![]() |
| Eén van de vervelendste tegenstanders van de hardloper is wel de teek |
zaterdag 21 april 2018
De teek moet je niet tegenkomen in het bos!
vrijdag 20 april 2018
Zwoegen voor de Scholieren Run bij de Gerard Tebroke Memorial
![]() |
| Leerlingen bereiden zich voor op de GUV Scholieren Run van zaterdag 19 mei. Een samenwerking tussen de Gerard Tebroke Memorialloop en Schaersvoorde. (foto: Vanessa Wassink) |
AVA '70 organiseert Koningsloop
| Voor de start van de 5 kilometer in 2017 |
AVA'70 loopt hard op de Zwarte Cross
![]() |
| Zwarte Cross 2017 |
Belangrijke zaken:
- Alle medewerkers moeten 18 jaar of ouder zijn om te mogen werken
- Houd rekening met fysiek zwaar werk: veel staan, lopen en tillen
- Je hoeft geen lid van AVA'70 te zijn om met deze groep mee te draaien
- De vergoeding is € 5,- per persoon per uur en één vrijkaart voor een dag naar keuze
- Iedere medewerker krijgt één kaart ongeacht hoeveel diensten deze persoon werkt
woensdag 18 april 2018
Verslag van een trainingsloop in Lievelde
![]() |
| De groep voor het vertrek in Lievelde |
Uitnodiging voor een vitaliteitstraining
| Wordt vitaal en blijf vitaal met vitaliteitsrunning |
dinsdag 17 april 2018
Uitnodiging voor een trainingsloop in Lievelde
| Lievelde - woensdag 18 april 9.00 uur |
Deelnemers: 1.Rob Berkelder, 2.Katja Demkes, 3.Evelien Hillen, 4.Geert Wevers, 5.Roy Ebbers, 6.Linda de Vries, 7.Nicole Hoffman, 8.Anja Sessink
Zondag 15 april staat er voor de Lande Afstands Groep (LAG) bij AVA'70 een duurloop op het programma. Het was de bedoeling dat deze training gecombineerd zou worden met leden van het Duitse ASV Ellewick. Dit gaat echter niet door en zij komen nu op een zondag in september naar Aalten toe. De training van bijna 16 kilometer begint om 10.00 uur en de route kan op verschillende punten ingekort worden. Opgave voor deze training is niet nodig!
![]() |
| De route van zondag |
maandag 16 april 2018
Route 48: Zwillbrocker Venn en de Leemputten
In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.
Vandaag de 48e route uit deze serie: Zwillbrocker Venn en Leemputten: Deze tocht op de rand van Nederland (achter Groenlo) combineert een rondje Zwillbrocker Venn met het natuurpark De Leemputten en een gedeelte door het meer open Achterhoekse boerenland. In Zwillbrock kunnen we nog de fraaie barokkerk en het informatiecentrum Biologische Station Zwillbrock bezoeken. Het Zwillbrocker Venn is ontstaan nadat hier turf is gestoken. Het natuurgebied bestaat uit bos, hei en moeras. Het Venn herbergt de grootste kokmeeuwenkolonie van Duitsland. Het is ook de meest noordelijk gelegen broedplaats voor een kolonie van ongeveer veertig flamingo's. Aan de andere kant van de grens lopen we door het waterrijke natuurpark De Leemputten. Een overblijfsel van de steenfabriek die in 1892 in Groenlo werd gevestigd. De fabriek gebruikte de leem voor het maken van dakpannen en later stenen. In 1975 stopte de steenfabriek met zijn activiteiten. De Leemputten hebben zich ontwikkeld tot een uniek gebied met diverse soorten planten en vogels.
