Vrijwilliger Jan Nijhoff (86): ‘Ik realiseer me dat ik een geluksvogel ben’

Jan Nijhoff, de AVA'70 penningmeester is heel blij met ons

De 86-jarige Jan Nijhoff is de op één na oudste vrijwilliger van de Zwarte Cross. Hij is al vijftien jaar verkeersregelaar bij de Aaltense atletiekvereniging AVA’70 en begint tien jaar geleden deze werkzaamheden ook uit te voeren voor het grootste festival van Nederland: “Ik heb toen de camper verkocht en ben ook hier begonnen. Inmiddels is er een groepje met verkeersregelaars dat bereid is andere organisaties tegen een kleine vergoeding te helpen. Het geld gaat naar de penningmeester van AVA’70, die is ook heel blij met ons.”

Door Meindert Bussink

‘Gewoon rustig blijven’

Nijhoff werkte jaren in het onderwijs en beschikt daardoor over waardevolle kwaliteiten om de bezoekers in goede banen te leiden: “De meeste jaren heb ik in directies doorgebracht. Je verstaat daardoor de kunst om met mensen om te gaan, ook als ze een beetje narrig zijn, door gewoon rustig te blijven. Bij de Zwarte Cross moet een stroom van duizenden mensen tegelijk worden gedirigeerd en dan is het een voordeel dat je in het werkende leven een leidende functie hebt gehad.” Maar het ligt ook wel aan het karakter: ”Als ze je onplezierig benaderen, moet je hen gewoon op normale toon benaderen en niet terug bekken. Daar red je het nooit mee.”

Geluksvogel

Met zo’n 25 activiteiten per jaar, ‘hoofdzakelijk in dit seizoen’, is Nijhoff nog niet achter de geraniums te vinden: “Het contact met andere mensen, andere gezichten zien, andere verhalen horen. Ik vind het belangrijk om onder de mensen blijven, maar realiseer me dat ik een geluksvogel ben. Dat je gezondheid goed blijft is je gegeven of niet. Ik vind het prachtig werk en blijf het doen zo lang het lijf het toelaat.”

‘Meer ikke ikke’

Nijhoff kan zijn allereerste bijdrage aan de cross nog goed herinneren: “Dat was overweldigend, maar het was toen ook iets rustiger en in een kleinere vorm, want sinds vorig jaar zijn er vier dagen. De maatschappij wordt ook wel wat schreeuweriger. Mensen hebben wat meer moeite als je hen iets vraagt om wat te doen. Het is meer ikke ikke.”

‘Stront aan de knikker’

“Als er stront aan de knikker is heb je een portofoon er staat de hulp er zo. De motorordonnansen rijden telkens rond en na een oproepje nemen zij het over,” weet Nijhoff zich verzekerd. Gelukkig is dat bij hem nog nooit voorgekomen: “Er zijn wel bepaalde groepen jonge lui rond de 18, 19 jaar die voor elkaar even laten zien hoe dapper ze zijn en even laten weten dat ze het niet eens zijn. Maar als het echt hommeles zou zijn, dan ga ik er niet meer heen, maar dat gebeurt niet.”

Tien uur werken

Hij ziet dat de organisatie van de Zwarte Cross er ook strak bovenop zit: “Om elke dag 65.000 mensen netjes naar hun plek te brengen, dat is zo gigantisch. Alsof er een harmonica een muziekje aan het maken is.” Nijhoff zit er zelf ook bovenop. Op donderdag werkt hij tien uur van 7.00 tot 17.00 uur en zaterdag negen uur van 9.00 tot 18.00 uur: “Dat verdraagt mijn lijf nog steeds. Je lijf doet echt niet alles meer wat je wilt, maar gelukkig zit ik de volgende dag niet met opgetrokken knieën.”       

Ondanks zijn werkzaamheden voor de atletiekvereniging, heeft hij zelf minder met hardlopen: “Als ik gewoon wandel kom ik snel genoeg vooruit. Ik heb 40 jaar als vrijwilliger bij het volleybal gediend. Als opleider voor scheidsrechters en begeleiding van scheidsrechters in de eerste divisie.” Glimlachend: “Dat komt weer voort uit die onderwijs achtergrond. Ik ben trouwens ook nog wekelijks werkzaam bij de Voedselbank Achterhoek in Lichtenvoorde.” (bron)

Mooie Actie voor een Mooie Toekomst

Martin Ruesink

Hoe leef jij in 2040?

Mooie Toekomst Festival

Hoe blijft iedereen in de gemeente Aalten gezond, gelukkig en van betekenis, nu en later? Tijdens het Mooie Toekomst Festival op 11 oktober ervaar en ontdek je heel veel Mooie Toekomst Acties. In aanloop naar het festival lees je hier wekelijks een Mooie Actie!

‘Jammer dat er zoiets als rollatorschaamte bestaat’

Hulpmiddelen brengen je weer in beweging

Tot vier jaar geleden deed Martin Ruesink (60) uit Aalten aan bootcamps en hardlopen. Na een herseninfarct veranderde alles: “Ik was rechts volledig verlamd, kon moeilijk praten en slikken en lag acht weken aan de sondevoeding.” Dankzij intensieve revalidatie zijn veel dingen deels hersteld.

Van driewieler-fiets tot framerunner

Wat bleef, is ernstige duizeligheid. “Als ik beweeg, draait de wereld. Een snelle hoofdbeweging voelt alsof ik een kratje bier op heb.” Autorijden, fietsen of hardlopen lukt daardoor niet meer. Martin besloot te kijken naar wat nog wél kan. Zijn eerste stap was een driewieler-fiets: “Ik wilde niet afhankelijk zijn van anderen. Met die driewieler-fiets kom ik overal, dat geeft enorm veel vrijheid.”

Via-via ontdekte hij de framerunner: een driewielig loopframe zonder pedalen, met borststeun en stuur. Daarmee rent hij nu op de atletiekbaan van AVA’70. “De framerunner zorgt ervoor dat ik niet kan omvallen. En omdat ik me kan focussen op de lijnen, heb ik minder snel last van de duizeligheid. Ik ben weer lekker in beweging en het is gezellig met de andere lopers.”

Rollatorschaamte

Er lopen inmiddels meer framerunners bij AVA’70, niemand kijkt er meer van op. Toch merkt Martin dat hulpmiddelen nog vaak met schaamte gepaard gaan. “Ik hoorde laatst over een oudere die alleen in het donker met zijn rollator naar buiten durft. Dat is zo jammer. Als mensen al iets van denken, is het eerder: wat goed dat je er nog op uit gaat!” (bron)

Traditioneel concept met kleine wijzigingen bij 13e Kramp Run Varsseveld

Deelnemers aan de vorige editie

Traditioneel concept met kleine wijzigingen bij Kramp Run

Zaterdag 13 september vormt het centrum van Varsseveld wederom de hardlooparena van de Achterhoek. Ruim 500 kinderen, recreanten en toplopers staan al aan de start van de dertiende Kramp Run en daarmee is ruim de helft van de inschrijvingen bezet.

