woensdag 13 november 2024

De ambitie van Marathon Rotterdam: niet alleen de mooiste, ook één van de grootste zijn

De kopgroep op de Erasmusbrug in 2022

John Eising had een gesprek met Danique Klunder van Golazo. Dit is een van de grootste organisatoren van sportevenementen in Nederland en België. Danique werkt sinds 2023 als marketeer voor dit bedrijf en is onder andere betrokken bij de organisatie van #demooiste, ofwel de NN Marathon Rotterdam. Over deze marathon hadden we een mooi gesprek.

Laten we het over de marathon van Rotterdam hebben. Dit jaar waren alle startbewijzen binnen tweeënhalf uur uitverkocht. Hoe verklaar je die enorme populariteit?

Inderdaad, dit jaar hadden we plek voor 17.000 marathonlopers, en de tickets waren ontzettend snel uitverkocht. Er is een sterke hardlooptrend gaande en de marathon van Rotterdam is echt een bijzonder evenement waar veel mensen aan willen deelnemen. Het is laagdrempelig om te gaan hardlopen en het evenement is een icoon in de Nederlandse sportwereld.

We hadden wel gehoopt dit jaar het aantal deelnemers uit te breiden naar 30.000, maar dat bleek helaas niet mogelijk. Vanwege het tegelijkertijd plaatsvinden van de NAVO-top en de extra inzet van de politie die daarbij nodig is in heel de regio konden we dat niet realiseren, ondanks onze gesprekken met de gemeente.

Dat klinkt teleurstellend voor veel mensen die graag mee hadden willen doen. Wat doet Golazo om die lopers toch een kans te bieden?

Allereerst bieden we alternatieve voorjaarsmarathons, zoals in Utrecht, Brussel en Leuven, zodat iedereen die dat wil, toch een mooie marathonervaring kan hebben. Lopers die op de reservelijst stonden, betaalden daarvoor 5 euro. Deze 5 euro krijgen ze als korting bij het inschrijven van één van deze marathons.

Verder verwachten we dat er gedurende de komende maanden uitval zal zijn. Ieder jaar vallen er wel mensen uit vanwege bijvoorbeeld een blessure. Voor diegenen die geen startbewijs hebben kunnen bemachtigen, hebben we een eigen vraag-en-aanbodplatform. Hier kunnen deelnemers, die om wat voor reden hun startbewijs willen verkopen, veilig hun ticket kunnen aanbieden.

Het voordeel voor de koper is dat dit tegen eerlijke prijzen gebeurd. Een ticket kan nooit voor meer worden verkocht dan voor de oorspronkelijke aankoopprijs. Dit is ook nog eens een veilige optie. Hiermee proberen we oplichterspraktijken te voorkomen, die je op andere platforms soms tegenkomt.

Wat valt er te zeggen over de diversiteit onder de deelnemers? Hoe zorgt de organisatie ervoor dat iedereen, van beginner tot doorgewinterde loper, een goede ervaring heeft?

Het deelnemersveld varieert enorm, van beginners tot ervaren lopers. We proberen iedereen een fijne ervaring te bieden door de startvakken goed in te delen op basis van opgegeven eindtijden. Snellere lopers komen vooraan in het startvak, terwijl de recreatieve deelnemers iets verder naar achteren beginnen. Het blijft natuurlijk een uitdaging om te voorkomen dat de langzamere en snellere lopers elkaar onderweg in de weg zitten. Maar door een goede planning en indeling kunnen we ervoor zorgen dat de meeste mensen ongestoord kunnen lopen en genieten van de ervaring.

De prijzen voor een startbewijs zijn dit jaar flink gestegen. Kun je uitleggen waar deze verhoging vandaan komt, en hoe dit bijvoorbeeld verschilt van een evenement als de Utrecht Marathon?

De prijsstijging is inderdaad iets dat mensen opvalt. De organisatorische kosten zijn de afgelopen jaren fors gestegen, en daar merken we als organisatie de gevolgen van. Alles wat nodig is om een groot evenement zoals de marathon van Rotterdam goed en veilig te laten verlopen, zoals beveiliging, verkeersregelaars, hekken en toiletten, is duurder geworden. Het vergelijken met een marathon als die van Utrecht geeft misschien wat extra context.

De marathon van Utrecht is ten opzichte van Rotterdam een kleiner evenement met minder deelnemers. Daarnaast is het parcours daar tweemaal dezelfde ronde, wat een groot verschil maakt in de kosten. Twee rondes betekent namelijk minder hekken en minder voorzieningen. In Rotterdam daarentegen hebben we een veel groter productieteam, meer voorzieningen en meer mensen die de hele route beveiligen en opbouwen. Een evenement van deze schaal brengt daarom hogere kosten met zich mee.

Dus het prijsverschil zit vooral in de grootte en complexiteit van het evenement?

Precies. Utrecht is ook een prachtig evenement, maar Rotterdam trekt veel meer deelnemers en heeft een uitdagender parcours dat dwars door het stadscentrum gaat. Die grootte en complexiteit vragen om meer ondersteuning, zowel qua logistiek als veiligheid. Vergelijkingen worden vaak gemaakt op basis van afstand – beide marathons zijn immers 42,195 km – maar de omvang van het evenement maakt een groot verschil in wat ervoor nodig is om het soepel te laten verlopen. Dat is een van de redenen waarom de prijzen bij grotere evenementen als Rotterdam hoger liggen.

Er is gesproken over de groei van de marathon. Wat zijn de ambities van Golazo voor de Marathon Rotterdam op de lange termijn? Denk je dat het ooit een major marathon kan worden, vergelijkbaar met New York of Tokio?

