Varsseveld 14e Kramp Run 5 km - 24.57 min - 13e plaats M60

Het team van Estinea

Een aantal keren per jaar doen we via mijn werkgever Estinea mee aan een hardloopwedstrijd en de Kramp Run is daar altijd één van de onderdelen van. Ik probeer er dan ook meestal bij te zijn en om 16.15 uur verzamelen de bewoners en begeleiders van Estinea, die mee doen aan de 14e editie, zich op een woonvoorziening in Varsseveld. Dit jaar zijn we met 13 deelnemers en het zijn vaak wel de bekende gezichten die je ziet. Onder het genot van een kop koffie of iets te drinken worden de startnummers uitgereikt en zie je de spanning bij sommigen deelnemers toenemen. Ruim een half uur later lopen we gezamenlijk naar het centrum voor het rondje rond de kerk.

Als om 17.30 uur het startschot klinkt duurt het zeker een goede 100 meter voordat we een beetje aan het hardlopen komen. Door de enorme drukte bij de start moeten de meeste deelnemers daarom ook eerst een stukje wandelen. Rond de eerste kilometer staan de fabriekshallen van de Svedex en Kramp te wachten op onze doorkomst. De diskjockeys maken er een mooi feest van en trekken de volumeknop eens goed open. Aan het einde van de tweede hal staat echter geen waterkraam, zoals in voorgaande jaren, en die mis ik toch wel.

Eindigde ik in het vorige verslag nog met de vraag of er ooit voor mij nog weer een tijd van onder de 25 minuten in zou zitten, vandaag houd ik een luttele 3 seconden over en is dit doel bereikt. Deed ik medio april, na mijn blessure, in het Duitse Bad Arolsen nog bijna 28 minuten over deze afstand, dan is er dus al een mooie hap vanaf gehaald. Ik heb gelukkig geen last meer van mijn rechterknie en ben dan ook erg blij en tevreden met het Varsseveldse resultaat en hoop dit in de toekomst nog vaker te herhalen.

Na afloop loop ik met Frank gauw terug naar de thuisbasis voor vandaag, waar mijn collega een heerlijke schaal met krentebroodjes heeft gesmeerd. We maakten er dankbaar gebruik van, trekken wat droge kleren aan en lopen terug naar het centrum om de Top Run te bekijken. Persoonlijk, als toeschouwer, vindt ik het jammer dat het parcours is aangepast. Zag je de atleten voorheen, als je op de goede plek stond, nog tien keer voorbijkomen, nu houdt het bij twee keer op. De organisatie zal er zijn reden wel voor hebben!

Aalten 46e GUV Walfortloop 5,0 km - 25,20 min - 2e plaats M60

Nog 500 meter naar de Hamelandbaan

Na de Twee Bruggenloop in Winterswijk staat er precies twee weken later op dinsdag 1 september de 46e GUV Walfortloop op het programma. Deze wedstrijd is van de zomer, vanwege tropische weersomstandigheden, afgelast en is zeven weken later opnieuw op de agenda gezet. Mooi dat dit kan en dat de vele vrijwilligers zich op hun vrije avond weer beschikbaar stellen voor de vereniging. De wedstrijd met start en finish op het atletiekcomplex van de club kent een lange traditie en is de laatste zomeravondloop van dit jaar.  

De laatste keer dat ik aan de Walfortloop mee gedaan heb was in 2019, vaak ben ik in die periode dan ook met vakantie. Enkele weken terug sloot ik het verslag af met de wens dat het lopen me in deze wedstrijd iets gemakkelijker af zou gaan en ik kan gelukkig zeggen dat het vanavond voor mij een stuk fijner liep. Ik ben bewust iets langzamer gestart zodat ik niet weer na anderhalve kilometer het gevoel krijg om buiten adem te raken en dat is me aardig gelukt. 

Na een rondje op de baan gaat het parcours in de richting van het prachtige bosrijke buitengebied rond kasteel `t Walfort. Gelijk na de start kom ik achter clubgenoot Wim Rensink te lopen en hij kan altijd een prima en constant tempo aanhouden. Ik probeer er in mee te gaan maar nog binnen de 1e kilometer gaat het mij net iets te rustig af en passeer ik hem toch. Dat had ik beter niet kunnen doen want op de Eskesweg gaat hij mij alweer voorbij en loopt hij heel langzaam bij me weg. Waarom blijf ik niet gelijk bij hem lopen vraag ik me onderweg dan ook af?

