Wedstrijden in 2013

2013	Totaal	Datum	Wedstrijd	Plaats	Afstand	Tijd
1.	546	05-01-13	Snertloop	Dinxperlo	6,0	00:23:55
2.	547	02-03-13	25e Engelse Mijlenloop	Winterswijk	16,1	01:22:55
3	548	09-03-13	2e Salland Trail	Nijverdal	25,0	02:47:21
4	549	01-04-13	30e Paasloop	Kilder	5,2	00:21:20
5	550	07-04-13	3e Lochemse Bergloop	Barchem	7,5	00:34:23
6	551	21-04-13	Fit Run	Enschede	5,3	00:21:12
7	552	28-04-13	1e Trail van Vlaanderen	Oudenaarde(B)	25,0	02:48:23
8	553	11-05-13	23e 5x5 Estafette	Doetinchem	5,0	00:19:49
9	554	26-05-13	15e Eiberrun	Eibergen	8,045	00:32:55
10	555	01-06-13	13e Gerard Tebroke Memorial	Aalten	5,0	00:19:31
11	556	08-06-13	Halve marathon	Zwolle	21,1	01:44:44
12	557	20-06-13	11e Intratuin	Bredevoort	5,0	00:20:56
13	558	09-07-13	Walfortloop	Aalten	6,0	00:25:45
14	559	20-07-13	La Mariembourgeoise	Mariembourg(B)	4,7	00:23:23
15	560	27-07-13	3e Jogging des Douaniers	Maquenoise(B)	15,0	01:30:55
16	561	06-08-13	11e Bergloop	Winterswijk	7,5	00:35:32
17	562	07-08-13	6e Dwars deur Grolle	Groenlo	5,0	00:19:49
18	563	08-08-13	2e Twee Bruggenloop	Winterswijk	6,0	00:24:14
19	564	01-09-13	7e Burglauf	Borken(D)	5,0	00:19:35
20	565	07-09-13	3e Kramp Run	Varsseveld	5,0	00:19:34
21	566	20-09-13	6e Zorgmarathon	Papendal	4,5	00:18:11
22	567	28-09-13	9e Citylauf	Wesel(D)	5,0	00:19:40
23	568	05-10-13	AVA'70 Clubkampioenschappen	Aalten	1,5	00:05:16
24	569	26-10-13	26e Holterbergloop	Holten	16,1	01:12:10
25	570	02-11-13	1e Boekelder Cross	Aalten	5,0	00:20:12
26	571	09-11-13	2e Boekelder Cross	Aalten	5,0	00:19:59
27	572	16-11-13	3e Boekelder Cross	Aalten	5,0	00:19:35
28	573	23-11-13	4e Boekelder Cross	Aalten	5,0	00:19:51
29	574	01-12-13	18e Montferland Run	s-Heerenberg	7,5	00:29:56
30	575	21-12-13	1e Montferland Night Trail	Stokkum	17,3	01:51:13
31	576	29-12-13	29e Keiloop	Meddo	5,5	00:21:37

Meddo 29e Keiloop - 5,5 km - 21,36 min - 9e plaats

Samen met Bram

Nog één keer knallen in 2013!

De keiloop in Meddo is voor veel Ava-leden de laatste mogelijkheid om een topprestatie neer te zetten. Dat is ook de reden dat niet de minste avajanen hun gezicht bij deze wedstrijd lieten zien. ‘Ava-sportvrouw van het jaar’ Anita Roos, Ava-clubkampioenen Björn en Katja Demkes, Dirk-Jan Robbe alias ‘de Bolle van Grolle’ en Geert Wevers, de snelle vijftigplusser, maakten hun opwachting.

Om 10 uur klonk het startschot voor de 3,1 kilometer. Een prachtige tweestrijd tussen Julia en Joppe Roos, inderdaad familie van, kenmerkte de wedstrijd. Julia (14 jaar) had het erg lastig om haar jongere broertje Joppe (11 jaar) achter zich te houden, maar ze slaagde er toch in! Of Joppe nog lang het onderspit moet delven is maar zeer de vraag.

De 5,5 kilometer leverde op papier ook een schitterend duel op. Toekomstig ava-lid Bram Wevers (20.29 min) kruiste de degens met zijn vader. Het was geen grote verrassing dat Geert (21.37 min) uiteindelijk zijn meerderen moest erkennen in zijn, nu nog, voetballende zoon. Het verschil was een dikke minuut. Tussen dit tweetal nestelde zich Patrick Ikink. Het grootste looptalent uit het centrum van Barlo voegt zich steeds vaker in de top van regionale wedstrijden. Gerrit Heersink bleef naamgenoot Gerrit Ormel net als vorige week bij de Deo-loop net voor. ‘De Vliegende Ziekenverzorgster’ Lenie Wamelink sluit een uitstekend loopjaar af met een verdienstelijke uitslag in Meddo. Anja Hoogerbrug lijkt alsmaar sneller te worden. Samen met haar persoonlijke haas Anna Torensen snelde de enthousiaste atlete naar een supertijd.

Op de 10 kilometer was het de multigetalenteerde Erwin Wamelink, die de show stal. Met een nieuw persoonlijk record toonde hij opnieuw zijn klasse. Dirk Vreman had het ook behoorlijk op zijn heupen. De atleet uit Heelweg kwam steen kapot maar zeer tevreden over de finish. Bij de dames dook politieagente Katja Demkes ruim onder haar oude toptijd. In het begin liep ze nog samen met een andere regionale topper, Lisa te Molder. Lisa was toch iets te sterk. Maar goed, Katja is natuurlijk ook veel ouder. Good old Leo Temming heeft het eeuwige loopleven. Hij knalde ook maar weer eens naar een toptijd van ruim onder de 54 minuten. Een prachtige Aaltens treintje onder aanvoering van Jeannet Schutte dook ook onder de magische 55 minutengrens. Jeannet werd letterlijk op de voet gevolgd door: Sandra Wassink, Tonny Baten en Hilde Koskamp. Gerben Schepers liep zijn eerste 10 kilometer wedstrijd. Zijn goede humeur kon niet meer stuk toen hij zijn eindtijd zag. Hetzelfde gold voor Ans Assink. Als een speer ging Ans richting de finish. 

