 |
| Denise en Rob van der Donk, Tonnie Rave en Hans Monasso Wat is de Sonsbeek Parkrun? Gratis, leuk en vriendelijk.
Een wekelijks 5km evenement, georganiseerd voor en door de lokale gemeenschap.
Iedereen is welkom om mee te doen, of je nu loopt, jogt, rent, meehelpt als
vrijwilliger of gewoon langs de kant de lopers aanmoedigt. Wanneer vindt het plaats? Iedere zaterdagochtend om 9:00
uur. Waar vindt het plaats? Het evenement vindt hier
plaats: Park Sonsbeek, Zijpendaalseweg 30, 6814 CL, Arnhem. Wat kost het om mee te doen? Niks - het is gratis! Het
enige wat je hoeft te doen is je te registreren vóór aanvang van je eerste
deelname. Dit hoeft maar één keer. Vergeet niet om je scanbare barcode mee te
nemen (stel een herinnering in). Barcode vergeten? Dan krijg je helaas geen
resultaat. Hoe snel moet ik zijn? We doen allemaal mee voor ons
eigen plezier. Kom gewoon langs en doe mee, ongeacht je snelheid! Uitslagen 5 kilometer: Hans Monasso 21.05, Tonnie Rave 23.53, Denise van der Donk 24.25, Rob van der Donk 25.02 minuten Klik op de link voor alle uitslagen |
zaterdag 29 november 2025
Uitslagen van de Sonsbeek Parkrun in Arnhem
zaterdag 22 november 2025
Vrijwilligers van de buitencategorie - deel 1
 | ||
| Dirk Vreman De Boekeldercrosscompetitie
van 2025 ligt weer achter ons en het was weer 4 zaterdagen volop genieten in
het Daalse land. In totaal stonden er dik 1400 deelnemers aan de start en die
maakten er prachtige wedstrijden van op het selectieve parcours. Het was soms
een pittige strijd tegen de elementen, maar bij de finish overheerste veelal
het tevreden gevoel. Dit was zeker ook het geval bij de organisatie, die
wekelijks een beroep kon doen op tientallen enthousiaste vrijwilligers.
Clubhelden zijn het stuk voor stuk. We zetten de schijnwerpers op een kwartet,
die we mogen rekenen tot de buitencategorie…….. Je kunt natuurlijk wel
honderden atleten aan de start hebben staan, maar die moeten natuurlijk wel
weten waar ze heen moeten lopen. Mede-verantwoordelijk voor het parcours en
daarnaast nog chef facilitaire dienst is Geert Kip. De Hollenberger regelt de verhuizing
van alle spullen die ook maar enigszins noodzakelijk, dan wel bruikbaar zijn
van de thuisbasis naar het strijdtoneel bij `t Romienendal. Lintjes, bordjes,
dranghekken, vuilnisbakken, de spandoeken…de hele mikmak zit bij Kiplagat in
het koppie. Met nauwkeurige precisie wordt vervolgens samen met zijn kompaan
Johan Assink de route uitgepijld, gecontroleerd met het meetwiel en wekelijks
weer uitgezet. Naast deze superbelangrijke rol is Kippie ook nog
verantwoordelijk voor de verkeersregelaars en dat is minstens zo`n belangrijke
taak, die door de dravers nog wel eens onderschat wordt. Voor de wedstrijd is Geert
retedruk, maar ook tijdens en vooral na de run staat hij continu aan en blijft
hij zo scherp als mes. Zo kan het gebeuren dat je op zaterdagavond om 22.12 uur
ineens een appje krijgt, dat het wedstrijdpistool zoek is. Beetje slordig
natuurlijk en ook al valt dit niet geheel onder zijn verantwoording, doet het
zijn hartslag toch wel behoorlijk stijgen. Meestal is een dergelijk raadsel wel
binnen 2 minuten opgelost, maar het tekent toch zijn gruwelijke betrokkenheid! Een ook niet te missen rol is
er wekelijks weggelegd voor de spreekstalmeester Dirk Vreman. Wat een talent is
dat, zeg! Hij lijkt de bijna poëtische teksten zo uit zijn mouw te schudden,
maar daar gaat een hele voorbereiding aan vooraf, die al ver voor de start
wordt ingezet. Thuis ligt de hele keukentafel wekenlang bezaaid met papierwerk,
want voor de nodige informatie over de vooringeschreven deelnemers gaat een
hele studie vooraf. Voor de algemene informatie snuffelt de Heelweggenaar op
Wikipedia, maar voor de details belt hij rond, spreekt familieleden, licht de
doopceel en zoekt contact met de rechtbank in de regio naar een mogelijk
strafblad. Alle gegevens worden bij elkaar geveegd en dit resulteert in enorm
smeuïge teksten en wetenswaardigheden over de atleten, waar iedereen zich de
vingers bij aflikt. Niet zelden zorgen de uitspraken voor lachsalvo`s, die tot
ver in Dale te horen zijn. De lokale bevolking hoeft in feite ook never nooit
af te reizen naar de hardlooparena want het volume van de bevlogen speaker
staat altijd vol open. Het aantal decibellen is meer dan voldoende om in alle
uithoeken het hardloopspektakel tot in detail te kunnen volgen. Dirkie laat niets aan het
toeval over, zo liet hij vooral weten. De fluorstiften, waarmee hij de
kanshebbers op de startlijsten een kleurtje geeft, zijn aangeschaft bij de Hema
in Kampen. Het schildersplakband, waarmee hij de talloze paperassen vastplakt
op zijn bureau is afkomstig van de firma van Gogh uit Klazienaveen. Over een serieuze voorbereiding gesproken…. Ondanks alle vrolijke gekheid,
die hij wekelijks laat horen blijkt ook de overenthousiaste Vreman te
beschikken over een klein hartje. Dit viel op toen Sinterklaas met zijn gevolg
de opwachting maakte in aanloop van de laatste etappe. Hij wist zich moeiteloos
aan te passen aan het kinderfeestje en toonde opvallend veel waardering voor de
