Hardlopen in de Nederlandse- en Duitse grensstreek

maandag 11 november 2019

Training in Liverpool (Engeland)

The Royal Albert Dock in Liverpool

Na drie fantastische dagen in Liverpool, heb ik op onze vierde en laatste dag nog een uurtje over om een eindje door de stad te gaan rennen. Ik zet de wekker op acht uur en drink snel een kop koffie. Als de anderen allemaal nog slapen vertrek ik rond half negen bij ons appartement aan de Rodneystreet en loop via de binnenstad in de richting van het Royal Albert Dock, aan de oostzijde van de stad. Het is al vrij druk op straat en de meeste mensen gaan weer naar hun werk. Een enkeling slaapt zijn roes nog uit in een doos langs de straat.

Het Royal Albert Dock is een complex van dokgebouwen en magazijnen, ontworpen door Jesse Hartley en Philip Hardwick. Het werd geopend in 1846 en was de eerste structuur in Groot-Brittannië die werd gebouwd van gietijzer en steen, zonder structureel hout. Als gevolg hiervan was het eerste onbrandbare magazijnsysteem ter wereld. Ten tijde van de bouw werd het Albert Dock (zoals het voorheen bekend stond voordat het zijn Koninklijke status in 2018 kreeg) beschouwd als een revolutionair dockingsysteem omdat schepen rechtstreeks van en naar de magazijnen werden geladen en gelost. Twee jaar na de opening werd het aangepast om 's werelds eerste hydraulische kranen te bevatten. Vanwege het open maar veilige ontwerp werd het Albert Dock een populaire winkel voor waardevolle ladingen zoals cognac, katoen, thee, zijde, tabak, ivoor en suiker. Ondanks het geavanceerde ontwerp van Albert Dock betekende de snelle ontwikkeling van de scheepvaarttechnologie dat binnen 50 jaar grotere, meer open dokken nodig waren, hoewel het een waardevolle opslagplaats voor de vracht bleef.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het Albert Dock door de Admiraliteit opgeëist als basis voor boten van de Britse Atlantische vloot. Het complex werd beschadigd tijdens luchtaanvallen op Liverpool, met name tijdens de Mei Blitz van 1941. In de nasleep van de oorlog, de financiële problemen van de eigenaren en de algemene achteruitgang van het aanmeren in de stad betekende dat de toekomst van het Albert Dock onzeker was. Talrijke plannen werden ontwikkeld voor het hergebruik van de gebouwen, maar geen enkele werd gerealiseerd en in 1972 werd het dok definitief gesloten. Na bijna tien jaar leeg te zijn gelaten, begon de herontwikkeling van het dok in 1981, toen de Merseyside Development Corporation werd opgericht. Het Albert Dock werd officieel heropend in 1984. Tegenwoordig is het Royal Albert Dock een belangrijke toeristische attractie in de stad en de meest bezochte multifunctionele attractie in het Verenigd Koninkrijk, buiten Londen.

Ook de The Beatles Story, een museum over The Beatles bevindt zich in het havengebied van hun geboortestad. Het werd op 1 mei 1990 geopend en werd in de eerste vijfentwintig jaar door vier miljoen mensen uit meer dan honderd landen bezocht. Na een mooie ronde over het Dock en langs de rivier de Mersey loop ik via een andere route weer terug. Het is wat winderig en ook begint het wat te regenen. Gelukkig hoef ik nog maar een paar honderd meter en ruim op tijd voor het ontbijt ben ik weer terug in ons appartement.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

Route 62: Arnhem - Natuurgebied Meinerswijk

In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.

Vandaag de 62e route uit deze serie: Arnhem natuurgebied Meinerswijk, een mooie tocht van station Arnhem-Zuid, via natuurgebied Meinerswijk, naar station Arnhem Centraal

Route 62: Natuurgebied Meinerswijk
Afstand: 9,3 kilometer
Start: Station Arnhem-Zuid Metmorfosenallee 75 - 6843 TZ Arnhem
Bewegwijzerd: Nee
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
GPX bestand van de route
Laatst aangepast: 11 november 2019
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproutes in de omgeving van Aalten

