 |
| Denis,Rinke, Frank en Devlin Eind
vorige week kwam bij AVA`70 het volgende bericht binnen: Beste sportvrienden, De dik 260.000 bezoekers aan de Zwarte
Cross hebben 4 dagen geweldig genoten, maar ook een grote puinzooi
achtergelaten. Het grove vuil is inmiddels weg, maar nu komt nog het fijne
werk. We hebben goede verhalen gehoord over de inzet van jullie vrijwilligers,
daarom onze vraag: komen jullie ons ook nu we helpen? Opruimteam Vragender Oei, veel tijd om iets te organiseren
was er natuurlijk niet, maar toch werd er een actie uitgezet om het opruimteam
van Vragender te ondersteunen en de mogelijkheid te pakken om de clubkas van
AVA`70 een beetje aan te vullen. Het duurde even, maar uiteindelijk lukte het toch nog en een viertal clubgenoten ging op maandag 27 juli jl. op pad richting het verlaten strijdtoneel. Het was een heel divers gezelschap en ieder had een eigen motivatie om de vrijwillige schouders er dit keer onder te zetten. Rinke ter Haar was één van de sympathisanten, die een vrij avondje op wilde geven. Hij zet graag de lijntjes uit, heeft een opgeruimd karakter en stuurt graag mensen aan en het bos in. Kortom, hij was uitermate geschikt voor deze job. Denis Woeltjes…. Tsja, daar weet iedereen van, dat hij lijdt aan een forse poetsfobie, dus als die van de partij is, moet het zeker een succes gaan worden. Derde in rij helpers was Devlin Scholten, die ruiterlijk erkende, dat hij tijdens twee bezoekdagen Zwarte Cross zeker wel het nodige uit de handen zou kunnen hebben laten vallen, dus toonde hij zich sportief, om dan ook zijn eigen rommel, dan wel die van anderen op te willen ruimen. Het viertal werd gecompleteerd door Frank Roos, die de rol van teamchef op zich nam en omdat hij toch niet stil kan zetten, de minimale organisatie van de activiteit op zich nam. Het bijzondere van deze doordeweekse activiteit was, dat het viertal totaal niet wist wat hen te doen stond en stapten er alle 4 dan ook volledig blanco in. Maar met een schat aan ervaring, een flinke dosis humor en gezond Hollands boerenverstand kom je tegenwoordig al een heel eind. Op naar de Eikendijk in Vragender, waar de briefing zou gaan plaatsvinden. Dit ging al niet zonder problemen, want Rinke had panne aan de fiets. Hij had zelf de lekke band geplakt, kon het gaatje moeilijk vinden en dus direct zijn twijfels op een goede afloop. Terecht, want na 4,8 kilometer was het al gebeurt met de lucht en moest er hulp ingeschakeld worden. Verlies van tijd kost geld dus het trio vervolgde de weg. Aangekomen bij het verzamelpunt stond er al zo`n 100 boeren, burgers en buitenlui te popelen om aan het werk te gaan. Ieder kreeg een eigen PSU uitgereikt, bestaande uit een gele of zwarte Hubo-emmer en een paar werkhandschoenen. Het peloton werd na een welkomstwoord van een zin of 2 opgesplitst in verschillende groepen en de inmiddels weer complete AVA`70- formatie werd direct gescheiden. Een logische zet van de organisatie natuurlijk, want zo was de gruwelijke dosis aan Aaltense kwaliteit direct gelijkelijk verdeeld over meerdere partijen. Elke club kreeg een weiland toegewezen en over een vastgestelde breedte werd de zoektocht naar rommel uitgevoerd. Het ging voetje voor voetje, maar de buit viel eigenlijk best wel mee. Het gunstige, droge festivalweer had ervoor gezorgd dat het meeste afval al door loeigrote stofzuigers opgezogen en dus verdwenen was. Wat overbleef was klein grut zonder al te veel waarde. Onnoemelijk, zeker 16 miljoen stukjes confetti in allerlei kleuren en vele duizenden sigarettenpeuken waren de absolute negatieve toppers. Ook een grote raaphit waren de flesjes Nozem, allemaal leeg en zeker zo erg, zonder dop. Hiervoor moest je dus 50 centimeter verder weer door de knieën. Iets wat ook erg hoog scoorde was de tyrip, zwart en wit, groot en klein, het terrein lag er bezaaid mee. Inmiddels zaten er toch al een aantal containers lekker vol, was er een bunder of 5 a 6 afgelegd, dus de hoogste tijd voor de koffie met overheerlijke Vragender roombotercake. Voor alle duidelijkheid voor de niet-boeren: 1 voetbalveld is gelijk aan 0,7 bunder….. De Aaltende brigade voegde zich voor even bij elkaar en besprak de buit; naast de meest voorkomende hebbedingen had Devlin twee tandenborstels gescoord en Rinke een gebruikte damesslip, maar van deze vondst zijn geen beelden, dus of het waar is? Denis bukte voor een 0,4 literfles Friese jenever. Omdat er nog bijna niet uitgedronken was, nam de sympathieke Woeltjes een flinke hijs, schreeuwde een oerkreet en schatte het alcoholpercentage toch wel op een dikke 35 %, terwijl de tranen uit zijn ogen rolden. Frank had ook gruwelijk zijn best gedaan om wat leuks te scoren, maar kwam niet veel verder dan een wit muntje van “SmuddeTourZZ,” een touringcarbedrijf uit Oldenzaal dat partybussen inzet om naar festivals te reizen. Na de koffie gingen de dik 100 vrijwilligers weer gemoedelijk op pad om nog een flink uurtje rommel te rapen. De hoeveelheid nam nog behoorlijk toe, maar de samenstelling bleef nagenoeg gelijk. Ook op de plek waar Grasnopolsky was gelegerd, kwamen er geen voorwerpen naar boven als Ray-Ban zonnebrillen of creditcards, iets wat zeker mogelijk zou zijn geweest. De schemering begon in te vallen en met een kleine omtrekkende beweging schoof het peloton dappere rapers weer in de richting van het startpunt. Hier stond de catering inmiddels paraat en konden de droge kelen gesmeerd worden met echt bier, dus geen festivalsap en het ontstane zouttekort aangevuld met chips. In het slotwoord werd iedereen bedankt
voor de hulp en ging een ieders weer
zijn of haar weg. De Aaltense equipe slurpte het flesken nog even raps leeg en
Rinke kwam met een kort en wijs slotbetoog als een soort van evaluatie. Hij was
de mening toegedaan, dat het een zeer geslaagde coretraining was geweest,
waarbij de natuur de grote winnaar was en de repeteerraapbeweging wel eens een
flinke aanslag zou kunnen gaan vormen op het gestel van de noeste werkers.
