Topatleet Mike Foppen te gast bij AVA'70

Mike Foppen tussen de jeugdleden van AVA'70, AV Archeus en Argo

Zaterdag 13 december, even na 10.30 uur…. Het clubhuis van AVA`70 zat vol met junioren van de club, leeftijdsgenoten van Archeus (Winterswijk) en ARGO (Doetinchem), trainers en geïnteresseerden, die in afwachting waren van topatleet Mike Foppen. De zeer succesvolle hardloper op de middellange- en lange afstand was deze morgen op bezoek bij AVA`70 om een gasttraining te verzorgen. De komst van Foppen was een cadeau van Achterhoek in Beweging voor de club als dank voor de bijdrage aan Koningsdag, toen de Oranje Bal door de jeugd naar Lichtenvoorde werd gebracht tijdens een estafetteloop.

Rond 11.00 uur kregen de aanwezigen eerst een presentatie van Mike Foppen, die vertelde over zijn carrière als topsporter en de prestaties die hij tot nog toe heeft behaald. De aanwezigen hadden gelijk een indruk van de indrukwekkende palmares van Foppen. De 29-jarige Nijmegenaar heeft  diverse Nederlandse titels en records op zijn naam staan. Daarnaast pakte hij in november bij de prestigieuze Zevenheuvelenloop in zijn woonplaats het Nederlands record op de 15 kilometer in de fantastische tijd van 42.41 minuten. Overigens blijkt dat de topatleet weinig thuis is, want hij is minstens 7 maanden per jaar op trainingskampen in het buitenland. Foppen vertelde vervolgens ook over zijn leven als topatleet: wat hij eet en drinkt, hoe hij zover is gekomen, hoe vaak hij traint, wat hij er verder voor moet doen…en laten!

Daarna was het tijd geworden om naar buiten te gaan. Uiteraard werd er begonnen met de warming up, het rekken en strekken en loopoefeningen met versnellingen. Foppen gaf veel uitleg en ging ook in gesprek met de aanwezige atleten. Daarna volgde een kort loopschema, namelijk 4 keer 300 meter op tijd. De junioren vonden dit erg leuk om te doen en deden ontzettend hun best. Uiteraard werd de training afgesloten met een teamfoto en het zetten van handtekeningen door Foppen.

De topatleet bedankte iedereen voor de gastvrijheid en gaf aan dat hij AVA`70 een gezellige club vond en zich er gelijk thuis voelde. Mike vond het een leuke ervaring om een kijkje te nemen bij de Aaltense vereniging en te zien hoe er door de trainers met de junioren wordt gewerkt. Daarna vertrok Foppen, want er stond voor hem nog een middagtraining op het programma. Overigens was hij na een half uur alweer terug bij het complex van AVA`70, niet om hier te gaan trainen, maar omdat hij zijn laptop was vergeten……. (FR)

Geart Jorritsma: “De marathon is echt mijn afstand!”

Geart Jorritsma won eind april de Enschede Marathon 
 

Geart Jorritsma behoort tot de subtop van de Nederlandse atletiek. De geboren Sneker maakt mooie stappen en heeft de laatste jaren steeds meer naamsbekendheid gekregen bij landelijke wedstrijden. Hij won o.a. in 2017 brons op het NK 10.000 meter en in 2018 brons op het NK Cross. AVA'70 jeugdlid Tijn Piest stelde hem een aantal vragen over de marathon, trainen bij Loopland Gelderland en het NK 10.000 meter aankomende zaterdag.

 

1. Eind april debuteerde je op de marathon in Enschede en won je meteen. Had je dat verwacht? 

“Kijkend naar de startlijst voor de wedstrijd had ik hier stiekem wel op gehoopt en wist ik dat er een kans was. Het was alleen de grote vraag hoe ik zou reageren op de marathonafstand, ik heb eerlijk gezegd weinig nagedacht over winnen en wilde vooral niet te hard starten en stuk gaan. Ik ben met de hazen voor de eerste vrouwen meegegaan en had geen idee op welke positie ik precies liep, een aantal marathonlopers waren harder gestart en liepen nog voor ons. Een voor één vielen ze terug en op ongeveer 30 kilometer was onze groep de kopgroep geworden, toen ben ik echt over winnen na gaan denken.”

 

2. Beschouw je de marathon al als je favoriete afstand en ga je er meer van lopen of vind je de 10 kilometer toch leuker? 

“Na de Enschede marathon ben ik er wel van overtuigd dat de marathon echt mijn afstand is. Met een specifieke voorbereiding van maar vijf weken en het gemak waarmee de marathon ging, denk ik wel dat ik de meeste aanleg heb voor deze afstand. En tijdens de marathon kun je nog een beetje om je heen kijken, tijdens een 10 kilometer ben je vanaf de start aan het rammen haha.”

 

3. Wat doe je in het dagelijks leven? 

“Ik volg de HBO studie Commerciële Economie, hiervoor heb ik net mijn scriptie ingeleverd. Daarnaast werk ik twee dagen per week bij PK Runningshop in Dodewaard en geef ik regelmatig clinics voor looptechniek met mijn vader (Harry Jorritsma) voor Hardloopvereniging Lichtlopen.

 

4. Je traint bij Loopland Gelderland. Wat vind je de leukste trainingen om te doen? 

“De leukste training is voor mij fartlek training met veel heuvels. Gewoon een uur lang bij de Westerbouwing bij Oosterbeek in het bos hardlopen en iedere heuvel versnellen. Erg mooie omgeving met flinke heuvels, je loopt hier geen meter vlak.”

 

5. Op 8 juni staat het NK 10.000 meter op het programma. Wat is je doel voor die wedstrijd?

“Vorig jaar heb ik hier mijn pr van 30.35 gelopen, toen liep ik bijna de hele race alleen. Er staat een mooi veld aan start dit jaar, mijn doel is om gewoon te racen en hopelijk mijn pr flink aan te scherpen.”

