 |
| Vier zaterdagen in november AVA’70 gaat weer crossen in
november De dagen worden korter, de
eikels vallen, de paden drassiger… we gaan weer lekker crossen. Op de
zaterdagen 1, 8, 15 en 22 november a.s. organiseert AVA`70 wederom de populaire
Boekeldercrosscompetitie. Gedurende 4 zaterdagen zullen honderden atleten en
atletes uit Aalten en verre omgeving in actie komen tijdens dit evenement in
het Aaltense buitengebied. Net als in de voorgaande jaren vindt ook dit jaar de
start en finish plaats bij het Romienendal in Dale. De organisatie heeft in het
fraaie buitengebied een prachtige, selectieve ronde uitgezet. De ongedwongen
sfeer, een fraai start- en finish-arena en grote publieke belangstelling vormen
de succesvolle ingrediënten van dit evenement, waar menigeen al reikhalzend
naar uitkijkt. Nieuw is het feit dat er dit jaar ook voor de wandelaars elke
zaterdag een verschillende route is
uitgezet van 10 kilometer in het fraaie buitengebied van Dale. Er kan gestart
worden tussen 12.00 uur en 12.30 uur. Om 13.00 uur start het
hardloopprogramma en gaan de jongste talenten tot en met 9 jaar van start voor
hun hardwedstrijd over 1 kilometer. Het is een afwisselend en pittig parcours
in de achtertuin van het Romienendal. Het talrijke publiek kan de lopers en
loopsters goed volgen en zullen de dappere strijders ongetwijfeld met applaus
begroeten. Hierna is het de beurt voor de kids tot en met 15 jaar, die dezelfde
ronde afleggen, maar dan 2 maal en dit is een flinke kluif. Tenslotte maken de Senioren
hun opwachting en zij moeten een parcours met een lengte van 5 kilometer
afleggen. Vanaf de start gaan de atleten en atletes in een lint in de richting van de Aladnaweg
en dan begint de wedstrijd pas echt. Langs sloten, over heuvels, via zandpaden
en een klein stukje asfalt gaat het in de richting van de mogelijke
scherprechter: de Robert Gesinkbult. Ook daarna blijft het parcours erg
selectief tot aan de finish in de Romienendal-arena. De deelnemers kunnen
kiezen om het rondje 1 of 2 keer af te leggen. De wedstrijd over 5 en 10
kilometer start om 13.30 uur. Naast heel veel AVA-janen
worden er ook verschillende regionale toppers aan de start verwacht. Het
beloofd dus weer een prachtig sportevenement te worden. Voorinschrijving voor
de Boekeldercrosscompetitie is vanaf heden mogelijk via de site : www.ava70.nl.
Maar ook op de wedstrijddag zelf kan er vanaf 11.30 uur worden ingeschreven,
bij het Romienendal, Aladnaweg 3, 7122 RN Aalten. Voor de jeugd en de wandelaars
bedragen de kosten 3,50 euro per keer, terwijl de Senioren 7,00 euro betalen. Bij de jeugd zijn er prijzen
voor de nummers 1, 2 en 3 per afstand en daarnaast zijn er ook prijzen per
leeftijdscategorie. Bij de senioren zijn er geldprijzen per afstand. De prijzen
worden bepaald aan de hand van het eindklassement. Om voor het eindklassement
en een mooie herinnering in aanmerking te komen, moet er aan minimaal 3
wedstrijden worden deelgenomen. Klik op de link voor meer informatie |
vrijdag 31 oktober 2025
Aankondiging van de 45e Boekeldercross in Aalten
zondag 26 oktober 2025
Foto's van de Devil's Trail in Berg en Dal
Uitslagen van de 40e halve marathon in Doetinchem
 |
| Lisa te Molder, winnares op de halve marathon Klik op de link voor de uitslagen 1 kilometer t/m 9 jaar 1 kilometer t/m 11 jaar 2.5 kilometer 7.5 kilometer 15 kilometer halve marathon site organisatie |
zaterdag 25 oktober 2025
De beer is verslagen!
 |
| Met onder andere Angelique Vrijdag, Eric Hoogerbrug, Andre Bleumink, Rik Delsing en Lars Hoogerbrug |
Beren op de weg zien… De huid
niet verkopen voor de beer geschoten is…. de beer is los…. Zomaar wat
spreekwoorden over beren die allemaal gemeenschappelijk hebben dat een beer
niet onderschat moet worden. Dat bleek afgelopen weekend dan ook zeker waar tijdens
de Bear trail, net over de grens bij Vaals.
Ergens in het begin van het
jaar kwam het idee om op zoek te gaan naar een flinke uitdaging waar we met een
aantal mensen uit de “Lekker buitenspelen’ appgroep samen naar toe konden
werken. Na wat zoeken kwamen we bij de Beartrail terecht. Een prachtig gebied
met flinke heuvels, gecombineerd met een afstand die op zich al indrukwekkend
is. Toen ik de gpx in Komoot inlaadde kreeg ik zelfs als opmerking dat de
meeste mensen deze route in twee of drie dagen doen…. Samen met Angelique, Rik,
Lars, Eric, Wouter en Jeroen schreef ik me in voor de 58 km. Henrie ging zelfs
voor de 83 km.
Het schema dat ik bedacht had
bestond uit de gewone doordeweekse looptrainingen, aangevuld met krachttraining
om de heuvels aan te kunnen. 1500 hoogtemeters op 58 km is namelijk niet echt
kinderachtig. De duurlopen in het weekend zouden dus ook vooral in heuvelig
gebied gelopen moeten worden om een beetje goed voorbereid te zijn. Vol goede
moed begonnen we aan het schema en het mooie weer deze zomer maakte de weekend
duurlopen tot een feestje.
Maar zoals Mike Tyson zei:
Iedereen heeft een plan tot je een klap in je gezicht krijgt. Ineens kreeg ik
een acute netvliesloslating en moest ik geopereerd worden om niet volledig
blind te worden. Gelukkig verliep die operatie uiteindelijk helemaal goed, maar
ik was ruim vier weken uitgeschakeld qua rennen. Ondanks dat ik tijdelijk na de
operatie bijna niets zag mocht en kon ik als een blindemannetje op de lopende
band (omhoog) speedhiken en op de hometrainer fietsen om de conditie en mijn
geestelijke gezondheid ook op peil te houden . Toen de specialist me eindelijk
een OK gaf om weer te rennen en aangaf dat ik eigenlijk alles weer mocht doen
was het toch even spannend: zou het trailrunnen überhaupt nog lukken?