01.Vanaf station Arnhem Zuid sla je LA onder het spoorviaduct door
02.Direct RA om het raster heen en de Metamorfosenallee oversteken bij de voetgangers oversteekplaats
03.Daarna aan de overzijde van de weg, bij bushalte LA, dit asfaltpad buigt schuin naar rechts, richting woonwijk
04.Voorbij een bocht naar rechts kom je op een lang recht, met populieren omzoomd fietspad
05.Volg deze weg circa 800 meter en ga op de eerste kruising RA
06.Na 10 meter een fietspad kruisen en loop onder het spoorviaduct door
07.Asfaltpad blijven volgen en op kruising van asfaltpaden LA, water aan rechterhand houden
08.Verderop bij een brug (rechts) RD
09.Voorbij ingang van gebouw van het waterschap RA, houten brug over
10.Meteen daarna RA, het onverharde pad slingert door het bos en gaat langs de sportvelden
11.Aan het eind van het onverharde pad, loop je RD over het asfaltpad
12.Ga op een kruising van asfaltpaden (dat is na circa 450 meter) LA(Hannesstraatje)
13.Aan de rechterhand ligt Pannenkoekenboerderij De Steenen Camer, links bevindt zich een reconstructie van een Romeinse Tuin
14.De weg gaat omhoog en komt uit op de Drielsedijk. Hier oversteken, LA en direct RA, pad naar beneden volgen
15.Voorbij een veerooster loop je Uiterwaardenpark Meinerswijk in, volg het pad over de monumentale brug, volg het pad over de brug helemaal tot het eind
*IJssellinie - In Polder Meinerswijk werden tijdens de Koude Oorlog diverse installaties aangebracht van de IJssellinie, een verdedigingslinie langs de IJssel. De doorlaatbrug is een van de belangrijkste overblijfselen van de IJssellinie. Door een brede strook grond langs de rivier onder water te zetten, konden de Russen op veilige afstand worden gehouden. De monumentale doorlaatbrug waar u overheen loopt, heeft 40 ijzeren schuiven van elk 2,5 ton die omhoog en omlaag kunnen schuiven in ijzeren sponningen. Door de schotten te laten zakken, zou het water niet wegstromen in de laaggelegen polder. De IJssellinie is nooit in staat van paraatheid gebracht, want ... de Russen kwamen niet.
16.Circa 50 meter na de brug ga je op een kruising met twee grote picknickbanken RA een fietspad op
17.Volg het slingerende asfaltpad door Meinerswijk circa 2 kilometer
*Limes en Uiterwaardpark Meinerswijk - Meinerswijk maakt deel uit van de Limes, de noordgrens van het Romeinse Rijk. Maar de Limes (Latijn voor 'grens') was zo'n 2000 jaar geleden ook een handelszone waar Romeinen en hun 'buren' kennis uitwisselden en handel dreven. In Nederland volgde de Limes de oude loop van de Rijn via Utrecht naar Katwijk. De Romeinen bouwden langs de Rijn verschillende forten, wachttorens en dorpen. Ook in Meinerswijk werd zo'n fort aangelegd: Castellum Meinerswijk. Aan het begin van fietspad ligt nu de markering van een deel van dat Castellum. Het is het officierenverblijf, ook wel de Principia genoemd. Sinds de jaren 90 is Meinerswijk omgebouwd tot uiterwaardenpark. Weilanden en sloten maakten plaats voor een dynamisch natuurgebied met ruige natuur, waar het water vrij kan in- en uitstromen. Galloway runderen en konikpaarden houden de beplanting kort, zodat het gebied niet dichtgroeit. Er groeien bijzondere plantensoorten en er broeden zeldzame vogels. Circa 200 meter van het pad ligt een vogelkijkhut (zie kaart).
18.Volg het asfaltpad tot aan een handwijzer. Hier verlaat je het asfaltpad en gaat LA, richting De Praets
19.Volg het halfverharde pad en passeer een klaphek
20.Einde pad RA, de asfaltweg op (Meginhardweg)
21.Deze weg helemaal volgen tot aan de Nederrijn. Hier buigt de weg naar rechts, Meinerswijk
22.Rechts ligt ‘t Veerhuis Meinerswijk. Het voetpad rechts van de weg volgen, Meinerswijk gaat over in Eldensedijk
23.Onder het viaduct doorlopen en de weg volgen met een bocht naar rechts
24.Direct voorbij een zijweg naar links gaat je RA, de betonnen trappen op
25.Bovenaan RA, via voetpad de brug over.
*Arnhemse bruggen - Je bereikt Arnhem via de Nelson Mandelabrug, die tot 1987 Roermondspleinbrug heette. De beslissing om het gezicht van de anti-apartheidsbeweging in Zuid- Afrika te eren was in de jaren 80 nogal omstreden. Nelson Mandela zat immers in de gevangenis en het ANC was verboden. Pas in 1990 kwam Mandela vrij. Rechts van de brug ligt de karakteristieke boogbrug die een grote rol speelde tijdens de Tweede Wereldoorlog (Operatie Market Garden). Bij de Slag om Arnhem in 1944 kon luitenant-kolonel John Frost van de Eerste Britse Luchtlandingsbrigade de brug niet op de Duitsers heroveren. Aan de voet van de brug ligt Informatiecentrum 'Slag om Arnhem' (www.infocentrumslagomarnhem.nl)
26.Ga na de brug, aan het eind van het voetpad, RA via het zebrapad
27.Voor huisnummer 22A LA
28.Steek in de bocht naar rechts de weg schuin over, deels via de verkeerslichten
29.Aan de overzijde links aanhouden naar station Arnhem Centraal
Station Arnhem Centraal - Na ruim achttien jaar was het gerestaureerde station van Arnhem klaar! Op 19 november 2015 werd het vernieuwde station geopend. De bouw kende veel tegenslagen: het ontwerp was technisch moeilijk uitvoerbaar en de kosten liepen van de begrote 65 miljoen euro op naar 90 miljoen

zaterdag 9 november 2019

Verslag van de 2e Boekeldercross in Aalten - deel 2

Herlinda ter Maat

Als je mee doet aan een NK ploegentijdrit, dan kun je ook mee doen aan de plaatselijke cross.