Daarnaast was hij de mening toegedaan, dat het AVA`70-kwartet op z`n minst zou
moeten worden voorgedragen om in de nabije toekomst te worden gehuldigd als
erelid van de club. Waar een dikke 489 leden schitterden door afwezigheid
trotseerde dit viertal de gruwelijk warme omstandigheden om te rapen, de kas te
spekken en ook nog eens AVA`70 te promoten. Waarvan acte…… (FR) |
maandag 27 juli 2026
AVA'70 kwartet ging rapen voor de knaken
Wedstrijdagenda augustus 2026
 |
| Meer informatie kun je vinden op onze website www.loopgroep-zandloper.nl Wil je reageren dan ontvangen we graag jouw reactie die je kunt sturen naar: info@loopgroep-zandloper.nl za. 1 augustus Berg en Dal-Trail - www.trail-events.eu/events za. 1 augustus Wierden-Parkrun - www.av-twenterand.nl za. 1 augustus Otterlo-Trailrun - www.otterlo-trailrun.nl za. 15 augustus Dülmen(D)-Wasserlauf - www.tsg-duelmen.de za. 15 augustus Elspeet-Stakenberg
Trail - www.trail-events.eu/events di. 18 augustus Corle-Twee
Bruggenloop - www.ava70.nl di. 25 augustus Berkun-Berkumloop - www.berkumloop.nl wo. 26 augustus Raalte-Stöppelloop
- www.stoppelhaene.nl wo. 26 augustus Rozendaal-Veldtrail
- www.bedriegertjeslopers.nl za. 29 augustus Apeldoorn-RunXloop
- www.avveluwe.nl zo. 30 augustus Nijmegen-N70 Trail
- www.n70trail.nl ma. 31 augustus Gramsbergen-Lichtstadloop - www.gramsbergen.nl/lichtstadloop Aanvullingen hoor ik graag! |
zaterdag 25 juli 2026
46e GUV Walfortloop verplaatst naar dinsdag 1 september
 |
| Let op: 46e Walfortloop met aangepaste starttijden De GUV Walfortloop 2026, die
gepland stond voor dinsdag 14 juli jl. kon vanwege de tropische
weersomstandigheden niet doorgaan. De organisatie heeft een nieuwe datum voor deze populaire
zomeravondloop vastgesteld, namelijk dinsdag 1 september. Vanwege het feit dat
het tegen die tijd al wat eerder donker is, zijn de starttijden van de
verschillende wedstrijdonderdelen aangepast: 1 kilometer: 18.45 uur 2 kilometer: 18.55 uur Framerunners: 19.10 uur 5 en 10 kilometer: 19.15 uur. Zet deze mooie doordeweekse
hardloopwedstrijd alvast in je agenda en zorg dat je er bij bent! |
donderdag 23 juli 2026
Route 84: Lintelo - Wenninkroute
In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd regelmatig een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.
Vandaag de 84e route uit deze serie: De naamgever van deze route is de Wenninkmolen aan de Gendringseweg. Op sommige punten heb je een prachtig zicht op deze mooie, en nog in gebruik zijnde beltmolen. Op deze route domineren de weilanden in de nabije omgeving met verbindingen in de vorm van smalle wandelpaden, zoals het pad in het verlengde van de Wolterinkweg en van de Hengeveldweg. Meestentijds zien we hier het vertrouwde en klassieke landschap met daarin de zwartbonte en roodbonte koeien. Steeds is er in het blikveld een boerderij in beeld met namen als: Bulsink, Wolterink, Hengeveld en de Brassenhutte. In deze wandeling blijven we aan de zuidkant van het spoor.
woensdag 22 juli 2026
Maasdriel - De Kil van Hurwenen
 |
| De oude vergane boot in de uiterwaarden van de Waal |
In de eerste week van onze
vakantie hebben we een prachtig Bed and Breakfast geboekt in Hurwenen in de
Bommelerwaard. Ons huisje is een schitterende verbouwde hooiberg met de naam De
Hurnse Kil, genoemd naar de Kil van Hurwenen, dat net achter de dijk bij ons
verblijf ligt. Het natuurreservaat ligt in de uiterwaarden van de Waal en ligt
tussen het dorp Hurwenen en Zaltbommel, in de Nederlandse gemeente Maasdriel.
Het moerasgedeelte, de Kil,
werd in de jaren dertig al één van Nederlands eerste natuurmonumenten. Vóór de
gemeentelijke herindeling van 1999 behoorde het gebied nog deels tot de
gemeente Zaltbommel, echter door een grenscorrectie behoort het thans geheel
tot de gemeente Maasdriel. Het gebied meet 146 ha en is eigendom van
Staatsbosbeheer.
Het gebied is ontstaan in 1639
toen een voormalige meander van de Waal, waarvan de loop in het landschap nog
duidelijk te herkennen is, door menselijk ingrijpen werd afgesneden van de
rivier. Bij hoogwater wordt het gebied nog steeds overstroomd door het water
uit de rivier. In de directe omgeving bevinden zich nog een aantal zandputten,
een overblijfsel van de kleiwinning ten behoeve van de baksteenindustrie.
