Deelnemers aan de 18e Late Kerst te vroege Nieuwjaarsloop in Zieuwent

Een foto van de deelnemers aan de 18e Late Kerst te vroege Nieuwjaarsloop in Zieuwent

Verslag van de 17e Late Kerst te vroege Nieuwjaarsloop in Aalten

De dravers werden naar buiten gebonjourd voor de groepskiek

Op vrijdag 27 december jl. vond de de traditionele Late Kerst, Vroege Nieuwjaarsloop plaats, die gekenmerkt wordt door het feit dat er jaarlijks wordt vertrokken van een andere locatie. Wat is er in zo`n situatie mooier te bedenken, dan de editie van 2024 te starten van de goudkust van Aalten?

Maar liefst drie dames die in deze illustere woonwijk een fijn stulpje hebben opgetrokken, tekenden voor de organisatie. Zelf kenmerkte het trio zich, door liefkozend de term “de culturele Kobus-meisjes” te gebruiken bij de aankondiging, maar daar was in de praktijk bar weinig van te merken. Evelientje had zich bekommerd om de planning, Linda zorgde voor de controle en de facilitaire zaken. Zo was haar keuken tijdelijk omgetoverd tot kleedkamer en waar bij elk gezin het kerkvenster of de Aalten Vooruit op de tafel ligt, betrof het hier in deze elitaire buurt natuurlijk de Volkskrant. Gerdy liep zich werkelijk het schompes  om alles in goede banen te leiden en liet blijken ook best wel een beetje zenuwachtig te zijn voor dit eendaagse avontuur.

Ze mocht ook namens de organisatie het welkomstwoord doen en net toen de 25 dappere lopertjes zich schrap zetten voor de culturele uiteenzetting over het ontstaan van deze schatrijke wijk aan de Westkant van Aalten, werden de dravers naar buiten gebonjourd voor de groepskiek. De man des huizes, een fervent cyclocrosser met het nodige talent, tenminste als hij op het zadel blijft zitten, moest weer aantreden. De goedlachse vent was immers ook al even voor kwart voor zes in de ochtend begonnen met het opporren van het haardvuurtje en dus sloeg de hitte bij menigeen al in de benen alvorens er ook nog maar een meter gelopen was. Maar lekker warm was het wel….

Er kon gekozen worden uit een parcours van 8 kilometer of een lusje extra en dan zou de teller op ruim 11 uitkomen. Wat beide trajecten in ieder geval gemeen hadden, was de mogelijkheid om te genieten van het skitterende Daalse land. Dit gebied doet het bij AVA`70-renners immers altijd goed. Het gezelschap op deze mistige vrijdagochtend was overigens puik van samenstelling en alle windrichtingen, sexes en huidskleuren waren vertegenwoordigd, dus niemand hoefde zich buitengesloten te voelen. Een mooie Kerstgedachte in deze toch best soms wel woelige tijden. Hoe fijn is dat?

De club zette zich in beweging toen alle klokjes een bereik hadden, zodat de nuttige informatie naderhand bekeken kon worden. Het gepeupel bezette direct de volle breedte van de bomenloze laan, want het gebeurt niet zo vaak dat je in een luxe villawijk komt en dat wil je natuurlijk wel graag vooraan lopen. Met een omtrekkende beweging ging het via een heuse singletrack richting Dale. Echter, na 1,8 kilometer had het er alle schijn van dat de groep al fors uitgedund zou gaan worden. Eric Demkes stortte immers ter aarde, maar dit was noodzakelijk om zijn veter vast te binden. De goedlachse loper, die overigens ook geweldig met pijltjes kan gooien heeft verschillende certificaten aan de muur hangen, maar daar zit het strikdiploma zeker niet bij.

Nog geen 4 meter verder dook Molenmakker Walter de struiken in, maar het ging hier gelukkig louter om een sanitaire stop. Nadat de club weer compleet was, ging de gang er wat in, viel het uitwisselen van kennis en wetenswaardigheden nooit stil en had slechts een enkeling oog voor de weelderige natuur. Een gemiste kans derhalve, want er was veel te zien en nog meer te horen. De pak-een-bier-weg naderde en de meest dorstigen nestelden zich aan de kop van het peloton en toen het tempo volledig stil viel zag je bij een enkeling een glinstering in de ogen. Het zal toch niet zo zijn dat de daad bij het woord wordt gevoegd en alleskunner René hier met een treefje knalpotten klaar staat? Helaas, was het oponthoud puur bedoeld om de splitsing van de groep te laten plaatsvinden.  

De kilometervretertjes trokken richting de Vennebulten om er hier nog een mooie draai aan te geven. Geertje, in de vorige eeuw initiatiefnemer van deze verbroederingsloop köttelde een beetje achteraan, maar dit had ook wel een reden. Voor het eerst in vele jaren had het lichaam hem in de steekgelaten en zorgde een onwillige kuitspier voor zoveel malheur, dat hij de groep moest volgen op zijn stalen ros. En wie Geert een beetje kent, weet……….

Brammetje is zoonlief van de oprichter en eigenlijk voetballer, maar kan ook nog eens geweldig hardlopen en sluit dan ook regelmatig aan om zijn conditie op peil te houden. Ook dit keer was hij van de partij en liep dapper mee. Toen bekenden hem onderweg groeten en hem vroegen wat hij in vredesnaam aan het doen was, bedacht hij zich geen moment en antwoordde gevat: “beetje snelwandelen om fit te blijven!” Stoer natuurlijk, maar niet zo erg handig. Hij hoopte natuurlijk dat niemand zijn spontane kreet had gehoord, maar dit viel tegen. Uiteraard werd hij naar achteren verbannen en moest de laatste kilometers aan de staart van de groep moederziel alleen lopen. Tsja, als je even de fatsoensnormen overtreed, komt je dit op een harde maatregel te staan en dit zal hem misschien wel nooit meer overkomen. Al hoewel, het is natuurlijk wel een volbloed Wevers!

Na een baggerpassage, waar de enkels in de modder dreigden te verdwijnen, kwam de finish in zicht en werd de hardloopprestatie door de organisatie beloond met dampende koffie, dan wel thee met als uitsmijter een ovenheerlijk stuk appelgebak. Al genietend van deze lekkernijen, kon de Bolle van Grolle het niet laten om zijn omstanders ouderwets te vermaken met smeuïge verhalen uit de oude doos. Mooier kun je de Late Kerst, Vroege Nieuwjaarsloop eigenlijk niet laten eindigen en nadat Evelien, Linda en Gerdy hartelijk werden bedankt voor hun gepassioneerde organisatie van een mooi stuksken traditie, vertrok iedereen meer dan tevreden huiswaarts! (FR)

Verslag van de 16e Late Kerst te vroege Nieuwjaarsloop in Aalten

De groep voor restaurant/bar de Krul

Met een glimlach op het gezicht ontwaak ik deze derde kerstdag. Mijn 20:30 pr op de 5km imaginair zwevend tegen het plafond aan. Nog een vrije dag en ik hoef helemaal niks. Zoals elke ochtend kijk ik eerst even op de site van Geert om de laatste hardloopnieuwtjes tot me te nemen. Rob Jansen heeft weer prachtige foto’s gemaakt van de Keiloop en mijn verslag staat ook netjes online. Nog even kijken of er nog veranderingen zijn bij de uitslagen van de 7-Bultenloop en ik kan aan het ontbijt.

