Wetenswaardigheden van de 45e Boekeldercross in Aalten

1 - 8 -15 en 22 november

Enkele belangrijke wetenswaardigheden over deze serie wedstrijden:

Organisatie:

Atletiekvereniging AVA`70

Wedstrijdsponsor:

Boekelder BV betonboren - zagen, Aalten

Start- en finishlocatie:

De start en finish van alle wedstrijdonderdelen vindt plaats bij:’t Romienendal, Aladnaweg 3, 7122 RN Aalten

Programma:

12.00-12.30 uur: Start wandelaars, route van 10 kilometer

13.00 uur: Start 1000 meter ( jongens en meisjes tot en met 9 jaar), 1 ronde

13.10 uur: Start 2000 meter ( jongens en meisjes t/m 15 jaar), 2 ronden

13.30 uur: Start 5 kilometer, 1 ronde

13.30 uur: Start 10 kilometer, 2 ronden

Parcours:

Het cross-parcours is een prachtige afwisseling van zandpaden, grasstroken en asfalt. Daarnaast is de route ook glooiend en dit maakt het extra selectief.

Parkeergelegenheid:

Parkeren kan in de nabijheid van start- en finishlocatie. Volg daarbij de borden en aanwijzingen van de verkeersregelaars ter plekke.

Inschrijving:

De voorinschrijving sluit op vrijdagavond 31 oktober om 23.59 uur. Op de wedstrijddag kan er vanaf 11.30 uur worden ingeschreven bij het secretariaat, dat is gevestigd in ‘t Romienendal. Het inschrijfgeld voor kinderen tot en met 15 jaar en wandelaars bedraagt 3,50 euro en volwassenen betalen 7,00 euro. Genoemde bedragen zijn per wedstrijddag!

Afhalen startnummers:

De organisatie verzoekt deelnemers om zoveel mogelijk gebruik te maken van de mogelijkheid tot voorinschrijving. Kom op tijd, want er wordt niet van het tijdsschema afgeweken!

Medische verzorging:

EHBO Aalten

Prijzen:

Bij de jeugd zijn er prijzen voor de nummers 1, 2 en 3 per afstand beschikbaar per leeftijdscategorie. Bij de Senioren zijn er geldprijzen per afstand. De prijzen worden bepaald aan de hand van het eindklassement. Om voor het eindklassement en een herinnering in aanmerking te komen, moet er aan minimaal 3 wedstrijden worden deelgenomen. Voor alle prijswinnaars geldt, dat men bij de prijsuitreiking aanwezig moet zijn.

Uitslagen:

De uitslagen zullen z.s.m. na de wedstrijd worden vermeldt op de site: www.ava70.nl

Algemene voorwaarden:

Deelname aan dit evenement geschiedt op eigen verantwoordelijkheid en risico. De organisatie vrijwaart zich van iedere aansprakelijkheid.

Aankondiging van de 45e Boekeldercross in Aalten

Vier zaterdagen in november

AVA’70 gaat weer crossen in november

De dagen worden korter, de eikels vallen, de paden drassiger… we gaan weer lekker crossen. Op de zaterdagen 1, 8, 15 en 22 november a.s. organiseert AVA`70 wederom de populaire Boekeldercrosscompetitie. Gedurende 4 zaterdagen zullen honderden atleten en atletes uit Aalten en verre omgeving in actie komen tijdens dit evenement in het Aaltense buitengebied. Net als in de voorgaande jaren vindt ook dit jaar de start en finish plaats bij het Romienendal in Dale.

De organisatie heeft in het fraaie buitengebied een prachtige, selectieve ronde uitgezet. De ongedwongen sfeer, een fraai start- en finish-arena en grote publieke belangstelling vormen de succesvolle ingrediënten van dit evenement, waar menigeen al reikhalzend naar uitkijkt. Nieuw is het feit dat er dit jaar ook voor de wandelaars elke zaterdag een  verschillende route is uitgezet van 10 kilometer in het fraaie buitengebied van Dale. Er kan gestart worden tussen 12.00 uur en 12.30 uur.

Om 13.00 uur start het hardloopprogramma en gaan de jongste talenten tot en met 9 jaar van start voor hun hardwedstrijd over 1 kilometer. Het is een afwisselend en pittig parcours in de achtertuin van het Romienendal. Het talrijke publiek kan de lopers en loopsters goed volgen en zullen de dappere strijders ongetwijfeld met applaus begroeten. Hierna is het de beurt voor de kids tot en met 15 jaar, die dezelfde ronde afleggen, maar dan 2 maal en dit is een flinke kluif.

Tenslotte maken de Senioren hun opwachting en zij moeten een parcours met een lengte van 5 kilometer afleggen. Vanaf de start gaan de atleten en atletes  in een lint in de richting van de Aladnaweg en dan begint de wedstrijd pas echt. Langs sloten, over heuvels, via zandpaden en een klein stukje asfalt gaat het in de richting van de mogelijke scherprechter: de Robert Gesinkbult. Ook daarna blijft het parcours erg selectief tot aan de finish in de Romienendal-arena. De deelnemers kunnen kiezen om het rondje 1 of 2 keer af te leggen. De wedstrijd over 5 en 10 kilometer start om 13.30 uur. 

Naast heel veel AVA-janen worden er ook verschillende regionale toppers aan de start verwacht. Het beloofd dus weer een prachtig sportevenement te worden. Voorinschrijving voor de Boekeldercrosscompetitie is vanaf heden mogelijk via de site : www.ava70.nl. Maar ook op de wedstrijddag zelf kan er vanaf 11.30 uur worden ingeschreven, bij het Romienendal, Aladnaweg 3, 7122 RN Aalten. Voor de jeugd en de wandelaars bedragen de kosten 3,50 euro per keer, terwijl de Senioren 7,00 euro betalen.

Bij de jeugd zijn er prijzen voor de nummers 1, 2 en 3 per afstand en daarnaast zijn er ook prijzen per leeftijdscategorie. Bij de senioren zijn er geldprijzen per afstand. De prijzen worden bepaald aan de hand van het eindklassement. Om voor het eindklassement en een mooie herinnering in aanmerking te komen, moet er aan minimaal 3 wedstrijden worden deelgenomen. 

Klik op de link voor meer informatie 

informatie

inschrijven

deelnemers

site organisatie

Foto's van de Devil's Trail in Berg en Dal

Jos Haagen aan kop van een groepje op de 22 kilometer

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

deel 1

deel 2

deel 3

deel 4

deel 5

deel 6

uitslagen

site organisatie

Uitslagen van de 40e halve marathon in Doetinchem

Lisa te Molder, winnares op de halve marathon

Klik op de link voor de uitslagen

1 kilometer t/m 9 jaar

1 kilometer t/m 11 jaar

2.5 kilometer

7.5 kilometer

15 kilometer

halve marathon

site organisatie

De beer is verslagen!

