 |
| De anonieme sponsor met zijn trouwe hulp Floris |
Op zaterdagavond 13 juli 2019 vond weer de
uniek straatrace op de Beeklaan plaats. Een dikke 200 m de bult op sprinten,
man tegen man, vrouw tegen vrouw. Je kunt best een beetje mazzel hebben bij de
loting, maar uiteindelijk wint degene die het snelst is, de meeste inhoud heeft
en het meest tactisch naar boven rent. Ook dit jaar was Bram Wevers de
sterkste, voor de 3e keer op rij. Als organisatie zijn we aan het
denken om de eretitel “Emporer of the Beeklaan” in het leven te roepen, ere wie
ere toe komt!
Tijdens de aanloop naar wedstrijd hielden mijn
favoriete Geert en ik angstvallig mail, app, PB, DM’tje, fax, postbus, postduif
en rooksignalen in de gaten of er allicht nog nieuwe aanmeldingen binnen
kwamen. Zo stond het aantal damesinschrijvingen lange tijd op 2. Voor onze
“schoondochter” Ilse, nieuw op het strijdtoneel, leek het er lang op dat ze zou
debuteren in de finale. Na intensief lobbyen en wat smijten met kratten bier en
flessen Hugo door de sponsor, hadden we 25 heren en dames 5 op het
wedstrijdformulier staan. En daar waren Geert en ik hartstikke blij mee. Zoals
de dominee vroeger zei vanaf het kansel: Al zitten er maar 10 mensen in de
kerk, preken zal ik!”
Met een bont gezelschap van sporters van AVA,
AZSV, Zandlopers, Hok 100B, ACB, Argo, AVH kon de loting starten. Dit jaar
zonder de lieftallige gastvrouw Gerdy. Was de druk te hoog, of wilde ze echt zo
graag naar de “buurtbarbeque”? We zullen het nooit weten…
Het loten was weer ongekend spannend. We hadden
er voor gekozen om de eerste ronde te starten met mens tegen mens. De afvallers
zouden in de 2e ronde een herkansing krijgen. Dit leverde direct al
mooie clashes op! Zo moest Sam ter Haar, de hele week al stuiterend van de
ambities, het in de eerste ronde direct opnemen tegen zijn broer Luka. Het ging
hard tegen hard. Vorig jaar, in de 4e ronde, was Sam de sterkste.
Nu, in de 1e ronde, was Luka Sam de baas. Maar beide tot op het bot
afgebrand, het kruit verschoten. In de 2e ronde mocht Luka aantreden
tegen Bram Wevers. Kansloos…Sam kwam nog wel een ronde verder via de
herkansingsronde, maar werd vervolgens door het kanon Joost Lammers verslagen.
Ook mooie potten:voorzitter Rudi, met een
indrukwekkend slaaptekort door het AVA-kamp, mocht aantreden tegen de
testosteronbom Mick Wagener. De
Zandloper Roel Rusink tegen de ACB-er Franke Slootmans…tja, zeg het maar! Beide
nieuw op het strijdtoneel, dus des te spannender. En het 3 mansschap AVH-er
Roel Verwer tegen ACB-er Duco Stronks en AVAjaan Henk-Jan Legters. Ontzettend
spannend allemaal.
Mijn loting was ook pittig. Ik hoopte stiekem
op een wat gemakkelijke loting natuurlijk. Ik mocht echter aantreden tegen
Diederik Lensink, 32 jaar jonger dan ik. Volgens voorzitter Rudi is Diederik op
dit moment de snelste sprinter van AVA op de 100 m. Heb ik weer…Ik geprobeerd
tactisch te verliezen, want ik zag dat ik in de herkansingsronde aan mocht
treden tegen Tonny Baten en Job Ligterink. Job was echter in goeden doen en
liep me er nipt af. Balen natuurlijk, maar ik kon me wel weer volleidg focussen
op de organisatie.
Neef Geert kwam wel een ronde verder. En daar
was hij toch een potje driest mee! “10 joar older en toch ne ronde wieter,
hahahahaha!” Oh wat leuk. Geert mazzelde
een ronde verder zeg maar gerust. Hij moest aantreden tegen Tonny Baten, de
ijzersterke marathonloper. Tonny komt pas bij 25 km op gang! Tonny heeft het
afpilsen overigens wel gewonnen, zijn duurvermogen kwam hem goed te pas. Tot
04.30 uur wist hij het vol te houden. Knappe prestatie! Mooi dat je er weer bij
was Tonny, tot volgend jaar.