Afstand: 11,2 kilometer
Start: Hotel-Restaurant Kloppendiek Zwillbrock 8 - D-48691 Vreden (net over de grens bij Groenlo)
Bewegwijzerd: Nee
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
GPX bestand van de route
Laatst aangepast: 16 april 2018
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproutes in de omgeving van Aalten
03.Het klinkerpad gaat over in een fietspad, aan de overkant van de weg ligt het informatiecentrum Biologische Station Zwillbrock
04.Je neemt de eerste onverharde weg RA met aan weerszijden hoge eikenbomen
*Dit processiepad werd aangelegd ten tijde van de bouw van het minorietenklosster aan het begin van de 18e eeuw. Het gebruik van dit pad was destijds met name voorbehouden aan de klossterlingen, die wensten dat het pad uitsluitend voor religieuze doeleinden werd gebruikt.De boeren die gerechtigd waren het Zwillbrocker Venn te exploiteren, legden daarom tien meter verderop een parallel aan het processiepad verlopende openbare weg aan, waarover zij het veen konden bereiken. Na de sluiting van het klooster in 1811 gingen de kerkelijke landerijen over in privé eigendom.
05.Aan het eind bij een groot houten kruis LA en direct weer meebuigen naar rechts 06.Asfaltweggetje oversteken en RD, je passeert een metalen slagboom en op een driesprong direct daarna ga je LA
07.Dit pad komt uit bij een kiosk en een vogelkijkhut, hier buig je met het pad mee naar links
*Ongeveer half maart komen de luidruchtige kokmeeuwen aan in het Zwillbrocker Venn om hier te broeden. In dezelfde tijd keren ook de flamingo's terug uit hun winterverblijven aan het IJsselmeer en in het Rijndeltagebied. Meer dan 50 dieren zijn hier in sommige jaren geteld, waarbij de Zuid-Amerikaanse Chileense flamingo de grootste groep vormt. Op de tweede plaats komt de gewone flamingo. Vanaf midden juli nadat de jongen kunnen vliegen neemt het aantal kokmeeuwen snel af. De flamingo's daarentegen zijn als het broeden succesvol is verlopen tot in september waar te nemen.
08.Je komt voor een metalen slagboom uit op een splitsing met aan je rechterhand een schuilhut, hier ga je RA
09.Op een driesprong LA (rechtdoor alleen voor kijkhut)
10.Even voor een metalen slagboom bij een boerderij ga je RA en vervolgt een onverhard pad, je passeert een schuilhut aan je rechterhand
11.Daarna ga je op een splitsing bij picknickbanken RA, hier loop je over een pad op de grens
*De grens in het Zwillbrocker Venn is sinds 1326 niet meer veranderd. In de loop van de tijd werd de grens door middel van grensstenen gemarkeerd. Grenssteen 800A dateert uit 1766 en draagt aan de ene zijde het wapen van het vorstelijk bisdom Münster, terwijl aan de andere kant het wapen van het vorstendom Gelderland te vinden is.
12.Na grenspaal 802 aan je rechterhand hou je bij een bankje en een informatiepaneeltje rechts aan
*Tegenwoordig kunnen we als vanzelfsprekend de groene grens in het Zwillbrocker Venn oversteken. Officieel moet de passant nog wel een paspoort bij zich hebben, maar gecontroleerd wordt er al jaren niet meer. Het is echter nog niet zo lang geleden dat de grens een barrière vormde die alleen bij officiële grensovergangen gepasseerd kon worden. In de tijd dat de prijzen van bijvoorbeeld levensmiddelen tussen beide kanten van de grens sterk verschilden, kende de smokkel een enorme bloei. Geen wonder: het veen, dat vroeger alleen via smalle paadjes te betreden was, vormde een regelrechte uitnodiging voor elke rechtgeaarde smokkelaar. Wat zal deze boer uit Nederland allemaal bij zich hebben? Jenever, boter en koffie of misschien ook wel haring en sigaretten. Laat hij maar oppassen, want langs het veenpad hebben de commiezen van de douane zich al vaak verstopt!