Björn Demkes had zijn pijlen gericht op een tijd onder de 1.20 uur. Op de halve marathon wel te verstaan. Collega-topatleet Lars Duistermaat nam direct de benen, maar Björn liet zich niet van de wijs brengen. De ex-schutterskoning van Lievelde noteerde een tijd net boven zijn gestelde doel. Wim Rensink liep zijn zoveelste halve marathon. ‘De sloffer’ was wederom in een uitstekende vorm. André Balke staat bekend om zijn vloeiende loopstijl. Het lijkt altijd alsof het hem geen enkele moeite kost. André was beresterk in Meddo. Een tijd net boven de 1.42 uur was het gevolg van zijn goed ingedeelde wedstrijd. De ‘runner-up’ van Ava’70, Gerdy Hoornenborg, ging André in de slotfase nog net voorbij. Hoornenborg mag zich inmiddels een regionale subtopper noemen. 

Veel ava-toppers zijn niet genoemd in bovenstaand verslag. Dit betekent niet dat hun prestaties niet noemenswaardig zijn, maar toch heb ik ze niet genoemd. Staat je persoonlijke favoriet er niet tussen, neem dan een kijkje op de website van sportclub Meddo! 

Voor de kei in Meddo met Erwin Wamelink en de familie Roos

Stokkum 1e Montferland Night Trail - 17,30 km - 1:51:13 min - 190e plaats

Debuut Montferland Night Trail succes!

Zaterdag 21 december was het debuut van de Montferland Night Trail. Al een tijdje geleden was de inschrijving gesloten wegens het bereiken van de limiet van 300 deelnemers. In één van de laatste nieuwsbrieven van de organisatie werden meerdere plekken genoemd waar je kon parkeren, maar die een stukje lopen van de start waren. Ik was ook benieuwd of en hoe de organisatie 300 mensen in een voetbalkantine dacht te kunnen stouwen en hoe de route gepeild zou zijn.

Zo vertrok ik vol goede moed met een aantal clubgenoten bijtijds richting Stokkum. Het was er al een drukte van belang met kinderen die al vol spanning rond renden met een hoofdlampje op. Er was nl. ook een jeugd Night Run. Langzamerhand werd het inmiddels drukker met deelnemers, zo kwam AVA’70 met maar liefst 17 mensen opdraven. Verder waren er niet alleen veel mensen uit de regio, maar bleek dat er liefhebbers uit het hele land naar het oosten des lands getrokken waren om een eindje in het donker te rennen. Daaruit blijkt wel dat het verschijnsel Nighttrail iets bijzonders is. De kantine en de kleedkamer puilde inmiddels uit van de mensen en de gebruikelijke rijen voor de wc’s werden dan ook al snel gevormd. De sfeer was echter opperbest, iedereen was met elkaar aan de klets (waarschijnlijk om de specs van de koplampjes te vergelijken).

Iets voor 19:00 uur trok de hele meute naar buiten voor de start. Vooraf kon je al zien in welk groepje van 6 je ingedeeld was en hoe laat je zou moeten starten. Om drukte bij de start en valpartijen te voorkomen werd er nl steeds met een klein tijdsverschil gestart. Ik startte om 19:07 en hoewel de startprocedure enigszins chaotisch aandeed kwam toch iedereen precies op tijd weg. Plusje voor de organisatie, want al vanaf het begin liep ik eigenlijk met volop ruimte waardoor ook de reflecterende pijlen duidelijk te zien waren. Er hingen er ook voldoende, waardoor je eigenlijk nooit het gevoel had dat je verkeerd liep. Na enkele kilometers was ik Gerrit Dijkslag, Dirk Vreman en Davy Sleijster al kwijt en ben ik met Wim Brinkman en Ronnie Boekelder rustig doorgelopen.

Na het dorp uitgelopen te zijn doken we al snel het bos in en kwamen we bij de eerste klim. Hier kon je een lint van dansende lichtjes naar boven zien bewegen, mooi gezicht. Na een stukje met klimmen en dalen begon ik wat hoger in de ademhaling te komen en vroeg ik me af of ik niet te snel gestart was. Gelukkig kwam er een stuk met lange zandpaden waarop ik prima kon herstellen en ik zat al snel weer uit te kijken naar de volgende heuvels en hopelijk wat singletrack paadjes. Dat viel een klein beetje tegen. De route volgde de wat grotere paden, misschien voor de veiligheid of mogelijk dat er geen toestemming voor was. Als je wat vaker in het Montferland getraind hebt (zoals ik) weet je dat er een hoop mooie paden gemist zijn.

Niet dat dat een groot nadeel was overigens. In het donker herkende ik nl. eigenlijk geen enkel pad en had ik bijna de hele weg geen idee waar ik was. De organisatie had echter een groot aantal vrijwilligers opgetrommeld en die waren her en der in het bos neergezet om verdwalen te voorkomen en mogelijke uitvallers meteen op te vangen. Een groot compliment voor deze vrijwilligers die koude wind en regen trotseerden om ons een leuke avond te bezorgen!

