Foto's trainingskamp AVA'70 jeugd in Saarbrücken

De AVA'70 groep op de atletiekbaan in Saarbrücken

Een sfeerimpressie van het trainingskamp van de AVA'70 jeugd afgelopen week in Saarbrücken

Klik op de link voor de foto's 

fotoalbum

Snoepzakken-productie AVA'70 komt weer op stoom

Het is inmiddels december en dat betekent……. Snoepzakkuh!

Na een raar en bijzonder (jubileum)jaar, wil het T & F-team 2020 toch in stijl afsluiten. Evenals voorgaande jaren wordt dit gedaan met de inmiddels bekende snoepzakkenactie. Het T & F-team heeft wederom Jorick Wubbels van SPAR Bredevoort bereid gevonden om hierbij een flink aandeel te sponsoren. De opbrengst van de actie gaat naar het jaarlijkse trainingskamp, dat hopelijk in mei 2021 zal gaan plaatsvinden. Er zijn normale, goed gevulde snoepzakken, maar ook peuterzakken. De prijs is slechts 2 euro per zak.

Het ophalen van de zakken kan op woensdag 30 december tussen 10.00-16.00 uur bij AVA`70, uiteraard volgens de geldende coronamaatregelen. Dit betekent dat er bij de accommodatie een drive-thru wordt ingericht. Als service worden bestellingen van minimaal 10 zakken deze dag thuis afgeleverd. De betaling kan contant of er wordt een tikkie gestuurd. Tevens kan er bij AVA`70 met de PIN worden betaald.

Het clubhuis van AVA`70 heeft momenteel veel weg van een heuse snoepfabriek, waarbij alle ruimtes optimaal worden benut als opslag.  Inmiddels komen de bestellingen goed op gang en de teller loopt dagelijks verder op.  Snoepzakken-coördinator Tim Mengerink hierover: “op dit moment zijn er, na een vlugge telling, een dikke 700 zakken verkocht, maar het zal me niet verbazen als het er intussen al flink meer zijn. Vorig jaar gingen er ruim 3000 van de hand en we hopen natuurlijk stiekem, dat we dit aantal ook nu weer kunnen scoren. Tot 28 december a.s. kunnen bestellingen worden geplaatst, zodat het team van inpakkers ook voldoende tijd heeft om alles op tijd klaar te hebben. Om de snoepzakken te bestellen, hoef je overigens geen lid van AVA`70 te zijn. We kunnen ons voorstellen dat bedrijven het misschien wel leuk vinden, om de kinderen van  werknemers te verrassen met een snoepzak. Maar dit geldt natuurlijk ook voor een club, school of buurtvereniging die dit willen gaan doen.

Neem vooral contact met ons op, dan maken we dit keurig in orde!”

Voor vragen of bestellingen kan er contact worden opgenomen met:

Tim Mengerink

T: 06-36535794

E: timmengerink@live.nl

AVA'70 jeugd geniet en ziet af in Erbach(D)

46 atleten van het Track & Field Team trokken naar het midden van Duitsland voor een zesdaags uitje

Zwoegen, zweten, slapen, eten en sporten. Je zult het jaarlijkse trainingskamp van AVA ’70 kunnen verwarren met een strafkamp maar de atleten hebben er duidelijk zin in. Dit jaar trokken 46 atleten van het Track & Field Team naar het midden van Duitsland voor een zesdaags uitje, waarbij de sobere leefstijl van hierboven aan bod kwam. Daarnaast mogen we onze persoonlijke reisleiders van Ditax ook niet vergeten, die we inmiddels als vaste waarden bij het gezelschap kunnen voegen.

Het is maandagmiddag even na drieën als de hardlopers zich voor het eerst in sportkleding hijsen in het epicentrum van het kamp: de jeugdherberg van Erbach. De toon wordt gezet als na een duurloop en teambuildings-oefeningen een nieuw onderdeel op het menu staat, wat het hele kamp op zijn kop zet. Spelleider Gertjan gooit een heus moordspel op tafel, dat meteen erg serieus wordt opgevat door de potentiële moordenaars. Het reglement is simpel: je krijgt een kaartje met een naam van een teamlid en die moet je zonder getuigen vermoorden. Dit idee sloeg als een bom in bij de groep en zorgt voor een nog actievere werkhouding. In een sprint-à-deux bleven Tijn en Sam B. over en had eerstgenoemde het lootje gelegd.

Door de vele regen in Hessen moesten de sporters op de maandagavond uitwijken naar binnen voor een geïmproviseerde barbecue. Het weer deerden Gertjan en Jerrel niet, want die namen de ondankbare taak op zich om in de regen het vlees te grillen. Op dinsdagmiddag presenteerden de werklui van ons onderkomen zich en konden we daar aanschuiven voor de broodnodige voeding. Dit was zeker nodig, want die middag stond er een pittige baantraining op het programma. Tot vreugde van de T&F-ers was de atletiekbaan gauw gevonden en konden we zonder te veel wandelmeters beginnen aan de loopafstanden. De jonge talentjes kregen 600-tjes voor de kiezen, terwijl de ouderen hun vorm bewezen op de kilometer. De frisse benen maakten in de namiddag plaats voor gevoelige kuiten en ook voortekenen van fikse spierpijn werden gegeven. Desalniettemin stonden de jongsten na de training klaar voor een potje voetbal.