Met onder andere Angelique Vrijdag, Eric Hoogerbrug, Andre Bleumink, Rik Delsing en Lars Hoogerbrug

Beren op de weg zien… De huid niet verkopen voor de beer geschoten is…. de beer is los…. Zomaar wat spreekwoorden over beren die allemaal gemeenschappelijk hebben dat een beer niet onderschat moet worden. Dat bleek afgelopen weekend dan ook zeker waar tijdens de Bear trail, net over de grens bij Vaals.

Ergens in het begin van het jaar kwam het idee om op zoek te gaan naar een flinke uitdaging waar we met een aantal mensen uit de “Lekker buitenspelen’ appgroep samen naar toe konden werken. Na wat zoeken kwamen we bij de Beartrail terecht. Een prachtig gebied met flinke heuvels, gecombineerd met een afstand die op zich al indrukwekkend is. Toen ik de gpx in Komoot inlaadde kreeg ik zelfs als opmerking dat de meeste mensen deze route in twee of drie dagen doen…. Samen met Angelique, Rik, Lars, Eric, Wouter en Jeroen schreef ik me in voor de 58 km. Henrie ging zelfs voor de 83 km.

Het schema dat ik bedacht had bestond uit de gewone doordeweekse looptrainingen, aangevuld met krachttraining om de heuvels aan te kunnen. 1500 hoogtemeters op 58 km is namelijk niet echt kinderachtig. De duurlopen in het weekend zouden dus ook vooral in heuvelig gebied gelopen moeten worden om een beetje goed voorbereid te zijn. Vol goede moed begonnen we aan het schema en het mooie weer deze zomer maakte de weekend duurlopen tot een feestje.

Maar zoals Mike Tyson zei: Iedereen heeft een plan tot je een klap in je gezicht krijgt. Ineens kreeg ik een acute netvliesloslating en moest ik geopereerd worden om niet volledig blind te worden. Gelukkig verliep die operatie uiteindelijk helemaal goed, maar ik was ruim vier weken uitgeschakeld qua rennen. Ondanks dat ik tijdelijk na de operatie bijna niets zag mocht en kon ik als een blindemannetje op de lopende band (omhoog) speedhiken en op de hometrainer fietsen om de conditie en mijn geestelijke gezondheid ook op peil te houden . Toen de specialist me eindelijk een OK gaf om weer te rennen en aangaf dat ik eigenlijk alles weer mocht doen was het toch even spannend: zou het trailrunnen überhaupt nog lukken?

Tot mijn grote opluchting bleek ik uiteindelijk net zo goed te zien als voor mijn operatie en bleek ook het rennen over mijn favoriete kleine paadjes geen probleem. Een pak van mijn hart, maar zou het dan misschien ook mogelijk zijn om op tijd in vorm te komen voor de Beartrail? Je moet jezelf blijven uitdagen immers… Na de eerste stevige duurloop kreeg ik er toch weer vertrouwen in, ik kon al snel weer aanhaken bij mijn loopmaatjes met de weekend duurlopen. Die hadden ondertussen natuurlijk ook niet stilgezeten en keurig hun lange duurlopen afgewerkt.

Na weken training was het dan eindelijk zo ver. Vrijdags vertrokken we naar het huisje op de camping in de buurt. Met een start om acht uur ’s morgens voor ons (en voor Henrie zelfs om zes uur) was ’s morgens vertrekken geen optie. Lars was er zelfs al een hele week met vrouw en kinderen. ’s Middags eerst het startnummer ophalen en vervolgens met zijn allen uit eten in het restaurant van de camping. Heerlijk gegeten en gedronken voor een heel schappelijke prijs. Er zijn slechtere manieren om je voor te bereiden…

’s Nachts werd ik al een keer wakker doordat er een enorme bui op het dak kletterde en ’s ochtends bij het ontbijt was de conclusie dan ook unaniem dat het een regenjasjesdag zou worden. Niet alleen veel regen, maar ook best veel wind. Qua temperatuur kon een korte broek nog wel. Voor de start kon je nog even schuilen in de tent waar de startnummers uitgereikt werden en die stond dan ook bomvol tot een minuut voor de start. Maar uiteindelijk konden we er niet aan ontkomen en moest er gestart worden. Gelukkig werd het net licht dus kon het hoofdlampje in de tas blijven.

We vonden met ons groepje al snel de plek waar we hoorden, in de achterhoede dus… Voor ons zagen we in het ochtendgloren een lang lint van lopers die zich uitstrekte door de heuvels. Ons idee was om alles wat maar een beetje omhoog ging te hiken en daar mee waren we niet de enige deelnemers. De Limburgse paadjes lagen er bij zoals ik verwachtte, glibberig van de pratsj en vol met keien en boomwortels. Dat kon wel eens een pittig dagje worden. De stokken kwamen in ieder geval goed van pas.

Na een paar kilometer was Rik al helemaal overtuigd van het nut van zijn leenstokken en steeg het vertrouwen. Na een tijd met de groep gezamenlijk gelopen te hebben bleek dat Wouter en Jeroen beduidend sneller waren, die gingen in hun eigen tempo verder. We ploeterden rustig door, de ene heuvel na de andere achter ons latend. De Limburgse pratsj zorgde voor wat uitglijers waardoor ongeveer iedereen een modderig achterwerk had. Maar het moreel was hoog, we gingen ons niet door het weer laten verslaan.

Bij 19 kilometer was de afslag voor de 38 km route, een psychologisch punt voor Rik en Eric die beide van tevoren nog niet zeker waren wat ze gingen doen. Wat lichte sociale druk uit de groep en een hoop karakter van beide mannen zorgde ervoor dat ze allebei hun route zonder twijfels vervolgden. We gingen volledig voor de volle 58 kilometers. Angelique, de enige dame in het gezelschap, hoefden we het niet eens te vragen. Het was immers haar idee om een grote uitdaging te doen dus die ging sowieso door. En Lars, de jongste van het gezelschap, liep de hele weg al te flierefluiten. Het leek er op dat hij vooral mee was om zijn vader Eric te zien lijden.

Zo ongeveer iedere 12 kilometer werden we onthaald door een uitgebreide verzorgingspost. Enthousiaste vrijwilligers schonken onze bekers en softflasks vol met cola, we kregen rijstevlaai, cake, winegums en van allerlei lekkers voorgeschoteld. Toch iedere keer even een moment waarop je weer energie en ook moed verzameld om het volgende stuk aan te vallen. En dat was hard nodig want het weer werd gaandeweg echt bar en boos.

Storm Benjamin had dan wel officieel opgegeven, maar er was nog wel een soort van Benjamini. Keiharde wind en slagregens geselden ons gewoon op de stukken waar we in meer open gebied liepen. In het bos hadden we er minder last van, maar de gierende wind door de bomen klonk gewoon onheilspellend. Hardloopregenjassen zijn best duur als je een beetje kwaliteit wilt hebben, maar ze bewezen nu hun waarde dubbel en dwars. Heel af en toe kon de capuchon af, maar dat was even vaak maar van korte duur.

