Uitslagen van de halve marathon van Vlieland

Hans Monasso en Julie van Zolingen

Uitslagen Aaltenaren:

10 kilometer: Julie van Zolingen 1:07.56 uur

halve marathon: Hans Monasso 1:37.59 uur

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Aankondiging van de 13e Twee Bruggenloop in Corle

De start van de jeugdloop in 2025

Op dinsdag 18 augustus a.s. vindt de dertiende editie van de Twee Bruggenloop plaats. De wedstrijd wordt georganiseerd door AVA`70 i.s.m. Vakantiepark De Twee Bruggen en vormt de tweede etappe in de serie van 3 zomeravondlopen. De run mag zich jaarlijks verheugen in een groot deelnemersveld, bestaande uit regionale atleten en atletes, maar daarnaast ook een aantal vakantiegangers.

Het sportieve evenement start met een wandeltocht van ruim 10 kilometer door het prachtige buitengebied van Miste en Corle. Tussen 18.00 uur en 18.30 uur kunnen de deelnemers starten bij restaurant “de Schoppe” van Vakantiepark De Twee Bruggen.

Om 19.00 uur begint het hardloopprogramma met de 1 kilometerloop voor jongens en meisjes tot en met 9 jaar. Het parcours voor deze allerjongste talenten gaat over het vakantiepark, dus zal er onderweg veel publiek langs de weg staan om de deelnemertjes aan te moedigen.

Om 19.10 uur is het de beurt aan de oudere jeugd tot en met 15 jaar, voor hun wedstrijd over 2 kilometer. Ook zij zullen over het terrein hun meters afleggen en de vorige edities hebben duidelijk gemaakt, dat deze groep al een flink tempo aan de dag kan leggen.

Evenals vorig jaar maakt ook de Frame Run weer deel uit van het programma en de deelnemers vertrekken om 19.20 uur voor hun run over 6 kilometer.

Het startschot voor het peloton deelnemers aan de wedstrijd over 6 en 10 kilometer zal om 19.30 uur klinken. Gelijk na het startschot trekt het lange lint atleten en atletes over het vakantiepark en via zand- en bospaden loopt het peloton in de richting van Bredevoort. Het parcours gaat vervolgens om recreatiegebied de Slingeplas heen en daarna weer op weg naar de Twee Bruggen. De deelnemers aan de 10 kilometer lopen een extra lus door het fraaie Klooster. De finishstreep is getrokken in de nabijheid van restaurant  de Schoppe, waar de atleten het applaus en de laatste aanmoedigingen van het publiek in ontvangst kunnen nemen.

Voor alle deelnemers is er bij binnenkomst een fraaie medaille, krijgen de kinderen nog een ijsmuntje en daarnaast zijn er prijzen voor de nummers 1, 2 en 3 per categorie.

Voorinschrijving voor de Twee Bruggenloop is vanaf heden mogelijk via de site: www.ava70.nl. Speciaal voor deze wedstrijd is er een eigen blok gemaakt op de site met allerlei informatie over het evenement.

In verband met de te verwachten drukte en de tijdige verwerking van de gegevens, verzoekt de organisatie deelnemers, om gebruik te maken van de mogelijkheid van voorinschrijving.

Op de wedstrijddag is inschrijving ter plekke mogelijk vanaf 18.00 uur, tot een kwartier voor aanvang van de wedstrijd.

De inschrijfkosten bedragen voor wandelaars en deelnemers aan de 1 en 2 kilometer € 3,50. De lopers en loopsters aan de 6 en 10 kilometer betalen € 7,00.

Klik op de link voor meer informatie

informatie

inschrijven

deelnemers

site organisatie

Maasdriel - De Kil van Hurwenen

De oude vergane boot in de uiterwaarden van de Waal

In de eerste week van onze vakantie hebben we een prachtig Bed and Breakfast geboekt in Hurwenen in de Bommelerwaard. Ons huisje is een schitterende verbouwde hooiberg met de naam De Hurnse Kil, genoemd naar de Kil van Hurwenen, dat net achter de dijk bij ons verblijf ligt. Het natuurreservaat ligt in de uiterwaarden van de Waal en ligt tussen het dorp Hurwenen en Zaltbommel, in de Nederlandse gemeente Maasdriel.

Het moerasgedeelte, de Kil, werd in de jaren dertig al één van Nederlands eerste natuurmonumenten. Vóór de gemeentelijke herindeling van 1999 behoorde het gebied nog deels tot de gemeente Zaltbommel, echter door een grenscorrectie behoort het thans geheel tot de gemeente Maasdriel. Het gebied meet 146 ha en is eigendom van Staatsbosbeheer.

Het gebied is ontstaan in 1639 toen een voormalige meander van de Waal, waarvan de loop in het landschap nog duidelijk te herkennen is, door menselijk ingrijpen werd afgesneden van de rivier. Bij hoogwater wordt het gebied nog steeds overstroomd door het water uit de rivier. In de directe omgeving bevinden zich nog een aantal zandputten, een overblijfsel van de kleiwinning ten behoeve van de baksteenindustrie.

In deze periode kun je prima een rondje met droge voeten door het gebied lopen en over de weg is het zo'n 300 meter voordat ik, via een steile trap, op de dijk kom. Het uitzicht is er prachtig en ik besluit tegen de klok in de richting van Hurwenen te lopen. Na een paar kilometer verlaat ik de dijk en trek de Kil in. Op de dijk kwam ik nog verschillende fietsers en wandelaars tegen, maar hier hoor ik alleen wat geluiden van de vogels. Het is een fantastische pek waar natuur en rust samenkomen. Als ik ruim een kwartier in het gebied loop, valt mij oog op een gezonken en vergane boot die hier misschien al wel tientallen jaren ligt. Ik neem er rustig even de tijd voor, ondertussen begint het zelfs zachtjes te regenen. Als ik weer op de dijk kom en in de verte de brug van Zaltbommel zie liggen weet ik weer waar ik ben en is het nog ruim anderhalve kilometer voordat ik weer bij het huisje ben.

AVA'70 kwartet ging rapen voor de knaken

Denis,Rinke, Frank en Devlin

Eind vorige week kwam bij AVA`70 het volgende bericht binnen:

Beste sportvrienden,

De dik 260.000 bezoekers aan de Zwarte Cross hebben 4 dagen geweldig genoten, maar ook een grote puinzooi achtergelaten. Het grove vuil is inmiddels weg, maar nu komt nog het fijne werk. We hebben goede verhalen gehoord over de inzet van jullie vrijwilligers, daarom onze vraag: komen jullie ons ook nu we helpen?