 

6. Welke wedstrijden heb je verder nog op de planning staan dit jaar en heb je nog ambities voor de toekomst? 

“Na het NK 10.000 meter ga ik drie weken in Zwitserland op hoogte trainen. Daarna loop ik nog een 10.000 meter bij The Night of the 10.000m PBs in Londen. Vervolgens hoop ik mijn pr's op de 5.000 meter en misschien ook de 1.500 meter flink aan te scherpen. Mijn ambitie voor de toekomst is om steeds mooie stappen te blijven maken en zo snel mogelijk op de marathon worden. Komend voorjaar wil ik weer een marathon gaan lopen.”

Klik hier om een kijkje te nemen op Tijns weblog

Video van de Survivalrun in Beltrum

De beelden zijn gemaakt door de Survivalrun Coaches.

Top 5 Lange Survival Run Nederlands kampioenschap:

1: Kerst Wind 02.20:39

2: Dinant Huurneman 02.23:09

3: Ruben Dinkelman 02.26:15

4: Thom van Cappellen 02.27:59

5: Jesse de Heer 02.31:45

site organisatie

Marti ten Kate 60 jaar

Marti ten Kate

Een kleine twintig jaar geleden beëindigde Marti ten Kate zijn topsportcarrière. Anno 2018 bekleedt hij met zijn 2.10.04 – op 16 april 1989 op de Rotterdamse Coolsingel gerealiseerd – nog altijd de vijfde plaats op de Nederlandse marathonranglijst aller tijden. We praten hem daarover, maar ook over verschuivende begrippen, het wereldrecord van Eliud Kipchoge, het Nederlandse bedrijfsleven, files en de recreatieloper. Constateringen en overpeinzingen aan de vooravond van zijn zestigste verjaardag. Marti ten Kate dus.

Op 16 december vierde Marti ten Kate in het bijzijn van familie en een aantal vrienden ergens onder de rook van Enschede onder het genot van een hapje en een drankje zijn ‘veertigste’ verjaardag. Veertig? Jazeker, want zestig is het nieuwe veertig. De levensverwachting van de mens stijgt en daarmee zijn aantal actieve, gezonde en productieve jaren. Geraniums zijn passé.

‘Ik ben fit. Zelfs maar een klein beetje zwaarder dan tijdens mijn topsportjaren. Ik geef looptrainingen aan mijn collega’s op Papendal en bij de gemeente Enschede en indien mogelijk loop ik ook nog dagelijks zelf. Dat ik aan dat laatste niet altijd toekom, heeft te maken met mijn werk’, bevestigt Ten Kate het nieuwe veertig. Want ook zijn werkzaamheden bij NOC*NSF eisen veel tijd. Ten Kate houdt zich bij de Athlete Services binnen de Nederlandse sportkoepel bezig met de ondersteuning van sporters met een topsportstatus en aan het zo goed mogelijk vormgeven van de voorzieningen voor deze sporters.

 ‘Zestig, wat zegt het’, haalt hij zijn schouders op. ‘Natuurlijk is het een groot goed om fit die leeftijd te halen. Maar verder? Het zal niet anders voelen dan 59. Vijftig en 65, dat zijn – of liever dat wáren – grote zaken. ‘Bij vijftig begon het op te schieten, bij 65 was je aan de eindstreep. Gelukkig zijn die twee begrippen steeds meer aan het verschuiven en vervagen.’ Pás zestig dus? Ten Kate: ‘Zeker.’ Maar waar volgens de Wet gelijke behandeling op grond van leeftijd (WGBL) arbeidsvoorwaarden en behandeling van de werknemer in beginsel leeftijdsonafhankelijk dienen te zijn, wordt een en ander door Ten Kate bij het nog immer beoefenen van zijn sport niet altijd als zodanig ervaren.

Aparte ervaring

Ronduit hilarisch is de toelichting waarmee hij dat gevoel onderbouwt. ‘Soms doe ik nog wel eens de halve van Egmond. Destijds ging ik daarheen als toploper. Wanneer ik het podium haalde , werd ik geroepen voor de prijsuitreiking, stapte ik daarna in de auto en was ik voor de file thuis.’

‘Op een gegeven moment word je 25ste, met een eindtijd die twee minuten langzamer is dan die van een jaar eerder’, grijnst hij. ‘Dan komt er iemand naar je toe en zegt: ‘proficiat meneer Ten Kate, u bent tweede geworden in de categorie mannen 40.’

‘Het proces van de prijsuitreiking is vervolgens hetzelfde als bij de toplopers. Het protocol niet. Het is wachten, wachten nog eens wachten. Als je eenmaal bij mannen 40 hoort, ben je ondanks een podiumplaats nooit meer voor de file thuis. Een heel aparte ervaring. Ik heb daar erg aan moeten wennen.’

‘Hoe moet dat dan straks bij mannen 60’, herhaalt hij olijk kijkend de vraag. ‘Ik heb geen plannen om in die categorie indoor of outdoor kampioen te worden.. Bovendien: als je inschrijft, moet je een tijd kunnen overleggen. En die heb ik niet’, lacht hij.

Jammer

‘Terugkijkend op mijn topsportcarrière denk ik te kunnen zeggen, dat ik alles eruit heb gehaald wat erin zat. Jammer is wel dat er in mijn tijd nog geen WK halve marathon bestond. Daardoor heb ik helaas nooit kunnen laten zien waartoe ik op die afstand in staat was. Ik denk dat ik daar destijds zeker top 5 had kunnen lopen.’

