Waardering als Brandstof
Tijdens 26 jaar hardlopen,
waarvan ruim 20 jaar ook als trainer, leer je heel veel mensen kennen. Van zeer
ervaren lopers tot prille beginners. Heb altijd een drive gevoeld om (zo veel
mogelijk) mensen aan het hardlopen te krijgen en vooral houden. Ik noem het wel
eens zendingsdrang!
Als trainer kom je soms
emotioneel wat dichter bij startende lopers. Regelmatig hebben ze fysieke
klachten en dit vaak in combinatie met wat mentale issue. Bij de doelgroep
tussen de 25-45 jaar, zijn er relatief veel, die meestal onbewust er gespannen
bijlopen. Als ervaren trainer hebt je wel wat “gereedschap” beschikbaar om in
ieder geval tijdens de trainingen het oude gevoel van ontspanning weer te laten
ervaren. Dit geeft ook een verslavend effect.
Naast ontspanning is denk ik
zelfvertrouwen een cruciaal begrip. Bij start van een beginnersgroep zie je
toch veel deelnemers, iets in elkaar gedoken lopen “doe ik het wel goed”? Dit
is juist een houding, waarbij de belangrijkste loopspieren niet op spanning
staan, en leidt tot sloffen. Bij opbouw zelfvertrouwen zie je dat er strekking
in het lichaam ontstaat, dat lopers “in de toekomst kijken”, en daardoor een
stuk beter en mooier lopen.
Als je honderden lopers hebt
mogen begeleiden, dan lukt het mij niet om alle namen te onthouden. Veelal weet
ik nog wel de loopkenmerken, had jij toen niet hinder van …? Het blijft
bijzonder dat ik lopers beter van de achterzijde ken, dan van de voorkant. Als
trainer loop of fiets je meestal achteraan. De techniek en ontspanning zijn
vanaf daar ook het beste te beoordelen. Andersom komt wel heel vaak voor, Hoi
Henk hoor ik dan. Sommigen kunnen naar vele jaren mijn adviezen en
aanmoedigingen nog benoemen; tak-tak-tak / in toekomst kijken / schouders laten
zakken / door een brievenbusje uitblazen / etc.
Het lijkt misschien wel dat ik
heel veel heb gegeven, maar het is meer andersom, ik heb veel ontvangen. Wat is
het mooi om onderdeel te mogen zijn van soms kleine veranderingen in iemands
leven, maar het komt ook voor dit de aanzet is om het leven anders te gaan
inrichten, van passief naar actief. Voor mijzelf is het een keerpunt in mijn
leven geweest, en dat gun ik sommige van onze lopers ook.
De aanhef is; waardering als
brandstof. Onlangs heb ik een mail ontvangen van een deelneemster die goed op
weg is om de lastige Nederlandse taal onder de knie te krijgen. Wat mij hierin
zo trots maakt, is dat ze waarschijnlijk heel goed heeft moeten nadenken over
de tekst, en het daarom heel puur en rechtstreeks uit haar hart lijkt te komen.
Met goedkeuring van haar, zal ik een deel uit deze mail hieronder plaatsen.
Ik wil je via deze weg
bedanken voor het ‘duwtje’.Ik begon met wandel/hardlopen september last jaar na
lange periode (10 jaar) blessures, operaties etc. Hardlopen was niet mijn
lieveling sport maar ik had een uitdaging nodig. Mijn hardloopschoenen zaten nieuw
6 maanden in de doos voordat ik ze ging gebruiken. Dat
was dus september last jaar. Elke keer ik ‘moest’ hardlopen moest ik echt
vechten met mijn ‘luiheid’. En toen kwam november en de techniek training
gegeven door jou. Daar leerde ik o.a de juiste houding, ademhaling,
cadance en vooral ‘kijken in de toekomst
’ ..Vanaf februari ben ik verder door gegaan met de Varsseveldse Zandlopers.
Een hele leuke groep mensen met fantastische trainers. En nu belangrijke: ik hoop mijn doel van september
2025 om een halve marathon te lopen in najaar 2026 te halen.
18 okt is zover. Maar het belangrijkste…ik loop nu 10km ( ben aan het
opbouwen) met plezier..ik ben op de punt
beland dat ik hardlopen echt leuk vind en geniet hiervan. En dat is in grote
mate aan jou te danken. Daarvoor heel erg bedankt. Ik hoop dat je plannen en
dromen uitkomen en jouw bedrijf groeit. Ik wens je al het beste…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten