zaterdag 8 november 2025
Foto's van de 2e Boekeldercross in Aalten - deel 2
![]() |
| Net nadat het startschot heeft geklonken Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief allerlei jeugd 5 en 10 kilometer |
Verslag van de 2e Boekeldercross in Aalten
![]() |
| Mats Lievers |
Foto's van de 2e Boekeldercross in Aalten - deel 1
![]() | ||
| De start van de 5 en 10 kilometer Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen 1 en 2 kilometer 5 en 10 kilometer
|
Foto's van de Slangenburg Trail in IJzevoorde
Uitslagen van de 2e Boekeldercross in Aalten
![]() |
| De uitslagen worden vanaf 13.05 uur steeds aangevuld! Klik op de link voor alle uitslagen 1 kilometer 2 kilometer 5 kilometer 10 kilometer site organisatie |
zondag 2 november 2025
Foto's van de Bosloop in Malden
![]() |
| Stan Hendriks (1010) en Luuk Robesin (1037) aan kop van een mooi groepje Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief deel 1 deel 2 uitslagen site organisatie |
Uitslagen en foto's van de Grote Veldloop in Vorden
![]() |
| Enthousiaste deelnemers in Vorden De zon brak voorzichtig door de ochtendnevel toen het
startschot klonk. Eerst de jeugdloop met 30 deelnemers en vervolgens ruim
driehonderd lopers die zich tegelijk in beweging zetten. De lucht was fris, de
geur van nat gras en modder hing overal. Het parcours slingerde over verharde stroken, langs plassen
en door zachte, glibberige stukken waar schoenen in zogen en modder opspatte
tot op de wangen. Toch klonk er overal gelach. Sommigen gleden bijna uit,
vingen elkaar op, en liepen samen verder. De spanning maakte plaats voor
plezier — de echte geest van een veldloop. De laatste bocht op het asfalt, een versnelling, en daar was de finish: snelle tijden, rode gezichten, maar vooral brede glimlachen. Aan de meet stonden vrijwilligers met water en fruit klaar. De modder droop van de benen, maar niemand klaagde. De Grote Veldloop had weer geleverd: sport, strijd en samen plezier. Klik op de link voor de uitslagen en foto's van AchterhoekFotouitslagen fotoalbum site organisatie |
Uitslagen en foto's van de Haarlerbergtrail in Haarle
![]() |
| Gerrit Dijkslag Uitslagen: 11 kilometer: Dirk-Jan Robbe 1:11.34, Wim Brinkman 1:11.37 16 kilometer: Gerrit Dijkslag 1:18.51 Klik op de link voor alle uitslagen en de foto's van Willy Wolfkamp uitslagen fotoalbum site organisatie |
zaterdag 1 november 2025
Boekeldercross zekerheidje op crosskalender
![]() |
Luca Geven neemt de leiding na de start van de eerste editie van de Boekeldercross in Aalten. Achter hem Bob te Lindert (rechts) en Steyn van der Veen (links), beiden uit Heelweg (foto Roel Kleinpenning) Voorheen heette het de
Loohuiscross, maar atletiekvereniging AVA’70 uit Aalten houdt intussen al weer
vele jaren de Boekeldercross in de maand november. Rond het Romienendal is een
parcours uitgezet, waar wekelijks honderden atleten de krachten meten. Afgelopen
zaterdag was de aftrap van de serie wedstrijden van dit jaar. Door Remko Alberink De parkeerplaats is vol en het
regent zachtjes als de verschillende jeugdlopen worden gehouden. De zaterdagen
in november staan bij AVA’70 al jaren in het teken van crosslopen. Langs
sloten, door weilanden, weinig asfalt en veel modder. Het houdt op met zachtjes