Het is er nooit van gekomen. Of, misschien wel maar ik had altijd een excuus: ‘Ik hou niet van wedstrijden”, “ik ben niet getraind”, “ik heb last van een blessure”. En ook al was dit alle drie nu ook het geval, ik vond dat ik het nu genoeg geroepen had en dat het tijd was voor actie. Het moment was daar gekomen dat ik vind dat iedereen die af en toe een rondje huppelt en in Aalten woont, maar gewoon mee moet doen aan deze fantastische cross. Zo ik dus ook! De excuses dat “we te dik zijn”, “we niet voor eigen volk gaan lopen”, “iedereen me ziet”, kreeg ik niet bedacht. Dus met een halfbakken voorbereiding van een wekelijks standaard rondje van een kilometertje of vijf op mijn eeuwig en het zelfde tempo, trok ik de stoere schoenen aan.

Het is overigens de enige zaterdag in november dat ik kon. Een gouden kans! Ik verbleef in dezelfde positieve mood als de weergoden. Fantastisch renweertje: 9 graden, een waterig zonnetje en een fris najaarsbriesje.

Het ontvangst buitenaf bij de watertoren was al goed. Eén van de meest bekende vrijwilligers stond daar het verkeer welkom te heten. Of iets in die trant. Ik voelde me als loopster in ieder geval welkom en had er zin in. De hele dag had ik al een kriebel in mijn buik en bezocht ik veelvuldig het toilet. Dat was ik in ieder geval kwijt. Bij ’t Romienendal schreef ik me in en wachtte tot het tijd was. Helaas was de persoonlijke verzorging dit keer niet zo goed geregeld als bij het NCK. Geen power ampullen, geen watten in mijn neus, niemand die mijn benen in smeerde. Nee, ik vond uiteindelijk hooguit iemand die mijn jasje wilde vasthouden.

In alle rust was ik in mezelf gekeerd. Die rust was snel voorbij toen het startschot klonk. Alle haantjes spoedden zich naar voren en liepen elkaar nog net niet omver. Ik had eigenlijk gewoon zin om mijn eigen tempo te lopen. Gewoon genieten van het mooie Aaltense buitengebied. Doel was toch wel geen laatste worden. En omdat ik geen zin had in een fietser met knijpende remmen achter me aan, moest ik wel wat doorlopen. Ik zocht medestanders met hetzelfde tempo en dat ging wel lekker. Tot die vreselijke Robert Gesinkbult kwam. Net zoals het klimmen op de fiets in de bergen, had ik ook hier weer te veel bagage mee in de vorm van vetrollen, stevige benen en kont. Het liefst wilde ik wandelend naar boven. Maar das gek in een wedstrijd. Bovenaan stond een trouwe supporter. Even lachen naar de camera en weer door. Er volgde een stuk met veel support en camera’s. Ik bleef lachen en hoopte dat mijn haar nog goed zat. Het waaide best aardig door en de pieken plakten in mijn gezicht.

De ene bult volgde de andere op en het leek alsof ik tegen een muur aanliep. Ik was er wel klaar mee eigenlijk maar ik zag de finish nog niet. De drassige slootkantjes volgden en ik stond voor mijn gevoel stil. Ik werd ingehaald en vreesde voor de achterfietser. Ik keek achterom. Gelukkig, er liep nog genoeg volk. De laatste paar honderd meter werden de tijden door geroepen. Misschien dat ik nog net onder het half uur kon finishen. De magische grens. Het werd 29:56. Dat had ik wel eens beter gedaan, maar lekker belangrijk. Ik had gewoon de Boekeldercross gelopen. M’n schoonvader is er blij om!

Bij de finish stuiterde iedereen nog even na. Sommigen verdwenen in de zaal waar ze dampende erwtensoep gingen nuttigen. Iets wat traditioneel bij deze cross hoort. Het was top georganiseerd. Dat doen ze toch altijd weer goed bij AVA. Wat een gezelligheid, wat een passie, wat een vereniging!

Ik huppelde naar huis onder goede begeleiding. Later die middag concludeerde ik onder het genot van een bockbiertje dat het leuk was die cross en dat ik het jammer vind dat ik de komende zaterdagen niet kan.

Herlinda ter Maat

Foto's van de 2e Boekeldercross in Aalten

Henk Bol

Klik op de link voor de foto's van Dick Lubbers

fotoalbum

Annick Bruil

Verslag van de 2e Boekeldercross in Aalten - deel 1

AVA`70-troef Michiel Wellink leverde ook een puike prestatie en werd derde op de 5 kilometer

Recordregen bij 2e etappe Boekeldercross AVA'70

De kenners hadden het al voorspelt. De 2e etappe zou wel eens een groot aantal records op kunnen gaan leveren. De weersvooruitzichten waren immers ideaal en trokken meer dan 430 (!) atleten naar de hardlooparena bij het Romienendal. De deelnemerslijsten lieten wederom ijzersterke lopers zien en het beloofde dan ook een prachtige strijd op het selectieve parcours in het Daalse land te gaan worden. Ook spreekstalmeester Dirk Vreman bleek in bloedvorm en kreeg met zijn hilarische en enthousiaste uitspraken de lachers veelvuldig op zijn hand.