Door een tot nu toe beperkt aantal deelnemers stond ik tot voor kort nog fier boven maar tot mijn grote schrik was ik vanochtend opeens twee plekken in de ranglijst gezakt. Gelukkig had ik het derde segment nog niet op tempo gelopen dus ik wist dat ik daar nog iets goed kon maken. Nu was alleen de vraag wanneer ik dat segment op tempo zou gaan lopen.

Met de Keiloop nog in de benen maar de oudejaarcross in Vorden nog in het vooruitzicht zou het dan ergens deze week moeten. Even rekenen leerde dat ik het derde segment niet helemaal voluit hoefde te lopen om de eerste plek weer terug te pakken. Het weer buiten was drama dus al snel besloot ik het vanmorgen maar gelijk even af te vinken.

Ik hobbelde binnendoor naar de Bolwerkweg wat vanaf mijn huis al snel 4 kilometers is. Het was even zoeken naar het 10km bordje en vanaf dat moment zette ik een 4:30/km tempo in. Uiteindelijk liep ik het segment in 21:34 en stond daarmee weer trots bovenaan.

Op de Markt zag ik dat een aantal hardlopers zich aan het verzamelen was voor de te late kerst, te vroege nieuwjaarsloop. Ik probeerde ze nog stiekem te ontlopen maar helaas werd ik door Arendsoog Wim Brinkman opgemerkt. Die had de andere wachtenden al naar de overkapping van de horeca verwezen want Aalten werd toevallig weer eens aangedaan door een buitje.

Een praatje kon ik natuurlijk altijd even doen en zo stond ik compleet doorweekt gezellig te keuvelen met de elite van de Aaltense hardloopcultuur. Als beginnend hardloper hou ik mijn oren en ogen natuurlijk goed open. De tips en trucs die je op zulke momenten hoort zijn onbetaalbaar. Neem alleen een Gerrit Dijkslag, online niks over zijn trainingen te vinden, maar vandaag gewoon aanspreekbaar. Alleen met hem praat je al over 45 jaar hardloopervaring.

Ik opperde nog het loopje twee uur uit te stellen omdat het dan droog zou worden maar het schijnt dat Geert Wevers heel slecht tegen verandering kan dus dat was geen optie. Na al deze gezelligheid wilde ik thuis het bad opzoeken maar toen werd ik geheel onvrijwillig blootgesteld aan de AVA groepsdruk. Dankzij mijn sterke karakter kon ik het weerstaan totdat Theo mij vaderlijk toesprak. Het was goed voor mij en ik moest maar gewoon even meelopen. Theo kon ik natuurlijk niet weigeren.

Ondertussen vond ik het wel eens tijd om te beginnen, ik was immers al behoorlijk nat geregend en iedereen zat maar een beetje te dralen. Maar we konden nog niet vertrekken, ook niet na een driedubbele koppentelling door Geert, redundant ook nog eens uitgevoerd door Rinke. Nee, Rinke ter Haar moest nog een kerstboodschap uitspreken en de route documenteren.

Vandaag stond er een kerstboom op het programma. Eentje met heuse stam en takken. En omdat het allemaal ook een beetje spannend moest zijn waren er ook nog een paar slootkantjes in de route opgenomen. Je verwacht van een architect een vooruitziende blik maar bij de planning van een kerstloopje in het ondergelopen buitengebied was die blik ver te zoeken. Slootkantjes!

Na een lange toespraak mochten we dan eindelijk beginnen. Het tempo was schappelijk en al snel togen we zuidwaarts richting de Bodendijk. Eenmaal voorbij de oude Albert Heijn pakten we een plantsoentje mee. Voor Theo was dit allemaal nieuw terrein. Eenmaal buiten de bebouwde kom delegeerde Rinke ons de slootkanten op. Het water bulderde naar beneden en in de rug van Gabriëlle doorstond ik deze beproeving. Al snel bleek de wegcommissaris wat minder overwicht te hebben dan gedacht, want de helft van de groep weigerde pertinent de slootkant te pakken en liep over een verhard fietspad de Bodendijk omhoog.

Na enkele keren links dat rechts bleek te zijn en vice versa vervolgden we onze weg op de Kiefteweg richting Duitse grens. Binnen de groep wisselde het tempo een klein beetje waardoor je telkens leuke gesprekken hebt met steeds weer nieuwe mensen. Zo kwam ik op een gegeven moment naast een heel belangrijke avajaan te lopen. Ik begreep van hem dat hij vorig jaar met overmacht de oudejaarsquiz bij Ava had gewonnen en dat hij daarbij Roy Mengerink als teamgenoot had gehad. Maar dat zelfs zonder Roy een eclatante overwinning voor hem geen probleem was geweest. Op het hardloopfront was hij nog maar een jaartje bezig maar hij liep al heel keurige tijden. De 7-bultenloop moest nog even gelopen worden maar de streeftijd daar was voor hem 1:15. Ik weet het niet helemaal zeker maar volgens mij heb ik gesproken met Siep van Schepen.

Vanaf de Kiefteweg liepen we langs de grens richting Hemden om daar het stammetje aan de boom te lopen. Daarna de Damheideweg in waarbij er halverwege paniek ontstond omdat opeens twee dames ons ontvallen waren. De hele groep kwam tot stilstand, lichte paniek hier en daar in de ogen, tot drie ridderlijke heren de kwijtgeraakte dames terug naar de veilige groep brachten.

Vanaf daar mochten we eindelijk weer richting huis maar helaas was het leed nog niet geleden. Op enig moment stuurde Rinke de meefietsers rechtdoor en mochten de loopslaven de meest drassige slootkanten van de dag doorwaden. Op plekken tot het kruis in de modder mochten we met zijn allen deze hindernis nemen. Gelukkig kwamen we snel op de Kappertweg uit en gingen nu echt richting huis. Via de Bocholtsestraatweg en de Dijkstraat kwamen we eindelijk weer op vertrouwd terrein.

Van een nazit is het bij mij niet gekomen, doorweekt en wel wilde ik nu graag gaan genieten van een warm bad en met mij had volgens mij het merendeel dit idee. Maar, het was een supergezellig en leuk loopje en uiteindelijk hebben we samen een prachtige kerstboom gelopen. Chapeau voor de organisatie.