regenen als de deelnemers aan de 5 en 10 kilometer zich melden voor de start. Organisator Evelien Hillen van
AVA’70 kijkt iets later tevreden als de lopers een voor een over de finish
komen. “De Boekeldercross wordt op vier opeenvolgende zaterdagen gelopen”, legt
ze uit. “Dat is al jaren zo. Zelf weet ik niet hoe lang ik er al bij betrokken
ben.” Schrapresultaat Vier crosslopen die samen de
Boekeldercrosscompetitie vormen. “We kennen een schrapresultaat voor de
deelnemers. Dat komt mede door de Zevenheuvelenloop in het derde weekeinde van
november, dan zie je traditioneel bij ons toch wat minder deelnemers. Door een
schrapresultaat kunnen ze door de andere zaterdagen te lopen toch meedingen in
het eindklassement.” Zijn er nog ambities bij de
AVA-organisatie van de cross? “Nou vandaag hadden we ongeveer vierhonderd
deelnemers, daar mogen er natuurlijk nog wel honderd bij”, stelt Hillen al
lachend, maar wel tevreden over de opkomst, ondanks het slechte weer. Vrijwilligers Het organiseren van de
Boekeldercross kan natuurlijk niet zonder vrijwilligers. “Maar daar zijn we bij
AVA’70 heel goed in. Als ik een mailtje uit doe in de aanloop naar de cross kan
ik een half uur later in mijn mailbox kijken, dan zitten er standaard al
minstens tien reacties in.” Speciaal noemt ze Geert Kip,
en met hem een hele technische ploeg die al een week druk was in de aanloop van
de cross. “Zij bemoeien zich met de route en doen veel werkzaamheden. Op de dag
zelf regelen zij de verkeersregelaars.” Die route is dit jaar iets
aangepast ten opzichte van de vorige edities. “Dat komt omdat een van de
grondeigenaren zijn huis heeft verkocht en de nieuwe eigenaar een wandelpad
heeft afgesloten. Dat pad gebruikten wij ook, maar in de koopovereenkomst stond
geen clausule opgenomen. Nu lopen we met toestemming door het weiland van een
andere grondeigenaar.” Duitsers Wat opvalt is het grote aantal
Duitse atleten dat aan de Boekeldercross van AVA’70 meedoet. “Dat is voor mij
niet echt te verklaren. Het valt inderdaad op. Wij nemen vanuit Nederland ook
wel deel aan wedstrijden in Duitsland, maar zeker niet in zo’n grote getale. Er
zijn hier atleten uit Rhede, Stadtlohn en Löwick, uit die laatste plaats komt
altijd een heel grote groep.” Of de crosscompetitie ook tot
extra leden voor de atletiekvereniging in Aalten leidt, dat weet Hillen
eigenlijk niet. “Daar hoop je natuurlijk wel op. In het verleden hielden we in
de aanloop ook clinics, maar dat is al enkele jaren niet meer.” Wie het enthousiasme bij de
jeugdige 1- en 2-kilometerlopers ziet, kan er haast niet omheen dat hier nieuwe
atleten tussen lopen. Makkie De eerste cross van het jaar
is speciaal, die daarna zijn een ‘makkie’, zonder dat Hillen dat woord in de
mond neemt. Hillen: “De eerste keer bouwen we alles op, daarna mogen we alles
laten staan. We hebben het hier bij het Romienendal enorm getroffen.”
Dan maakt ze weer een praatje
met een van de deelnemers. Er is een grote mate van herkenning tussen de
deelnemers onderling. Even bijpraten gebeurt regelmatig na het passeren van de
finishboog. Ook hebben de meesten een gemeenschappelijk doel: na de finish zo
snel mogelijk droge kleren aan en daarna naar de warme chocomel. (bron) |
Boekeldercross is niet voor watjes....
