet gelopen en het volgende trainingsrondje staat op woensdag 5 september op het programma. Wie graag een keer een rondje mee wil lopen of uit wil zetten mag zich altijd melden.

Klik op de link voor een aantal foto's

fotoalbum

Dirk-Jan mijn held, je bent een super kerel

Dirk-Jan Robbe

Al een aantal jaren ga ik samen met Dirk-Jan Robbe naar verschillende wedstrijden, vooral in de omgeving van Enschede. Zo ook  de Bommelasloop tussen Haaksbergen en Enschede. Deze loop is er 2 x per jaar  in november en in mei. Het is een echte laagdrempelige loop, met verschillende afstanden door een mooi natuurgebied. Rond 11 uur gaat er een bel en iedereen gaat op pad voor zijn/haar route. Tot zo ver de geschiedenis van deze loop. Nu ken ik Dirk Jan al een tijdje, en ook anderen die hem goed kennen, weten dat hij nooit een blad voor zijn mond neemt, en dan ook altijd duidelijk zegt waar het volgens op op staat. Ook tijdens trainingslopen , maakt hij met onmiskenbare taal duidelijk wat hij ergens van vind. Dirk Jan is ook bloed fanatiek,  of het nu een grote wedstrijd is een een laagdrempelige wedstrijd, hij gaat tot het gaatje. Zeker als er voor zijn doen een mooie eindtijd in zit, wil hij nog wel eens super fanatiek worden ,waar op zich niets mis mee is. Maar hij kan zich dan ook super ergeren aan mede lopers, die hem dan in zijn doel hinderen.

De Bommelasloop is dan ook zo n loop waar je via smalle bospaadjes door de mooie natuurloopt, maar daar heeft Dirk Jan dan geen oog voor, en als er voor hem enkele lopers gezellig pratend naast elkaar lopen, en niet snel genoeg aan de kant gaan, worden ze voor alles wat niet mooi is uitgemaakt en krijgen ze vaak de tip mee om volgende keer gewoon gezellig thuis te blijven. Ook afgelopen zondag zijn we weer naar deze loop gegaan en op weg in de auto probeer ik al vast de stemming van Dirk Jan te peilen om straks niet weer voor verrassingen te staan. Heb het gevoel dat het deze zondag wel eens redelijk kan gaan, want zelfs onderweg wordt de verkeersregelaar vriendelijk gegroet. Omdat we ruim op tijd zijn drinken we eerst nog koffie en kletsen wat bij met andere lopers. Heb echt het gevoel: Dit wordt een mooie dag.

Een half uur voor de wedstrijd besluiten we om nog even wat in te lopen en rustig en ontspannen lopen we al pratend rond. We besluiten via het bos terug te gaan naar de camping, waar de start is. Helaas lopen we een smal paadje in en Dirk Jan met nog een grapje over dat dit echt een padje is voor Geert Wevers zijn loopjes of het noodlot slaat toe. Een oude droge tak steekt over het bospaadje en boord zich in Dirk Jan zijn boven been. Van schrik hou ik de adem in,g aat nu alles wat ze mooi was begonnen deze morgen door deze tak weer verloren? Mijn eerst reactie is dan ook: afleiden en ik zeg snel tegen Dirk Jan, laten we maar de andere kant op gaan want dit wordt niks zo (je zegt maar wat in zo'n situatie)

Gelukkig lijkt het te werken en lopen we snel; een ander pad in richting de camping, maar het noodlot komt nooit alleen, want na een aantal meters staan we opeens voor een slagboom  met daar achter een auto zo geparkeerd dat er echt niemand door kan/mag. Op het erf van deze boerderij zien we een man staan met mondkap voor en bladblazer in de aanslag, om bij wijze van spreken elke loper van zijn erf te blazen. Wat nu, terug lopen? Dirk Jan kennende zal hij waarschijnlijk al voor de wedstrijd zijn kookpunt hebben bereikt en zal de tak en de wond aan zijn boven been 3 dubbel tegen mij gaan werken, Ik raak in paniek. En dan zie ik opeens dat Dirk Jan richting de man met de bladblazer gaat, uit blinde angst loop ik maar schuin achter hem aan. En wat er dan voor mijn ogen zich afspeelde ,zal ik mijn leven niet meer vergeten. Dirk Jan begint zeer rustig tegen de man te praten, geeft hem helemaal gelijk en echt binnen nowtime heeft hij deze man helemaal om gepraat en lijken het wel de beste vrienden die elkaar in jaren niet meer hebben gezien.