Het zou natuurlijk geweldig zijn om van Rotterdam een major marathon te maken, net zoals New York of Tokio. Onze ambitie is om het evenement te laten groeien en zoveel mogelijk mensen te laten genieten van deze unieke ervaring. Of we uiteindelijk een major worden, ligt ook aan de samenwerking met lokale instanties. We willen vooral een marathon bieden waar iedereen, van absolute beginner tot topatleet, een prachtige ervaring kan opdoen. Het gaat er niet alleen om het grootste evenement te worden, maar vooral om mensen in beweging te brengen en ze te laten genieten van die speciale Rotterdamse sfeer.

Wat maakt die Rotterdamse sfeer zo speciaal?

De sfeer tijdens de marathon van Rotterdam is echt uniek. Overal in de stad staan mensen langs de kant te juichen, vooral op drukke plekken zoals de Coolsingel. Het publiek moedigt niet alleen bekenden aan, maar ook onbekende lopers. Die verbondenheid is iets wat we als organisatie zo veel mogelijk mensen willen laten ervaren. Dat de tickets binnen tweeënhalf uur waren uitverkocht, laat wel zien hoe geliefd dit evenement is. Daarom willen we op termijn groeien naar 30.000 deelnemers, zodat meer mensen de kans krijgen om dit te ervaren.

Sommige mensen hebben kritiek dat dit streven naar groei enkel draait om meer winst. Hoe reageer je daarop?

Het klopt dat sommige mensen het idee hebben dat het ons alleen om de groei en winst gaat, maar onze prioriteit ligt bij het bieden van een geweldige sportervaring. Het feit dat zoveel mensen zich willen inschrijven, toont dat er een grote vraag is naar evenementen zoals deze. We willen aan die vraag voldoen en meer mensen de kans geven om deel te nemen aan een marathon van topkwaliteit, zonder dat het ten koste gaat van de ervaring of de veiligheid. Groeien in aantallen betekent voor ons vooral dat we nog meer mensen een onvergetelijke dag kunnen bezorgen.

De locatie en de opzet van het parcours zijn ook wel een gespreksonderwerp geweest. Kunnen jullie daar nog in groeien?

We starten sinds 2018 vanaf de Schiedamsedijk, vlakbij de Erasmusbrug, en dat werkt tot nu toe heel goed. Voor nu is dat dus voldoende, maar als we groeien, zullen we opnieuw moeten kijken naar de opzet. Er zijn al gesprekken met de gemeente gaande om ideeën als het uitbreiden van de startvakken of het verplaatsen van de kwartmarathon naar de zaterdag te bespreken. Zo proberen we het loopcomfort voor de deelnemers te waarborgen en de toeschouwersstroom beter te organiseren. Speerpunten op het parcours zijn bijvoorbeeld Slinge en het stuk bij ‘De Gele Kanarie’. Het is bij beide altijd lekker druk, maar gedurende de dag wordt ook nu al een hele uitdaging om de lopers, maar ook de bezoekers voldoende ruimte te kunnen geven. Dit zullen waarschijnlijk ook plekken zijn die in de toekomst aangepast moeten worden in de route.

Tot slot, welke ambitie zou je het liefste vervullen met de marathon van Rotterdam?

Het zou fantastisch zijn als de marathon van Rotterdam kan uitgroeien tot een ‘major’ evenement op wereldniveau, zodat het tussen de grootste marathons ter wereld staat. De wens om het aantal deelnemers te vergroten is niet alleen omwille van de grootte, maar ook om zoveel mogelijk mensen die unieke Rotterdamse sfeer te laten beleven. Het wordt vaak de mooiste marathon genoemd, en dat klopt ook. We willen er nu voor zorgen dat het niet alleen de mooiste is, maar ook een van de grootste – zodat iedereen die unieke ervaring kan meemaken. (bron)

zondag 10 november 2024

Foto's van de Herfstrun in Beek

Marco Rutgers

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

deel 1

deel 2

deel 3

deel 4
Fred Keurntjes

Uitslagen van de Herfstrun in Beek

Bianca Piek

Klik op de link voor de uitslagen

7 kilometer

14 kilometer

21 kilometer

site organisatie

Meer foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief, volgen zo snel mogelijk
Maud Centen

zaterdag 9 november 2024

Aalten 2e Boekeldercross 5 km - 22.56 min - 5e plaats M60

Langs de sloot in de richting van de Romienendiek

Als je op de fiets naar het Romiendal gaat, dan heb je wel even tijd om over bepaalde hardloopzaken na te denken. Eén van mijn gedachtes is of er na de 23.05 minuten van vorige week nog een hoge 22 minuten in zou kunnen zitten? Als het al zou kunnen dan moet ik wel iets harder starten dan in de eerste week. Met als gevolg dat ik ook eerder kan verzuren en het met de tijd juist de andere kant op kan gaan. Maar ja, als je niets probeert dan zal je er ook nooit achter komen, we zullen het zien.

Met het warmlopen vind ik het parcours nog beter dan bij de eerste Boekeldercross, dus dat zit wel goed. In het startvak sta ik nog even met Arjan Luiten te praten die me vorige week nipt versloeg. 's Morgens aan de keukentafel heeft hij al aangegeven dat hij nog wel een 1/2e minuut sneller kan als alles mee zit. Ik vind het een mooie gedachte maar heb er wel mijn twijfels over. Na het startschot loopt hij de eerste honderden meters met me mee, waarna hij langzaam bij me weg loopt.