‘Kijkend naar het heden zeg ik: ik ben 30, 35 jaar te vroeg geboren. Ik zou op dezelfde manier begonnen zijn, maar ik zou niet meteen zijn gaan werken, van het vervullen van de militaire dienstplicht zou geen sprake zijn geweest en ik zou wat langer over de studie hebben gedaan. Waarschijnlijk was ik dan ergens in een team terecht gekomen met alle mogelijkheden van dien. Al zeg ik eerlijk dat ik niet weet of dat bij mij gepast zou hebben.’

Zijn 2.10.04 van dertig jaar geleden bewijst de kracht van zijn aanpak van weleer. ‘Eigenlijk is het triest, dat ik hiermee nog altijd zo hoog op de ranglijst sta en dat van opvolging (nog) geen sprake is. Ik was zestien, zeventien jaar en trainde dertien, veertien keer in de week. Dat zie ik nu geen atleet meer doen en dat zie je terug in de diepte van de ranglijsten.’

Eigen wijze

Niet toevallig veroverde Marti ten Kate op volstrekt eigen wijze startbewijzen voor wereldkampioenschappen op baan en weg, Europese kampioenschappen en Olympische Spelen. Maar hoe fraai die agenda ook is, wat beleving betreft, hij voltooide zijn mooiste wedstrijden toch vooral buiten de mondiale schijnwerpers. Alleen zijn Olympische 10 kilometer in Seoul (9e in 27.50.30) beschrijft hij als ‘mijn mooiste wedstrijd op de baan ooit’. ‘Maar qua ervaringen komt deze wedstrijd niet in mijn top 10. Mijn marathons in Enschede, Rotterdam (3x), New York en Eindhoven heb ik als veel mooier beleefd.’

‘Met de marathon in Seoul op zondag is een finaleplaats op de 10.000 meter op maandag nooit mijn bedoeling geweest. Maar afmelden kon niet volgens de regels. Als een atleet zich afmeldde voor een nummer was het hem verboden om verderop in het toernooi nog in actie te komen.’

‘Ik móest dus lopen. Mét blaren en op een keiharde baan. Op spikes lukte dat niet, daarom de wegwedstrijdschoenen maar aangetrokken. Later hoorde ik dat – bij een close-up van mijn voeten op tv – men bij Nike Nederland had gezegd dat ze zulke spikes nog nooit gezien hadden’, lacht hij.

Flow

Wat wereldkampioenschappen betreft, is er ook slechts één wedstrijd waaraan Ten Kate mooie herinneringen bewaart: het WK cross in 1990. Op slechts 46 tellen achter de Marokkaanse winnaar Khalid Skah maar zeven tellen vóór de Keniaanse wereldkampioen John Ngugi eindigde hij als één van de 230 (!) deelnemers op de paardenrenbaan van het Franse Aix les Bains als zestiende. ‘Ik zat daar in een flow. Het voelde die dag alsof ik de hele wereld aankon.’

Hoogtepunt

Hoe mooi zijn ervaringen ook zijn, er gaat niets boven de marathon van 1989 in zijn eigen Enschede. Als bonus stelde de organisatie er honderd gulden in het vooruitzicht voor elke seconde die de winnaar onder het parcoursrecord van 2.11.50 zou duiken. Ten Kate: ‘Ik had berekend dat dit bedrag aardig zou kunnen oplopen, zeker wanneer ik een nieuw persoonlijk record zou neerzetten.’

Dat pr kwam er niet, maar dank zij het uitstekende werk van zijn haas Gerard Nijboer snelde Ten Kate naar een eindtijd van 2.10.57. ‘Ik was pas laat thuis’, knipoogt hij naar de halve van Egmond. ‘Bij de dopingcontrole wilde het water maar niet komen. De prijsuitreiking werd er zelfs voor uitgesteld. Pas na een aantal pilsjes kon er worden geplast.’

Hoogste schaal

‘Met een startgeld van 10.000 gulden, een eerste prijs van 10.000 gulden en 5300 gulden bonus voor elke seconde onder het parcoursrecord ben ik – goed om me heen kijkend – samen met Jolanda naar huis gefietst. Een dag later moest het geld gestort worden op mijn rekening bij de Atletiekunie. Als amateur mocht je immers niets aan je sport verdienen. Na mijn loopbaan werd het geld uitgekeerd. Ik promoveerde bij de belastingdienst meteen naar de hoogste schaal. In recordtempo was ik het grootste gedeelte van mijn spaarcenten kwijt.’

Ten Kate mixt verleden en heden: Enschede 1989, Berlijn 2018. In 1989 stond het wereldrecord met 2.06.50 op naam van Belayneh Densimo. Nu op 2.01.39. ‘Fantastisch mooi’, zegt hij met prachtige Twentse tongval. ‘Geweldig wat Eliud Kipchoge in Berlijn voor de wegatletiek heeft gedaan. Meteen na de start dacht ik al: daar gaat iets gebeuren. Die man loopt zo steady en geconcentreerd. Indrukwekkend. Kiene loper. Onder de twee uur? Nee, dat zie ik Kipchoge niet meer doen. Hij wordt ook ouder. Bovendien: hazen die hem in dat tempo naar 30/35 kilometer kunnen brengen, zijn er niet. Des te knapper is zijn wereldrecord. Hij heeft het alleen gedaan.’

‘Ik heb de hele race via de social media gevolgd. Heb alle tussentijden van Kipchoge, Bart van Nunen en Andrea Deelstra meegekregen. Andrea viel helaas wat tegen, van Bart heb ik genoten. Nederland moet blij zijn met Bart. Zoals Nederland ook blij moet zijn met Sifan Hassan en Susan Krumins. Wat betreft het laatste EK atletiek zijn het hún beelden, die samen met die van de finale van de 400 meter vrouwen en het polsstokhoogspringen bij de mannen beklijven.‘’

‘Zonde dat atletiek en bedrijfsleven in ons land nog (te) ver uit elkaar staan’, meent Ten Kate. ‘Nationale Nederlanden laat al heel lang zien wat je met atletiek als uithangbord kunt doen. Maar alleen kunnen zij het ook niet. Het zou prachtig zijn als er nog een groot Nederlandse bedrijf zou instappen.’