Om even na 13.00 uur barstte het hardloopgeweld los, toen de kleinste talenten vertrokken voor hun run over 1 kilometer. Aangemoedigd door honderden toeschouwers was het werkelijk een lust voor het oog om de atleetjes te zien sjouwen. Bij de jongens scoorde Glenn Wassink een prachtige 3e plaats, terwijl Laura Wisselink van AVA`70 zich keurig in de subtop handhaafde. Even later was het de beurt aan de oudere jeugd, die 2 maal het pittige rondje met slootkanten en hindernissen moesten nemen. Twan Meinen zegevierde en was een fractie sneller dan vorige week. Noah Lampio werd fraai tweede en Sven Meinen pakte een mooie derde plek. Bij de meisjes was het Annelot Posthumus, die evenals vorige week, de winst opeiste voor Norah Rusink.

Grote namen op de deelnemerslijst op de 5 kilometer, dus spektakel verzekert. Jordy Kloet van ARGO liet er geen gras over groeien, wie de snelste was deze middag en hij trok de zege toe in een prachtige tijd van 17,03 minuten. AVA`70-troef Michiel Wellink leverde ook een puike prestatie en werd derde. Maar liefst 16 lopers scoorden een eindtijd onder de 20 minuten. Bij de Dames was Ineke Graven sneller dan vorige week en pakte een mooie overwinning. Op de 10 kilometer ging de zege op overtuigende wijze naar Doetinchemmer Ruben Garretsen in een fraaie eindtijd van 36,20 minuten. AVA`70-atleet Mark te Brake zit in de herstelfase na zijn geslaagde marathonavontuur en liep een bekeken race, waarin hij de 8e eindtijd neerzette. Bianca Piek ontbrak vorige week, maar liet zich dit keer met een tweede tijd van haar beste kant zien. Marloes Wensink knabbelde een dikke minuut van haar tijd af en liep als derde over de finishlijn.

De atleten van de lange adem moesten het pittige rondje van 5 kilometer maar liefst drie keer afleggen en dat is een flinke aanslag op het gestel. Hans Waalder uit Aalten liep een hele constante race, die hij helemaal naar zijn hand zette. Een prachtige eindtijd van 55,53 minuten stond er uiteindelijk achter zijn naam. Björn Demkes toonde ten opzichte van de 1e editie erg veel progressie, want hij was met een eindtijd van 57,27 minuten, maar liefst 2,5 minuut sneller. Naast de talloze verbeteringen van de tijd t.o.v. vorige week, was er nog een record te noteren dat het vermelden waard is. Nog nooit eerder was het de heren van de tijdwaarneming gelukt om de eindtijden zo snel online te hebben. Komende zaterdag zal het klassement verder vorm krijgen en zullen de tientallen vrijwilligers weer hun beste beentje voor gaan zetten om alles in goede banen te leiden. Als de omstandigheden het toelaten, zullen er wederom de nodige records gaan sneuvelen.

Uitslagen van de 2e Boekeldercross in Aalten

Ook 16 en 23 november kun je nog mee doen!

Klik op de link voor de uitslagen

woensdag 6 november 2019

De helden van de Boekeldercross - deel 1

Het tijdelijke kantoortje, beschikbaar gesteld door de firma Vaags Molenwerken, staat de gehele maand geparkeerd op de finishlijn

De Boekeldercrosscompetitie is in volle gang en trekt wekelijks vele honderden atleten uit de regio. De wedstrijd wordt elke zaterdag in goede banen geleidt door de tomeloze inzet van vele tientallen vrijwilligers. De komende tijd stellen we een aantal van deze clubhelden aan u voor. Gewoon, omdat ze het verdienen…….

Deze week deel 1: 'Bassie en Adriaan'

Het tweetal dat als eerste Boekeldercrosshelden worden uitgelicht, legt elke week op tijd de rode loper uit om vooral maar zo gastvrij mogelijk over te komen. Het duo werkt eendrachtig samen en behoort tot de absolute nationale top, als het gaat om de perfecte tijdregistratie van wedstrijden. Op het moment dat je als atleet de finish passeert staat je eindtijd al bij Marco van Rijs en Bart Wesselink op het scherm. Niemand glipt er tussendoor en mocht de eerste mat iemand missen, dan is er nog een tweede mat. Laat ook deze geen eindtijd zien, dan zijn er altijd nog de beelden via de camera, die meeloopt. Nee, Marco en Bart zijn tegenwoordig niet meer voor een gat te vangen.

Ruimschoots voor aanvang van de wedstrijd wordt er begonnen met de voorbereidingen. Matten worden secuur uitgerold, printers worden aangezet, de camera geïnstalleerd en de apparatuur vakkundig aangesloten. Daarna begint het testen en ook dat is een serieuze aangelegenheid. Marco gutst het zweet dan al met straaltjes van het hoofd, terwijl compagnon Bart heel rustig zijn klusje klaart. Steevast wordt er 4 minuten voor aanvang van de wedstrijd voor de zevende keer alles gecontroleerd en worden verzoeken en vragen van lopers of organisatie voor even geparkeerd. Nee, het is “serious business” bij de heren van tijdregistratie, die bepaald niet houden van half werk. Inmiddels zijn ook de nieuwste technische snufjes in het systeem doorgevoerd en krijgt de actieve loper steeds meer inside-informatie over de geleverde prestatie. Tussentijden, gemiddelde snelheid, hoogteverschil, hartslag….alles wordt bijna al weergegeven.