De eerste kilometer ben ik al 15 seconden sneller en vraag me af of dat goed blijft gaan. Op de 2e en 3e kilometer zijn de tijden nagenoeg gelijk. Ik blijf mijn eigen tempo lopen en loop hier zo'n 70 a 80 meter achter Arjan, die stug door gaat. Op de laatste 2 kilometer lever ik nog wat in maar als ik over de finish kom heeft de klok net de 23 minuten (bruto tijd) aangetikt. Dan moet het er netto net onder zitten, schiet het door mijn hoofd.

Dan maar even navraag doen bij de snelste tijdwaarnemer van de Achterhoek en hoofdtrainer van de B-groep Marco van Rijs. Hij geeft direct aan dat het een mooie 22.56 minuten is geworden, een tijd waar ik erg blij mee ben. Arjan maakt het helemaal waar en loopt een prachtige 22.32 minuten, maar liefst 31 seconden sneller dan de eerste editie. Het was weer een mooie middag met dank aan de vele vrijwilligers, al komt er in hetzelfde weekend nog wel een bericht voorbij dat er verkeersregelaars worden gezocht. Want zonder voldoende verkeersregelaars wordt het steeds moeiliker om wedstrijden te organiseren. Wie voelt zich geroepen?

Arjan Luiten

Verslag van de 2e Boekeldercross in Aalten

Parcoursrecord van Luca Greven op de 5 kilometer.....

Gas d’r op bij 2e Boekeldercross-etappe

Een recordaantal van 420 atleten namen deel aan de 2e aflevering van de Boekeldercrosscompetitie, die AVA`70 organiseert bij `t Romienendal. Traditiegetrouw wordt er bij deze etappe altijd kiezelhard gelopen en dat was ook nu zeker het geval. Er sneuvelden zelfs op 2 afstanden het jarenoude parcoursrecord en tal van persoonlijke besttijden werden verbeterd. Al met al een geweldige sportmiddag voor atleten, publiek en organisatie.

Ruim 100 talenten gaan van start voor hun run over 1000 meter. Altijd weer een prachtig beeld om deze jonge dravertjes aan het werk te zien. Bij de jongens pakt Senn Ansink een prachtige tweede plek en is duidelijk sneller dan de eerste editie. Cas Tolkamp wordt derde op korte afstand. Bij de meisjes wordt Lizzy te Hennepe, net als vorige week, tweede en Suze Ormel scoort gelijk bij haar debuut een mooie derde plaats.

Bij de 2 kilometer is het Lars Meinen, die voor de tweede week op rij de overwinning naar zich toetrekt in een parcoursrecord van 6,25 minuten. Twan Schreurs knokt zich naar de tweede positie, terwijl Giel te Brake op 1 tel de derde plek voor zich opeist en is veel sneller dan een weekje eerder. Fiep Meinen kwam bij de meisjes als tweede over de meet en was eveneens sneller binnen dan bij de eerste aflevering.

Om even voor half 2 betraden maar liefst 230 atleten betraden de Daalse hardlooparena voor hun wedstrijd over 5 of 10 kilometer, waaronder veel toplopers uit de regio. Luca Geven  van ARGO uit Doetinchem had zich voorgenomen om het parcoursrecord op de korte afstand aan te vallen en ging er na het startschot als een haas vandoor. Met een machtige eindsprint scoorde de jonge atleet een geweldige finishtijd van 15,28 minuten slaagde hij volledig in zijn doelstelling. Twan Meinen van AVA`70 vocht een prachtig duel uit met zijn broer Sven en werd knap derde, al hadden beiden dezelfde eindtijd. Bij de Dames was Jana Groß Hardt uit het Duitse Löwick ook een klasse apart en was veruit de snelste in 18,19 minuten.

Op de 10 kilometer had de winnaar van vorige week, Jeroen Houwers, in Tim Mengerink een geduchte concurrent. Gedurende het eerste gedeelte van de wedstrijd bleef het duo bij elkaar, maar in de eindfase bleek Houwers sterker en pakte de zege in een fraaie tijd van 34,34 minuten, een minuut sneller dan vorige week. Bij de Dames was Lisa te Molder in prima vorm en ging solo op jacht naar de overwinning. Daarin slaagde ze volledig en finishte in 39,40 minuten. Annemarie Arentsen werd tweede en Lynn Rusink derde.

Uiteraard bij de finish heel veel lachende gezichten, want er werden supersnelle tijden gelopen en vrijwel alle atleten verbeterden zich ten opzichte van vorige week. Ook de organisatie was zeer tevreden over het verloop van de 2e etappe van de Boekeldercrosscompetitie en een pluim voor alle vrijwilligers is dan ook meer dan terecht. Komende zaterdag de derde aflevering en dan krijgt de ranglijst serieus vorm! (FR)

.....en van Lars Meinen op de 2 kilometer

Foto's van de 2e Boekeldercross in Aalten - deel 2

De start van de 5 en 10 kilometer

Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen

1 en 2 kilometer

5 en 10 kilometer

Emiel Stronks en Marcel te Winkel

Foto's van de 2e Boekeldercross in Aalten - deel 1

Gido Kraaienbrink (701) en Peter Baten (439)

Klik op de link voor de foto's van Michiel Tebeest

fotoalbum

Ard Heinen (332)

Uitslagen van de 2e Boekeldercross in Aalten

Marijke Stronks op de flyer van de Boekeldercross

Klik op de link voor de uitslagen

1 kilometer

2 kilometer

5 kilometer

10 kilometer

zondag 3 november 2024

Foto's van de Grote Veldloop in Vorden

Andre Neerlaar in aktie op de 15.8 kilometer

Klik op de link voor de foto's van Eddy Boerman

fotoalbum

Uitslagen van de Grote Veldloop in Vorden

De start van de 7.3 kilometer

De vele hardlopers, ruim 320 inschrijvingen, kregen onder prachtige herfst omstandigheden, op zondag 3 november 2024 een bijzondere uitdaging voorgeschoteld: de Grote Veldloop.