Het mooie landschap ging helaas vaak schuil in de regen en, omdat ik als brildrager ook maar veel iets naar beneden keek om minder spetters op de bril te krijgen, ik heb helaas meer van de grond gezien dan van de omgeving. Een goede reden om nog een keer terug te gaan, maar dan in de zomer of zo… Het laatste derde deel begon bij mij de fut een beetje op te raken, waarschijnlijk toch doordat ik een maand specifieke training gemist had. Naar beneden ging het nogal en omhoog hiken eigenlijk ook wel maar de stukken waar je eigenlijk goed door zou moeten kunnen rennen gingen bij mij steeds minder. De rest van de groep had het ook niet altijd even makkelijk, maar we wisten elkaar er doorheen te slepen.

Wat ook hielp was het feit dat het weer drukker werd op het parcours. Dat zorgde in ieder geval voor wat afleiding. Al kort na het 34 kilometer punt werden we tot onze verassing al ingehaald door 80 km lopers en niet veel later zelfs ook door 100 km lopers. Die waren twee uur voor ons gestart…. Ongelofelijk wat die mannen konden rennen, zelfs op stukken waar wij alleen maar konden hiken…. Maar aan de andere kant werden we eigenlijk door geen enkele 60 km loper meer ingehaald. Het laatste stuk werd het zelfs nog druk op de smalle paadjes. met inhalers van allerlei kortere afstanden. Het maakte ons eigenlijk ook niet uit, we gingen immers voor onze eigen prestatie en de meeste tijd voor ons geld.

De laatste vijf kilometer leek het wel alsof de organisatie nog wat extra gaten in de paden gemaakt had met extra water en modder, waarschijnlijk om zeker te weten dat ook de lopers van de korte afstanden niet met droge voeten over zouden komen. Net voor de finish was het slechte weer eindelijk op en dreigde er nog bijna een zonnetje door te breken. Maar toen hoefden we nog maar een kilometer… Wel leverde het voldoende oppepper voor iedereen om in ieder geval met een glimlach over de streep te komen. We hadden het weer gered met zijn allen, de beer was geschoten! Op naar het volgende avontuur!

Andre Bleumink

Verslag en uitslagen van de 50e Marathon van Amsterdam

Luuk te Brake, Erwin Wamelink en Sam te Haar

Geoffrey Toroitich Kipchumba heeft de 50ste marathon van Amsterdam gewonnen. De Keniaan (25) vestigde in zijn derde marathon in 2.03.30 een parcoursrecord. Dat stond sinds 2021 met 2.03.36 op naam van Tamirat Tola. Kipchumba stapte vorig jaar in Londen uit en werd dit jaar in 2.05.46 zesde in Tokio. Hij demarreerde in Amsterdam  na 36 km uit een kopgroep van nog maar drie atleten en liep vervolgens solo naar de eindstreep. De winnaar van vorig jaar, de Ethiopiër Tsegaye Getachew, moest genoegen nemen  met de tweede plaats. Hij bleef op ruime afstand van de winnaar zijn landgenoot Getaneh Molla in de eindsprint voor. 

Bij de vrouwen ging de winst naar Anyalem Desta. De 21-jarige Ethiopische atlete liep met haar winnende 2.17.37 de derde tijd ooit. Het parcoursrecord van 2.17.20 bleef net buiten bereik. Khalid Choukoud (39) eiste in 2.08.00, zijn tweede tijd ooit, al voor de vierde keer de Nederlandse titel voor zich op.

Bij de vrouwen veroverde Anne Luijten, die al haar derde marathon van het jaar liep, in 2.28.28 voor het derde jaar op rij de titel. Nieuwkomer Mikky Keetels liep halverwege verrassend aan kop, maar was iets te hard van stapel gelopen. Zij viel achter Jill Holterman terug naar de derde plek, maar dook met 2.31.23 wel ruim onder haar persoonlijk record. 

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren:

Halve Marathon: Sander Bolink 1:23.23, Sem Ruwhof 1:42.39, Isa Rave 1:44.15, Tonnie Rave 2:01.37, Esther Rave 2:14.25, Nove Rave 2:14.26

Marathon: Twan ter Horst 2:29.44, Erwin Nieuwboer 2:36.30, Koen Hoornenborg 2:43.58, Luuk te Brake 2:49.50, Stijn ter Haar 2:50.13, Renee Nieuwboer 3:21.48, Erwin Wamelink 3:33.05, Sam ter Haar 3:36.07, Michel Wijnroks 3:45.33, Nout Heusinkveld 3:50.06

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Verslag van de 28e Teutolauf in Lengerich(D)

Henk, Ingrid, Linda, Theo en Siep

Teutolauf - Een prachtige dag met de club

 Wat een dag. We hadden er zin in vanaf het moment dat we vertrokken. Eerst werden alle “medische dossiers” nog even doorgenomen: hier en daar wat pijntjes en klachten, maar de stemming zat er meteen goed in. De rit naar Lengerich (uiteraard de juiste Lengerich) vloog voorbij dankzij de gezellige gesprekken onderweg. Bij aankomst werden de startnummers opgehaald, gevolgd door een kop koffie met gebak voor de liefhebbers. Daarna maakten we ons klaar voor de start. Het weer werkte perfect mee. Een mooi zonnetje, niet te warm en niet te koud, precies goed om te lopen. De omgeving was schitterend, met glooiende heuvels en frisse buitenlucht. Wat wil je nog meer? De AVA’janen van de lange afstand, 29 kilometer, waren al onderweg. Daarna waren wij aan de beurt. Eerst nog even de vele bekenden de hand geschud en iedereen succes gewenst.

Rustig beginnen, niet te hard en niet te langzaam. De krachten goed verdelen over de afstand. Al snel bleek weer dat een bult oprennen niet bepaald mijn specialiteit is. Meer bulten trainen zou geen kwaad kunnen. De benen hadden er al snel genoeg van, maar goed, dat hoort erbij. En dan is daar natuurlijk onze diesel Theo, die mij en velen met mij telkens weer versteld doet staan. Met zijn vaste tempo kachelt hij rustig de heuvel op, geen moment gewandeld, gewoon doorgaan. Na een tijdje met Linda te hebben opgelopen, moest ik halverwege de bult ook van haar afscheid nemen. Soms wil het rennen wel eens haperen door wedstrijdspanning, maar dat speelde vandaag geen enkele rol. Ze liep ontspannen en zichtbaar genietend. Vlak daarachter kwamen Ingrid en Henk, die ook een prachtige dag hadden. Ze liepen lekker door, maar namen tegelijk de tijd om foto’s te maken.

Wat dit soort dagen zo bijzonder maakt, is de sfeer binnen de groep. Iedereen liep op zijn eigen tempo, maar toch met elkaar. Tussendoor gewoon genieten van de omgeving en de natuur. Na de finish even de hoogte- en dieptepunten doornemen en daarna door naar de douche. We zouden nog uit eten gaan, dus dan moesten we wel even fris ruiken. Links en rechts een beetje lokollie, en gaan. De keuze viel op Münster en dat bleek een schot in de roos. We vonden een romantisch restaurantje en hebben er heerlijk gegeten. Een perfecte afsluiting van een geslaagde dag. Dat is wat dit zo mooi maakt: mooie mensen, humor, gezelligheid en samen iets doen.

