Kaptagat: Home of the champions

Om klokslag 5:00 uur stormen 45 atleten de weg op voor hun 35 kilometer

Zoals sommigen wellicht al weten werk ik ondertussen een jaar voor Global Sports Communication in Nijmegen. Het management van ’s werelds beste hardlopers, ikzelf werk op de marketing afdeling. De meeste lopers die bij het management horen komen uit Oost-Afrika en dan vooral uit Ethiopië, Oeganda en Kenia. Eind maart is het zover, ik ga voor het eerst naar Kenia. Omdat we op 18 april de NN Mission Marathon organiseren zullen we het bezoek in Kenia gebruiken om foto’s en video’s op te nemen voor social media, sponsoren en pers. Eliud Kipchoge, wereldrecordhouder en de eerste man onder de twee uur, zal op 18 april ook aan de start staan.

Op maandag vlieg ik met twee cameramannen en één fotograaf naar Nairobi, de hoofdstad van Kenia. Een paar uur later vervolgen we onze reis met een binnenlandse vlucht naar Eldoret, een plaatsje in het westen van Kenia. Eldoret staat bekend als standplaats voor Europese top hardlopers die op hoogte willen trainen. Eldoret ligt op zo’n 2000 meter boven zeeniveau. Global Sports Communication heeft op een half uur rijden van Eldoret een eigen kamp waar de atleten zitten, Kaptagat. Hier woont en traint een groep van zo’n 25 atleten, waaronder Eliud Kipchoge dus. De atleten komen op maandag aan en vertrekken zaterdagochtend, na de training, voor het weekend naar huis, op maandag komen ze weer in het kamp. Week in, week uit, alles om twee marathons per jaar zo hard mogelijk te lopen.

De eerste dag staat vooral in het teken van een introductie, rondleiding en veel interviews. Omdat we een aantal maanden de social media kanalen van het NN Running Team en de atleten moeten vullen zijn de dagen goed gevuld met het maken van foto’s en video’s. De mannen lopen gemiddeld richting de 200 kilometer per week, in de ochtend een lange training, ’s middags 10 kilometer uitlopen. ’S Middags loop ik zelf 10 km mee, uitlopen is ongeveer 4:30 – 5:00 per kilometer dus dat is goed te doen, zelfs op 2400 meter hoogte. Geweldig mooi om over de welbekende rode zandpaden door de bossen van Kenia te lopen met ’s werelds allerbeste atleten.

Donderdag staat in het teken van een 35 km long run, het hoogtepunt van de week. Om 4:30 uur in de ochtend vertrekken we uit het hotel om op tijd te zijn voor de start. Rond de klok van 5 uur hebben zich al zo’n 45 atleten bij de poort van het kamp verzameld. 25 atleten uit het kamp en zo’n 20 atleten die aan de poort wachten om aan te kunnen haken. Om klokslag 5:00 uur stormen 45 atleten de weg op voor hun 35 kilometer. Wij zelf zitten achterin een pick-up met alle camera’s. Daarnaast rijdt er ook nog een busje mee om alle atleten van drinken te voorzien. Ik druk mijn horloge in om te kijken hoe hard ze gaan. Na 5 kilometer komen ze door in 16 minuten, nog 30 km te gaan. Elke 5 kilometer krijgen de atleten drinken uit het busje, omdat Eliud een aantal sponsorverzoeken heeft voor foto’s en video’s van het drinken was er besloten dat ik de drinkfles vanuit de pick-up aan Eliud moest geven. Elke 5 km kwam hij naast de auto lopen om de fles aan te pakken, prachtig om te doen! De kilometer tijden zijn allemaal rond de 3:10-3:15, waanzinnig hoe hard dat gaat. Extra knap is dat ze het grootste deel van de run niet over asfalt lopen maar over heuvelachtige zandwegen met grote stenen.

De rest van de dagen doen we nog veel interviews, fotoshoots en corona testen voordat we weer naar huis gaan. Een prachtige ervaring in een prachtig land. Het respect is groter en groter geworden! Geniet van de mooie foto’s!