oude grijsaard. Soms ben je bang dat hij uit zijn slof gaat schieten met een
rake of misplaatste opmerking, maar dit gebeurde geen enkel moment. Mooi om deze grootse vorm van nederigheid bij de allerbeste spreekstalmeester uit de regio te ervaren. En dat als vrijwilliger van AVA`70, maar dan wel eentje van de buitencategorie. In deel 2 komen nog een tweetal vrijwilligers aan bod met een geweldige staat van dienst bij de Boekeldercrosscompetitie en feitelijk op z`n minst een lintje verdienen! (FR)
|
Verslag van de Boekeldercross 2025 in Aalten
 |
| Hans Monasso op de hoogste trede van het podium met naast hem Jochen Boland en Hans Brunsveld Het is maandagochtend 24
november en ik ontwaak na het weekend van de laatste Boekeldercross. Bij mijn
ochtendritueel hoort ook het lezen van het nieuwste artikel op de website van
Geert Wevers, en ik ben dan ook verheugd wanneer ik “verslag van de Boekeldercross”
zie staan. Al bij de eerste regels herken ik de stijl van Frank Roos. Het moet
gezegd: Frank is een alleraardigste chroniqueur. Zijn stukjes getuigen van een
vlotte pen en zijn niet gespeend van enige humor en kleurrijk taalgebruik. Het
enige kritiekpuntje – al mag het misschien geen kritiek heten – is dat de
stukjes gekleurd worden door de roze Ava-bril. Een ander zou wellicht zeggen
dat de beste man Ava-oogkleppen opheeft, maar dat zou ik dan zeker niet zo
willen formuleren. Zo worden in dit laatste
stukje de prestaties van de niet-Ava-leden totaal niet genoemd. Er is geen
aandacht voor de vele podiumplekken van onze Duitse vrienden, en ik vind geen
enkele verwijzing naar de lopers die vier keer de lange reis van buiten de Achterhoek
hebben gemaakt, zoals bijvoorbeeld Frank van der Wal, die maar liefst acht keer
de pont over de Neder-Rijn heeft genomen om vanuit Doornenburg naar Dale te
komen. En ja, ik spreek ook vanuit
eigenbelang. Ik weet dat op het toetsenbord van Frank de backspace automatisch
in actie komt wanneer hij het woord “Monasso” probeert te typen, maar na vier
jaar hoopte ik dan toch van “net niet” naar “eerste plek bij de M50” een
vermelding te krijgen. Het zat er helaas weer niet in, dus moet ik de slingers
maar weer zelf ophangen. Enfin, dit stukje is op
verzoek van Geert. De goedlachse hardloper en beheerder van de grootste
regionale hardloopsite van Oost-Nederland vroeg me of ik een verslag wilde
schrijven over de Boekeldercross 2025. Ik neem aan dat hij dat vanuit mijn
perspectief als deelnemer bedoelt. Vorig jaar werd ik tweede in
het eindklassement, ruim achter Roland Saalmink, en mijn doel was dit jaar om
in elk geval het gat in tijd zo veel mogelijk te dichten. Maar in deze tijd van
Strava werd al snel duidelijk dat Roland dit jaar bijzonder weinig meters in de
benen had, en zijn niet onbescheiden ego kennende, zag ik hem eigenlijk dit
jaar helemaal niet lopen. Het is immers: voor de eerste plek of helemaal niet. Maar mijzelf zat het ook niet
mee. Een weekje voor de eerste cross tuimelde mijn VO2max naar beneden. Een
latent griepje had zich van mij meester gemaakt en daarnaast hadden de
weergoden besloten het traject om te toveren tot een dramatische modderbaan. Een
echte crosser gaat dan voor de spikes, maar de hoeveelheid asfalt is dusdanig
dat daar een nieuwe weg door de Amazone mee kan worden aangelegd. Toch besloot ik op een keurige
pace van 4 minuten per kilometer weg te gaan en bij de eerste slootkant lukte
dat ook heel aardig. Het eerste 90-gradenbochtje ging ook prima, maar toen ging
het mis. De loper voor mij gleed bij het aanzetten uit en omdat ik moest
ontwijken, volgde ik zijn tuimeling. Snel weer opstaan en doorgaan, maar de
eerder gevallen loper voor mij ging na 10 meter weer onderuit. Daarbij sloeg
een rozenstruiktak in mijn gezicht, en toen was het duidelijk: deze eerste
cross was meer dan hardlopen; dit was een gevecht om te overleven. Het tempo
werd gedrukt, want het was geen gevecht meer om een goede tijd, maar vooral om
overeind te blijven. De weg naar de Grevinkweg was lang, maar het asfalt
lonkte. Eindelijk weer tempo, maar dat duurde niet lang, want dan komt de
Gesinkbult. Hartslag in het rood en doorbijten. Eenmaal deze lelijke pukkel
bedwongen, mag je even onverhard naar beneden lopen. Een stukje door de bosjes,
door een oude drooggevallen sloot, alleen had moeder natuur besloten deze weer
als beekbedding in gebruik te nemen. Tweehonderd meter dwars door bijna
kniediep water, alvorens we via het trapje weer naar hoger gelegen gebied
konden. Dat leek ideaal, maar het volgende haakse bochtje kwam er alweer aan.
In slakkentempo genomen, waarbij ik door Roel Rusink, die beter schoeisel
aanhad, weer gepasseerd werd. De Welinkweg lonkte als een
oase voor een dorstige reiziger in de woestijn. Een stukje asfalt, bult af.
Maar omdat nieuwe eigenaren de wandelvrienden niet gunstig gezind zijn, moesten
ook dit jaar de hardlopers er aan geloven: een nieuw stukje traject over een
braakliggende akker. Zwaarder dan het vroegere alternatief en als extraatje een
talud af, waarbij de oudere loper wel een leuninkje had kunnen gebruiken.