Hans Monasso

Verslag van de 15e late Kerst te vroege Nieuwjaarsloop

Het prachtige statieportret

Tradities moet je vooral koesteren, daar zijn we in coronatijd wel achter gekomen. Je mist het pas, als het er niet is… Gelukkig kon dit jaar de Late Kerst, Vroege Nieuwjaarsloop weer doorgaan en deze trainingsloop is voor velen een lekker sportief momentje tussen de verplichte feestdagen in.

De verzamellocatie was aan de Blekkinkhofweg en op het moment dat je dit te horen krijgt, kun je gelijk Google Maps er wel bij pakken, want dit leg je niet zomaar even uit. Echter, de boerderij van de familie Derksen, die als gastheer en dame fungeren, vormt als het ware de poort van het Woold. We hebben het dan dus gelijk over één van de mooiste natuurstukjes van Nederland. Als hardloper, wandelaar en mountainbiker is het hier puur smullen geblazen. Dik 30 dravertjes gaven act de présence en het gezelschap kende vele kleuren en smaken en dat is natuurlijk altijd leuk en gezellig. Er kon een keus gemaakt worden uit een korte variant van 8 kilometer of een extra lus, zodat de lengte met 4168 meter uitgebreid werd.

Na het statieportret, waarvoor sommigen hun uiterste best deden om zich zo voordelig mogelijk af te laten drukken, ging het peloton op pad. Typisch Wooldse paden als de Bosweg, Heurntjesweg en de Kreilweg werden aangedaan. Puur natuur met overal het gekwetter van vogels en getrippel van konijnen en hazen. Je moet hier overigens wel oog voor hebben, want goed uitkijken waar je loopt is eigenlijk wel een eerste vereiste. Een overstekende boomwortel of een laag hangende tak kan je uit het niets zomaar een hoop malheur op gaan leveren. De gekleurde sliert lopers slingerde zich gestaag door het Wooldse land en bij het 6 kilometerpunt valt de club uiteen. Een bewuste keuze overigens, waar elke deelnemer zelf verantwoordelijk voor was. 

Pure nostalgie en een prachtig stukje geschiedenis is natuurlijk de passage van de Oude Bocholtsebaan gevolgd door de Droppersweg, die is vernoemd naar de gelijknamige Scholtenboer, die hier in de 16^e eeuw grootgrondbezitter was. Het verhaal wil dat in het hoofdverblijf van de roodharige, stoere eigenaar het allereerste bordeel van Nederland was gevestigd. Uiteraard is dit nergens terug te vinden in de geschiedenisboeken, want het zou gelijk een smet zijn op het blazoen van Neerlands mooiste buitengebied. 

De stal kwam langzaam maar zeker weer in zicht en dus werd er nog snel even een hijs aan het tempo gegeven om de score op Strava ook kwa tijd nog even op te leuken. Op het erf was het al best gezellig en dat was zeker het geval in de grote schuur, die dienst deed als kleedkamer, vergaderruimte, evaluatiehol en clubhuis. Multifunctioneel dus en het aanbod op de tafels was hier volledig op aangepast. Koffie, thee, appelcake, chocotaart, bosbessenvlaai, witte broodjes, krentenbollen…. Noem het of het was er. Gezeten op bankjes of ne bolle holt, werd er nog gezellig nagekeuveld over deze bijzonder fraaie Late Kerst, Vroege Nieuwjaarsloop. Draven en slenteren door het Woold is weer een absolute aanrader gebleken. (FR)

Verslag van de 14e Late Kerst, te vroege Nieuwjaarsloop

Andre, Theo, Frank en Julia

Tradities moet je in ere houden en dat geldt zeker voor activiteiten waar je mooie herinneringen aan bewaard. De Late Kerst, Vroege Nieuwjaarsloop is zo`n evenement. Jaarlijks vindt deze hardlooptrainingsronde plaats, waarbij het vaak dient als mooie jaarafsluiter met je trainingsmaatjes. Eerdere edities trokken vaak tientallen hardlopers en het mooie was, dat er altijd vanaf een verschillende locatie werd vertrokken, dus nieuwe omgeving en fijne inspiratie. De trainingsloop werd vaak gezamenlijk afgesloten met het drinken van een kop koffie, aangevuld met een lekkernij. Nog even een uitwisseling van de laatste roddels en tenslotte alvast een vroegtijdige nieuwjaarsgroet.

Maar ja…. anno 2021 is dit allemaal niet zo vanzelfsprekend meer, want corona bepaalt tegenwoordig de huisregels en die liegen er momenteel niet om. Je mag al blij zijn dat je überhaupt nog mag rennen, maar de groepsgrootte is door Mark en Hugo teruggebracht tot minimale aantallen. De oplossing moet creatief zijn en daarbij denken aan mogelijkheden….

Zo stond er op 27 december jl een viertal dravertjes en een begeleider op een stalen ros klaar voor hun Late Kerst, Vroege Nieuwjaarsloop 2021. Geert Wevers, de initiatiefnemer van dit jaarlijkse hardloopspektakel, bleek deze keer een rol als coach voor zich op te eisen. Hij had de avond ervoor een vreselijk bedrijfsongeval ondergaan en hardlopen was schier onmogelijk. Een beetje navraag maakte duidelijk, dat de sympathieke zestiger op werkelijk hilarische wijze een vage blessure had opgelopen en geen enkel risico wilde nemen. Hij besloot het kwartet dat overbleef de weg te wijzen, zittend op een ATB, die dateerde uit de jaren negentig van de vorige eeuw. Afijn, in goed overleg was besloten om als traktatie het redelijk bedroevende jaar 2021 af te gaan sluiten in een van de mooiste plekjes van ons land, namelijk de Bekkendelle. 

Vanaf de watermolen Berenschot loop je zo een fabelachtig fijn stukkie natuur in. Andre Bruil is na zijn succesvol verlopen marathonavontuur al een tijdje op zoek naar wat meer stabiliteit in zijn kilometertijd en dan is zo`n redelijk lazy-achtig tempo op de maandag natuurlijk ideaal om hieraan gericht te werken. De fris en fruitige youngster Julia Roos had haar vader gesmeekt om ook deel te mogen maken van de Late Kerst, Vroege Nieuwjaarsselectie en omdat de samenstelling van het gezelschap de nodige leermomenten op zou kunnen leveren, werd hiermee ingestemd. Met name van de man in vorm, Theo Stronks werd de nodige positieve spirit verwacht. De pensionado had zich de mouwen al gelijk opgestroopt en had duidelijk snode plannen. Bescheiden als hij is, startte de goedlachse diesel in de achterhoede, maar het ging hem al na een paar kilometer te langzaam en voorzichtig drukte hij de neus aan het venster. De voorfietser slingerde links en rechts langs de bagger en liet af en toe een “van der Poeltje” zien. 