Tot mijn grote opluchting
bleek ik uiteindelijk net zo goed te zien als voor mijn operatie en bleek ook
het rennen over mijn favoriete kleine paadjes geen probleem. Een pak van mijn
hart, maar zou het dan misschien ook mogelijk zijn om op tijd in vorm te komen
voor de Beartrail? Je moet jezelf blijven uitdagen immers… Na de eerste stevige
duurloop kreeg ik er toch weer vertrouwen in, ik kon al snel weer aanhaken bij
mijn loopmaatjes met de weekend duurlopen. Die hadden ondertussen natuurlijk
ook niet stilgezeten en keurig hun lange duurlopen afgewerkt.
Na weken training was het dan
eindelijk zo ver. Vrijdags vertrokken we naar het huisje op de camping in de
buurt. Met een start om acht uur ’s morgens voor ons (en voor Henrie zelfs om
zes uur) was ’s morgens vertrekken geen optie. Lars was er zelfs al een hele
week met vrouw en kinderen. ’s Middags eerst het startnummer ophalen en
vervolgens met zijn allen uit eten in het restaurant van de camping. Heerlijk
gegeten en gedronken voor een heel schappelijke prijs. Er zijn slechtere
manieren om je voor te bereiden…
’s Nachts werd ik al een keer
wakker doordat er een enorme bui op het dak kletterde en ’s ochtends bij het
ontbijt was de conclusie dan ook unaniem dat het een regenjasjesdag zou worden.
Niet alleen veel regen, maar ook best veel wind. Qua temperatuur kon een korte
broek nog wel. Voor de start kon je nog even schuilen in de tent waar de
startnummers uitgereikt werden en die stond dan ook bomvol tot een minuut voor
de start. Maar uiteindelijk konden we er niet aan ontkomen en moest er gestart
worden. Gelukkig werd het net licht dus kon het hoofdlampje in de tas blijven.
We vonden met ons groepje al
snel de plek waar we hoorden, in de achterhoede dus… Voor ons zagen we in het
ochtendgloren een lang lint van lopers die zich uitstrekte door de heuvels. Ons
idee was om alles wat maar een beetje omhoog ging te hiken en daar mee waren we
niet de enige deelnemers. De Limburgse paadjes lagen er bij zoals ik
verwachtte, glibberig van de pratsj en vol met keien en boomwortels. Dat kon
wel eens een pittig dagje worden. De stokken kwamen in ieder geval goed van
pas.
Na een paar kilometer was Rik
al helemaal overtuigd van het nut van zijn leenstokken en steeg het vertrouwen.
Na een tijd met de groep gezamenlijk gelopen te hebben bleek dat Wouter en
Jeroen beduidend sneller waren, die gingen in hun eigen tempo verder. We
ploeterden rustig door, de ene heuvel na de andere achter ons latend. De
Limburgse pratsj zorgde voor wat uitglijers waardoor ongeveer iedereen een
modderig achterwerk had. Maar het moreel was hoog, we gingen ons niet door het
weer laten verslaan.
Bij 19 kilometer was de afslag voor de 38 km route, een psychologisch punt voor Rik en Eric die beide van tevoren nog niet zeker waren wat ze gingen doen. Wat lichte sociale druk uit de groep en een hoop karakter van beide mannen zorgde ervoor dat ze allebei hun route zonder twijfels vervolgden. We gingen volledig voor de volle 58 kilometers. Angelique, de enige dame in het gezelschap, hoefden we het niet eens te vragen. Het was immers haar idee om een grote uitdaging te doen dus die ging sowieso door. En Lars, de jongste van het gezelschap, liep de hele weg al te flierefluiten. Het leek er op dat hij vooral mee was om zijn vader Eric te zien lijden.
Zo ongeveer iedere 12
kilometer werden we onthaald door een uitgebreide verzorgingspost. Enthousiaste
vrijwilligers schonken onze bekers en softflasks vol met cola, we kregen
rijstevlaai, cake, winegums en van allerlei lekkers voorgeschoteld. Toch iedere
keer even een moment waarop je weer energie en ook moed verzameld om het
volgende stuk aan te vallen. En dat was hard nodig want het weer werd gaandeweg
echt bar en boos.
Storm Benjamin had dan wel
officieel opgegeven, maar er was nog wel een soort van Benjamini. Keiharde wind
en slagregens geselden ons gewoon op de stukken waar we in meer open gebied
liepen. In het bos hadden we er minder last van, maar de gierende wind door de
bomen klonk gewoon onheilspellend. Hardloopregenjassen zijn best duur als je
een beetje kwaliteit wilt hebben, maar ze bewezen nu hun waarde dubbel en
dwars. Heel af en toe kon de capuchon af, maar dat was even vaak maar van korte
duur.
Het mooie landschap ging
helaas vaak schuil in de regen en, omdat ik als brildrager ook maar veel iets
naar beneden keek om minder spetters op de bril te krijgen, ik heb helaas meer
van de grond gezien dan van de omgeving. Een goede reden om nog een keer terug
te gaan, maar dan in de zomer of zo… Het laatste derde deel begon bij mij de
fut een beetje op te raken, waarschijnlijk toch doordat ik een maand specifieke
training gemist had. Naar beneden ging het nogal en omhoog hiken eigenlijk ook
wel maar de stukken waar je eigenlijk goed door zou moeten kunnen rennen gingen
bij mij steeds minder. De rest van de groep had het ook niet altijd even
makkelijk, maar we wisten elkaar er doorheen te slepen.
Wat ook hielp was het feit dat
het weer drukker werd op het parcours. Dat zorgde in ieder geval voor wat
afleiding. Al kort na het 34 kilometer punt werden we tot onze verassing al
ingehaald door 80 km lopers en niet veel later zelfs ook door 100 km lopers.
Die waren twee uur voor ons gestart…. Ongelofelijk wat die mannen konden
rennen, zelfs op stukken waar wij alleen maar konden hiken…. Maar aan de andere
kant werden we eigenlijk door geen enkele 60 km loper meer ingehaald. Het
laatste stuk werd het zelfs nog druk op de smalle paadjes. met inhalers van
allerlei kortere afstanden. Het maakte ons eigenlijk ook niet uit, we gingen
immers voor onze eigen prestatie en de meeste tijd voor ons geld.
De laatste vijf kilometer leek het wel alsof de organisatie nog wat extra gaten in de paden gemaakt had met extra water en modder, waarschijnlijk om zeker te weten dat ook de lopers van de korte afstanden niet met droge voeten over zouden komen. Net voor de finish was het slechte weer eindelijk op en dreigde er nog bijna een zonnetje door te breken. Maar toen hoefden we nog maar een kilometer… Wel leverde het voldoende oppepper voor iedereen om in ieder geval met een glimlach over de streep te komen. We hadden het weer gered met zijn allen, de beer was geschoten! Op naar het volgende avontuur!