De opbouw van het programma 13 september is ongewijzigd. Om 16:15 uur trappen de kinderen tot en met negen jaar af in de Kidsrun van 1 kilometer (één ronde). Een kwartier later is het de beurt aan de jeugd tot en met 15 jaar voor de 2 kilometer (twee rondes). Deelname voor jeugd is wederom gratis. Daarop volgt de Framerun, waarbij atleten met een beperking ondersteund door een framerunner of alinker in actie komen. In 15 minuten proberen de deelnemers zo veel mogelijk rondes af te leggen op het Kerkplein, waar start en finish van alle onderdelen zijn gelegen.

Veruit de meeste hardlopers nemen deel aan de Recreanten- en Businessrun, die om 17:30 uur gepland staat. Daarbij staan twee rondes – totaal 5 kilometer – en dus meerdere malen passage op het sfeervolle Kerkplein gepland. Uniek is dat de verlichte bedrijfshallen van Svedex en Kramp zijn opgenomen in het parcours, maar ook museumboerderij ’t Hofshuus is te bewonderen onderweg. De Ducona PET Packaging Toprun (18:30 uur) vormt wederom het slotstuk van de Kramp Run. Tijdens vijf supersnelle rondes van één kilometer nemen de beste atleten uit Nederland en België het tegen elkaar op. De parcoursrecords van deze 5 kilometer staan op 14:01 minuten (Filmon Tesfu) en 15:52 minuten (Jasmijn Lau).

Nieuwe voorzitter

Afgelopen maand is Wim de Korte uit Doetinchem gestart als nieuwe voorzitter. De hardloper neemt bij de Kramp Run het stokje over van Ronnie Ligtenbarg. De Korte is tevens bestuurslid bij Argo, waarmee het evenement nauw samenwerkt. ‘’De samenwerking tussen de regionale atletiekverenigingen Argo (Doetinchem), AVA’70 (Aalten) en Atletico’73 (Gendringen), in combinatie met de steun van Kramp en al die andere enthousiaste sponsoren, levert een hele krachtige stichting op.’’

Gratis kidsruns en toprun

‘’De stichting organiseert samen met al onze vrijwilligers een supermooi evenement voor Varsseveld, met een positieve uitstraling naar de hele regio’’, vervolgt De Korte. ‘’Om onze Kramp Run voor kinderen heel laagdrempelig te houden is deelname voor hen gratis. Bewegen voor kinderen is immers superbelangrijk. Dit jaar staan wederom Nederlandse topatleten aan de start van onze Toprun. Deze toppers zijn feitelijk de rolmodellen voor de jeugdige sporters. Weer een zetje in de goede richting dus van gezond bewegen en sporten.’’

De organisatie heeft besloten het prijzengeld voor de Toprun met 40 procent te verhogen. Dit om mee te gaan met andere Nederlandse hardloopevenementen en tegemoet te komen in het gestegen hardloopniveau op de 5 kilometer. Al enkele nationale toppers hebben deelname toegezegd. Het deelnemersveld wordt volgende maand bekend.

Kanjers voor Kanjers

Deelnemers lopen tijdens de Kramp Run wederom voor Kanjers voor Kanjers, het goede doel van het evenement. In samenwerking met de Achterhoekse stichting, die zich inzet voor sport en spel voor kinderen voor wie dat niet vanzelfsprekend is, worden later deze maand projecten vastgesteld. Voorzitter Wim de Korte: ‘’Ik zet me graag in voor een robuuste en enthousiaste stichting, zodat we nog jaren kunnen genieten van de Kramp Run. Eén van de mooiste evenementen in Varsseveld en omgeving! Ik kijk uit naar het wakker worden op zaterdagochtend 13 september. Dan is alle voorbereiding klaar en gaan we knallen!!’’

Inschrijven voor de Kramp Run op zaterdag 13 september is mogelijk via www.kramprun.nl

Leden crew AVA`70 blijken geweldige campingarchitecten

De groep vrijwilligers van AVA'70

De organisatie van de Zwarte Cross heeft de vrijwilligers van AVA`70 altijd bijzonder hoog zitten. De geelhemden worden dan ook nooit ingezet voor onnozele klussen als toiletbeheer of broodjes snijden voor de crew, maar krijgen vaak een zeer verantwoordelijke taak. Uiteraard was dat bij de editie dit jaar ook weer het geval….

Op donderdagmorgen om 06.51 uur meldde zich de eerste groep vrijwilligers van AVA`70 bij het terrein van het 4-daagse muziek en feestspektakel in Lichtenvoorde en gelijk gingen alle deuren open en kon de club zich voor gaan bereiden op een nieuwe, maar vooral uiterst belangrijke taak. Het gemêleerde gezelschap hees zich in een groen T-shirt en wandelde rustig naar de dependance van het gemeentehuis om zich te laten instrueren. Eerst de kennismaking met wijkhoofd Jacqueline, vervolgens ging het naar Klaas, die ons doorverwees naar Jan, om uiteindelijk bij Sjaak terecht te komen. De opdracht voor deze ochtend was luid en duidelijk: de voertuigen die binnenkomen, laten jullie strak tegen het lint parkeren met de deur naar de binnenzijde van het veld. Tentjes ervoor zijn mogelijk, maar de veiligheidslijnen zijn heilig. Het allerbelangrijkste is, dat jullie de baas zijn, geen discussie voeren, maar daarbij wel ten allen tijde de Achterhoekse vriendelijkheid als handelsmerk inzetten. Nou hoe simpel kan je klus zijn???