De volgende inspanning moest worden geleverd in de bossen van Erbach. Een steile beklimming boezemde de atleten angst in de benen. Deze, op voorhand gevreesde, kuitenbijter, moest een keer of tien worden bedwongen. Het melkzuur kwam halverwege de training al bij de atleten uit de oren maar natuurlijk brachten alle atleten de training tot een goed einde, wat het groepsgevoel nog maar eens versterkte. De deelnemers aan de heuvelsprintjes concurreerden als in een 1500 meter finale en liepen werkelijk het snot en opspattend modder voor ogen. Nadat iedereen was uitgerust aan de bosrand van het meer konden de sportievelingen in duurlooptempo weer terug naar de jeugdherberg, waar een warme lunch op de planning stond. 

Die middag bleven de hardloopschoenen in de kast, want toen werd ruimte gemaakt voor wat ontspanning. De AVA ’70-lui trokken naar het plaatselijke zwembad, waar ze heer en meester waren en hun spring- en zwemkunsten konden laten zien. De krachttrainingen van Mees kwamen tevens goed van pas, want de enthousiastelingen stonden in de rij om als gewichten de lucht in te worden gegooid. Nadat even na zevenen de honger werd gestild met broodjes knakworst, werd de verjaardag van onze Tim gevierd. De goedgemutste 12-jarige werd overvallen met taart en cadeaus en hoefde vanzelfsprekend even later niet mee naar de supermarkt.

’s Avonds konden we genieten van een vermakelijke presentatie over placebotape, verzorgd door Europees kampioen Obstacle Run Barend Westervelt. Zijn fascinatie over het Amerikaanse wondermiddel tegen spierpijn werd niet altijd even serieus opgevat en leidde tot een beginnende bonte avond met reclameslogans. De vier ‘overlopers’ binnen het stel werden nog even aan de tand gevoeld over hun leus ‘helden van de toekomst’. (De studenten gaan elk jaar mee op kamp omdat ze oorspronkelijk lid van buurtvereniging Atletico ’73 waren, echter verlaten ze achter elkaar – om onduidelijke redenen – deze sympathieke vereniging). “Helden van de toekomst? Dat moet nog maar blijken!”, was de gevatte opmerking van ondergetekende. Gitaristen Jop en Stef vermaakten de groep met muziek en kregen vooral Jerrel luidkeels aan het meezingen. Na een korte lachtherapie verzorgd door het duo Wamelink en Balke, werd de pret gedrukt met een enkeltje naar bed.

De vrijdagmiddagtraining was vrijgemaakt voor Barend, die een uurtje bootcamp had ingelast. Voor de eerste oefening verplaatsten we ons naar de klimwand bij de herberg, waar de armen werden versterkt. Buikspieroefeningen, hardlopen, balstoten: het kwam allemaal aan bod bij deze krachtsinspanning. Met een zware kruiwagenrace verplaatsten we ons door de straatjes van Erbach, totdat er een flinke puist opdoemde. Opperbaas Barend verdeelde de groep in tweetallen, die elkaar de heuvel op moesten tillen. Een enkeling zakte letterlijk door zijn of haar hoeven, tot hilariteit van de anderen.

De fanatieke C&D junioren, inclusief enkele anderen die zich daarbij voelden aangesproken, moesten noodgedwongen worden geremd en vanwege het hoge aantal (hoogte)kilometers werd op de dag van vertrek een alternatieve training ingelast. Terwijl de ouderen in de natte sneeuw de laatste hoogtemeters maakten in de vorm van een wisselduurloop, speelde de rest een potje Weerwolven. Dit onderdeel werd in actieve vorm afgewerkt, want er kon uiteraard geen uitzondering worden gemaakt en van de trainingsschema’s worden afgeweken.

In no-time had iedereen de spaghetti achter de kiezen en begon de motor van ons luxe vervoersmiddel te pruttelen. In een kleine 5 uur, inclusief een korte pauze bij de Subway, stapte de delegatie weer uit bij de AVA ’70-basis en werden de ervaringen hoogstpersoonlijk gedeeld met het thuisfront. De atleten zijn weer klaargestoomd voor het nabije baan- en wegseizoen, waarbij de zware trainingen zijn vruchten moeten afwerpen.

Tijn Piest

Video van het Track & Field Kamp van de jeugd van AVA'70 in Erbach(D)

De beelden zijn gemaakt door Joppe Roos (J.R. Productions)

Foto's van het Track & Field Kamp van de jeugd van AVA'70 in Erbach(D)

Enkele jeugdleden van AVA'70

Klik op de link voor de foto's van Hans Prinsen

fotoalbum

Wat deed Running Team Liemers in Griekenland?

Running Team Liemers bezig aan een zware baantraining

Running Team Liemers, de trainingsgroep van coach Titus Fierkens, met atleten zoals Frank Futselaar en Saskia Weinans, streek vorige week neer voor een trainingskamp in Griekenland. Waarom Griekenland? We stelden Saskia Weinans (recentelijk 9e bij het NK 10 km in Schoorl) een paar vragen.

Je bent met je trainingsgroep op trainingskamp geweest in Griekenland. Waarom daar?