Smoel

‘De wegatletiek is veranderd, vindt hij. Waar vroeger de toplopers smoel gaven aan een marathon, is het nu het aantal deelnemers. Ik weet nog dat we bij de eerste Zevenheuvelenloop met 300 man naar de start wandelden. Na 70 minuten was iedereen binnen.’

‘De drukte in een wedstrijd zit nu veel verderop. In mijn tijd was iedereen in een wedstrijd over 10 kilometer na drie kwartier binnen. Nu begint het na drie kwartier pas te komen. Ook de instelling is veranderd. Iedere marathonloper loopt in principe voor zichzelf. Voor een limiet, een kampioenschap, een persoonlijk record. Zo gaat iedere loper de wedstrijd in. Intensief bezig met zijn doel. Na de finish is het dan zwart of wit. Een marathonloper kon alleen van zichzelf verliezen.’

‘Dat is niet meer. De mensen die nu deelnemen aan de grote marathons doen dat voor hun ontspanning. Voor de beweging. Voor het wij-gevoel. Om erbij geweest te zijn. Daar kun je best jaloers op zijn. Een persoonlijk record is voor die mensen hooguit meegenomen. Meer niet. maar begrijp me goed, dit is absoluut niet de kritiek van een oud-topsporter. Ik vind het juist geweldig dat zo veel mensen kiezen om via hardlopen gezond te blijven.’ (bron)

Uitslagen van de Warandeloop in Tilburg

Breed startveld tijdens de Warandeloop in Tilburg

Hilvarenbeek - De sterkst bezette internationale cross van Nederland leverde mooie resultaten op voor het Argo Topteam uit Doetinchem:

*JB 4300 meter - 2e Siraj Awal Aman, AVA'70 lid Michel Wellink werd hier 56e.

*JA 6300 meter - 18e (12e NL) Bob te Lindert - 21e (14e NL) Mudesir Awal Aman - 37e (28e NL) Ruben Garretsen.

*Senioren 10.300 meter Beekse Bergen Cross: 33e Jordy Kloet.

*Senioren 10.300 meter Cross Gala: 48e (15e NL + 6e <23jr) Yahala Awal Aman.

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

site organisatie

AVA'70 lid Joppe Roos maakte bovenstaand filmpje van deze dag

Teamrelay eredivisie triathlon in Almere

Het team Tri-fa stopt ermee en de individuele leden gaan volgend jaar ieder hun eigen weg

Triatlon 12: eredivisie teamrelay te Almere. De 5e en laatste wedstrijd van de teamcompetitie.

Na een teleurstellende 10e wedstrijd (NK sprint voor masters te Veenendaal. Door kanoër verkeerd gestuurd met zwemmen. Uiteindelijk wel 3e plek) en 11e triatlon (Sprint te Rutbeek bij Enschede: matig gezwommen, slecht gefietst en goed hardgelopen) dan nu de volgende wedstrijd in de categorie "maar weer snel vergeten". Als 1e van onze 4 Tri-fa triatleten begon ik aan onze relay-wedstrijd. Met in totaal 10 dames (1 uit elk team) gingen we te water voor 380m zwemmen. Tot aan de 2e boei op ongeveer 250m ging het heel voorspoedig. Ik lag bij de eerste 4 dames. De laatste 130m terug werd door de golfslag tegen wat pittiger. Samen met inge Heus klommen we als nr 5 en 6 de kant op. Ik haastte me door de wisselzone, kreeg mijn pak snel uit en stapte net voor Inge op de fiets, maar dat was van zeer korte duur. Inge had de voeten vlotter in de schoenen en weg was ze. Na een paar honderd meter gefietst te hebben kwam nr 7 me voorbij en kon ik mee in het wiel. Vervolgens kwamen na ongeveer 2.5 km Mirjam Weerd (8) en Judy van de Berg (9) voorbij en kon ik met dame 7 mooi mee in het wiel. We raapten dame 5 op en hadden een mooi groepje zo. Halverwege nam Mirjam een afslag te vroeg en reed in een lint waarmee de weg afgezet was. Wij namen de bocht 4m later en kwamen op de goede weg uit. Mirjam beschikt over super goede fietsbenen en was na ongeveer 1 km weer bij ons. Hiermee ging het tempo meteen weer omhoog en moest ik er hard aan trekken om bij te blijven. Dit lukte goed tot we voor de 3e keer een bocht doorgingen en ik er af lag. Toen was het nog ongeveer 1.5 km fietsen. Het gat tussen mij en het groepje van 3 (er was er al eerder 1 af gegaan) werd langzaam wat groter en ik schatte het zo'n 12 sec op 500m voor de finish. Na een laatste 90 graden bocht zouden we over een brug rijden en 100m daarna de wisselzone indraaien. 

Wat Mirjam halverwege het parcours gebeurde overkwam mij nu..... 4m te vroeg draaide ik naar rechts de weg op. Er was echter geen lint gespannen. Al fietsende realiseerde me dat ik op de weg parallel zat. Een weg die niet langzaam omhoog liep en niet over de brug zou gaan. Ik keek naast me of ik eventueel over het gras alsnog op de goede weg kon komen. Er waren alleen struiken. Even verder liep er een trap van ongeveer 15 tredes tussen de 2 wegen. Dan maar van de fiets af en de trap omhoog. Net ervoor zag ik dat er een strook van 50cm omhoog liep naast de trap waar je als je een goede coureur bent overheen omhoog zou kunnen fietsen. Links hiervan bevond zich een heg, rechts dus de traptreden. In een split-second nam ik de beslissing om het te proberen, maar realiseerde me in de volgende split second dat ik eigenlijk een hele slechte coureur ben.... En zo landde ik op 2/3 van de trap in de heg! Van de fiets af, trap op gelopen en vervolgens weer de fiets op. Dat laatste ging niet zo makkelijk. De weg over de brug liep om omhoog en mijn verzet stond op zwaar....ik kwam niet vooruit en had moeite mijn schoenen vast te klikken. Eenmaal iets op gang moesten de voeten uit de schoenen als voorbereiding op de wissel. Mijn rechter voet haalde ik eruit en daarmee verdween mijn schoen naar het asfalt, want die bleek nog niet vastgeklikt te zijn, oeps! 