Exact om 08.00 uur werd de camping geopend en dit gebeurt traditioneel met een portie vuurwerk dat wordt afgestoken. Na de keuring van de voertuigen rollen de eerste sleurhutten onze kant op. Kleurig en veelal opgeleukt met schitterende en alleszeggende spreuken. Maar de kans dat ze de ANWB-keuring doorkomen is niet zo erg aannemelijk. Dat was al heel snel duidelijk. De inzittenden van de auto`s waren letterlijk en figuurlijk ontzettend goed gemutst en kwamen werkelijk overal vandaan. Volgens de strak gemaakte afspraken werd er door de AVA-janen gehandeld en het liep vanaf het begin gelijk als de gesmeerde bliksem. Geen gemaar en gezeur, wel een hoop vrolijkheid en de karavaan 1 sterren-onderkomens werden keurig naar de plek gedirigeerd. Sjakie kwam af en toe even polshoogte nemen, maar had al snel in de smiezen dat hij een heel gemakkelijke ochtend zou gaan hebben, want zijn volgelingen hielden zich keurig aan de regels. De eerste totaal verbouwde touringcar kwam aan rollen en de woordvoerder stapte uit om even te overleggen of het mogelijk was om een zeer prettige plek te krijgen. De Brabander had een vrolijke praat en er werd besloten om samen een plan te smeden, in ruil voor een bak koffie. Nou, de deal was snel gesloten en de Brabanders waren zielsgelukkig met hun stekkie, waar de zon de hele dag lekker binnenkwam en de aanwezige douche voor weinig overlast bij de buren zou gaan zorgen.

Ja soms voelden de AVA-leden zich net architecten. Slaapkamers moesten niet te dicht bij elkaar zijn i.v.m. mogelijke overlast, de terrasjes moesten op het Zuiden gericht zijn en groepen van meerdere sleurhutten wensten een strategische opstelling, zodat een kringgesprek of een potje rummicub gemakkelijk gespeeld kon worden. Voor de rest was het duurzaamheid troef op de camping. Geen gas en elektriciteit, water op afstand en ook het riool lag op honderden meters afstand. Back to basic dus, maar dat was wel het laatste waar de campinggasten zich druk om maakten, want de eerste bierblikken werden vlotjes losgetrokken en waarom ook niet, want het was inmiddels al 10 voor 10. De gezelligheid voerde overduidelijk de boventoon en ook voor team AVA`70 was het zo volop genieten geblazen.

Even voor het middaguur kwam er ineens een schoonheid aantippelen op hoge hakken. Laten we haar voor het gemak even Marijke noemen. De goedlachse dame met skitterend rood krullend, zelfs dansend haar en een fleurig jurkje om het ranke lijf, liet weten dat haar Dirk eraan kwam met zijn luxe camper en dat de groep in totaal uit 3 voertuigen zou bestaan. Alle alarmbellen gingen gelijk rinkelen, want de “by far” allerbeste spreekstalmeester van Oost-Achterhoek was in aantocht. En laat Dirk Vreman nou toevallig een ontzettend lieve clubgenoot van ons zijn, dus hier moest even serieus werk van gemaakt worden. Zijn allervriendelijkste vrouwtje vroeg ook nog of we een beetje aardig voor hem wilden zijn, want de kans was vrij aannemelijk dat dit wel eens het allerlaatste moment zou kunnen zijn, dat er een zinnig gesprek mogelijk was en dat voor een dagje of 4, 5. Breedlachend en volop toeterend kwam de burgemeester van de Heelweg aanrijden en de begroeting was, zoals we van hem gewend zijn, buitengewoon vriendelijk. Met alle egards werd het trio voertuigen naar een werkelijk voortreffelijk plekje gedirigeerd en daar was het vriendengroepje maar wat bij mee.

Het aantal verbaterde bussen nam toe, maar dat kon de AVA-crew totaal niet verontrusten, want de onderlinge samenwerking was dusdanig goed, dat alles strak op zijn plek kwam te staan. Sjakie hebben we helemaal niet meer gezien en hij had waarschijnlijk een snippermiddag genomen, want er viel voor hem weinig eer meer te behalen. Nee, de Aaltense ploeg draaide op volle toeren en de sfeer op de camping begon aanstekelijk prettig te worden. Om 13.00 zou de aflossing volgen, maar  een nieuwe ploeg caravanparkeerders liet nog even op zich wachten.

Opeens kwam er een splinternieuwe BMW uit de 3-serie aanrollen met daarachter een Airstream Pottery Barn Special Edition op de trekhaak. De auto was al een juweeltje, maar de caravan…. Afijn, de bestuurder werd vriendelijk gevraagd of hij een verkeerde afslag had genomen en niet toevallig vakantiepark de Twee Bruggen als bestemming had? De zongebruinde man deed zijn Ray-ban even omhoog en antwoorde lachend dat hij zeker wel goed zat en vroeg of we samen even een mooi plekje konden afspreken. Natuurlijk kon dit geregeld worden. De uiterst vriendelijke inwoner van Bloemendaal liet vervolgens weten dat hij de halfbroer was van “orgel Joke”, toch dé absolute vedette van de Zwarte Cross. Hij verheugde zich enorm op haar optredens en dit verklaarde dan ook volledig zijn aanwezigheid. Mooi toch?

Het was de hoogste tijd om uit te scannen en vol van deze prachtige ochtend liepen we naar het tijdelijke gemeentehuis om ons af te melden. Het was een meer dan prachtige morgen, met bijzondere ontmoetingen en alleen maar positieve reacties van de campinggasten. Het liep allemaal erg voorspoedig en het kan dan ook niet anders, dan dat AVA`70 weer promoveert en er bij een volgende editie nog meer verantwoordelijke taken op de schouders van de ranke AVA`70-schouders zal komen te liggen. We gaan het in 2026 meemaken! (FR)

Verslag van de 45e Walfortloop in Aalten

De start van de 45e Walfortloop

Prachtige editie GUV Walfortloop - “Meedoen is meemaken!”

Een recordaantal van maar liefst 422(!) atleten voegde op dinsdag 15 juli de daad bij het woord en nam deel aan de GUV Walfortloop. De honderden hardlopers, het vele publiek en het onuitputtelijke enthousiasme van spreekstalmeester Dave Posthumus zorgde voor een geweldige ambiance in de AVA`70-hardlooparena.

Exact om 19.00 uur gaf GUV-directeur Bert van Asselt het startsignaal aan de jongste talenten voor hun wedstrijd over 1000 meter op de atletiekbaan. Het ging gelijk al razendsnel en het was Mees Klein Entink, die met een scherpe tijd van 3.29 minuten de winst naar zich toetrok voor clubgenoot Bent Waanders. De zege bij de meisjes ging naar Fila Menke van Uum, die een hele sterke run liep.

 Daarna was het de beurt aan de jeugd, die 2 kilometer af moest leggen. Bij de jongens gaf Joep Dingemans voor de race aan, te mikken op een tijd onder de 7 minuten en dit bleek geen bluf, want hij werd eerste en had nog 16 tellen over. Een mooie podiumplek was er ook voor Jesper Wieggers en Manuel Leusink, die respectievelijk 2e en 3e werden. Bij de meisjes pakte Fiep Meinen de winst, maar moest er aan het einde nog even flink voor sprinten.