13.Op een kruising bij een wegwijzer schuin rechtdoor richting Haak en Hoek, bij een bankje pad met een bocht naar links vervolgen
14.Bij de asfaltweg oversteken en rechtdoor de onverharde Tichelovenweg inlopen, aan je linkerhand passeer je café-restaurant Haak en Hoek
15.Bij een informatiepaneel over De Leemputten en een wegwijzer ga je RA door een voetgangerssluis, op driesprong direct daarna RD
*De klei in de Leemputten is miocene klei en is ongeveer 20 miljoen jaar geleden ontstaan. In het verre verleden is hier ooit een zeemilieu geweest. Dit blijkt onder andere uit de honderden walvisbotten en haaientanden die in de loop der jaren bij het afgraven in de leem werden gevonden.
*In januari 1975 kwam een einde aan het 'stenen tijdperk', omdat de steenfabrieken in Groenlo door een landelijke sanering in de baksteen industrie stopte met de activiteiten. Naast de miljoenen stenen en de vele daarvan gebouwde huizen en gebouwen, liet de steenfabriek de Leemputten na. Dit 30 hectare grote terrein heeft zich dankzij de industriële activiteiten ontwikkeld tot een uniek gebied, dat vanaf 1978 opengesteld werd voor het publiek onder de naam Natuurpark De Leemputten. Het vormt een belangrijke trekpleister voor het toerisme in de Achterhoek.
16.Je loopt over een smal paadje tussen twee plassen, even verder hou je links aan langs de linkerplas
17.Over een trappetje van houten balken omhoog, je komt uit op een brede zandweg met fietspad, hier ga je LA
18.Nu neem het eerste pad RA, je passeert een bordje 'Achterhoek Leemputten' van Staatsbosbeheer en loopt even later verder over een vlonderpad
*Het natuurpad loopt door het natte weiland. Om het grasland niet teveel te beschadigen is er gekozen voor een vlonderpad. Dit soort houten paden wordt vaak gezien in veengebieden. Dit vlonderpad is in één dag aangelegd. Een compagnie militairen van het nabij gelegen kamp Holterhoek en medewerkers van het Biologisch Station Zwillbrock hebben hiervoor tijdens hun jaarlijks gezamenlijke werkdag in de natuur gezorgd.
19.Aan het eind ga je weer een trappetje op, je komt uit op een brede zandweg, sla hier LA
20.Asfaltweggetje oversteken en de halfverharde Prof. Casimirweg vervolgen, aan het eind RA naar de asfaltweg
21.Bij de asfaltweg LA, je neemt nu het eerste onverharde pad naar rechts
22.Dat komt uit voor boerderijnummer 2 op een andere onverharde weg, hier ga je RA
23.Je komt uit op een driesprong voor een boerderij en je gaat met de bocht mee naar links, nu een asfaltweggetje
24.Aan het eind RA, Boksveenweg, je komt uit bij een voorrangsweg
25.Oversteken en schuin rechts, de onverharde Kantoordijk in, je passeert aan je linkerhand een bankje
26.Op driesprong met Drostlerweg RD de onverharde weg vervolgen
27.Bij asfaltweg schuin oversteken en tussen twee houten hekken door een smal asfaltweggetje tussen hoge eikenbomen volgen
28.Je passeert aan je rechterhand café-restaurant Grenszicht, op kruising RD naar de voorrangsweg
29.Ga hier LA langs de huizen met de huisnummers 5, 3 en 1
30.Daarna hou je bij het fietspad rechts aan, een onverhard paadje tussen knotwilgen richting Zwillbrocker Venn en Kirche
31.Het paadje buigt achter de Kloppendiek langs, je houdt aan langs de beukenhaag en passeert aan je rechterhand een stenen huisje
32.Dan kom je weer uit op de parkeerplaats bij de Kloppendiek.
zondag 15 april 2018
Foto's van de Ropa Trail Run in Doetinchem - deel 2
Foto's van de Ropa Trail Run in Doetinchem - deel 1
![]() |
| Wynand Willemsen en Erna Nijland hebben er plezier in |
![]() |
| Jolanda Hiddink en Karin Greven |
Competitewedstrijd A-junioren AVA'70 in Groningen
![]() |
| Romy van Rijs 100 meter in 14,33 sec, 200 meter in 29.83 sec en hoog 1.45 meter |
zaterdag 14 april 2018
Scheenbeenklachten: Hoe ontstaan ze en hoe kom je er vanaf?