Opruimteam Vragender

Oei, veel tijd om iets te organiseren was er natuurlijk niet, maar toch werd er een actie uitgezet om het opruimteam van Vragender te ondersteunen en de mogelijkheid te pakken om de clubkas van AVA`70 een beetje aan te vullen.

Het duurde even, maar uiteindelijk lukte het toch nog en een viertal clubgenoten ging op maandag 27 juli jl. op pad richting het verlaten strijdtoneel. Het was een heel divers gezelschap en ieder had een eigen motivatie om de vrijwillige schouders er dit keer onder te zetten. Rinke ter Haar was één van de sympathisanten, die een vrij avondje op wilde geven. Hij zet graag de lijntjes uit, heeft een opgeruimd karakter en stuurt graag mensen aan en het bos in. Kortom, hij was uitermate geschikt voor deze job. Denis Woeltjes…. Tsja, daar weet iedereen van, dat hij lijdt aan een forse poetsfobie, dus als die van de partij is, moet het zeker een succes gaan worden. Derde in rij helpers was Devlin Scholten, die ruiterlijk erkende, dat hij tijdens twee bezoekdagen Zwarte Cross zeker wel het nodige uit de handen zou kunnen hebben laten vallen, dus toonde hij zich sportief, om dan ook zijn eigen rommel, dan wel die van anderen op te willen ruimen. Het viertal werd gecompleteerd door Frank Roos, die de rol van teamchef op zich nam en omdat hij toch niet stil kan zetten, de minimale organisatie van de activiteit op zich nam.

Het bijzondere van deze doordeweekse activiteit was, dat het viertal totaal niet wist wat hen te doen stond en stapten er alle 4 dan ook volledig blanco in. Maar met een schat aan ervaring, een flinke dosis humor en gezond Hollands boerenverstand kom je tegenwoordig al een heel eind. Op naar de Eikendijk in Vragender, waar de briefing zou gaan plaatsvinden. Dit ging al niet zonder problemen, want Rinke had panne aan de fiets. Hij had zelf de lekke band geplakt, kon het gaatje moeilijk vinden en dus direct zijn twijfels op een goede afloop. Terecht, want na 4,8 kilometer was het al gebeurt met de lucht en moest er hulp ingeschakeld worden. Verlies van tijd kost geld dus het trio vervolgde de weg. Aangekomen bij het verzamelpunt stond er al zo`n 100 boeren, burgers en buitenlui te popelen om aan het werk te gaan. Ieder kreeg een eigen PSU uitgereikt, bestaande uit een gele of zwarte Hubo-emmer en een paar werkhandschoenen. Het peloton werd na een welkomstwoord van een zin of 2 opgesplitst in verschillende groepen en de inmiddels weer complete AVA`70- formatie werd direct gescheiden. Een logische zet van de organisatie natuurlijk, want zo was de gruwelijke dosis aan Aaltense kwaliteit direct gelijkelijk verdeeld over meerdere partijen.

Elke club kreeg een weiland toegewezen en over een vastgestelde breedte werd de zoektocht naar rommel uitgevoerd. Het ging voetje voor voetje, maar de buit viel eigenlijk best wel mee. Het gunstige, droge festivalweer had ervoor gezorgd dat het meeste afval al door loeigrote stofzuigers opgezogen en dus verdwenen was. Wat overbleef was klein grut zonder al te veel waarde. Onnoemelijk, zeker 16 miljoen stukjes confetti in allerlei kleuren en vele duizenden sigarettenpeuken waren de absolute negatieve toppers. Ook een grote raaphit waren de flesjes Nozem, allemaal leeg en zeker zo erg, zonder dop. Hiervoor moest je dus 50 centimeter verder weer door de knieën. Iets wat ook erg hoog scoorde was de tyrip, zwart en wit, groot en klein, het terrein lag er bezaaid mee. Inmiddels zaten er toch al een aantal containers lekker vol, was er een bunder of 5 a 6 afgelegd, dus de hoogste tijd voor de koffie met overheerlijke Vragender roombotercake.  Voor alle duidelijkheid voor de niet-boeren: 1 voetbalveld is gelijk aan 0,7 bunder….. 

De Aaltende brigade voegde zich voor even bij elkaar en besprak de buit; naast de meest voorkomende hebbedingen had Devlin twee tandenborstels gescoord en Rinke een gebruikte damesslip, maar van deze vondst zijn geen beelden, dus of het waar is? Denis bukte voor een 0,4 literfles Friese jenever. Omdat er nog bijna niet uitgedronken was, nam de sympathieke Woeltjes een flinke hijs, schreeuwde een oerkreet en schatte het alcoholpercentage toch wel op een dikke 35 %, terwijl de tranen uit zijn ogen rolden. Frank had ook gruwelijk zijn best gedaan om wat leuks te scoren, maar kwam niet veel verder dan een wit muntje van “SmuddeTourZZ,” een touringcarbedrijf uit Oldenzaal dat partybussen inzet om naar festivals te reizen.

Na de koffie gingen de dik 100 vrijwilligers weer gemoedelijk op pad om nog een flink uurtje rommel te rapen. De hoeveelheid nam nog behoorlijk toe, maar de samenstelling bleef nagenoeg gelijk. Ook op de plek waar Grasnopolsky was gelegerd, kwamen er geen voorwerpen naar boven als Ray-Ban zonnebrillen of creditcards, iets wat zeker mogelijk zou zijn geweest. De schemering begon in te vallen en met een kleine omtrekkende beweging schoof het peloton dappere rapers weer in de richting van het startpunt. Hier stond de catering inmiddels paraat en konden de droge kelen gesmeerd worden met echt bier, dus geen festivalsap en het ontstane zouttekort aangevuld met chips.

In het slotwoord werd iedereen bedankt voor de hulp en  ging een ieders weer zijn of haar weg. De Aaltense equipe slurpte het flesken nog even raps leeg en Rinke kwam met een kort en wijs slotbetoog als een soort van evaluatie. Hij was de mening toegedaan, dat het een zeer geslaagde coretraining was geweest, waarbij de natuur de grote winnaar was en de repeteerraapbeweging wel eens een flinke aanslag zou kunnen gaan vormen op het gestel van de noeste werkers. Daarnaast was hij de mening toegedaan, dat het AVA`70-kwartet op z`n minst zou moeten worden voorgedragen om in de nabije toekomst te worden gehuldigd als erelid van de club. Waar een dikke 489 leden schitterden door afwezigheid trotseerde dit viertal de gruwelijk warme omstandigheden om te rapen, de kas te spekken en ook nog eens AVA`70 te promoten. Waarvan acte…… (FR)

Gerrit Dijkslag loopt zijn 900e wedstrijd

Gerrit Dijkslag

Ondanks de hittegolf regent het (jubilea)!