Een mooie aanvulling van het programma vormt de wedstrijd voor Framerunners. Zij werken een parcours af van 5 kilometer en lieten het publiek zien, dat dit ook erg hard kan gaan. Winnaar werd Annemiek ter Horst in de hele snelle tijd van 18,39 minuten. Wim Berendsen werd tweede en een prachtige 3e plaats was er voor Adinda Kleinrensink van AVA`70 in een tijd van 21.46 minuten.

Een groot peloton van maar liefst 350 atleten ging om 19.45 uur van start voor hun wedstrijd over 5 of 10 kilometer. Opvallend was dat de hardlopers werkelijk overal vandaan kwamen en de kenners hadden al voorspelt, dat er wel eens veel records zouden kunnen sneuvelen. En dat gebeurde ook!

De weersomstandigheden waren immers prima en bovendien stonden er veel ijzersterke atleten op de deelnemerslijst. Gelijk vanaf het begin ging het al razendsnel en trok het lange lint van lopers zich in rap tempo uit elkaar. Favoriet voor de overwinning bij de 5 kilometer was Niels te Pas en hij maakte zijn rol volledig waar en scoorde de voortreffelijke tijd van 15,23 minuten. Jeroen Reintjes werd knap tweede en het jonge AVA`70-talent Lars Meinen liep ook een hele sterke race en werd derde. Bij de Dames scoorde Lisa te Molder een prachtig persoonlijk- en parcoursrecord met 18,11 minuten. Een fraaie 2e plek was er voor Lobke Hendriksen.

Bij de 10 kilometer was er een ijzersterk podium bij de Mannen, waar Bastiaan Roelofs de zege opeiste, Herman Domhof 2e werd en Hans Waalder derde. Bij de Dames ging de winst naar Annemarie Arentsen, met een persoonlijk record van 38,31 minuten. Renée Houwers finishte als derde en mocht ook een beker in ontvangst nemen.

Uiteraard was de organisatie na afloop erg tevreden met het verloop van de 2e etappe van de serie zomeravondwedstrijden. Veel lof was er voor de tientallen vrijwilligers van AVA`70, die alles in het werk hebben gesteld om de honderden lopers een prachtige sportavond te laten meemaken en dat is in alle opzichten volledig geslaagd. De GUV Walfortloop leverde veel records op, maar net zo belangrijk was het feit, dat elke deelnemer op zijn eigen niveau kon presteren en tevens mocht rekenen op de aanmoedigingen van het publiek! De Twee Bruggenloop wordt afgewerkt op dinsdag 19 augustus en is de laatste zomeravondloop van 2025. Inschrijven is mogelijk via: www.ava70.nl (FR)

Foto's van de 45e Walfortloop - deel 2

De AVA'70 leden Evie Scholten, Kyra Lampio en Jan te Brake

Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen

fotoalbum

Foto's van de 45e Walfortloop - deel 1

De lopers zijn net onderweg

Klik op de link voor de foto's van Marcel Bos

fotoalbum

Uitslagen van de 45e Walfortloop in Aalten

De uitslagen worden vanaf 19.05 uur steeds aangevuld!

Klik op de link voor de uitslagen:

1 kilometer

2 kilometer

5 kilometer

5 kilometer Frame Run

10 kilometer

site organisatie

Wetenswaardigheden van de 45e Walfortloop in Aalten

De start van de Walfortloop in 2023

Wedstrijdinformatie GUV Walfortloop 2025:

Dinsdagavond 15 juli a.s. vindt de GUV Walfortloop plaats. Enkele belangrijke wetenswaardigheden over deze 2e Zomeravondloop van dit jaar:

Organisatie:

Atletiekvereniging AVA'70

Wedstrijdsponsor:

GUV Aalten

Start- en finishlocatie:

De start en finish van alle wedstrijdonderdelen vindt plaats op de atletiekaccomodatie van AVA`70, Bredevoortsestraatweg 110-A, 7121 MH Aalten

Programma:

19.00 uur: Start 1 kilometer (kinderen tot en met 9 jaar)

19.15 uur: Start 2 kilometer (kinderen 10 tot en met 15 jaar)

19.35 uur: Start Framerunners, 5 kilometer

19.45 uur: Start 5 en 10 kilometer, 1 ronde

Parcours:

De wedstrijd van de jeugd (1 kilometer) vindt plaats op de atletiekbaan, waarbij de jongste talenten ruim 3 ronden lopen. De deelnemers aan de 2 kilometer gaan van de baan af in de richting van de Walfortlaan, waar een draaipunt in het parcours zit. Het parcours van de Framerunners, de 5 en 10 kilometer gaat over verharde wegen en zandpaden in het prachtige buitengebied rondom kasteel `t Walfort. 

Kleedgelegenheid:

Er is een mogelijkheid om te kleden en te douchen in het clubhuis van AVA`70.

Parkeergelegenheid:

Parkeren kan op het complex van AVA`70. Volg zo mogelijk de aanwijzingen van de verkeersregelaars.

Inschrijving:

Voorinschrijven is mogelijk via de site www.ava70.nl. De voorinschrijving sluit op maandag 14 juli om 23.59 uur. Op de wedstrijddag kan er vanaf 18.00 uur worden ingeschreven bij het wedstrijdsecretariaat in het clubhuis.  

Afhalen startnummers:

Het afhalen van de startnummers is mogelijk op dinsdag 15 juli bij het wedstrijdsecretariaat. Kom op tijd, want er wordt niet van het tijdsschema afgeweken!

Medische verzorging:

EHBO Aalten

Prijzen:

Voor de nummers 1, 2 en 3 bij alle afstanden zijn bekers beschikbaar. De prijsuitreiking van de 1 en 2 kilometerloop vindt plaats om 19.35 uur. De prijsuitreiking van de Framerunners, 5 en 10 kilometerwedstrijd z.s.m. na binnenkomst van de laatste deelnemer. Voor alle prijswinnaars geldt, dat men bij de prijsuitreiking aanwezig moet zijn.

Herinnering:

Alle deelnemers ontvangen bij de finish een medaille.

Uitslagen:

De uitslagen zullen z.s.m. na de wedstrijd worden vermeldt op de site: www.ava70.nl

Algemene voorwaarden:

Deelname aan dit evenement geschiedt op eigen verantwoordelijkheid en risico. De organisatie vrijwaart zich van iedere aansprakelijkheid.

