Posts tonen met het label Hurwenen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Hurwenen. Alle posts tonen

zaterdag 8 augustus 2026

Maasdriel - De Kil van Hurwenen

De oude vergane boot in de uiterwaarden van de Waal

In de eerste week van onze vakantie hebben we een prachtig Bed and Breakfast geboekt in Hurwenen in de Bommelerwaard. Ons huisje is een schitterende verbouwde hooiberg met de naam De Hurnse Kil, genoemd naar de Kil van Hurwenen, dat net achter de dijk bij ons verblijf ligt. Het natuurreservaat ligt in de uiterwaarden van de Waal en ligt tussen het dorp Hurwenen en Zaltbommel, in de Nederlandse gemeente Maasdriel.

Het moerasgedeelte, de Kil, werd in de jaren dertig al één van Nederlands eerste natuurmonumenten. Vóór de gemeentelijke herindeling van 1999 behoorde het gebied nog deels tot de gemeente Zaltbommel, echter door een grenscorrectie behoort het thans geheel tot de gemeente Maasdriel. Het gebied meet 146 ha en is eigendom van Staatsbosbeheer.

Het gebied is ontstaan in 1639 toen een voormalige meander van de Waal, waarvan de loop in het landschap nog duidelijk te herkennen is, door menselijk ingrijpen werd afgesneden van de rivier. Bij hoogwater wordt het gebied nog steeds overstroomd door het water uit de rivier. In de directe omgeving bevinden zich nog een aantal zandputten, een overblijfsel van de kleiwinning ten behoeve van de baksteenindustrie.

In deze periode kun je prima een rondje met droge voeten door het gebied lopen en over de weg is het zo'n 300 meter voordat ik, via een steile trap, op de dijk kom. Het uitzicht is er prachtig en ik besluit tegen de klok in de richting van Hurwenen te lopen. Na een paar kilometer verlaat ik de dijk en trek de Kil in. Op de dijk kwam ik nog verschillende fietsers en wandelaars tegen, maar hier hoor ik alleen wat geluiden van de vogels. Het is een fantastische pek waar natuur en rust samenkomen. Als ik ruim een kwartier in het gebied loop, valt mij oog op een gezonken en vergane boot die hier misschien al wel tientallen jaren ligt. Ik neem er rustig even de tijd voor, ondertussen begint het zelfs zachtjes te regenen. Als ik weer op de dijk kom en in de verte de brug van Zaltbommel zie liggen weet ik weer waar ik ben en is het nog ruim anderhalve kilometer voordat ik weer bij het huisje ben.