Na een kilometertje of 4,8 bleek de Benjamin van het gezelschap toch wat problemen te hebben. Het tempo lag zeker voor haar niet te hoog, maar ze opperde het voorstel of het een probleem zou kunnen zijn, als ze bij de eerstvolgende boerderij aan zou bellen met de vraag of ze zou kunnen stroesen. Theo, die in het geheel niet begreep wat de bedoeling was, gaf aan dat dit volkomen belachelijk was, dus zat er voor het jonge Roosje niets anders op, dan dat ze haar grenzen zou moeten gaan verleggen. Een kleine 3 minuten later, bleek de missie geslaagd en werd het tempo weer flink opgeschroefd. Slingerend door Wooldse dreven werd er genoten van de prachtige omgeving. 

Geert bleek naast een voortreffelijk gids ook nog een prima historicus en had zijn huiswerk goed gedaan. Hij somde het ene na het andere historische feit op en met name Frank Roos, inderdaad de vader van, die bekend staat als een enorm cultureel barbaar, zoog alle informatie gretig op. Het venijn van de prachtige tocht zat duidelijk in de staart en het had er alle schijn van dat het laatste lusje zeker niet op de vooral geplande route voorkwam. Ineens had het gekozen pad heel erg veel weg van een verhabbezakt mountainbike parcours en dat bleek ook daadwerkelijk het geval te zijn. Bruil zag zijn doelstelling van deze morgen geheel in het water vallen en trok zijn eigen plan, om zo niets aan tempo te verliezen. 

Theo toonde zich onvermoeibaar en liep keurig in de pas. Het was overigens wel glibberen geblazen voor het viertal AVA-janen en dat werd alleen maar meer toen de beklimming van de col de Vreehorst werd genaderd. Het tweetal bulten zorgde voor werkelijk prachtige sfeervolle momenten, die bij de deelnemers tranen in de ogen en de slip opleverde. Als eerste gleed de veteraan Stronks op zijn snuffert en toen duidelijk was dat hij louter emotionele schade had opgelopen, tuimelde Bruil en wie hem kent weet dan wel dat er echt wat ter aarde stort. Buiten het oog van de camera kuste inmiddels ook Frenkieboy de klei hardhandig, maar de lafaard stond razendsnel weer op, bang om uitgelachen te worden. Dit gebeurde wel in de achterhoede, waar Mental Theo voor de tweede keer zijn evenwicht verloor en onder de bagger naar beneden gleed. 

Gelukkig was de finish nabij, want na een kort lusje stonden we weer bij het beginpunt. Master Stronks zag er werkelijk niet uit en hij kwam pas echt in de problemen toen duidelijk werd, dat hij zo niet bij Geert in de auto kwam. Rustig zijn stalen ros op de auto knuppend, deed hij zijn loopmaatje een voorstel. Of hij ging lopend naar huis, of hij liet zich in de plomp zakken, zodat de drek er af zou spoelen of hij ging in zijn blote kont op de bijrijdersstoel zitten. Van enig gevoel van schaamte was bij Theo geen sprake, want hij liet pardoes zijn broek zakken en vleide naast de verbouwereerde chauffeur neer. Bruil liet het zover helemaal niet komen en stapte gewoon met zijn vuile tenue bij taxi Roos in de auto, waardoor de chauffeur van dienst een uurtje of twee aan het poetsen kon.

Al met al was het natuurlijk weer een hachelijk avontuur, dat zeker veel meer deelnemers had verdiend. We gaan er vanuit dat de Late Kerst, Vroege Nieuwjaarsloop van 2022 er weer eentje van het ouderwetse soort gaat worden, al was dit mini-gebeuren er zeker ook ééntje was om bij te schrijven! (FR)

Geen 13e Late Kerst, te vroege Nieuwjaarsloop

Door het Covid 19 virus kon de 13e Late Kerst, te vroege Nieuwjaarsloop dit jaar geen doorgang vinden

Schitterende 12e Late Kerst, te vroege Nieuwjaarsloop

De eerste stop werd gemaakt bij de ruïne-achtige boerderij Hemmink, waar een hele fijne groepsfoto werd gemaakt

Er zijn zo van die hardloopevenementen, die een prachtige traditie vormen, dat er altijd wel de nodige belangstelling voor is. Eén daarvan is de Late Kerst, Vroege Nieuwjaarsloop, die dit jaar plaatsvond op vrijdag 27 december. De naam verklaart veel, zo niet alles. Als start en finishplek was gekozen voor het bijzonder aangename, dus schitterende vakantiepark de Twee Bruggen. Uiteraard een 5*- locatie, want dit hoort bij een dergelijk kleinschalig, maar desalniettemin topevenement. Het deelnemersveld bestond ook dit jaar weer uit een keur van kleurrijke atleten, waar de kwaliteit wekelijk vanaf droop. Een heerlijke mix van 37 A, B en C-leden, aangevuld met de gastlopers Reinoud Abbing en Derk Hofs, die de Kerstkalkoen bij familie in de Achterhoek naar binnen werkten. Ze combineerden vervolgens het nuttige met het aangename en stonden daarom ook op de startlijst. Hoe mooi is dat? Onder de deelnemers overigens ook een aantal lopers, die het blijkbaar niet nodig vinden om zich even netjes aan te melden. De organisatie besloot in deze feestelijke periode geen impopulaire maatregelen te treffen en deze actie dit keer nog door de vingers te zien. Maar het fatsoen is natuurlijk ver te zoeken bij dit soort praktijken en de overtreders zijn gelijk met naam en toenaam op de zwarte lijst geplaatst. Alleskunner Marco van Rijs was met succes gecontracteerd als voor-, achter en zijfietser en deed dit kunstje met verve. Tussendoor schoot hij ook nog eens dik 228 plaatjes, zodat er na afloop niemand meer twijfel had over de ongekende kwaliteiten van de sympathieke Barlöer. 