De speersnelle tijdregistratie wordt ook altijd bijzonder geroemd door de atleten, die na de wedstrijd direct kunnen zien, welke tijden er gescoord zijn. Uiteraard worden de activiteiten van Bart en Marco door de organisatie enorm gewaardeerd. Alles wordt dan ook in het werk gesteld om de heren te pamperen. Dit jaar zit het duo er extra warmpjes bij, omdat het de beschikking heeft over een 4-sterren resort op wielen. Het tijdelijke kantoortje, beschikbaar gesteld door de firma Vaags Molenwerken, staat de gehele maand geparkeerd op de finishlijn. Bart vond het onderkomen prachtig, Marco werd er zelfs heel erg stilletjes van. Op een gegeven moment had hij zich heel even teruggetrokken achter zijn mooie onderkomen en liet zijn tranen de vrije loop.

Gekscherend wordt het duo van de tijdregistratie nu al aangesproken als Bassie en Adriaan, maar dat zal ongetwijfeld te maken hebben met de nodige jaloezie. Marco en Bart zitten hier natuurlijk helemaal niet mee en zijn de afgelopen dagen volop bezig geweest met de verdere inrichting en verfraaiing van hun sleurhut. Op het wensenlijstje stond in ieder geval een Senseo-apparaat, een tafelkoelkast en een voetenstoofje. Daarnaast zullen voor komende zaterdag de ramen even flink gepoetst worden, zodat het zicht op alles wat er buiten gebeurt, nog beter zichtbaar is. Het duo verheugt zich nu al op deel 2, 3 en 4 van de Boekeldercross-competitie. Gezien het enthousiasme van Bart en Marco is het zeker niet ondenkbaar, dat ze er nog een aantal keren zullen overnachten.

Frank Roos

Bart en Marco, gekscherend wordt het duo van de tijdregistratie nu al aangesproken als Bassie en Adriaan

zondag 3 november 2019

Verslag van de 4e Herfstrun in Beek

Een gedeelte van de flyer van de Beekse Herfstrun

Michel Elshof met overmacht naar winst in Herfstrun

BEEK – De halve marathon in Beek werd zondag een prooi voor Michel Elshof uit Kilder. In zijn jeugdjaren liep hij ooit in Doetinchem nog een 15 minuten snellere tijd. Toch was de voldoening met zijn winst van 1.25.08 uur nu er niet minder om. Het was immers genieten van de prachtige herfstkleuren in de Beekse bossen op een pittig parcours. ‘’Ik wist van start tot finish mijn eerste plek vast te houden. Aangezien de rappere lopers op de zeven en de veertien al eerder finishten kon ik alleen aan kop mijn voorsprong op de nummer twee uitbouwen.’’ Edwin Wissema van de Liemers uit Didam won met overmacht op de zeven kilometer in 23.48 minuten. ‘’Vorige week liep ik in Holten nog een pr van 32.02 op de tien kilometer. Ik testte mij hier ook voor de 7-Heuvelenloop waar ik onder de vijftig minuten wil lopen.’’ Wissema traint graag in het Montferland en looft de organisatie voor het welslagen van de Herfstrun. Trainende onder de knau licentie als lid van atletiekvereniging de Liemers zal hij ook komend seizoen nog bij vele baanwedstrijden uitkomen en trachten zijn records aan te scherpen. Via de Klaas Lok methode traint hij steady door en weet iedere keer weer menigeen te verbazen met scherpe tijden. Kirsten van Embden uit Elten won bij de vrouwen. Zij genoot in de aanloop van de Montferlandrun van het zware, mooie parcours. In februari wachten haar de Duitse politiekampioenschappen.

Christoph Verhalen uit het Duitse Xanten legde beslag op de veertien kilometer. Zijn partner pakte de winst bij de vrouwen. Europees triatlon kampioene Marian Van Hilst uit Steenderen won in Beek met 1.42.46 uur. Zij werkt samen met haar partner Wim toe naar de Iron Man in Hamburg die in juni wordt gehouden. Wim werd negende overall in Almere dit jaar en7e in zijn leeftijdsklasse. In totaal kwamen er in de herfstrun 190 deelnemers aan de start, een stijging van 30 procent ten opzichte van de vorige editie. De organiserende Stichting Omloop Beek kon tevreden zijn. Voorzitter Jan Leuverink van het SOB reikte direkt na afloop van elke finishende groep de prijzen uit. Dit tot groot genoegen van de prijswinnaars die dan ook direct erna weer huiswaarts konden. De herfstrun in Beek is mogelijk geworden dankzij de vrijwilligers van het SOB, de sponsoren Roosendaal Schildergroep, Run2Day die zorgde voor een snelle uitslagenverwerking op het internet na afloop. Maar natuurlijk ook dank aan de ehbo en natuurmonumenten. Uitspanning t Peeske zorgde voor het beschikbaar stellen van de locatie voor de inschrijving en samenzijn na afloop.

Wereldster traint op atletiekbaan in Winterswijk

Dina Asher-Smith bij het clubgebouw van AV-Archeus in Winterswijk

De atletiekbaan van AV Archeus in Winterswijk heeft dit weekend een wereldster op bezoek gekregen. De Britse atlete Dina Asher-Smith, dit najaar wereldkampioene op de 200 meter en winnaar van het zilver op de 100 meter, werkte in Winterswijk enkele trainingen af als herstel na de WK van Doha.

Asher-Smith (23) verbleef in een hotel in Winterswijk en is voor een consult bij een fysiotherapeut in de Duitse grensplaats Vreden geweest.