In deze periode kun je
prima een rondje met droge voeten door het gebied lopen en over de weg is het zo'n 300 meter
voordat ik, via een steile trap, op de dijk kom. Het uitzicht is er prachtig en ik besluit tegen de klok in
de richting van Hurwenen te lopen. Na een paar kilometer verlaat ik de dijk en
trek de Kil in. Op de dijk kwam ik nog verschillende fietsers en wandelaars
tegen, maar hier hoor ik alleen wat geluiden van de vogels. Het is een
fantastische pek waar natuur en rust samenkomen. Als ik ruim een kwartier in
het gebied loop, valt mij oog op een gezonken en vergane boot die hier
misschien al wel tientallen jaren ligt. Ik neem er rustig even de tijd voor,
ondertussen begint het zelfs zachtjes te regenen. Als ik weer op de dijk kom en
in de verte de brug van Zaltbommel zie liggen weet ik weer waar ik ben en is
het nog ruim anderhalve kilometer voordat ik weer bij het huisje ben.
dinsdag 21 juli 2026
Uit de oude doos: A-groep AVA'70 zwaait trainer Theo Stronks uit (maart 2018)
 |
| De dinsdagavondgroep van Theo (foto Hans Prinsen) Zittend op de schouders en
onder luid applaus werd Theo Stronks gisterenavond door zijn A-lopers van de
baan afgedragen. De uiterst sympathieke trainer nam na 6 seizoenen afscheid en
dat wilden zijn loopmaatjes zeker niet ongemerkt voorbij laten gaan. Een commissie
was in het leven geroepen om een prachtige avond te organiseren en dat lukte
volledig. De laatste training verliep echter wel wat anders dan Theo zich had
voorgesteld, toen zelfs ineens zijn oudste zoon Emiel tussen de atleten de baan
op kwam. Ook de paparazzi was aanwezig en Stronks had direct al in de gaten,
dat hij de regie deze bijzondere avond aan anderen moest laten. Om toch nog
zijn eigen inbreng te hebben, begon de trainer met een voordracht over zijn
klus, die een kleine 6 jaar mocht duren met veel hoogtepunten, maar ook enkele
tegenvallers. Toen de training net 3 kwartier gevorderd was, besloten anderen
dat het ook al wel mooi geweest was en hoofdschuddend droop de trainer af
richting het clubhuis, waar na de douche het slotfeest zou plaatsvinden. Uiteraard waren ook zijn vrouw
en kinderen uitgenodigd en na de koffie werd het tijd voor de officiële
plichtplegingen. Wie anders dan spreekstalmeester Dirk Vreman beet het spits
af, om de carrière van Theo Stronks op bijzonder humoristische wijze te schetsen.
De bomvolle zaal genoot met volle teugen en “het slachtoffer zelf”, hoorde het
betoog hoofdschuddend aan. Natuurlijk waren er vele punten van herkenning, maar
af en toe was de waarheid een beetje ver te zoeken. Daar maalde echter niemand
om. Op de achtergrond was op een scherm de loopbaan als trainer ook visueel
gemaakt met tientallen foto`s en opvallend was daarbij dat bij tal van plaatjes
de gezelligheid troef was. Daarin schuilde ook altijd de kracht van Theo als
trainer: het hardlopen is een prachtige hobby, maar het plezier staat voorop.
Uiteraard horen bij een afscheid ook cadeaus en daar ontbrak het zeker niet
aan. Bloemen voor zijn vrouw Adrie, die haar man de afgelopen jaren toch
minimaal 287 dinsdagavonden moest missen. Een smakelijke attentie van het
B-peloton, dat als kweekvijver en vangnet fungeerde van de A-groep. Een
schitterend ingelijste groepsfoto van zijn trainingsgezelschap en een envelop
met inhoud om samen met zijn vrouw een nachtje door te brengen in de stad, waar
het volgens Theo allemaal gebeurt, Rotterdam. De voorliefde voor zijn cluppie
Feyenoord heeft Stronks bij AVA`70 nooit onder stoelen of banken gestoken. Dit
leverde hem altijd enorm veel hoongelach op…tot vorig seizoen. Even na negen uur, toen de
drank al volop vloeide, de nootjes al op tafel stonden en de hapjes van Kroesen
smakelijk naar binnen werden gewerkt, volgde de volgende verrassing. Zijn
muziekmaatjes van de Glazen Boterham waren gearriveerd om speciaal voor deze
gelegenheid een ode te brengen aan hun Theo. Uiteraard kennen ze de emotionele
Stronks erg goed, dus voor aanvang werd hem gelijk al een handvol tissues
overhandigd. Speciaal voor dit afscheid als trainer was er een lied in elkaar
gezet en zonder te oefenen, werd dit feilloos ten gehore gebracht. Het werd
voor even muisstil in het dampende en overvolle clubhuis. Af en toe draaide
Stronks het hoofd iets af en wie goed keek, zag zijn vochtige ogen van
ontroering, prachtig gewoon! Gelukkig voor Theo werd het daarna luchtiger en
mocht hij nog even uit volle borst meezingen. De avond vorderde en Stronks kwam
ogen en oren tekort om alles aan te horen en iedereen te bedanken voor de
bijdrage aan dit prachtige afscheidsgebeuren. Even voor twaalf uur werd Theo thuis
afgeleverd door de organisatie. De oud-trainer zal een onrustige nacht hebben
gehad, dat is wel zeker, maar ook met volle tevredenheid terugkijken op een
prachtige avond, waarbij zijn A-lopers op uitbundige wijze afscheid namen van
hem als trainer. De waardering voor Theo Stronks was altijd enorm groot en dat
heeft hij geweten ook! |
zaterdag 18 juli 2026
Vakantieverhalen
 |
| Prettige vakantie Er hebben in de afgelopen
jaren verschillende vakantieverhalen op deze site gestaan en uit de reacties
merk ik dat dit voor iedereen erg leuk is om te lezen Ga je zelf nog op vakantie of ben je net geweest, schrijf dan ook eens een verslagje (liefst met foto) van een wedstrijd,
training of een leuk voorval en laat anderen ook genieten van jou belevenissen.