Als je maar lang genoeg doorgaat met ademhalen en de dingen die je doet leuk blijft vinden komen de jubilea vanzelf op je pad. Zo werk ik dit jaar 30 jaar bij Kramp en volgde ik de afgelopen maand mijn 50ste Tour de France. Twee jaar geleden vierde ik in een warm Drenthe mijn 40-jarig lidmaatschap van AVA’70. Aangezien ik de eerste twee jaar bij de juniorengroep heb gelopen, loop ik dit jaar 40 jaar bij de A-groep. Hoewel deze groep in 1986 nog de heren-groep heette en daarna heel even de C-groep was. Maar toen de toenmalige A-groep voor een aantal atleten te snel ging en er voor de letter A geen letter in het alfabet bleek te zijn, zijn de benamingen aangepast met de A-groep als snelste, zodat er op volgorde van snelheid een D-groep bij kon komen.

Maar niettemin ben ik 40 jaar lid van de snelste groep bij AVA’70. Hoewel al jaren zelf niet meer de snelste, blijft de baantraining op dinsdagavond favoriet, maar hoelang nog?

Heel toevallig valt er nog een hardloop jubileum te vieren. Aan het begin van dit jaar moest ik nog 14 wedstrijden lopen om aan de 900 te komen. Tijdens de wedstrijdplanning kom je dan ergens eind juli/begin augustus uit. Al heel snel viel mijn oog op de Gouden Pijl in Emmen, alweer in Drenthe. Dit sinds 1976 (dit jaar dus ook een jubileum jaar!) beroemde na-tour wielercriterium heeft regelmatig (maar niet altijd) een hardloopwedstrijd in het voorprogramma over hetzelfde rondje van 1,6km. Al vijf keer eerder stond ik hier aan de start, de eerste keer in 1987, de laatste keer in 2015. Gelukkig behoorde de Gouden Pijl Run ook in 2026 tot het voorprogramma. Als er zich geen gekke dingen als blessures, MKZ-crisis (mond- en klauwzeer bij vee) of covid epidemie voor zouden doen dan zou dit op 2 augustus mijn 900ste wedstrijd worden. Tot en met wedstrijd 12 van dit jaar (897 in totaal) ging alles goed. Prachtige wedstrijden gelopen, zelfs eentje tijdens een gezellig weekend met mijn AVA-vriendjes en vriendinnetjes in Duitsland (was trouwens mijn 200ste 10km!) en een snelle Gerard Tebroke Memorial.

Maar toen begon de klimaatverandering toe te slaan. Hittegolf, van code geel tot oranje en zelfs rood! Kortom, paniek in de hete tent. Waar ik vroeger met 33 graden op de thermometer mijn pr op de 10km van 32:38 min in een bloedheet Kleve op de klokken kon zetten, mocht er nu niets meer. De Valley Run en Walfortloop verdwenen van de agenda. Voor een autist als ik sowieso moeilijk te hanteren maar met twee wedstrijden minder is de Gouden Pijl Run dan niet meer nummer 900. Gelukkig was het tussendoor af en toe ietsje minder warm en kon ik nog deelnemen aan wat kleinere maar leuke wedstrijdjes met namen als Dorpsloop en Kermisloop om op 2 augustus toch nog op mijn jubileumloop uit te komen. Nog even werd het spannend of het op het moment suprême ook niet te warm zou zijn, maar halverwege de week kreeg ik van de organisatie een geruststellend e-mailtje. “Goed drinken de komende dagen, je eigen tempo lopen, het weer zag er veelbelovend uit en na afloop krijg je een flesje water.” Vaak bu'j te bange!

Zo stond ik op zondag 2 augustus om 13:50 uur aan de start van de Gouden Pijl Run in Emmen over 5EM (8km), mijn 900ste wedstrijd! Wederom was het warm in Drenthe, gelukkig kon ik de vijf ronden door het centrum gelijkmatig afwerken, waarbij het zelfs op het einde weer iets sneller ging. Er stonden geen 30.000 toeschouwers langs de kant zoals bij een van mijn eerste deelnames, maar voormalig topatleet en vriend Jan Holterman stond me wel aan te moedigen. Zo zat na iets meer dan 33 minuten mijn 900ste wedstrijd er ook weer op. Helaas was deze tijd op de 8km net iets langzamer dan mijn record op de 10km, maar dat was dan ook iets uit de vorige eeuw. Voor nu ben ik hier heel blij mee en eventuele volgende jubilea? Misschien ooit mijn 1000ste wedstrijd, mijn 100ste wedstrijd in Duitsland of mijn 100ste deelname aan de (voorlopers van) de Boekeldercross? Wie in de toekomst kan kijken mag het zeggen, voor nu heb ik het leuk gevonden dat ik na afloop een radio interview moest geven aan iemand die nog nooit van Aalten gehoord had en dacht dat ik 4EM had gelopen. Mooi meegenomen ook dat ik de rest van de middag en avond nog energie genoeg over had om van het wielrennen te genieten, om daarna tevreden weer naar het voor sommige mensen volledig onbekende Aalten terug te keren.

Klik hier voor de uitslagen

Sportieve groet van jubilaris Gerrit Dijkslag

Aankondiging van de Twee Bruggenloop in Corle

Dinsdag 18 augustus vanaf 18.00 uur

Programma van 18 augustus 2026

18:00: start wandeltocht

19.00: start 1km. jeugd t/m 9 jaar

19.10: start 2km. jeugd t/m 15 jaar

19.20: start 6km Framerun

19.30: start 6km & 10km

Start en finish:

Op vakantiepark De Twee Bruggen

Secretariaat:

Nabij Restaurant De Schoppe.

Kosten inschrijving:

Wandeling € 3,50

Jeugd afstanden € 3,50

6km en 10km afstanden € 7,00

Parcours:

De route van de 6km en 10km gaan over verharde wegen, zandpaden, kasseistroken en recreatie gebied de Slingeplas!

Prijzen:

Voor alle deelnemers is er bij binnenkomst een fraaie medaille en daarnaast zijn er prijzen voor de eerste 3 dames en heren per afstand.

Inschrijving:

Voorinschrijven voor de Twee Bruggenloop is vanaf heden mogelijk (klik hier). Op de wedstrijddag is inschrijving ter plekke mogelijk vanaf 18.00 uur, tot een kwartier voor aanvang van de wedstrijd.

De belevenissen van een hardlooptrainer

Waardering als Brandstof

Tijdens 26 jaar hardlopen, waarvan ruim 20 jaar ook als trainer, leer je heel veel mensen kennen. Van zeer ervaren lopers tot prille beginners. Heb altijd een drive gevoeld om (zo veel mogelijk) mensen aan het hardlopen te krijgen en vooral houden. Ik noem het wel eens zendingsdrang!