![]() |
| Ook wel eens scheenbeenklachten gehad? |
vrijdag 13 april 2018
De levenslessen van marathonloper Gerard Nijboer: Maak het niet groter dan het is
![]() |
| Gerard Nijboer |
Toen hij twee was, maakten zijn ouders zich zorgen omdat hij raar liep. Het kwam goed. Gerard Nijboer (62) is nog steeds Nederlands meest gelauwerde marathonloper. Maar de marathon zondag in Rotterdam moest het zonder hem doen.
1. Zoek de prikkel
“Ik ben zachter geworden, en trotser op mezelf. Ik heb de laatste jaren geleerd mijn kwetsbare kant te laten zien. Ik voel dat ik er een beter mens van word. Mijn vader werd ook zachter naarmate hij ouder werd en als verpleegkundige in die psychiatrie ging werken.
Die zachte kant van mezelf was ik kwijtgeraakt tijdens mijn loopbaan, door die drive steeds maar door te willen gaan. Mijn basiskarakter zie je niet veel in de topsport: introvert, gevoelig. Dus harder worden was nodig. Onder dat introverte deel van mij zat frustratie. Dat niet alles lukte, dat het tegenzat in het leven.
Ik was een goede loper omdat ik als loper een andere kant van mezelf kon laten zien. Dat gaf ook zelfvertrouwen. Die kwaadheid kon ik lopend van me afzetten. Niemand kwam op mijn lijn tijdens die marathon. Soms ging ik daarin te ver, zoals in 1984, Columbus, Ohio. We zaten met acht man in de kopgroep. Een Italiaan trapte een Keniaan steeds op de hakken. Ik werd zo boos dat ik zei: ‘Dat moet je nog één keer doen.’ Hij deed het. En ik gaf hem in volle race een upper-cut. De Italiaan ging knock-out. Er waren geen camera’s bij. Na afloop bood ik mijn excuus bij hem aan. Hij wist er niks meer van. Ik won.
Ik moet een prikkel hebben om te presteren. Daarom liep ik in Amsterdam altijd beter dan in Rotterdam, waar ik altijd met alle egards werd ontvangen. Het maakte me misschien lui, want ik heb juist een prikkel nodig. Mijn hersenen moeten gestimuleerd worden. Tijdens die recordrace in 1980 in Amsterdam was het een grote chaos. Vrouwen met kinderwagens staken vlak voor me over. Ik werd kwaad. Chaos tergt me. En als ik getergd ben, ben ik tot veel in staat.”
2. Stijg boven jezelf uit
“We hadden zes kinderen thuis. We hadden het niet koud, maar het was armoedig. De tweede boterham kon niet belegd worden. We kregen slaag als we kattekwaad uithaalden en op verjaardagen van volwassenen hoorden wij niet. Van een dubbeltje kun je geen kwartje maken, was wat ik altijd hoorde. Ik ben katholiek opgevoed: voor anderen moest je iets betekenen en cijfer jezelf soms weg.
Mijn vader Jan begon op zijn veertiende in Heino te werken als bakkersknecht. Mijn moeder, Fien, was een dochter van een postbode. Ze kwam uit Doetinchem. Toen het fabrieksbrood in opmars kwam, is mijn vader veranderd van baan en uiteindelijk is hij op zijn 37ste een psychiatrische opleiding als verpleegkundige gaan volgen.
Ik zag hem veranderen van een harde, niet zachtzinnige, afstandelijke man naar een zachte man met wie je overal over kon praten. Over politiek, gevoelens, alles. Die verandering was een eye-opener. Ik vond dat geweldig. Je kunt dus boven jezelf uitstijgen. Ik wilde ook zo’n ontwikkeling doormaken. Daarom koos ik na de mavo meteen voor de psychiatrie.