Op de helft van de route was bij Hotel Montferland een verversingspost geregeld. Hoewel ik door het frisse weer niet echt dorst had, was een slokje thee en een stuk chocolade een welkome versnapering. Tevreden knabbelend vervolgde ik mijn weg door het donkere bos. Af en toe haalde ik mensen in en had ik tijd voor een praatje. Er was zelfs iemand  die de loop op blote voeten deed (en me ook nog eens ruim voor bleef). Daarnaast werd ik ook regelmatig voorbij gedenderd door snelle deelnemers met een flinke lichtbundel op hun hoofd, waardoor het wel leek of er stropers in het bos bezig waren.

Ruim na de verversingspost kwam ineens Huize Berg in beeld. Het kasteel werd mooi verlicht en was een soort van baken, terwijl wij een aantal lussen in het gebied er omheen deden. Waarschijnlijk liepen we o.a. door de Plantage, maar in het donker was dat allemaal niet te herkennen. Dat maakte het toch ook wel spannend allemaal. Op het laatst mochten we nog even een weiland naar beneden doorsteken door een lint op de grond te volgen. Tussen de koeienvlaaien door in een redelijk tempo naar beneden in het donker was een aparte gewaarwording.

Kort daarna was het eigenlijk al weer klaar, het bordje bebouwde kom van Stokkum kwam in beeld en toen waren we al weer bij de finish. Veel te snel afgelopen, ik vermaakte me nog kostelijk. na de finish kregen we een flesje aangeboden en nu had ik best dorst. Een Erdinger Alcoholfrei na de finish ben ik al bijna gewend, maar een Stender Red Orange is wel een hele andere categorie. Toch smaakte het me goed. Nadat ik me had omgekleed kreeg ik in de kantine een lekkere pannenkoek, dat smaakte me ook prima.

In ‘onze’ hoek van de kantine werd het al snel heel gezellig, sterke verhalen deden de ronde onder het genot van een flesje en er werd heel wat afgelachen. Iedereen was het er over eens dat de organisatie een prachtig evenement had neer gezet. Top uitgezet, vriendelijke vrijwilligers overal en alles klopte gewoon. Een schoolvoorbeeld van hoe een kleine groep mensen samen een geweldige trailrun kunnen organiseren. Wat mij betreft zeker een vervolg waard, en als ik zo om me heen hoorde was ik daar zeker niet de enige in. Ergens in de zomer lijkt het me ook leuk, een Midsummer Night Trail bijvoorbeeld.

's-Heerenberg 18e Montferland Run - 7,5 km - 29,56 min - 35e plaats

van rechts naar links Kiptoo, Kibet, Kibret, Kipsang, Some en Wevers (foto Andre Zweerink)

De dag na de 18e Montferland Run in 's-Heerenberg heb ik alle 11 filmpjes die door Pfixx Solar werden aangeboden eens rustig terug gekeken. Iedere keer dat ik mijn eigen op videobeelden zie hardlopen dan schrik ik van mijn eigen stijl. Het ziet er niet uit en ik vind het erg lomperig overkomen. De eerste keer dat ik mijn eigen op bewegende sportbeelden terug zag, zal aan het eind van de jaren tachtig zijn geweest toen ik nog in het eerste elftal van AZSV voetbalde. Een oom van mij filmde toen de wedstrijd en ook toen schrok ik al enorm. Het leek wel of het in de vertraging werd afgespeeld. Heel wat anders dan bij de echte toppers. 

Ik had het geluk dat ik voor de start van de 15 kilometer erg dicht in de buurt kon komen van al die wereldtoppers. Kiptto, Kibet,  Kibret, Kipsang en Some, ik kon ze bij wijze van spreken aanraken en er werd me door de organisatie geen strobreed in de weg gelegd. Mooi dat het in deze tijd nog kan en ik denk dat de hardloopsport één van de weinige sporten is waar dat ook kan. Kleine, schriele mannetjes van amper 55-60 kilo die uit Kenia, Uganda en Ethiopië zijn over gevlogen om hier een wedstrijd te kunnen lopen. Het liefst gaan ze met een zak vol geld terug om zichzelf maar ook hun familie te kunnen onderhouden. 

In 's-Heerenberg mag ik dan ook altijd graag de 7,5 kilometer lopen, om later op de dag de 15 kilometer wedstrijd goed te kunnen volgen. Wat een snelheid, tempo, souplesse en macht hebben die mannen, het is een prachtig gezicht om naar te kijken. Zelf ben ik best wel trots dat het mij gelukt is om de 7,5 kilometer net onder het halve uur te houden, deze mannen hebben er dan al dik tien kilometer opzitten. Waar halen ze het vandaan? 

De wedstrijd in ’s-Heerenberg werd onder gunstige weersomstandigheden afgelegd; de temperatuur was laag, er stond geen wind en de winterzon maakte de belevingstemperaatuur erg aangenaam. Er deden een recordaantal van 3903 deelnemers mee. Wij liepen zelf de laatste wedstrijd van dit jaar voor mijn werkgever Estinea en we stonden vandaag met een man of tien aan de start. Twee personen namen deel aan de 15 kilometer, de anderen aan de 7,5 kilometer. En of je nu een echte wereldtopper bent of een eenvoudige recreant als ik, als je plezier in het lopen hebt en er komen geen fysieke ongemakken dan kun je het op ieder niveau nog wel even volhouden.

Aalten 4e Boekelder Cross 5 km - 19.51 min - 2e plaats M45

Samen met Tim, even later ging hij er me van door

Als je het beste tot het laatste kunt bewaren en je bent nog jong, dan kun je wel eens een regionale topper in wording zijn. Aan deze voorwaarde voldoet Tim te Brake. Kon ik hem in de eerste drie edities nog voor blijven, nu liep hij na anderhalve kilometer langzaam bij me weg. Ik had vandaag niet de kracht om te volgen en misschien had dat wel te maken met het feit dat ik de dag ervoor nog een rustige duurloop van bijna 17 kilometer in het Brabantse land had gemaakt. Maar excuses wil ik hier niet maken, Tim was vandaag sterker dan ik en snelde naar een nieuw persoonlijk record van 19,41 minuten. Zelf kwam ik tien seconden later over de streep.

