Posts tonen met het label Rhenen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Rhenen. Alle posts tonen

dinsdag 9 juli 2024

Natuurgebied Kwintelooijen op de Utrechtse Heuvelrug

De trap in het natuurgebied

Kwintelooijen is een natuurgebied dat onderdeel is van de Utrechtse Heuvelrug, gelegen ten zuiden van Veenendaal in de gemeente Rhenen. Tegenwoordig beslaat het gebied in totaal 68 ha en is onder te verdelen in een natuurgedeelte (36 ha) en een recreatiegedeelte (32 ha). Het laatstgenoemde deel bevat vele mogelijkheden voor natuurgerichte en sportieve vormen van recreatie, denk hierbij aan hardlooptrainingen.

Het is een zeer divers gebied vanwege de afwisseling in vegetatiesoorten zoals heide, heischraal grasland, open pioniervegetaties, bloemrijk grasland, moerasvegetatie, naaldbos en loofbos. In 1950 begon men met de ontzanding van het gebied van Kwint en Looijen. De naam ‘Kwintelooijen’ is dan ook afgeleid van deze families die samen een twee onder één kap woning hadden aan de Oude Veensegrindweg. Het doel van de ontzanding was zand winnen voor de aanleg van snelwegen en stadswijken.

Aan het begin van de week is Tom een dag bij ons op bezoek op ons vakantiepark. In de middag vraagt hij of ik nog zin heb om een eindje te lopen en dat heb ik natuurlijk wel. Hij heeft een route van een collega gekregen die er al eens gelopen heeft. De route begint aan de andere kant van de weg bij ons park en direct vanaf het begin zijn er weinig kilometers meer bij, die echt vlak zijn. Nu is klimmen al nooit mijn sterkste kant geweest en ik moet dan ook een aantal keren een eindje wandelen om op adem te komen en mijn hartslag weer wat te laten zakken.

Enkele kilometers voordat we weer bij het park zijn denk ik het ergste wel te hebben gehad maar duikt de bekende trap van natuurgebied Kwintelooijen met 169 treden voor onze neus op. Nadat we boven zijn en een hoogteverschil van 50 meter overbrugt hebben, is een prachtig uitzicht over de Gelderse Vallei ons cadeau. Na het lopen heb ik niet meer zoveel gedaan maar Tom had nog genoeg energie over om met de wielrennersfiets terug naar zijn huis in de stad Utrecht te fietsen.

zaterdag 11 maart 2017

Verslag en foto's van de 11e Galgenberg Marathon in Rhenen

Walter Vaags (geel shirt) op de beklimming van de mooie trap
Eigenlijk had ik in de tuin aan de slag gemoeten, maar door leveringsproblemen werd dat uitgesteld. De Sallandtrail was volgeboekt en daar ben ik bovendien al vaker geweest. Maar het zou heel mooi weer worden, jammer om niets te doen dus. Toen een paar van mijn AVA-maatjes vroegen of ik meeging naar de Galgenbergmarathon, was de keus snel gemaakt. Het is een groepsloop, geen wedstrijd, en ondanks dat ze het geen trail noemen is het bijna helemaal onverhard. Perfect als lange trainingsloop dus. Zaterdag 11 maart stond ik daarom al ruim op tijd klaar bij het clubgebouw en al snel was iedereen er. Na de gebruikelijke selfie vooraf verdeelden we ons over de auto’s en vertrokken we. Het zou een mooie dag worden, maar zo vroeg in de ochtend was het nog koud. Twijfels alom over de kledingkeuze van de dag. Ik had van alles in mijn tas gegooid. Korte broek stond vast, maar wel of geen iso-shirt er onder? Ook de anderen waren er nog niet helemaal uit. Genoeg stof om over te praten dus onderweg. Nadat we aankwamen bij Residence Rhenen werden we hartelijk ontvangen door de organisatie. Gratis koffie en een plakje cake, dat ging er wel in. Het was niet heel druk, maar wel gezellig. De organisatie wil lekker kleinschalig en persoonlijk blijven en er mogen er dan ook niet meer dan 100 meedoen. De deelnemers zijn verdeeld in een aantal startgroepen, gebaseerd op de tijd die je op een vlakke marathon kunt lopen. De hele weg loop je achter een tweetal voorlopers aan die de weg kennen en blijf je als groep bij elkaar. Met AVA-maatjes Walter, Evelien, Hans en Wim bij mij in de groep wist ik in ieder geval zeker dat ik niet eenzaam zou worden, voor de rest zou het vast ook wel loslopen.