“Onze trainingsgroep is inderdaad naar Griekenland op trainingsweek gegaan. We verbleven in Loutraki, niet een plek waar tot nu toe vaak mila-groepen heen zijn geweest, daarom waarschijnlijk ook wat opvallend. Wij hebben een teamgenootje in Korinthe wonen, dit ligt vlak bij Loutraki. Afgelopen zomer is zij voor het eerst bij ons komen meetrainen en ook afgelopen november heeft ze weer 1,5 week meegetraind. Super tof! Nu waren wij uitgenodigd om ook eens te kijken hoe het bij haar was.”

De lokale middenstand sponsorde jullie stage. Hoe zat dat precies?

“Jenny Papadimatou woont dus in het Griekse Korinthe. Ze traint hier op schema’s van Titus en krijgt hulp van de Griek Panos Theocharis. Hij helpt haar met allerlei dingen, zo ook met het naar Nederland komen. Deze keer heeft hij geregeld, met ondersteuning van de lokale middenstand, dat wij daar konden komen. We voelden ons echt heel thuis en eigenlijk ook wel een beetje VIP. Toen we aankwamen stond er onmiddellijk een bus voor ons klaar waarin Dimitrios Leisos ons naar het hotel bracht en samen met Maria Petrou ons eigenlijk de hele week overal mee naar toe heeft genomen. Het was echt heel bijzonder. De mensen waren onwijs hartelijk en blij dat zij ons konden helpen op deze manier! Wij zijn ze dan ook heel dankbaar. Ook het hotel was top geregeld en inclusief ontbijt. Lunch en diner werd geregeld en hierbij hadden we keuze uit verschillende restaurants.”

Trainde je heel anders of veel meer dan thuis? Wat was de zwaarste training?

“We hebben daar wel wat meer gedaan dan thuis, omdat we ook allemaal vrij waren en ons even helemaal konden focussen. Doordat alles dus al was geregeld en we zelfs niet over vervoer of eten hoefden na te denken was dit goed mogelijk!

De zwaarste training was denk ik voor de meesten de tweede baantraining. Een groot deel van de groep ging voor het eerst dit seizoen op spikes lopen. Ik zelf niet, maar het tempo lag wel een stuk hoger dan de afgelopen wintertrainingen, een echte training richting het baanseizoen. Omdat we de dag ervoor kracht hadden gedaan begonnen we ook allemaal met de nodige spierpijn, wat het er niet makkelijker op maakte! Toch was het voor een ieder een top training!

De allermooiste training was absoluut de training bij het meer die we op zaterdag hebben gedaan. We hebben hier tempoblokken afgewerkt en zijn vervolgens even met de beentjes het water ingegaan om daarna heerlijk te gaan lunchen met een prachtig uitzicht. Voor ons allemaal een van de mooiste ervaringen.”

Was het een succesvol trainingskamp?

“Het was echt een heel succesvol trainingskamp, zoals ik al zei konden we ons echt helemaal focussen. Dit heeft ook bijgedragen aan dat niemand pijntjes had of echt te moe was om een training goed door te komen. Dat iedereen zo goed draaide hadden we nog niet eerder meegemaakt, dus dat was zeker een groot succes! Kortom een perfecte locatie met perfecte omstandigheden. Wij hebben enorm genoten en zouden het dan ook zeker aan andere groepen aanraden!”

Waar gaan we je binnenkort in actie zien?

“Aankomende zondag zal ik deelnemen aan de Parelloop. Samen met Daan, Frank, Robin en Bregje zal ik naar Brunssum afreizen.” (bron)

Verslag jeugd AVA'70 van het weekend in de Koog op Texel

De  jeugd van AVA'70 op Texel

Een super gezellig Ava-weekend op Texel

In het laatste weekend van augustus was het dan eindelijk zover. Van vrijdag 24 t/m zondag 26 augustus 2018 werd de 2e editie van 'AVA meets Texel' gehouden. Een weekend vol gezelligheid, zo'n 3 en een half uur reizen van de AVA '70 basis. Het is nog voor 09:00 uur als iedereen zich meldt bij de atletiekbaan. De koffers, tassen en appeltaarten worden de bus ingeladen. Een mooi gezelschap C&D junioren en leden van Team Happy Code, 56 in totaal, neemt plaats in de bus van Ditax-chauffeur Frank. Eenmaal in de bus blijkt de stemming er al goed in te zitten en zo vertrekken we richting Den Helder. Na een korte boottocht van slechts een kwartier komen we aan op het grootste Nederlandse waddeneiland en naderen we onze bestemming: Groepsverblijf Zwaluwhof Texel, gelegen in De Koog. Hier worden de kamers van de accommodaties verdeeld en alle spullen uitgepakt. Diezelfde dag worden nog wat inkopen gedaan en rond 19:00 uur kan iedereen genieten van een lekker bord patat met een frikandel of kroket. Binnen wordt het spel Weerwolven gespeeld, voordat iedereen uiteindelijk in slaap valt.

De tweede dag begint met een duurloop naar het strand en weer terug. De diehards strijden tegen de kou en duiken de zee in. Uit ervaring is het wel lekker in het zoute water van de zee, maar aan de kant slaan de rillingen je op de rug. Bij terugkomst staat het deel die bij het verblijf bleef al te wachten op het ontbijt. Ook wordt alvast brood gesmeerd voor 's middags, want er staat een bezoekje aan Ecomare op het programma. Bij dit centrum voor wadden en Noordzee kunnen niet alleen jonge en zieke zeehonden bewonderd worden, maar ook (bruin)vissen en roggen zijn te vinden. Tussendoor loopt een deel van de groep ook een leuke wandeltocht door de duinen. Onze buschauffeur vervoert ons vervolgens naar de kust, waar de voeten even kunnen worden gekoeld. Daarna kan nog even het centrum bezocht worden en arriveert iedereen weer bij Zwaluwhof. Terwijl een groep aan het voetballen is, wordt ook alles voor de BBQ klaargezet. Nadat iedereen een worstje en een hamburger op heeft, verplaatsen we ons naar het kampvuur voor gitaarspel, marshmallows en gezelligheid. Hier wordt de laatste avond afgesloten.