Het resultaat is dan ook dat wij gewoon bij deze man over het erf langs zijn huis naar de camping kunnen lopen en ruim op tijd voor de start aanwezig zijn.Volgens mij heb ik zeker het eerst kwartier niet  meer gezegd (wat moeilijk is voor mij) en alleen maar vol bewondering ,naar mijn held gekeken. Wat is er gebeurd, hoe kon dit zo in een keer? Heb ik me dan altijd in hem vergist? We hebben alle twee een heerlijke wedstrijd gelopen, zonder ook maar 1 wanklank. Na afloop heb ik nog even bij Dirk Jan en Melanie en hun 2 kinderen koffie gedronken en nog wat in trance van wat er die morgen was gebeurd weer richting Aalten. Thuis gekomen dacht ik dan ook ,hier moet ik wat mee, vandaar dit verhaal. Dirk Jan mijn held ,je bent een super kerel.

Wim Brinkman

Foto's van de 24e Engelse Mijlenloop in Haaksbergen

Denise van der Donk

Klik op de link voor de foto's van Nico Asbroek

fotoalbum

Uitslagen van de 24e Engelse Mijlenloop in Haaksbergen

Veel Aaltenaren aanwezig op de Engelse Mijlenloop in Haaksbergen

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

site organisatie

Dirk-Jan Robbe 38.38 min (5EM) en Denise van der Donk 1:20:18(10EM)

Henk Mengers (rechts)

Genieten in het hoogveen - deel 2

Deze keer stapt Andre een stukje over de grens met Twente

Waar in eerdere stukjes al het Vragender-/Korenburgerveen en het Zwilbrocker Venn werden belicht, wil ik deze keer een stukje over de grens met Twente stappen. Rondom Haaksbergen, richting en en over de Duitse grens zijn een aantal natte bos- en hoogveengebieden te vinden die bijna aan elkaar vast zitten. Je kunt ze los van elkaar verkennen en er mooie rondes maken. Maar voor de kilometervreters is het natuurlijk ook mogelijk om een ronde te maken die meerdere gebieden meepakt. Het Haaksbergerveen is het grootste gebied qua hoogveen. Vooral in de winter is het bijna overal nat en zompig en loop je over paden die hopelijk de boel nog een beetje begaanbaar houden. Door indamming en regulering wordt de waterstand hoog gehouden om het veen de kans te geven te herstellen. Dat blijkt goed te werken, het veen groeit weer aan.

Tijdens het lopen kun je vooral veel (water)vogels zien die er overwinteren of het gebied op doortocht gebruiken om bij te tanken. Maar ook vogels die er het hele jaar blijven, diverse soorten roofvogels heb ik er gezien. Daarnaast kun je in het voorjaar/zomer heel veel kikkers horen en in de zomer wil het nog wel eens muggengebied zijn. In de zomer wil het in het weekend nog wel eens wat drukker zijn, maar verder heb je hier vaak het gevoel dat je alleen op de wereld bent. Het landgoed Het Lankheet is een minder bekend gebied met meer bos, maar ook vaak nat. Kleine heidevelden, vennetjes en essen worden door mooie bossen omsloten. Oude monumentale  en typisch Saksische boerderijen maken het plaatje af.

Het Buurserzand is niet, zoals de naam doet denken, een grote zandvlakte, maar een nat heidegebied. In de zomer heeft het vaak wel wat van een savanne: uitgestrekte graslanden met daarin ruige scheefgewaaide jeneverbesstruiken en dennen. Een kudde roodbonte koeien doet zijn best om het gebied te begrazen zodat het niet dichtgroeit, daarbij regelmatig geholpen door de schaapskudde. Later in de zomer kleuren de heidevelden in paarse tinten. Het gebied wordt doorkruist door vele paadjes waardoor je er lekker kunt zwerven. In de winter is de kans groot dat je natte voeten haalt, ’s zomers valt dat reuze mee.