Siep van Schepen

Uitslagen van de 28e Teutolauf in Lengerich(D)

Een afvaardiging van AVA'70 bij de laatste editie van de Teutolauf

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren

12.2 kilometer: Theo Stronks 1:14.02, Linda Scholten 1:14.03, Siep van Schepen 1:14.14, Marieke ter Beeke 1:22.33, Sandra Wassink 1:23.33, Henk Lammers 1:24.02, Ingrid van Zolingen 1:24.04, Linda Demkes 1:24.06, Paul Stortelder 1:24.07, Gert Tolkamp 1:27.02, Dick Lubbers 1:29.12

29.0 kilometer: Gerrit Dijkslag 2:32.23, Walter Vaags 3:12.41, Jannelien Magis 3:22.43, Raymond Bohm 3:22.43

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Voorbeschouwing 45e Boekeldercross in Aalten

1 - 8 - 15 en 22 november 2025

De eerste donkere windstille dagen zijn weer aangebroken. De Dunkelflaute ligt over het land. De Amerikaanse eiken kleuren prachtig rood en in het Aaltense Goor lopen de sloten weer langzaam vol. Dit alles betekent dat het vier wekelijkse cross evenement in het Aaltense Dale er weer aan staat te komen. Een 5 km rondje over gras, onverharde paden, slootkanten, een klein stuk genadeloos asfalt en enkele pittige kuitenbijters bult op. Het is niet voor niets dat in deze contreien ook de jaarlijkse 15km 7-bultenloop georganiseerd wordt.

De tijden die hier gelopen worden zijn niet alleen afhankelijk van de conditie van de loper maar ook volledig afhankelijk van de weersomstandigheden. De ene keer zijn de zandpaden te vergelijken met verharde boulevards maar wanneer het een paar dagen geregend heeft kan het ook zijn dat je enkeldiep in de modder zakt en de 90 graden bochtjes veranderen in hoopjes over elkaar tuimelende hardlopers.

Zo kan net zoals bij de Formule 1 de keuze van het rubber onder de schoenen bepalend zijn en menig hardloper laat zich op het laatste moment nog verleiden tot de aanschaf van het juiste schoeisel terwijl elke zichzelf respecterende hardloper weet dat dit nooit verstandig is. Maar het spreekt voor zich dat al dagen voor de eerste start het parcours proef gelopen wordt, er over en weer wordt getelefoneerd en in de appgroepen wordt besproken.

Het deelname veld is internationaal en ook over regionaal. Zo komt vanuit Doornenburg de broodloper bij de M60 klasse Frank van der Wal ingevlogen. Deze zal zich op zwaarste afstand meten met de lokale hardlooplegende Henk Mengers die onlangs nog 48m op de 10 kilometer liep bij de Coesfelder Citylauf.

Ik tel momenteel maar liefst 24 deelnemers van onze Duitse sportvrienden uit Lowick. En mocht je denken dat dit een leuk clubje recreanten is, dan ben je op het verkeerde been gezet. Elke week vliegen de atleten uit over heel Duitsland om zich te meten met de landelijke top. Of het nu Hamburg, Berlijn of Düsseldorf is, Lowick is aanwezig. Dat ze dan met zo’n sterke delegatie in Aalten aan de start staan zegt genoeg over de uitstraling van deze cross en over de inzet van onze Duitse vrienden.

Maar ook de lokale hardloopclubs en loopgroepen zijn van de partij. Zandlopers, Avajanen, de Aaltense Runners, team Monasso, team Rave en ga maar door.

Een nieuw fenomeen zijn de familieteams: hele gezinnen die proberen podiumplekken veilig te stellen. Zo is het kroost van Annemarie en Robert Arentsen al duftig in training en zijn zelfs de eerste wedstrijdkilometers op de 5km al gemaakt door Luuk en Sophie. Maar ook Niek van Zijl is volop in training, opgejaagd door dochter Lotte zie je ze nu al regelmatig het parcours van de cross verkennen. 

Maar natuurlijk is het ook leuk voor de niet competitieve hardloper om mee te lopen bij deze cross. Het Daalse landschap biedt prachtige vergezichten en mooie paden en boomtunnels. De altijd commerciële club aan de dodemanskruising heeft hier handig op ingespeeld door nu ook een prachtige 10km wandeling aan te bieden. Voor het luttele bedrag van €3,50 krijg je een geweldige route voorgeschoteld door dit sublieme herfstlandschap.

Zelf hoop ik dit jaar de degens weer te kunnen kruisen in de bejaardenklasse. Daar waar Roland Saalmink mij vorig jaar nog met gemak van de eerste plek kon afhouden ben ik benieuwd hoe de verschillen dit jaar liggen. Of komt een andere outsider ons dit jaar het leven zuur maken? Ik heb in elk geval de ambitie om voor het eerst onder de 20 minuten te duiken op dit ambitieuze parcours. Over 14 dagen weten we of dit teveel gevraagd is of niet.

Tot dan allemaal!

Hans Monasso

AVA`70 schenkt goed gevulde bigshoppers aan de voedselbank

De overhandiging van de bigshoppers aan de vrijwilligers van de voedselbank

Het is al een aantal jaren een goede traditie dat AVA`70 een gedeelte van de opbrengst van het inschrijfgeld van de GUV Businessrun, een wedstrijdonderdeel van de Gerard Tebroke Memorial Loop, beschikbaar stelt aan een goed doel. Voorwaarde daarbij is dat de stichting of instantie afkomstig is uit de gemeente Aalten of de directe omgeving. Dit jaar viel de keuze op de Voedselbank en dan speciaal voor de gezinnen uit Aalten en Dinxperlo die hiervan gebruik maken. Het bestuur van AVA`70 stond volledig achter de gift aan de voedselbank en dat bleek uit het feit dat ze besloten om nog een extra bijdrage uit de verenigingskas beschikbaar te stellen.

De organisatie van de GTM-loop nam contact op met trouwe sponsor Jorrick Wubbels, eigenaar van Spar Bredevoort, om mee te denken over de inhoudelijke samenstelling van de bigshoppers. Het bleek een goede zet te zijn, want de Spar levert regelmatig producten aan de Voedselbank en Wubbels weet dan ook als geen ander welke producten wenselijk zijn. Hij stelde met het beschikbare geld een mooi en heel ruim pakket met verschillende artikelen samen en het was gelijk al wel duidelijk dat Jorrick besloten had om zelf ook nog een flinke sponsorbijdrage te leveren. De bigshoppers werd gevuld met o.a. ranja, macaroni, jam, beschuit, kruidnoten, blik soep, koekjes, nasi mix, rijst, chips en nog verschillende andere producten. In totaal stonden er in het clubhuis van AVA`70 40 bigshoppers klaar, die allemaal tot de rand toe gevuld waren.