Op zondag begint de dag met het ontbijt en vervolgens het opmaken voor de wedstrijd. Jazeker, tijdens dit Texelkamp wordt er meegedaan aan de 'Turfveld Zomercross' in Den Burg. Als we met de bus aankomen bij 't Turfveld, moeten de deelnemers verrassend en verbaasd hebben opgekeken hoe de geelhemden met 50 atleten bij de inschrijftafel verscheen. Hier mag iedereen alvast een vaantje pakken en kunnen de deelnemers een inschrijfbriefje (fungeert als startnummer) invullen, die ze om hun arm kunnen bevestigen. Het is een leuke crosswedstrijd met heuveltjes door het Texelse bos. Het grootste deel van de AVA '70 delegatie kiest voor de 4150 meter, die wordt gewonnen door onze eigen Michiel. Naast de podiumplekken worden bij de verloting na afloop o.a. waardebonnen en een shirt gescoord. In de bus krijgt iedereen een welverdiende medaille en daarna kunnen we nog één keer de zee in bij Paal 19,5.

Nadat iedereen een broodje knakworst en een kommetje soep achter de kiezen heeft en het brood voor onderweg is gesmeerd, werken we met z'n allen net zo lang door tot alles er weer spic en span uitziet. Nog voor 16:00 uur laten we De Koog achter ons, om vervolgens de boot op te rijden. De herinneringen aan Texel blijven, terwijl we steeds verder naar het vaste land varen. Door alle afleiding op de terugweg rijden we in no-time weer het complex van onze eigen club op en moeten we helaas afscheid nemen van dit leuke weekend. Texel, Team Happy Code, de C&D junioren en de deelnemers aan de Carwash: onwijs bedankt voor dit super gezellige, sportieve en fantastische AVA-weekend! We hadden regen en zon, maar dit deed de pret niet bederven. Texel...see you later!

Tijn Piest (12 jaar)

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 192

Zwitsers, Duitsers, Italianen, Oostenrijkers en een drietal Hollanders

Een droomweek in Zuid Tirol

Het paradijs bestaat! Dit is ongetwijfeld de droom van iedere hardloper, een trainingskamp in de wonderschone Dolomieten (Italië). De trainingsweek vordert in rap tempo en het aantal gelopen kilometers overstijgt ruimschoots het normale. Deze georganiseerde hardloopvakantie biedt meer dan een gewone hardloopziel aankan. Het is overweldigend!

Eigenlijk is het concept heel simpel. Trainen, eten, rusten, trainen, eten, rusten…… Als je dit op voorhand hoort, veer je niet direct op in je stoel. Echter, het is grandioos. De trainingen staan onder leiding van de 66-jarige Albert Rungger, een goedlachse kerel die het klappen van de zweep kant. Als je denkt dat deze middenzestiger de trainingen vanaf de zijlijn aanschouwt, heeft het volledig mis. De beste man is top fit en pijlsnel. Als zestiger liep Albert de halve marathon nog in 1.16 uur. Zijn persoonlijke besttijd staat nog een kwartiertje scherper. Alle oefeningen doet hij zonder moeite voor en op de yogamat beweegt hij zich voort als een slangenmens. Aan het eind van de ochtendtrainingen sprinten we nog een aantal keer een steile trap op met 180 treden. Op een ochtend loop ik vlak achter de oude baas. Terwijl hij pratend naar boven sprint, staat bij mij het kotsen nader dan het lachen. Hij deelt nog een paar tips uit, ik probeer op hetzelfde moment de opkomende bloedsmaak te negeren. Ik heb mij één ding voorgenomen deze week: ik loop mezelf nog liever het ziekenhuis in dan dat ik verlies van deze bejaarde man. De ochtendtraining duurt ruim een uur en bevat naast een duurloopje (3 tot 5 kilometer) vooral veel loopscholing. De middagtraining gaat er iets harder aan toe. Een pittige maar onbeschrijflijk mooie duurloop in de bergen of een lange intervaltraining op de baan, de trainingen worden immer afgesloten met een paar vreselijke rek- en strekoefeningen op het welbekende – en vaak vervloekte - matje.

Na de trainingen kun je in het hotel de broodnodige rust pakken. Een paar baantjes trekken in het zwembad, uitbuiken in de sauna of stiekem een dutje doen in de tuin, het kan allemaal en altijd met een uitzicht als een ansichtkaart. Als je denkt dat dit alles is, heb je het eten nog niet geproefd. Hier kan menig sterrenrestaurant een puntje aan zuigen. Na het uitgebreide ontbijtbuffet verlaten de meesten kruipend de eetzaal, de ogen zijn vaak groter dan de maag… ’s Avonds vergapen de atleten zich likkenbadend aan het 3-gangen diner. Je bent hier de Koning te rijk.