Waar de oudste van het stel zich, na het plaatsen van mijn artikel over de broers te Brake, niet meer in de Ringkamp liet zien, vocht ik nog enkele leuke duels met zijn jongere broer uit. We bleven beide keren bij elkaar in de buurt lopen en wonnen beide nog één keer. Daar zal het dan ook wel bij blijven, want als we een jaar verder zijn en de volgende Boekelder cross gelopen wordt, zal hij ongetwijfeld nog een halve minuut sneller over deze afstand zijn en bij mij gaat het eerder de andere kant op. Toch vind ik het jammer dat Luuk er beide keren niet was. Op de trainingen werd al gesuggereerd dat hij misschien de spanning en de druk niet aan kon, hij zelf houdt het er op dat hij op het laatste moment door zijn werkgever gevraagd werd om te werken. Ik geloof hem op zijn blauwe ogen.

Na de wedstrijd heb ik nog even kennis gemaakt met Friedhelm Betting, de Duitser die de 45+ klasse overtuigend won. De atleet van DJK Lowick was drie wedstrijden de snelste in onze klasse en hij vertelde dat hij altijd graag in Aalten komt crossen. Ik denk dat we hem ook nog wel vaker in de november maanden op de Haart kunnen tegenkomen. 

Alle vier zaterdagen zitten er al weer op en het was weer een geweldig succes. Ruim 1500 atleten, ongeveer een derde meer dan het voorgaande jaar. Wat ik van de lopers mee kreeg is iedereen erg tevreden over het nieuwe parcours en ik denk dat daar dan ook weinig meer aan veranderd moet worden. Organisatie en alle vrijwilligers enorm bedankt! Komende zondag pakken we de heuveltjes van het Montferland, al zal het op de korte afstand zijn.

Aalten 3e Boekelder Cross 5 km - 19.35 min - 2e plaats M45

Ina, zelfs te snel voor de fotograaf

Voor mijn gevoel ging het vorige week met een tijd van net onder de twintig minuten al aardig snel en had ik niet het idee dat ik daar nog weer 24 seconden vanaf zou kunnen snoepen. Ik ben dan ook bewust wat harder gestart dan de eerste twee edities en zou dan wel zien tot hoelang ik het vol zou kunnen houden. De eerste kilometer ging dan ook een handvol seconden sneller en kwam ik in een mooi groepje te lopen.

Onderaan het eerste bultje bij de spoorbaan in het Loohuisbos, ging net voor me Roel Schreurs onderuit en zo te merken had hij in eerste instantie wat last van zijn val. Toch liep hij daarna, samen met het groepje, langzaam bij me weg en kwam ik toch wat alleen te lopen. Het tempo kon ik aardig volhouden en er stond wat minder wind dan in de eerste weken. Toch stond ik er van te kijken dat de klok net de 19,35 minuten aantikte toen ik de finishlijn passeerde.

Na drie edities van de Loohuiscross sta ik op een tweede plek bij de mannen ouder dan 45 jaar en dat zal waarschijnlijk ook wel zo blijven. De Duitser Friedhelm Betting van DJK Lowick staat onaantastbaar op de eerste plaats. De enige voorwaarde om deze te behouden is dat hij de laatste wedstrijd nog wel moet lopen, terwijl het van mij al zeker is dat ik in het eindklassement kom te staan.

Mijn vrouw Ina liep, na een succesvolle clinic van AVA'70, haar allereerste wedstrijd ooit. Ze deed dat in een mooie tijd van net onder het halve uur (29,57 minuten). Klasse gedaan! Volgende week is de vierde en laatste Boekeldercross van het jaar 2013, de deelname aan de wedstrijden was groter dan ooit tevoren.

Aalten 2e Boekelder Cross 5 km - 19.59 min - 2e plaats M45

Luuk te Brake, blijft ook na de wedstrijd lachen

Mijn strijd tegen de broers te Brake

Dit jaar heb ik al een aantal leuke wedstrijden kunnen lopen tegen Luuk en Tim te Brake. De derde telg van de familie Mark is van een andere categorie en houd ik hier buiten beschouwing, hij loopt in de Nederlandse sub top in zijn leeftijdsklasse. Tegen eerstgenoemde broers gaat het in het afgelopen half jaar tot nu toe altijd mooi gelijk op. Enkele wedstrijden heb ik nog in mijn voordeel kunnen beslissen maar het zal niet lang meer duren dat ik er door Luuk en/of Tim definitief uitgelopen wordt.

Op de wekelijkse baantraining, waarbij ik bij Luuk in de groep zit, is hij goed bezig en hij loopt met de intervallen bijna altijd een handvol seconden per ronde sneller dan ik. Daar mag hij ook nog wel even met de eer gaan strijken, hij is tenslotte ook meer dan dertig jaar jonger. Zo tussen neus en lippen door vraagt hij dan ook nog even of ik het komende weekend nog ergens een wedstrijd ga lopen. Als ik dan antwoord dat ik gewoon weer naar de Ringkamp ga om aan de Boekeldercross mee te doen, laat hij met gepaste trots weten dat hij komende zaterdag ook van de partij is en dat hij toch echt van plan is om me een keer voor te blijven.