Op donderdag 16 oktober jl. vond de overhandiging plaats en hiervoor waren Diny Scheuter, coördinator van Aalten en René ter Beek van het uitgiftepunt in Dinxperlo uitgenodigd. Ze werden onder het genot van een koffie bijgepraat over de totstandkoming van de bigshoppers voor de Aaltense en Dinxperlose gezinnen die gebruik maken van de Voedselbank. Ze toonden zich blij verrast over de gift en waren nog meer verrast toen ze de volle boodschappentassen in ontvangst namen.

Diny Scheuter is al vanaf 2005 betrokken bij de Voedselbank en gaf aan dat ze in de loop van de jaren de maatschappelijke betrokkenheid in de gemeente altijd heeft gevoeld en ook René merkt dit overduidelijk in Dinxperlo. Ze zijn ook erg blij dat AVA`70 een steentje bij wil dragen voor de gezinnen uit de gemeente die een steuntje in de rug goed kunnen gebruiken. Met een bomvolle auto vertrokken beide vrijwilligers van de Voedselbank huiswaarts om de volgende dag 40 gezinnen aangenaam te verrassen met een waardevolle attentie in de vorm van een goed gevulde bigshopper! (FR)      

Mijn eerste marathonavontuur in Essen(D)

Marcel wordt gefeliciteerd door Nicole

Steeds meer hardlopers in mijn omgeving hebben een marathon gelopen. Lang heb ik gedacht, dat is niets voor mij. Maar met het verstrijken van de jaren begon het toch steeds meer te kriebelen. Buurman Henk zei steeds: “Gezien je gezinssituatie zou ik nog een paar jaar wachten.”  Maar Nicole zei: “Als je echt wil, dan moet je het doen.” Vaak heb ik met kantoorgenoot Rinke over een marathon gesproken. Hij stelde me de vraag: “Denk je dat je een marathon kunt lopen?” Hierop was mijn overtuigende antwoord: “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.”

Steeds als ik bij anderen zag hoe de voorbereiding voor Rotterdam verliep, had ik daar niet veel vertrouwen in: te vaak, te veel kilometers, en in de winter ben ik vaak net niet fit. Dit gaat mijn lijf en gezin niet volhouden. Dit voorjaar had Rinke het over de Landschapsmarathon in Winterswijk en dat leek me wel wat, kleinschalig, en aan het eind van de zomer. Perfect! Ik was nog herstellend van een blessure na de Zevenheuvelentrail, maar het uitbouwen van de kilometers ging prima. Daar dus lekker mee doorgegaan.

Half juli toch maar eens op ChatGPT opgezocht of het mogelijk was om eind september een marathon te lopen in vier uur, met maximaal twee à drie trainingen per week. Zo vriendelijk ChatGPT altijd is, was dit geen enkel probleem. Vandaaruit de lange duurlopen uitgebouwd en steeds rekening gehouden met mijn lijf en gezin. Begin september voel ik me berensterk. Ik ben vier kilo afgevallen. Ik heb geen noemenswaardige blessures gehad en Nicole zegt zelfs dat ze er niet veel van hebben gemerkt dat ik meer heb getraind.

De Kramprun gaat als een speer. Nu nog taperen, en dan kunnen we. Oeps een verkoudheidje, geen probleem. We hebben nog twee weken. Steeds heb ik het vertrouwen dat ik het kan lopen. Maar eigenlijk voel ik nog steeds ziek. Een dag voor de landschapsmarathon komt Gerdie met de opmerking: “Wie hou je nu voor de gek?” Inderdaad ik word al moe van de gedachten om 5 km te lopen voor de sponsorloop laat staan een marathon. Wat te doen met al die trainingsarbeid, ik ben al zover gekomen…. Kan ik ergens in oktober een andere marathon lopen? Eindhoven, Amsterdam, Zeeland, allemaal vol. In Duitsland is op 12 oktober een marathon in Essen. Dat is maar een uur rijden en ik kan me ook nog inschrijven.

Zondag 12 oktober op tijd naar Essen. Wel een beetje aan de vroege kant. Gelukkig maar, ik kan nog naar de wc. Maar anderhalf uur later en een kwartier voor de start staan er twee enorme rijen voor de toiletten. Omdat ik me lang niet zo fit voel als een maand eerder, heb ik het plan laten varen om binnen vier uur te finishen. Maar kilometer twee loop ik al aan de snelle kant. Kilometer voor kilometer zit ik steeds op het schema van vier uur. Het koolhydraat stapelen lijkt te zijn gelukt. Ik heb geen honger als het tijd is voor het eerste gelletje. Heel erg lekker gaat het niet. Ik twijfel, loop ik toch niet te hard, en komt dadelijk de man met de hamer?

Bij het 20 kilometer punt staan Nicole, Riv, Lune en Damian. Daar had ik ze nog niet verwacht. Erg fijn! Lune rent nog een paar honderd meter met me mee. Op het halve marathon punt ik zit op twee uur en een paar seconden, Dat is niet gek. Maar het ging lang niet zo lekker als een training samen met buurman Henk. Na elke drinkpost, publiek of heuveltje moet ik me herpakken. Terug naar de rustige, diepe neusademhaling, zoals een schaatser met de armen op de rug. Mijn lijf wordt weer rustiger, mijn hartslag zakt. Ik kom eindelijk meer in de flow, het sporthorloge, drinkpost en gelletje, dit gaat lekker. Daar is de 30 kilometer, nog 10 te gaan. Maar dat klopt niet. Het zijn er nog 12. Deze fout blijf ik maken.

Onderweg is er publiek met borden waarop staat: Dein stärkster Muskel ist dein Wille! Aan het begin dacht ik nog leuk zo’n bord. Nu begin ik deze borden echt nodig te hebben. Soms dwaal ik in gedachten af en begin mezelf de put in te praten. Dein größter Gegner ist dein Geist! Kop op, je bent zo ver gekomen. Wat moet je er allemaal voor doen om weer op dit punt te komen. Maanden trainen, gezond eten en drinken, voldoende slaap. 38 kilometer hardlopen. Niet echt een punt waarop je binnenkort weer terechtkomt. Dus doorlopen! Nog maar twee… eh, vier kilometer. De pacers van vier uur komen in zicht. Kilometer voor kilometer loop ik in. Op 25 meter na ben ik bij de pacers. Maar ik kan niet aanpikken, toch net iets te veel gegeven, en ik moet ze laten gaan. Ik kan de snelheid gelukkig nog redelijk volhouden.

700 meter voor de finish….. eindelijk Lune en Damian, dit heb ik nodig. Het moet uit mijn tenen komen. Ik zie de finish links van me, het 500-meterpunt, oei zover nog. Aan het eind nog drie haakse bochten en dan 200 meter recht naar de streep. Wat een ongelooflijk eind. Nicole en Riv nog een slap high-five-je. Eindelijk de finish. Ik hoor de speaker in het Nederlands mijn naam en tijd roepen – “Marcel Mateman van Ava’70 – 4:00:17.” Het kan me allemaal gestolen worden. Alles doet pijn. Ik kan bijna niet op mijn benen staan. Iso, cola en alcoholvrij bier. Ik proost met een andere deelnemer. Pff… dit noemen ze dus leeg. Nicole geeft me een shirt met Marathon Essen - I did it!  Ik moet een traantje wegpinken…..