Verslag van de 1e Boekeldercross in Aalten
Foto's van de 1e Boekeldercross in Aalten
![]() |
| Andre Bruil en Jan te Brake Klik op de link voor de foto's van Michiel Tebeest fotoalbum |
Uitslagen van de 1e Boekeldercross in Aalten
![]() |
| De uitslagen worden vanaf 13.05 uur steeds aangevuld! Klik op de link voor de uitslagen 1 kilometer 2 kilometer 5 kilometer 10 kilometer site organisatie |
Wetenswaardigheden van de 45e Boekeldercross in Aalten
![]() |
| 1 - 8 -15 en 22 november Enkele belangrijke
wetenswaardigheden over deze serie wedstrijden: Organisatie: Atletiekvereniging AVA`70 Wedstrijdsponsor: Boekelder BV betonboren -
zagen, Aalten Start- en finishlocatie: De start en finish van alle
wedstrijdonderdelen vindt plaats bij:’t Romienendal, Aladnaweg 3, 7122 RN
Aalten Programma: 12.00-12.30 uur: Start
wandelaars, route van 10 kilometer 13.00 uur: Start 1000 meter (
jongens en meisjes tot en met 9 jaar), 1 ronde 13.10 uur: Start 2000 meter (
jongens en meisjes t/m 15 jaar), 2 ronden 13.30 uur: Start 5 kilometer,
1 ronde 13.30 uur: Start 10 kilometer,
2 ronden Parcours: Het cross-parcours is een
prachtige afwisseling van zandpaden, grasstroken en asfalt. Daarnaast is de
route ook glooiend en dit maakt het extra selectief. Parkeergelegenheid: Parkeren kan in de nabijheid
van start- en finishlocatie. Volg daarbij de borden en aanwijzingen van de
verkeersregelaars ter plekke. Inschrijving: De voorinschrijving sluit op
vrijdagavond 31 oktober om 23.59 uur. Op de wedstrijddag kan er vanaf 11.30 uur
worden ingeschreven bij het secretariaat, dat is gevestigd in ‘t Romienendal. Het
inschrijfgeld voor kinderen tot en met 15 jaar en wandelaars bedraagt 3,50 euro
en volwassenen betalen 7,00 euro. Genoemde bedragen zijn per wedstrijddag! Afhalen startnummers: De organisatie verzoekt
deelnemers om zoveel mogelijk gebruik te maken van de mogelijkheid tot
voorinschrijving. Kom op tijd, want er wordt niet van het tijdsschema
afgeweken! Medische verzorging: EHBO Aalten Prijzen: Bij de jeugd zijn er prijzen
voor de nummers 1, 2 en 3 per afstand beschikbaar per leeftijdscategorie. Bij
de Senioren zijn er geldprijzen per afstand. De prijzen worden bepaald aan de
hand van het eindklassement. Om voor het eindklassement en een herinnering in
aanmerking te komen, moet er aan minimaal 3 wedstrijden worden deelgenomen. Voor
alle prijswinnaars geldt, dat men bij de prijsuitreiking aanwezig moet zijn. Uitslagen: De uitslagen zullen z.s.m. na
de wedstrijd worden vermeldt op de site: www.ava70.nl Algemene voorwaarden: Deelname aan dit evenement
geschiedt op eigen verantwoordelijkheid en risico. De organisatie vrijwaart
zich van iedere aansprakelijkheid. |
vrijdag 31 oktober 2025
Aankondiging van de 45e Boekeldercross in Aalten
zondag 26 oktober 2025
Foto's van de Devil's Trail in Berg en Dal
![]() |
| Jos Haagen aan kop van een groepje op de 22 kilometer Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief deel 1 deel 2 deel 3 deel 4 deel 5 deel 6 uitslagen site organisatie |
Uitslagen van de 40e halve marathon in Doetinchem
![]() |
| Lisa te Molder, winnares op de halve marathon Klik op de link voor de uitslagen 1 kilometer t/m 9 jaar 1 kilometer t/m 11 jaar 2.5 kilometer 7.5 kilometer 15 kilometer halve marathon site organisatie |
zaterdag 25 oktober 2025
De beer is verslagen!
![]() |
| Met onder andere Angelique Vrijdag, Eric Hoogerbrug, Andre Bleumink, Rik Delsing en Lars Hoogerbrug |
Beren op de weg zien… De huid
niet verkopen voor de beer geschoten is…. de beer is los…. Zomaar wat
spreekwoorden over beren die allemaal gemeenschappelijk hebben dat een beer
niet onderschat moet worden. Dat bleek afgelopen weekend dan ook zeker waar tijdens
de Bear trail, net over de grens bij Vaals.
Ergens in het begin van het
jaar kwam het idee om op zoek te gaan naar een flinke uitdaging waar we met een
aantal mensen uit de “Lekker buitenspelen’ appgroep samen naar toe konden
werken. Na wat zoeken kwamen we bij de Beartrail terecht. Een prachtig gebied
met flinke heuvels, gecombineerd met een afstand die op zich al indrukwekkend
is. Toen ik de gpx in Komoot inlaadde kreeg ik zelfs als opmerking dat de
meeste mensen deze route in twee of drie dagen doen…. Samen met Angelique, Rik,
Lars, Eric, Wouter en Jeroen schreef ik me in voor de 58 km. Henrie ging zelfs
voor de 83 km.