Dravers en Vrijbuiters AVA`70 vieren de zomer

De Dravers en Vrijbuiters in de nieuwe outfit

Zoals elk jaar openen de Dravers en Vrijbuiters de zomer met een fijne duurloop en een afsluitende borrel bij het Noorden van Aalten. De groep hardlopers die het vooral gemunt hebben op slootkanten, ondoordringbare bosjes en meer van dit soort uitdagingen traint wekelijks op de donderdagavond. De ene keer is het complex van AVA`70 de vertrekplaats, de andere keer ligt de start- en finishplaats aan de rand van het dorp om op deze manier gelijk de bush-bush in te trekken. Ook de landsgrenzen worden daarbij regelmatig overtreden en af en toe worden er smokkelpaden betreden met een grote historische waarde. Slechts zelden wordt er op illegale paden gedraafd en deze landloperij wordt dan ook altijd in stilte ondergaan. En ook dit is een grote zeldzaamheid.

Om enige uniformiteit uit te stralen, werd enkele jaren geleden besloten om een uniek shirt te ontwerpen, speciaal voor dit selecte gezelschap Dravers en Vrijbuiters. Met trots werd het wekelijks gedragen en in de Aaltense buitengebieden werd er met jaloerse blikken gekeken naar het fraaie, roodgekleurde tenue met kleurige print.

Maar de tijd verstreek en het weer, de modder en vooral de wasmachine liet zijn sporen na en het was de hoogste tijd geworden voor een nieuwe, moderne versie hardloopshirt. De club bestond inmiddels ook 11 jaar, dus een mooie gelegenheid om de viering van dit heugelijke feit en de lancering samen te laten vallen. De eerste ontwerpen verschenen al snel in de berichtenbox en toen begon het gesodemieter. Zoveel kleuren, zoveel smaken…. Uiteindelijk na een appje of 167 ging de klap er op en ging de bestelling de deur uit. Het moet gezegd, het resultaat is meer dan verbluffend en het kan niet anders, dan dat na de zomer er een groot aantal verzoekjes binnenkomt om toe te mogen treden tot het unieke gezelschap Dravers en Vrijbuiters. De selectiecommissie wacht een zware taak, dat is vrijwel zeker..

Om de zomer te vieren, evenals het 11-jarig bestaan en het uitbrengen van het nieuwe tricot werd er een gezellige avond belegd bij Het Noorden van Aalten. Er werd vlot een duurloopje afgeraffeld om maar zo snel mogelijk op het prachtige, nieuwe terras te veroveren. Het werd het hele prettige nazit en de komende jaren zijn de Dravers en Vrijbuiters van AVA`70 op donderdagavond te bewonderen in een prachtig groen shirt!! (FR)

Aankondiging van de 45e Walfortloop in Aalten

Deelnemers aan de editie van 2022 

AVA’70 organiseert de GUV Walfortloop

Nog een keertje een wedstrijdprikkel pakken voor je op vakantie gaat? Dat kan, want op dinsdag 15 juli a.s. organiseert AVA`70 de GUV Walfortloop. De wedstrijd met start en finish op het atletiekcomplex van de club kent inmiddels een lange traditie en is de 2e zomeravondloop van 2025.

De Walfortloop is voor de regionale atleten die (nog) niet op vakantie zijn, een prima gelegenheid om de huidige vorm te testen. Voor sportieve toeristen in de omgeving vormt de prestatieloop een mooie uitdaging om de hardloopschoenen aan te trekken en in actie te komen.

Om 19.00 uur gaat de GUV Walfortloop van start met het programmaonderdeel voor de kinderen tot en met 9 jaar. Zij lopen 1000 meter op de atletiekbaan en passeren daarbij meerdere malen het aanwezige publiek, dat langs de baan de talenten aanmoedigt. Om 19.15 uur is het de beurt aan de kinderen vanaf 10 jaar voor hun wedstrijd over 2 kilometer. Zij verlaten de baan en lopen onder de fietstunnel door in de richting van het draaipunt, om hierna hetzelfde traject af te leggen terug naar de finish.

Om 19.35 uur is het de beurt aan de frame-runners, die een traject afleggen van 5 kilometer op een selectieve en wisselende ondergrond. Het startschot voor het peloton atleten en atletes aan de 5 en 10- kilometerrun valt om 19.45 uur. Na een rondje op de baan gaat het parcours in de richting van het prachtige bosrijke buitengebied rond kasteel `t Walfort.  Zandpaden, asfalt en bospaden zorgen voor veel variatie, waarbij de atleten die de 10 kilometer afleggen een extra lus af leggen. De fietstunnel in de laatste kilometer vormt dikwijls nog een lastig obstakel in de richting van de meet.

Voorinschrijven voor de GUV Walfortloop is vanaf heden mogelijk via de site: www.ava70.nl. Daarnaast is het ook mogelijk om in te schrijven op de wedstrijddag, vanaf 18.00 uur in het clubhuis van AVA`70. De kosten bedragen € 3,50 voor de deelnemers aan de 1 en 2 kilometer, terwijl de lopers en loopsters aan de 5 en 10 kilometer € 7,00 betalen.

De organisatie stelt bekers beschikbaar voor de nummers 1,2 en 3 bij de verschillende afstanden. Daarnaast ontvangt elke deelnemer een medaille bij binnenkomst. AVA`70 hoopt op een groot en sterk deelnemersveld en nodigt alle regionale atleten en atletes, vakantievierende trimmers en overige sportievelingen uit om zich aan te melden voor de GUV Walfortloop.

Klik op de link voor meer informatie

informatie

inschrijven

deelnemers

site organisatie

4 miljoen bezoekers op deze site

4 miljoen views

Afgelopen dinsdag 8 juli 2025 heeft de 4.000.000ste bezoeker een kijkje op deze site genomen. Een prachtig aantal, mede tot stand gekomen door een aantal vaste fotografen en schrijvers van een column. Erg bedankt daarvoor.

Wil je ook eens ergens over schrijven en dat anderen je verhaal mogen lezen, dan mag je gerust wat mailen of appen. Het liefst met een foto erbij, vaak komt het dezelfde week nog op de site te staan!

Henk Mengers, de vermoeide held

Henk Mengers

Een burn-out zette de wereld van Henk Mengers (68) op zijn kop, maar zijn loopgroep heeft zijn leven weer glans gegeven.

Ik ben altijd al een perfectionist geweest, dat zit in mijn karakter. Altijd hard werken, klaarstaan voor iedereen, vooruitdenken, perfect voorbereid zijn op alles. In combinatie met een drukke baan heeft dit me 30 jaar geleden de das omgedaan. Van het ene op het andere moment was ik leeg, uitgeput, in mezelf gekeerd, totaal ontredderd. De term vermoeide held paste mij als een oude versleten jas. De hulpverlening in combinatie met medicatie maakte het leven weer dragelijk, maar gaf nog niet de spirit om weer volledig te kunnen genieten.