Toen ik twee was gingen mijn ouders met mij naar de specialist. Want ik bewoog raar. Ik kon helemaal niet hardlopen. Dat heb ik altijd te horen gekregen. Is er wat aan de hand? Mijn coördinatie is niet zo goed. Ik voetbalde later bij Rohda Raalte. Toen we een nieuwe trainer kregen, stonden we onderaan. Hij zei: ‘Eén keer in de week trainen is geen trainen. We gaan dinsdag en donderdag trainen en zondag spelen. Donderdag training zonder bal, alleen maar rennen.’ Ik was vijftien en ging harder vooruit dan de anderen. Op een schoolcross werd ik dat jaar verrassend zevende. Daarna won ik het schoolkampioenschap van Raalte.”
3. Omarm de chaos
“In Athene 1982 versnelde ik uit boosheid. Het was een puinhoop bij die organisatie. Net een Fellini-film. We konden niet bij onze flesjes water. Het publiek stond in de weg. Motoren sneden ons af. Een bus met journalisten reed het publiek in. Dat waren goede prikkels voor mij. Ik was goed voorbereid en stapte uit mijn comfortzone. Die dag steeg ik boven mezelf uit. Ik won.
Tijdens die race werd het zwart voor mijn ogen. Ik nam gas terug. Ik was uitgedroogd. In die marathon heb ik mijn voeten kapot gelopen. Ik had lichte schoenen en als je uitdroogt, heb je weinig controle meer. Dus mijn voorvoeten sloegen bij elke stap op het asfalt. Dat deed tijdens de marathon al pijn, maar na 35 kilometer was de pijn weg. Verdoofd. Dat was niet goed. Ik kon drie maanden niet goed hardlopen door die dikke voeten. Ik heb er nog altijd last van en het wordt steeds erger. Mijn voeten zien er niet uit. Ik kan geen nette schoenen aan. Alleen sportschoenen, een maat te groot en de breedste die er zijn. Maar het is het zeker waard geweest. Met een beetje pijn kun je wel leven.”
4. Spring over slootjes
“Toen ik begin jaren negentig stopte met topsport dacht ik genoeg te doen te hebben. In de tuin werken en zo. Maar ik werd chagrijnig. Mijn vrouw zei: ‘Hardlopen, jij.’ Ik liep zonder hartslagmeter, zonder schema’s. Ik rende dwars door de velden, sprong over slootjes. Ik was ontketend. Geweldig. Op dat moment een bevrijding. En ik ging pas weer naar huis als ik moe was. Ik ontdekte toen: ik heb het hardlopen nodig om goed te kunnen leven. Iets anders werkt bij mij niet. Nadeel is dat je blessures krijgt, maar goed. Tegenwoordig fiets ik meer.”
5. Neem de marathon serieus
“Iedereen die meedoet aan een marathon verdient respect, maar je moet het niet groter maken dan het is. Je bent geen held als je de barrière van vier uur doorbreekt. Ik zie een inflatie van aandacht en prestatie. Mensen etaleren wat ze doen. Allemaal in hun eigen wereldjes. Selfies. Dat vind ik soms zo armoedig aan deze tijd, jezelf beter voordoen dan je werkelijk bent.
Laatst stond ik aan de finish bij de halve marathon in Zwolle. Vlak bij de EHBO-posten en mensen met defibrillatoren. Een man komt over de finish: 2.10 uur. Apetrots was hij. Of ik een foto van hem wilde maken. Hij gaf me zijn mailadres. ‘Mag ik weten’, vroeg ik, ‘hoe heeft u getraind?’ Hij was trots, omdat hij het ongetraind had gelopen. Maar als je een halve marathon wil lopen, train dan een keer of vier in de week. Neem het serieus. Zorg goed voor jezelf en als je geen tijd hebt, doe het dan niet. Ik heb die foto een paar dagen later gemaild en geschreven: ‘Van harte beterschap. Als je drie keer in de week een uur gaat lopen, haal je zo een half uur van je tijd af.’ Nooit antwoord gekregen.”