De drie kilometer kom ik weer net boven het kwartier door, maar ik kan mijn ritme goed houden. Wim loopt niet verder bij me weg en de afstand blijft de laatste kilometers steeds zo'n 10 seconden. Na de afsplitsing met de atleten van de langste afstand is het nog ruim een kilometer naar de finish en als ik weer op de atletiekbaan ben probeer ik nog iets te versnellen. Ik kom in een tijd van 25.20 minuten over de streep, zal er ooit nog weer een tijd onder de 25 minuten inzitten?

Voor de wedstrijd even bijpraten met neef Rinke

Winterswijk - 13e Twee Bruggenloop 6 km - 30.50 min - 6e plaats M60

De finish is in zicht

Voor de wedstrijd fiets ik met een vrijwilliger van AVA'70 aan de achterkant de camping op en hij geeft aan dat ze overdag al met een leuk groepje bezig zijn geweest om alles klaar te zetten voor de wedstrijd. Mooi dat er altijd genoeg animo is bij onze vereniging om dit weer voor elkaar te krijgen. Ook hebben verschillende campinggasten hem gevraagd wat er vandaag te gebeuren staat en dat leverde zelfs nog wat Engelse atleten op, die hun vakantie even onderbreken om aan de start te kunnen staan

Voor de 13e keer staat dan ook de Twee Bruggenloop in de Winterswijkse buurtschap Corle op de agenda en van al deze wedstrijden heb ik er maar één, in 2025 door een blessure, hoeven te missen. Mijn laatste wedstrijd dit jaar was de Gerard Tebroke Memorial, maar dat is alweer 3 maanden geleden en ik zie dan ook best een beetje tegen deze 6 kilometer op. Hoe zal het gaan, start ik weer te snel en wat zal mijn eindtijd zijn? Deze schat ik voor me zelf voor de start in op 31 a 32 minuten, dat betekent een gemiddelde kilometertijd van ergens tussen de 5.10 en 5.20 minuten. Achteraf denk ik wel eens, wat maakt zo'n tijd nu uit als je ergens in de middenmoot loopt.

Dat een wedstrijd lopen toch weer heel anders is dan een training merk ik al weer snel in de wedstrijd. Het loopt niet gemakkelijk en ik wordt door verschillende atleten ingehaald, heel af en toe ga ik er zelf ééntje voorbij. Het kan dit keer niet liggen aan de warme weersomstandigheden, al vind ik het nog wel aardig benauwd om te lopen. Ik ben dan ook blij dat ze net voor de Slingeplas met een verzorgingspost staan. Ik pak een bekertje en gooi het water over mijn hoofd, het 2e bekertje om wat te drinken mis ik.

Halverwege de wedstrijd kom ik net boven de 15 minuten door en ben blij dat we weer in de richting van het vakantiepark gaan. Een kilometer voor de finish staat clubgenoot Jaap Oberink de boel met muziek nog leuk op te zwepen en even later heb ik alleen nog de Pieriksweg voor me liggen. Hoe moeilijker dat ik loop, hoe langer deze weg lijkt maar ook hier komt gelukkig een eind aan. Als ik de avond kort samenvat: Leuke en goed georganiseerde wedstrijd, veel deelname, moeizaam gelopen maar tevreden met de tijd. Ik hoop dat het over twee weken bij de Walfortloop iets gemakkelijker gaat.

Na de wedstrijd met Jelle Hubers

Aalten 24e Gerard Tebroke Memorial 5 km - 25,12 min - 15e plaats M60

Het team van Estinea

Een tijdje terug komt er via mijn werkmail een oproep om mee te doen met het Running Team van Estinea aan de Gerard Tebroke Memorialloop in mijn eigen dorp Aalten. Dat is altijd leuk en samen met enkele collega's en bewoners verzamelen we ons in de namiddag bij cafe Leuven. De shirtjes en startnummers worden uitgedeeld en is het tijd voor de groepsfoto. Daarna loop ik eens even naar de Markt waar veel vrijwilligers van AVA'70 weer een prachtige hardlooparena hebben opgebouwd en met meer dan 1000 deelnemers beloofd dit een prachtige editie te worden.

Na de jeugd- en scholierenloop is het onze beurt voor de 5 kilometer. We gaan ongeveer halverwege het startvak staan en wachten geduldig tot we eindelijk mogen gaan. Na het kleine rondje kom ik de eerste kilometer iets sneller door dan een week eerder in het Duitse Bocholt, al zijn de weersomstandigheden ook wat beter om te hardlopen. De drie kilometer kan ik nog netjes onder het kwartier houden, al voelt het wel weer zwaar aan.