Rond de eeuwwisseling kwamen de eerste berichten in het nieuws dat beweging, en met name hardlopen, voor ontspanning kon zorgen. Die kans greep ik met beide handen aan. Ik zocht naar alle mogelijke manieren om ruimte en rust in mijn hoofd te creëren, om me beter te voelen. Als ze me toen hadden gezegd dat ik iedere dag een uur handstand moet doen, dan had ik dat ook gedaan. Gelukkig werd het hardlopen.

Bij de plaatselijke atletiekvereniging in Aalten zette ik mijn eerste stappen. Mijn energie en enthousiasme kwamen langzaam terug, maar in die eerste jaren was ik nog erg streng met mezelf. Zoals het een perfectionist betaamd, heb ik eerst vier afstanden (5-10-21-42 km) in een behoorlijk snelle tijd gerealiseerd. Tegelijkertijd merkte ik dat ik tijdens het hardlopen eindelijk mijn hoofd écht leeg kon maken. Hardlopen en piekeren tegelijk is onmogelijk. Er is geen andere sport waar dat zo goed werkt. Daar wilde ik iets mee. Ik wilde ook andere mensen in beweging krijgen, vooral mensen die in hetzelfde schuitje zaten als ik. De vermoeide helden.

Bij de atletiekunie deed ik een trainersopleiding, gevolgd door de opleiding als runningtherapeut. In 2006 startte ik samen met mijn zoon Loopgroep Zandloper, ook om mijn portemonnee aan te vullen. Als zelfstandige was de krediet- en bouwcrisis namelijk niet aan mij voorbijgegaan, binnen enkele jaren werd mijn omzet gehalveerd. Daar hielp de loopgroep bij. We begonnen met laagdrempelige looptrainingen, daarbij hield ik altijd wel mijn oorspronkelijke doel in gedachten, runningtherapie aanbieden. Na een jaar of twee kwam ook dat van de grond. In kleine groepen, en soms één op één, kon ik mensen opvangen in de fase net voordat ze uitvallen. Mensen die zo moe en overspannen zijn dat ze eigenlijk niet eens aan hardlopen willen denken. Mensen die voorovergebogen staan, met hun schouders en hoofd naar beneden, die je amper kunnen aankijken. Op een rustige, zachte manier werken we aan houding, gevoel, ontspanning. Dan zie je binnen een aantal maanden hoe ze langzaam wat meer rechtop staan, hoe ze je voor het eerst in de ogen durven te kijken, hoe het licht weer aan gaat. Daar doe ik het voor.

Ik geef nog altijd trainingen en geniet van het feit dat we zo’n mooie groep hebben opgebouwd. Sinds mijn pensioen, ruim anderhalf jaar geleden, is de loopgroep Zandloper een stichting geworden met een bestuur. Zo kunnen we ervoor zorgen dat de wensen van alle lopers serieus genomen worden. Inmiddels hebben we namelijk zo’n 250 leden, 25 gediplomeerde trainers en 14 loopgroepen in de Achterhoek. Daarbij heeft iedereen zijn eigen doel – we hebben groepen voor recreanten, prestatie- of traillopers en een speciale voorbereiding op een halve of hele marathon.

Maar naast alle doelen en prestaties staat bij alle onderdelen van Loopgroep Zandloper één doel altijd bovenaan: samen lopen ter ontspanning en plezier. We lopen niet op de baan, maar altijd in de natuur. Hoe rustiger, hoe beter. Deelnemers mogen altijd hun eigen tempo lopen, maar zodra ze een speciaal fluitje horen, komen ze allemaal weer bij elkaar. Na een training drinken we gezellig koffie met elkaar, er ontstaan de mooiste gesprekken. Ook bij wedstrijden steunen we elkaar, doen we samen een warming-up en krijgt iedereen een high-five. Iemand zei laatst dat het bij ons zo ‘klef’ is, maar dat vind ik prima. Iedere club trekt de mensen aan die erbij passen.

Ik draag de gevolgen van mijn burn-out ruim 30 jaar geleden nog altijd met me mee, maar hardlopen, en dan met name samen met andere lopers, heeft mijn leven op alle vlakken positief veranderd. Het heeft mijn leven weer glans gegeven. Zoals mijn oude trainer ooit tegen me zei: hardlopen lost geen problemen op, maar na een tijdje kijk je er anders tegenaan.

Artikel in Runnersworld nr.6-2025

Monasso loopt Glossglockner Berglauf in Heiligenblut (Oostenrijk)

Hans Monasso

De wedstrijd die al snel geen wedstrijd meer was.

In 2021 was ik op vakantie in Heiligenblut, aan de voet van de hoogste berg van Oostenrijk, de Grossglockner. Vanaf die Grossglockner loopt de Pasterze gletsjer richting Heiligenblut. Ooit was dat de langste gletsjer van Oostenrijk maar het grootste gedeelte is tegenwoordig gesmolten. Ondanks dat is het nog steeds een fenomenale plek en heb je ter plekke nauwelijks besef van afstanden en groottes.

Wanneer je vanaf het uitzichtpunt bij de Franz Josefs Höhe naar beneden kijkt, zie je liefelijke bergstroompjes maar daal je eenmaal af naar beneden (de meeste toeristen wagen er zich niet meer aan) dan blijken die lieflijke bergstroompjes bulderende berg stromen door diep uitgesleten canyons te zijn.  Ik heb er een filmpje van gemaakt zodat je bij benadering een indruk krijgt van de overweldigende berglandschappen.

Enfin, 2021 op vakantie, ik was net een jaar bezig met hardlopen en was net zover dat ik binnenkort in zou schrijven voor mijn eerste wedstrijd. De vakantie viel samen met de Grossglockner Berglauf en op de dag van de start liep het dorpje vol met deelnemers.

De route had ik zelf twee dagen daarvoor deels gewandeld maar niet tot het einde volbracht. De 12km waren te ver en we zouden te laat zijn om met de laatste bus terug te kunnen naar het dorp. Het idee dat je dit stuk zou kunnen hardlopen leek me voor normale mensen absoluut onmogelijk. De hellingen waren zo steil dat zelfs gewoon naar boven wandelen zonder regelmatig even uit te puffen voor mij niet mogelijk was. De benen maar ook het gebrek aan zuurstof was een aanslag op het lichaam. Vanaf 1247 meter boven zeespiegel naar 2370 meter over 13,3km. Ik heb het later even opgezocht, de zuurstofopname op 2000 m is ongeveer 20% minder dan op zeeniveau.