In het prachtige natuurgebied het Grote Veld bij Vorden konden de hardlopers kiezen uit drie afstanden. Start en finish was bij Free-wheel Sport en Recreatie in Vorden.

Programma

• 2,0 km  veldloop voor de jeugd tot en met 12 jaar

• 7,3 km   veldloop

• 15,8 km veldloop

De Grote Veldloop is genoemd naar het natuurgebied bij Vorden. Het Grote Veld is een van de fraaiste natuurgebieden van de Achterhoek, met een grote variatie in het terrein waar bos, hei en cultuurland elkaar afwisselen. Een deel van de route ging door terreinen van Natuurmonumenten.

Dankzij de inzet van de vele vrijwilligers, kon de organisatie (AV Hanzesport, Zutphen) de Grote Veldloop dit jaar weer organiseren. 

Uitslag 7.3 kilometer: Wim Brinkman 33.24 minuten, Dirk-Jan Robbe 40.53 minuten.

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

zaterdag 2 november 2024

Aalten 1e Boekeldercross 5 km - 23.05 min - 7e plaats M60

De eerste Boekeldercross zit er bijna weer op

Vandaag staat de Boekeldercross van 2024 weer op het programma. Het is de eerste editie uit een serie van vier, waar je aan drie wedstrijden moet deelnemen om voor het eindklassement in aanmerking te komen. Het is een prachtige herfstdag en als ik naar het Romienendal fiets valt mij direct op dat het drie kilometerpunt na de Romienendijk staat en niet zoals andere jaren ervoor. Later hoor ik dat ze met een meetwiel de ronde nog eens precies nagemeten hebben en we na de start ook heel iets eerder afslaan. Bij het ophalen van het startnummer krijg ik voor dit jaar nummer 275 toegedeeld.

Ik loop, net als ieder jaar, hetzelfde rondje warm en zie dat het bij de eerste slootpassage redelijk goed te lopen is, in ieder geval een stuk beter dan vorig jaar. Als ik weer op de harde weg kom is er net een fietser ongelukkig ten val gekomen en vraag ik of ik de EHBO van de Boekeldercross moet inschakelen maar het alarmnummer 112 is door de omstanders al gebeld. Bij terugkomst op het wedstrijdterrein is de eerste jeugdwedstrijd net van start gegaan.

Om 13.30 uur is de start van de vijf en tien kilometer en een lang lint van maar liefst 238 atleten trekt het natuurgebied Klein Zwitserland in. De eerste kilometer gaat in 4.40 minuten en even later doemt de befaamde Gesinkbult al weer op. Het is altijd lekker als je die weer gehad hebt. Het gaat nog steeds goed en ik kan voor mij doen het tempo er aardig inhouden. Als ik de afdaling van de Welinkweg heb gehad, moet ik nog een goede kilometer en als ik even later over de finish kom heb ik er ruim 23 minuten over gedaan. Dik tevreden en het is zelfs mijn snelste tijd sinds 2019 op de Boekeldercross.

Direct na de finish spreekt leeftijdgenoot Arjan Luiten mij aan. In het verleden hebben we vaak bij elkaar in de buurt gelopen maar nu heb ik hem de hele wedstrijd niet gezien en hij mij niet. Later blijkt dat het onderlinge verschil maar twee seconden in zijn voordeel is, dus zo ver kunnen we niet van elkaar gelopen hebben. Dat vind ik vaak ook het mooiste aan wedstrijden. Wat voor een tijd je ook loopt, je hebt vaak nog weer een onderlinge strijd binnen het klassement!

Verslag van de 1e Boekeldercross in Aalten

De start van de 1 kilometer

Schitterende start Boekeldercrosscompetitie AVA’70

Ruim 360 atleten van jong tot oud aan de start, honderden bezoekers in de hardlooparena en een lekker zonnetje waren de prachtige ingrediënten van de eerste aflevering van de Boekeldercrosscompetitie. AVA`70 had daarbij weer de beschikking over een peloton van vrijwilligers, die alles in goede banen wisten te leiden.

Om 13.00 uur gingen maar liefst 89 jonge dravertjes voor hun wedstrijd over 1 kilometer van start en ze kregen te maken met een pittig parcours. Eerst het grasland, daarna een zandpad, vervolgens de slootkant en tenslotte richting de finish nog een paar hindernissen. Bij de jongens direct al een AVA`70-podium, waarbij Cas Tolkamp veruit de snelste was. Senn Ansink pakte een fraaie tweede plek, terwijl Noud Koskamp de derde plaats voor zich opeiste. Bij de meisjes was de strijd ook groot en door flink door te zetten scoorde Lizzy te Hennepe een prachtige tweede positie in de rangschikking.

Daarna was het de beurt aan de oudere jeugd voor hun run over 2000 meter en dat bleek een echte slijtageslag te worden. Niet voor Lars Meinen overigens, want die ging er na het startschot speersnel vandoor en liep solo een voortreffelijke eindtijd van 6,32 minuten. Bij de meisjes was Fiep Meinen veruit de sterkste en snelde naar de winst in 7,51 minuten. De Aaltense Suze Stegeman pakte de derde plaats.