Als trainer kom je soms emotioneel wat dichter bij startende lopers. Regelmatig hebben ze fysieke klachten en dit vaak in combinatie met wat mentale issue. Bij de doelgroep tussen de 25-45 jaar, zijn er relatief veel, die meestal onbewust er gespannen bijlopen. Als ervaren trainer hebt je wel wat “gereedschap” beschikbaar om in ieder geval tijdens de trainingen het oude gevoel van ontspanning weer te laten ervaren. Dit geeft ook een verslavend effect.

Naast ontspanning is denk ik zelfvertrouwen een cruciaal begrip. Bij start van een beginnersgroep zie je toch veel deelnemers, iets in elkaar gedoken lopen “doe ik het wel goed”? Dit is juist een houding, waarbij de belangrijkste loopspieren niet op spanning staan, en leidt tot sloffen. Bij opbouw zelfvertrouwen zie je dat er strekking in het lichaam ontstaat, dat lopers “in de toekomst kijken”, en daardoor een stuk beter en mooier lopen.

Als je honderden lopers hebt mogen begeleiden, dan lukt het mij niet om alle namen te onthouden. Veelal weet ik nog wel de loopkenmerken, had jij toen niet hinder van …? Het blijft bijzonder dat ik lopers beter van de achterzijde ken, dan van de voorkant. Als trainer loop of fiets je meestal achteraan. De techniek en ontspanning zijn vanaf daar ook het beste te beoordelen. Andersom komt wel heel vaak voor, Hoi Henk hoor ik dan. Sommigen kunnen naar vele jaren mijn adviezen en aanmoedigingen nog benoemen; tak-tak-tak / in toekomst kijken / schouders laten zakken / door een brievenbusje uitblazen / etc.

Het lijkt misschien wel dat ik heel veel heb gegeven, maar het is meer andersom, ik heb veel ontvangen. Wat is het mooi om onderdeel te mogen zijn van soms kleine veranderingen in iemands leven, maar het komt ook voor dit de aanzet is om het leven anders te gaan inrichten, van passief naar actief. Voor mijzelf is het een keerpunt in mijn leven geweest, en dat gun ik sommige van onze lopers ook.

De aanhef is; waardering als brandstof. Onlangs heb ik een mail ontvangen van een deelneemster die goed op weg is om de lastige Nederlandse taal onder de knie te krijgen. Wat mij hierin zo trots maakt, is dat ze waarschijnlijk heel goed heeft moeten nadenken over de tekst, en het daarom heel puur en rechtstreeks uit haar hart lijkt te komen. Met goedkeuring van haar, zal ik een deel uit deze mail hieronder plaatsen.

Ik wil je via deze weg bedanken voor het ‘duwtje’.Ik begon met wandel/hardlopen september last jaar na lange periode (10 jaar) blessures, operaties etc. Hardlopen was niet mijn lieveling sport maar ik had een uitdaging nodig. Mijn hardloopschoenen zaten nieuw 6 maanden in de doos voordat ik ze ging gebruiken. Dat was dus september last jaar. Elke keer ik ‘moest’ hardlopen moest ik echt vechten met mijn ‘luiheid’. En toen kwam november en de techniek training gegeven door jou. Daar leerde ik o.a de juiste houding, ademhaling, cadance  en vooral ‘kijken in de toekomst ’ ..Vanaf februari ben ik verder door gegaan met de Varsseveldse Zandlopers. Een hele leuke groep mensen met fantastische trainers. En nu  belangrijke: ik hoop mijn doel van september 2025 om een halve marathon te lopen in najaar 2026  te halen.  18 okt is zover. Maar het belangrijkste…ik loop nu 10km ( ben aan het opbouwen)  met plezier..ik ben op de punt beland dat ik hardlopen echt leuk vind en geniet hiervan. En dat is in grote mate aan jou te danken. Daarvoor heel erg bedankt. Ik hoop dat je plannen en dromen uitkomen en jouw bedrijf groeit. Ik wens je al het beste…

Henk Mengers

'Ome Johan Assink' Jubilaris vrijwilliger bij de Zwarte Cross

Johan Assink

Donderdagmorgen 16 juli 2026 even voor 06.00 uur in de ochtend…  Bij het beste terras van Nederland staat het grootste gedeelte van de AVA`70-crew klaar voor vertrek naar het terrein van de Zwarte Cross. Het gezelschap bestaat uit een schitterende mengelmoes van jeugdige talenten en ervaren rotten. De organisatie van het mooiste festival van het jaar heeft de Aaltense hardloopclub gevraagd om een ijzersterke delegatie te sturen voor de inrichting van de camping. Gevraagd wordt naast een tomeloze inzet, ook tact, invoelend vermogen, maar zeker natuurlijk overwicht. Het Dreamteam voldeed aan alle eisen en met name Johan Assink, de grijze eminentie van dik 80 jaar, paste perfect in deze profielschets.

De groep zette zich in beweging en zoals het verwacht werd, zette Assink gelijk aan kop van de fietsclub. Hij kent de route op zijn duimpje, want het is de 10e keer, dat hij als vrijwilliger voor de nodige uren in dienst treedt van de Zwarte Cross. Maar, zo gaf hij met enige dramatiek aan…. het is ook de laatste keer, want je moet je plek kennen, zo gaf hij als motivatie aan. Toen zijn buurman Geert Wevers aangaf, dat Heintje dit ook enkele keren had aangegeven, verscheen er een veelzeggende glimlach op zijn gezicht!  

Johan heeft in die 10 jaar al diverse klussen gedaan als vrijwilliger op de Zwarte Cross. Net als de meesten is hij begonnen met werkzaamheden achter de bar, waar je als vrijwilliger flink moet aanpoten, maar dat is aan de duizendpoot wel besteedt. Toch wilde hij veel dichter bij de festivalgasten staan en gezellig een praatje kunnen maken, zodat je als vrijwilliger ook veel meer meemaakt. AVA`70 kreeg de eervolle taak om op de vroege ochtend koffie te gaan schenken op de camping en Johan meldde zich gelijk aan voor dit mooie, dienstverlenende baantje waar hij direct al helemaal in zijn element was. Beetje struinen tussen de tenten en gelijk wat orde scheppen in de af en toe complete chaos. Zo hebben we de sympathieke en altijd goedgemutste trainer tafeltjes op zien ruimen, zette hij stoelen weer netjes recht, ruimde de rommel een beetje op, maakte desgevraagd een BH`tje vast en meer van dit soort kleine klusjes. Zijn vrijwillige inzet werd zeer gewaardeerd, want hij verkocht veruit de meeste koffie aan de slaapdronken gasten die net wakker werden.