Eenmaal de Romiendiek overgestoken, lonkte de finish. Maar voor we weer in de
bedroom eyes van Marco mochten kijken, ging het laatste stuk dwars door de
Flanders Fields. Enkeldiepe modder die alle illusie van snelheid uit het toch
al gekrenkte ego sloegen. De uiteindelijke tijd is niet het vermelden waard, maar iedereen die de eerste heeft meegelopen, is het erover eens dat dit de meest heroïsche editie ooit was. En nee, dat heb ik niet zelf bedacht; ik hoorde het Jan te Brake zachtjes fluisteren toen hij uitgeput over de dranghekken hing. De andere drie waren hierna niet meer het noemen waard. Ja, ik werd uiteindelijk eerste in mijn leeftijdscategorie. Daarom schreef ik dit stukje, maar uiteindelijk telde vooral de eerste. Hans Monasso |
Verslag van de 4e Boekeldercross in Aalten
 |
| Sinterklaas geeft het startschot van de 1 kilometer Prachtige finale
Boekeldercross competitie AVA’70 De 4e en laatste etappe van de
Boekeldercrosscompetitie werd gekenmerkt door schitterend crossweer, bijna 400
deelnemers, heel veel publiek, bezoek van Sinterklaas en tafels vol met prijzen
en herinneringen. De atleten en zeker ook de toeschouwers en vrijwilligers van
AVA`70 beleefden zaterdag een prachtige finaledag in de Daalse hardlooparena. Sinterklaas en zijn kornuiten
waren al bijtijds aangekomen en dit deed het bloed in de aderen van de jongste
talenten sneller stromen. Na het startsignaal gingen ze nog een keertje vol aan
de bak en bij de jongens veroverde Sem Koskamp op sterke wijze de 2e plek,
terwijl zijn concurrent Jonas Rhebergen op de derde plaats eindigde. Bij de
meisjes op de kilometer pakte de zeer constant lopende Suze Ormel de 2 plaats
in de eindrangschikking en was er ook een beker voor Mijs Wensink die derde
werd. Op de 2000 meter had bij de jongens Jesper Wieggers het beste voor het
laatste bewaard en met een fraaie tijd van 7,08 minuten leverde hem dit de 2e
plaats op. Dezelfde prijs was er ook voor Fiep Meinen bij de meisjes, terwijl
haar clubgenootje Bregtje Eindhoven de 3e plaats in de wacht sleepte. Om half 2 gingen de Senioren
van start voor hun wedstrijd over 5 of 10 kilometer en op de eerste startrij
stonden hele snelle jongens, die vast en zeker van plan waren om er een
prachtige finale-race van te maken. Bij de 5 kilometer-lopers liet bijna
AVA`70-lid Bob te Lindert zien, dat hij een geweldige aanwinst voor de club is,
want hij liep in een soevereine stijl solo naar de meet in de knappe tijd van
16,23 minuten. De tweede plek in het eindklassement was voor Mats Lievers, die wekelijks
progressie boekte. Zeker noemenswaardig is de overwinning van Gerrit Ormel in
de leeftijdscategorie 70+. De Golden Oldie werkte het parcours af in een mooie
tijd van 26,25 minuten. Renée Nieuwboer scoorde bij de Dames de 2e plaats in de
eindrangschikking en was uiteraard zeer content met haar podiumplek. Een geheel Aaltens podium bij
de 10 kilometer. Winnaar werd Mark te Brake, die na een vervelende blessure
duidelijk weer op de goede weg terug is, gezien zijn eindtijd van 34,49
minuten. Leon Jentink werd tweede, terwijl Joran Luiten de 3e plaats voor zich
opeiste. Bij de Dames was Lynn Rusink ongenaakbaar en won alle 4 afleveringen,
dus een zeer terechte 1e positie op het podium voor haar. In de 60+ categorie
ging de winst naar de sterk lopende Maria Griffioen, die elke week een beetje
beter en vooral ook sneller liep. Uiteraard werd de Boekeldercrosscompetitie 2025 afgesloten met de prijsuitreiking en het overhandigen van de herinneringen aan alle deelnemers, die minimaal 3 keer in actie waren gekomen en in het eindklassement zijn opgenomen. Attenties waren er ook voor de tientallen vrijwilligers van AVA`70, die er gedurende 4 zaterdagen voor hebben gezorgd dat de atleten hun wedstrijd konden afwerken. De organisatie kijkt met een zeer tevreden en trots gevoel terug op de Boekeldercross 2025! (FR) |
Foto's van de 4e Boekeldercross in Aalten
 | ||
| De laatste kilometer langs de slootkant Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen 1 en 2 kilometer 5 en 10 kilometer
|
Eindklassement van de Boekeldercross in Aalten
 |
| De prijzentafel van de Boekeldercross Klik op de link voor het eindklassement van de Boekeldercross competitie, wordt direct na de verschillende wedstrijden bijgewerkt 1 kilometer 2 kilometer 5 kilometer 10 kilometer |
UItslagen van de 4e Boekeldercross in Aalten
 |
| Hans Monasso, één van de kanshebbers voor de eindzege op de 5 kilometer bij de M50 Klik op de link voor de uitslagen, deze worden vanaf 13.05 uur steeds aangevuld 1 kilometer 2 kilometer 5 kilometer 10 kilometer |
woensdag 19 november 2025
Aankondiging van de 43e Oudejaars Crossloop in Vorden
 |
| De flyer van de Oudejaars Crossloop Op zaterdag 27 december 2025
organiseert de stichting Oudejaars Crossloop Vorden voor de 43e keer de PLUS
Oudejaars Crossloop in Vorden. Hardlopers uit de regio krijgen de kans het
oudejaar sportief af te sluiten en te genieten van de prachtige bossen tussen
Vorden en Lochem. De Oudejaars Crossloop biedt voor iedere loper een uitdaging.
