AVA'70 dreamteam regeert op de camping van de Zwarte Cross

De Aaltense crew met Campingburgemeester Jeroen

 ‘Ik ben maandag net zo verrot als de caravan’

Het inrichten van de camping bij de Zwarte Cross is een uiterst serieuze aangelegenheid en dan met name het gedeelte waar de caravans en bussen staan opgesteld. Het vereist een geweldig stukje teamwork en het is dan ook geen wonder dat de organisatie van het grootse festival AVA`70 had verzocht, nee bijna had gesmeekt, om ook dit jaar weer een zeer sterke selectie te sturen om deze klus te klaren. Campingburgemeester Jeroen kwam, zag de Aaltense crew, lachte en wist dat het goed kwam…..

De club AVA-janen was al tijdig op het terrein om in te checken, al ontbrak de teamcaptain, die zich met haar kleine bolide finaal had klemgereden tussen alle caravans. De boeren lachten zich natuurlijk een kriek om dit voorval en helemaal toen ze zagen dat er toch wel enige stress uit de ogen van Juultje te speuren was. Uiteindelijk kwam het allemaal wel goed, maar er moest de nodige charme aangesproken worden.

Het was de eerste dag van het spektakelweekend, dus feitelijk zoals altijd een grote chaos. Dit bracht de groenhemden totaal niet aan het wiebelen en ze liepen rustig naar het campingterrein, waar Boss Jeroen de groep al met open armen ontving. De briefing om even na half 8 was duidelijk: Jullie zijn de baas! Je weet wat je te doen staat en houd de lijntjes kort… Kijk, daar heb je wat aan en snel werd de taktiek besproken.

Nadat het vuurwerkverbod om even na 8 uur fors werd overtreden ging de poort van de camping open en rolden de eerste voertuigen de sluis in voor de inspectie. Daar wordt nog wel eens te licht over gedacht, maar moet zeker niet onderschat worden. De sleurhutten worden secuur gecheckt op de aanwezigheid van drank en drugs in dubbele bodems, in matrassen of toiletpotten. De campinggasten blijken zeer creatief, maar de organisatie laat zich ook weer niet zo gemakkelijk foppen. Afijn… na enige tijd kwam de stroom voertuigen op gang en was het aan de AVA`70-clan om in actie te komen. Er was een geweldig plan gesmeed en dat bleek te werken als een tierelier.  Als eerste werden de bezoekers verwelkomt door een viertal jonge Aaltense hindes, die al zwaaiend en breedlachend grote indruk maakten. Evie maakte dit jaar haar debuut als vrijwilliger, maar van een inwerkperiode kwam niets terecht. Ze stond echter gelijk haar vrouwtje en draaide direct op volle kracht mee. Hoe mooi is dat?

Al toeterend en schreeuwend werd de weg rustig vervolgd naar de volgende horde, een heuse T-splitsing. Hier stond een zeer ervaren duo de horde op te wachten en de opdracht voor hen was eenvoudig. Wie zich gedraagt kan na een gezellig praatje rustig doorrijden, de lui met een grote bek of andere strapatsen kregen een waarschuwing, dat bij herhaling de uitgang snel zou volgen. Niemand bleek dit te riskeren dus ging het op naar de laatste stop, waar de locatie werd aangewezen en de laatste aanwijzingen volgden. Bij dit sextet AVA-janen was de supervisie in handen van Johan Assink. Dik 80 jaar, een schat aan ervaring, grijns op z`n gezicht maar wel zo scherp als een mes, dus…... Tuurlijk werd er ondanks de aanwezigheid van onze grijze eminentie toch nog geprobeerd om de boel te flikken en zelf een plekkie te zoeken, maar daar werd rigoureus tegen opgetreden. Er was immers nog een tweede uitgang, die het ZC-avontuur heel snel af zou kunnen breken en dat risico werd toch maar gemeden.

Het voordeel van het stapvoets rijden van de campinggasten is, dat je als vrijwilliger een praatje kunt maken en de sleurhutten goed kunt bekijken. Opvallende teksten prikkelen uiteraard als eerste het netvlies. Zo is op het gros de herkomst te lezen en het werd al snel duidelijk dat er in het Overijsselse Lemelerveld komend weekend geen bliksem te beleven is, want meer dan de helft van het dorp is op het Zwarte Cross-terrein neergestreken. Daarnaast viert de creativiteit hoogtij, laten de meeste slagzinnen niets aan duidelijkheid over, maar een enkeling blijft echt hangen: “Maandag ben ik net zo verrot als de caravan!” Waarheid als een koe, want het gros van de weekendonderkomens zullen bij een BOVAG-keuring niet eens op de brug worden geplaatst om de bodemkwaliteit te checken, want dit gedeelte valt er voordien met zekerheid onderuit. Maar wat een gezelligheid brengen al die gasten mee en als dan ook de verbaterde touringcars het terrein oprijden wordt de feestvreugde groter en groter. Het is volledig duidelijk dat het hier onmundig gaat spoken, zowel overdag, maar zeker ook `s nachts.

Burgemeester Jeroen komt het dreamteam van AVA`70 nog even van wat slimme tips voorzien en die worden dankbaar ter harte genomen. Net als het lunchpakket overigens, dat keurig effen voor 12.00 uur wordt afgeleverd. Snel wat calorieën naar binnenwerken en weer door. De aflossing is aanstaande, maar net voor de wissel dacht een buschauffeur, dat hij met een hoop kabaal wel even zelf zijn stekkie kon uitkiezen. Zijn grote waffel kwam hem en zijn passagiers bijna duur te staan, want de poort naar de uitgang stond inmiddels al wijd open. Uiteindelijk besloot hij maar te berusten in zijn lot, toen Johan Assink kwam aanstiefelen om hoogst persoonlijk dit brandje te gaan blussen. Een verstandige keuze, die ook door de omstanders met applaus werd beloond.

Als dank voor de geweldige samenwerking werd burgemeester Jeroen door het Dreamteam van AVA`70 uitgenodigd voor de groepsfoto en daar nam hij graag de tijd en ruimte voor. Na afloop gaf hij te kennen ook in 2027 in ieder geval weer een beroep te willen doen op de Aaltense crew, die een voortreffelijk stukje werk had geleverd en hij zou dit tevens doorgeven aan de directie van de Zwarte Cross! Waarvan acte……(FR)