Vervolgens verward de wisselzone ingelopen met de fiets en toen kon mijn loopschoenen niet vinden. Zouden ze door de wind zelf weggelopen zijn? Bij de briefing net voor het startschot kregen de coaches te horen dat ze in de wisselzone de schoenen mochten verzwaren door er iets op te leggen, omdat er door de flinke wind al van alles al door de wisselzone was geschoven (helmen). Ik bleek echter al voorbij mijn schoenen gelopen te zijn. De jury wees me de goede kant op. Dus weer terug, fiets ophangen, helm af, schoenen aan, nog even op aanwijzing van de jury de fiets recht gehangen en dan eindelijk kon ik beginnen met hardlopen. Na 27min en 43 sec kon ik de 2e Tri-fa strijdster Carola Nell aantikken en begon zij als 8e aan hetzelfde parcours. Hierna volgden Charlotte Lenting en Jolanda Nell. Als 8e kwam Tri-fa over de finish. Vandaag was het laatste optreden van Tri-fa. Het team stopt ermee en de individuele leden gaan volgend jaar ieder hun eigen weg. Voor mij gaat dit een transfer inhouden naar het team uit Twente. Een hartstikke leuk team en ik heb er nu al heel veel zin in! Maar....volgende week eerst nog even het WK agegroupers olympische afstand te Rotterdam. Het beloofd met 27 startseries een heel spektakel te worden!

Lijdensweg voor Doetinchemse atlete Sabrine Vels: ik ben flink boos geweest

Sabrine Vels

Atlete Sabrine Vels kan nog zeker een half jaar niet in actie komen. Het 19-jarige talent uit Doetinchem heeft een vervelende blessure opgelopen.

"Ik heb een gebroken ruggenwervel en een aangeboren afwijking, waardoor ik extra wervels in mijn rug heb. Dat laatste is op zich niet erg, want op de Olympische Spelen liep een vrouw met precies hetzelfde. Maar door die breuk mag ik niet rennen en springen. Ik mag alleen maar fietsen. Ik ben blij dat ik in ieder geval weer iets mag doen."

"Ik had al een hele tijd last van mijn rug. Het ging echt mis op het NK. Ik kon na die tijd niet eens meer fatsoenlijk lopen. Heel frustrerend. Ik ben een paar maanden flink boos geweest en teleurgesteld. Ik wilde niks meer. Ik mag pas in februari waarschijnlijk weer beginnen met springen."

Vels heeft het vizier al wel op de toekomst gericht. "We gaan serieus trainen richting de Olympische Spelen van Tokyo. Ik concentreer mij op het verspringen. Maar voorlopig is het afwachten. Ik krijg 12 september een nieuwe scan. Als alles dan weer heel is, kan ik beginnen met revalideren." (bron)

De Mooiste Marathon

Maandag 28 maart, 21:00 op NPO 2

Haalt topatleet Michel Butter de marathonlimiet voor de Olympische Spelen 2016? 2Doc: De mooiste marathon volgt Butter en zijn coach voor, tijdens en na de bloedstollend spannende Marathon van Amsterdam.

Regisseur Geertjan Lassche volgt topatleet Michel Butter en zijn trainer in de mentale tunnel van concentratie voor, tijdens en na de marathon en krijgt zo de unieke kans om één van de zwaarste sporten ter wereld van binnenuit vast te leggen tijdens de Marathon van Amsterdam.

Michel Butter, de derde Nederlander ooit die een marathon onder 2 uur en 10 minuten heeft gelopen, wordt al 15 jaar getraind door Guido Hartensveld. Ze kenden vele hoogtepunten, totdat Michel in 2013 door een zware blessure wordt geveld. Samen met zijn coach knokt hij zich terug, zowel fysiek als mentaal. De Amsterdam Marathon moet het sluitstuk worden van een lang proces, met een come back van Michel aan de top en een kwalificatie voor de Olympische Spelen als beloning. Gaat dit lukken?

Regie door Geertjan Lassche, geproduceerd door KeyDocs, in coproductie met VPRO.

Bekijk hier de documentaire

Uitzending gemist: Dafne Schippers in Holland Sport

Dafne Schippers

Vrijdagavond was Dafne Schippers te zien in Holland Sport. Wilfried observeert haar als zij met haar coach Bart Bennema minutieus werkt aan haar snelheid. Coach Bart Bennema traint Schippers sinds haar vijftiende. Wat kunnen we volgens hem de komende tijd van zijn pupil verwachten? ‘Een logisch vervolg zou zijn dat ze herhaalt wat ze gedaan heeft. 

Haar pr op de 100 meter is 10.81. Ze zal niet ineens 10.06 gaan lopen, maar misschien lukt het wel om onder de 10.80 te lopen. Op het WK liep ze de 200 meter in 21.63. Het zou mooi zijn als ze daar de komende tijd nog twee, drie keer onder loopt. Maar vergeet niet dat alles mee moet zitten om tot zo’n prestatie te komen: de vorm, de baan, het weer. Alles moet kloppen. Bekijk hier de uitzending

Atlete Sabrine Vels heeft Dafne Schippers als voorbeeld

Sabrine Vels

Ze is gespecialiseerd in de onderdelen waarmee Dafne Schippers furore maakt. Sabrine Vels geldt als een van de grootste atletiektalenten van Nederland. Ze is al Nederlands juniorenkampioene verspringen en excelleert ook op de sprintnummers.