Johan had de vaste gewoonte om op zondag al weer vroeg op het Zwarte Cross-terrein aanwezig te zijn om te genieten van het optreden van Boh Foi Toch. Omdat hij niet al te groot van stuk is, zocht de AVA-jaan een mooi plekkie aan de zijkant van de Mega-tent. Het gebeurde regelmatig dat hij voor, tijdens en na het optreden, werd aangeklampt door campinggasten, die hem overdreven hartelijk bedankten voor zijn opruimwerkzaamheden tijdens het koffieschenken. Een schouderklop, een omhelzing, een proost… Johan liet het allemaal lachend op zich af komen. Hoe mooi is dat?

En toen werd het 2020 en bepaalde Corona ons leven. De verboden namen toe en al snel was duidelijk dat de Zwarte Cross, een evenement dat veel regels en wetten nog wel eens wat met een korreltje zand neemt, ook in de ban ging. Een forse streep door de agenda van duizenden fans en die van Johan Assink. Het verhaal wil dat de grijze Aaltenaar op de reeds geplande datum `s morgens voor dag en dauw op zijn mountainbike toch richting de Schans vertrok om herinneringen op te halen en de geur van gemaaid gras op te snuiven. Buffelend over de paden genoot Assink volop en na een dik uur zette hij zich in het centrum van het terrein tegen een boom en haalde zijn lunchpakketje uit de AVA-rugzak. Ook in 2021 werd de Zwarte Cross van de kalender gehaald en wederom moest Johan een alternatieve daginvulling organiseren. Gelukkig gingen in het jaar daarna alle seinen weer op groen en natuurlijk was Assink weer van de partij.

Met zijn AVA`70-clubgenoten ging hij in de zomer van 2022 weer op pad, maar het bleek dat de groep geelhemden een rol kreeg toebedeeld als krantenjongens en meisjes op de camping. Tuurlijk werd deze opdracht netjes uitgevoerd, maar de groep diende wel een protest in over dit laaggeschoolde baantje en helemaal in het kader van de voortreffelijke recensies van de jaren vóór de pandemie. De organisatie schrok zich kapot van de kritiek en was als de dood dat Johan en zijn kornuiten niet weer zouden komen, dus volgde er een promotie naar het inrichten van de camping, afdeling tenten. Kijk, dan stel je weer wat voor als vrijwilliger en de AVA-janen, met Johan als kopstuk, stelden zeker niet teleur. De directie van de Zwarte Cross toonde zich steeds meer tevreden en het zag er naar uit dat op korte termijn de volgende, belangrijke stap zou worden gezet.

In 2024 ging het gerucht dat Tante Rikie zou gaan stoppen. Toen dit bij AVA`70 ter ore kwam, meldde zich als de bliksem een delegatie van de club bij het hoofdkantoor van de Feestfabriek en overhandigden een 62 bladzijde tellend bidbook aan Ronnie Degen en co. waarin “Ome Johan” werd voorgedragen als waardig en vooral kundig opvolger van de immens populaire Tante Rikie. Assink wist hier uiteraard niets van, maar zal er zeker op gehoopt hebben. De directie van de Zwarte Cross was serieus geïnteresseerd, maar vroeg toch enige bedenktijd. Het duurde lang eer er een reactie kwam en omdat hardlopers niet van wachten houden, werd er gelijk doorgeschakeld en werd er een Koninklijke onderscheiding aangevraagd. Willem, maar vooral Maxima twijfelden geen enkel moment, pakten wel direct door  en verrasten Johan Assink met een fraai lintje.

Johan, bleef Johan en ging in 2025 weer gewoon als vrijwilliger naar de Zwarte Cross en met zijn clubgenoten werd de groep ingezet voor bijna belangrijkste taak die er bestaat, namelijk het op de plek zetten van caravans, campers en touringcars. Bij de briefing werd er meegedeeld dat de Aaltenaren de regie in handen hebben en niet de campinggasten. Een grote bek? Niet waarschuwen, maar opzouten…… Johan wreef zich eens flink in de handen en zag het helemaal zitten. Het liep allemaal als een tierelier dat jaar en de dienstdoende burgemeester, zag dat het helemaal goed kwam. En als er dan toevallig een lastpost tussen zat, dan werd Assink er als de bliksem bij geroepen en sprak dan op gepaste toon: “ Weten jullie wel wie ik ben?” Heerlijk toch, als je iemand bij je hebt met zoveel natuurlijk overwicht.

Ook dit jaar was Johan weer van de partij en samen met de andere geelhemden werd de camping weer perfect ingericht, was iedereen tevreden over zijn plekkie en viel er geen onvertogen woord. De campingbaas Jeroen was bijzonder gecharmeerd van de samenwerking van de AVA`70-crew, dat hij bij zijn afscheid smeekte of we ook in 2027 weer van de partij zouden zijn. Opvallend was, dat de eerste die hierop positief reageerde, Johan Assink was.

We nemen onze jubilaris- vrijwilliger volgend jaar op 15 juli dan ook gewoon weer mee op sleeptouw! (FR)

De vrijwilligers van AVA'70 in 2026

Wedstrijdagenda augustus 2026

Meer informatie kun je vinden op onze website www.loopgroep-zandloper.nl Wil je reageren dan ontvangen we graag jouw reactie die je kunt sturen naar: info@loopgroep-zandloper.nl

za. 1 augustus Berg en Dal-Trail - www.trail-events.eu/events

za. 1 augustus Wierden-Parkrun - www.av-twenterand.nl

za. 1 augustus Otterlo-Trailrun - www.otterlo-trailrun.nl

za. 15 augustus Dülmen(D)-Wasserlauf - www.tsg-duelmen.de

za. 15 augustus Elspeet-Stakenberg Trail - www.trail-events.eu/events

di. 18 augustus Corle-Twee Bruggenloop - www.ava70.nl

di. 25 augustus Berkun-Berkumloop - www.berkumloop.nl

wo. 26 augustus Raalte-Stöppelloop - www.stoppelhaene.nl

wo. 26 augustus Rozendaal-Veldtrail - www.bedriegertjeslopers.nl

za. 29 augustus Apeldoorn-RunXloop - www.avveluwe.nl

zo. 30 augustus Nijmegen-N70 Trail - www.n70trail.nl

ma. 31 augustus Gramsbergen-Lichtstadloop - www.gramsbergen.nl/lichtstadloop

Aanvullingen hoor ik graag!