Marcel Mateman

Uitslagen van de Herfstloop in Enschede

Wim Brinkman (rechts) en Bram van Polen

De Herfstloop Twente is een recreatieve loop door het buitengebied nabij het Rutbeek (Enschede). Voor iedere loper is wel een geschikte afstand te vinden. Het is een van de oudste nog bestaande lopen van (Oost) Nederland en wordt sinds 1976 georganiseerd door Atletiek Club TION uit Enschede. In bijna 50 jaar tijd hebben diverse regionale, nationale toppers en zelfs olympische atleten meegedaan en zij weten nog steeds hun weg naar Enschede te vinden. Daarmee is de Herfstloop Twente een unieke loop in (Oost) Nederland.

Deelnemers en bezoekers waarderen de professionele en informele sfeer waarin deze loop wordt georganiseerd. Dit blijkt ook uit de deelnemersenquête waarin onze deelnemers de Herfstloop Twente steevast met het cijfer 8 waarderen.

Klik op de link voor alle uitslagen:

uitslagen

site organisatie

Uitslagen van de 31e Citylauf in Coesfeld

Mooie 3e plaats voor Henk Mengers in zijn leeftijdsklasse

Klik op de link voor de uitslagen

5 kilometer

10 kilometer

site organisatie

Berg Run in Winterswijk is afgelast

De start van de 7.6 kilometer bij een vorige editie

Tot onze grote spijt heeft de organisatie van de Bergrun Winterswijk moeten besluiten om de editie van 12 oktober 2025 af te gelasten. Het aantal voorinschrijvingen blijft dit jaar achter bij de verwachting, waardoor de logistieke en organisatorische inzet niet in verhouding staat tot het deelnemersaantal. Na zorgvuldige afweging is daarom besloten om de loop dit jaar niet door te laten gaan. Deelnemers die zich al hadden ingeschreven, ontvangen hun inschrijfgeld volledig terug binnen twee weken.

De organisatie kijkt vooruit naar 2026, waarin hopelijk wél de feestelijke 20e editie van de Bergrun Winterswijk kan plaatsvinden. “Het is een moeilijke beslissing, maar we willen de kwaliteit en beleving waar de Bergrun om bekend staat kunnen garanderen. We hopen volgend jaar alle lopers en supporters weer te verwelkomen,” aldus de organisatie. Blijf op de hoogte via onze website en sociale media voor nieuws over de volgende editie. Bergrun Winterswijk – samen naar de top, volgend jaar weer! (bron)

Verslag van de ledenvergadering van AVA'70

De tekening van de verbouwing

AVA’70 kiest voor flinke uitbreiding van het clubhuis

Dat je met een goed, duidelijk, helder en voor iedereen begrijpelijk beleid onnoemelijk veel goodwill én stemmen kunt krijgen, bleek 9 oktober jl. bij de extra ledenvergadering van AVA`70. Om even voor half 9 zat het clubhuis al ramvol en voor de laatkomers restte er slechts nog een plekje op de sta-tribune. De grote opkomst is al jaren een bijzonder feit, ongeacht het programma. Het is vooral de gezelligheid, die de dravers van jong tot oud naar de kantine lokt. Voorzitter Arja te Brake krijgt om 20.38 uur de zaal stil en dat is al een prestatie op zich. Ze geeft aan dat het de bedoeling is bij deze extra ledenvergadering dat de agenda in een soepele vaart in snel tempo wordt afgewerkt en met deze uitspraak scoor je natuurlijk bij het hardlooppubliek al direct punten.

Als eerste krijgt Geert “Bob de Bouwer” Zweerink het woord. Het veruit handigste bestuurslid tovert op het scherm de naderende verbouwingsplannen aan en de schetstekening ziet er al kleurrijk en stijlvol uit. Bouwtekenaar Henrie Drenthel heeft er wat moois van weten te maken en het is de bedoeling om met een aantal sponsorbedrijven en eigen mensen de uitvoering te bewerkstelligen vanaf begin 2026.

Maar het geheel moet natuurlijk wel betaald worden en nieuwbakken penningmeester Henk ter Beest legde klip en klaar uit dat het met de financiering zeker wel goed zou komen. Financiële adviseurs hadden tijdens een meedenkronde aangegeven, dat AVA`70 tot de weinige verenigingen behoort, waar er sprake is van een vorstelijk eigen vermogen. Uiteraard voelde je gelijk al de trots in de zaal opzwellen: “dat hebben we met elkaar dan toch maar mooi gefikst!” En zo is het ook gewoon….. Met een lening die prima en verantwoord te overzien is en een subsidieaanvraag bleek de financiële onderbouwing dusdanig dat er met een gerust hart een klap op kon worden gegeven en zo geschiedde dan ook. De volle 100%-score en een daverend applaus, zorgde voor een glimlach bij Euro-Henkie en de overige bestuursleden.

En omdat de meeste kopstukken toch aanwezig waren op deze avond, werd er gelijk ook maar het voorstel gedaan om de statuten te wijzigen en in een modern jasje te steken. Na 32 jaar is dit natuurlijk ook geen overbodige luxe, zoals Secretaris Annemarie Arentsen toegaf. De aanpassingen zullen overigens niet schokkend zijn, maar beschermen de club in de toekomst wel tegen ongewenste situaties en daar is natuurlijk niemand dol op.

De sfeer in de zaal werd verder vergroot toen de organisatie van de Jubileumloop in de personen van Mick Wagener en Julia Roos verslag deden van het verloop van de dag. Veel deelname, gezellige sfeer en een prachtige opbrengst van de activiteit. Maar liefst 3447,95 euro vloeide er in het laadje van de penningmeester en dit fraaie bedrag zal ten goede komen aan de verbouw van het clubhuis. Tuurlijk applaus voor dit mooie bedrag, dat deze activiteit heeft opgebracht.

Terwijl achter de bar het sap al werd klaargezet en de chips in schalen en de nootjes in bakjes werd gedaan, kreeg Joppe Roos ook nog even het woord. Hij vertelde dat de website op dit moment een enorme gedaantewisseling ondergaat en op korte termijn actief zal worden. Beter en vooral mooier, zijn de steekwoorden en ook deze korte, maar duidelijke uiteenzetting kreeg de handen op elkaar van het trouwe publiek.

Voorzitter Arja had zoals altijd het laatste woord. Ze bedankte de aanwezigen voor de aanwezigheid en zeker ook voor de inbreng en het meedenken. AVA`70 staat voor een nieuwe uitdaging en dat gegeven biedt vooral kansen die gepakt zullen worden om de club op een goede en verantwoorde manier klaar te maken voor de toekomst. “Een leven lang AVA`70” is hierbij dan ook de nieuwe slogan! (FR)

AVA`70 casht recordbedrag bij Rabo clubsupport

De groepsfoto met de ontvangen cheque

“Als vereniging zijn we druk bezig met nieuwe ideeën en mooie plannen. We verbinden doelgroepen en proberen maatschappelijk betrokken (er) te worden, te zijn en te blijven. Voor leden, vrijwilligers en vrienden van de club. We gaan voor een leven lang AVA`70.