Andre Bleumink
zondag 19 oktober 2025
Verslag en uitslagen van de 50e Marathon van Amsterdam
 |
| Luuk te Brake, Erwin Wamelink en Sam te Haar Geoffrey Toroitich Kipchumba heeft de 50ste marathon van Amsterdam gewonnen. De Keniaan (25) vestigde in zijn derde marathon in 2.03.30 een parcoursrecord. Dat stond sinds 2021 met 2.03.36 op naam van Tamirat Tola. Kipchumba stapte vorig jaar in Londen uit en werd dit jaar in 2.05.46 zesde in Tokio. Hij demarreerde in Amsterdam na 36 km uit een kopgroep van nog maar drie atleten en liep vervolgens solo naar de eindstreep. De winnaar van vorig jaar, de Ethiopiër Tsegaye Getachew, moest genoegen nemen met de tweede plaats. Hij bleef op ruime afstand van de winnaar zijn landgenoot Getaneh Molla in de eindsprint voor. Bij de vrouwen ging de winst naar Anyalem Desta. De 21-jarige Ethiopische atlete liep met haar winnende 2.17.37 de derde tijd ooit. Het parcoursrecord van 2.17.20 bleef net buiten bereik. Khalid Choukoud (39) eiste in 2.08.00, zijn tweede tijd ooit, al voor de vierde keer de Nederlandse titel voor zich op. Bij de vrouwen veroverde Anne Luijten, die al haar derde marathon van het jaar liep, in 2.28.28 voor het derde jaar op rij de titel. Nieuwkomer Mikky Keetels liep halverwege verrassend aan kop, maar was iets te hard van stapel gelopen. Zij viel achter Jill Holterman terug naar de derde plek, maar dook met 2.31.23 wel ruim onder haar persoonlijk record. Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren: Halve Marathon: Sander Bolink 1:23.23, Sem Ruwhof 1:42.39, Isa Rave 1:44.15, Tonnie Rave 2:01.37, Esther Rave 2:14.25, Nove Rave 2:14.26 Marathon: Twan ter Horst 2:29.44, Erwin Nieuwboer 2:36.30, Koen Hoornenborg 2:43.58, Luuk te Brake 2:49.50, Stijn ter Haar 2:50.13, Renee Nieuwboer 3:21.48, Erwin Wamelink 3:33.05, Sam ter Haar 3:36.07, Michel Wijnroks 3:45.33, Nout Heusinkveld 3:50.06 Klik op de link voor alle uitslagen |
zaterdag 18 oktober 2025
Verslag van de 28e Teutolauf in Lengerich(D)
 |
| Henk, Ingrid, Linda, Theo en Siep Teutolauf - Een prachtige dag
met de club Wat een dag. We hadden er zin in vanaf het
moment dat we vertrokken. Eerst werden alle “medische dossiers” nog even
doorgenomen: hier en daar wat pijntjes en klachten, maar de stemming zat er
meteen goed in. De rit naar Lengerich (uiteraard de juiste Lengerich) vloog
voorbij dankzij de gezellige gesprekken onderweg. Bij aankomst werden de
startnummers opgehaald, gevolgd door een kop koffie met gebak voor de
liefhebbers. Daarna maakten we ons klaar voor de start. Het weer werkte perfect
mee. Een mooi zonnetje, niet te warm en niet te koud, precies goed om te lopen.
De omgeving was schitterend, met glooiende heuvels en frisse buitenlucht. Wat
wil je nog meer? De AVA’janen van de lange afstand, 29 kilometer, waren al
onderweg. Daarna waren wij aan de beurt. Eerst nog even de vele bekenden de
hand geschud en iedereen succes gewenst. Rustig beginnen, niet te hard
en niet te langzaam. De krachten goed verdelen over de afstand. Al snel bleek
weer dat een bult oprennen niet bepaald mijn specialiteit is. Meer bulten
trainen zou geen kwaad kunnen. De benen hadden er al snel genoeg van, maar
goed, dat hoort erbij. En dan is daar natuurlijk onze diesel Theo, die mij en
velen met mij telkens weer versteld doet staan. Met zijn vaste tempo kachelt
hij rustig de heuvel op, geen moment gewandeld, gewoon doorgaan. Na een tijdje
met Linda te hebben opgelopen, moest ik halverwege de bult ook van haar
afscheid nemen. Soms wil het rennen wel eens haperen door wedstrijdspanning,
maar dat speelde vandaag geen enkele rol. Ze liep ontspannen en zichtbaar
genietend. Vlak daarachter kwamen Ingrid en Henk, die ook een prachtige dag
hadden. Ze liepen lekker door, maar namen tegelijk de tijd om foto’s te maken. Wat dit soort dagen zo
bijzonder maakt, is de sfeer binnen de groep. Iedereen liep op zijn eigen
tempo, maar toch met elkaar. Tussendoor gewoon genieten van de omgeving en de
natuur. Na de finish even de hoogte- en dieptepunten doornemen en daarna door
naar de douche. We zouden nog uit eten gaan, dus dan moesten we wel even fris
ruiken. Links en rechts een beetje lokollie, en gaan. De keuze viel op Münster
en dat bleek een schot in de roos. We vonden een romantisch restaurantje en
hebben er heerlijk gegeten. Een perfecte afsluiting van een geslaagde dag. Dat
is wat dit zo mooi maakt: mooie mensen, humor, gezelligheid en samen iets doen. Siep van Schepen |
Uitslagen van de 28e Teutolauf in Lengerich(D)
 |
| Een afvaardiging van AVA'70 bij de laatste editie van de Teutolauf Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren 12.2 kilometer: Theo Stronks 1:14.02, Linda Scholten 1:14.03, Siep van Schepen 1:14.14, Marieke ter Beeke 1:22.33, Sandra Wassink 1:23.33, Henk Lammers 1:24.02, Ingrid van Zolingen 1:24.04, Linda Demkes 1:24.06, Paul Stortelder 1:24.07, Gert Tolkamp 1:27.02, Dick Lubbers 1:29.12 29.0 kilometer: Gerrit Dijkslag 2:32.23, Walter Vaags 3:12.41, Jannelien Magis 3:22.43, Raymond Bohm 3:22.43 Klik op de link voor alle uitslagen uitslagen site organisatie |
Voorbeschouwing 45e Boekeldercross in Aalten
 |
| 1 - 8 - 15 en 22 november 2025 De eerste donkere windstille
dagen zijn weer aangebroken. De Dunkelflaute ligt over het land. De Amerikaanse