Meer richting de Duitse grens en net er over kun je rondstruinen in het Witte Veen, een prachtig natuurgebied met ruige graslanden, poelen, heide, bos en hoogveen. Vroeger het domein voor smokkelaars om hun waren over de grens te brengen. De oude grenspalen kun je her en der nog vinden. Routes om te lopen zijn er vanaf verschillende parkeerplaatsen van o.a. Natuurmonumenten. Via Google kun je deze makkelijk vinden. Bestaande routes kun je vinden en als gpx bestand voor je GPShorloge of handheld downloaden via Gpsies.com of Wikiloc.com. Ook kun je de MTBroute Haaksbergen als leidraad nemen en daar zelf wat omheen slingeren om de mooiste paadjes mee te pikken. Gewoon zelf wat rondzwerven kan natuurlijk ook altijd en levert vaak de meest onverwachte momenten op.

Foto’s Haaksbergerveen op Facebook.

Andre Bleumink

Foto's en uitslagen van de Pingelloop in Haaksbergen

De Pingelloop, onderdeel van de Twentse Cross Competitie

Op zondagmorgen 5 november is de Pingelloop in Haaksbergen gehouden. Deze wedstrijd is de eerste van zes wedstrijden in de Twentse Cross Competitie, die georganiseerd wordt door AV Haaksbergen, AV Goor, ASV Eibergen, AV Iphitos, AV Sisu en AV Tion.

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

fotoalbum

site organisatie

Oud AVA'70 lid Jet Klomp

Uitslagen van de 23e Engelse Mijlenloop in Haaksbergen

Podium 10 Engelse Mijl: 1.Remi Rondeel, 2.Bram Som, 3.Rutger op den Dries

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren:

5 Engelse Mijl: Dirk-Jan Robbe 38.38 minuten, Bonny Holweg 46.55 minuten

10 Engelse Mijl: Johan Weijers 1:23:52

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Verslag van de 3e Run-Bike-Run in Haaksbergen

Run-Bike-Run Haaksbergen

Een aantal maanden geleden was ik al aan het denken, wat te doen in november? De Boekeldercross is door mijn werk niet mogelijk. Eind november is in Maastricht een Run-Bike-Run, dit moet volgens Herbert  Rougoor en Martijn van Dijk een mooi evenement zijn. In gedachten zet ik het op de kalender maar schrijf nog niet in, ik ben geen liefhebber van het heel ver van tevoren inschrijven. Begin november tijdens de Run-Bike-Run in Nijverdal, zie ik een spandoek hangen van Run-Bike-Run Haaksbergen, ik had er nog nooit van gehoord of op de NTB kalender zien staan. Kon ook niet want het is een vrije wedstrijd. Ik besluit om hier aan mee te doen een parcours met 30 kilometer ATB  trekt mij wel aan. Het lopen bestaat uit 5.4 kilometer lopen en als afsluiter 2.7 kilometer lopen.

De start is om 11.00 uur en ik vertrek rond 9.15 uur en voor 10.00 uur haal ik mijn envelop met  nummers op. Ik ga naar de wisselzone en hang de fiets aan de steigerbuis. De zon begint te schijnen en het lijkt mooi weer te worden voor een wedstrijd. De start/finish is op de baan van de atletiek vereniging. Eerst een paar ronden warm draaien en wat oefeningen doen. Rustig loop ik naar de start,  er staan 64 atleten individueel en 92 duo's te wachten op het startschot. Het is 11.00 uur en we zijn weg, eerst 1.5 ronde op de baan en dan een afwisselend loopparcours inclusief een pittige beklimming. In Nijverdal kon ik na het lopen slecht aan het fietsen komen, misschien door iets rustiger te starten dat het dan beter gaat. Na 27 minuten stap ik op de fiets om te beginnen aan de 1e ronde van 15 kilometer. Het gaat gelijk goed en ik kan goed kracht op de pedalen zetten. Na een paar minuten fietsen komen me er een paar voorbij en ik kan aanhaken. Er wordt een flink tempo gefietst. Het is een afwisselend parcours met technische paden en een paar snelle rechte stukken, er is zelfs een doorwading door een beek. Na ruim een half uur zit de 1e ronde van het fietsen erop.