46e GUV Walfortloop verplaatst naar dinsdag 1 september

Let op: 46e Walfortloop met aangepaste starttijden

De GUV Walfortloop 2026, die gepland stond voor dinsdag 14 juli jl. kon vanwege de tropische weersomstandigheden niet doorgaan. De organisatie heeft  een nieuwe datum voor deze populaire zomeravondloop vastgesteld, namelijk dinsdag 1 september. Vanwege het feit dat het tegen die tijd al wat eerder donker is, zijn de starttijden van de verschillende wedstrijdonderdelen aangepast:

1 kilometer: 18.45 uur

2 kilometer: 18.55 uur

Framerunners: 19.10 uur

5 en 10 kilometer: 19.15 uur.

Zet deze mooie doordeweekse hardloopwedstrijd alvast in je agenda en zorg dat je er bij bent!

Route 84: Lintelo - Wenninkroute

In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd regelmatig een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag. 

Vandaag de 84e route uit deze serie: De naamgever van deze route is de Wenninkmolen aan de Gendringseweg. Op sommige punten heb je een prachtig zicht op deze mooie, en nog in gebruik zijnde beltmolen.  Op deze route domineren de weilanden in de nabije omgeving met verbindingen in de vorm van smalle wandelpaden, zoals het pad in het verlengde van de Wolterinkweg en van de Hengeveldweg. Meestentijds zien we hier het vertrouwde en klassieke landschap met daarin de zwartbonte en roodbonte koeien. Steeds is er in het blikveld een boerderij in beeld met namen als: Bulsink, Wolterink, Hengeveld en de Brassenhutte. In deze wandeling blijven we aan de zuidkant van het spoor.

Route 84: Wenninkroute, om de kern van de buurtschap Lintelo

Afstand: 7,6 kilometer

Start: Kulturhus Lintelo Schooldijk 23 - 7121 LX Aalten

Bewegwijzerd: Ja, rode pijlen

Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor

Foto's van de route: fotoalbum

GPX bestand van de route

Laatst aangepast: 20 oktober 2022

Klik hier voor alle wandel- en hardlooproutes in de omgeving van Aalten

Start: Vanaf de parkeerplaats bij het Kulturhus loop je 50 meter verder naar de kruising Halteweg-Schooldijk. Sla hier rechtsaf en 200 meter verder op de volgende kruising ga je weer rechtsaf. Vanaf hier volg je de rode pijlen.

Knooppunten: D14-D23-D16-D82-X61-D65-D20-D44-D35-D86-D14

*Aan het eind van de route is in de Wenninkmolen zichtbaar, zo genoemd naar de eerste eigenaren. Het is een windkorenmolen, type beltmolen uit 1860. De molen heeft een ronde stenen romp en een met dakleer gedekte kap. De vlucht is ongeveer 22,50 meter. De molen is nog in bedrijf en het gehele binnenwerk wordt aangedreven door de wind. In 1986 is de molen gerestaureerd. Bezichtiging is mogelijk op vrijwel iedere zaterdagmiddag (te zien aan de blauwe vlag die dan uithangt) en op afspraak.

Uit de oude doos: A-groep AVA'70 zwaait trainer Theo Stronks uit (maart 2018)

De dinsdagavondgroep van Theo (foto Hans Prinsen)

Zittend op de schouders en onder luid applaus werd Theo Stronks gisterenavond door zijn A-lopers van de baan afgedragen. De uiterst sympathieke trainer nam na 6 seizoenen afscheid en dat wilden zijn loopmaatjes zeker niet ongemerkt voorbij laten gaan. Een commissie was in het leven geroepen om een prachtige avond te organiseren en dat lukte volledig. De laatste training verliep echter wel wat anders dan Theo zich had voorgesteld, toen zelfs ineens zijn oudste zoon Emiel tussen de atleten de baan op kwam. Ook de paparazzi was aanwezig en Stronks had direct al in de gaten, dat hij de regie deze bijzondere avond aan anderen moest laten. Om toch nog zijn eigen inbreng te hebben, begon de trainer met een voordracht over zijn klus, die een kleine 6 jaar mocht duren met veel hoogtepunten, maar ook enkele tegenvallers. Toen de training net 3 kwartier gevorderd was, besloten anderen dat het ook al wel mooi geweest was en hoofdschuddend droop de trainer af richting het clubhuis, waar na de douche het slotfeest zou plaatsvinden.

Uiteraard waren ook zijn vrouw en kinderen uitgenodigd en na de koffie werd het tijd voor de officiële plichtplegingen. Wie anders dan spreekstalmeester Dirk Vreman beet het spits af, om de carrière van Theo Stronks op bijzonder humoristische wijze te schetsen. De bomvolle zaal genoot met volle teugen en “het slachtoffer zelf”, hoorde het betoog hoofdschuddend aan. Natuurlijk waren er vele punten van herkenning, maar af en toe was de waarheid een beetje ver te zoeken. Daar maalde echter niemand om. Op de achtergrond was op een scherm de loopbaan als trainer ook visueel gemaakt met tientallen foto`s en opvallend was daarbij dat bij tal van plaatjes de gezelligheid troef was. Daarin schuilde ook altijd de kracht van Theo als trainer: het hardlopen is een prachtige hobby, maar het plezier staat voorop. Uiteraard horen bij een afscheid ook cadeaus en daar ontbrak het zeker niet aan. Bloemen voor zijn vrouw Adrie, die haar man de afgelopen jaren toch minimaal 287 dinsdagavonden moest missen. Een smakelijke attentie van het B-peloton, dat als kweekvijver en vangnet fungeerde van de A-groep. Een schitterend ingelijste groepsfoto van zijn trainingsgezelschap en een envelop met inhoud om samen met zijn vrouw een nachtje door te brengen in de stad, waar het volgens Theo allemaal gebeurt, Rotterdam. De voorliefde voor zijn cluppie Feyenoord heeft Stronks bij AVA`70 nooit onder stoelen of banken gestoken. Dit leverde hem altijd enorm veel hoongelach op…tot vorig seizoen.