De vrijwel geheel onverharde routes gaan over de mooiste paden van natuurgebied
'Het Grote Veld'. Het is dan ook niet voor niets dat velen zeggen dat het de
mooiste crossloop is van de Achterhoek! Kijk voor een sfeer impressie op: www.oudejaarscrossloop.nl Er kan 5, 10 of 15 km gelopen
worden, waarbij elke afstand één ronde betreft. Daarnaast is er de 1 km
Kidscross voor kinderen van 4 tot en met 12 jaar. Alle kinderen starten
tegelijk en krijgen een herinnering! Na afloop van de cross kan er door de
deelnemers worden nagepraat onder het genot van een gratis kopje koffie of thee
(ranja voor de kinderen) en natuurlijk een heerlijke oliebol. Na afloop van de crossloop
zijn er mooie prijzen voor de snelste deelnemers. Ook worden er prijzen
uitgereikt in de 45+ categorie en is er voor iedere afstand een prijs voor de
snelste man en vrouw uit Vorden. Tevens zal de Ton ten Have wisselbokaal worden
uitgereikt aan de snelste loper en loopster uit Vorden op de langste afstand. Programma • 12.30 uur; Avonturijn1 km Kidscross
(deelname 4-12 jaar) • 13.30 uur; Univé Oost - 15 km • 13.40 uur; Running Center Zutphen -
5 km • 13.50 uur; De Gravin van Vorden - 10
km Alleen voorinschrijving Inschrijven is mogelijk tot en
met 23 december 18.00 uur. Er is een inschrijvingslimiet van 1000 deelnemers en
de inschrijving sluit als dit aantal is bereikt. Na-inschrijving op de dag zelf
is niet mogelijk. Verzeker je je van deelname en schrijf je dus op tijd in via
www.oudejaarscrossloop.nl. Het startnummer met chip kan op de dag van de
crossloop in de kantine worden opgehaald en wordt niet vooraf toegestuurd. Kosten per afstand Inschrijfgeld voor de
Kidscross bedraagt € 4,00. Voor de 5 km
€ 10,00, 10 km € 12,50 en voor de 15 km
is dit € 15,00. Dit is inclusief een
gratis oliebol en koffie of thee na afloop. Voor de kinderen is er een oliebol
en limonade. Extra donatie Tijdens het voor-inschrijven kan er een extra bedrag worden gedoneerd aan Zwembad in de Dennen , IJsvereniging Vorden en Pinetum de Belten. Het zwembad in de Dennen ligt direct naast de start en finish van de Oudejaars Crossloop in Vorden. Het is een prachtig zwembad en veel lopers die meedoen met de Oudejaars Crossloop Vorden maken er graag gebruik van. Het openlucht zwembad wordt grotendeels beheerd door vrijwilligers, moet rondkomen zonder enige vorm van subsidie en dat is niet makkelijk. De IJsvereniging Vorden kan een bijdrage goed gebruiken voor
onderhoud aan de kantine want het is lastig om in tijden dat ijs in de winter
geen vanzelfsprekendheid meer is om inkomsten te kunnen genereren in de winter.
Het Pinetum de Belten is een stichting en heeft een immense verzameling van
negenhonderd verschillende soorten en variëteiten coniferen, in een prachtige
collectie bijeengebracht op het terrein van het landgoed de Belten in Vorden.
We lopen er elke jaar lang en om het de komende jaren in stand te houden is veel
geld nodig voor onder andere maatregelen om droogte te bestrijden. Start en finish Op het complex van Voetbal
Vereniging Vorden, Oude Zutphenseweg 11, 7251 JX Vorden. Douche- en
kleedgelegenheid is aanwezig. Wij zien u graag op zaterdag
27 december 2025 aan de start bij de mooiste crossloop van de Achterhoek! Met vriendelijke lopers groet, De stichting Oudejaars
Crossloop Vorden. |
zondag 16 november 2025
Foto's van de 40e Zevenheuvelenloop in Nijmegen - deel 1
 | ||
| Koen ten Napel, loopt de 15 km net onder het uur! Klik op de link voor de foto's van Tim Mengerink fotoalbum
|
Uitslagen van de 40e Zevenheuvelenloop in Nijmegen
 |
| Veel AVA'70 leden in Nijmegen Klik op de link voor de uitslagen uitslagen site organisatie |
Foppen loopt Nederlands record op Zevenheuvelenloop
 |
| Mike Foppen Mike Foppen heeft bij de
veertigste editie van de Zevenheuvelenloop een nieuw Nederlands record op de 15
kilometer gelopen. De winst in Nijmegen ging naar Victor Kipruto. Foppen
finishte in 42.41 en brak daarmee ruimschoots het Nederlands record, dat sinds
2019 in handen was van Khalid Choukoud. Choukoud kwam destijds in Tilburg tot
43.13. De tijd van Foppen was goed
voor 'slechts' een zesde plek. Kipruto was met 41.42 de snelste, de Keniaan
Kipruto bleef in Nijmegen na een spannende sprint zijn landgenoot Alex Matata
nipt voor. Na een ruim een half uur had Kipruto zijn medekoplopers Matata en
Ratsim achter zich gelaten. Het gat leek geslagen, maar in de slotmeters kwam
Matata nog dichtbij. Uiteindelijk boekte de 29-jarige Kipruto toch zijn eerste
grote zege. Bij de vrouwen werd de zege in Nijmegen ook in een sprint à deux betwist. Asmarech Anley uit Ethiopië troefde in 47.05 de Keniaanse Esther Chebet af. Ook voor haar was het haar grootste overwinning. (bron) |
Afmelding wereldkampioen, Foppen en Van Es podiumkanshebbers in Zevenheuvelenloop
 |
| Kan Nijmegenaar Mike Foppen dit jaar eindelijk in zijn thuisstad winnen? |
Wereldkampioen marathon
Alphonce Simbu verschijnt toch niet aan de start van de NN Zevenheuvelenloop.
De Tanzaniaan kan niet op tijd een visum bemachtigen. In zijn thuisland vonden
de afgelopen weken grootschalige protesten plaats tegen fraude en uitsluiting
bij de presidentsverkiezingen. Nijmegenaar Mike Foppen zou zondag 16 november
eindelijk eens in zijn thuisstad kunnen winnen. De nationale favoriet in de 40e
editie bij de vrouwen is Diane van Es. Zij krijgt op de heuvels tussen
Nijmegen, Groesbeek en Berg en Dal sterke tegenstand van de Schotse Eilish
McColgan, de Oegandese Joy Cheptoyek en Ethiopische Aynadis Mebratu.
Simbu was de grootste naam op de startlijst van de 15 kilometer, dankzij zijn wereldtitel op de marathon. Hij klopte in een fotofinish in Tokio de Duitser Amanal Petros. Simbu, die 1:00.03 heeft staan op de halve marathon, is de eerste Tanzaniaan ooit die een gouden atletiekmedaille veroverde bij de WK. Drie Keniaanse lopers azen nu op de winst, in de naam van Benson Kiplangat, Alex Matata en Daniel Mateiko. Kiplangat en Mateiko hebben allebei 26:50 staan op de 10.000 meter. Matata pronkt met 12:58 op de 5000 meter. Op deze afstand werd hij in 2021 wereldjuniorenkampioen. Zijn teamgenoten Victor Kiplangat uit Oeganda, Marc Scott en Jake Smith uit het Verenigd Koninkrijk doen ook mee.
In 2024 werd Mike Foppen
tweede bij de Zevenheuvelenloop in een persoonlijk record van 43:19. Dat was
zes seconden boven het Nederlands record van Khalid Choukoud. De nationaal
kampioen op de marathon staat ook aan de startlijn op de Groesbeekseweg. Foppen
finishte in september als twaalfde op de WK atletiek op de 5.000 meter. Dit
jaar scherpte hij zijn Nederlands record op die afstand aan tot 13:02.43.