Het schema dat ik bedacht had
bestond uit de gewone doordeweekse looptrainingen, aangevuld met krachttraining
om de heuvels aan te kunnen. 1500 hoogtemeters op 58 km is namelijk niet echt
kinderachtig. De duurlopen in het weekend zouden dus ook vooral in heuvelig
gebied gelopen moeten worden om een beetje goed voorbereid te zijn. Vol goede
moed begonnen we aan het schema en het mooie weer deze zomer maakte de weekend
duurlopen tot een feestje.
Maar zoals Mike Tyson zei:
Iedereen heeft een plan tot je een klap in je gezicht krijgt. Ineens kreeg ik
een acute netvliesloslating en moest ik geopereerd worden om niet volledig
blind te worden. Gelukkig verliep die operatie uiteindelijk helemaal goed, maar
ik was ruim vier weken uitgeschakeld qua rennen. Ondanks dat ik tijdelijk na de
operatie bijna niets zag mocht en kon ik als een blindemannetje op de lopende
band (omhoog) speedhiken en op de hometrainer fietsen om de conditie en mijn
geestelijke gezondheid ook op peil te houden . Toen de specialist me eindelijk
een OK gaf om weer te rennen en aangaf dat ik eigenlijk alles weer mocht doen
was het toch even spannend: zou het trailrunnen überhaupt nog lukken?
Tot mijn grote opluchting
bleek ik uiteindelijk net zo goed te zien als voor mijn operatie en bleek ook
het rennen over mijn favoriete kleine paadjes geen probleem. Een pak van mijn
hart, maar zou het dan misschien ook mogelijk zijn om op tijd in vorm te komen
voor de Beartrail? Je moet jezelf blijven uitdagen immers… Na de eerste stevige
duurloop kreeg ik er toch weer vertrouwen in, ik kon al snel weer aanhaken bij
mijn loopmaatjes met de weekend duurlopen. Die hadden ondertussen natuurlijk
ook niet stilgezeten en keurig hun lange duurlopen afgewerkt.
Na weken training was het dan
eindelijk zo ver. Vrijdags vertrokken we naar het huisje op de camping in de
buurt. Met een start om acht uur ’s morgens voor ons (en voor Henrie zelfs om
zes uur) was ’s morgens vertrekken geen optie. Lars was er zelfs al een hele
week met vrouw en kinderen. ’s Middags eerst het startnummer ophalen en
vervolgens met zijn allen uit eten in het restaurant van de camping. Heerlijk
gegeten en gedronken voor een heel schappelijke prijs. Er zijn slechtere
manieren om je voor te bereiden…
’s Nachts werd ik al een keer
wakker doordat er een enorme bui op het dak kletterde en ’s ochtends bij het
ontbijt was de conclusie dan ook unaniem dat het een regenjasjesdag zou worden.
Niet alleen veel regen, maar ook best veel wind. Qua temperatuur kon een korte
broek nog wel. Voor de start kon je nog even schuilen in de tent waar de
startnummers uitgereikt werden en die stond dan ook bomvol tot een minuut voor
de start. Maar uiteindelijk konden we er niet aan ontkomen en moest er gestart
worden. Gelukkig werd het net licht dus kon het hoofdlampje in de tas blijven.
We vonden met ons groepje al
snel de plek waar we hoorden, in de achterhoede dus… Voor ons zagen we in het
ochtendgloren een lang lint van lopers die zich uitstrekte door de heuvels. Ons
idee was om alles wat maar een beetje omhoog ging te hiken en daar mee waren we
niet de enige deelnemers. De Limburgse paadjes lagen er bij zoals ik
verwachtte, glibberig van de pratsj en vol met keien en boomwortels. Dat kon
wel eens een pittig dagje worden. De stokken kwamen in ieder geval goed van
pas.
Na een paar kilometer was Rik
al helemaal overtuigd van het nut van zijn leenstokken en steeg het vertrouwen.