De organisatie is in handen van de hoteleigenaren, Christian en Birgit. Buiten het feit dat ze hun gasten van alle gemakken voorzien, trainen ze zelf fanatiek mee. Zonder moeite overigens, Christian en Birgit, respectievelijk 2.35 uur en 3.01 uur op de marathon, spreken zelf een leuk woordje mee in de hardloopwereld.

Namens Ava’70 zijn Denise en Rob van de Donk, Mathias Welz en ondergetekende aanwezig. In totaal bestaat de groep uit 23 personen. Zwitsers, Duitsers, Italianen, Oostenrijkers en een drietal Hollanders. Mathias loopt komende zaterdag de Stelviomarathon, gas terugnemen kent Mathias niet. Afgelopen week liep hij al een loodzware halve marathon en deze week heeft hij ook nog, tussen neus en lippen door, tweemaal een trainingen van dertig kilometer afgelegd (beide keren zo’n 1500 hoogtemeters). Rob, Denise en ik houden ons rustig en volgen het normale programma……. Hoewel de week nog niet ten einde is, heb ik al één ding besloten: ik kom hier terug!

Video van het Track&Field kamp in Daun (Duitsland)

Van 29 april t/m 4 mei 2018 hadden de atleten van het Track and Field Team van atletiekvereniging AVA '70 in Aalten het jaarlijkse trainingskamp in het plaatsje Daun (Eifel, Duitsland). Hier werd elke dag twee keer hard getraind en waren het hele leuke dagen in het mooie, heuvelachtige Daun. De beelden zijn gemaakt door Tijn Piest.

Verslag van het Track&Field kamp in Daun (Duitsland) - deel 3

De muzikale talenten van AVA'70

Trainingskampjournaal dag 5 & 6 (Tijn Piest)

Dag 5:

De laatste twee dagen zijn helaas alweer aangebroken. De dag begon met het ontbijt en het inpakken van de lunchpakketten en nadat de hardloopkleding was aangetrokken kon de training beginnen. De jongeren gingen richting het inmiddels bekende parkje voor 2 potjes vlaggenroof met Erwin. Het hele bos werd uitgekamd om de vlag te vinden en de moeilijkste plek was toch wel verstopt onder een jasje in het gras. De ouderen begonnen aan een duurloop door het mooie landschap van de Eifel, die vervolgens werd afgemaakt met core-stability van Mart in het gras.

In de middag werd na een pittige klim omhoog de atletiekbaan gevonden voor de laatste baantraining. Na ruim 30 minuten opwarmen begonnen de oudsten aan 15x200 meter en stond er voor de iets jongere sporters 100 meter op het programma. Op verzoek werden ook de hordes neergezet en hiermee kon ook geoefend worden. Het was ook een technische middag; Mick, Bjorn en Gertjan oefenden met polsstokhoogspringen, Elisanne pakte de kogel erbij, Mees ging speerwerpen en tussendoor werd er gevoetbald op het veld. Op de terugweg naar de herberg werd al uitgekeken naar de afsluitende barbecue en daar moest nog vlees voor worden gehaald. Zo’n anderhalf uur later zat iedereen, onder genot van geweldig gitaarspel van Jop en Stef, aan een braadworst, stokje, rundvlees en frikandel. Na het eten werd het doosje Weerwolven opgehaald en was het ontdekken van de Weerwolven het motto van de burgers. De laatste avond werd wat later de BBQ ontstoken en gingen de 68 ogen dicht.

Dag 6:

Met bij de meesten nog slaap in de ogen kwam toch iedereen voor 08:30uur aan het ontbijt verschijnen en stond de laatste training op het programma. De sportiefsten gingen op pad voor een wissel duurloop, waarbij iedereen zelf kon bepalen hoe hard er werd gelopen. De jongsten forceerden zich niet en sloten de tien trainingen af met voetbal en verstoppetje. Voor de laatste keer werd er bij de jeugdherberg geluncht en werd er overgeschoten, samen met Duitse kinderen.

Tussen 1 en half 2 meldde buschauffeur Frank, met dit keer zijn dochter aan het stuur, zich weer in het Duitse Daun en begon de terugreis van zo’n 3 en een half uur. De eindbestemming was de Aaltense atletiekbaan en hier kwamen de leiders en atleten, 33 mannen en 1 vrouw, weer aan. Vanaf hier trokken de atleten verder in Aalten en naar andere plaats en eindigde het 7e Track and Field kamp in het heuvelachtige Daun. Weer: tijd voor smeren. Zonnig en warmste dag.

Iedereen die heeft meegeholpen aan deze fantastische week: enorm bedankt! Zonder de T&F Run, het verkopen van pannenkoekenmeel en het sportcafé is deze ervaring er nooit gekomen. Bedankt en tot volgend jaar! De organisatie zal binnenkort evalueren over het kamp en beginnen met het opzetten van het volgende trainingskamp in de eerste week van de meivakantie in Aalten.