Naarmate de jaren voorbij gingen en ik me steeds meer met het hardlopen ging bezighouden, bleef deze wedstrijd toch in mijn hoofd zitten. Het is een prachtige route met geweldige uitzichten en ergens besloot ik dat ik hem toch eenmaal in mijn leven wilde lopen. Dit jaar was het dan zover. Ik schreef me ruim van tevoren in en boekte een appartement bij Pension Thalbach, ongeveer drie kilometer van de start. Ik trainde wat extra op hoogtemeters op de vuilnisbelt en op de N70 trail maar mensen, in Nederland valt dit niet te trainen.

Na de eerste kilometer, die relatief vlak was, gingen we in 3km 379 meter continu omhoog en dat met de zon vol op de bakkes. Bij die klim besloot ik al snel dat ik vandaag niet ging lopen voor een goede positie maar dat ik me zou richten op het genieten van de route en het heel  en veilig uitlopen. Het had ook niets meer met hardlopen te maken, iedereen wandelde naar boven en hoe ik mijn best ook deed, de tempo’s van de Oostenrijkers lagen telkens een klein tikkeltje hoger.

Een nadeel van dat besluit was dat ik al snel naar achteren zakte in het veld. Later in de wedstrijd op de stukken waar het relatief vlak was had dat tot gevolg dat ik geen tempo’s kon lopen. Bergpaden zijn nu eenmaal erg smal en inhalen is maar heel beperkt mogelijk zeker wanneer je geen grote risico’s wil lopen. Ik had er vrede mee en besloot de tijd te benutten om foto’s te maken en bij de drankposten rustig te drinken en even op adem te komen.

Na de eerste vier kilometer konden we een kleine kilometer vlak lopen maar als snel mochten we in file naar boven klauteren. Kilometer 6 ging 217 meter omhoog over smalle bergpaden. Daarna vlakte het allemaal een beetje af en beperkten de stijgingen zich tot ongeveer 50 meter per kilometer. Maar het venijn zat in de laatste kilometer. De uitgesleten gletsjerwand op naar de Franz Josefs Höhe. 1500 meter met 281 hoogtemeters. Ondertussen was het weer omgeslagen, stormachtige wind en regen teisterden de deelnemers.  We drukten ons zoveel mogelijk tegen de bergwand aan en ondanks dat het nog maar een halve kilometer was begon ik me toch lichtelijk zorgen te maken over de afkoeling. De laatste 1500 meter nam nog 40 minuten in beslag. Normaal gesproken loop je bijna 10km in die tijd.

Wanneer je dan eenmaal boven bent en gelukzalig over de finish mag lopen was de warme deken die je omgeslagen kreeg een welkome verrassing. Geen grote prestatie wat betreft klassering, de Oostenrijkers en Italianen zijn van een totaal ander kaliber in het omhooglopen maar er wel trots op dat ik hem uitgelopen heb en de benen de 1200 meter omhoog aankonden. Na de wedstrijd was er Kaiserschmarrn en een pendelbus terug naar Heiligenblut. Het was een grandioze ervaring en ik kan iedereen aanraden hem een keer te lopen.

Hans Monasso

AVA'70 lid Adinda Kleinrensink in de prijzen bij ONK Para-Atletiek

Nieuw persoonlijk record van 7.00 meter bij het kogelstoten (TPJ Verhoeven, photography)

Op 6 juli jl. organiseerde Atletiekvereniging AAC`61 in Assen het Open Nederlands Kampioenschap Para-Atletiek en gelijktijdig het Nederlands Kampioenschap meerkamp. Onder de deelnemers ook AVA`70-lid Adinda Kleinrensink, die ter voorbereiding een aantal wedstrijden in Wageningen en Utrecht had afgewerkt en daar liet zien in de juiste vorm te zijn. Het was een vol programma dat bij het ONK moest worden afgewerkt en dat betekende een bomvol wedstrijdprogramma en dus ook een lange dag. Het regende de hele dag tijdens het Kampioenschap in Assen en pas aan het begin van de avond werd het droog. Ondanks deze moeilijke omstandigheden heeft Adinda een hele mooie wedstrijd gehad met prima eindresultaten.

Het discuswerpen begon met een ongeldige poging. Door de regen was de discus te glad en belande deze in het net. Daarna had ze een mooie opbouwende serie van 15.47 meter tot 17.53 meter en met de laatste worp bleef ze maar 40 cm onder haar eigen Nederlands record. Uiteindelijk bleek dit resultaat goed voor een 2e plaats.

Bij het kogelstoten belandde elke worp boven de 6,50 meter en zo'n mooie serie had ze nog nooit gehad. Haar 2e worp was precies 7,00 meter en daarmee wierp ze een nieuw persoonlijk record en een 3e plek in de eindrangschikking.

De lange dag eindigde met het speerwerpen. Haar eerste worp was een hele voorzichtige en de speer landde op 15.87 meter. De tweede worp was ongeldig. Daarna herpakte Adinda zich en wierp ze in de 6e en laatste poging de speer naar een mooie 18,73 meter, haar 4e beste worp ooit. Ook hiermee viel ze in de prijzen, want dit leverde haar de zilveren medaille op.

Adinda kwam bij het ONK-Para-atletiek uit op 3 wedstrijdonderdelen en dit leverde haar 3 podiumplekken op. Een uitstekende prestatie van de AVA`70-atlete, die terecht erg blij was met haar prestaties!

Uitleg van de het totstandkoming van de eindrangschikking:

Adinda komt uit in de categorie 'vrouwen ambulant', waarin de atleten staand kunnen sporten. De uitslag wordt bepaald door degene die het procentueel het dichtst bij het wereldrecord in de eigen klasse heeft geworpen. Als voorbeeld kogelstoten:

Atlete A stoot 10 meter. Het WR in haar klasse is 14 meter. Dan presteert zij 71,4% van het WR. 

Atlete B stoot 4 meter. Het WR in haar klasse is 7 meter. Dan presteert zij 57.1% van het WR.

Atleet A heeft het hoogste percentage en eindigt dus voor atleet B. (FR) 

AVA ’70 promoveert naar de tweede divisie!

Wat een prestatie!

Na twee jaar net misgrijpen is het nu eindelijk gelukt! AVA ’70 is gepromoveerd naar de tweede divisie! Na drie wedstrijden, 33 onderdelen en flink wat persoonlijke en clubrecords zijn we geëindigd als 2e van de 100 teams in de landelijke stand. Dat betekent, directe promotie!

Voor het eerst in de geschiedenis zullen volgend seizoen, zowel de mannen als de vrouwen van AVA ’70, uitkomen in de tweede divisie!