Je hoeft helemaal niet zo goed te kunnen schrijven om tot een leuk verhaal te
komen. Wie durft het aan? Ik wens iedereen een goede
vakantie toe! |
donderdag 16 juli 2026
'Ome Johan Assink' Jubilaris vrijwilliger bij de Zwarte Cross
.jpg) | ||
| Johan Assink Donderdagmorgen 16 juli 2026 even voor 06.00 uur in de ochtend… Bij
het beste terras van Nederland staat het grootste gedeelte van de AVA`70-crew
klaar voor vertrek naar het terrein van de Zwarte Cross. Het gezelschap bestaat
uit een schitterende mengelmoes van jeugdige talenten en ervaren rotten. De
organisatie van het mooiste festival van het jaar heeft de Aaltense
hardloopclub gevraagd om een ijzersterke delegatie te sturen voor de inrichting van de camping. Gevraagd wordt naast een tomeloze inzet, ook tact,
invoelend vermogen, maar zeker natuurlijk overwicht. Het Dreamteam voldeed aan
alle eisen en met name Johan Assink, de grijze eminentie van dik 80 jaar, paste
perfect in deze profielschets. De groep zette zich in
beweging en zoals het verwacht werd, zette Assink gelijk aan kop van de
fietsclub. Hij kent de route op zijn duimpje, want het is de 10e keer, dat hij
als vrijwilliger voor de nodige uren in dienst treedt van de Zwarte Cross.
Maar, zo gaf hij met enige dramatiek aan…. het is ook de laatste keer, want je
moet je plek kennen, zo gaf hij als motivatie aan. Toen zijn buurman Geert
Wevers aangaf, dat Heintje dit ook enkele keren had aangegeven, verscheen er
een veelzeggende glimlach op zijn gezicht!
Johan heeft in die 10 jaar al
diverse klussen gedaan als vrijwilliger op de Zwarte Cross. Net als de meesten
is hij begonnen met werkzaamheden achter de bar, waar je als vrijwilliger flink
moet aanpoten, maar dat is aan de duizendpoot wel besteedt. Toch wilde hij veel
dichter bij de festivalgasten staan en gezellig een praatje kunnen maken, zodat
je als vrijwilliger ook veel meer meemaakt. AVA`70 kreeg de eervolle taak om op
de vroege ochtend koffie te gaan schenken op de camping en Johan meldde zich
gelijk aan voor dit mooie, dienstverlenende baantje waar hij direct al helemaal
in zijn element was. Beetje struinen tussen de tenten en gelijk wat orde
scheppen in de af en toe complete chaos. Zo hebben we de sympathieke en altijd
goedgemutste trainer tafeltjes op zien ruimen, zette hij stoelen weer netjes
recht, ruimde de rommel een beetje op, maakte desgevraagd een BH`tje vast en
meer van dit soort kleine klusjes. Zijn vrijwillige inzet werd zeer
gewaardeerd, want hij verkocht veruit de meeste koffie aan de slaapdronken
gasten die net wakker werden. Johan had de vaste gewoonte om
op zondag al weer vroeg op het Zwarte Cross-terrein aanwezig te zijn om te
genieten van het optreden van Boh Foi Toch. Omdat hij niet al te groot van stuk
is, zocht de AVA-jaan een mooi plekkie aan de zijkant van de Mega-tent. Het
gebeurde regelmatig dat hij voor, tijdens en na het optreden, werd aangeklampt
door campinggasten, die hem overdreven hartelijk bedankten voor zijn
opruimwerkzaamheden tijdens het koffieschenken. Een schouderklop, een
omhelzing, een proost… Johan liet het allemaal lachend op zich af komen. Hoe
mooi is dat? En toen werd het 2020 en
bepaalde Corona ons leven. De verboden namen toe en al snel was duidelijk dat
de Zwarte Cross, een evenement dat veel regels en wetten nog wel eens wat met
een korreltje zand neemt, ook in de ban ging. Een forse streep door de agenda
van duizenden fans en die van Johan Assink. Het verhaal wil dat de grijze
Aaltenaar op de reeds geplande datum `s morgens voor dag en dauw op zijn
mountainbike toch richting de Schans vertrok om herinneringen op te halen en de
geur van gemaaid gras op te snuiven. Buffelend over de paden genoot Assink
volop en na een dik uur zette hij zich in het centrum van het terrein tegen een
boom en haalde zijn lunchpakketje uit de AVA-rugzak. Ook in 2021 werd de Zwarte
Cross van de kalender gehaald en wederom moest Johan een alternatieve
daginvulling organiseren. Gelukkig gingen in het jaar daarna alle seinen weer
op groen en natuurlijk was Assink weer van de partij. Met zijn AVA`70-clubgenoten
ging hij in de zomer van 2022 weer op pad, maar het bleek dat de groep
geelhemden een rol kreeg toebedeeld als krantenjongens en meisjes op de
camping. Tuurlijk werd deze opdracht netjes uitgevoerd, maar de groep diende
wel een protest in over dit laaggeschoolde baantje en helemaal in het kader van
de voortreffelijke recensies van de jaren vóór de pandemie. De organisatie
schrok zich kapot van de kritiek en was als de dood dat Johan en zijn kornuiten
niet weer zouden komen, dus volgde er een promotie naar het inrichten van de
camping, afdeling tenten. Kijk, dan stel je weer wat voor als vrijwilliger en
de AVA-janen, met Johan als kopstuk, stelden zeker niet teleur. De directie van
de Zwarte Cross toonde zich steeds meer tevreden en het zag er naar uit dat op
korte termijn de volgende, belangrijke stap zou worden gezet. In 2024 ging het gerucht dat Tante Rikie zou
gaan stoppen. Toen dit bij AVA`70 ter ore kwam, meldde zich als de bliksem een
delegatie van de club bij het hoofdkantoor van de Feestfabriek en overhandigden
een 62 bladzijde tellend bidbook aan Ronnie Degen en co. waarin “Ome Johan”
werd voorgedragen als waardig en vooral kundig opvolger van de immens populaire
Tante Rikie. Assink wist hier uiteraard niets van, maar zal er zeker op gehoopt
hebben. De directie van de Zwarte Cross was serieus geïnteresseerd, maar vroeg
toch enige bedenktijd. Het duurde lang eer er een reactie kwam en omdat
hardlopers niet van wachten houden, werd er gelijk doorgeschakeld en werd er
een Koninklijke onderscheiding aangevraagd. Willem, maar vooral Maxima
twijfelden geen enkel moment, pakten wel direct door en verrasten Johan Assink met een fraai
lintje. Johan, bleef Johan en ging in 2025 weer gewoon
als vrijwilliger naar de Zwarte Cross en met zijn clubgenoten werd de groep
ingezet voor bijna belangrijkste taak die er bestaat, namelijk het op de plek
zetten van caravans, campers en touringcars. Bij de briefing werd er meegedeeld
dat de Aaltenaren de regie in handen hebben en niet de campinggasten. Een grote
bek? Niet waarschuwen, maar opzouten…… Johan wreef zich eens flink in de handen
en zag het helemaal zitten. Het liep allemaal als een tierelier dat jaar en de
dienstdoende burgemeester, zag dat het helemaal goed kwam. En als er dan
toevallig een lastpost tussen zat, dan werd Assink er als de bliksem bij
geroepen en sprak dan op gepaste toon: “ Weten jullie wel wie ik ben?” Heerlijk