De Britse atlete was al tweemaal Europees atlete van het jaar en winnares van het brons op de Olympische Spelen van Rio op de 4 x 100 m estafette. Ze geldt als de grote concurrente van Dafne Schippers op de 200 meter bij de Olympische Spelen komende zomer in Tokio. De sprintster toonde zich enthousiast over de kwaliteit en faciliteiten van de Winterswijkse baan. (bron)

Uitslagen van de 4e Herfstrun in Beek

Eén van de deelnemers aan de 4e Herfstrun in Beek

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen
site organisatie

zaterdag 2 november 2019

Verslag van de 1e Boekeldercross in Aalten

Lars Duistermaat

Lars Duistermaat snelt naar zege in Boekeldercross

Door Benno Stevering

AALTEN – De eerste editie van de Boekeldercross werd zaterdag een zege voor Lars Duistermaat van Archeus, woonachtig in Huppel bij Winterswijk. Hij bracht een tijd van 56.40 minuten op de klokken op de langste afstand over vijftien kilometer. Bjorn Demkes van de organiserende vereniging AVA’70 uit Aalten kwam op gepaste afstand binnen net boven het uur. De Chinese atlete Julia Kang won vorig jaar bij de vrouwen. Zij moest vanwege een blessure verstek laten gaan. Hans Waalder uit Aalten is een survivalrunner die regelmatig van zich doet spreken. Hij startte op de tien kilometer. De tien en vijftien kilometer startten tegelijk. Waalder liet even zien over genoeg conditie te beschikken door nog voor Duistermaat te passeren. Uiteraard moest Duistermaat toen nog wel een volle ronde. Lange afstand atlete Sandra Wassink uit Meddo toonde haar overmacht met een winnende tijd van 43.48 minuten. Marloes Wensink van AVA’70 had met 50.53 minuten het nakijken. Ook dit keer in Aalten weer veel Duitse atleten in de eindrangschikking. Men kan nog meelopen voor het klassement op de komende drie zaterdagen in Aalten.

Aalten 1e Boekeldercross 5 km - 22.22 min - 5e plaats M50

Vanuit Klein Zwitserland draaien we de Grevinkweg op

Zaterdag 2 november heeft de 1e Boekeldercross van dit jaar plaats gevonden, na deze editie zijn er nog drie zaterdagen. Het is altijd leuk om in een competitie mee te doen in je eigen woonplaats, je moet drie wedstrijden lopen om voor het klassement in aanmerking te komen. Als ik aan kom fietsen bij het Romienendal is het al erg druk en valt mij gelijk op dat de tijdwaarnemers nu in een mooie schaftkeet hun onderkomen hebben. Ze zitten er voor dit jaar dus droog en warmpjes bij. In een eerder artikel deze week is al aangegeven hoe snel ze de uitslagen altijd op de site hebben staan, wat door de lopers erg gewaardeerd wordt.

De laatste wedstrijd die ik heb gelopen is de Kramp Run in Varsseveld en dat is al acht weken geleden. Weinig wedstrijdritme in de benen maar ik heb de laatste weken gelukkig wel weer helemaal blessurevrij kunnen trainen. Een erg fijn gevoel als je nergens last meer van hebt. Ik probeer vandaag voor een tijd van tussen de 22 en 23 minuten te gaan en start voor mijn doen iets rustiger. De eerste kilometer gaat rond de 4.15 minuten en dat gaat me eigenlijk goed af. Ik kijk eens om me heen en heb een aantal bekende lopers in de buurt lopen.

Eén van deze atleten is Rob Berkelder, mijn vaste maandelijkse woensdagmorgen trainingsmaatje. De laatste wedstrijden liep hij meestal voor me maar ik kan er nu aardig bij in de buurt blijven. Rob traint een stuk minder en moet dit halverwege wat bekopen. Net na het stuk waar de beruchte boomstam uit het parcours is gehaald loop ik heel langzaam wat bij hem weg. In de laatste honderden meters is het parcours nog wat aangepast en lopen we om de sloot heen in de richting van de finish, waar ik in 22.22 minuten over de streep ga.

Als ik later op de middag naar de uitslagen kijk ben ik 5e in mijn leeftijdsklasse geworden. De Duitser Friedhelm Betting heeft al een voorsprong van bijna drie minuten maar met een minimale achterstand van vier seconden op de nummer 2 en twee seconden op de nummer 3 is er verder nog van alles mogelijk. Komende zaterdag ben ik er niet bij maar de laatste wedstrijden hoop ik toch nog voor het klassement in aanmerking te kunnen komen. Tom loopt een prachtige wedstrijd en komt ruim onder de 20 minuten (19.45 min) over de finish, een mooie 7e plaats in zijn categorie.

Tom in actie op de laatste 100 meter

Verslag van de 6e Slangenburgtrail in IJzevoorde

Bianca en Arno

Ik heb al langer de wens gehad om een keer een trail te lopen. Als ik zo de verhalen aan hoorde van andere ervaren traillopers hoe mooi het wel niet is om door de prachtige natuur te lopen die Nederland te bieden heeft en hoe fijn het wel niet is om niet op tijd te lopen, maar puur op gevoel en ondertussen ook nog te kunnen genieten van de natuur en van de rust om je heen en de vogels te horen fluiten. Alleen dat stukje al van ‘niet op tijd te hoeven lopen’, dat leek me al heerlijk! Begrijp me niet verkeerd, ik loop graag wedstrijden maar ik kan ook enorm genieten van dit soort loopjes! Even niet te hoeven horen, welke tijd denk je te gaan lopen of wat is je pr op deze afstand? Ergens voel je dan toch wel een beetje die druk om te moeten presteren. Al leg ik die druk mezelf op want uiteindelijk MOET ik natuurlijk helemaal niks!