Dat kan niet zonder hulp en steun. Nieuwe faciliteiten, trainingsmaterialen  en methodes zijn nodig om onze club toekomstbestendig te maken. We willen bewegen toegankelijk maken voor iedereen, ongeacht wie je bent. Steun ons in de reis naar inclusief sporten, in een veilige omgeving en maatschappelijke betrokkenheid!”

Met dit thema meldde AVA`70 zich aan voor deelname aan het Rabobank

ClubSupport en gedurende een aantal weken in september van dit jaar kon er gestemd worden op de club. De vereniging kon rekenen op de volle steun van de aanhang en anderen die de club een warm hart toedragen. Er werd flink gestemd op AVA`70 zo is achteraf gebleken en dat is natuurlijk altijd prettig om te ervaren. 

Op dinsdag 7 oktober jl. vond de uitreiking van de cheques aan de deelnemende verenigingen plaats bij Vakantiepark de Twee Bruggen. AVA`70 scoorde tot volle tevredenheid van clubvertegenwoordigers Arja te Brake en Joppe Roos een bedrag van maar liefst €2250,00 en dat is toch weer een aanzienlijk hoger bedrag dan vorig jaar. Het prachtige geldbedrag zal geheel ten goede komen aan het aangegeven thema “Een leven lang AVA`70!”

Nadat de cheque in ontvangst was genomen, werd er vrijwel direct koers gezet richting het eigen clubhuis. Uiteraard om de fraaie opbrengst te vieren, maar ook om nog een schitterende groepsfoto met de cheque te maken. Met deze inzending kan nog een extra bonus worden verdiend. Dus, wie weet?   

AVA`70 wil alle stemmers uiteraard van harte bedanken voor de SUPPORT! (FR)

Björn Demkes is een Ironman

Bjorn Demkes

Ironman Barcelona/Calella 2025

Begin november 2024 schreef Björn zich in voor de Ironman van Barcelona/Calella 2025. Na zijn finish van Challenge Almere in 2023, bleef Björn doortrainen op de schema’s van Evert Scheltinga. Zijn doel besproken met Evert en het consistente trainen ging over naar doelgericht trainen. Alles moest er voor wijken. Ik werd gebombardeerd van vrouw naar personal cook, voedingscoach en vlogger. Helaas is er van die drie niks terechtgekomen. Na 1 week nam Björn ook die taken alweer van mij over. Het trainen werd steeds meer en de fietstrainingen vielen hem vooral zwaar. Tijdens het begin van de trainingen had Björn nog een langdurige enkelblessure. Lopen was er dus de eerste maanden niet bij. Dit werd vervangen door 5 keer in de week zwemmen en 5 keer fietsen in de week. Plus 2 keer in de week krachttraining. Later kreeg Björn een injectie in zijn enkel door de arts. Na zes weken kon hij het lopen gelukkig weer oppakken.

Vanaf mei 2025 werd het zeer serieus allemaal.  Eten, werken, trainen, slapen en trainen met voeding. Geen alcohol meer. Je zag Björn sterk vermageren. Afgetraind in sporttermen. Bij ons in het dorp noemden ze het: buj wal good wies? Björn trok zich er niks van aan en ging gewoon door met zijn doel. Een mooie tijd neerzetten in Barcelona en mogelijk een startbewijs halen voor de wereldkampioenschappen in Hawaii voor oktober 2026. Na alle berekeningen erop losgelaten te hebben, zou een tijd van onder de 9:30 uur hem mogelijk een startbewijs kunnen opleveren. Eerst maar eens zien te finishen. Zware weken van trainingen kwamen eraan en je zag Björn fitter en sterker worden. Weekenden van 10 uur trainen. En weken van 18 uur trainen. We zagen hem niet meer. En als we hem zagen dan was hij of aan het eten, want ja hij moest dan wel 6000 calorieën per dag eten om alles weer aan te vullen, of aan het slapen.

Uiteindelijk was het dan zover. Kris en Loes gingen ook gezellig mee. Zij waren het weekend verantwoordelijk voor de vlogs, want zoals ik in het begin al opschreef nam Björn het na 1 week al van mij over, maar eigenlijk werd ik per direct ontslagen door hem. Gelukkig zijn Kris en Loes er erg handig mee. Vrijdag 3 oktober 2025 met teveel koffers en de fietskoffer op naar Eindhoven. Daar ging het al mis. De fietskoffer was in tussentijd door iemand omgezet naar ruimbagage. Wie had dit gedaan? Björn zelf was de schuldige. Hup extra geld betalen en door. Aangekomen in een prachtig hotel, dichtbij de finishstraat van de Ironman. Dat had ik dan wel mooi geregeld. Meteen vrijdag het startbewijs en de tassen ophalen. Daarna moest Björn zijn fiets in elkaar zetten. Daar kon je beter niet bij zijn, dus dochters en moeders gingen wat anders doen. Zaterdag gingen we heerlijk ontbijten. Björn niet want hij was al dagen wit brood met Nutella aan het eten. Dit had hij van Chat GPT doorgekregen. Wat eet een triatleet voor de Ironman.

Zo jammer, want er was ruime keuze uit het ontbijtbuffet. Daarna ging Björn met wetsuit een stukje in de zee zwemmen. Hij kwam vol zelfvertrouwen uit het water. Het was heerlijk weer en de zee was rustig. Daarna een stukje op de fiets fietsen om te kijken of alle onderdelen goed gemonteerd waren. Niet dat zijn wiel nog loszat. Dit had hij op vakantie namelijk geoefend en daar was hij vergeten zijn voorwiel vast te draaien. Gelukkig goed afgelopen. Tegen 18:30 uur konden de fietsen ingeleverd worden bij het park Ferme. Hier stonden aan het eind van de avond voor ongeveer 14 miljoen aan prachtige fietsen. Gelukkig zat er s’nachts bewaking bij. 

Zondag raceday. De wekker ging om 05:00 uur. Bjorn had redelijk geslapen. Ik daarentegen niet, ik was zenuwachtig voor hem. Björn ging heerlijk alweer wit brood met Nutella eten. Kris, Loes en ik ook. Zoo lekker. Het hotel had wel vanaf 05:00 uur ontbijtbuffet speciaal voor de triatleten, maar nee wij moesten natuurlijk met Björn mee, omdat meneertje vooraan in het startvak wilde starten. We hebben onszelf maar weer weggecijferd. Op weg naar het startvak. Björn had zijn bidonnen gevuld met voeding en zout. Fietspomp mee, wetsuit mee, badmuts en zwembril mee en tas mee met de gewone kleding voor na de wedstrijd. En dan zijn tri-suit aan en gaan. Buiten was het koud en er stond best veel wind.