Op de eerste cross kon ik Tim nog net met een paar seconden verslaan en op tweede cross staan zelfs beide broers te Brake aan de start. Uit mijn ooghoeken zie ik Luuk al flauwtjes naar me glimlachen en weet ik dat ik weer alles uit de kast moet halen om bij hem in de buurt, en het liefst beide broers, voor te blijven. Als ik een minuut of tien na de start eens omkijk zie ik ze tot mijn verbazing beide broers weer in mijn rug zitten. Enkele honderden meters verder, laat ik bewust het tempo iets zakken en Tim, die erg sterk loopt, neemt een aantal keren de kop over, terwijl Luuk er lekker achter blijft hangen. Dat kan twee dingen betekenen. Hij zit er aardig doorheen of hij spaart zich een beetje om me aan het eind te verrassen en voorbij te gaan.

Ik besluit om het zover niet te laten komen en als we de vierde en laatste kilometer ingaan, plaats ik een versnelling om te kijken wie er van hun tweeën mee kan gaan. Ze moeten beide een gaatje laten vallen en als ik de helling in de Ringkamp op ga, zet ik nog maar eens extra aan. Vijftien seconden na elkaar komen we alle drie over de finish en heb ik vandaag de onderlinge strijd tegen de broers te Brake nog mogen winnen maar ik ben bang dat ik mijn langste tijd gehad heb. Luuk en Tim, bedankt voor weer een prachtige sportmiddag en er komen nog twee zaterdagen Boekelder cross aan.

van rechts naar links Luuk, Tim en Geert

Aalten 1e Boekelder Cross 5 km - 20.12 min - 1e plaats M45

De start van de Boekelder Cross 2013 is een feit

Om 12.45 uur ben ik pas thuis van een ritje naar Schiphol en ik moet dus snel beslissen of ik nog mee ga doen aan de eerste Boekelder Cross van het jaar 2013. Eigenlijk hoef ik hier ook niet zo lang over na te denken want ik vind het een te mooie en gezellige wedstrijd om te laten schieten. Nadat ik me omgekleed heb stap ik op de fiets om naar de Ringkamp te gaan, anders loop ik deze drie kilometer altijd maar daar heb ik dus nu geen tijd meer voor. Iets na de klok van enen kom ik hier aan en schrijf me snel voor de hele competitie in. Ik probeer dan ook minimaal drie keer mee te lopen om voor het klassement in aanmerking te komen.

Het is erg druk en dit is mede te danken aan de loopclinic deelnemers van AVA'70. Johan Assink, Gerben Duenk, Marco van Rijs, Geert Kip en Dave Posthumus hebben toch weer erg veel atleten zo enthousiast gekregen dat ze vandaag hun eerste wedstrijd lopen. Ook wil ik hier de atleten van trainer Henk Mengers niet onvermeld laten, die met loopgroep de Zandloper ook met 26 atleten aan de start staat.

Van warmlopen komt niet veel terecht en na de jeugdlopen en het huldigen van het 500e AVA'70 lid, mag de 5 en 15 kilometer van start. Het parcours is iets aangepast doordat het gedeelte over het maisland er noodgedwongen is uitgehaald maar ik vind dit parcours zelfs een vooruitgang ten opzichte van eerdere edities. Onder de wedstrijd merk ik dat de kilometer bordjes wat later staan aangegeven dat voorgaande jaren dus moet er in de Ringkamp nog een extra lus bij in zitten. En dat blijkt ook zo te zijn en de laatste kilometer is dan ook iets zwaarder dan voorgaande jaren.

Na afloop van mijn wedstrijd is het mooi om te zien hoe veel atleten zich vol trots naar de finish begeven. Sommige van hen lopen net een week of tien, wat op zich al een knappe prestatie is om dan aan een wedstrijd mee te doen. Na de finish ben ik blij dat ik toch maar ben gegaan en zoals Erwin Wamelink het zo mooi in zijn column zei: De echte crosser verlaat, ongeacht zijn prestatie, tevreden en met zijn kop omhoog het strijdtoneel om een week later weer met frisse moed van start te gaan. En zo is het maar net, tot volgende week!

Weer terug in de Ringkamp (foto's Wilma Elburg)

Holten 26e Holterbergloop - 10 Engelse Mijlen - 1:12:10 uur - 26e plaats M50

De eerste kilometers zitten er op, na de bocht zal de Motieweg volgen

Door de Diepe Hel en terug

In een zonnig herfstdecor liepen zo’n drieduizend lopers over de Sallandse Heuvelrug tussen Holten en Nijverdal. Als in de hel de bomen goud, rood en oranje kleuren, als daar af en toe de herfstzon doorbreekt en als je er fantastisch kunt hardlopen, dan zijn zaterdag drieduizend deelnemers aan de Diepe Hel Holterbergloop enthousiast gemaakt voor de plek met die duistere naam.

Een recordaantal deelnemers liep twee, vijf of tien Engels mijlen op het glooiende door bos omzoomde parcours tussen de Overijsselse dorpen Holten en Nijverdal. De organisatie van de Diepe Hel Holterbergloop had er dit jaar voor gekozen zwaarder in te zetten op PR en dat wierp zijn vruchten af. Deze 26e editie trok zevenhonderd lopers meer dan die van vorig jaar. Na deze zonnige, vlekkeloos verlopen aflevering mogen ze in Salland rekenen op verdere groei.

Rennen van Holten naar Nijverdal betekent de Holterberg trotseren. De deelnemers aan de tien mijl (16,1 kilometer) kregen een aantal on-Nederlandse klimmetjes te verwerken. De zwaarste lag tussen de zesde en de achtste kilometer, waar de lopers in iets meer dan een kilometer vijftig meter moesten klimmen. In totaal vielen op de tien mijl 186 hoogtemeters te overbruggen. Locatie van start en finish van de Diepe Hel Holterbergloop is volgend jaar Nijverdal. Er zijn zo van die wedstrijden, die je als loper gedaan moet hebben, deze run over de Sallandse Heuvelrug is er zo een.