De spannendste pot was Joost Lammers tegen Mick
Wagener. In de 3e ronde stonden ze, al enigszins witjes, aan de
start. Bij het startsignaal schoot Joost wat weg, dus hij lag direct een
metertje achter. En dat kan funest zijn op dit niveau. 3 Meter voor finish
schoot bij Mick de kramp er in en Joost kon hem nét passeren. Gruwelijk
spannend. En gruwelijk kapot lagen ze beide languit op de Beeklaan na deze
strijd.
De finale ging tussen Bram Wevers en Bjorn
Tolkamp. Bjorn, de enige van het hok 100B die het zover geschopt heeft. Het
hele hok stond langs de kant ter ondersteuning. Support is mooi jongens, maar
meedoen vele male mooier. Ik verwacht jullie volgend jaar weer aan de start mannen!
Bram won met overmacht. Schitterend om te zien.
Wie kan deze man afstoppen? Volgend jaar moet er toch echt een andere King
winnen, anders wordt het voorspelbaar. De Chris Froome van de Beeklaan zeg
maar. Ik dacht dat ik met Sam en Luka 2 goede troeven in de strijd had
gebracht. Het lot wees echter anders uit. Zoon nummer 3 dan maar, onze Edo? Of
Skip, die nog 3 jaar moeten wachten? Of moeten we 5 jaar wachten op onze
Floris? Floris heeft de eerste trainingsmeters al wel in de benen; hij is als
hulpje wel een keer of 5 naar boven gerend. En weer terug! Samen met de
megafoon, en samen met ons Beeklaanlied King of the Hill van
Johnny Cash.
Bij de dames was het ook een mooie strijd. Twee
AZSV’ers tegen 3 AVAjanen. Romy van Rijs versloeg in de finale met haar lange
benen de voetbalster Charlotte Wellink. Dit jaar een nieuwe Queen, met de
hardloopgenen van vader Marco en de looks van moeder José. Ze moest er hard
voor werken! Mooi dat de Queen of the Beeklaan ook haar intrede heeft gedaan
bij de AZSV dames. Ik verwacht volgend jaar het hele team van Ilse Luijmes aan
de start! AVAjaan Paula was ook weer van de partij. Ze had er een dienst om
verzet zelfs. Kippenvel om zo’n bevlogenheid! En Tracey, niet echt een type
sprinter, wou per sé meedoen. Ze gaf aan dat ze gewoon toe was aan iets nieuws;
sprinten tegen de Beeklaan op paste prima in die filosofie. Daar kan menigeen
een voorbeeld aan nemen. Tussen het veelkoppige publiek stond menig
getalenteerd hardloper, die de straatrace net ietsje te spannend vond. Lieve
mensen, doe als Tracey en doe mee! Plezier gegarandeerd!
En we hebben mogen genieten van onze Theo
Stronks. Onze strijder van 64 jaar. Opgeven staat niet in zijn woordenboek. Als
we een masterklasse van 60+ hadden gehad, was Theo de King geweest. Theo, voor
ons ben je King! Klasse dat je elk jaar weer meestrijdt!
Bram, voor de 3e keer koning, we
hadden het al gememoreerd. Grappig dat ik ben, bood ik hem aan dat hij de beker
nu mocht houden. Bram wilde liever de Queen een keertje houden. Van vader Marco
mocht het wel, hij was blij met zo’n King als schoonzoon. Als beelddenker zie ik
nu het plaatje dat Romy thuis bij Geert en Ina – de King woont nog thuis bij pa
en ma in het paleis – al een week staat te pronken op het dressoir. King Bram
moet haar wel zelf afstoffen!
Door een sympathiek architectenbureau, dat liever anoniem wil blijven, werd er een koelwagen met inhoud aangeboden. Van dit aanbod werd grif gebruik gemaakt. Er werd nog lang nagepraat en nageborreld aan de Hofstraat, prachtig! Volgend jaar de 5e editie alweer. We gaan er weer een mooi feest van maken, we hebben er nu al zin aan!
 |
| Romy de Queen |
 |
| Bram de King |