Langs de route en op de Markt staan erg veel mensen en regelmatig hoor ik dan ook mijn naam roepen. Erg bijzonder en leuk is het ook dat onze drie kleindochters in de buurt van Schaersvoorde staan te kijken. Hierna moet ik nog één keer het valse plat van de Hogestraat op maar dan heb ik het ergste ook gehad. In de laatste paar honderd meter zie ik clubgenoot Jan Rademaker en collega Miranda van Tent nog voor me lopen. Met een eindsprint probeer ik hen nog voorbij te gaan maar dat lukt bij de één beter dan bij de ander. Als ik over de finish kom, ben ik toch weer ruim een minuut sneller dan in Bocholt.

Na afloop kijk ik nog even naar een prachtige 10 kilometer, waar dan ook erg hard gelopen wordt. Met een eindtijd van 34.46 minuten win je veel wedstrijden hier in de buurt maar vandaag zit je met deze tijd niet eens bij de eerste twintig in het eindklassement. Na afloop help ik nog even met opruimen om daarna nog een gezellige nazit met onze 'Spaanse vrienden' bij Krul te hebben. Een prachtige dag loopt ten einde en AVA'70 heeft zich met dit top-evenement weer mooi op de kaart gezet. Hulde aan alle vrijwilligers!

Bocholt 25e Cityrun 5 km - 26,32 min - 3e plaats M65

Voor de wedstrijd bij het inschrijfbureau

Op de eerste of tweede zaterdag van mei staat altijd de Citylauf in Bocholt op het programma. Een erg leuke wedstrijd met veel publiek en bijna altijd goed weer. Ik heb nu 11x aan de start gestaan en ik kan mij niet herinneren dat we een keer een flinke regenbui hebben gehad. Dit jaar is de jubileumeditie (25e keer) en of het daar aan ligt weet ik niet maar de wedstrijd was binnen een paar uur uitverkocht. In een ver verleden stonden we wel eens met 5 Nederlanders aan de start, maar dit keer doen er al ruim 25 leden van AVA'70 mee of atleten die in de gemeente Aalten woonachtig zijn. 

De meeste leden spreken met elkaar af om op de fiets naar onze oosterburen te gaan. Zelf wordt ik rond 17.30 uur door Theo Stronks met de auto opgehaald. Het is in Bocholt even zoeken naar een parkeerplaats omdat die er bij het winkelcentrum Arkade grotendeels uit ligt. Drie weken geleden bij de Twistesee lauf in Bad Arolsen in het Sauerland kwam ik met de 5 kilometer in een tijd van 27.52 minuten over de finish en het zou mooi zijn als ik deze tijd vandaag wat kan verbeteren. Na het ophalen van het startnummer lopen we een klein rondje warm en gaan we zo'n 20 minuten van tevoren in het startvak staan.

Na het aftellen van zehn bis null gaan we op weg. Langs de kant van het parcours is het op de meeste plaatsen ontzettend druk en dat brengt een mooie sfeer met zich mee. Na een snelle start gaan binnen de twee kilometer Evelien en Siep me al voorbij en lopen langzaam bij me weg. De eerste ronde kom ik door in 12.42 minuten en het beste is er dan al wel af bij mij. In de tweede ronde gaat het dan ook bijna een halve minuut per kilometer langzamer en merk ik dat ik nog wat meer inhoud moet krijgen.

In de winkelstraat wil ik nog wat versnellen maar het zit er niet meer in. Als ik de hoek om ga ben ik blij dat de finish in zicht is en ruim een minuut sneller ben dan in mijn laatste wedstrijd. Ik ga op een bankje zitten en even later komt er een vrouw naast me zitten die niet zo lekker in orde is. Bijna gelijk heeft ze iemand van de EHBO naast zich staan. Het enige wat ik doen kan is een bekertje water voor haar halen, dat ze dankbaar in ontvangst neemt. Ik hoop dat het met haar allemaal weer helemaal goed is gekomen.

Bad Arolsen(D) 6e Twistesee Lauf - 5 km - 27.52 min - 1e plaats M65

De traditionele groepsfoto die net voor de wedstrijd is gemaakt

Gemiddeld één keer in de twee a drie jaar trekken we er met mijn atletiekvereniging een weekend op uit. De laatste jaren zijn we in Londen, de Ardennen, op Vlieland en enkele keren met een kleinere groep in Spanje geweest. Dit jaar staat het Sauerland op het programma. Clubgenoot Jaap Oberink heeft in Marienhagen-Vöhl Familienhaus Zum Schwanenteig, waar we met 25 personen gebruik van mogen maken. Hij en zijn vrouw Mariska hebben een prachtig weekendprogramma samen gesteld waar door iedereen volop aan mee wordt gedaan.