Toen ik de inschrijving voor de Slangenburgse trailrun voorbij zag komen dacht ik gelijk …..ja leuk , voor deze ga ik me inschrijven! Mooi dichtbij en een mooi begin om eens te proeven wat dat trailen nou precies inhoud. De afstand was voor mij ook geen twijfel, dat zou de 21km worden. Beetje uitdaging hou ik dan wel van. Gelijk daarna m’n ‘hardloopmoatie’ ge-appt of hij ook zin had om mee te gaan. Tenslotte is het met z’n twee altijd leuker als alleen! Wel onder 1 voorwaarde om deze niet als wedstrijd te lopen, maar gewoon lekker kalm aan. Gelukkig kreeg ik hem zo gek om mee te gaan.

Afgelopen zaterdag was het dan zo ver. Op de valreep nog even een trailrugzakje besteld bij de Decathlon want het is toch wel fijn om je telefoon, een jasje, wat water en een gelletje mee te kunnen nemen. Deze kon ik dan ook gelijk uit testen. Het was effe zoeken met de auto maar uiteindelijk een half uur voor de start aangekomen bij de Pokkershutte in IJzevoorde. Eenmaal binnen zagen we al een boel andere avajanen..waaronder Rinke ter Haar, Gerdy Hoornenborg, Angelique Vrijdag, Judith Huitink , Marieke ter Beeke en onze ultra trailloper Henrie Drenthel. Ik denk als Henrie er is dan moet het wel een hele mooie zijn! Oh zegt Henrie, deze is mooi maar ook een makkie. Ok denk ik das mooi, zeker om te beginnen hoeft het voor mij ook niet al te moeilijk haha.

Startnummer opgehaald, rugzakje vast geklikt, nog een beetje kletsen met de rest en om iets over half 2 ging het startschot. Gaan met die banaan! De startnummers waren in groepjes gedeeld waardoor het geen massale start werd, lekker rustig. We hadden er zin in! Temperatuur was prima, 15 graden dus de kleding keuze was vrij makkelijk. Korte broek en shirt en lange compressiekousen voor toch iets meer ondersteuning aangezien bijna alles onverhard is, dus ongelijk en nog een beetje modderig door de regen van de afgelopen dagen. De route was voor ons een echte verrassing.. stukjes langs de beek, singletracks door de bossen, drassige modderpaden, over boomstammen springen, onder de boomstammen door, ja ik kan niet overal overheen springen he! Soms was het even zoeken waar je moest lopen dan was het geen pad maar gewoon een heel struikenparade waar je door heen moest worstelen om de gele lintjes te volgen. Ik hoor nog achter me.. ‘man man dit is toch geen route!’ haha Ja Arno dat noemen ze dus een trail!

Genietend van de omgeving vlogen de eerste 10 km’s voorbij. En daar was de pauzeplek, een tafel vol met bekertjes water, bananen en stukjes koek lagen er. Ik hoorde Henrie nog zeggen ..we nemen altijd rustig de tijd…even wat drinken en eten tussendoor. Dus wij dachten ook uitgebreid even te gaan ‘lunchen’ daar…’t is tenslotte geen wedstrijd toch? Tot dat de volgende lopers er aan kwamen en snel naar de bekertjes vlogen..hup slok naar binnen, banaantje naar binnen propten en weer snel doorliepen! Arno en ik keken elkaar aan…oh gaat dat zo hier ! haha Dus besloten we om de lunch toch maar wat in te korten en ook weer gang te maken voor de volgende 11 km. Gelijk weer dravend door mooie zandpaden kwamen we Marieke en judith nog even achterop die ook gestaag door gingen met z’n 2. Nog even succes gewenst met de laaste loodjes en weer door.

Toen langs het prachtige Kasteel van Slangenburg…ik denk ah weer een herkenbaar stukje. Voor de rest is het veel draaien en keren door het landschap niet wetend waar je in vredesnaam bent, nog meer boomstammetjes..struiken.. waar we bijna kruipend overheen moeten. Je moest goed kijken waar je je voeten neer zette. Zou wat zijn als je je enkel nog even omzwikt. Daarna weer proberen om je ritme te vinden om weer fijn door te kunnen lopen. M’n benen werden wel steeds zwaarder en kreeg steeds meer respect voor de trail lopers die regelmatig zulke afstanden lopen of nog vele km’s langer met zulke hindernissen. Toch wel lastiger dan ik dacht ,vooral om steeds weer je ritme te zoeken. En de zachte ondergrond maakt het ook best zwaar.