De start van de 10 Mijl was om half drie en het was rond die tijd behoorlijk warm. Na pakweg drie kilometer had ik er al spijt van dat ik geen hemdje had aangetrokken maar toen had ik ook net de Motieweg er op zitten, één van de zwaarste gedeeltes van het parcours. Veel wielrenners zullen dit stukje kennen. Door het heuvelachtige parcours varieerden de kilometer tijden van onder de vier minuten tot boven de vijf minuten en bij de Diepe Hel zag ik zelfs de eerste lopers wandelen. 

Ik kon lekker doorlopen en met een gemiddelde van net onder de 4,30 minuten per kilometer mag ik dik tevreden zijn. Mijn PR 50+ heb ik met ruim acht minuten kunnen verbeteren tot 1:12:10 uur en met een nagenoeg vlak parcours kan ik hier waarschijnlijk nog wat seconden vanaf sprokkelen. Na drie deelname's aan de 5 Mijl van de Holterbergloop is mij de 10 Mijl niet tegen gevallen.

De Diepe Hel met een stijgingspercentage van 10%

De route door het Nationaal Park de Sallandse Heuvelrug

Foto's, verslag en uitslagen van de clubkampioenschappen bij AVA'70

Rob Berkelder en een aantal jeugdleden

Trots op hun medailles en beker

Andre Balke in de startblokken voor zijn 100 meter sprint

Het podium van de dames

Deelnemers heren

Zaterdag heeft atletiekvereniging AVA'70 voor de eerste keer op de nieuwe baan de clubkampioenschappen georganiseerd, met als onderdelen: discuswerpen, 100 meter, kogelstoten, speerwerpen en 1.500 meter

Uitslagen heren: 1.Björn Demkes 2149 punten, 2.Erwin Wamelink 1585 punten, 3.Patrick Ikink 1387 punten, 4.Tom Wevers 1109 punten, 5.Andre Balke 1056 punten, 6.Dirk-Jan Robbe 905 punten, 7.Frank Roos 796 punten, 8.Bart Wesselink 734 punten, 9.Geert Wevers 677 punten, 10.Wim Rensink 304 punten, 11.Theo Stronks 77 punten

Uitslagen dames: 1.Katja Demkes 1379 punten, 2.Sien Meinen 928 punten, 3.Tracey Jewell 780 punten, 4.Ingrid van Zolingen 429 punten, 5.Annie Buesink 385 punten

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

verslag

uitslagen

foto's Davy Sleijster

foto's Marco van Rijs

Verslag van de 9e Cityrun in Wesel (D)

Katja Demles, Geert Wevers, Björn Demkes en Patrick Ikink

Ava’70 op prijzenjacht

Je kunt het omschrijven als het ‘Oktoberfest’ in het klein. Een Duitse hardloopwedstrijd. Muziek, bier, braadworst, gebak en heel veel volk kenmerkt een plaatselijke hardloopwedstrijd. Voor vijf Ava-atleten reden genoeg om mee te doen aan de Citylauf van Wesel. Geert Wevers, Björn en Katja Demkes, Patrick Ikink en Erwin Wamelink brengen een bezoekje aan onze oosterburen. Bij aankomst krijgen de eerste 750 ingeschreven atleten een shirt van de organisatie. Alleen Erwin vist achter het net. Na afloop van de wedstrijd blijkt hij niet alleen hier met lege handen te staan. 

Vooraf wordt de wedstrijd even doorgenomen. Ook blijkt een klein deel van de Ava-selectie het niet zo nauw te nemen met het betalen van inschrijfgeld. Maar hier gaan we in dit verslag niet verder op in. Zoals gebruikelijk heeft Geert zijn camera weer bij zich. Iedereen wordt minstens drie keer op genante wijze vastgelegd. Vrouw Demkes wordt door de fotograaf tussen een groepje stokoude bejaarden gezet. Een pijnlijk gezicht. Achteraf blijkt dat de ‘oude van dagen ‘ al vijf uur langs de weg zitten te vernikkelen van de kou. Na alle grappen en grollen en een korte warming-up is het hoogtijd om richting de start te gaan.

De start van de wedstrijd is niet om ‘kwart voor fünf’ zoals Katja het in haar beste Duits omschreef, maar een kwartiertje eerder. Een groep jeugdige atleten staat bij de start hinderlijk in de weg. Maar hoe Patrick het ook probeert, hij krijgt geen ruimte van zijn jongere collega’s om vooraan te komen. Geert staat zoals altijd wel vooraan, hetzelfde geldt voor Björn. Na een hectische start waar vooral Erwin en Katja met alle moeite overeind blijven, gaan ruim 430 atleten op jacht naar een goede prestatie. 

Björn is zoals verwacht het snelste Ava-lid. Het tempo zit er direct goed in en de alleskunner houdt deze snelheid zonder problemen vast. Dit resulteert in een geweldige eindtijd van 17.39 minuten. Erwin is bezig aan een goede reeks wedstrijden. Hij wil in Wesel richting de 18 minuten grens. Maar halverwege de wedstrijd is de tank volledig leeg.  Hij komt helemaal gesloopt over de streep na 19.23 minuten. Patrick begint net iets te laat aan zijn jacht op zijn clubgenoot. Hij loopt een solide wedstrijd en voltooid zijn race in 19.28 seconden. Enkele tellen later wordt alweer een Aaltenaar gesignaleerd bij het finishdoek. Geert toont opnieuw zijn goede vorm en knokt zich naar 19.40 minuten. Het mag geen verrassing zijn dat Katja zich weer bij de snelste dames voegt in Wesel. Met haar mooie eindtijd van 20.42 minuten moet zij maar één concurrente voor zich dulden.