toch, als je iemand bij je hebt met zoveel natuurlijk overwicht. Ook dit jaar was Johan weer
van de partij en samen met de andere geelhemden werd de camping weer perfect
ingericht, was iedereen tevreden over zijn plekkie en viel er geen onvertogen
woord. De campingbaas Jeroen was bijzonder gecharmeerd van de samenwerking van
de AVA`70-crew, dat hij bij zijn afscheid smeekte of we ook in 2027 weer van de
partij zouden zijn. Opvallend was, dat de eerste die hierop positief reageerde,
Johan Assink was. We nemen onze jubilaris- vrijwilliger volgend jaar op 15 juli dan ook gewoon weer mee op sleeptouw! (FR)
|
AVA'70 dreamteam regeert op de camping van de Zwarte Cross
 |
| De Aaltense crew met Campingburgemeester Jeroen ‘Ik ben maandag net zo verrot als de caravan’ Het inrichten van de camping
bij de Zwarte Cross is een uiterst serieuze aangelegenheid en dan met name het
gedeelte waar de caravans en bussen staan opgesteld. Het vereist een geweldig
stukje teamwork en het is dan ook geen wonder dat de organisatie van het
grootse festival AVA`70 had verzocht, nee bijna had gesmeekt, om ook dit jaar
weer een zeer sterke selectie te sturen om deze klus te klaren.
Campingburgemeester Jeroen kwam, zag de Aaltense crew, lachte en wist dat het
goed kwam….. De club AVA-janen was al
tijdig op het terrein om in te checken, al ontbrak de teamcaptain, die zich met
haar kleine bolide finaal had klemgereden tussen alle caravans. De boeren
lachten zich natuurlijk een kriek om dit voorval en helemaal toen ze zagen dat
er toch wel enige stress uit de ogen van Juultje te speuren was. Uiteindelijk
kwam het allemaal wel goed, maar er moest de nodige charme aangesproken worden.
Het was de eerste dag van het
spektakelweekend, dus feitelijk zoals altijd een grote chaos. Dit bracht de
groenhemden totaal niet aan het wiebelen en ze liepen rustig naar het
campingterrein, waar Boss Jeroen de groep al met open armen ontving. De briefing
om even na half 8 was duidelijk: Jullie zijn de baas! Je weet wat je te doen
staat en houd de lijntjes kort… Kijk, daar heb je wat aan en snel werd de
taktiek besproken. Nadat het vuurwerkverbod om
even na 8 uur fors werd overtreden ging de poort van de camping open en rolden
de eerste voertuigen de sluis in voor de inspectie. Daar wordt nog wel eens te
licht over gedacht, maar moet zeker niet onderschat worden. De sleurhutten
worden secuur gecheckt op de aanwezigheid van drank en drugs in dubbele bodems,
in matrassen of toiletpotten. De campinggasten blijken zeer creatief, maar de
organisatie laat zich ook weer niet zo gemakkelijk foppen. Afijn… na enige tijd
kwam de stroom voertuigen op gang en was het aan de AVA`70-clan om in actie te
komen. Er was een geweldig plan gesmeed en dat bleek te werken als een
tierelier. Als eerste werden de
bezoekers verwelkomt door een viertal jonge Aaltense hindes, die al zwaaiend en
breedlachend grote indruk maakten. Evie maakte dit jaar haar debuut als
vrijwilliger, maar van een inwerkperiode kwam niets terecht. Ze stond echter
gelijk haar vrouwtje en draaide direct op volle kracht mee. Hoe mooi is dat? Al toeterend en schreeuwend
werd de weg rustig vervolgd naar de volgende horde, een heuse T-splitsing. Hier
stond een zeer ervaren duo de horde op te wachten en de opdracht voor hen was
eenvoudig. Wie zich gedraagt kan na een gezellig praatje rustig doorrijden, de
lui met een grote bek of andere strapatsen kregen een waarschuwing, dat bij
herhaling de uitgang snel zou volgen. Niemand bleek dit te riskeren dus ging
het op naar de laatste stop, waar de locatie werd aangewezen en de laatste
aanwijzingen volgden. Bij dit sextet AVA-janen was de supervisie in handen van
Johan Assink. Dik 80 jaar, een schat aan ervaring, grijns op z`n gezicht maar
wel zo scherp als een mes, dus…... Tuurlijk werd er ondanks de aanwezigheid van
onze grijze eminentie toch nog geprobeerd om de boel te flikken en zelf een
plekkie te zoeken, maar daar werd rigoureus tegen opgetreden. Er was immers nog
een tweede uitgang, die het ZC-avontuur heel snel af zou kunnen breken en dat
risico werd toch maar gemeden. Het voordeel van het stapvoets
rijden van de campinggasten is, dat je als vrijwilliger een praatje kunt maken
en de sleurhutten goed kunt bekijken. Opvallende teksten prikkelen uiteraard
als eerste het netvlies. Zo is op het gros de herkomst te lezen en het werd al
snel duidelijk dat er in het Overijsselse Lemelerveld komend weekend geen
bliksem te beleven is, want meer dan de helft van het dorp is op het Zwarte
Cross-terrein neergestreken. Daarnaast viert de creativiteit hoogtij, laten de
meeste slagzinnen niets aan duidelijkheid over, maar een enkeling blijft echt
hangen: “Maandag ben ik net zo verrot als de caravan!” Waarheid als een koe,
want het gros van de weekendonderkomens zullen bij een BOVAG-keuring niet eens
op de brug worden geplaatst om de bodemkwaliteit te checken, want dit gedeelte
valt er voordien met zekerheid onderuit. Maar wat een gezelligheid brengen al
die gasten mee en als dan ook de verbaterde touringcars het terrein oprijden
wordt de feestvreugde groter en groter. Het is volledig duidelijk dat het hier
onmundig gaat spoken, zowel overdag, maar zeker ook `s nachts. Burgemeester Jeroen komt het
dreamteam van AVA`70 nog even van wat slimme tips voorzien en die worden
dankbaar ter harte genomen. Net als het lunchpakket overigens, dat keurig effen
voor 12.00 uur wordt afgeleverd. Snel wat calorieën naar binnenwerken en weer
door. De aflossing is aanstaande, maar net voor de wissel dacht een
buschauffeur, dat hij met een hoop kabaal wel even zelf zijn stekkie kon
uitkiezen. Zijn grote waffel kwam hem en zijn passagiers bijna duur te staan,
want de poort naar de uitgang stond inmiddels al wijd open. Uiteindelijk
besloot hij maar te berusten in zijn lot, toen Johan Assink kwam aanstiefelen
om hoogst persoonlijk dit brandje te gaan blussen. Een verstandige keuze, die
ook door de omstanders met applaus werd beloond. Als dank voor de geweldige samenwerking werd burgemeester Jeroen door het Dreamteam van AVA`70 uitgenodigd voor de groepsfoto en daar nam hij graag de tijd en ruimte voor. Na afloop gaf hij te kennen ook in 2027 in ieder geval weer een beroep te willen doen op de Aaltense crew, die een voortreffelijk stukje werk had geleverd en hij zou dit tevens doorgeven aan de directie van de Zwarte Cross! Waarvan acte……(FR) |
dinsdag 14 juli 2026
46e GUV Walfortloop in Aalten gaat niet door!