Foto's van het Track&Field kamp in Daun (Duitsland)

Mooie groepsfoto

Klik op de link voor de foto's van Hans Prinsen

fotoalbum

filmpjes

Bij de plaatselijke ijssalon

Verslag van het Track&Field kamp in Daun (Duitsland) - deel 2

De jongste jeugd van AVA'70 die mee is op trainingskamp

Trainingskampjournaal dag 3 t/m 4 (Tijn Piest)

Dag 3:
Dag drie is aangebroken. Iedereen begint de spiertjes al te voelen. Na het ontbijt zijn de jongeren naar het park gegaan voor een duurloop en core stability, onder leiding van Sander. Aan het eind van de training hebben ze de voeten ondergedompeld in het koude water van de vijver, dit is goed voor het spierherstel. De oudere atleten hebben een mooie duurloop gedaan door het vulkaanlandschap. Deze dag stond er ook een voetbalwedstrijdje op het programma tussen kamer 30 (Merijn, Julian, Stef, Sven, Jop & Ruben + Tijn tegen kamer 31 (Wouter, Noah, Jurre & Twan) De winst ging naar kamer 31. Na de lunch zijn we naar de baan gegaan voor de tweede baantraining. Nu was het weer veel beter dan gisteren dus kon de verspringtraining alsnog doorgaan. De atleten met iets meer ervaring hadden 6 x 1000 meter op het programma staan. Het ging er hard aan toe. Bij terugkomst in de herberg waren we blij verrast, want er stond een schnitzel op het menu, met heerlijke gebakken aardappels, met dank aan het geweldige keukenpersoneel, Coby & Mona. De voetballiefhebbers keken ’s avonds naar Real Madrid – Bayern München, terwijl de rest een potje Weerwolven speelde. Weer: af en toe bewolkt maar overwegend zonnig. Prima weer voor de beentjes!

Dag 4:

Al vroeg vertrokken we met de hele groep naar het park voor een mooie heuveltraining. De ouderen liepen helemaal tot bovenaan de heuvel, terwijl de jongeren de helft van de heuvel op sprintten. Daarna konden de beentjes worden gekoeld in het koude water.. Hoewel er eigenlijk een rustmiddag op het programma stond, hebben we toch een pittige wandeling gemaakt naar een mooi uitkijkpunt. De diehards maakten nog een extra lusje rondom het meer. De ingepakte lunch werd bovenop de heuvel naar binnen gewerkt. Na de welverdiende lunch gingen we op de foto met een aantal tamme ezels die je zomaar kon aaien en beklommen we de uitkijktoren. Je had hier een prachtig mooi uitzicht op de krater en de rest van de schitterende omgeving. De wandeling werd vervolgd, de meesten gingen direct door naar de supermarkt om wat lekkers te halen voor de avond en alvast voor de busreis. Nadat de heerlijke braadworst, aangevuld met gebakken groenten en aardappelen, werd opgepeuzeld, pakten de atleten de tafeltennisbatjes in de handen en werd er op groot beeld gekeken naar AS Roma – Liverpool, die eindigde in 2-2. De trainingsdag eindigde toen alle sportievelingen het bed inkropen en vervolgens de nodige uurtjes rust pakten. Weer: zonnetje in de lucht, geen vuiltje aan de lucht. Top.

Verslag van het Track&Field kamp in Daun (Duitsland) - deel 1

Track&Field kamp in Daun (Duitsland) met 34 atleten

Het T&F-Kampjournaal met Tijn en Erwin: Dag 1-2!

Dag 1: Het is zondagochtend 09:30 uur! 34 atleten en trainers melden zich bij Ava’70. Het gaat eindelijk gebeuren: het zevende Track & Field Kamp! Het is gezellig druk in het clubcafé met ouders en reizigers. Na een uitgebreid afscheid is het tijd om te vertrekken. Binnen no time rijdt de bus van Ditax de Duitse grens over. Chauffeur Frank te Grotenhuis wordt in het zonnetje gezet, hij heeft namelijk een lintje gekregen. 

Ruim drie uur na vertrek komen wij aan in het mooie plaatsje Daun in de Eiffel. Wat direct opvalt, is dat het heel erg heuvelachtig is, dat worden zware trainingen! Nadat we de koffers op de kamers hebben gestald, is het tijd voor de eerste training. Een korte duurloop door het park, afgesloten met een paar leuke kennismakingsspelletjes, erg handig voor de samenwerking. Langzamerhand krijgen wij wel erg veel honger. Het volgende stond op het menu: rodekool, rundvlees en rare pastaballetjes met het uiterlijk van een gekookte aardappel, die smaakten heel bijzonder. ’S avonds hebben we nog een pittige wandeling gemaakt naar de atletiekbaan, die bovenop een steile heuvel ligt. Jammer genoeg zat het hek op slot en besloten we om een ijsje te gaan halen. Bij terugkomst in de jeugdherberg, vielen we als een blok in slaap. Het weer: zonnig en warm en ’s avonds en ’s nachts lichte onweersbuien.

Dag 2: Met kleine oogjes namen we plaats in de ontbijtzaal. Met een paar heerlijke Duitse broodjes, vulden wij onze lege maag en de lunchpakketten. Hans kwam de ontbijtzaal in met een groot doos vol T&F-shirtjes. Natuurlijk had iedereen voor de eerste training zijn nieuwe shirt aan en werd er een groepsfoto gemaakt. Allereerst stond er een kleine heuveltraining op het programma, gevolgd door core stability-oefeningen. Bij terugkomst stond er een uitdagend krachtcircuitje op ons te wachten. Tijdens de lunch werden we getrakteerd door Ruben. Hij had zelf twee overheerlijke cakes gebakken. Verschillende ‘artiesten’ lieten op de piano hun muzikale talenten horen, een paar fanatiekelingen stonden inmiddels al rond de tafeltennistafel voor een aantal spannende potjes.