De 17-jarige atlete uit Doetinchem heeft haar leven volledig ingericht voor haar ambitie. "School, trainen, eten, douchen, slapen. Stappen en feesten mis ik niet, ik geef er niet zo heel veel om. Bij Fitland in Doetinchem, mijn sponsor, doe ik krachttraining. Op vrijdag train ik voor het verspringen in Nijmegen na school en zondagen loop ik met mijn vader in het bos, heuveltjes. En op Papendal op dinsdag en donderdag. Supergaaf, er trainen allerlei toppers zoals Sifan Hassan en Dafne Schippers, mijn voorbeeld."

"Ik wil dit seizoen over de zes meter bij het verspringen, onder de twaalf seconden op de honderd meter en onder de 26 seconden op de tweehonderd meter. Verspringen vind ik het allerleukst. De sprint doe ik er ook bij voor de snelheid bij het verspringen."

"Over een paar weken heb ik mijn eerste wedstrijd weer sinds een half jaar in Dortmund. Maar mijn belangrijkste doel is het NK Junioren. Daar wil ik weer goud winnen bij het verspringen en misschien een medaille op de sprint. En ik wil me plaatsen voor het Junioren EK. Ik heb wel last van wedstrijdspanning. Als het bij het verspringen niet lukt, word ik superchagrijnig."

Haar vader Manfred probeert zoveel mogelijk trainingen en wedstrijden bij te wonen. "Geweldig om mijn dochter te zien sporten. Ze doet er heel veel voor, maar laat er nog meer voor. Ze mist geen training en is enorm gedisciplineerd. En zoals ze dat in de Achterhoek zeggen: altijd D'ran (bron).

Vanavond (zaterdag( is Sabrine te zien in het nieuws van 18.00 uur op TV Gelderland

Gert-Jan Wassink over 'eigen' Kramp Run

Wassink over ‘eigen’ Kramprun: ‘Door adrenaline en sfeer ging het als een speer’

Zaterdagavond vond in Varsseveld de derde editie van de Kramprun plaats. Gert-Jan Wassink is bij deze wedstrijd verantwoordelijk voor het deelnemersveld. De race-director keek tevreden terug op deze editie. ‘Het was geweldig. Er stond veel publiek langs de kant en we hadden een sterk deelnemersveld. We hadden 60 mannen aan de start staan bij de toplopers.’

Maar er was meer waar Wassink tevreden over was vanavond want hij liep vandaag ook mee en maakte er samen met Roy Hoornweg een spannende strijd van om de winst. Uiteindelijk wist Hoornweg met succes zijn titel te verdedigen maar Wassink was dik tevreden met die tweede plek. ‘Organiseren en wedstrijd lopen is een lastige combinatie maar door de adrenaline en de sfeer onderweg ging het als een sfeer.’ (bron)

Gert-Jan Wassink gastlid AVA'70

Frank Roos (links) en Gert-Jan Wassink

De Varsseveldse atleet Gert-Jan Wassink was na een maandje trainen in Portugal, letterlijk en figuurlijk koud terug in ons kikkerlandje, toen de sympathieke hardloper werd “overvallen” door enkele AVA`70-bestuursleden. Eind 2012 had Wassink immers aangegeven dat hij graag gastlid wilde worden van onze vereniging en het was dan ook de hoogste tijd om de daad bij het woord te voegen. 

Na de eerste vergadering van de 3^e editie van de KrampRun, werd er snel door onze penningmeester een inschrijfformulier uit de tas gegrist en onder zijn neus geduwd. De hardloper kon de actie wel waarderen en vulde zijn gegevens snel in. De reden dat Gert-Jan Wassink toe wil treden tot het geel-blauwe keurkorps is het feit, dat hij de afgelopen jaren op zeer prettige wijze heeft samengewerkt met veel AVA-leden voor, tijdens en na de KrampRun en dat hij onder de indruk is van de zeer actieve wijze waarop de club zich presenteert.

Nadat de handtekening was gezet, werd Wassink direct gevraagd voor de volgende klus en wederom met een positief resultaat. Zo zal de atleet op donderdag 4 april, als onderdeel van de jaarvergadering een presentatie geven over zijn leven als (professioneel) hardloper. Daarbij zal hij o.a. aan de hand van prachtige beelden vertellen over zijn trainingservaringen in Afrika. Reden dus temeer om 4 april alvast in de agenda te noteren! (bron: site AVA'70).

Gert-Jan Wassink volgen tijdens het 19e EK Cross in Boedapest?

Via deze link (beelden vanaf 9.45 uur) kun je Gert-Jan Wassink zondag om 14.00 uur volgen op het Europees Kampioenschap Cross in Boedapest. Ook wordt het uitgezonden op de Belgische TV sportzender Sportza.

Jesper van der Wielen komende zondag aan de start in de Posbankloop in Velp

Jesper van der Wielen (fotoVI-Images)

Komende zondag 30 september zal de talentvolle atleet Jesper van der Wielen aan de start staan van de Atag Posbankloop in Velp. De 21-jarige Van der Wielen liep afgelopen weekend voor de eerste maal de Dam tot Damloop en werd daar met een tijd van 47.03 minuut over de 10 Engelse Mijlen 12e én eerste Nederlander. 

Hij ziet de 15 kilometer lange omloop tussen Velp en Rheden met twee serieuze beklimmingen als een goede training voor zijn poging om in de Zevenheuvelenloop later dit jaar weer een aanval te doen op het Nederlands record 15 kilometer. Daarnaast gaat hij voor een podiumplaats tijdens het EK cross onder 23 jaar. Een aantal jaren terug won Van der Wielen als junior al een keer de korte afstand in Velp.