 |
| De gezondheid van deelnemers, vrijwilligers en toeschouwers staat voorop! |
Volgens de richtlijnen van de Atletiekunie kan in verband met de warmte en de daarvoor afgegeven code geel, de GUV Walfortloop vanavond helaas niet doorgaan.
Als bestuur van AVA'70 vinden we dit een moeilijke beslissing maar we willen geen gevaar voor iets of iemand en het risico lopen dat er wat gebeurt.
We hopen hiervoor jullie begrip en elkaar snel weer te zien bij AVA'70! Alle inschrijfgelden zullen gestorneerd worden.
Bestuur AVA'70
zaterdag 11 juli 2026
Verslag van de 70.3 Ironman in Remich (Luxemburg)
 |
| Bianca Piek Twee dagen later....eerst wil
ik alle mensen die mij berichtjes, kaartjes, bloemen enz. heel erg bedanken
voor jullie aanmoedigingen, steun en medeleven. Was echt hartverwarmend. Nu ga
ik natuurlijk even een verslagje doen van mijn avontuur in Luxemburg waar ik
best wel wat maanden naar toe getraind heb. Dit zou dan de wedstrijd worden
waarin ik zou proberen om een slot te behalen voor het WK van 2027.
Uiteindelijk heb ik deze ook kunnen pakken in de 'performance pool' maar niet
aangenomen want we waren al onderweg naar huis en voor mijn gevoel had ik 'm
ook niet echt verdiend. En waarom niet ? Nou eerst maar eens mijn verslag van
de wedstrijddag. De dagen voor de wedstrijd was
het al te zien dat de temperatuur flink zou oplopen in het weekend. Ik las op
verschillende nieuwsberichten dat IM in Versailles een dik kruis doorheen ging
ivm de warmte. Ik dacht oei zal Luxemburg dan wel doorgaan? Maar daar werd het
'maar ' 34 graden en in Versailles toch wel zo rond de 38 graden. Dus we gaan
zolang de organisatie niks veranderd gewoon richting Luxemburg. Wel zag ik nog
een bericht voorbij komen op FB waarop iemand reageerde met een officieel
bericht van de regio Luxemburg dat er blauwalg in de Moezel zou zitten. Dit
bericht werd al snel door de IM organisatie verwijderd. Nou dan zal het vast
wel niet kloppen, maar het had natuurlijk wel zo kunnen zijn met deze
temperaturen. Dus op naar Luxemburg, niks wijst erop dat er wat gewijzigd gaat
worden. Vrijdag hebben we de bus
opgehaald bij Mazda Winkelhorst die wij dat weekend mochten lenen als
sponsoring ,echt super tof! En heel
handig want alles kan dan mee. De halve inboedel en mijn triatlon verzameling,
geen keuzes stress want alles kan mee. Dubbele fietsschoenen, 2 fietshelmen,
extra triatlon kleding want stel je toch eens voor dat er wat kapot gaat net
voor de wedstrijd. Dat zou toch drama zijn! Op alles voorbereid, ook de wetsuit
gaat mee mocht het toch nog worden toegestaan om met de wetsuit te zwemmen. Zaterdagochtend om 7.00 uur
vetrokken om zo op tijd bij de briefing te zijn en mijn fiets en spullen op
tijd in te kunnen checken. Rond 13.00 uur zaten we netjes op tijd bij de
briefing waarin alle laatste informatie in het Engels nog even werd doorgenomen
voor de wedstrijd dag. Johnny ging alles nog even netjes vertalen want hij
heeft heel wat jaartjes in Engeland gereden en kan de taal wel dromen. Ook hier
werd verteld we gaan 100% zwemmen, fietsen , lopen. Ook de volledige halve
afstand. Wel zonder wetsuit ivm de watertemperatuur van 26 graden. Nou ja ik
ben zowel met als zonder wetsuit geen snelle zwemmer. Dus dat maakt geen
verschil. Daarna mijn startbewijs opgehaald en alles netjes verdeeld in de
tassen om vervolgens de fiets en de spullen in te leveren in de wisselzone. Op
naar het hotel om nog een beetje te relaxen en mijn stapel pannenkoeken met jam
en stroop naar binnen te werken. Ook over de hele dag heel wat bidons met ORS
naar binnen gewerkt. Blijven hydrateren is 'de key' bij 34 graden! Om 4.50 uur
het wekkertje gezet om rond 5.00 uur gezellig aan mijn ontbijt te zitten. Om 6.15 uur zou de wisselzone
open gaan en om 8.00 uur de zwemstart. Ik ben in zulke dingen altijd erg
georganiseerd en wil alles netjes op tijd klaar hebben zodat ik niet teveel
stress heb. Voeding op de fiets en in de tassen. Dan even de banden op spanning
brengen. Nog even een laatste check, kijken waar ik straks de wisselzone in en
uit ga enz. En 10x naar de dixie voor de laatste zenuwplasjes. Het kost
allemaal heel veel tijd. Mijn 'before bidon ' keurig leeg gedronken..'let the
game begin!' Werd er vlak voor de start omgeroepen dat de zwemstart niet door
kon gaan omdat er in die nacht waardes van blauwalg was gemeten, neeee wat!! nu
pas??? Tjee das even schakelen zeg, voor mij is toch echt een halve ironman
alleen compleet met alle 3 onderdelen. Dus goed de balen ervan omdat het ook
nog allemaal zo vlak voor de start pas mede gedeeld word. Je zag dat iedereen
een beetje van slag was. Ok en nu? Er werd verteld dat we gewoon
vanaf onze zwemtijdvak zouden starten zonder onze sokken en hardloopschoenen
dus gewoon zoals je normaal gesproken uit het water zou komen. Dan zouden er
per 5 seconden 2 deelnemers naar de fiets mogen rennen. En dan verder met de 2