Het peloton van sportievelingen meldde zich vanaf een uurtje of 5 over half 10 en AVA-Japie, die tevens een belangrijke functie heeft bij de Twee Bruggen, nam de sportievelingen zonder blikken of blozen mee.  Het knutselhok werd voor even gebruikt als omkleedhuis en mannen en vrouwen werden dit keer niet van elkaar gescheiden. Hier had overigens niemand echt moeite mee, want het hardloopvolkje heeft niet zoveel gêne. Het motto is veelal: wat mot, dat mot en daar schikt iedereen zich vrij gemakkelijk in. In het halletje was een transgenderneutraal toilet en ook daar keek niemand echt van op. Om even na 10 uur maande organisator Geert Wevers iedereen tot stilte om zijn openingswoordje te gaan doen. Echt veel overwicht straalde hij daarbij niet uit, maar uit fatsoen hielden de manschappen toch even stilte. Op het programma stond deze editie de Corlese Veldtocht en de spanning nam intussen wel een beetje toe. Bij de start was het werkelijk schitterend weer en dit zorgde natuurlijk direct al voor stralende koppies. Het peloton zette zich stilaan in beweging en het kleurrijke lint slingerde zich van Corle in de richting van Miste. De Kerstdagen werden onderweg eens goed besproken en de algemene indruk kan getrokken worden, dat het allemaal best gezellig is, maar de opluchting overheerste toch ook wel. Van dat binnen zitten wordt je immers niet sneller…

De eerste stop werd gemaakt bij de ruïne-achtige boerderij Hemmink, waar een hele fijne groepsfoto werd gemaakt. Jammer dat er vervolgens gelijk weer werd verder gedraafd, want geen enkele loper had feitelijk oog voor het prachtige historische bouwwerk, waarover de eerste verhalen al in het jaar 1331 zijn opgetekend. Het slingeren in het prachtige buitengebied van Corle hield nog kilometerslang aan, alvorens voor de tweede keer een halt werd gehouden. Dit keer bij het Nationaal Lindenboom-arboretum. Een mooie term natuurlijk voor een parkje, waar je in krap 2 minuten doorheen kunt rennen en vervolgens tegen een houten klimtoren aandraaft. In een enkeling kwam “het kind zijn” weer even boven drijven, dus werd er naar de top geklauterd. Dik 22 treden, dus een flinke inspanning. De menigte beneden kreeg wat flauwekul toegeroepen en verder baalde men op de begane grond vooral van het feit dat er minutenlang gewacht moest worden. Na een ruime 10,2 kilometer volgde een splitsing in het parcours en de keus was feitelijk eenvoudig: of je liep naar de finish of draafde nog een half uurtje mee in de richting van Bredevoort. 

Opvallend veel atleten kozen voor de lange versie en dus werd het Ridderpad met een mooi legertje doorkruist. Voorin het groepje werd de geschiedenis over dit bijzondere gedeelte van de route vertelt, maar helaas hebben de cultuurbarbaren in de achterhoede dit totaal gemist. In gestaag tempo ging het vervolgens richting het aloude vestingstadje en de nestor van de groep, de ervaren kilometervreter Theo Stronks, stroopte zich de mouwen eens flink op. Zijn trainingsmaten weten dan dondersgoed wat er te gebeuren staat en dus schoven ook diverse andere kleppers de neus aan het venster. Het spel was op de wagen en de organisatie lukte het maar moeilijk om de orde te handhaven en het tempo nog enigszins binnen de perken te houden. Met een omtrekkende move werd de achterzijde van het vakantieresort weer bereikt en ging het in galop naar de finish. Bam, 16,68 kilometer op de teller en louter lachende gezichten. Nauwelijks muiterij aan boord en een schitterende Corlese veldtocht vormde de pure winst van deze schitterende zonnige ochtend. 

Menigeen trakteerde zichzelf vervolgens op een geurend bakje koffie, dan wel thee in de sfeervolle Schoppe. De horecagelegenheid had op vriendelijk, doch dringend verzoek van AVA-Jaap, ja hij weer, de kachel opgestookt en de deuren geopend. De atleten wisten natuurlijk dit bijzonder klantvriendelijke gebaar bijzonder te waarderen. De populaire spreekstalmeester Dirk Vreman, rondde de 12^e Late Kerst, Vroege Nieuwjaarsloop in stijl af met een tranentrekkende korte, doch bondige speech, waarin hij iedereen enorm bedankte voor de deelname en bijdrage. Het was wederom een schitterende editie, daar waren alle partijen het wel over eens!

Frank Roos

In een enkeling kwam “het kind zijn” weer even boven drijven, dus werd er naar de top geklauterd

Foto's van de 11e Late Kerst, te vroege Nieuwjaarsloop in Lintelo

Ongeveer 50 atleten staan aan de start van de trainingsloop in Lintelo

Klik op de link voor de foto's van Ineke Mengers en Geert Wevers

fotoalbum

Verslag en foto's van de 10e Late Kerst te vroege Nieuwjaarsloop in Ulft

De traditionele groepsfoto voor het Schaftlokaal

Op woensdag 27 december vond de jubileumeditie van de Late Kerst Vroege Nieuwjaarsloop plaats, met als vertrekpunt het DRU-complex in Ulft. Dit keer had het hardloopgebeuren een heuse primeur. Voor het eerst vond een voorselectie plaats. Potentiele deelnemers moesten op 2^e Kerstdag, uiterlijk om 20.34 uur, hun werkelijke lichaamsgewicht doormailen aan de organisatie. Vervolgens heeft de 1-koppige directie in de persoon van Geert Wevers zich over de lijst gebogen en bepaalde, dat 3 atleten op de fiets naar de start dienden te komen, om extra calorieën te verbranden. Dat het hier toevalligerwijs in alle gevallen om vrouwen ging, zette de boel gelijk al op scherp. Maar het trio verscheen keurig in regenpak op de bicyclette en netjes op tijd bij de ingang van het Schaftlokaal, om vervolgens 20 minuten bezig te zijn, om de natte handel uit te trekken. Afijn, om effen na 10.00 uur was het tijd voor vertrek, dat altijd wordt vooraf gegaan door het maken van een hele fijne groepsfoto. Een toevallig passerende dame van de schoonmaakploeg mocht dit toch betrekkelijk eenvoudige klusje uit gaan voeren, maar voor haar bleek dit toch een flinke kluif. Het resultaat was gelukkig geheel naar wens van de opdrachtgever en zo kon het gezelschap op pad o.l.v. Rick Klein Hesselink, een enorme sympathisant van AVA`70. De selectie, die in zijn kielzog mee huppelde was ijzersterk en bevatte maar liefst 4 kanjers, die de GUV Marathon solo hadden afgelegd. Nadat we de grote gieterij achter ons hadden gelaten, slingerde een mooi paadje de kleine kolonne richting het Engbergse natuurgebied. 