Naast Van der Wielen komt ook de nummer 9 van de Dam tot Damloop naar Velp, de Keniaan Matthew Koech alsmede de nummers 3 en 5 van de Dam tot Damloop bij de dames Esther Chemtai (winnares Parelloop 2012) en Josephine Chepkoech (winnares City Pier Cityloop 2012).

Ook de winnaars van de Dam tot Damloop bij de Masters 40, de Belg Stefan van den Broek en zijn landgenoot Ronny Agten bij de Masters 50 treden aan in Velp.

De winnaar van de 4 Engelse Mijl 2011, Luc Schout, gaat zijn titel proberen te verdedigen.

De start van de 15 kilometer is om 14.00 uur in het centrum van Velp, informatie geeft de website www.atagposbankloop.nl, inschrijven is nog mogelijk (bron).

De voorinschrijving sluit op 29 september om 24.00 uur, er is geen na-schrijving mogelijk!

site organisatie

Bram Som wint 10 kilometer Zomeravondloop in Aalten

Bram Som

Bram Som heeft dinsdagavond de 10 kilometer tijdens de Zomeravondloop in Aalten gewonnen. Som kwam over de streep in een tijd van 35’54″ en had ruim een minuut voorsprong op de nummer twee, Wouter Vreeman (36’59″). Op zijn Twitter meldde Som: ‘Lekker gelopen in Aalten, 10km in 35.50. Schitterende omgeving en parcours. Nu een bak chips!! Haha!’ Afgelopen vrijdag, vier dagen eerder, liep Som in Wageningen een 800m en 1500m. De 800m won hij in 1’53″07. De 1500m ging in een beduidend langzamer tempo, daar noteerde Som een tijd van 4’57″05.

uitslag mannen

1 Bram Som 80 Gaanderen 35:54
2 Wouter Vreeman 82 Winterswijk 36:59
3 Gerton Prinsen 75 Eibergen 37:50
4 Remi Rondeel 90 Zelhem 38:05
5 Gerrit Dijkslag 68 Aalten 38:28

uitslag vrouwen 
1 Ingrid van Zolingen 72 Aalten 48:50
2 Anette Vennes 67 Vreden 49:20
3 Marieke Prinsen 73 Aalten 50:39

Klik op de link voor alle uitslagen

verslag

site organisatie

Atleet Bram Som moet op zoek naar nieuwe baan

Bram Som (links) in gesprek met Dimitri Stefas en Arnoud Okken (Kilder 2010)

De sportploeg van Defensie houdt per 1 december op te bestaan. De vijf atleten van de Defensie Topsport Selectie worden ontslagen. Onder hen is atleet Bram Som uit Gendringen. De maatregel maakt deel uit van een grote bezuinigingsoperatie bij Defensie. Op het hoogtepunt, na de Olympische Spelen van 2004, zaten er meer dan 20 atleten in de selectie. Twee jaar geleden werd het maximum aantal deelnemers verlaagd tot zes. 

Behalve Som moeten ook Gregory Sedoc (atletiek), de judoka's Elisabeth Willeboordse en Guillaume  Elmont, en geweerschutter Rolf van der Velde op zoek naar een nieuwe baan. "Uiteraard waren ze teleurgesteld, maar de meesten zagen dit al aankomen", aldus een woordvoerster van het ministerie. De topsporters kregen van Defensie de ruimte om de helft van hun tijd te besteden aan trainingen, de andere helft zaten ze op de kazerne. De topsportselectie diende als een belangrijk wervingsinstrument voor Defensie. (bron)

Butter en Raymaekers in JCL Montferland Run

Raymaekers (links) en Butter met van in het midden van Hest

Michel Butter en Koen Raymaekers – al enige tijd de sterkste en bekendste Nederlandse langeafstandlopers – starten op zondag 4 december om 12.00 uur in de JCL Montferland Run van ’s-Heerenberg. Daarmee krijgt deze snelle, internationale wegwedstrijd over 15 kilometer net als in voorgaande jaren ook een zeer sterke nationale inbreng. Afgezien van Butter en Raymaekers is er nog een aantal marathontoppers gecontracteerd, onder wie: Hailu Mekonnen en Gilbert Yegon.

De JCL Montferland Run van ‘s-Heerenberg is al weer toe aan de zestiende editie. Deze race is vanaf 2000 door toedoen van het supertalent Kenenisa Bekele op de internationale kaart gezet. Want Bekele ‘vloog’ destijds als 18-jarige over het 15 kilometer lange parcours om na iets meer dan 43 minuten te finishen! Hij heeft inmiddels 12 wereldtitels op de cross, zes wereldtitels op de baan en 3 Olympische gouden medailles veroverd. Vanaf het moment dat Bekele in 2000 exact 43.09 minuten noteerde werd het de topatleten, atletiekmanagers en -journalisten duidelijk dat deze Montferland Run een prachtig, snel parcours heeft. Mede hierdoor staat er jaarlijks een groot aantal nationale en internationale topatleten aan de start in ’s-Heerenberg; zij zorgen voor snelle, internationaal aansprekende tijden!

In de afgelopen jaren hebben de sterkste Nederlandse atleten ook hun weg gevonden naar ‘s-Heerenberg. Zo deden Greg van Hest en Jeroen van Damme een aantal keren mee van voren, is (de inmiddels gestopte) Kamiel Maase in 2006 als vijfde gefinisht in de Montferland Run en is Koen Raymaekers (derde in 2003) tot op heden de best geklasseerde Nederlander geweest in de laatste tien edities. De snelste Nederlandse tijd in deze ‘hardloopklassieker’ is in 2004 door Jeroen van Damme gerealiseerd; hij finishte destijds na 44.17 minuten. Wellicht wordt deze tijd op zondag 4 december verbeterd door Michel Butter of Koen Raymaekers?! Beide atleten zijn voldoende hersteld van hun marathoninspanningen eerder dit seizoen.