Na de 2e ronde fietsen, moet ik nog één ronde lopen , door de doorwading een paar koude voeten niet normaal, waardoor het lopen de 1e km niet echt lekker loopt. Het laatste stuk goed door kunnen trekken en op de baan nog een sprint kunnen maken met een andere atleet. De klok geeft 1uur 48 minuten en 6 seconden aan. Een mooie 17e plek van de 60 gestarte heren, ik ben zeer tevreden over deze wedstrijd.

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

site organisatie

Sportieve groeten, 

Gerben Duenk

Oud AVA'70 lid loopt 150e marathon in 8 jaar tijd

Henriëtte Klomp (foto Tubantia)

De 50-jarige Henriëtte Klomp uit Haaksbergen heeft haar 150e officiële marathon gelopen. De agente, werkzaam bij de politie in Deventer, deed mee aan de Hollenlauf in het Duitse Winterberg. 

Haar poging om die dag 111 kilometer af te leggen strandde vanwege het slechte weer. Ze finishte bij 75 kilometer. Klomp heeft twee keer een loop over honderd kilometer voltooid. In 2013, haar topjaar, liep ze zeker veertig marathons.

Uitslagen en foto's van de 20e Engelse Mijlenloop in Haaksbergen

De 20e editie in Haaksbergen

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

fotoalbum

site organisatie

De winnaars van de 10 Engelse Mijlen met op de hoogste trede Fabian ten Kate

.....en van de 5 Engelse Mijlen: Lars Duistermaat tussen de broers Wouter en Thomas Doesburg

Foto's en uitslagen van de 19e Engelse Mijlenloop in Haaksbergen

Een muts was vandaag geen overbodige luxe in Haaksbergen

Dirk-Jan Robbe 10 EM: 1:14:27, vader Joop 1:28:03

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

fotoalbum

site organisatie

Verslag van de 19e Engelse Mijlenloop in Haaksbergen

Gure wind spelbreker bij Engelse Mijlenloop

Het was zondag afzien bij een nieuwe aflevering van de Engelse Mijlenloop. Niet alleen voor de deelnemers, maar zeker ook voor de toeschouwers en de muzikanten die voor sfeer moesten zorgen.

Het start- en finishdoek ontbrak, enkele opblaasbare reclamebogen boven het parcours werden uit veiligheidsoverwegingen niet opgezet en de muzikanten van de Concord Pipeband gaven er al snel de brui aan. Het zat de organisatie van de Engelse Mijlenloop in Haaksbergen niet mee bij de jaarlijkse voorjaarsklassieker. Spelbreker was de harde en gure wind.

Ook de doedelzakspelers van de Concord Pipeband moesten de pijp aan Maarten geven. Zij luisteren het evenement jaarlijks op met Schotse muziek. ,,Maar met deze temperatuur konden we niet spelen. Het was veel te koud. Vrieskou is slecht voor de doedelzak. Bovendien willen we niet vals spelen doordat de vingers te koud zijn", zegt drummayor Albert Elders.

Intussen komen honderden hardlopers een voor een binnen op de Markt. Vrienden en familieleden staan langs de kant. Alle finishende hardlopers vertellen hetzelfde verhaal. De heenweg naar Buurse in de gure tegenwind was een beproeving. Op de terugweg ging het met de wind in de rug aanmerkelijk gemakkelijker. Na de finish kunnen de hardlopers in de grote tent op de Markt weer op adem komen. En zich opwarmen. In de tent staan vier terrasheaters. Die moeten op deze bar koude eerste lentezondag voor de nodige warmte te zorgen (bron).