Even na half 2 was het de beurt aan de senioren voor hun wedstrijd over 5 of 10 kilometer. Maar liefst 238 atleten stonden te popelen aan de start en gelijk vanuit het vertrek ontstond er een lang lint aan lopers, dat zich in de richting van het afwisselende en glooiende buitengebied van Dale bewoog. Aan kop ging het er direct al hard aan toe bij de mannen, waarbij met name Stef Grotenhuis zijn talenten showde. De jongeling trok de overwinning naar zich toe in een tijd van 16,19 minuten. In zijn kielzog werd Mark te Brake tweede, terwijl Tijn Piest knap derde werd en liet zien al goed te zijn hersteld van het optreden een week eerder bij de Halve marathon van Doetinchem. Bij de Dames een fraaie Duitse zege, want Regina Wolff uit Löwick snelde in een mooie tijd van 21,15 minuten naar de meet.

Bij de 10 kilometer moest AVA`70-atleet Jeroen Houwers het solo doen en na een ingehouden eerste ronde, gaf hij in de tweede omloop wat meer gas en liep de winnende tijd van 35,40 minuten. Bij de Dames ging de winst naar Annemarie Arentsen, die  een hele constante wedstrijd liep en de klok stil liet staan in een tijd van 42,54 minuten. Een tweede plek was er voor Renée Nieuwboer die iets minder dan 45 minuten nodig had op het selectieve parcours met start en finish in de sfeervolle hardlooarena bij het `t Romienendal.

Komende zaterdag gaat de Boekeldercrosscompetitie verder met de tweede etappe en dan krijgt het klassement wat meer vorm. Vanaf 13.00 brandt de strijd weer los en dan kunnen honderden regionale en Duitse atleten van jong tot oud zich weer lekker uitleven op het fraaie crossparcours! (FR) 

Uitslagen van de 1e Boekeldercross in Aalten

Vier zaterdagen in november

Klik op de link voor de uitslagen

1 kilometer

2 kilometer

5 kilometer

10 kilometer

site organisatie

dinsdag 29 oktober 2024

Frame running in Aalten: Rennen met de wind in je haren

Fysiotherapeut Lorenzo Scheening (links) en drie deelnemers 

AALTEN - “Toen ik de eerste keer op zo’n ding over de baan vloog kreeg ik een enorme kick. Ik rende! Voor het eerst weer de wind in de haren, geweldig!”

Door Ed Doppen

Aldus een stralende Gera Reiling vanaf haar ‘Running Frame’. Gera heeft al meer dan 25 jaar niet meer kunnen rennen. Door ernstige schade aan haar rug kan ze haar eigen gewicht niet dragen. Als ze even staat, kan ze maar kort lopen en moet gaan zitten op de vouwstoel die ze op een handig steekwagentje overal mee naar toe neemt. Liggend op het running frame heeft ze geen last van de zwaartekracht, en kan ze liggend rennen. “Heerlijk je hartslag omhoog voelen gaan en genieten van de snelheid.”

Op de Atletiekbaan van AVA’70 bestaat al geruime tijd de mogelijkheid om aan Frame Running te doen. Dat is rennen, liggend of zittend op een frame. Een soort zeer geavanceerde loopfiets. Deze sport biedt aan mensen die kampen met ernstige beperkingen de mogelijkheid weer hard te lopen.

Dat gebeurt onder de deskundige begeleiding van fysiotherapeut Lorenzo Scheening. Er wordt gesport in een klein groepje en de begeleiding is precies op maat. Er zijn nog plaatsen vrij. De mensen die al meedoen zijn erg enthousiast.

Martin Ruesink vertelt dat hij drie jaar geleden een herseninfarct heeft gehad met verstrekkende gevolgen. Problemen met zijn evenwicht, duizeligheid, haperende fysieke coördinatie. Gewoon fietsen of lopen bleek niet meer mogelijk.

Martin vertelt over het intensieve traject met ups en downs dat hij daarna inging. Hij benadrukt het belang van in beweging blijven. Bij frame running hoef je niet maximaal te presteren, gewoon lekker bewegen en genieten. Hij begrijpt dat er voor sommigen een drempel ligt om hiermee te starten. Drie jaar geleden deed hij zelf nog mee aan intensieve bootcamps. Nu kan hij genieten van over de baan zoeven op zijn frame.

Is je belangstelling gewekt? Heb je zelf fysieke beperkingen en wil je toch gaan sporten? Of ken je iemand voor wie dit iets zou kunnen zijn? Neem dan contact op met Lorenzo Scheening via lorenzo@foij.nl of 06-24234350. (bron)

zondag 27 oktober 2024

Foto's van de 39e halve marathon van Doetinchem

Marloes Wensink

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

deel 1

deel 2

deel 3

deel 4

deel 5
Tonny Baten en Mike Lelivelt

Foto's en uitslagen van het Molenhoeks Makkie in Molenhoek

Hidde Bekhuis (1059), Pascal Schepers (midden) en Ramon Boekesteijn

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

deel 1

deel 2

deel 3

deel 4

deel 5

deel 6

deel 7

uitslagen

site organisatie

AVA’70 lopers schitteren op de Bax Halve Marathon van Doetinchem

De halve marathon lopers van AVA'70

Op een zonnige dag op Sportpark De Bezelhorst verzamelden de hardlopers van AVA’70 zich vol enthousiasme voor de Bax Halve Marathon van Doetinchem. Een flinke groep, die zich de afgelopen 12 weken trouw heeft voorbereid volgens het trainingsschema van Gerben Duenk, stond aan de start. Elke week trainen ze keihard, met mooie duurlopen in het weekend als hoogtepunt.

En wat hebben ze geleverd! De lopers van AVA’70 behaalden stuk voor stuk prachtige tijden. Moe maar met een brede glimlach, passeerden ze één voor één de finishlijn. Een prestatie om trots op te zijn! Complimenten aan alle lopers voor hun inzet en doorzettingsvermogen – jullie hebben bewezen dat hard werken loont! Op naar de volgende uitdaging, AVA’70.