6. Behoud je loyaliteit
“Door mijn scheiding in 2013 leerde ik veel over mezelf. Ik verwonderde me over wat ik aankon, hoe sterk ik was. Maar ik kende ook trieste momenten. Mijn ouders waren gek van elkaar. Als jongen had ik een beeld over hoe mijn leven er later uit zou zien. Maar mijn realiteit klopte niet meer met dat beeld. Ik kan heel veel moeite doen om iets te behouden. Misschien uit angst voor het onzekere, maar ook uit loyaliteit naar mezelf. Loyaliteit geeft mij houvast aan wie ik wil zijn.”
7. Open de luiken
“Ik ben heel behoudend en hou van stabiliteit. Ik ben degene die lange vriendschappen en contacten onderhoud. Dat geeft mij rust. Ik ga uit van vertrouwen en als ik mensen vertrouw, wil ik ze niet zomaar loslaten. Ik sloot me daarom vaak af van uitdagingen. Nu openen zich nieuwe vensters. Door oude vensters wil ik niet te vaak kijken. Daar zit ook pijn. Ik wil afstand nemen. Ook van de Atletiekunie.
In de periode van mijn scheiding bezuinigde de Atletiekunie op wegatletiek. Moest ik me strijdbaar opstellen? Met het risico op ontslag? En intussen wilde mijn vrouw een ander leven. Ik zag die mokerslag niet aankomen. Ik dacht dat het goed ging. De marathon en mijn vrouw waren uit mijn leven verdwenen. Mijn leven zakte even weg. Ook mijn vader was net begraven. Ik leefde met de dag. Maar één geluk: mijn erge blessures waren voorbij, ik kon weer hardlopen. Als ik het hardlopen niet had gehad, dan weet ik het niet. Hardlopen vlakt de emoties af. Hardlopen was mijn redding.”
8. Ga naar het museum
'Als je hier in Drenthe woont en je traint en je bekommert je om de buren, dan is de invulling van je leven anders' “Mijn dochter (27) woont in Seoul met haar Koreaanse vriend met wie ze binnenkort gaat trouwen. Ze zei laatst: ‘Jullie waren cultuurbarbaren. Nooit naar een museum, niet muzikaal.’ Maar als je hier in Drenthe woont en je werkt hard, je traint en je bekommert je om de buren, dan is de invulling van je leven anders. Met onze buurman en buurvrouw deelden we alles. We hadden allebei een hectare grond bij huis. We teelden biologisch-dynamisch. We hadden elke dinsdag werkoverleg. Het ene jaar deden wij de dieren - schapen, kippen, koeien, geiten, bijen - en het andere jaar de groente. Toen miste ik het culturele leven niet. Nu denk ik: wat is dat leuk. Met mijn vriendin ging ik laatst naar een museum. We ontdekten het werk van schilder Jan Mankes. Geweldig.”
9. Speel mondharmonica
“Mijn vader speelde mondharmonica. Elke avond even voor we gingen slapen een liedje. Die mondharmonica hier op tafel geeft me af en toe wat troost. Even een liedje en weer door.”
Gerard Nijboer (Hasselt, 1955) won een zilveren medaille tijdens de Olympische Spelen van Moskou (1980). Twee jaar later veroverde hij het goud op de EK in Athene en werd hij Sportman van het Jaar. Tussen 1980 en 2003 was hij houder van het Nederlands record (2.09,01) over de race over 42,195 kilometer. Tussen zijn marathons door was Nijboer sociaal-psychiatrisch verpleegkundige. Nu werkt hij bij IRun2BFit om scholieren in beweging te krijgen en maakt hij running-apps.
donderdag 12 april 2018
Jonge bikkels gezocht
| De jeugd zwemt 200 meter en loopt daarna hard in de OWM Zwemloop |
woensdag 11 april 2018
Enschede Marathon rekent op recorddeelname bij 50ste editie
![]() |
| De Lonnekermolen zit ook dit jaar in het parcours (foto Lars Smook) |