eiken kleuren prachtig rood en in het Aaltense Goor lopen de sloten weer
langzaam vol. Dit alles betekent dat het vier wekelijkse cross evenement in het
Aaltense Dale er weer aan staat te komen. Een 5 km rondje over gras, onverharde
paden, slootkanten, een klein stuk genadeloos asfalt en enkele pittige
kuitenbijters bult op. Het is niet voor niets dat in deze contreien ook de
jaarlijkse 15km 7-bultenloop georganiseerd wordt. De tijden die hier gelopen
worden zijn niet alleen afhankelijk van de conditie van de loper maar ook
volledig afhankelijk van de weersomstandigheden. De ene keer zijn de zandpaden
te vergelijken met verharde boulevards maar wanneer het een paar dagen geregend
heeft kan het ook zijn dat je enkeldiep in de modder zakt en de 90 graden
bochtjes veranderen in hoopjes over elkaar tuimelende hardlopers. Zo kan net zoals bij de
Formule 1 de keuze van het rubber onder de schoenen bepalend zijn en menig
hardloper laat zich op het laatste moment nog verleiden tot de aanschaf van het
juiste schoeisel terwijl elke zichzelf respecterende hardloper weet dat dit
nooit verstandig is. Maar het spreekt voor zich dat al dagen voor de eerste
start het parcours proef gelopen wordt, er over en weer wordt getelefoneerd en
in de appgroepen wordt besproken. Het deelname veld is
internationaal en ook over regionaal. Zo komt vanuit Doornenburg de broodloper
bij de M60 klasse Frank van der Wal ingevlogen. Deze zal zich op zwaarste
afstand meten met de lokale hardlooplegende Henk Mengers die onlangs nog 48m op
de 10 kilometer liep bij de Coesfelder Citylauf. Ik tel momenteel maar liefst
24 deelnemers van onze Duitse sportvrienden uit Lowick. En mocht je denken dat
dit een leuk clubje recreanten is, dan ben je op het verkeerde been gezet. Elke
week vliegen de atleten uit over heel Duitsland om zich te meten met de
landelijke top. Of het nu Hamburg, Berlijn of Düsseldorf is, Lowick is
aanwezig. Dat ze dan met zo’n sterke delegatie in Aalten aan de start staan
zegt genoeg over de uitstraling van deze cross en over de inzet van onze Duitse
vrienden. Maar ook de lokale
hardloopclubs en loopgroepen zijn van de partij. Zandlopers, Avajanen, de
Aaltense Runners, team Monasso, team Rave en ga maar door. Een nieuw fenomeen zijn de
familieteams: hele gezinnen die proberen podiumplekken veilig te stellen. Zo is
het kroost van Annemarie en Robert Arentsen al duftig in training en zijn zelfs
de eerste wedstrijdkilometers op de 5km al gemaakt door Luuk en Sophie. Maar ook Niek van Zijl is volop in training,
opgejaagd door dochter Lotte zie je ze nu al regelmatig het parcours van de
cross verkennen. Maar natuurlijk is het ook
leuk voor de niet competitieve hardloper om mee te lopen bij deze cross. Het
Daalse landschap biedt prachtige vergezichten en mooie paden en boomtunnels. De
altijd commerciële club aan de dodemanskruising heeft hier handig op ingespeeld
door nu ook een prachtige 10km wandeling aan te bieden. Voor het luttele bedrag
van €3,50 krijg je een geweldige route voorgeschoteld door dit sublieme
herfstlandschap. Zelf hoop ik dit jaar de
degens weer te kunnen kruisen in de bejaardenklasse. Daar waar Roland Saalmink
mij vorig jaar nog met gemak van de eerste plek kon afhouden ben ik benieuwd
hoe de verschillen dit jaar liggen. Of komt een andere outsider ons dit jaar
het leven zuur maken? Ik heb in elk geval de ambitie om voor het eerst onder de
20 minuten te duiken op dit ambitieuze parcours. Over 14 dagen weten we of dit
teveel gevraagd is of niet. Tot dan allemaal! Hans Monasso |
donderdag 16 oktober 2025
AVA`70 schenkt goed gevulde bigshoppers aan de voedselbank
 |
| De overhandiging van de bigshoppers aan de vrijwilligers van de voedselbank Het is al een aantal jaren een
goede traditie dat AVA`70 een gedeelte van de opbrengst van het inschrijfgeld
van de GUV Businessrun, een wedstrijdonderdeel van de Gerard Tebroke Memorial Loop,
beschikbaar stelt aan een goed doel. Voorwaarde daarbij is dat de stichting of
instantie afkomstig is uit de gemeente Aalten of de directe omgeving. Dit jaar
viel de keuze op de Voedselbank en dan speciaal voor de gezinnen uit Aalten en
Dinxperlo die hiervan gebruik maken. Het bestuur van AVA`70 stond volledig
achter de gift aan de voedselbank en dat bleek uit het feit dat ze besloten om
nog een extra bijdrage uit de verenigingskas beschikbaar te stellen. De organisatie van de GTM-loop
nam contact op met trouwe sponsor Jorrick Wubbels, eigenaar van Spar
Bredevoort, om mee te denken over de inhoudelijke samenstelling van de
bigshoppers. Het bleek een goede zet te zijn, want de Spar levert regelmatig
producten aan de Voedselbank en Wubbels weet dan ook als geen ander welke
producten wenselijk zijn. Hij stelde met het beschikbare geld een mooi en heel
ruim pakket met verschillende artikelen samen en het was gelijk al wel
duidelijk dat Jorrick besloten had om zelf ook nog een flinke sponsorbijdrage
te leveren. De bigshoppers werd gevuld met o.a. ranja, macaroni, jam, beschuit,
kruidnoten, blik soep, koekjes, nasi mix, rijst, chips en nog verschillende
andere producten. In totaal stonden er in het clubhuis van AVA`70 40
bigshoppers klaar, die allemaal tot de rand toe gevuld waren. Op donderdag 16 oktober jl.