Dennis ter Veldhuis

Uitslagen van de 39e halve marathon van Doetinchem

Zondag 27 oktober 2024

Klik op de link voor alle uitslagen

1 kilometer 6-9 jaar

1 kilometer 10-11 jaar

2.5 kilometer 12-15 jaar

7.5 kilometer

halve marathon

site organisatie

Aankondiging van de Boekeldercross in Aalten

De eerste 4 zaterdagen in november

Informatie Boekeldercross wedstrijden: Zaterdag 2, 9, 16 en 23 november

Vanaf 2 november kun je vier zaterdagen meedoen aan de Boekeldercross competitie. Je doet mee aan de competitie uitslag als je 3 keer gefinisht bent op de zelfde afstand. Kun je maar 1 of 2 keer meedoen of loop je verschillende afstanden is dit geen enkel probleem.

Aanvangstijden wedstrijden:

1 km Jeugdcross: start 13:00 uur.

2 km Jeugdcross start: 13:10 uur.

5 en 10 km start: 13:30 uur.

Inschrijving:

De voorinschrijving telt evt. voor alle zaterdagen als je de zelfde afstand loopt (u betaalt pas bij het afhalen van het startnummer). Loop je een keer een andere afstand dan moet je wel opnieuw inschrijven voor die andere afstand. De online voorinschrijving is alleen mogelijk t/m 1 november 22:00 uur 2024. Na inschrijving is altijd mogelijk op alle wedstrijddagen vanaf 12:00 uur.

Inschrijfgeld: per wedstrijddag (pin aanwezig)

1 en 2 km inschrijfgeld  € 3,50 

5 en 10km inschrijfgeld € 7,00

Timing:

Aan de achterzijde van het startnummer zit een chip die wordt gedetecteerd door het timing systeem ( Race-Result) lever na de finish altijd het nummer in, de organisatie zorgt er dan voor dat u het zelfde nummer weer terug krijgt bij de volgende wedstrijddag (ook als je uitstapt svp. het startnummer weer afgeven). Draag het startnummer duidelijk in het zicht aan de voorzijde (niet onder uw kleding!)

Uitslagen en foto’s:

De uitslagen worden gelijk na binnenkomst finish online te gezet. Met de inschrijving gaat u akkoord dat wij uw naam plaatsen in de uitslagen van de wedstrijden die worden geplaatst op div. websites. Er worden door diverse amateur fotografen foto’s gemaakt tijdens het evenement, soms nemen wij een foto daaruit om te plaatsen bij de uitslagen of wedstrijdverslagen.

Parcours:

1 km is 1 ronde

2 km is 2 ronden

5 km afstand is 1 ronde

10 km afstand is 2 ronden

Wedstrijd Locatie:

't Romienendal - Aladnaweg 3, 7122 RN Aalten

Klik op de links voor meer informatie

info

inschrijven

deelnemers

site organisatie

zaterdag 26 oktober 2024

Noar buuten met de familie Luuten – afzien op de Schans

60 Challenge met de familie Luiten

Via dit sympathieke digitale podium van neef Geert hebben we al menig hardloop-evenement georganiseerd: de Aprils Prachtige Prijzenloop, De Zevenbultenloop en natuurlijk de King of the Beeklaan. En wat we ook organiseren: de familie Luiten doet mee. De familie Luiten, een sportief geslacht uit Barlo. Tussen de varkensschuren is een survival-baan gebouwd, een volleybalveld aangelegd, een trampoline ingegraven, een verdwaalde goal, je kunt het zo gek niet bedenken. Er is zelfs een 50 meter bad in gegraven, maar dat zou ook een ale-kelder kunnen zijn... Er moet in ieder geval geturnd, gesprongen, gehangen en geklauterd kunnen worden. Anders wo’j stief! Van origine zijn de Luitens gymnasten. Doen ze nog steeds. Reuzenzwaai, borstwaartsom, vogelnestje, net zo makkelijk!

En zo deed er eind augustus ook een serieuze afvaardiging van de familie Luiten mee aan de King of the Beeklaan, de man tegen man / vrouw tegen vrouw sprintwedstrijd tegen de Beeklaan op. Prachtig vonden ze het! Nestor Arjan had een pittige loting, maar de gymnast wist het te winnen van hardlooplegende Geert W. Zoon Joran begon met een makkelijke loting tegen oud-King Rinke – die nog moe was van al het ge-organiseer – maar moest het later afleggen tegen allround atleet Mees Prinsen. Mooder Ingrid weerde zich kranig tussen de jonge deerns, ging gracieus 2x de venijnige bult op, om het uiteindelijk af te moeten leggen tegen de jonge raspaardjes van Ava. Even als een moede hinde kon ze desondanks genieten van de prachtige ambiance en koelwagen. Zoon Herald, op papier een sterke kandidaat, kon helaas niet meedoen. Geen oppas… Herald kan niet alleen fantastische meubels timmeren, maar smoesjes bedenken kan hij ook heel aardig.

De familie Luiten heeft ook zo z’n eigen bulten: de Schans in Lichtenvoorde. De Schans is natuurlijk bekend van de Zwarte Cross en menig Avajaan heeft in een recent verleden de Scharenborg Crossloop gelopen, die ook over deze crossbulten ging. Geen meter is er vlak, pittige bulten en afdalingen, mul zand en vaak een drekbende: ideaal parcours voor de familie Luiten. Arjan vroeg me, tijdens het afpilsen bij de King of the Beeklaan, of ik ook een keer kwam trainen op de Schans. Natuurlijk zei ik ja. Na weer zo’n geslaagde versie van de King zeg ik immers overal ja op.