Maar gelukkig konden we ook nog genieten al kletsend verder en een paar stops gemaakt om wat foto’s te schieten! Ook leuk voor je strava natuurlijk! De laaste 5km kreeg ik nog even onverwacht effe een klaai modder in m’n gezicht van de lange drel die zich even niet kon inhouden, dus daar had ik nog effe een appeltje mee te schillen. Hoppatee modder zat in de buurt dus flats ook zijn gezicht even van een moddermasker voorzien. Wat zullen we straks stralend over de finish komen. Dikke schik met z’n 2 maar daardoor was de gang er wel helemaal uit. Effe ons zelf wat moed inpraten, kom op nog effe doorzetten. En ja hoor daar zagen we de finish!! yess we made it! Mijn eerste trail en die van Arno ook..ruim 20 km in the pocket! Wat was hij mooi en zeker voor herhaling vatbaar en goed georganiseerd! Nu op zoek naar een andere mooie trail …suggesties zijn welkom! Nu beentjes hoog en lekker nagenieten!

Bianca Ruesink

Uitslagen van de 16e Lemelerbergloop in Lemele

Gerrit Dijkslag 2e plaats M50 - 10.8 km in 49.19 min

De TIB Finishing Lemelerbergloop is een crosswedstrijd op de Lemelerberg. Het is een wedstrijd met verschillende afstanden: voor de jeugd is er een 1000 meter en een 2,5 kilometer loop. De overige afstanden zijn 5,3 en 10,8 kilometer.

Het is een volledig onverhard, heuvelachtig parcours met grote hoogteverschillen door het natuurgebied van de Lemelerberg (nabij Ommen). De Lemelerberg is het grootste natuurgebied van Landschap Overijssel en wordt beheerd door Landschap Overijssel.

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

site organisatie

Verslag van de 1e Boekeldercross in Aalten

Lars Duistermaat en Hans Waalder

November staat bij AVA`70 in het teken van de Boekeldercrosscompetitie en afgelopen zaterdag vond de eerste wedstrijd plaats. Het parcours lag er uitstekend bij, de Romienendal-arena was sfeervol ingericht en honderden atleten uit de regio hadden zich ingeschreven.

Om exact 13.00 uur werd het startsignaal gegeven voor het eerste programma-onderdeel, de 1000 meter voor de jongste kids. Deze talenten moeten gelijk vol aan de bak, want na een kort aanloopstuk volgt een strook bouwland, een slootrand en tenslotte een viertal hindernissen, bestaande uit strobalen, waar ze overheen moeten klimmen. Noah Belting, een van de vele sterke pupillen van de Duitse vereniging LAZ Rhede, was de snelste, gevolgd door Jelle Icking en Glenn Wassink, die met een dezelfde eindtijd, tweede en derde werden. Bij de meisjes was AVA`70-lid Norah Busch uitstekend op dreef en won nipt, door haar Duitse achtervolgsters voor te blijven. Even later was het de beurt aan de oudere jeugd voor hun race over 2 kilometer. Bij de jongens pakte AVA`70 de volle buit. Twan Meinen zegevierde met overmacht, gevolgd door Noah Lampio en Sven Meinen. Bij de meisjes kwam Annelot Posthumus door een ijzersterke tweede ronde als winnares over de meet en werd Norah Rusink knap tweede.

Een groot peloton stond aan de start bij de 5 kilometerrun. Onder de vele deelnemers heel veel snelle regionale lopers, maar zeker ook de nodige concurrentie uit Duitsland. Gelijk na het startschot nam het grote ARGO-talent Thijmen Wisselink de leiding in handen en stond deze ook niet meer af. In een soevereine stijl kwam hij solo over de finish in een prachtige tijd van 17,54. Danny Boom van AVA`70 liep een sterke wedstrijd en eindigde op de vierde plaats. Bij de Dames was het de jonge Rahel Brömmel uit het Duitse Sonsbeck die in een fraaie stijl een prachtige tijd van 19,01 minuten liet noteren. AVA`70-talent Eva Groot Kormelink scoorde een prima derde tijd in het sterke deelnemersveld.

De 10 kilometerlopers moesten de pittige ronde maar liefst 2 keer afleggen. Aaltenaar Hans Waalder zegevierde in een prima tijd van 36,30 minuten en liet na afloop weten, dat het zeker niet vanzelf ging. AVA`70-lid Hans Jentink is op de terugweg na een vervelende blessure en kan zeer tevreden zijn met zijn positie in de subtop. Bij de Dames ging de winst naar Sandra Wassink van het Winterswijkse Archeus. Het AVA`70-duo Marloes Wensink en Paula Verwaaijen liepen lang samen op en werd respectievelijk tweede en derde. De kilometervreters op de 15 kilometer mochten maar liefst 3 rondjes crossen. Favoriet Lars Duistermaat uit Huppel maakte zijn rol volledig waar en moest het ook nog eens grotendeels alleen doen. In een fraaie cadans liep hij naar een mooie eindtijd van 56,40 minuten. Björn Demkes van AVA`70 liep ontspannen naar de tweede plaats, terwijl Mark Geesink de derde plaats voor zich opeiste.

Er kwamen op de eerste wedstrijd van de Boekeldercross een kleine 400 atleten in actie en er werden direct al hele snelle tijden gelopen. De organisatie was uitermate tevreden met het verloop van de wedstrijd, die door meer dan 40 vrijwilligers in goede banen werd geleid. Komende zaterdag volgt de tweede editie en de ervaring heeft geleerd, dat er dan vaak nog harder wordt gelopen. Uiteraard zijn toeschouwers van harte welkom om de sportieve prestaties van de honderden atleten live te aanschouwen. (FR)