vond de overhandiging plaats en hiervoor waren Diny Scheuter, coördinator van
Aalten en René ter Beek van het uitgiftepunt in Dinxperlo uitgenodigd. Ze
werden onder het genot van een koffie bijgepraat over de totstandkoming van de
bigshoppers voor de Aaltense en Dinxperlose gezinnen die gebruik maken van de
Voedselbank. Ze toonden zich blij verrast over de gift en waren nog meer
verrast toen ze de volle boodschappentassen in ontvangst namen. Diny Scheuter is al vanaf 2005
betrokken bij de Voedselbank en gaf aan dat ze in de loop van de jaren de
maatschappelijke betrokkenheid in de gemeente altijd heeft gevoeld en ook René
merkt dit overduidelijk in Dinxperlo. Ze zijn ook erg blij dat AVA`70 een
steentje bij wil dragen voor de gezinnen uit de gemeente die een steuntje in de
rug goed kunnen gebruiken. Met een bomvolle auto vertrokken beide vrijwilligers
van de Voedselbank huiswaarts om de volgende dag 40 gezinnen aangenaam te
verrassen met een waardevolle attentie in de vorm van een goed gevulde
bigshopper! (FR) |
zondag 12 oktober 2025
Mijn eerste marathonavontuur in Essen(D)
 |
| Marcel wordt gefeliciteerd door Nicole Steeds meer hardlopers in mijn
omgeving hebben een marathon gelopen. Lang heb ik gedacht, dat is niets voor
mij. Maar met het verstrijken van de jaren begon het toch steeds meer te
kriebelen. Buurman Henk zei steeds: “Gezien je gezinssituatie zou ik nog een
paar jaar wachten.” Maar Nicole zei:
“Als je echt wil, dan moet je het doen.” Vaak heb ik met kantoorgenoot Rinke
over een marathon gesproken. Hij stelde me de vraag: “Denk je dat je een
marathon kunt lopen?” Hierop was mijn overtuigende antwoord: “Ik heb het nog
nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.” Steeds als ik bij anderen zag
hoe de voorbereiding voor Rotterdam verliep, had ik daar niet veel vertrouwen
in: te vaak, te veel kilometers, en in de winter ben ik vaak net niet fit. Dit
gaat mijn lijf en gezin niet volhouden. Dit voorjaar had Rinke het over de
Landschapsmarathon in Winterswijk en dat leek me wel wat, kleinschalig, en aan
het eind van de zomer. Perfect! Ik was nog herstellend van een blessure na de
Zevenheuvelentrail, maar het uitbouwen van de kilometers ging prima. Daar dus
lekker mee doorgegaan. Half juli toch maar eens op
ChatGPT opgezocht of het mogelijk was om eind september een marathon te lopen
in vier uur, met maximaal twee à drie trainingen per week. Zo vriendelijk
ChatGPT altijd is, was dit geen enkel probleem. Vandaaruit de lange duurlopen
uitgebouwd en steeds rekening gehouden met mijn lijf en gezin. Begin september
voel ik me berensterk. Ik ben vier kilo afgevallen. Ik heb geen noemenswaardige
blessures gehad en Nicole zegt zelfs dat ze er niet veel van hebben gemerkt dat
ik meer heb getraind. De Kramprun gaat als een
speer. Nu nog taperen, en dan kunnen we. Oeps een verkoudheidje, geen probleem.
We hebben nog twee weken. Steeds heb ik het vertrouwen dat ik het kan lopen.
Maar eigenlijk voel ik nog steeds ziek. Een dag voor de landschapsmarathon komt
Gerdie met de opmerking: “Wie hou je nu voor de gek?” Inderdaad ik word al moe
van de gedachten om 5 km te lopen voor de sponsorloop laat staan een marathon. Wat
te doen met al die trainingsarbeid, ik ben al zover gekomen…. Kan ik ergens in
oktober een andere marathon lopen? Eindhoven, Amsterdam, Zeeland, allemaal vol.
In Duitsland is op 12 oktober een marathon in Essen. Dat is maar een uur rijden
en ik kan me ook nog inschrijven. Zondag 12 oktober op tijd naar
Essen. Wel een beetje aan de vroege kant. Gelukkig maar, ik kan nog naar de wc.
Maar anderhalf uur later en een kwartier voor de start staan er twee enorme
rijen voor de toiletten. Omdat ik me lang niet zo fit voel als een maand
eerder, heb ik het plan laten varen om binnen vier uur te finishen. Maar
kilometer twee loop ik al aan de snelle kant. Kilometer voor kilometer zit ik
steeds op het schema van vier uur. Het koolhydraat stapelen lijkt te zijn
gelukt. Ik heb geen honger als het tijd is voor het eerste gelletje. Heel erg
lekker gaat het niet. Ik twijfel, loop ik toch niet te hard, en komt dadelijk
de man met de hamer? Bij het 20 kilometer punt
staan Nicole, Riv, Lune en Damian. Daar had ik ze nog niet verwacht. Erg fijn!
Lune rent nog een paar honderd meter met me mee. Op het halve marathon punt ik
zit op twee uur en een paar seconden, Dat is niet gek. Maar het ging lang niet
zo lekker als een training samen met buurman Henk. Na elke drinkpost, publiek
of heuveltje moet ik me herpakken. Terug naar de rustige, diepe neusademhaling,
zoals een schaatser met de armen op de rug. Mijn lijf wordt weer rustiger, mijn
hartslag zakt. Ik kom eindelijk meer in de flow, het sporthorloge, drinkpost en
gelletje, dit gaat lekker. Daar is de 30 kilometer, nog 10 te gaan. Maar dat
klopt niet. Het zijn er nog 12. Deze fout blijf ik maken. Onderweg is er publiek met
borden waarop staat: Dein stärkster Muskel ist dein Wille! Aan het begin dacht
ik nog leuk zo’n bord. Nu begin ik deze borden echt nodig te hebben. Soms dwaal
ik in gedachten af en begin mezelf de put in te praten. Dein größter Gegner ist
dein Geist! Kop op, je bent zo ver gekomen. Wat moet je er allemaal voor doen
om weer op dit punt te komen. Maanden trainen, gezond eten en drinken,
voldoende slaap. 38 kilometer hardlopen. Niet echt een punt waarop je
binnenkort weer terechtkomt. Dus doorlopen! Nog maar twee… eh, vier kilometer. De
pacers van vier uur komen in zicht. Kilometer voor kilometer loop ik in. Op 25
meter na ben ik bij de pacers. Maar ik kan niet aanpikken, toch net iets te
veel gegeven, en ik moet ze laten gaan. Ik kan de snelheid gelukkig nog
redelijk volhouden. 700 meter voor de finish…..