Dat topsport keihard is moest de jonge hinde van Verwaaijen al na een kleine 2 kilometer ervaren. Het kerstmaal lag haar net iets te zwaar op de maag en 4 tellen na het afmelden, had ze hier al geen last meer van, maar doorgaan was ook geen optie. Het parcours over schelpenpaadjes, een bosgebied en zandpaden, leidde het bijzonder spraakzame gezelschap naar golfbaan `t Lohr, waar overigens bar weinig te doen was. Het volgende TOP-punt was kippenvreetschuur van Hal, waar de serene rust zelfs ongekend was, maar waar onze molenmakker toch wel wat onrustig begon te worden. Achter het restaurant staat immers de molen van Voorst en Walter durfde het bijna niet te vragen, maar onze huisfotograaf schoot al snel toe voor een nostalgisch kiekje. Weer een blij gezicht extra en dat voor weinig. Geluk zit hem soms zo in kleine dingen, dat bleek maar weer. Exact op kilometerpunt 8,9 vond er een splitsing in het peloton plaats. Ingrid is op de weg terug en haar lichaam gaf aan, dat ze verder moest gaan in de wandelmodus. Dicky L, charmant als altijd, besloot haar te vergezellen, al gaf hij ruiterlijk toe, dat ook zijn lijf ietske tegensputterde. Terwijl de rest de weg vervolgde en met een omtrekkende beweging de terugtocht naar de DRU had ingezet, verliep het met beide wandelaars wat stroever. Ze bleken aan de verkeerde zijde van de IJssel te lopen en zaten dus een tikkeltje in de rats. Het verhaal wil dat ze zwemmend naar de overzijde zijn gedreven, maar uiteraard zijn daar maar heel weinig getuigen van. Het weer was immers niet ze erg best. Regen en wind maakten het niet uitdagend, laat staan aangenaam. Eenmaal terug bij het Schaftlokaal, was de selectie ineens weer helemaal compleet. Effen frisse shirts aan, behalve onze zeemeermin en vervolgens op naar de koffie. De gratis traktatie bestond dit keer uit bananen en daar werd het aperitiefje mee geopend. Toen op Google ineens te lezen was, dat bananen erg goed blijken te zijn voor extra seksuele inspiratie, propte onze zingende buschauffeur in no time een flinke tros naar binnen. De tijd zal het leren of deze tip tot het gewenste resultaat heeft geleid.

De koffie werd redelijk snel geleverd en ook de viskommen met warm water, die voorgeschoteld werden aan degene die thee had besteld, volgde vlot. Dit in tegenstelling tot de tosti`s, waarvoor een wachttijd stond van een kleine 40 minuten. Maar het moet gezegd, ze waren meer dan prima. Het emotionele moment van afscheid nemen kwam nabij, maar niet voordat er een kleine collecte had plaatsgevonden. Onze gids voor 1 dag, loopt in 2018 de Marathon van New York en doet dit als ambassadeur van KiKa. Dit was de 17 selectielopers van AVA`70 wel een fijne steun in de rug waard. De 10^e editie van de Late Kerst Vroege Nieuwjaarsloop was er absoluut weer eentje van het betere soort en terwijl het gros van de club in de warme auto naar Aalten e.o. toerde, stapte het trio afvallers weer op de stalen ros. Honderden calorieën minder, maar wel een mooie, toeristische hardloopervaring rijker!  

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

Ingrid en Dick bleken aan de verkeerde zijde van de IJssel te lopen en zaten dus een tikkeltje in de rats

De molenmakker voor de molen van Voorst

Linda, Evelien en Ingrid, 13 kilometer hardlopen en 38 kilometer op de fiets!

Verslag en foto's van de 9e Late Kerst, te Vroege Nieuwjaarsloop in Aalten

41 atleten stonden er aan de start 

Woensdag 28 december jl. vond de traditionele Late Kerst, Vroege Nieuwjaarsloop plaats. De recreatieve run mag zich jaarlijks verheugen in een fijne belangstelling van toppers en recreanten en ook nu had zich weer een mooi peloton aangemeld. Start- en finishlocatie was dit keer de Sniedersweide en wie niet zo bekend is in Aalten…. de wijk wordt vaak ingedeeld in de categorie “Kalverstraat”, dus dan gaat het wel ergens over. Vanaf een uurtje of kwart voor tien meldden zich al de eerste hardlopers en zij werden bij de oprit begroet door de beatmuziek van een aan de weg timmerende DJ. Om exact tien uur was er de mogelijkheid voor de pers om prachtige plaatjes van het gezelschap te maken en hier werd dankbaar gebruik van gemaakt. Vlak voor het vertrek werd er letterlijk en figuurlijk kort  stil gestaan bij het overlijden van Ronald Pastoors, ruim 25 jaar lid van AVA`70 en Theo Stronks sprak mooie woorden over zijn hardloopmaatje.

Na dit indrukwekkende moment zette het veelkleurige peloton zich in beweging voor een route van ruim 10,12 of 15,96 kilometer. De organisatie dekte zich bij voorbaat al in, door aan te geven, dat niet alle Garmins geijkt zijn en er dus best een kleine afwijking voor kan komen. Dit viel onder de noemer “eigen risico”, dus geen gezeur na afloop…. Het gros van de lopers was afkomstig uit Aalten, dus dan is het meer dan zeer aannemelijk dat elke pas over bekend grondgebied loopt. Dit bleek echter geenszins het geval te zijn. Al na 684 meter was menigeen het spoor al volledig bijster en blij verrast over het onbekende strookje parcours langs een slootje zonder water. Na nog geen 3 kilometer lopen was het alweer raak, toen er voor velen een nieuwe wereld open ging bij het doorkruisen van een soppig bospad. Een zandpad bracht enige rust, alvorens een illegale slinger langs een boerderij volgde en de stoet als ware landlopers door de bagger moest ploeteren op weg naar Duits grondgebied. De grens werd echter pas bereikt, nadat een slootje werd overgesprongen en dit leverde geen problemen op voor het goedgetrainde gezelschap. Normaal gesproken kunnen op dit gedeelte van het parcours de meest exotische vogels worden gespot, maar jammer genoeg produceerden de atleten zoveel geluid, dat zelfs de wereldberoemde roepi-roepi-vogel zich niet eens liet horen. Nou, dan maak je het toch wel redelijk bont. De singletracks die volgden , leverden slechts een enkele struikelpartij op, dus dat was een meevaller. Dat was de prestatie van de trainert van de B-groep helaas niet. Het ronduit mistige weer, bleek een te grote aanslag op de longen en langzaam maar zeker moest de sympathieke Barloër  zich wat verder van achteren laten zien.