Op de laatste dag staat er een wedstrijd in Bad Arolsen op het programma en we kunnen kiezen uit een 5 of 10 kilometer. Ik kies bewust voor de korte afstand. Aan de ene kant ben ik nog steeds niet volledig 'hardloopfit' en aan de andere kant verwacht ik eigenlijk ook geen vlak parcours in het Sauerland. Dat laatste blijkt gelukkig erg mee te vallen en het vals plat dat we tussen de drie en vier kilometer voor de kiezen krijgen mag eigenlijk geen naam hebben. De avond voor de wedstrijd komt Rinke ter Haar met zijn notitieboekje langs en mag ik aangeven wat voor een tijd ik denk te gaan lopen. Ik geef een tijd op net onder het halve uur.

Als we zondagmorgen na ruim een half uur rijden op de parkeerplaats aankomen, kijk ik eens om me heen en zie aan beide kanten van de weg behoorlijk wat heuveltjes liggen. Het zal toch niet denk ik nog, maar na een wandeling van ongeveer 500 meter ziet er het gelukkig bij de Twissesee al heel anders uit. Het is er gezellig, vlak en het parcours is simpel. Als het startschot valt rennen we zo'n 1500 meter in noordelijke richting, om na het keerpunt dezelfde weg terug te lopen naar de plaats waar we gestart zijn. Daarna een kilometer de andere kant op en je raad het al, om de pionnen heen en hetzelfde stuk weer terug. Een voordeel is dat je al je clubmaatjes twee keer tegenkomt en elkaar kunt groeten.

Gemakkelijk gaat het allemaal nog niet maar door ruim twee minuten sneller te zijn dan mijn verwachte tijd, ben ik erg tevreden. Daar komt nog bij dat ik verkouden ben en bijna geen stem meer heb. De Garmin geeft zelfs nog een goede 100 meter meer aan! Na afloop van de wedstrijd krijgt iedereen van de organisatie een muntje om te douchen en kunnen we even later lekker ontspannen naar de 10 kilometer gaan kijken. Ruim een uur later heeft Jaap een mooie locatie bij de golfbaan gereserveerd waar een heerlijke maaltijd op ons staat te wachten. Van daaruit rijden we rechtstreeks terug naar de Achterhoek, een prachtig weekend is al weer voorbij.

's-Heerenberg 1e Montferland Halve Marathon 5km - 26.37 min - 2e plaats M65

Met Rob en Thom Berkelder

De gemeente Montferland benaderde de Stichting Zevenheuvelenloop met de vraag of het haalbaar is om een nieuw hardloopevenement neer te zetten in haar gemeente. Het haalbaarheidsonderzoek door de stichting heeft een positief resultaat opgeleverd en zodoende gaan ze een avontuur buiten Nijmegen aan. De eerste editie van de Montferland Halve Marathon staat gepland op zondag 18 januari en bevat ook nog een 5 en 10 kilometer.

Ik heb me ingeschreven voor de kortste afstand en het is mijn eerste wedstrijd na ruim 7 maanden. Zoon Tom doet mee aan de halve marathon en om zijn finish nog even te kunnen bekijken haal ik Rob en Thom Berkelder al rond 11.00 uur thuis op. We rijden binnendoor via Gendringen en Varsselder naar ‘s-Heerenberg en parkeren bij één van de grote bedrijven die de plaats rijk is. Van hieruit worden we met de bus naar Gouden Handen, op loopafstand van de start, gebracht. We kleden ons om bij een vestiging van Estinea aan de Zeddamseweg en worden hier goed in de watten gelegd. Het is er lekker warm en krentenbollen, koffie, thee en fris is volop aanwezig. Van hieruit is het maar een paar honderd meter lopen naar de start.

Nadat Tom ruim binnen de anderhalf uur over de streep is gekomen, kijken we nog even naar de start van de 10 kilometer. Ruim 1700 atleten zien we langs komen, een prachtig gezicht. We kleden ons om en lopen een klein eindje warm. Om 14.30 uur is onze start en we slaan gelijk linksaf de Slotlaan in, waar in het verleden de start van de 7.5 en 15 kilometer was. Tot halverwege de wedstrijd is het parcours weinig veranderd ten opzichte van eerdere jaren. Midden in de kern van Stokkum lopen we echter rechtdoor en komen uit op de bekende Kastanjelaan.

Ik kan alle kilometers tussen de 5.00 en 5.30 minuten houden maar erg gemakkelijk gaat het allemaal niet. We gaan inmiddels weer in de richting van ’s-Heerenberg en na een lus door het centrum lopen we naar de finish. Met mijn tijd ben ik dik tevreden en wordt zelfs 2e in mijn leeftijdsklasse, al moet ik eerlijk zeggen dat er hier maar 10 aan mee doen. Rob loopt bijna een ½ minuut per kilometer sneller en Thom is er na ruim 18 minuten al weer. Het geeft me een heerlijk gevoel dat ik eindelijk weer eens een wedstrijd heb kunnen lopen.

Tom Wevers