Foppen kan de derde thuisloper ooit wonnen (na Leon Wijers 1984 en Susan
Krumins 2016) die de 15 kilometer op naam schrijft. Nederlandse tegenstand is
er zondag onder andere van Richard Douma, Frank Futselaar en Tim Verbaandert.
Diane van Es werd vorig jaar
ook tweede in Nijmegen in een persoonlijk record van 47:51. Net als Foppen
bereidt zij zich voor op hoogte in Frankrijk. Tegenstand zal ze 16 november
ervaren van de Britse Eilish McColgan, de Oegandese Joy Cheptoyek en de Ethiopische
Aynadis Mebratu. McColgan werd in 2022 vierde dame in de stad waar haar moeder
Liz in 1994 won. McColgan liep op de 10.000 meter al eens exact 30 minuten. Ook
Cheptoyek (30:03) en Mebratu (30:05) kwamen daar in de buurt. Ook Jennifer
Gulikers (dit jaar vier nationale titels) en Anne Luijten (zeventiende op WK
marathon) doen mee voor de top tien in Nijmegen. Rekening mogen zij houden met
olympisch triatlete Rachel Klamer.
Vanaf 12u45 wordt de Zevenheuvelenloop zondag uitgezonden op televisie bij Omroep Gelderland. (bron)
Duurzame drinkbeker voor hardlopers: primeur bij de Zevenheuvelenloop
 |
| Primeur met volledig recyclebare beker Deelnemers aan de 40e editie
van de NN Zevenheuvelenloop maken kennis met een nieuw soort drinkbeker. Bij de
tweede drankpost op de Meerwijkselaan krijgen alle lopers als test een
innovatieve beker met drinktuit uitgereikt. De nieuwe beker is speciaal ontworpen
voor hardlopers, zodat zij tijdens hun race voldoende kunnen drinken zonder te
spillen. Bovendien is de beker volledig recyclebaar. Afgelopen jaar introduceerde Stichting Zevenheuvelenloop samen met Conpax, PROM’ES en The Cup Collective al de volledig recyclebare papieren drinkbeker. Deze duurzame drinkbeker is nu doorontwikkeld tot een beker die niet alleen milieuvriendelijk is, maar ook echt geschikt is voor hardlopers. Bovenop de verder afgesloten beker, zit een speciale drinktuit, waardoor lopers gemakkelijk kunnen drinken tijdens het hardlopen, zonder te morsen of een klotsende beker vast te hoeven houden. Dit zorgt voor meer gebruiksgemak en een betere ervaring tijdens de race. In 2024 werd tijdens de NN Zevenheuvelenloop al een stap gezet met een duurzame drinkbeker die volledig te recyclen is. Bij het eerste gebruik van de beker werd 92,5% van de bekers gerecycled, bij de Alfa Laval Stevensloop was dit 99%. Van de papiervezels zijn onder andere wenskaarten gemaakt en van het plastic laagje in de bekers zijn vuilniszakken gemaakt. De innovatie is het resultaat
van een nauwe samenwerking tussen Conpax, PROM’ES en de Stichting
Zevenheuvelenloop. Samen laten zij zien hoe partners binnen de sportwereld
kunnen bijdragen aan duurzame innovaties die zowel de sporter als het milieu
ten goede komen. Alexander Vandevelde,
directeur Stichting Zevenheuvelenloop: “Deze innovatie stond al lang op mijn
verlanglijstje als hardloper omdat de waterverspilling mij al decennia dwars
zat. Bij normale bekers klotst bij het aannemen een derde van het water eruit en
bij het drinken verdwijnt een derde van het water in je shirt of in je
schoenen. Zonde. Ik ben heel benieuwd wat de lopers van onze nieuwe beker
vinden.” (bron) |
zaterdag 15 november 2025
Golden Oldies van AVA'70 - deel 2
 | ||
| Irma Wellink Het is een veelgehoorde kreet: “ Wie de jeugd heeft, heeft
de toekomst! “ Dat is natuurlijk helemaal waar en veel verenigingen en
instanties roepen dit te pas en te onpas in de media. Maar met alleen aanwas
van jonge guppies kom je er niet. De basis voor de toekomst leg je namelijk nu
en de belangrijkste groep die je daar voor nodig hebt, zijn de Golden Oldies.
Mannen en vrouwen met ervaring, kennis, passie en heel veel clubliefde. En
laten we nu bij AVA`70 in de gelukkige omstandigheid verkeren, dat we daarvan
goud in handen hebben…… De voorbereidingen voor de 3e etappe van de
Boekeldercrosscompetitie zijn in volle gang op zaterdag 15 november en een
belangrijke rol is daarbij zeker de inrichting van het secretariaat. Met de
grootste zorg zijn de Golden Oldies, Irma en Irma, in de weer. Bakjes met
startbewijzen worden op de tafels geplaatst, invulbriefjes met pennen
klaargelegd en natuurlijk niet te vergeten, de speldjes voor het vastprikken
van de chipnummers. De beide dames pakken de zaakjes serieus aan en mede door
de jarenlange ervaring is dit klusje weer in no-time geregeld. Met een glimlach
gaan de dames aan de koffie en dat zijn echt van die genietmomenten. Beetjes
drammen met de verkeersregelaars, de opbouwploeg en sjouwers een complimentje
maken… De sfeer is weer ouderwets gezellig en dat is iets waar de dames
onnoemelijk van genieten. Met name de lach van vrouw Wellink is aanstekelijk,
maar het kunnen natuurlijk ook zo maar de voortekenen zijn van enige
wedstrijdspanning. Ze heeft namelijk op deze dag weer een dubbelrol, want nadat
alle administratieve beslommeringen netjes zijn afgewerkt, hijst ze zich snel
in haar wedstrijdoutfit en meldt zich in het startvak om nog eventjes 5
kilometer te sjouwen door de Daalse dreven. Inmiddels is ook Lenie Wamelink gearriveerd en het lukt haar nooit echt om ongemerkt binnen
te komen. Uiteraard past dit ook niet echt bij haar vrijwilligersrol, want ze
is de gastvrouw en deze taak is haar op het lijf geschreven. Ze kan netwerken
als de beste en beschikt ook nog eens over een goede talenknobbel. Zo beheerst
ze het ABN, het Achterhoeks dialect en het Duits bovengemiddeld en als ze ziet
dat een atleet bij binnenkomst de wenkbrauwen ook maar lichtelijk fronst,
spreekt ze de persoon in kwestie vriendelijk aan en wijst hem of haar eenvoudig
de weg. Afgelopen zaterdag was zelfs een Spaanse sportieveling afgekomen op
het hardloopspektakel. De man in kwestie, Antonio Gutierer, werd door Leentje
van harte welkom geheten en hoewel hij weinig tot niets van de taal begreep,
kreeg de gastvrouw toch een brede glimlach als dank. Hoe mooi kan het zijn? Veel
tijd om van deze beloning te genieten was er niet, want ook Lenie moest nog de
weide in om het selectieve parcours te bedwingen. Zoals we gewend zijn, ging
dit gewoon soepeltjes en kwam ze tevreden ogend over de meet. Alle Golden Oldies krijgen veel waardering voor hun tomeloze
inzet als vrijwilliger van AVA`70, maar verreweg de meeste bedankjes mag Annet
Beckers in ontvangst nemen. Nooit een onvertogen woord in haar richting,
sterker nog… ze wordt vaak met gejuich begroet. Dat is ook eigenlijk wel
logisch, want Annet is het koffiemeisje. Op haar fiets crosst ze over de akkers
en zandpaden om de vrijwilligers in het veld van koffie en thee te voorzien.