eindelijk Lune en Damian, dit heb ik nodig. Het moet uit mijn tenen komen. Ik
zie de finish links van me, het 500-meterpunt, oei zover nog. Aan het eind nog
drie haakse bochten en dan 200 meter recht naar de streep. Wat een ongelooflijk
eind. Nicole en Riv nog een slap high-five-je. Eindelijk de finish. Ik hoor de
speaker in het Nederlands mijn naam en tijd roepen – “Marcel Mateman van Ava’70
– 4:00:17.” Het kan me allemaal gestolen worden. Alles doet pijn. Ik kan bijna
niet op mijn benen staan. Iso, cola en alcoholvrij bier. Ik proost met een
andere deelnemer. Pff… dit noemen ze dus leeg. Nicole geeft me een shirt met
Marathon Essen - I did it! Ik moet een
traantje wegpinken….. Marcel Mateman |
Uitslagen van de Herfstloop in Enschede
 |
| Wim Brinkman (rechts) en Bram van Polen De Herfstloop Twente is een
recreatieve loop door het buitengebied nabij het Rutbeek (Enschede). Voor
iedere loper is wel een geschikte afstand te vinden. Het is een van de oudste
nog bestaande lopen van (Oost) Nederland en wordt sinds 1976 georganiseerd door
Atletiek Club TION uit Enschede. In bijna 50 jaar tijd hebben diverse
regionale, nationale toppers en zelfs olympische atleten meegedaan en zij weten
nog steeds hun weg naar Enschede te vinden. Daarmee is de Herfstloop Twente een
unieke loop in (Oost) Nederland. Deelnemers en bezoekers waarderen de professionele en informele sfeer waarin deze loop wordt georganiseerd. Dit blijkt ook uit de deelnemersenquête waarin onze deelnemers de Herfstloop Twente steevast met het cijfer 8 waarderen. Klik op de link voor alle uitslagen: |
zaterdag 11 oktober 2025
Uitslagen van de 31e Citylauf in Coesfeld
 |
| Mooie 3e plaats voor Henk Mengers in zijn leeftijdsklasse Klik op de link voor de uitslagen 5 kilometer 10 kilometer site organisatie |
vrijdag 10 oktober 2025
Berg Run in Winterswijk is afgelast
 |
| De start van de 7.6 kilometer bij een vorige editie Tot onze grote spijt heeft de
organisatie van de Bergrun Winterswijk moeten besluiten om de editie van 12
oktober 2025 af te gelasten. Het aantal voorinschrijvingen blijft dit jaar
achter bij de verwachting, waardoor de logistieke en organisatorische inzet
niet in verhouding staat tot het deelnemersaantal. Na zorgvuldige afweging is
daarom besloten om de loop dit jaar niet door te laten gaan. Deelnemers die
zich al hadden ingeschreven, ontvangen hun inschrijfgeld volledig terug binnen
twee weken. De organisatie kijkt vooruit
naar 2026, waarin hopelijk wél de feestelijke 20e editie van de Bergrun
Winterswijk kan plaatsvinden. “Het is een moeilijke beslissing, maar we willen
de kwaliteit en beleving waar de Bergrun om bekend staat kunnen garanderen. We
hopen volgend jaar alle lopers en supporters weer te verwelkomen,” aldus de
organisatie. Blijf op de hoogte via onze website en sociale media voor nieuws
over de volgende editie. Bergrun Winterswijk – samen naar de top, volgend jaar
weer! (bron) |
donderdag 9 oktober 2025
Verslag van de ledenvergadering van AVA'70
 |
| De tekening van de verbouwing |
Dat je met een goed,
duidelijk, helder en voor iedereen begrijpelijk beleid onnoemelijk veel
goodwill én stemmen kunt krijgen, bleek 9 oktober jl. bij de extra
ledenvergadering van AVA`70. Om even voor half 9 zat het clubhuis al ramvol en
voor de laatkomers restte er slechts nog een plekje op de sta-tribune. De grote
opkomst is al jaren een bijzonder feit, ongeacht het programma. Het is vooral
de gezelligheid, die de dravers van jong tot oud naar de kantine lokt.
Voorzitter Arja te Brake krijgt om 20.38 uur de zaal stil en dat is al een
prestatie op zich. Ze geeft aan dat het de bedoeling is bij deze extra
ledenvergadering dat de agenda in een soepele vaart in snel tempo wordt
afgewerkt en met deze uitspraak scoor je natuurlijk bij het hardlooppubliek al
direct punten.
Als eerste krijgt Geert “Bob
de Bouwer” Zweerink het woord. Het veruit handigste bestuurslid tovert op het
scherm de naderende verbouwingsplannen aan en de schetstekening ziet er al
kleurrijk en stijlvol uit. Bouwtekenaar Henrie Drenthel heeft er wat moois van
weten te maken en het is de bedoeling om met een aantal sponsorbedrijven en
eigen mensen de uitvoering te bewerkstelligen vanaf begin 2026.
Maar het geheel moet
natuurlijk wel betaald worden en nieuwbakken penningmeester Henk ter Beest
legde klip en klaar uit dat het met de financiering zeker wel goed zou komen.
Financiële adviseurs hadden tijdens een meedenkronde aangegeven, dat AVA`70 tot
de weinige verenigingen behoort, waar er sprake is van een vorstelijk eigen
vermogen. Uiteraard voelde je gelijk al de trots in de zaal opzwellen: “dat
hebben we met elkaar dan toch maar mooi gefikst!” En zo is het ook gewoon…..
Met een lening die prima en verantwoord te overzien is en een subsidieaanvraag
bleek de financiële onderbouwing dusdanig dat er met een gerust hart een klap
op kon worden gegeven en zo geschiedde dan ook. De volle 100%-score en een
daverend applaus, zorgde voor een glimlach bij Euro-Henkie en de overige
bestuursleden.
En omdat de meeste kopstukken
toch aanwezig waren op deze avond, werd er gelijk ook maar het voorstel gedaan
om de statuten te wijzigen en in een modern jasje te steken. Na 32 jaar is dit
natuurlijk ook geen overbodige luxe, zoals Secretaris Annemarie Arentsen
toegaf. De aanpassingen zullen overigens niet schokkend zijn, maar beschermen
de club in de toekomst wel tegen ongewenste situaties en daar is natuurlijk
niemand dol op.
De sfeer in de zaal werd
verder vergroot toen de organisatie van de Jubileumloop in de personen van Mick
Wagener en Julia Roos verslag deden van het verloop van de dag. Veel deelname,
gezellige sfeer en een prachtige opbrengst van de activiteit. Maar liefst
3447,95 euro vloeide er in het laadje van de penningmeester en dit fraaie
bedrag zal ten goede komen aan de verbouw van het clubhuis. Tuurlijk applaus
voor dit mooie bedrag, dat deze activiteit heeft opgebracht.
Terwijl achter de bar het sap
al werd klaargezet en de chips in schalen en de nootjes in bakjes werd gedaan,
kreeg Joppe Roos ook nog even het woord. Hij vertelde dat de website op dit
moment een enorme gedaantewisseling ondergaat en op korte termijn actief zal
worden. Beter en vooral mooier, zijn de steekwoorden en ook deze korte, maar
duidelijke uiteenzetting kreeg de handen op elkaar van het trouwe publiek.
Voorzitter Arja had zoals
altijd het laatste woord. Ze bedankte de aanwezigen voor de aanwezigheid en
zeker ook voor de inbreng en het meedenken. AVA`70 staat voor een nieuwe
uitdaging en dat gegeven biedt vooral kansen die gepakt zullen worden om de club
op een goede en verantwoorde manier klaar te maken voor de toekomst. “Een leven
lang AVA`70” is hierbij dan ook de nieuwe slogan! (FR)
dinsdag 7 oktober 2025
AVA`70 casht recordbedrag bij Rabo clubsupport
 |
| De groepsfoto met de ontvangen cheque “Als vereniging zijn we druk
bezig met nieuwe ideeën en mooie plannen. We verbinden doelgroepen en proberen
maatschappelijk betrokken (er) te worden, te zijn en te blijven. Voor leden,
vrijwilligers en vrienden van de club. We gaan voor een leven lang AVA`70. Dat kan niet zonder hulp en
steun. Nieuwe faciliteiten, trainingsmaterialen
en methodes zijn nodig om onze club toekomstbestendig te maken. We
willen bewegen toegankelijk maken voor iedereen, ongeacht wie je bent. Steun
ons in de reis naar inclusief sporten, in een veilige omgeving en
maatschappelijke betrokkenheid!” Met dit thema meldde AVA`70
zich aan voor deelname aan het Rabobank ClubSupport en gedurende een
aantal weken in september van dit jaar kon er gestemd worden op de club. De
vereniging kon rekenen op de volle steun van de aanhang en anderen die de club
een warm hart toedragen. Er werd flink gestemd op AVA`70 zo is achteraf
gebleken en dat is natuurlijk altijd prettig om te ervaren. Op dinsdag 7 oktober jl. vond
de uitreiking van de cheques aan de deelnemende verenigingen plaats bij
Vakantiepark de Twee Bruggen. AVA`70 scoorde tot volle tevredenheid van
clubvertegenwoordigers Arja te Brake en Joppe Roos een bedrag van maar liefst
€2250,00 en dat is toch weer een aanzienlijk hoger bedrag dan vorig jaar. Het
prachtige geldbedrag zal geheel ten goede komen aan het aangegeven thema “Een
leven lang AVA`70!” Nadat de cheque in ontvangst
was genomen, werd er vrijwel direct koers gezet richting het eigen clubhuis.