Even na negen uur, toen de drank al volop vloeide, de nootjes al op tafel stonden en de hapjes van Kroesen smakelijk naar binnen werden gewerkt, volgde de volgende verrassing. Zijn muziekmaatjes van de Glazen Boterham waren gearriveerd om speciaal voor deze gelegenheid een ode te brengen aan hun Theo. Uiteraard kennen ze de emotionele Stronks erg goed, dus voor aanvang werd hem gelijk al een handvol tissues overhandigd. Speciaal voor dit afscheid als trainer was er een lied in elkaar gezet en zonder te oefenen, werd dit feilloos ten gehore gebracht. Het werd voor even muisstil in het dampende en overvolle clubhuis. Af en toe draaide Stronks het hoofd iets af en wie goed keek, zag zijn vochtige ogen van ontroering, prachtig gewoon! Gelukkig voor Theo werd het daarna luchtiger en mocht hij nog even uit volle borst meezingen. De avond vorderde en Stronks kwam ogen en oren tekort om alles aan te horen en iedereen te bedanken voor de bijdrage aan dit prachtige afscheidsgebeuren. Even voor twaalf uur werd Theo thuis afgeleverd door de organisatie. De oud-trainer zal een onrustige nacht hebben gehad, dat is wel zeker, maar ook met volle tevredenheid terugkijken op een prachtige avond, waarbij zijn A-lopers op uitbundige wijze afscheid namen van hem als trainer. De waardering voor Theo Stronks was altijd enorm groot en dat heeft hij geweten ook!

AVA'70 dreamteam regeert op de camping van de Zwarte Cross

De Aaltense crew met Campingburgemeester Jeroen

 ‘Ik ben maandag net zo verrot als de caravan’

Het inrichten van de camping bij de Zwarte Cross is een uiterst serieuze aangelegenheid en dan met name het gedeelte waar de caravans en bussen staan opgesteld. Het vereist een geweldig stukje teamwork en het is dan ook geen wonder dat de organisatie van het grootse festival AVA`70 had verzocht, nee bijna had gesmeekt, om ook dit jaar weer een zeer sterke selectie te sturen om deze klus te klaren. Campingburgemeester Jeroen kwam, zag de Aaltense crew, lachte en wist dat het goed kwam…..

De club AVA-janen was al tijdig op het terrein om in te checken, al ontbrak de teamcaptain, die zich met haar kleine bolide finaal had klemgereden tussen alle caravans. De boeren lachten zich natuurlijk een kriek om dit voorval en helemaal toen ze zagen dat er toch wel enige stress uit de ogen van Juultje te speuren was. Uiteindelijk kwam het allemaal wel goed, maar er moest de nodige charme aangesproken worden.

Het was de eerste dag van het spektakelweekend, dus feitelijk zoals altijd een grote chaos. Dit bracht de groenhemden totaal niet aan het wiebelen en ze liepen rustig naar het campingterrein, waar Boss Jeroen de groep al met open armen ontving. De briefing om even na half 8 was duidelijk: Jullie zijn de baas! Je weet wat je te doen staat en houd de lijntjes kort… Kijk, daar heb je wat aan en snel werd de taktiek besproken.

Nadat het vuurwerkverbod om even na 8 uur fors werd overtreden ging de poort van de camping open en rolden de eerste voertuigen de sluis in voor de inspectie. Daar wordt nog wel eens te licht over gedacht, maar moet zeker niet onderschat worden. De sleurhutten worden secuur gecheckt op de aanwezigheid van drank en drugs in dubbele bodems, in matrassen of toiletpotten. De campinggasten blijken zeer creatief, maar de organisatie laat zich ook weer niet zo gemakkelijk foppen. Afijn… na enige tijd kwam de stroom voertuigen op gang en was het aan de AVA`70-clan om in actie te komen. Er was een geweldig plan gesmeed en dat bleek te werken als een tierelier.  Als eerste werden de bezoekers verwelkomt door een viertal jonge Aaltense hindes, die al zwaaiend en breedlachend grote indruk maakten. Evie maakte dit jaar haar debuut als vrijwilliger, maar van een inwerkperiode kwam niets terecht. Ze stond echter gelijk haar vrouwtje en draaide direct op volle kracht mee. Hoe mooi is dat?

Al toeterend en schreeuwend werd de weg rustig vervolgd naar de volgende horde, een heuse T-splitsing. Hier stond een zeer ervaren duo de horde op te wachten en de opdracht voor hen was eenvoudig. Wie zich gedraagt kan na een gezellig praatje rustig doorrijden, de lui met een grote bek of andere strapatsen kregen een waarschuwing, dat bij herhaling de uitgang snel zou volgen. Niemand bleek dit te riskeren dus ging het op naar de laatste stop, waar de locatie werd aangewezen en de laatste aanwijzingen volgden. Bij dit sextet AVA-janen was de supervisie in handen van Johan Assink. Dik 80 jaar, een schat aan ervaring, grijns op z`n gezicht maar wel zo scherp als een mes, dus…... Tuurlijk werd er ondanks de aanwezigheid van onze grijze eminentie toch nog geprobeerd om de boel te flikken en zelf een plekkie te zoeken, maar daar werd rigoureus tegen opgetreden. Er was immers nog een tweede uitgang, die het ZC-avontuur heel snel af zou kunnen breken en dat risico werd toch maar gemeden.

Het voordeel van het stapvoets rijden van de campinggasten is, dat je als vrijwilliger een praatje kunt maken en de sleurhutten goed kunt bekijken. Opvallende teksten prikkelen uiteraard als eerste het netvlies. Zo is op het gros de herkomst te lezen en het werd al snel duidelijk dat er in het Overijsselse Lemelerveld komend weekend geen bliksem te beleven is, want meer dan de helft van het dorp is op het Zwarte Cross-terrein neergestreken. Daarnaast viert de creativiteit hoogtij, laten de meeste slagzinnen niets aan duidelijkheid over, maar een enkeling blijft echt hangen: “Maandag ben ik net zo verrot als de caravan!” Waarheid als een koe, want het gros van de weekendonderkomens zullen bij een BOVAG-keuring niet eens op de brug worden geplaatst om de bodemkwaliteit te checken, want dit gedeelte valt er voordien met zekerheid onderuit. Maar wat een gezelligheid brengen al die gasten mee en als dan ook de verbaterde touringcars het terrein oprijden wordt de feestvreugde groter en groter. Het is volledig duidelijk dat het hier onmundig gaat spoken, zowel overdag, maar zeker ook `s nachts.

Burgemeester Jeroen komt het dreamteam van AVA`70 nog even van wat slimme tips voorzien en die worden dankbaar ter harte genomen. Net als het lunchpakket overigens, dat keurig effen voor 12.00 uur wordt afgeleverd. Snel wat calorieën naar binnenwerken en weer door. De aflossing is aanstaande, maar net voor de wissel dacht een buschauffeur, dat hij met een hoop kabaal wel even zelf zijn stekkie kon uitkiezen. Zijn grote waffel kwam hem en zijn passagiers bijna duur te staan, want de poort naar de uitgang stond inmiddels al wijd open. Uiteindelijk besloot hij maar te berusten in zijn lot, toen Johan Assink kwam aanstiefelen om hoogst persoonlijk dit brandje te gaan blussen. Een verstandige keuze, die ook door de omstanders met applaus werd beloond.