Als extraatje zit er ook vaak nog wat lekkers bij en dan maak je natuurlijk
snel vrienden en vriendinnen. Ze neemt de bedankjes vriendelijk in ontvangst,
maakt een praatje en peddelt weer door naar de volgende vrijwilliger. De Golden Ladies hebben samen ook bij deze 3e etappe van de
Boekeldercrosscompetitie zoals vanouds puik werk geleverd en alles weer
voortreffelijk geregeld, zodat de honderden atleten volop kunnen genieten van
de mooiste cross in de Achterhoek. En natuurlijk zijn ze er ook van de partij
op de grote finaledag! (FR)
|
Verslag van de 3e Boekeldercross in Aalten
 | ||
| Renée Nieuwboer Strijd bij Boekeldercross nog
niet beslist Zaterdag vond de 3e aflevering
van de Boekeldercrosscompetitie plaats en begint de ranglijst langzaam vorm te
krijgen. De strijd om de podiumplekken is echter zeker nog niet beslist in de
meeste leeftijdscategorieën. Sterker nog…. een mindere dag bij de één, kan
zomaar de titel voor de concurrent opleveren. De omstandigheden waren prima en
dat bleek ook wel, want er werden uitstekende tijden gescoord. Bij de 1000 meter brandde de
strijd al direct naar het beginsignaal helemaal los. Jonas Rhebergen en Sem
Koskamp maakten er een geweldige strijd van en dit keer was Jonas net even iets
sneller dan zijn trainingsmaatje. Bij de meisjes won Suze Ormel voor de derde
keer op rij en het moet wel heel bijzonder lopen als haar de eindoverwinning
nog uit de handen glipt. Mijs Wensink kwam als tweede over de meet. Bij de 2
kilometer werd Jesper Wieggers fraai derde en was dit keer nog weer sneller dan
tijdens de vorige editie. Vraag is dan natuurlijk of er nog meer in het vat
zit. Bij de meisjes werd Fiep Meinen tweede en ligt daarmee op koers voor een
podiumplek in de eindrangschikking. Roos Teunissen werd derde en ook zij boekt
wekelijks progressie. Zoals elke week, stonden er
ook bij de derde etappe hele rappe atleten aan de start van de 5 en 10
kilometer. Favoriet bij bookmakers op de 5 kilometer was ongetwijfeld Tijn
Piest en de sympathieke AVA`70-atleet ging er gelijk als een haas vandoor. De
concurrentie hielden de snelle starter in het vizier, maar Piest liep langzaam
zeg en kwam solo zegevierend over de meet. Bij de Dames was Renée Nieuwboer op
dreef en houdt met haar goede en regelmatige prestaties zeker kans op een
podiumplek. Bij de 10 kilometer liet Mark
te Brake zien op de weg terug te zijn na een vervelende blessure. In een
ontspannen stijl liep hij naar de tweede plek en noteerde een eindtijd van
36,13 minuten. Leon Jentink verscheen voor de derde keer in de hardlooparena en
scoorde een hele mooie derde plaats in 37, 38 minuten en was daarmee ongeveer
even snel als vorige week. Bij de Dames ging de overwinning naar de sterke
triathlete Bianca Piek, die uitstekend hersteld lijkt te zijn van de hele van
Almere. Vera Meinen werd derde en verbeterde haar beste tijd met ruim een
minuut. Komende zaterdag zal het bij
de grote finale een spannende wedstrijd worden want naast de titels, is het
natuurlijk ook voor alle deelnemers de laatste kans om de snelste tijd te
scoren van deze editie van de Boekeldercrosscompetitie. Vanaf 12.00 uur kunnen
wandelaars van start en ze hebben de keuze uit een route van 10 of 15 kilometer
door het prachtige buitengebied. Daarna zullen honderden atleten in de
sfeervolle hardlooparena verschijnen om nog een keer alles uit de kast te
halen. Natuurlijk is de razend enthousiaste spreekstalmeester Dirk Vreman van
de partij om de deelnemers ook bij deze laatste aflevering op originele wijze
over de meet te praten. Bijzijn is meemaken! (FR)
|
Verslag van de 13e Springendalloop in Ootmarsum
 |
| Linda, Margo, Marieke en Jolanda |
In de ochtend verzamelen we
ons om 11.00 uur bij AVA’70. Samen met Margo Iekink, Marieke ter Beeke, Linda
Demkes, Dick Lubbers, Jolanda Jansen en mijzelf. We zijn allemaal
in tenue en klaar om te gaan! Het weer is druilerig maar dat mag de pret niet
drukken. Na een autorit van dik een uur kwamen we aan bij de Springendalloop in
Ootmarsum, georganiseerd door OLC 93. (een trail loop). We hebben onze startbewijzen
opgehaald en zijn klaar om van start te gaan. Zelf deed ik de 10 kilometer en
de anderen de 15 kilometer. In totaal deden er wel 600 honderd lopers mee, het
was er ook gezellig druk.