Uiteraard om de fraaie opbrengst te vieren, maar ook om nog een schitterende
groepsfoto met de cheque te maken. Met deze inzending kan nog een extra bonus
worden verdiend. Dus, wie weet? AVA`70 wil alle stemmers uiteraard van harte bedanken voor de SUPPORT! (FR) |
zondag 5 oktober 2025
Björn Demkes is een Ironman
 |
| Bjorn Demkes Ironman Barcelona/Calella 2025 Begin november 2024 schreef Björn
zich in voor de Ironman van Barcelona/Calella 2025. Na zijn finish van
Challenge Almere in 2023, bleef Björn doortrainen op de schema’s van Evert
Scheltinga. Zijn doel besproken met Evert en het consistente trainen ging over
naar doelgericht trainen. Alles moest er voor wijken. Ik werd gebombardeerd van
vrouw naar personal cook, voedingscoach en vlogger. Helaas is er van die drie
niks terechtgekomen. Na 1 week nam Björn ook die taken alweer van mij over. Het
trainen werd steeds meer en de fietstrainingen vielen hem vooral zwaar. Tijdens
het begin van de trainingen had Björn nog een langdurige enkelblessure. Lopen was er dus de eerste maanden niet bij.
Dit werd vervangen door 5 keer in de week zwemmen en 5 keer fietsen in de week.
Plus 2 keer in de week krachttraining. Later kreeg Björn een injectie in zijn
enkel door de arts. Na zes weken kon hij het lopen gelukkig weer oppakken. Vanaf mei 2025 werd het zeer
serieus allemaal. Eten, werken, trainen,
slapen en trainen met voeding. Geen alcohol meer. Je zag Björn sterk
vermageren. Afgetraind in sporttermen. Bij ons in het dorp noemden ze het: buj
wal good wies? Björn trok zich er niks van aan en ging gewoon door met zijn
doel. Een mooie tijd neerzetten in Barcelona en mogelijk een startbewijs halen
voor de wereldkampioenschappen in Hawaii voor oktober 2026. Na alle
berekeningen erop losgelaten te hebben, zou een tijd van onder de 9:30 uur hem
mogelijk een startbewijs kunnen opleveren. Eerst maar eens zien te finishen. Zware
weken van trainingen kwamen eraan en je zag Björn fitter en sterker worden.
Weekenden van 10 uur trainen. En weken van 18 uur trainen. We zagen hem niet
meer. En als we hem zagen dan was hij of aan het eten, want ja hij moest dan
wel 6000 calorieën per dag eten om alles weer aan te vullen, of aan het slapen.
Uiteindelijk was het dan
zover. Kris en Loes gingen ook gezellig mee. Zij waren het weekend
verantwoordelijk voor de vlogs, want zoals ik in het begin al opschreef nam Björn
het na 1 week al van mij over, maar eigenlijk werd ik per direct ontslagen door
hem. Gelukkig zijn Kris en Loes er erg handig mee. Vrijdag 3 oktober 2025 met
teveel koffers en de fietskoffer op naar Eindhoven. Daar ging het al mis. De
fietskoffer was in tussentijd door iemand omgezet naar ruimbagage. Wie had dit
gedaan? Björn zelf was de schuldige. Hup extra geld betalen en door. Aangekomen
in een prachtig hotel, dichtbij de finishstraat van de Ironman. Dat had ik dan
wel mooi geregeld. Meteen vrijdag het startbewijs en de tassen ophalen. Daarna
moest Björn zijn fiets in elkaar zetten. Daar kon je beter niet bij zijn, dus
dochters en moeders gingen wat anders doen. Zaterdag gingen we heerlijk
ontbijten. Björn niet want hij was al dagen wit brood met Nutella aan het eten.
Dit had hij van Chat GPT doorgekregen. Wat eet een triatleet voor de Ironman. Zo jammer, want er was ruime
keuze uit het ontbijtbuffet. Daarna ging Björn met wetsuit een stukje in de zee
zwemmen. Hij kwam vol zelfvertrouwen uit het water. Het was heerlijk weer en de
zee was rustig. Daarna een stukje op de fiets fietsen om te kijken of alle
onderdelen goed gemonteerd waren. Niet dat zijn wiel nog loszat. Dit had hij op
vakantie namelijk geoefend en daar was hij vergeten zijn voorwiel vast te
draaien. Gelukkig goed afgelopen. Tegen 18:30 uur konden de fietsen ingeleverd
worden bij het park Ferme. Hier stonden aan het eind van de avond voor ongeveer
14 miljoen aan prachtige fietsen. Gelukkig zat er s’nachts bewaking bij. Zondag raceday. De wekker ging
om 05:00 uur. Bjorn had redelijk geslapen. Ik daarentegen niet, ik was
zenuwachtig voor hem. Björn ging heerlijk alweer wit brood met Nutella eten. Kris,
Loes en ik ook. Zoo lekker. Het hotel had wel vanaf 05:00 uur ontbijtbuffet
speciaal voor de triatleten, maar nee wij moesten natuurlijk met Björn mee,
omdat meneertje vooraan in het startvak wilde starten. We hebben onszelf maar
weer weggecijferd. Op weg naar het startvak. Björn had zijn bidonnen gevuld met
voeding en zout. Fietspomp mee, wetsuit mee, badmuts en zwembril mee en tas mee
met de gewone kleding voor na de wedstrijd. En dan zijn tri-suit aan en gaan. Buiten
was het koud en er stond best veel wind. Bij de start aangekomen ging
Bjorn het startvak in om zijn banden van de fiets op te pompen, zijn bidonnen
vastmaken, gelletjes te plaatsen, fietsschoenen met elastiekjes vastmaken op de
trappers. Toen dat klaar was, trok Bjorn zijn wetsuit vast half aan en liepen
we richting de start. Het was best fris en ik was blij dat ik een jas had
aangedaan. Bjorn geholpen om de wetsuit dicht te doen. We gaven hem een knuffel
en wensten hem een mooie werkdag toe. Het laatste jaar zei Björn vaak tegen
mensen dat het gewoon een dag hard werken was een Ironman. Vandaar onze
opmerking. Björn stond voor in het startvak. Wij liepen naar de voorkant van
het startvak toe en stonden redelijk vooraan bij de zee. De zee was onstuimig
en wild. Het ging ook een beetje miezeren. Ik maakte me best zorgen. Om iets voor 7:55 uur begon
het spektakel. Mooie start en muziek zorgden bij Kris, Loes en mijzelf voor
kippenvel over het hele lichaam. Erg indrukwekkend en mooi. Bjorn zat in een
rolling start vooraan. Kris had ons uitdrukkelijk gezegd om filmpjes te maken
en geen foto’s. Dit voor de Vlogs. Wel raar dat achteraf geen filmpje van mij
is gebruikt. Je zag de atleten struggelen in de golven. Wat heftig om te zien.
