In een gebied dat wordt gedomineerd door bejaarden,
moet je met een vergrootglas zoeken naar vermaak. Al snel kom je uit bij iets
als de Willinger Skywalk. Een honderd meter hoge hangbrug die je van niets naar
nergens brengt. Aangelegd om de toerist een poot uit te draaien. Toegegeven; je
hebt een aardig uitzicht en je bent weer een paar uurtjes van de straat maar
het blijft een brug. Althans, dat zul je denken.
Bij deze groep wereldvreemde hardlopers ligt het
allemaal een beetje anders. Denis: bang. Frank: heel bang. Wim: wiebelig op de
benen. Ingrid: stil. Theo: boos, teleurgesteld en bang. Het overgrote deel van
de groep loopt haast verveeld over de brug. Dirk zingt het repertoire van de
Band Zonder Banaan, Gerdy maakt weer eens een selfie. Evelien mijmert wat. Het
doodsbange vijftal heeft echter wel iets anders aan het hoofd dan verveling. Ze
worstelen zich stap voor stap over de 600 meter lange hangbrug. Met de dood in
de ogen en de handen aan beide kanten vastgeklemd aan de reling, komen ook zij
aan de overkant. Een enkeling kijkt trots, de ander opgelucht. Theo niet. Hij
is nog steeds boos, teleurgesteld en verdrietig. Hij moet ook weer terug.
Om Theo nog wat dieper de put in te drukken, wordt er
uitgeweken naar de rodelbaan. Hij laat zich niet kennen en stapt al vrij snel
in een karretje. Jaap neemt in het volgende bakje plaats. Hier krijgt hij al
snel spijt van. Jaap is toe aan een goede shot adrenaline. Het pakt anders uit.
Voor hem worden het slopende minuten waar hij zijn ergernis moet onderdrukken.
Theo gaat zo langzaam dat Gerrit-Jan met speels gemak naast hem kan blijven
wandelen. Gerdy, die van de selfies, houdt de zaak ook vreselijk op. Achter
haar wordt de file steeds langer. Waar ze als politica bekend staat als
doortastend en risicovol, is ze op de rodelbaan een blok aan menig been. Nadat
de twee storende elementen van de baan zijn verwijderd, gaan in ronde twee de
voeten van het rempedaal. De eerder genoemde Gerrit-Jan brengt het gezelschap
nog zwaar in de moeilijkheden. HIj heeft zoveel overtredingen begaan naast de
baan, dat er een officiële waarschuwing volgt voor heel de groep. De
attractie-baas snauwt de groep met luide stem en duidelijke teksten toe.
Vergelijkingen met het verleden worden al snel gemaakt.
Bij terugkomst in het familiehuis ploppen de
kroonkurken al snel van de fles. Na een biertje of vier komen eindelijk de echt
goede gesprekken op gang. Het drinken wordt nog even hinderlijk onderbroken
door een bezoek aan de lokale vreetschuur maar na een paar uurtjes kan iedereen
gelukkig de draad weer oppakken in de thuiskroeg. Al snel vergeten de meesten
dat ze de volgende dag een wedstrijd lopen, een zorg voor later. (EW)
 |
De Willinger Skywalk
|
Geen opmerkingen:
Een reactie posten