onderdelen. Dus ik ben keurig met Daphne ( mijn teamlid van Woest) in onze
zwemtijdvak gaan staan, niks geen schaduw lekker in de volle zon. Toen hoorde
we dat ze om 8.25 uur pas gingen starten. Mmm word het nog wat later...wacht ja
er komt beweging in, ja paar centimeter en toen stond het stil. Grote massa
deelnemers lekker dicht bij elkaar, temperatuur liep lekker op, zweet brak alle
kanten uit en ook nog steeds die wedstrijdspanning. Uiteindelijk gingen we om
half 10 pas van start. Ik proberen in een hoog tempo naar de fiets te rennen.
Mijn lichaam was al behoorlijk warm maar mijn spieren natuurlijk nog niet. Half
gaar op de fiets gestapt en gelijk wat gedronken en een gelletje. Hopelijk kom
ik snel in mijn wedstrijd ritme en kunnen we lekker volle bak gaan racen! Het heen en weertje dat ging
dan nog en de eerste paar klimmetjes gingen ook nog redelijk maar toen voelde
ik toch best al snel dat ik niet de energie level had wat ik normaal zou moeten
hebben en dat betaalde zich ook uit in het trap vermogen. Normaal 180/190 watt
moet prima te doen zijn. Maar alles werd een gevecht. Bas riep nog dat ik van
plaats 13 naar 8 was gegaan bij de dames maar ik wist dat dit niet mijn dag
ging worden. Onderweg wat water in mijn nek gegooid, netjes mijn bidons leeg
gedronken en de gelletjes op tijd ingenomen maar de 90 km voelde voor mij als
150 km. Blij dat het fiets gedeelte erop zat. Nu op naar de wissel voor het
lopen. Ik had het zo warm, hopelijk kan ik na de eerste post weer een beetje
afkoelen en kan ik mijn loop ritme goed oppakken. Al zal het met 34 graden geen
toptijd worden. Uiteindelijk ben ik bij elke post gaan koelen en heeft Johnny
mij ook nog fijn nagenoeg ijswater in mijn nek gegooid. Oh wat was dat fijn! De
sfeer was goed maar omdat ik zo aan het vechten was met mezelf en dat ik niet
meer mijn energie heb terug gevonden die dag, kon ik niet optimaal van de sfeer
genieten. Het was overleven! Na 3 rondes van 7 km was ik echt zo blij dat het
erop zat! Wat een bizarre dag! Bij de finish moest ik zelf
mijn medaille gaan halen en werd mij een lauw kersensap in de handen gedrukt.
Ohhh en ik snakte zo naar koude cola, zoutjes, meloen, sinaasappel of iets
dergelijks. Helemaal niets stond er. Gelukkig wel een koude douche en Johnny die mij een dikke knuffel gaf! Hij
was zo blij dat ik heel en in levende lijve over de finish was gekomen. Hij zag
ook dat ik het zwaar had, zelfs voor de supporters was het haast te warm om
daar te staan. Het zit erop gelukkig. Niet de wedstrijd waar ik op gehoopt had
en totaal niet in mijn ritme gekomen die dag, dus ik was natuurlijk teleur
gesteld. Ook niet meer gewacht tot de ceremonie waarin ik dus uiteindelijk een
slot had kunnen claimen. Maar voor mijn gevoel was deze wedstrijd niet compleet
en heb ik ook niet goed kunnen racen. Al veel energie verloren doordat ik om
5.00 uur al had ontbeten en pas om half 10 van start ging en te lang in de
brandende zon heb gestaan. Nee niet verdiend die slot. dus uithuilen en weer
doorgaan!! Dit neem ik weer mee met de volgende wedstrijden. Nu nog 2 weken
werken en dan even fijn vakantie vieren. 22 augustus nog een halve op de
planning van de Gelreman. Dan zonder verwachtingen maar gewoon lekker racen en
hopelijk dan weer met alle onderdelen. Ik kom als de vrouwelijke Arnold
Zwarzenegger terug I'll be back hasta la vista! Mede mogelijk gemaakt weer
door mijn top sponsoren, sorry dat het niet de dag is geworden maar ik ga zeker
door met mooie nieuwe wedstrijden plannen. Deze sport is te leuk om ermee te
stoppen. En al die tijd geen blessures, niet ziek of verkouden geweest topfit
thanx Frank Heldoorn. Lavalux Peters
Installatietechniek WN Kozijnen & Prefab Wanden Aloys Roemaat Transport
Demkes Tegelzet- en Terrazzobedrijf Racestation Warnsveld Mazda Winkelhorst
Tonnie Rave #HDFprefab Uiteindelijk ben ik 17de van
de 55 dames geworden in mijn leeftijdscategorie. Totaaltijd van 5.01.01 uur en
plaats 105 van de 501 dames totaal. En plaats 928 van 2.189 deelnemers overal
Bianca Piek |
Uitslagen van de Veluwezoomtrail in Dieren
 |
| Mooie 3e plaats op de 23.1 kilometer voor Sander Bolink van Loopgroep Zandloper Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren: 15.7 kilometer: Jannelien Magis 1:36.32 23.1 kilometer: Sander Bolink 1:55.13, Marion Doornink 2:42.19 29.5 kilometer: Kiliaan Bennink 2:33.17 Klik op de link voor alle uitslagen uitslagen site organisatie |
Uitslagen van de 12e Voorthuizen loopt 2026
 |
| Voor de start van de 5 kilometer, onder het tentdoek schuilen tegen de zon Uitslagen Aaltense atleten: 5 kilometer: Hans Monasso 20,05 minuten Klik op de link voor alle uitslagen 5 kilometer 10 kilometer site organisatie |
maandag 6 juli 2026
Aankondiging van de 46e Walfortloop in Aalten
 |
| Deelnemers aan de vorige editie Op dinsdag 14 juli a.s.