Na een pittige wandeltocht arriveerden wij bij de atletiekbaan, gelukkig was het hek nu wel open! Helaas leek de regen roet in het eten te gooien maar wij laten ons natuurlijk niet kennen. Na een korte regenpauze ging de training gewoon door! Onze gasten van Atletico’73 uit Gendringen, hadden een leuke warming-up verzorgd. Door het slechte weer kon de verspringtraining helaas niet doorgaan, iedereen deed daarom mee met de looptraining. Dat ging hartstikke goed. Voor de ‘oudjes’ stond er 12 x 400 meter of 12 x 200 meter meter op het programma. De jonge talenten liepen zeven keer een 200 meter en maakten het, met hun hoge tempo, de ‘oudjes’ heel lastig.

Na de training liepen we met z’n allen naar de supermarkt, hier werden alleen maar gezonde inkopen gedaan……Met een echte sportmaaltijd - spaghetti bolognese - werd de trainingsdag afgesloten. De atleten die nog een beetje energie overhadden, gingen naar buiten voor een spannend potje voetbal. Het is wel goed mikken, want als je de bal verkeerd raakt, ligt die in het ravijn. Morgen meer! Het weer: wat frisser dan gisteren en helaas een paar regenbuien! Toch lekker loopweer!!!!

Track&Field Team in Oberammergau(D)

De groep in Oberammergau

Het Track&Field Team is het atletiek onderdeel van AVA70. Jonge gemotiveerde atleten doen hier aan de moeder aller sporten. Deze week verblijven ze in Oberammergau waar ze alle weertype's bijna mee gemaakt hebben. Van korte broek en t-shirt naar de sneeuw. In de afgelopen dagen stond er onder andere een Hike en een Core-Stability training op het programma. De beelden  zijn gemaakt door Roel Schreurs.

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 80

De prachtige atletiekbaan in het Duitse Oberwesel

De columnist zit deze week voor een trainingskamp met 34 Achterhoekse atleten in het prachtige Duitse Oberwesel en heeft aangegeven dat hij, door drukke werkzaamheden, niet is toegekomen aan het schrijven van een column. Daarom zullen jullie het deze week met enkele foto's moeten doen. Duurloopjes, intervallen, lange tempo’s en krachttrainingen volgen elkaar in rap tempo op en ze zullen ongetwijfeld op en top gemotiveerd aan het einde van de week weer in Aalten arriveren.

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 79

De prachtige atletiekbaan in Oberwesel, volgende week het domein van 34 Achterhoekse atleten

Zo nerveus als een jochie van 8!

Lopen, lopen en nog eens lopen. De eerste week van mei staat traditiegetrouw in het teken van het Track & Field trainingskamp. Zes dagen is het Duitse Oberwesel het domein van 34 Achterhoekse atleten. Duurloopjes, intervallen, lange tempo’s en krachttrainingen volgen elkaar in rap tempo op. Hans Prinsen jr. is als geestelijk vader van het Track & Field Team verantwoordelijk voor het onttaan van de jaarlijkse trainingsstage. Een vierdaags verblijf in Ihlow is in 2012 de afrap van een reeks geweldige ‘kampen’. Een jaartje later is Meppen de uitvalsbasis. Voetbalcracks kennen deze Duitse stad ongetwijfeld. Johan Derksen kwam in zijn gloriedagen uit voor de ‘plaatselijke SV’. In 2014 gaan de atletiekpareltjes uit het Oosten des Lands slechts enkele stappen de grens over. Het ter hoogte van Enschede liggende Rheine is een weekje Nederlands grondgebied.

Rond de kerstdagen gaat een 4-koppige delegatie enkele dagen op patrouille in Oberwesel. Het kwartet is zwaar onder de indruk van deze locatie. Op slechts drie uurtjes rijden van Aalten ligt het paradijs. Het middeleeuwse dorpje in de Mittelrhein is de hemel op aarde. Het decor van een hoogwaardige Oostenrijkse speelfilm verbleekt bij de schilderachtige vergezichten van het Duitse landschap. Alles wat een trainingskamp nodig heeft, is hier voor handen. De wonderschone natuur, een in een uitstekende staat verkerende atletiekbaan en een privé-zwembad om te ontspannen na gedane arbeid. Één nadeel, of nadeel, laten we het een uitdaging noemen. De atletiekbaan ligt in het dal terwijl de jeugdherberg op een heuvel staat. Na iedere training wacht de atleten een fikse klim, dus lekker uitlopen is er niet bij.

Naast 28 Ava-leden gaan er ook vijf atleten van Atletico’73 uit Gendringen mee op reis. Survivallaar Barend Westervelt completeert het gezelschap. Ja inderdaad, dit is dezelfde Barend Westervelt die mij een halfjaar terug op gruwelijke wijze vernederde tijdens een survivaltraining. Gelukkig heelt tijd alle wonden. De atleten zullen aan een streng regime worden onderworpen, want geloof mij, er wordt keihard getraind. Helaas ontbreekt Hans Prinsen jr. dit jaar, maar het trainerskorps liegt er niet om. Jan te Brake jr., Sien Meinen, Mart Slotboom en Sander Wikkerink hebben al de nodige uurtjes samen doorgebracht om een strak, op elkaar afgestemd, trainingsschema in elkaar te zetten. Weinig atleten zullen onder de - onmogelijk te beschrijven spierpijn  - uit komen.