Op zaterdagmiddag 26 oktober was het zover: ik mocht met de jongens meedoen. Een mooie trainingsprikkel voor de Boekeldercross, zo zeiden we tegen elkaar. Ik wist toen nog niet wat me te wachten stond… Met de fiets naar Barlo, om daar eerst een kopje koffie te doen. Van de Luitens waren Arjan, Herald en Joran van de partij. Vriend van de familie, Mitchel Somsen (kwartfinalist King of the Beeklaan), ging ook mee. Omdat Arjan en Ingrid ook nog midden in een grote verbouwing zitten, ging Ingrid niet mee. Was druk aan ’t sausen. Dochter Geraldien had her en der nog wat pijntjes en durfde het nog niet aan. Schoonzoon Wiljon koos er wijselijk voor om te helpen met behangen. Da’s al een betere smoes als “geen oppas” vond ik…

In de veronderstelling dat ik een paar rondjes over het zand moest rennen, fietste ik goedgemutst met de familie mee. De motorcrossers waren net hun boeltje aan het inpakken toen we aankwamen en hadden een beste puinhoop achter gelaten. Geen meter vlak, diepe wielsporen, het zand lekker losgereden. In coronatijd ging Arjan met familie en vrienden hier vaak trainen. Je moest toch wat. Ze hadden zich een zogenaamde challenge bedacht die je in 56 minuten af moest leggen. Arjan was toen 56 toen ze zich dit bedachten. Je moest beginnen bij de uitkijktoren: 100 treden naar boven rennen. Vervolgens, genietend van het mooie uitzicht, 10x opdrukken. Dan weer naar beneden. Dan aan een van de stangen hangen (van een van de 4 poten van de uitkijktoren): 10x met je tenen naar de stang waar je aan hangt, ook wel “toes to the bar” genoemd. En dan naar de schans, om hier rondje van een goeie kilometer door het mulle zand te geiselen. Oh wat leuk… Elk jaar krijgt Arjan er een minuutje bij. De challenge heet nu “60 Challenge”. Hij heeft het nog niet gehaald, maar Arjan blijft stug doorgaan.

Ik begon, zoals wel vaker, vol goede moed aan de challenge. Tiptiptip, de stalen trap op. 10x opdrukken lukt ook nog wel. En hup, naar beneden. Maar dan, die stang… Met geen mogelijkheid kreeg ik mijn tenen naar de stang. Óf mijn turbodijen zijn veel te zwaar, óf mijn gymnastische skills zijn waardeloos. Ik vrees het laatste…Dan maar lafjes de knieën wat optrekken. En zelfs daar moest Arjan me nog mee helpen. Er waren ook een handvol kleinkinderen van Arjan mee. Die hingen her en der aan de stangen alsof ze in de uitkijktoren woonden. Ze keken wat misprijzend naar mijn gestuntel. Ik was bijna geneigd om als verdediging enkele skills van mezelf te benoemen, maar op dat moment kon ik er zo gauw niet wat bedenken…Ik was namelijk aan het dood gaan.

En toen door naar het rondje rennen. Rennen is een groot woord: ’t is een soort balanceeroefening tussen de wielsporen door. Goed voor de core stability za’k maar zeggen, maar funest voor m’n gemiddelde.

En dit gegeisel dus 6x. 6x keer die trap op, 60x opdrukken, 60x een soort van knieoptrek-oefening en 6x dat rondje. Ik weet niet hoelang ik er over gedaan heb. In ieder geval veel langer dan 60 minuten. En op het laatst ging die trap ook niet meer van “tiptiptip”… Joran en Michel raffelden het rondje af in een goeie 52, 53 minuten. Jonge hunde… Moeder Ingrid kwam ook nog even en liep heel makkelijk 2 rondjes mee. Het huis moet wel een keertje af, maar even uutslakkeren op de Schans is zeker zo belangrijk.

Thuis wachtte ons een heerlijke stamppotmaaltijd. Geraldien had ondanks haar kuitklachten een pan hutspot en boerenkool gemaakt. Arjan moest wel zelf de earpels schillen, dit redde hij wel binnen 60 minuten. Ook knap. Gelukkig kreeg Geraldien hulp van (schoon)moeder – oma – overgrootoma Gerda. Een overheerlijke pan hachee en worst maakten de stamppot compleet. Toen oma Gerda voldaan zag dat alle buikjes weer rond vol waren, ging ze naar huis, Het was mooi geweest. Ze gaf de kinderen, klein- en achterkleinkinderen een dikke zoen. Ik dacht dat dit ook nog bij de challenge hoorde, dus ik dook onder tafel. Oma Gerda is nog altijd een prachtige vrouw, maar dit ging me te ver. Ik kreeg voor de schrik een koel biertje bij, een halve liter van een of ander onbekend Duits merk. Die ging er wel in! Ik vreesde dat ik er hier ook gelijk 6 van op moest drinken. Dat hoefde gelukkig ook niet, bij de 2e was de piepe ook al aardig leug.

Ik fietste weer voldaan naar huis. Het was aardig afzien, maar wat een prachtige sportmiddag mocht ik beleven. En wat een prachtige familie! Mooi om te zien hoe het sporten een vanzelfsprekend onderdeel kan zijn in het dagelijkse leven. Bedankt dat ik mee mocht doen! Als een soort van kantoorklerk had ik me kranig geweerd dacht ik toen.