Na de start liepen we meteen in een stevig tempo weg. De voorlopers waren weliswaar al ruim de 65 jaar voorbij, maar dat bleek niet uit hun lopen. Respect voor deze mannen. Het parcours heuvelde flink en na een aantal kilometers mochten we ook nog een mooie trap beklimmen. Prachtige uitzichten over de wijde omgeving, een klein momentje om te kijken, en weer door. De temperatuur was eerst niet heel hoog en ik was blij met mijn isoshirtje. Na een uurtje kwam de zon beter door en begon ik het toch warm te krijgen. Dan is zo’n rugzakje toch wel heel handig. Niet alleen mijn eigen shirtje, maar ook een jackje van Hans kon er zo in weggemoffeld worden. De verzorging werd wel heel serieus genomen tijdens deze loop. Vijf verzorgingsposten waar we werkelijk in de watten werden gelegd, het trailgevoel was hier wel heel duidelijk aanwezig. Water, thee, cola, sportdrank en een keur aan lekkere dingen om te eten. Mijn favoriet voor de dag was denk ik de stukken stroopwafel of de blokjes kaas. Maar voor iedereen was er wel wat lekkers te vinden. Even lekker eten en drinken, evt. sanitaire stop en weer door. De voorlopers wachtten nergens op.

Het tempo bleef strak de hele weg en de hele groep bleef goed bij elkaar. Pas in het laatste stuk begon het bij klimmen een beetje uit elkaar te vallen en moesten we soms even wachten. De stemming zat er ook de hele weg goed in. Lekker doorlopen en toch nog kunnen kletsen met iedereen, dat is toch wel de beste manier om zo’n tocht te doen in mijn ogen. Er waren meerdere (ultra)marathonlopers met heel veel wedstrijdervaring en dus mooie verhalen. Ook een flink aantal trailrunners die her en der mooie evenementen gedaan hadden of op de planning hadden. Geen enkele reden om over zware onderwerpen als de aankomende verkiezingen te praten dus.  Ook werd er best veel verteld over het gebied waar we doorheen kwamen. Ook nog wat cultuur opgestoken dus. Bij de finish stonden de andere AVA-maatjes al te wachten en we konden nog even een pittige tomatensoep van het huis nuttigen voor we naar huis gingen. Het plan om nog snel even mee te doen met de estafette van de T&F op de baan werd helaas de grond ingeboord doordat we te laat terugkwamen bij de club. Hadden we net iets harder moeten lopen in de marathon denk ik. Maar alles bij elkaar een geweldige dag weer. Een aanrader, die Galgenbergmarathon.

Klik op de link voor de foto's van de organisatie



Andre Bleumink
van links naar rechts Evelien Hillen, Roel Somsen, Hans Sielias, Walter Vaags, Andre Bleumink, Wim Brinkman en Gerrit Dijkslag

zaterdag 21 januari 2017

Foto's van de Kwintelooyen Winterrun in Rhenen

Net voor de start
Het nieuwe parcours over de Utrechtse Heuvelrug bestaat uit één of twee rondes. Het kent een aantal mooie klimmetjes en heerlijke afdalingen. Onderweg kun je genieten van de mooie natuur van de Gelderse Vallei. Met dank aan de sponsoren gaat 100% van het inschrijfgeld naar het werk van Kindsponsororganisatie Compassion in Oeganda.

Klik op de links voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

allerlei

5 kilometer

10 kilometer - deel 1

10 kilometer - deel 2

10 kilometer - deel 3

site organisatie
Ja, hij was er weer.....

zaterdag 5 maart 2016

Verslag van de 10e Galgenberg Marathon in Rhenen

van links naar rechts Martin Hengevelt, Peter Kroesen en Roel Somsen
Samen met Peter en Roel zijn we op zaterdag 5 maart om 07.00 uur vertrokken om in Veenendaal de Galgenbergmarathon te lopen, volgens Peter de mooiste marathon in Nederland. Aangekomen bij residence Rhenen werden wij hartelijk ontvangen door de organisatie (loopgroep Veenendaal), waarbij ons een kop koffie werd aangeboden door de bediening van het restaurant. Buiten werden nog een aantal groepsfoto’s gemaakt en daarna kon er gestart worden. Roel startte in de 4e groep die om klokslag 09.00 uur vertrok, onze groep, de 2e startte om 09.18 uur. 

Toen we vertrokken was iedereen nog lekker aan het babbelen, na een tijdje werd het best wel pittig waar onder andere de Amerongense berg en de beklimmingen van de Utrechtse Heuvelrug moesten worden gelopen. Gelukkig was het weer prima maar door de regen van de vorige dag waren de paden behoorlijk modderig. Onderweg 5 keer een kleine pauze om te drinken en al die lekkere dingen te proeven, zelfs blokjes kaas. Na 43 km en 4 uur 35 weer terug, netjes de schoenen buiten en binnen werd ons een heerlijke kop soep gereserveerd. Een pittige maar vooral een hele mooie marathon.

Sportieve groet, Martin Hengevelt

fotoalbum

site organisatie



zaterdag 15 maart 2014

Foto's en verslag van de 8e Galgenberg Marathon in Veenendaal

van links naar rechts Marieke Prinsen, Henk Lammers, Gerrit te Lindert, Peter Kroesen en Tracey Jewell. Op de hurken Wim Brinkman
Vanmorgen vroeg vertrokken enkele leden van AVA'70 naar Veenendaal om mee te doen aan de Galgenberg marathon. Deze trainingsmarathon loopt bijna alleen maar door het bos en er zitten een paar stevige heuvels in onder andere de Grebbeberg en de Utrechtse Heuvelrug. Om 9.00 uur startte de eerste groep en de bedoeling van deze loop is dat je bij elkaar blijft in de groep die je qua snelheid hebt opgegeven. Na goed 4,5 uur waren Wim Brinkman, Tracey Jewell, Marieke Prinsen, Gerrit te Lindert, Peter Kroesen en Henk Lammers weer terug. Het was een mooie loop en onderweg werden ze prima verzorgt, weer 42 kilometer erbij.

Klik op de link voor de foto's van Tracey Jewell

fotoalbum

site organisatie
Tracey Jewell
Henk Lammers
De route van vandaag

zaterdag 2 maart 2013

7e Galgenberg Marathon in Rhenen

Peter, Hans, Wim en Gerrit - ze waren in een tijd van vier uur weer terug
De Galgenbergmarathon is geen wedstrijd, maar een marathon waar in een groep wordt gelopen, onder leiding van een aantal mensen die het tempo aangeven en natuurlijk ook het parcours kennen. 

Het parcours is heuvelachtig en gaat voor ongeveer 90% over bospaden en voor ongeveer 10% over verharde wegen. Er wordt gemiddeld 10 km per uur gelopen, heuvel op wat langzamer, heuvel af wat sneller. Ieder loopt voor eigen risico. Het is een z.g. wilde loop, er is geen organisatie en er is dus ook geen organisatie verantwoordelijk.

Om deel te kunnen nemen, moet een marathon over een vlak parcours in een tijd van ongeveer 4 uur tot maximaal 4.15 kunnen worden gelopen. Het parcours is niet vergelijkbaar met dat van een vlakke marathon over de weg. Bij het inschrijven wordt gevraagd om de geschatte tijd over dit parcours. 

De naam Galgenberg is ontleend aan een heuvel in de buurt van Amerongen, waar eeuwen geleden een executieplaats was, tijdens de loop zullen we even stil staan bij "onze naamgever". 




Hoogteprofiel van de Galgenberg Marathon

dinsdag 6 november 2007

Klassement Gelders Looppaspoort na de negende wedstrijd


De start van de Bergrace by Night
Na de negende wedstrijd van het Gelders Looppaspoort, de Bergrace by Night van Wageningen naar Rhenen, is er in het klassement helemaal niets veranderd. In verhouding tot de andere wedstrijden vielen hier dan ook niet genoeg punten te verdienen en liepen bijna alle atleten in deze wedstrijd de minste punten bij elkaar. 

Met nog één wedstrijd te gaan, de Montferland Run in ‘s-Heerenberg op zondag 2 december, zal er in het klassement maar weinig meer veranderen en eindig ik op de derde plaats.

vrijdag 2 november 2007

Rhenen Bergrace by Night 7,6 km – 30,13 min – 4e Plaats 45+

Rhenen Bergrace by Night
Ruim op tijd waren Theo, Heidi en ik aanwezig in Ouwehands Dierenpark in Rhenen om onze startnummers op te halen. Daarna vertrokken we met een bus richting onze startlocatie. Ik heb al veel wedstrijden gelopen maar nog nooit had ik aan een wedstrijd deelgenomen die zo laat op de avond begon. Na de warming-up op de Markt in Wageningen, met veel muziek en een gezellige sfeer, starten om precies 22.00 uur eerst de vrouwen aan de Bergrace by Night.

Tien minuten later mochten wij van start om de 7,6 kilometer van Wageningen naar Rhenen te lopen. Na de eerste kilometer in de verlichte binnenstad, loop je de donkere dijk op. Dat was wel even wennen maar het was goed te doen. Niet veel later haal je de eerste vrouwen in, die soms met zijn vieren naast elkaar liepen. Dat was wel even uitkijken omdat je dan soms bijna in de berm moest passeren.

De laatste kilometer is het mooiste gedeelte. Je loopt dan de Grebbeberg op, die aan beide kanten verlicht is met honderden waxine lichtjes wat een prachtig gezicht is. Net boven het half uur kwam ik tevreden over de finish.

Theo Stronks liep een tijd van 35,54 minuten, die hem een derde plaats in zijn categorie opleverde. Heidi Wohlan liep een tijd van 47,10 minuten. Na afloop was er in het Jungle restaurant nog een gezellige sfeer met live muziek en hebben we ook nog even de 12,6 kilometer lopers van AVA’70 aangemoedigd. Om bijna half twee 's nachts reden we het dorp Aalten weer in.