Bij de start aangekomen ging Bjorn het startvak in om zijn banden van de fiets op te pompen, zijn bidonnen vastmaken, gelletjes te plaatsen, fietsschoenen met elastiekjes vastmaken op de trappers. Toen dat klaar was, trok Bjorn zijn wetsuit vast half aan en liepen we richting de start. Het was best fris en ik was blij dat ik een jas had aangedaan. Bjorn geholpen om de wetsuit dicht te doen. We gaven hem een knuffel en wensten hem een mooie werkdag toe. Het laatste jaar zei Björn vaak tegen mensen dat het gewoon een dag hard werken was een Ironman. Vandaar onze opmerking. Björn stond voor in het startvak. Wij liepen naar de voorkant van het startvak toe en stonden redelijk vooraan bij de zee. De zee was onstuimig en wild. Het ging ook een beetje miezeren. Ik maakte me best zorgen.

Om iets voor 7:55 uur begon het spektakel. Mooie start en muziek zorgden bij Kris, Loes en mijzelf voor kippenvel over het hele lichaam. Erg indrukwekkend en mooi. Bjorn zat in een rolling start vooraan. Kris had ons uitdrukkelijk gezegd om filmpjes te maken en geen foto’s. Dit voor de Vlogs. Wel raar dat achteraf geen filmpje van mij is gebruikt. Je zag de atleten struggelen in de golven. Wat heftig om te zien. We zagen al vrij snel een jetski met daar achterop een atleet uit het water gehaald worden. Gelukkig een roze badmuts. Bjorn had een paarse badmuts op. We liepen over het strand naar de finish van het zwemmen. Bjorn dacht er 1 uur over te doen. Na 59:45 minuten kwam Björn uit het water. Ik kon zien dat hij het zwaar gehad had, want hij kwam lopend uit het water. Normaal komen atleten rennend uit het water.

Op naar deel 2 het fietsen. We konden Björn zien achter de dranghekken. Hij kreeg zijn helm niet goed dicht. Terwijl hij hier zo op geoefend had. Ja eindelijk zagen we hem rennen naar zijn fiets. Wat een snelle wissel zeg. Kris, Loes en ik liepen richting de rotonde. Daar zouden we Björn twee keer kunnen zien. Dit was bij het 90 km punt. Onderweg zag ik Joep Schillemans. Een youtuber/vlogger die ook een ironman onder de 09:00 uur had gedaan. Hij is zeer populair bij de jonge vrouwen, zo ook bij mijn dochters. Ik kende hem niet. Eerst zat hij schijnbaar voor ons in het vliegtuig. Dit omdat de dochters helemaal hysterisch reageerden in het vliegtuig. Joep komt het vliegtuig in. Wie? Oh nee hij komt voor ons te zitten. De hele weg hebben Kris en Loes voor zich gekeken. Durfden niet naar hem te kijken, omdat hij zooo knap is. 

Maar we waren dus onderweg naar het 90 km. punt toen ik Joep met zijn kameraad zag lopen rechts naast ons. Ik zei tegen Loes: kijk eens rechts van jou. Loes keek naar links. Ik weer iets harder nee rechts van jou. Loes keek naar rechts en keek Joep recht in zijn gezicht. Ze durfde weer niks te zeggen. Later toen hij weg was zeiden Loes en Kris heel stoer, als we hem nog een keer tegenkomen dan maken we een foto hoor. We zouden hem nog vaker tegenkomen, maar ze durfden het toch niet aan. Björn kwam op het 90 km punt langsfietsen en zag er goed uit en stak een duimpje omhoog. Gelukkig. Op naar ronde twee.

Wij gingen ondertussen lunchen bij de Mac Donalds. Daarna liepen we vast naar het wisselpunt, want daar zou Björn rond 14:00 uur arriveren. Het werd ondertussen echt wel warm. Voor 14:00 uur kwam Björn bij het wisselpunt aan en hij haalde al rennend met fiets zijn voorganger in. Hij zag er nog steeds fit uit. Fietstijd van 05:00 uur. Wij gingen vast aan de overkant bij het loopparcours staan en daar kwam Björn al aan. Weer een zeer snelle wissel.

Het loopparcours bestond uit drie rondes van 14 km. Het was zeer druk op het loopparcours. Bij ronde twee zou ik een zakje met gelletjes en paracetamol en ibuprofen aangeven, omdat je de pijntjes voor moet blijven. Dit zakje werd zeer gretig aangepakt door Björn. Toen we dit hadden afgeleverd liepen Kris, Loes en ik richting de finish. Het zou nog wel even duren voordat Bjorn kwam. Wat een spektakel in die arena. Gewoon weer een kippenvelmoment.

Het moment is daar, via de livetrack zagen we dat Björn nog 200 meter had te gaan. We zagen hem niet komen, waar bleef hij toch. Zou er wat gebeurd zijn. Iedereen leek ineens op elkaar. Ze hadden ook bijna allemaal hetzelfde pakje aan. Ja daar in de verte kwam Björn aan. Ik kreeg een brok in mijn keel. De speaker riep door de microfoon: Björn Demkes from the Netherlands you are an Ironman. Bjorn rende al juichend over de finish. Björn liep de marathon in 3 uur en 10 minuten. Niet normaal.

Prachtig om te zien. Kris en Loes waren ook onder de indruk. Eindtijd: 09:17:07 uur. Wat een mooi weekend en wat fijn dat Björn een dik PR heeft gehaald op een dagje hard werken. Zal het genoeg zijn voor een ticket naar Hawaii? Dat werd bij de prijsuitreiking nog niet duidelijk. Dit wordt de komende twee weken pas duidelijk als je een e-mail ontvangt met daarin een ticket to Hawaii. De kans is heel klein, maar je weet maar nooit. Björn is een Ironman en dat nemen ze hem niet meer af. Wij zijn wel blij dat hij nu weer wat meer tijd voor ons gaat hebben. Of toch niet?

Groetjes Katja Demkes

Uitslagen van de 37e Kanonsloop in Groenlo

Een delegatie van AVA'70

Klik op de link voor de uitslagen

5 kilometer

10 kilometer

bedrijvenloop

site organisatie

Uitslagen van de Herfstloop in Wehl

De uitslagen worden vanaf 9.05 uur steeds aangevuld

Klik op de link voor de uitslagen

1 kilometer

1.5 kilometer

5 kilometer

10 kilometer

site organisatie

Uitslagen van de SKB-Herfstloop 2025 in Winterswijk

De start van de estafetteloop

Op vrijdag 3 oktober organiseerde het Koningin Beatrix Streekziekenhuis in Winterswijk de SKB Herfstloop. Deze loop werd gelopen in estafettevorm met een echte Baton (Estafettestokje). Elk team heeft 5 lopers die elk de 2.5 kilometer ronde moet afleggen om daarna de baton met tijdwaarnemingchip in het wisselvak af te geven aan de volgende teamloper.

Klik op de link voor de uitslagen

eindklassement

individuele tijden

site organisatie