Maar het ergste moest nog komen. ’s Nachts om een uur of 04.00 werd ik wakker. Ik kon niet meer op mijn rechterschouder liggen. Helse pijnscheuten schoten door de schouderstreek. Begin dit jaar heb ik te maken gehad met een overbelaste linkerschouder (2 dagen an de schuppe en hup: overbelast). De aanhechting van mijn biceps was ontstoken volgens de fysio. Bicepsuele problemen dus. Met al dat gehang had ik mijn linkerschouder proberen te ontzien, met als gevolg dat mijn rechterschouder nu protesteerde. Ik kon nog geen brille opzetten! Dit stukje tikken gaat net weer een beetje. Gedurende de dagen daarop ging het weer ietsje beter, maar het jankte door m’n schouder. En dan bun ik gin piepert hè!

Maar pijn of geen pijn: over een half jaar ga ik weer. Ik heb inmiddels thuis een stang opgehangen. Ik zal en ik moet met mijn tenen naar de stang kunnen. En tussendoor stiekem oefenen op de Schans. Ik zal die blagen van Luuten laten zien dat deze oudere man, net als hun opa, nog makkelijk kunstjes aan de stang kan! En hopelijk daarna weer een heerlijk bord hutspot met hachee. En zo’n lekker koele Duitse halve liter. En misschien een zoen van oma Gerda…

Een pijnlijke groet vanaf de Schans,

Rinke ter Haar

Ploeteren door het mulle zand

Met de tenen naar de stang, ik kom niet wiet!

donderdag 24 oktober 2024

Wim Brinkmans eerste maanden in Zwolle - deel 3

Wim Brinkman in het rode shirt

De verbazing over hardloopwedstrijdjes

Het is al weer een tijdje geleden dat ik jullie op de hoogte heb gehouden van mijn hardloop avonturen in Zwolle. Het hardlopen gaat nog steeds goed en ik leer steeds meer verschillende routes kennen rond Zwolle, maar ook op de Veluwe of rond Dalfsen en Ommen. Wat zijn er toch prachtige plekken in de natuur om heerlijk te kunnen rond draven. Maar nu wil ik jullie toch ook even op de hoogte brengen van een andere kant van het hardlopen namelijk de wedstrijdjes. Zoals vele al weten mag ik graag wedstrijden lopen in het weekend. Eerder vaak met Dirk-Jan maar gezien de afstand is dit nu wat minder geworden. Maar de andere kant is, dat ik nu veel nieuwe wedstrijden leer kennen.

De afgelopen periode heb ik verschillende wedstrijden gelopen zoals de 4EM van Staphorst (samen met Dirk-Jan ), de Oranjeloop in Nieuwleusden, den Alerdinckloop in Laag Zuthem en de Stadshagenrun in Zwolle. Hier in Zwolle en omgeving (ik reken dan ongeveer 20 km) zijn er vele hardloopwedstrijden en nu het cross seizoen begint is er elk weekend wel ergens een loopje. De Sallandcross competitie telt alleen al 10 wedstrijden en dan heb je ook nog de Vechtdalcross en de IJssel Deltacross competitie. Maar ook nog veel ‘losse’ loopjes of crossen.

Aan de keuze zal het zeker niet liggen, maar er is een ander probleem. Veel wedstrijden zitten al zeer snel vol. Zo was er afgelopen week de Stadshagenrun, gewoon op zaterdagmiddag een jeugdloop en een 5 en 10 km loop door de woonwijk van Stadshagen. Gelukkig had ik mij op tijd ingeschreven, want tot mijn verbazing stonden er zaterdagmiddag in totaal 1600 deelnemers aan de start. Begin september was op een woensdagavond de Berkumloop met 1500 deelnemers en op zondag 1 december zit de Sint Nicolaasloop met 1000 deelnemers nu al vol. Jullie snappen al dat ik dit zo niet gewend was. Ik heb mij nu al moeten aanpassen om mij direct bij wedstrijden in te schrijven, zodra de inschrijving open gaat. Bij de crosses valt het wel mee, maar is voor inschrijving wel nodig en kun je er niet op vertrouwen dat het op de dag zelf nog kan.

Gelukkig kent men in Zwolle ook een ander hardloop evenement, namelijk de Parkrun (www.parkrun.co.nl). Dit is nu juist het tegenovergestelde van bovenstaande wedstrijden. De Parkrun is over komen waaien uit Engeland, waar je elk weekend in verschillende parken wel een wedstrijdje hebt. In Zwolle kun je elke zaterdagmorgen verzamelen in het Wezenlandenpark. Hier is een route uitgezet van 5 km (3 rondjes). Om precies 9.00 uur geeft iemand het startsein en je gaat. De route staat keurig aangegeven, maar je moet wel opletten op andere gebruikers van het park. Het is niet echt een wedstrijd, ieder loopt voor zich zelf. Je moet je éénmalig aanmelden bij de site en hierna krijg je een barcode per mail toegestuurd. Deze barcode is persoonsgebonden en je kan er over de hele wereld mee terecht bij alle Parkruns. Bij de finish wordt jouw tijd gescand en voor je thuis bent heb je al een mail gekregen met je eindtijd. En het mooie van dit alles is dat het ook nog gratis is. Dus heb ik geen wedstrijd in het weekend, maar wil toch even mijn snelheid testen, dan is dit een mooi alternatief. Ik kom al lopers tegen die als doel hebben om zo veel mogelijk verschillende parkruns te lopen. Maar dat doel heb ik echter nog niet.

Groetjes Wim Brinkman

Ps. Ik zie bijna geen AVA’70 lopers meer bij wedstrijden, behalve Gerrit Dijkslag dan. Of lees ik hier niets meer over?  Toch jammer, was zo mooi jaren geleden met een bus vol AVA’70 leden naar de Diepe Hel Holterbergloop.