Bij het inleveren van de startnummers blijkt de Ava-delegatie volop in de prijzen te zijn gevallen. Vier van de vijf atleten mag zich melden op het podium. Alleen Erwin valt net als bij het uitdelen van de shirtjes buiten de boot. De schlemiel van de dag wordt vierde in zijn leeftijdscategorie. Als een boer met kiespijn is hij enthousiast voor zijn clubgenoten. Hij moet nog met pijn in zijn hart terugdenken aan de opmerking van Geert eerder op de middag. “Je moet je haast schamen als je geen prijs mee naar huis neemt bij Duitse wedstrijden.” 

De maker van deze dodelijke opmerking maakt als eerst de gang naar het podium. Hij wordt tweede bij de mannen boven de 50. De pijlvlugge Björn wordt bij de 35 plussers ook behangen met zilver. Zowel bij de mannen als bij de vrouwen heeft Ava’70 de beste loper boven de 40 in zijn gelederen. Patrick is het stralende middelpunt bij de mannen en Katja maakt voor de zoveelste keer in haar carrière de gang naar podium om de eerste prijs bij de vrouwen op te halen. Om de dag af te sluiten neemt het vijftal nog een heerlijk Duits broodje braadworst. Dat was in ieder geval het plan. Maar nu vindt niet alleen Erwin maar ook Patrick en het setje Demkes de hond in de pot. Geert neemt met een heel schijnheilig lachje het laatste broodje in ontvangst. Na een zeer geslaagde middag en met een heel goed gevoel keert het kwintet weer huiswaarts 

sportieve groet, Erwin Wamelink

Katja op het bankje, tussen enkele bejaarde mensen uit Wesel

Erwin Wamelink, ondanks prima presteren valt hij net buiten het podium met een vierde plaats

Papendal 6e Zorgmarathon 4,5 km - 18,11 minuten - 3e plaats (team)

De prijsuitreiking van onze derde plaats

IJzersterk optreden Estinea Runners bij 6e Zorgmarathon op Papendal

Op vrijdag 20 september vond op Nationaal Sportcentrum Papendal de 6^e editie van de SDB-Zorgmarathon plaats. Estinea had 3 teams van 10 atleten en atletes aangemeld voor dit hardloopevenement, bestemd voor medewerkers en vrijwilligers die werkzaam zijn in de zorgsector. Elk team bestond uit 10 lopers of loopsters, die elk een parcours aflegden van 4,2 kilometer, zodat er in totaal een marathon werd afgelegd.

De sfeer bij het vertrek was zeer relaxed, ondanks het feit dat er niet de opgegeven 30 deelnemers van de partij waren, maar 25. Dit betekende dus, dat een vijftal sportievelingen twee keer aan de bak moesten, maar dat mocht de pret niet drukken, evenals de gezonde wedstrijdspanning overigens. Vol goede moed zette de Estinea-selectie koers richting Papendal en waar het ene voertuig linea recta naar het schitterende sportcomplex reed, koos de ander voor een leuke toeristische route met een hoog cultureel gehalte en bijzondere wetenswaardigheden. We gingen echter natuurlijk wel voor de sportieve prestatie, dus de bestuurder kreeg steeds meer last van onrust aan boord en zweette peentjes, terwijl dit beter voor de wedstrijd bewaard zou kunnen worden. Afijn, er zijn meerdere wegen die naar Papendal leidden, dus met enige vertraging werd ook dit negental bij het hardloopterrein afgeleverd.

Eenmaal aangekomen, bleek het al een grote wirwar van sportieve zorgverleners,  die zich druk pratend, plassend en stretchend aan het voorbereiden waren. Bij ons eigen onderkomen aangekomen, werden we verwelkomt door niemand minder dan Gerard Nijboer zelf. De voormalige wereldtopper op de marathon is tegenwoordig adviseur bij de atletiekunie en als die je een hand komt geven voor de wedstrijd, dan werkt dat wel motiverend. Daarnaast was het ook duidelijk een signaal van de organisatie, dat de verwachtingen van de Estinea-runners hoog waren. De sfeer bij de mengelmoes van toppers en talenten werd  door alle indrukken beter en beter en niets stond goede prestaties in de weg, zo leek het.

Om 12.15 uur werd het startschot gegeven en gingen de eerste lopers en loopsters van de ruim 200 (!) teams van start voor hun run van 2 ronden met een totale lengte van 4,2 kilometer. Tenminste, dat was van tevoren aangegeven. Nadat de eerste tijden geklokt waren en de lopers hun verhaal konden doen, werd duidelijk dat het parcours selectief en dus pittig was en een lengte kende van 4500 meter en dat is dus wel even wat anders. Menig atleet sloeg direct in de stress, want de vooraf bepaalde eindtijd kon dus direct in de prullenbak en het hobbelige parcours zorgde tevens voor enige paniek.

Toen echter directeur Beatrijs van Riessen zich meldde om de Estinea-troepen toe te spreken, gaf ze in een peptolk aan, het volste vertrouwen in de deelnemers te hebben. De carrousel begon vervolgens pas echt te draaien en kwam langzaam maar zeker volledig op stoom. Terwijl het ene team knokte voor een plek in de top 10, leverden beide andere 10-tallen vol hardlooptalent eveneens individuele topprestaties, waarbij het aantal persoonlijke records bij bosjes sneuvelde. De naam Estinea viel meer en meer en toen de speaker eindelijk door had, hoe de naam van de organisatie werkelijk uitgesproken dient te worden, was het hek van de dam. Het team met de ervaren rotten, denderde de top 10 binnen, schoot door naar de vijfde plek en begon zich zelfs te mengen om de podiumplekken.