De splitsing van beide afstanden lag op 7,7 kilometer en een select gezelschap verkoos de minder lange afstand. Daar zaten toch werkelijk grote kleppers bij, maar later bleek dat er bewust de vroege afslag werd genomen, om maar zo snel mogelijk aan te kunnen schuiven, bij de calorie-aanvullende afterparty. Terwijl de lopers en loopsters van de lange adem de grens overtrokken en Hemden inruilden voor de Heurne, zat de rest al aan tafel voor koffie van Douwe Egbers, sap met vruchtvlees van de Aldi, brood van de bakker,  oliebollen van Andre Bruil en de appeltaart van Anita Roos. De dappere strijders draafden nog in een lekker tempo door en kwamen daarbij onder andere over een boerenerf, waar de ganzen, eenden en kalkoenen verbaasd opkeken van de passanten. Een laatste, voor velen onbekend, bospad werd hardlopend genomen, alvorens het in de richting van de finish ging. Ineens werd de groep geconfronteerd met een prachtig stukje puur natuur, toen in een sloot waar nauwelijks water in stond, een tweetal waterhoentjes oprecht de liefde bedreven. Mogelijk dat het ook een andere vogelsoort betrof, maar het trok in ieder geval wel de volle aandacht. Langzaam maar zeker ging het richting de stal en of het nu de hongerklop was of een andere legitieme reden, maar ineens begon “Mister Heelweg” op kop te draven en moest er nog een keer flink aan getrokken worden. Het was van korte duur, want het eindpunt was al snel bereikt en de verloren gegane calorieën konden razendsnel worden aangevuld. Er hing een aangename sfeer in de als kantine ingerichte keuken en met een warme groet als afsluiter, kwam er een einde aan deze editie van de Late Kerst, Vroege Nieuwjaarsloop! (FR)

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

 de Sniedersweide en wie niet zo bekend is in Aalten…. de wijk wordt vaak ingedeeld in de categorie “Kalverstraat”

De organisatie van de loop

Video van de 8e Late Kerst en te vroege Nieuwjaarsloop

De beelden zijn gemaakt door Joppe Roos (JR Productions)

Verslag van de 8e Late Kerst en te vroege Nieuwjaarsloop

Huize Hillen in het fraaie IJzerlo

Bepaald niet geteisterd door barre weersomstandigheden, vond op maandag 28 december jl. de inmiddels traditionele run plaats, die geklemd zit tussen twee feestelijke momenten aan het einde van het jaar. Waar Koning Winter op dit moment feitelijk hoort te regeren is dit jaar alles anders. Het kwik in de thermometer borrelde bijkans en de mutsen, sjaals en handschoenen hadden dus noodgedwongen maar plaats gemaakt voor korte boksen en T-shirts. Het peloton van 33 atleten en atletes vormde een fijne club regionaal talent en had zich rond de klok van tienen verzamelt bij huize Hillen in het fraaie IJzerlo. Het gemêleerde gezelschap had er duidelijk zin in en het gepeupel zorgde voor de nodige decibellen in het normaliter zo rustieke onderkomen aan de Klokkemakersweg. Tijdens de allerlaatste voorbereidingen werd er nog snel een likje zonnebrandcrème op de neus gestreken, alvorens het tijd was voor de teamfoto. De paparazzi kreeg enkele momenten de tijd om het nodige werk te doen, waarna de openingsspeech volgde. Het was duidelijk dat de organisatie niets aan het toeval over wilde laten, want de directie werd maar liefst gevormd door 4 kopstukken. Walter Vaags was benoemd tot directeur Logistiek, terwijl Gerdy Hoornenborg als Controller fungeerde. Linda Scholten kreeg het zeggenschap over de Catering toegewezen, terwijl gastvrouw Evelien Hillen de rol van Chef d`Organisation. Wat kon er op deze prachtige maandagmorgen nog mis gaan?

Het gezelschap kreeg de keus van een tweetal routes voorgeschoteld, namelijk de 10-11 kilometer of de 14, al naar gelang de vorm en lichamelijke gesteldheid het toeliet. Je hoefde vooraf geen keus te maken, want dit kon onderweg, dus de hele club ging gelijktijdig van start. Via de IJzerlose dreven, bestaande uit brede, smalle en nog smallere zandpaden ging het langzaam maar zeker richting Heurns grondgebied. De eerste jacks, shirts en handschoenen verdwenen alras bij de achterfietster in de tas. Toen een loper zich bedacht dat de hoge temperatuur het best wel toeliet om met een ontbloot bovenlijf te gaan draven, werd hij onmiddellijk door het achterste gedeelte van de groep gecorrigeerd. De eliteclub atleten had tuurlijk wel een naam hoog te houden en kon zich veel, echter niet alles permitteren. Het tempo aan kop was intussen heel behoorlijk en net op het moment dat er een kleine scheuring in de groep leek te ontstaan, greep nestor Theo Stronks in. De ervaren rot nestelde zich in de voorste linie en hield de groep nauwlettend in de gaten en drukte gelijktijdig het gemiddelde iets. Van een ander zou een dergelijke vertragingsactie never nooit gepikt worden, maar de hoofdtrainer kan zich dit zeker permitteren. Na 9,76 kilometer vond de splitsing plaats en namen de verschillende lopers en loopsters afscheid van elkaar. Het was uiteindelijk maar voor even, want de korte route bleek door allerlei manoeuvres toch 2 kilometer langer te zijn, dan vooraf aangegeven. In de slotkilometer richting de stal, werd er nog efkes flink gas gegeven, waarna de finish werd bereikt bij Hillens` home. 

Daarmee was echter het avontuur nog zeker niet voorbij. De sportievelingen ontdeden zich van de bezwete shirts, plaatsten de Asics, Nikes, Brooks en andere gympen bij de achterdeur, waarna binnen een lopend buffet volgde. Appeltaart, koffie, soep, broodjes, sappen en chocomelk, noem het en het was er. Het calorie-stapelen kon beginnen en pa en ma Hillen zagen dat het goed was. Alle stoelen, banken, ja zelfs de poef, die eigenlijk het domein van de teckel des huizes is, stond ter beschikking en het werd in een mum van tijd meer dan gezellig. Het afscheid nemen na al dit heerlijks deed dan ook bijna pijn, maar moest er uiteindelijk toch van komen. De vierkoppige directie werd uitvoerig gecomplimenteerd met de voortreffelijke organisatie van de Late Kerst en Te Vroege Nieuwjaarsloop, editie 2015.  Eigenlijk was het ontbreken van een staande ovatie het enige smetje op dit sfeervolle gebeuren. Waarschijnlijk waren de atleten en atletes letterlijk en figuurlijk te vol van dit bijzonder geslaagde evenement……….   

Frank Roos

Controller Gerdy Hoornenborg spreekt de groep voor aanvang van de training toe

Foto's van de 8e Late Kerst en te vroege Nieuwjaarsloop

33 atleten aanwezig in IJzerlo

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 60

Lisa te Molder

Te Molder showt kerkepaden Zieuwent

Lisa te Molder is nog maar kort lid van Ava’70 en ze heeft zich nu al behoorlijk gemanifesteerd. Overal in de regio kaapt ze de prijzen weg en haar tijden zijn van absolute klasse. Bij de Montferland Run van begin december baart ze opnieuw opzien. Niet alleen haar 9^e plaats dwingt respect af, maar ook na het passeren van de eindstreep laat ze van zich horen. De gehele döner kebab van de voorgaande avond wordt op niet mis te verstane wijze op de ’s-Heerenbergse straten gedropt. En ja mensen, daar zijn beelden van.