Na een tijd met de groep gezamenlijk gelopen te hebben bleek dat Wouter en
Jeroen beduidend sneller waren, die gingen in hun eigen tempo verder. We
ploeterden rustig door, de ene heuvel na de andere achter ons latend. De
Limburgse pratsj zorgde voor wat uitglijers waardoor ongeveer iedereen een
modderig achterwerk had. Maar het moreel was hoog, we gingen ons niet door het
weer laten verslaan.
Bij 19 kilometer was de afslag voor de 38 km route, een psychologisch punt voor Rik en Eric die beide van tevoren nog niet zeker waren wat ze gingen doen. Wat lichte sociale druk uit de groep en een hoop karakter van beide mannen zorgde ervoor dat ze allebei hun route zonder twijfels vervolgden. We gingen volledig voor de volle 58 kilometers. Angelique, de enige dame in het gezelschap, hoefden we het niet eens te vragen. Het was immers haar idee om een grote uitdaging te doen dus die ging sowieso door. En Lars, de jongste van het gezelschap, liep de hele weg al te flierefluiten. Het leek er op dat hij vooral mee was om zijn vader Eric te zien lijden.
Zo ongeveer iedere 12
kilometer werden we onthaald door een uitgebreide verzorgingspost. Enthousiaste
vrijwilligers schonken onze bekers en softflasks vol met cola, we kregen
rijstevlaai, cake, winegums en van allerlei lekkers voorgeschoteld. Toch iedere
keer even een moment waarop je weer energie en ook moed verzameld om het
volgende stuk aan te vallen. En dat was hard nodig want het weer werd gaandeweg
echt bar en boos.
Storm Benjamin had dan wel
officieel opgegeven, maar er was nog wel een soort van Benjamini. Keiharde wind
en slagregens geselden ons gewoon op de stukken waar we in meer open gebied
liepen. In het bos hadden we er minder last van, maar de gierende wind door de
bomen klonk gewoon onheilspellend. Hardloopregenjassen zijn best duur als je
een beetje kwaliteit wilt hebben, maar ze bewezen nu hun waarde dubbel en
dwars. Heel af en toe kon de capuchon af, maar dat was even vaak maar van korte
duur.
Het mooie landschap ging
helaas vaak schuil in de regen en, omdat ik als brildrager ook maar veel iets
naar beneden keek om minder spetters op de bril te krijgen, ik heb helaas meer
van de grond gezien dan van de omgeving. Een goede reden om nog een keer terug
te gaan, maar dan in de zomer of zo… Het laatste derde deel begon bij mij de
fut een beetje op te raken, waarschijnlijk toch doordat ik een maand specifieke
training gemist had. Naar beneden ging het nogal en omhoog hiken eigenlijk ook
wel maar de stukken waar je eigenlijk goed door zou moeten kunnen rennen gingen
bij mij steeds minder. De rest van de groep had het ook niet altijd even
makkelijk, maar we wisten elkaar er doorheen te slepen.
Wat ook hielp was het feit dat
het weer drukker werd op het parcours. Dat zorgde in ieder geval voor wat
afleiding. Al kort na het 34 kilometer punt werden we tot onze verassing al
ingehaald door 80 km lopers en niet veel later zelfs ook door 100 km lopers.
Die waren twee uur voor ons gestart…. Ongelofelijk wat die mannen konden
rennen, zelfs op stukken waar wij alleen maar konden hiken…. Maar aan de andere
kant werden we eigenlijk door geen enkele 60 km loper meer ingehaald. Het
laatste stuk werd het zelfs nog druk op de smalle paadjes. met inhalers van
allerlei kortere afstanden. Het maakte ons eigenlijk ook niet uit, we gingen
immers voor onze eigen prestatie en de meeste tijd voor ons geld.
De laatste vijf kilometer leek het wel alsof de organisatie nog wat extra gaten in de paden gemaakt had met extra water en modder, waarschijnlijk om zeker te weten dat ook de lopers van de korte afstanden niet met droge voeten over zouden komen. Net voor de finish was het slechte weer eindelijk op en dreigde er nog bijna een zonnetje door te breken. Maar toen hoefden we nog maar een kilometer… Wel leverde het voldoende oppepper voor iedereen om in ieder geval met een glimlach over de streep te komen. We hadden het weer gered met zijn allen, de beer was geschoten! Op naar het volgende avontuur!
Andre Bleumink






