Michel Butter doet voor de eerste maal mee aan de JCL Montferland Run. Hij werd half oktober op grootse wijze Nederlands kampioen op de marathon in Amsterdam. Mede door een indrukwekkend snelle slotkilometer finishte hij in het Olympisch Stadion na 2.12.59; een uitstekende tijd voor Butter, die in zijn carrière tot dusverre al zeven Nederlandse titels op diverse afstanden veroverde (5 kilometer, 10 kilometer, de cross en halve marathon) maar in Amsterdam pas zijn tweede marathon liep.

De 31-jarige Koen Raymaekers maakt jaarlijks zijn opwachting in ’s-Heerenberg. Hij roemt de prettige sfeer en het mooie, afwisselende en glooiende parcours van de JCL Montferland Run. Raymaekers is drievoudig nationaal kampioen op de halve marathon en sinds 2009 de snelste Nederlandse marathonloper. Hij finishte dit jaar als achtste in de altijd sterk bezette Rotterdam Marathon en werd vorig jaar in Rotterdam Nederlands kampioen met 2.11.09; dat is een Europese toptijd op de marathon. Raymaekers heeft een Olympische missie; hij wil naar de Olympische Spelen van London en hoopt begin volgend jaar te kunnen voldoen aan de Olympische kwalificatie-eis van 2.10.00 uur op de marathon. De JCL Montferland Run is voor Koen Raymaekers de opmaat naar het Olympische jaar 2012.

Het (inter)nationale deelnemersveld van de zestiende editie van de JCL Montferland Run krijgt zo langzamerhand gestalte. Zeker nu ook de Ethiopiër Hailu Mekonnen en de Keniaan Gilbert Yegon hun komst naar ’s-Heerenberg hebben toegezegd. Mekonnen beproefde eerst zijn succes op de cross; hij veroverde brons op het WK in 1999 en 2002 en maakte daarna de overstap naar de wegatletiek. In 2005 won hij op grootste wijze de Montferland Run. Op de marathon liet het echte grote succes – mede als gevolg van blessures – nog even op zich wachten, maar dit jaar snelde hij naar de winst in de sterk bezette marathon van Tokyo. Door de deelname van Hailu Mekonnen krijgt de in een eerder stadium gecontracteerde Abel Kirui – de tweevoudig wereldkampioen op de marathon én de grote ster op zondag 4 december – flinke concurrentie.

Ook van Gilbert Yegon – de Keniaanse winnaar van de Amsterdam Marathon in 2009 – mag het een en ander worden verwacht. Net als van zijn landgenoot, Afrikaans cross kampioen, John Mwangangi; vorig jaar de winnaar van de Dam tot Damloop en dit jaar de snelste in de sterk bezette 20 km van Parijs en de halve marathons van Valencia en Rabat. Traditiegetrouw haalt de organisatie ook een paar grote talenten naar ’s-Heerenberg: de Keniaan Gideon Kipketer (dit jaar derde in de sterk bezette 4 Mijl van Groningen), de Eritreeër Samsom Gezahai (tweede in de Tilburg Ten Miles van 2011) en de Oegandese kampioen 5000 meter, Peter Kibet. Het deelnemersveld bij de vrouwen in de JCL Montferland Run wordt binnenkort bekend gemaakt! (bron: site Montferland Run)

NK Cross in Nijverdal

Het certificaat van Mark te Brake

Bij het NK Cross in NIjverdal behaalde de Aaltense atleet Mark te Brake bij de jongens junioren B een keurige 30e plaats. Hij doet over de 5.865 meter 22,53 minuten en eindigd hiermee in de middenmoot. Op het video filmpje direct na de start van deze crossloop komt hij nog een aantal keren in beeld.

Klik voor meer informatie op onderstaande links

uitslagen zaterdag

uitslagen zondag

site NK Cross

Gert-Jan Wassink op de Zwarte Cross

Gert-Jan Wassink op de Zwarte Cross, geen bier maar sportdrank!

Aankomend weekend vindt er in Lichtenvoorde het Zwarte Cross Festival plaats. Als ras echte achterhoeker is Gert-Jan Wassink gevraagd te vertellen over zijn droomdoel de Olympische Spelen, zijn weg hiernaar toe en zijn visie op zijn sport. De organisatie wist Gert-Jan te strikken door zijn enthousiasme en ambitie voor zijn sport. Het droomdoel van Gert-Jan geeft weer hoe hij met zijn sport bezig wil zijn. 

Onder het mum, geen bier maar sportdrank is de Zwarte Cross toch een bijzondere locatie. Het optreden van Gert-Jan op de Zwarte Cross past goed in de doelstellingen van zijn stichting (Stichting Gert-Jan Wassink) die hij in 2005 samen met Freek Fokkink heeft opgezet om zowel voor medehardlopers als de maatschappij in zijn algemeenheid een voorbeeld te kunnen zijn in het verwezenlijken van je persoonlijke doelstellingen en ambities.

Als hardloopatleet wil Gert-Jan zich de komende jaren verder ontwikkelen op zowel de cross, baan 5000m, 10.000m en weg, met als doel deelname aan NK's, EK's, WK's en Olympische Spelen.

…..

Het Zwarte Cross festival begon ooit als een gekke motorcross waar rare voortuigen aan deelnamen en gezelligheid het belangrijkste was. Nu is de motorcross uitgegroeid tot een waar festival waarin cultuur uit de regio, muziek en attracties aanwezig zullen zijn.  U kunt Gert-Jan zien op zaterdag 17 juli 11.30 om 12.00 uur in de Theatertipi.

…..

Stichting Gert-Jan Wassink

…..

Klik voor meer informatie over de Zwarte Cross op onderstaande link

…..

site Zwarte Cross

…..