We zagen al vrij snel een jetski met daar achterop een atleet uit het water
gehaald worden. Gelukkig een roze badmuts. Bjorn had een paarse badmuts op. We
liepen over het strand naar de finish van het zwemmen. Bjorn dacht er 1 uur
over te doen. Na 59:45 minuten kwam Björn uit het water. Ik kon zien dat hij
het zwaar gehad had, want hij kwam lopend uit het water. Normaal komen atleten
rennend uit het water. Op naar deel 2 het fietsen. We
konden Björn zien achter de dranghekken. Hij kreeg zijn helm niet goed dicht.
Terwijl hij hier zo op geoefend had. Ja eindelijk zagen we hem rennen naar zijn
fiets. Wat een snelle wissel zeg. Kris, Loes en ik liepen richting de rotonde.
Daar zouden we Björn twee keer kunnen zien. Dit was bij het 90 km punt. Onderweg zag ik Joep Schillemans. Een
youtuber/vlogger die ook een ironman onder de 09:00 uur had gedaan. Hij is zeer
populair bij de jonge vrouwen, zo ook bij mijn dochters. Ik kende hem niet.
Eerst zat hij schijnbaar voor ons in het vliegtuig. Dit omdat de dochters helemaal hysterisch
reageerden in het vliegtuig. Joep komt het vliegtuig in. Wie? Oh nee hij komt
voor ons te zitten. De hele weg hebben Kris en Loes voor zich gekeken. Durfden
niet naar hem te kijken, omdat hij zooo knap is. Maar we waren dus onderweg
naar het 90 km. punt toen ik Joep met zijn kameraad zag lopen rechts naast ons.
Ik zei tegen Loes: kijk eens rechts van jou. Loes keek naar links. Ik weer iets
harder nee rechts van jou. Loes keek naar rechts en keek Joep recht in zijn
gezicht. Ze durfde weer niks te zeggen. Later toen hij weg was zeiden Loes en
Kris heel stoer, als we hem nog een keer tegenkomen dan maken we een foto hoor.
We zouden hem nog vaker tegenkomen, maar ze durfden het toch niet aan. Björn kwam
op het 90 km punt langsfietsen en zag er goed uit en stak een duimpje omhoog.
Gelukkig. Op naar ronde twee. Wij gingen ondertussen lunchen
bij de Mac Donalds. Daarna liepen we vast naar het wisselpunt, want daar zou Björn
rond 14:00 uur arriveren. Het werd ondertussen echt wel warm. Voor 14:00 uur
kwam Björn bij het wisselpunt aan en hij haalde al rennend met fiets zijn
voorganger in. Hij zag er nog steeds fit uit. Fietstijd van 05:00 uur. Wij
gingen vast aan de overkant bij het loopparcours staan en daar kwam Björn al
aan. Weer een zeer snelle wissel. Het loopparcours bestond uit
drie rondes van 14 km. Het was zeer druk op het loopparcours. Bij ronde twee
zou ik een zakje met gelletjes en paracetamol en ibuprofen aangeven, omdat je
de pijntjes voor moet blijven. Dit zakje werd zeer gretig aangepakt door Björn.
Toen we dit hadden afgeleverd liepen Kris, Loes en ik richting de finish. Het
zou nog wel even duren voordat Bjorn kwam. Wat een spektakel in die arena.
Gewoon weer een kippenvelmoment. Het moment is daar, via de
livetrack zagen we dat Björn nog 200 meter had te gaan. We zagen hem niet
komen, waar bleef hij toch. Zou er wat gebeurd zijn. Iedereen leek ineens op
elkaar. Ze hadden ook bijna allemaal hetzelfde pakje aan. Ja daar in de verte
kwam Björn aan. Ik kreeg een brok in mijn keel. De speaker riep door de microfoon: Björn Demkes from
the Netherlands you are an Ironman. Bjorn rende al juichend over
de finish. Björn liep de marathon in 3 uur en 10 minuten. Niet normaal. Prachtig om te zien. Kris en
Loes waren ook onder de indruk. Eindtijd: 09:17:07 uur. Wat een mooi weekend en wat fijn dat Björn
een dik PR heeft gehaald op een dagje hard werken. Zal het genoeg zijn voor een
ticket naar Hawaii? Dat werd bij de prijsuitreiking nog niet duidelijk. Dit
wordt de komende twee weken pas duidelijk als je een e-mail ontvangt met daarin
een ticket to Hawaii. De kans is heel klein, maar je weet maar nooit. Björn is
een Ironman en dat nemen ze hem niet meer af. Wij zijn wel blij dat hij nu weer
wat meer tijd voor ons gaat hebben. Of toch niet?
Groetjes Katja Demkes  |
Uitslagen van de 37e Kanonsloop in Groenlo
 |
| Een delegatie van AVA'70 Klik op de link voor de uitslagen 5 kilometer 10 kilometer bedrijvenloop site organisatie |
Uitslagen van de Herfstloop in Wehl
 |
| De uitslagen worden vanaf 9.05 uur steeds aangevuld Klik op de link voor de uitslagen 1 kilometer 1.5 kilometer 5 kilometer 10 kilometer site organisatie |
vrijdag 3 oktober 2025
Uitslagen van de SKB-Herfstloop 2025 in Winterswijk
 |
| De start van de estafetteloop Op vrijdag 3 oktober organiseerde het Koningin Beatrix Streekziekenhuis in Winterswijk de SKB Herfstloop. Deze loop werd gelopen in estafettevorm met een echte Baton (Estafettestokje). Elk team heeft 5 lopers die elk de 2.5 kilometer ronde moet afleggen om daarna de baton met tijdwaarnemingchip in het wisselvak af te geven aan de volgende teamloper. Klik op de link voor de uitslagen eindklassement individuele tijden site organisatie |