Er zit 10 minuten verschil
tussen de start tijden van de 15-, 10- en de 5 kilometer, de bel klinkt en
iedereen gaat van start. We beginnen door de bossen en paden, soms is het wel
even aansluiten want de paden zijn soms smal. Het is ook een mooie omgeving met
schapen en heide, soms was het erg
glibberen door de gevallen regen. Maar niet alles ging zonder slag of stoot. Want Margo Iekink
verzwikte een enkel, wel licht en ze kon gelukkig gewoon door gaan. Maar ze
moest wel de afslag van de 10 kilometer pakken in plaats van de 15, alsnog een
mooie prestatie! Ikzelf had een blessure wat opspeelde maar toch wel mooi de 10
km kunnen uitlopen.
We waren allemaal tevreden
over de tijd, wat naar mijn mening niet belangrijk is in een trail. En allemaal
hebben we genoten van de natuur en toen we over de finishlijn waren stond er
voor iedereen huisgemaakte gebak en koffie klaar. En wie daar behoefte aan had
vuurkorven met een heerlijke herfstbok biertje.
Dus echt gezellig! We keerden allemaal voldaan naar huis, het was een
leuke run en dag!
Tonnie Rave
 |
| Tonnie |
Foto's van de 3e Boekeldercoss in Aalten
 |
| De start van de 5 en 10 kilometer Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen 1 en 2 kilometer 5 en 10 kilometer  |
Uitslagen van de Zevenheuvelennacht in Nijmegen
 |
| Tim Houwers (24.57 min) en Thom Berkelder (27.14 min) op de 7 km |
Parcoursrecords voor Spencer
en Maatoug bij NN Zevenheuvelennacht
Nijmegen – Adam Spencer en
Amina Maatoug hebben bij de NN Zevenheuvelennacht het parcoursrecord verbeterd.
Spencer was twintig seconden sneller dan Stefan Nillessen vorig jaar en won in
19:55. Maatoog was ruim een minuut sneller dan het oude record en finishte in
22:44. De NN Zevenheuvelennacht trok meer deelnemers dan ooit. Onderweg genoten
zij van spectaculaire lichtprojecten op de Sophiaweg en Louiseweg. Voorafgaand
aan de 7 kilometer deden bijna 1.000 kinderen mee aan de NN Mini
Zevenheuvelenloop.
Twee parcoursrecords bij NN
Zevenheuvelennacht
Australiër Adam Spencer trok
in de eindsprint met drie concurrenten aan het langste eind. De groep van vier
met daarin naast Spencer, ook Stefan Nillessen, Robin van Riel en Jesse
Fokkenrood draaide gezamenlijk de Groesbeekseweg op. Nillessen haakte op 500
meter voor de streep af voor de overwinning. 1500 meter loper Spencer had de
sterkste eindsprint en pakte de overwinning in een dik parcoursrecord.
Fokkenrood bleef ook onder de 20 minuten en werd tweede (19:58). Van Riel pakte
de derde plaats (20:00). Stefan Nillessen finishte in 20:05 als vierde.
Ook bij de vrouwen werd een
nieuw parcoursrecord genoteerd. Amina Maatoug was met 22:44 sneller dan al haar
voorgangsters bij de NN Zevenheuvelennacht. Snel na de start werd duidelijk dat
Maatoug de sterkste vrouw op de 7 kilometer was. Ze verbeterde het drie jaar
oude parcoursrecord met meer dan een minuut. Tweede werd kersvers Team
Zevenheuvelen atlete Hanna van Aalten (23:07) en derde Evi Falkena (23:12).
Sprankelende verlichting en
bijzondere muziek
De deelnemers aan de 7
kilometer lange loop door een donker Nijmegen werden getrakteerd op meerdere
lichtprojecten. Op de Sophiaweg wachtte de eerste verrassing met een combinatie
van uitbundige spiegelbollen en een bewegende tunnel van LED-lampjes. De Louiseweg
bracht een cascade van piano- en trompetklanken die met de deelnemers meerolden
door de bomen gepaard met honderden meters lange lichtsnoeren naast de weg. In
de laatste kilometer door de Gelderselaan en over de Groesbeekseweg zorgde het
feest van de toeschouwers voor het laatste zetje richting de finish.
Uitslagen van de 3e Boekeldercross in Aalten
 |
| Het onderkomen van hoofdtijdwaarneming Marco van Rijs Klik op de link voor de uitslagen, deze worden vanaf 13.05 uur steeds aangevuld 1 kilometer 2 kilometer 5 kilometer 10 kilometer |
zondag 9 november 2025
Foto's en uitslagen van de Herfstrun in Beek - deel 2
 |
| Een groep leerlingen van het Almende College Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief allerlei |
 |
| Tijn Piest, winnaar van de 7 kilometer |
Knappe prestatie Cindy Brusse op WK Ironman 70.3 te Marbella
 |
| Cindy komt hier als 2e dame de bocht om Na maanden van voorbereiding
was het nu eindelijk zo ver! Om 7.50 gingen de pro’s van start en daarna volgde
elke 9 minuten een agegroup. In totaal waren er 12 waves wel meer dan 2238
enthousiaste vrouwen. Mijn groep F50-54 was met 216 dames als wave 9 om 9.03
aan de beurt. Ik had goed ontbeten, om 8.00 ook nog ff een banaantje gegeten en
een kwartier voor de start ook nog de laatste snelle calorieën ingenomen, want
het zou een lange dag worden. Al wachtende werd er vrolijke
ABBA-muziek gedraaid en toen het onze tijd was (de gouden-badmuts serie),
gingen we per 10 deelneemsters elke 5 seconden te water. Het was rennen de
golven in, en tjee, wat was de zee woelig! Een dag ervoor lag het er zo strak
bij en nu dit! Het leek een eeuwigheid te duren voordat ik bij de eerste
driehoekige boei was, en linksaf mocht. Inmiddels was ik al
zilveren-badmuts-spartelaars van de vorige serie aan het inhalen. Alhoewel ik
nooit golf-zeezwemmen oefen, leek het me toch beter af te gaan dan heel veel
deelneemsters van vorige series en bij bosjes haalde ik ze in. Helaas zorgden
de golven er ook voor dat ik slokken water binnen kreeg, gatver! Dit gebeurde
zeker 6 keer. Na 1900m was er na 32 minuten
