Mooie prestatie Cindy Brusse bij Ironman 70.3 in Zell am See

Een knappe 2e plaats bij de vrouwen 50-54 jaar

Afgelopen zondag was een bijzondere dag tijdens Ironman 70.3 Zell am See! Hier had ik de afgelopen maanden naar toe getraind en het zou het hoogtepunt van het seizoen moeten worden, maar dan......Ik wilde ondanks fors lichamelijke ongemak starten, maar wist niet of ik iets van het zwemmen zou kunnen volbrengen.... Waar dat normaal mijn beste onderdeel is en de trainingen dusdanig goed gingen de laatste weken dat in de 29 min er wel in zou zitten, zou het nu een Make of Brake worden.

Drie dagen voor de race was ik op een onverwacht moment hard met de elektrische MTB gecrasht. Behalve een blauw linker been waren het vooral de ribben aan de linker kant (+/- 5 en 6) waar ik absurd veel pijn aan had. Net na de val wist ik al dat het niet goed was en maakte me onder andere door de pijn op mijn borst zorgen over de ergste dingen zoals een pneumothorax, spanningspneumothorax, harttamponade, corcontusie naast gebroken ribben. Lange tijd bleef ik ook vasovagaal. Gelukkig bleef de Garmin de uren erna een rustige hartslag aangeven. Bij verhoging van hiervan zou ik wel op zoek zijn gegaan naar een faciliteit met röntgen diagnostiek.

De dagen erna kon ik niet draaien in bed, overeind komen was een drama en ik voelde allerlei vervelende knapjes bij de minste of geringste beweging, zoals de arm ietsje optillen. De dag voor de wedstrijd was er nog dusdanig veel last met het open doen van de autodeur en het aanzetten van de linker richting aanwijzer, maar ik ging toch mijn fiets inleveren in het parc ferme....

Raceday

Ik wilde dus toch starten en zwemmen. Maar hoe dan???? Als een junk (paracetamol, ibuprofen en nog wat van de hogere categorie) van start gegaan, want ik wilde het zoooooo graag.  Als superman met de rechter arm gestrekt te water gegaan en toen maar begonnen. Het werd en bleef een continue trekkend en zeurend gevoel op de linker zijde van de thorax waarmee ik t wel kon redden! In ieder geval was het niet bij elke slag plop, plop. Over 1.9 km deed ik 31 minuten. In perspectief gezien een topprestatie.

Het fietsen ging best prima en bij 80km fietsen nogmaals paracetamol en ibuprofen genomen (ja, ik weet dat je dat eigenlijk niet moet doen, maar ik wilde graag toch zo ver mogelijk komen, nu ik al zo ver was)

Met het lopen heb ik weinig met de armen geslingerd (van Femke Bol afgekeken) en had bijzonder weinig last van de ribben, maar na 8km dan weer wel veel ongemak van de R voetzool (regio fascie plantaris). 1 maand ervoor daaraan geblesseerd geraakt tijdens triatlon Eupen. De week erop mank gelopen en na 2 weken hardlooponthouding kon ik uiteindelijk met rustige duurlopen (en de fantastische nachtspalk van de gipsmeesters) toch het aantal kilometers langzaam uitbreiden tot een pijnvrije 10km tijdens het laatste en rustige trainingsloopje.

Helaas kreeg ik in de wedstrijd toch weer een zere voet vanaf 8 km en dan duurt 21 km heuvel op en af en over gravel paden verrekte lang. Ook was het een hele warme dag, maar er waren goede verzorgingsposten! Elke 2.5km gooide ik ijs in mijn trisuit, dronk zout water en nam de energiedrank die ik bij me had. Het warme weer was geen probleem. Uiteindelijk was daar de finish!!!! Ik blijk vlak achter de broer (Eddie) van mijn coach Frank Heldoorn  over de rode mat te hollen! Wat is de wereld toch klein! Ik was zooooo blij en had echt niet gedacht dat ik het zou gaan fixen.

Het resultaat was een 2e plek in de  F50-54 agegroup en door 12e van de 472 dames in de performance pool van agegraded results te worden, zou ik me sowieso kwalificeren voor het WK IM 70.3 in Chattanooga USA in 2027. Maar daar paste ik voor! Ik ben helemaal klaar met halve triatlons. Volgend jaar de sprint en de olympische afstand weer, maar geen halve triatlons meer. 

Dank aan coach Frank voor de trainingsschema's en aan Dennis, Jan-Willem en Ingrid voor de support tijdens de wedstrijd. Speciale dank ook aan Ingrid voor ook de support na de race. Uren later ben ik niet zo goed meer te pas en geeft ook het maagdarmkanaal een error. Ingrid zorgt ervoor dat ik er geen rotzooitje van maak en ook niet omval.

Cindy