Dit zijn van die ‘snoepreisjes’ waar ik het hele jaar naar uitkijk. Een week lang topsportertje spelen. Ik voel me net een nerveus knulletje van 8 die over vier dagen zijn verjaardag viert. Ik kan niet wachten!

Normaal loop ik nooit vooruit op de zaken, maar vandaag maak ik een uitzondering. De komende twee columns staan volledig in het teken van de bruiloft van Dirk-Jan Robbe. Hij trouwt op 15 mei met zijn Melanie (Mijn vroegere mentrix). De receptie is van 15:00 uur tot 16:30 uur. Het is natuurlijk leuk om met zoveel mogelijk Ava-leden aanwezig te zijn. Rond 14:30 uur vertrekken we vanuit Aalten. Houd deze site in de gaten voor de laatste ontwikkelingen omtrent deze heugelijke dag. 

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 59

Schönburg, een sprookjsachtig kasteel dat moeiteloos als filmdecor voor een Sissi-film kan fungeren

Trainingskamplocatie 2015 op alle punten goedgekeurd

Haarspeldbochten, listige afdalingen, bospaden met fikse stijgingspercentages, hier en daar een geitenpaadje en Kaffee mit ein Kaiserbrötchen in de vroege ochtend. Meer hebben wij niet nodig. Met ‘wij’ bedoel ik Roel Schreurs, Gertjan Bentert, Tim te Brake en ondergetekende. In de donkere dagen voor kerst reist dit viertal af naar het Duitse Rijndal voor een ‘proeftrainingskamp’. In mei gaat een grote groep Ava-leden op trainingsstage en deze locatie moet natuurlijk worden onderworpen aan een strenge keuring.

In 2015 is Oberwesel de plaats van handeling voor  het vierde trainingskamp van het T&F-team (Track and Field) van Ava’70. Oberwesel ligt aan de oevers van de Rijn in de deelstaat RIjnland-Palts. De jeugdherberg ligt op een 150 meter hoge heuvel. Vanaf de top heb je een schitterend uitzicht over het dorp en de wijde omtrek. Na iedere baantraining (de baan ligt onderaan de heuvel) moet er een kleine twee kilometer worden geklommen om bij de jeugdherberg te komen. De heuvel is met een gemiddeld stijgingspercentage van vijf procent met uitschieters naar tien procent zeker geen kattenpis. Het trainingskamp is niet voor watjes.

De vier eerdergenoemde kemphanen verblijven drie dragen in Duitsland en dit staat gelijk aan vijf trainingen. Op dag één staat er een ‘rustige’ duurloop op het programma. Maar dat rustig kan met die vier ‘mannetjes’ wel weer doorgestreept worden. Wanneer één van de heren het lastig krijg, profiteren de anderen hier optimaal van. Geen genade. Het is ‘the survival of the fittest’, zelfs in een duurloop. Na een kwartier lopen door de bergen is praten al niet meer mogelijk en het ‘melkzuur’ is gestegen tot aan de oren. De vier andere trainingen verlopen in principe hetzelfde. Heb je een slechte benen, dan ben je gewoon de spreekwoordelijke lul. Niet alleen tijdens de trainingen dagen de ‘niet tegen hun verlies kunnende atleten’ elkaar uit, maar ook van het tafeltennissen, het kaarten en zelfs het ontbijten wordt een wedstrijd gemaakt.

Alles trainingen worden op film vastgelegd. Gertjan Bentert, is de atleet binnen het kwartet. Wanneer de lopers hun trainingen doen, bedient hij de camera. De rollen worden omgedraaid als Gertjan zijn trainingen afwerkt. Het schieten van de beelden wordt hem echter fataal. ‘Cameraman’ Tim wil per se nog een verspringshot hebben. Een gebroken/zwaar gekneusde enkel is het souvenir dat Gertjan aan zijn sprong overhoudt. Dit tot grote hilariteit van zijn ‘vrienden’. Het verhaal wordt nóg leuker, wanneer je weet dat Gertjan de vervanger is van de geblesseerde Kylian Klein Hesselink, die wegens een scheenbeenblessure niet mee kon naar Duitsland. Ironie ten top!

Buiten het feit dat de loopomgeving de natte droom is van iedere doorgewinterde hardloper, is de jeugdherberg ook van alle gemakken voorzien. Een zwembad, een luxe speelhal, een café met koffiebar en diverse groepsruimtes. Op steenworpafstand staat de schitterende ‘Schönburg’, een sprookjesachtig kasteel, dat moeiteloos als filmdecor voor een Sissi-film kan fungeren.

De atletiekbaan is in licht vervallen staat. Het oorspronkelijk rode kunststof is overwoekerd door een groene laag, maar een hogedrukspuit doet wonderen. Helaas hebben de heren geen toestemming om de baan te betreden, dus een illegaal bezoekje is noodzakelijk. Een armzalig hekje van twee meter hoog houdt de jonge sportievelingen natuurlijk niet tegen. Wonder boven wonder kunnen de atleten zonder begeleiding van de polizei de baan weer verlaten. 

Na drie dagen buffelen keert de ‘keuringsdienst van atletieklocaties’ heel tevreden en met hevige spierpijn, en wellicht een botbreuk weer huiswaarts. Op alle punten is Oberwesel geslaagd voor de test en het kan haast niet anders dat het trainingskamp van 4 t/m 9 mei een ontzettend gigantisch fantastisch succes gaat worden. 

De prachtige omgeving van Oberwesel