de finish (mijn gebruikelijke tijd in vlak water is 28.30). Ik bleek als 4e
gouden badmuts het strand op te rennen en was op weg naar de Bike-bag. Tas van
het rek pakken, snel de helm op, wetsuit terug in de tas, tas afgeven en hup
snel naar de fiets. Op de blote voeten met de fiets aan de hand snelde ik door
de transitie zone en ik zat als 2e op de fiets! Het zeewater lag niet zo
lekker op mijn maag. En ik was nog geen 3 km op pad en hupsakee alles kwam er
met een noodgang uit en belande over mijn hele stuur. De banaan was als 1 grote
gespikkelde toestand te herkennen. Dit bracht me even terug naar mijn werk. Als
iemand een overdosis gevaarlijke pillen heeft ingenomen en zich binnen een uur
op de SEH meldt, dan gaat de slang door de keel en spoelen we de pillen uit de
maag. Als ze er langer dan 1u in zitten, dan zou het niet zinvol meer zijn en
doen we dat dus niet. Nou, deze banaan zat echt al 1u en 40 minuten binnen en
zat nu ontploft op mijn stuur. Misschien moeten we de spoeltijd toch wat ruimer
gaan aanhouden op de SEH. Gelukkig was ik in een
positieve stemming en dacht niet…hoe ga ik dik 5u sporten volhouden als ik nu
al niks binnen hou. Maar dacht: zo dat lucht op, dan ga ik over een paar
kilometer met de sportvoeding beginnen. En oh ja, ik zou gaan tellen hoeveel
mensen ik inhaal, dat houd me een beetje bezig tijdens de 90km fietsen. Ik
wordt natuurlijk ook ingehaald, maar 2 tellingen bijhouden, dat kan het
sportende brein niet aan. Na 5 km begonnen we met
klimmen. In totaal zouden het 1785 hoogtemeters zijn, waarvan de eerste klim
veruit het langst is. Het is een tempo kiezen, waarvan je denkt dat je het lang
kan volhouden. Het was leuk fietsen, want ik was lekker van de 1 naar de ander
aan het rijden. De telling verliep goed. Eenmaal boven volgde het leuke deel:
recht naar beneden! Helaas stond er vrij veel zijwind, wat de afdaling minder
ontspannen maakte en op het ligstuur liggen niet altijd mogelijk was. Gelukkig
was ik toch wel lekker aero op de fiets en de telling liep lekker door. Bij het
keerpunt na 45km zat ik al op 175. Het hele tussenstuk was op en
af en het was aftellen naar km 73. Daarna zou het heel lang afdalen worden,
joepie! Het ging ondertussen goed met de voeding en ook met de telling, die
inmiddels op 290 stond. Op de tracker-app kon Dennis zien dat ik langzaam
steeds een plekje zakte tijdens het klimmen, maar in de afdaling weer wat goed
maakte. Als 9e dame kwam ik de transitie zone in (teller gepasseerde dames op
340). Fiets wegzetten in de
parkeergarage , Rode Run Bag pakken, sokken en schoenen aan, heuptas met
sportvoeding om, petje, bril op, tas afgeven en gaan (zonder banaan). Ik kwam
uit de parkeergarage en moest een flinke loopbrug op, bah. Naar beneden kwam ik
gelukkig in de vrolijkheid terecht. Uit grote geluidsboxen schalde het “don’t you wish your girlfriend was hot like
this “ Nou hot had ik het zeker bij de 26 gr die het inmiddels was. Dus bij de
verzorgingspost keerde ik meteen 2 bekers water op mijn hoofd om. Er volgde een stuk onverhard
parcours langs het strand met brug nr 2. Op de weg terug was het best een lang
stuk licht omhoog met vervolgens een stijl stukje weer een brug over. Dit
parcours zou flat zijn, maar was het duidelijk niet! Het viel me op dat ik de
gehele tijd samen met een dame in lichtblauw pakje liep. Het viel haar ook op
en we wisselden wat woorden uit. Hé, hoe heet jij? Sarah. Enne, waar kom je
vandaan: California. Sarah liep soms een paar meter voor me, maar bij de
drankpost wandelde ze even. Het lukte mij om er steeds rennend door heen te
gaan en 2 bekers water deels te drinken en deels op mijn hoofd te legen. Elke
1.6km was er een drankpost. Sarah had steeds 1km nodig, om weer aan te haken en
me te begroeten. Na 13 km werd ik aangemoedigd
door Yvonne van Vlerken (vroegere steengoede Pro) en ze riep dat ik mooi 10e
lag, maar wel ff door moest lopen om dat zo te houden. Dat was de eerste keer
dat ik hoorde hoe ik in de wedstrijd lag en dat was wel heel positief! 3 jaar
geleden werd ik in St George te Utah 40e. Dit zou wel een hele verbetering
zijn. Helaas is het lopen niet mijn beste onderdeel, dus met nog 8 km te gaan
zou het een lastige klus worden. Ik had ook geen idee wat mijn snelheid was, ik
had wel eerder getracht te kijken wat mijn hartslag op mijn horloge was, maar
die werd niet goed weergegeven en toen was ik ook gelijk klaar met mijn
horloge. Het einde van de
loopmartelgang begon te naderen.Het parcours bestond uit 2 ronden en een
toegift. Volgens Sarah hoefden we niet voor de 3e keer de loopbrug op.
Helaas….wel dus. Gelukkig was de gezelligheid weer beneden en uit de speakers
galmde het “Girls wanne have fun”. Nou ik wilde vooral zo snel mogelijk naar de
finish. Ik bleek inmiddels 17e te liggen, maar trok er nog een eindsprint uit
in werd 16e en 3 seconde na de 15e. Er waren uiteindelijk 216 F50-54 finishers! Het was mijn beste IM 70.3
ooit! Bij deze een bedankje aan
Frank Heldoorn, voor de mooie en
gevarieerde schema’s en dank aan Dennis voor de support, de gezelligheid en het
maken van de foto’s en filmpjes! Oh ja, Dennis heeft alweer een mooie IM 70.3
voor me op het oog, de IM 70.3 Mossel Bay in Zuid-Afrika. Dat lijkt hem wel
wat. Ik heb gehoord dat daar aapjes langs het parcours zitten, dus dat lijkt
mij ook wel wat! Cindy Brusse |