Foto's en uitslagen van de 4e Dorpsloop in Elden

5 juli 2025 - 4e Eldense Dorpsloop 

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

allerlei

jeugd - deel 1

jeugd - deel 2

2.5 kilometer

5 kilometer

uitslagen

site organisatie

Verslag van de Chouffle Trail in Houffalize (België)

Rik en Angelique

Zaterdagmorgen 5 uur gaat de wekker, ik heb slecht geslapen. Alle spullen en proviand staan al klaar, dus alles in de auto en op naar Groenlo om Angelique op te pikken. Wij zijn beide van de klok dus zij stond al klaar en zo gingen we op naar Houffalize in de Belgische Ardennen voor de Chouffe trail. Het is 3 uur rijden voor een trailrun van 19 km, de één zou zeggen wat een gekkenwerk, maar wij hadden zo iets van vaak buj te bange. Rond 9 uur reden we de wei in die dienst deed als parkeerplaats en gingen we lopend naar de startplek, dit is een kwartier lopen en was al een kleine trailrun en voorproefje van wat er ging komen. Deze trailruns zijn perfect georganiseerd, dus startnummer ophalen, tas afgeven in de garderobe en chillen in de zon voor de start met een dj die de meute opwarmde.

Er was een rolling start, dus 1 voor 1 starten in groepjes van 20 en dat bleek goed te werken want meteen mochten we klimmen en klauteren naar boven, de ondergrond wisselende van een mooi fietspad naar een singletrack met stenen en scherp grind en wortels. Het werd meteen voor iedereen hiken naar boven met de handen op de bovenbenen met de hartslag in de keel. En bovengekomen wachtte steeds een technische afdaling waarbij je elke stap goed moest plaatsen en zorgen dat je niet weggleed in het grind of op een steen, wortel of in een gat trapte. Na 3,5 km keken we elkaar aan, de toon was gezet dit werd een zware dag.

Gelukkig was het terrein erg afwisselend met mooie uitzichten, bruggetjes, gravel wegen, bospaden en zelfs wat stukjes verhard wat erg fijn was om even bij te komen. Wat een prachtige omgeving is dit toch, veel tijd om foto’s te maken was er niet want even niet opletten en je ligt gestrekt op de grond. De zon begon fel te schijnen en het werd warm tegen de 30 graden dus maakte het nog zwaarder en de stukken in de schaduw afgewisseld met in de zon waren steeds weer wennen om goed te kijken waar je loopt. Na zo’n 7 km kwam ik er een beetje door en ging het wat soepeler, Angelique liep steeds wat bij me weg en wachtte steeds op mij en nam mij op sleeptouw.

Ik snakte naar de drankpost op 12 km om daar even op adem te komen en bij te tanken en wat te eten. Er was van alles te krijgen, en daar maakten we gretig gebruik van, maar niet te lang en weer door. Lekker even rustig afdalen op een soort gravelseizoen met grote scherpe stenen, het was ondertussen erg warm geworden en ik gooide het koude water van de drankpost over mijn hoofd en nek, heerlijk even wat koelen. Na onze schoenen even ontdaan te hebben van wat kleine steentjes gingen we beginnen aan de laatste 5 km en dat liep nog best goed tot we weer het bos indoken met een singletrack, dit had veel weg van de eerste kilometers dus klimmen en klauteren en met handen en voeten en dalen met soms zelfs een touw om aan af te dalen, zo steil waren de korte hellingen. Na ons nog wat extra te plagen met wat lusjes om de finishlocatie met nog meer klimmen en klauteren was de finish dan echt in zicht.

Moe maar voldaan gaven we elkaar een high five, dat hadden we mooi gefikst met z’n tweeën. Nu eerst wat drinken en zelfs een rijstepapmousse even op adem komen. Mijn t-shirt ophalen en douchen. En dan ons welverdiende Chouffe biertje ophalen, wel 0.0 maar die ging er wel in. En dan weer uitlopen naar de auto wat een extra trailrun was, we konden bijna weer douchen. Na 3 uurtjes rijden konden we eindelijk als twee oudjes uit de auto klimmen en op de bank plaatsnemen en ons laten verwennen door onze partners die het eten hadden geregeld. In oktober staat de Bear trail van 60 km op het programma in een vergelijkbaar gebied in België dus we weten waar we nog aan moeten werken.

Rik Delsing

Auto wassen bij AVA'70

Van 10.00-16.00 uur, auto wassen bij AVA'70

AVA’70-jeugd gaat weer auto’s soppen

Zaterdag 5 juli steekt de jeugd van AVA’70 weer de handen uit de mouwen. Op de parkeerplaats van de sportaccommodatie wordt tussen 10.00 uur en 16.00 uur weer ruimte gemaakt om auto’s te wassen. De jeugdleden zamelen hiermee geld in voor hun jaarlijkse kamp.

Na acht jaar koers te hebben gezet richting Texel gaat het kamp dit jaar richting Zeeland. Wolphaartsdijk, een klein dorpje aan het Veerse meer, wordt dit jaar de uitvalsbasis van het jeugdkamp. Circa 35 jongeren (tussen de 11 en 15 jaar) gaan met een handjevol leiding eind augustus een weekend vertoeven aan het water.

Sinds 2017 is Team Happy Code een commissie van AVA’70. De groep organiseert verschillende activiteiten voor de C- en D junioren (11 tot en met 15 jaar) van de club, omdat uit onderzoek is gebleken dat hier het grootste percentage sportuitval plaatsvindt. De kinderen hebben het druk met school of vinden sport niet interessant genoeg. Happy Code hoopt met de activiteiten het groepsgevoel bij de junioren te versterken, zodat ze met plezier naar de club blijven komen.“Ons jeugdkamp voor deze leeftijd is vaste prik op de AVA-jaarkalender”, zegt Jet Wildenbeest enthousiast. “Het kamp is een ‘traditie’ geworden, maar het programma blijft ieder jaar nieuw. Dit jaar extra leuk dat we naar een locatie gaan die voor ons ook nieuw is. Zo kunnen we de omgeving en activiteiten samen ontdekken!”

Carwash

De carwash is bereikbaar via de ventweg richting de atletiekvereniging. De afslag, die tegenwoordig al vóór de kruising met de Ringweg ligt, maakt het extra veilig om van en naar de atletiekvereniging te gaan. Sam Bluiminck sluit af: “Om het totaalbedrag per kampdeelnemer zo laag mogelijk te houden organiseren we dus de AVA-meets-Zeeland Carwash, waarbij de kids zelf aan de bak moeten. Zowel leden als niet-leden zijn van harte welkom om hun auto, busje of fiets te laten wassen. Het wordt één groot feest!” (bron)

Foto's van de 9e Zandloop in Lintelo - deel 2

Jan Rademaker

Klik op de link voor de foto's van Michiel Tebeest

fotoalbum

Wouter Raben