Juist op een dergelijk moment heb je iemand binnen je club nodig met natuurlijk overwicht. De Financial Controller himself, laten we hem voor het gemak Sjoerd noemen, deed het enige juiste wat je in dergelijke situaties doen moet: kalmte bewaren en daarnaast zo onopvallend mogelijk het thuisfront per mobiel informeren over de geweldige prestaties die er door de man- en vrouwschappen aan de dag worden gelegd. Intussen ook nog uiterlijk onbewogen, maar wel met een hartslag van tegen de 179 gewoon je eigen ding doen door uiterst geconcentreerd je wedstrijd lopen met de borst vooruit met een strak gezicht barstensvol zelfvertrouwen.

Het beloofde een loeispannende finaleronde te worden en dat werd het ook. Uiteindelijk werd het, mede gesterkt door de luide aanmoedigingen van het Estinea-peloton, een prachtige derde plek. De podiumprijs, in dit geval een eervolle vermelding, was een  ijzersterke teamprestatie. De Estinea-runners hebben zich tijdens de 6^e SDB-Zorgmarathon van de beste kant laten zien en uitstekende resultaten gescoord. De lopers en loopsters keken na afloop dan ook trots terug op een mooie dag, waarin gezamenlijk hard is gewerkt om Estinea op de kaart te zetten. En die opzet is volledig geslaagd!

Sportieve groet,

Frank Roos

Sjoerd Rooks

Tanja van Lochem en Joanne Groot Wassink

Varsseveld 3e Kramp Run 5 km - 19.34 min - 47e plaats

Cliënten en collega's van Estinea

Met de Kramp Run in Varsseveld staat voor mij al de tweede wedstrijd van deze week op het programma. Deed ik zondag tijdens de Burglauf in Borken (D) 19.35 minuten over de 5 kilometer, in Varsseveld loop ik een seconde sneller (19.34 minuten). Het gaat allemaal weer iets beter en de kilometertijden worden ook weer wat constanter.

Om klokslag half vijf verzamelen we ons, met collega's en cliënten van Estinea, op de Houtdreef in Varsseveld. Na het uitdelen van de startnummers en de shirtjes, wandelen we met 16 personen naar de start. Het is al gezellig druk in het dorp en rond de kerk is een prachtig decor gebouwd. We lopen ruim een kilometer warm, kijken nog even naar de jeugdlopen en begeven ons naar het startvak. Ik kan me van vorig jaar nog herinneren dat we hier in de warmte als 'haringen in een ton' stonden maar dit jaar hebben ze het beter voor elkaar. Toch zorg ik er wel voor om niet midden in het startvak te gaan staan, om de situatie van vorig jaar te voorkomen.

Na het startschot trekt het lange lint van atleten richting de bedrijven van de Svedex en Kramp, om dit jaar voor het eerst door beide fabriekshallen te lopen. Over het pad langs de monumentale boerderij 't Hofshuus gaan we de woonwijk en daarmee ook het dorp weer in. Het rondje om de kerk maakt deze wedstrijd extra speciaal. Honderden toeschouwers staan hier achter de dranghekken om hun bekenden aan te moedigen en de sfeer is hier dan ook uitstekend.

De eerste ronde kom ik in 9.55 minuten door, terwijl de tweede ronde 15 seconden sneller gaat, al is deze dan ook bijna 200 meter korter. Als deze mooie wedstrijd er weer op zit, begint het wat te regenen maar onder de verwarmde zonneschermen op het buitenterras van de plaatselijke kroeg is het nog goed toeven. een prachtig evenement zit er weer op!

Na mijn wedstrijd loop ik nog even de laatste kilometer met Michel mee, knap gedaan Michel!

Borken (D) 7e Burglauf 5 km - 19,35 min - 1e plaats M50

De start van de 5 kilometer

Voor de wedstrijd komen de 58 jarige Reinhard Rohra en Andreas Soppe, bij me en eerstgenoemde vraagt aan mij of ik hier al eens eerder mee gedaan heb. Hij heeft het gevoel dat we samen al eens op het podium hebben gestaan tijdens de Burglauf in Borken en dat hij me daarvan nog terug kent. Dat heeft hij goed gezien want drie jaar geleden won ik hier de Burglauf over 5 kilometer en werd hij derde. We praten met zijn drieën wat over de wedstrijd en wensen elkaar succes toe. Zie ook het verslag van 2010

De start is om 14.15 uur en we stellen ons op tussen twee bomen. Als ik zo om me heen kijk lijken de atleten steeds jonger te worden of zou dat aan mij liggen? Er wordt afgeteld en dan lopen we direct in de richting van de Burg, om daarna de straten en het buitengebied van het kleine plaatsje in te gaan. Voor de wedstrijd heb ik de ronde al een keer gelopen, dus ik weet wat me te wachten staat.

Bij de doorkomst na 2,5 kilometer lig ik op een zevende plaats en dat zal ook zo blijven. Ik wordt weliswaar nog door iemand ingehaald maar kan er zelf ook nog eentje pakken. Het begint weer wat fijner te lopen en de vorm begint ook langzaam terug te komen. Ik zet weer een tijd neer van onder de 20 minuten en daar ben ik erg tevreden over.

De eerste zes van het klassement van de vijf kilometer zijn allemaal jonger dan 18 jaar en dan is het niet gek dat je daar als 52 jarige net achter komt, zo hoort het in principe ook te zijn. Na de wedstrijd beloven Andreas en Reinhard om ook eens een keer in Nederland te gaan lopen. Ik zal ze ongetwijfeld nog eens tegen komen!

Andreas Soppe, Reinhard Rohra en Geert Wevers