Als beloning voor haar topseizoen mocht Lisa één van de trainingsloopjes van Geert Wevers organiseren. Ruim dertig deelnemers vullen in de vroege ochtend het riante erf van de Te Moldertjes. Als ook Wim Brinkman en Jaap Oberink eindelijk zijn gearriveerd neemt de gastvrouw de stoet atleten op sleeptouw voor een ronde van pak hem beet 11 kilometer. Ondanks dat er een klein laagje sneeuw ligt, zijn de Zieuwentse kerkepaden goed te belopen. Al slingerend door het Achterhoekse laagland worden de mooiste plekjes aangedaan. Onderweg is er ruimte voor wat ontspanning. Luuk te Brake, de Popie Jopie van de groep, moet per se met zijn, iets groter dan gemiddelde hoofd, op iedere foto. Heel irritant. Ingrid ‘Hugo’ van Zolingen heeft duidelijk nog last van de Foute Bingo van een dag eerder. De helft van de tijd zit ze op de fiets van Joppe Roos. “Joppe wil ook graag een stukje lopen.” Joa Joa dat zal wal Ingrid!

Als huize Te Molder weer in zicht is, flikt Lisa haar medelopers een geintje dat haar niet in dank wordt afgenomen. “We plakken er nog een lusje aan vast”, zegt de kleine blonde diva met een smerig lachje op haar gezicht. Vooral Dirk Vreman, die een dag eerder ook geprofiteerd heeft van de lage bierprijzen in het AvaCafé is not amused. Op z’n Vremans roept hij: “Ik mag toch hopen dat we niet nog zo’n tegenslag te verwerken krijgen". Dit blijkt niet het geval. Als het zonnetje zich voor het eerst laat zien, bereiken de lopers start/finish.

De heer en vrouw des huizes hebben de hele keuken uitgestald met koffie, thee, frisdrank en koeken. De calorieën worden weer in recordtijd aangevuld. Als werkelijk alles is kaalgevreten verlaten de sportievelingen het pand. Voor de licht geestelijk beperkten staat er op 1 januari om 10:00 uur in de ochtend wederom een trainingsloopje op het programma. De ronde biedt de uitgelezen mogelijkheid voor een Nieuwjaarsduik. Erg leuk, maar ik sla een rondje over. 

Lisa bedankt namens iedereen! 

Dirk Vreman, “Ik mag toch hopen dat we niet nog zo’n tegenslag te verwerken krijgen"

Luuk te Brake, de Popie Jopie van de groep

Foto's van de 7e te Late Kerst en te vroege Nieuwjaarsloop in Zieuwent

De deelnemers aan de 7e te Late Kerst en te vroege Nieuwjaarsloop

Vandaag stond al weer de 7e editie van de Late Kerst en te vroege Nieuwjaarsloop op het programma en Lisa te Molder had dit jaar de taak op zich genomen om een route rond haar dorp Zieuwent uit te zetten. 

Via verschillende kerkenpaden met de namen Binn'nkamp, Rondeelpad, Otterpad, Rollaspad, Hazenpad, de Korte Voare en Peskespad stond er na afloop van de training ruim 11 kilometer op de Garmin. Lisa bedankt voor deze prachtige tocht.

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

Verslag van de 6e Late Kerst en te vroege Nieuwjaarsloop

Een prachtige boerderij in het buitengebied van Vragender

Schitterende maar loodzware ‘Late Kerst & Te Vroege Nieuwjaarsloop’

Jeannet Schutte schitterde vanmorgen door afwezigheid tijdens de ‘Late Kerst & Te Vroege Nieuwjaarsloop’. Dat ze niet kwam opdagen was al erg genoeg, maar als je weet dat de organisatie in handen lag van haar bloedeigen zuster maakt het allemaal nog veel erger. Ze woont nota bene ook nog in dezelfde straat. Verder maak ik er geen woorden meer aan vuil.

25 andere lopers hadden wel de moeite genomen om naar Barlo te komen. In alle vroegte stond het  ontvangstcomité het gezelschap op te wachten. Sien Meinen wilde na een koude fietstocht een kopje koffie inschenken, maar helaas waren alle thermoskannen leeg. De koffie, die nog gezet moest worden, was immers voor na de loop. Dat gold ook voor het fruit. Alleen Katja Demkes kon zich natuurlijk weer niet aan de spelregels houden. Nog voordat Katja de organisatie had begroet, had ze de eerste banaan al weggewerkt.

Patrick en Sabine Ikink hadden vanaf hun woning in Barlo een schitterende route uitgezet. Geen enkel zandpad in de omgeving van Lichtenvoorde, Lievelde en Vragender werd onbenut gelaten. Benno Aversteeg was verantwoordelijk voor het moordende tempo. Toen deze veelzijdige sporter zag dat André Balke wat moeite had met de hoge snelheid, gaf hij nog wat extra gas. Een actie die niet door iedereen gewaardeerd werd. 

Paul Stortelder nam vervolgens brutaal de koppositie over. Hij had tijdens het kerstdiner haas gegeten. Dit was duidelijk te zien. De harde wind sloeg grote gaten in de groep. Ben Saalmink liep achteraan te harken. Achteraf zat hij te klagen over liesklachten. Een laf smoesje vond Hans Jentink. Ook Geert Wevers liep ver achter de koplopers. Het blijkt dat hij een bijbaantje heeft als fotograaf voor de website funda.nl. Alles wat in de verste verte op een boerderij leek, werd vastgelegd op de gevoelige plaat.

Bij terugkomst mochten de uitgebluste lopers eindelijk aan al het lekkers dat door de organisatie was klaargezet. Koffie, thee, frisdrank, broodjes, fruit, koekjes, chocolade. Het was overweldigend. De zesde editie van de ‘Late Kerst & Te Vroege Nieuwjaarsloop’ mag bestempeld worden als zeer succesvol.

(Route 15 km)
Markerinkdijk – Hofmanspad – Grevinkspad – Willembarendstraat – Abdijweg – Rietmolensdiek – Puskesweg – Ooijmanslaan – Knibberspad – Tiemanssteeg – Lievelderstraatweg – Bromansdijk – Grootdeunkweg – Steenkampshof – Holtendiek – Lichtenvoortsestraatweg – Markerinksdijk 

Benno Aversteeg en Paul Stortelder voeren langzaam aan het tempo van de groep op

Foto's van de 6e Late Kerst en te vroege Nieuwjaarsloop

Mooie groep van 27 personen


Klik op de link voor een aantal foto's

fotalbum

Patrick en Sabine, bedankt voor de organisatie en jullie enorme gastvrijheid. 

Het verslag van Erwin Wamelink volgt zo snel mogelijk.

Luuk te Brake en Andre Balke

Gelopen route