Tim te Brake

Tim zit zelf achterin de pick-up

Wim en Jeanet Brinkman op safari in Kenia

Wim in de sportschool

Al heel lang hadden Jeanet (mijn vrouw) en ik de wens om een keer in Afrika op safari te gaan. Begin dit jaar werden allerlei reisgidsen en websites  door gespit en eindelijk vonden we de reis die ons het beste aanstond. Eind juni naar Kenia, het  regenseizoen was geweest en de grote hitte moest nog komen, ideaal  voor ons om te gaan. Natuurlijk had ik ook direct het plan om te gaan kijken of het mogelijk was om tijdens de vakantie ook nog even te gaan hardlopen, want dit was wel een unieke kans om in het land van al die marathon toppers ook te lopen. En natuurlijk staat het wel erg stoer op je hardloop horloge: duurloop in Kenia. Dus tijdens de koffer inpakken ging mijn AVA'70 shirt en hardloopschoenen ook mee. 

De eerste 5 dagen zijn we op safari geweest en sliepen in de mooiste lodge, vaak in het natuurpark met de olifanten voor de deur, maar ook een nacht met krokodillen en nijlpaarden voor de deur. Hier mochten we 's avonds ook niet alleen naar de slaapplek, maar alleen onder begeleiding omdat de nijlpaarden en krokodillen  's avonds/ 's nachts op pad gingen, toch wel een apart idee en veel hebben we die nacht dan ook niet geslapen. Na 5 dagen safari kwamen we aan in Mombasa om op een zeer luxueus resort om bij te komen van alle belevenissen. Hier had ik in gedachten dat ik mijn plan van een duurloop in Kenia wel zou kunnen verwezenlijken. Bij aankomst begon ik al erg te twijfelen. De omgeving zag er niet zo uit om even alleen een duurloop te maken. Grote hekken om het resort en overal beveiliging. Ook op het strand beveiliging, dus dat zou het vast niet gaan worden. 

Na op tv de wonderbaarlijke ontsnapping van de Belgen tegen Japan te hebben aanschouwd, zag ik in de info map van het resort dat er ook een fitnessruimte  aanwezig was. De volgende morgen mijn AVA'70 shirt aan, sportschoenen aan en op naar de fitness. De grote zaal met veel fitness apparaten stonden keurig opgesteld, maar geen enkele sportieve vakantieganger was er te bekennen. De aanwezige sportleraar was dan ook blij verrast met mijn aanwezigheid en zo kreeg ik een uurtje persoonlijke training en vertelde hij dat hij iedere morgen vanaf 7 uur aanwezig was. Het was natuurlijk niet wat ik precies in gedachten hadden, maar was wel erg blij dat op op deze manier toch elke dag even kon rennen al was het dan op een loopband. 

Al met al is Kenia een geweldig land, met natuur dat je je bijna niet kunt voorstellen zo mooi. Als je al die dieren in het wild ziet rondlopen is dat gewoon zo iets bijzonders, eigenlijk met geen woorden te beschrijven. Maar er zit ook wel een andere kant aan het verhaal. De armoede van de mensen en de manier van hoe men moet leven maakte ons wel erg klein en beschamend. Ik ga na het sporten even lekker onder de douche, terwijl een kilometer verder een moeder bijna een halve dag moet lopen om een paar jerrycans met water te krijgen. Wij kunnen in het resort eten en drinken wat we willen, terwijl die zelfde moeder geen idee heeft of ze die avond wel eten voor haar kinderen heeft. Goed om ook dit eens mee te maken en er vooral ook stil bij te staan. 

Maar om positief af te sluiten, het was een geweldige vakantie en belevenis die we voor geen geld hadden willen missen en ik kan een ieder aanraden als je de mogelijkheid hebt om een keer zo 'n reis te maken twijfel niet maar ga. 

Jambo

Wim en Jeanet Brinkman