organiseert AVA’70 de GUV Walfortloop. De wedstrijd met start en finish op het
atletiekcomplex van de club kent een lange traditie en is de 2e zomeravondloop
van dit jaar. De Walfortloop is voor de
regionale atleten die (nog) niet op vakantie zijn, een prima gelegenheid om de
vorm te testen. Voor sportieve toeristen in de omgeving vormt de prestatieloop
een mooie uitdaging om de hardloopschoenen aan te trekken en in actie te komen. Om 19.00 uur gaat de GUV
Walfortloop van start met het programmaonderdeel voor de kinderen tot en met 9
jaar. Zij lopen 1000 meter op de atletiekbaan en passeren daarbij meerdere
malen het aanwezige publiek, dat langs de baan de talenten aanmoedigt. Om 19.15
uur is het de beurt aan de kinderen vanaf 10 jaar voor hun wedstrijd over 2
kilometer. Zij verlaten de baan en lopen onder de fietstunnel door in de
richting van het draaipunt, om hierna hetzelfde traject af te leggen terug naar
de finish. Om 19.35 uur gaan de
Framerunners van start voor hun wedstrijd over 5 kilometer, waarna om 19.45 uur
het startschot voor het peloton atleten en atletes aan de 5 en 10- kilometerrun
valt. Na een rondje op de baan gaat het parcours in de richting van het prachtige
bosrijke buitengebied rond kasteel ‘t Walfort. Zandpaden, asfalt en bospaden
zorgen voor een gevarieerde ondergrond
waarbij de atleten die de 10 kilometer afleggen een extra lus af
leggen. De fietstunnel in de laatste
kilometer vormt dikwijls nog een lastig obstakel in de richting van de meet. Voorinschrijven voor de GUV
Walfortloop is vanaf heden mogelijk via de site: www.ava70.nl. Daarnaast is het
ook mogelijk om in te schrijven op de wedstrijddag, vanaf 18.00 uur in het
clubhuis van AVA`70. De kosten bedragen € 3,50 voor
de deelnemers aan de 1 en 2 kilometer, terwijl de lopers en loopsters aan de 5
en 10 kilometer € 7,00 betalen. De organisatie stelt bekers
beschikbaar voor de nummers 1, 2 en 3 bij de verschillende afstanden. Daarnaast
ontvangt elke deelnemer een medaille bij binnenkomst. De organisatie hoopt op een groot en sterk deelnemersveld en nodigt alle regionale atleten en atletes, vakantievierende trimmers en overige sportievelingen uit om zich aan te melden voor de Walfortloop. Klik op de link voor meer informatie |
zaterdag 4 juli 2026
Foto's van de 5e Dorpsloop in Elden
 | ||
| Deelnemers aan de 5 kilometer Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief allerlei 600 meter 1.2 kilometer 2.5 kilometer 5 kilometer
|
Podiumplaats Cindy Brusse bij 40e triathlon van Holten
 | ||
| Op de hoogste trede van het podium bij de D50 Het was 2.28.47 uur afzien en
tegelijkertijd genieten bij de triatlon van Holten! Het was een hele lange 1500
meter zwemmen zonder wetsuit, maar als je de winst op het zwemmen moet halen ga
ik daar natuurlijk niet over klagen. Vervolgens fors veel wind op de fiets en dan
wel diverse malen gevloek van mijn kant. Daarna het lopen door het
altijd sfeervolle centrum van Holten met topspeakers waaronder icoon Ruud de
Haan! Met een gemiddelde loopsnelheid van 4.31/km was ik een stuk vlotter dan
vorig jaar (4.54/km). Gevoel was overigens even pijnlijk. Ik werd 3e dame
overall van in totaal 131 dames en 1e D50. Danny Boom werd 1e H40. Klik op de link voor de uitslagen Cindy
|
Uitslagen van de 5e Dorpsloop in Elden
 | ||
| Gerrit Dijkslag Klik op de link voor de uitslagen 600 meter 1.2 kilometer 2.5 kilometer 5 kilometer site organisatie Meer foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief, volgen zo snel mogelijk
|
donderdag 2 juli 2026
Aankondiging van de Zandloop in Lintelo
 |
| De flyer van de Zandloop Op vrijdag 3 juli vindt bij
het Kulturhus aan de Schooldijk in Lintelo (Aalten) de recreatieve
hardloopwedstrijd De Zandloop Lintelo plaats. De loop start om 19.30 uur en is
bedoeld voor hardlopers van elk niveau die op een laagdrempelige en ontspannen
manier willen deelnemen aan een sportieve activiteit. Deelnemers kunnen kiezen
tussen een afstand van 2,5 kilometer (één ronde) of 5 kilometer (twee rondes). Het evenement wordt gehouden
rondom het Kulturhus Lintelo aan de Schooldijk 23 in Aalten. Deelnemers kunnen
zich vooraf inschrijven via deze site De kosten voor
online inschrijving bedragen 4 euro per persoon (exclusief servicekosten). Aan
de kassa betalen deelnemers 5 euro per persoon. Betaling is mogelijk in
contanten of via QR-code. De kassa is geopend van 18.45 tot 19.15 uur. Na afloop is er gelegenheid om
te douchen in het Kulturhus. Meer informatie over de locatie is te vinden op www.kulturhuslintelo.nl (bron) |