Als dank voor de geweldige samenwerking werd burgemeester Jeroen door het Dreamteam van AVA`70 uitgenodigd voor de groepsfoto en daar nam hij graag de tijd en ruimte voor. Na afloop gaf hij te kennen ook in 2027 in ieder geval weer een beroep te willen doen op de Aaltense crew, die een voortreffelijk stukje werk had geleverd en hij zou dit tevens doorgeven aan de directie van de Zwarte Cross! Waarvan acte……(FR) 

Vakantieverhalen

Prettige vakantie

Er hebben in de afgelopen jaren verschillende vakantieverhalen op deze site gestaan en uit de reacties merk ik dat dit voor iedereen erg leuk is om te lezen

Ga je zelf nog op vakantie of ben je net geweest, schrijf dan ook eens een verslagje (liefst met foto) van een wedstrijd, training of een leuk voorval en laat anderen ook genieten van jou belevenissen. Je hoeft helemaal niet zo goed te kunnen schrijven om tot een leuk verhaal te komen. Wie durft het aan?

Ik wens iedereen een goede vakantie toe!

Verslag van de 70.3 Ironman in Remich (Luxemburg)

Bianca Piek

Twee dagen later....eerst wil ik alle mensen die mij berichtjes, kaartjes, bloemen enz. heel erg bedanken voor jullie aanmoedigingen, steun en medeleven. Was echt hartverwarmend. Nu ga ik natuurlijk even een verslagje doen van mijn avontuur in Luxemburg waar ik best wel wat maanden naar toe getraind heb. Dit zou dan de wedstrijd worden waarin ik zou proberen om een slot te behalen voor het WK van 2027. Uiteindelijk heb ik deze ook kunnen pakken in de 'performance pool' maar niet aangenomen want we waren al onderweg naar huis en voor mijn gevoel had ik 'm ook niet echt verdiend. En waarom niet ? Nou eerst maar eens mijn verslag van de wedstrijddag.

De dagen voor de wedstrijd was het al te zien dat de temperatuur flink zou oplopen in het weekend. Ik las op verschillende nieuwsberichten dat IM in Versailles een dik kruis doorheen ging ivm de warmte. Ik dacht oei zal Luxemburg dan wel doorgaan? Maar daar werd het 'maar ' 34 graden en in Versailles toch wel zo rond de 38 graden. Dus we gaan zolang de organisatie niks veranderd gewoon richting Luxemburg. Wel zag ik nog een bericht voorbij komen op FB waarop iemand reageerde met een officieel bericht van de regio Luxemburg dat er blauwalg in de Moezel zou zitten. Dit bericht werd al snel door de IM organisatie verwijderd. Nou dan zal het vast wel niet kloppen, maar het had natuurlijk wel zo kunnen zijn met deze temperaturen. Dus op naar Luxemburg, niks wijst erop dat er wat gewijzigd gaat worden.

Vrijdag hebben we de bus opgehaald bij Mazda Winkelhorst die wij dat weekend mochten lenen als sponsoring ,echt super tof!  En heel handig want alles kan dan mee. De halve inboedel en mijn triatlon verzameling, geen keuzes stress want alles kan mee. Dubbele fietsschoenen, 2 fietshelmen, extra triatlon kleding want stel je toch eens voor dat er wat kapot gaat net voor de wedstrijd. Dat zou toch drama zijn! Op alles voorbereid, ook de wetsuit gaat mee mocht het toch nog worden toegestaan om met de wetsuit te zwemmen.

Zaterdagochtend om 7.00 uur vetrokken om zo op tijd bij de briefing te zijn en mijn fiets en spullen op tijd in te kunnen checken. Rond 13.00 uur zaten we netjes op tijd bij de briefing waarin alle laatste informatie in het Engels nog even werd doorgenomen voor de wedstrijd dag. Johnny ging alles nog even netjes vertalen want hij heeft heel wat jaartjes in Engeland gereden en kan de taal wel dromen. Ook hier werd verteld we gaan 100% zwemmen, fietsen , lopen. Ook de volledige halve afstand. Wel zonder wetsuit ivm de watertemperatuur van 26 graden. Nou ja ik ben zowel met als zonder wetsuit geen snelle zwemmer. Dus dat maakt geen verschil. Daarna mijn startbewijs opgehaald en alles netjes verdeeld in de tassen om vervolgens de fiets en de spullen in te leveren in de wisselzone. Op naar het hotel om nog een beetje te relaxen en mijn stapel pannenkoeken met jam en stroop naar binnen te werken. Ook over de hele dag heel wat bidons met ORS naar binnen gewerkt. Blijven hydrateren is 'de key' bij 34 graden! Om 4.50 uur het wekkertje gezet om rond 5.00 uur gezellig aan mijn ontbijt te zitten.

Om 6.15 uur zou de wisselzone open gaan en om 8.00 uur de zwemstart. Ik ben in zulke dingen altijd erg georganiseerd en wil alles netjes op tijd klaar hebben zodat ik niet teveel stress heb. Voeding op de fiets en in de tassen. Dan even de banden op spanning brengen. Nog even een laatste check, kijken waar ik straks de wisselzone in en uit ga enz. En 10x naar de dixie voor de laatste zenuwplasjes. Het kost allemaal heel veel tijd. Mijn 'before bidon ' keurig leeg gedronken..'let the game begin!' Werd er vlak voor de start omgeroepen dat de zwemstart niet door kon gaan omdat er in die nacht waardes van blauwalg was gemeten, neeee wat!! nu pas??? Tjee das even schakelen zeg, voor mij is toch echt een halve ironman alleen compleet met alle 3 onderdelen. Dus goed de balen ervan omdat het ook nog allemaal zo vlak voor de start pas mede gedeeld word. Je zag dat iedereen een beetje van slag was. Ok en nu?

Er werd verteld dat we gewoon vanaf onze zwemtijdvak zouden starten zonder onze sokken en hardloopschoenen dus gewoon zoals je normaal gesproken uit het water zou komen. Dan zouden er per 5 seconden 2 deelnemers naar de fiets mogen rennen. En dan verder met de 2 onderdelen. Dus ik ben keurig met Daphne ( mijn teamlid van Woest) in onze zwemtijdvak gaan staan, niks geen schaduw lekker in de volle zon. Toen hoorde we dat ze om 8.25 uur pas gingen starten. Mmm word het nog wat later...wacht ja er komt beweging in, ja paar centimeter en toen stond het stil. Grote massa deelnemers lekker dicht bij elkaar, temperatuur liep lekker op, zweet brak alle kanten uit en ook nog steeds die wedstrijdspanning. Uiteindelijk gingen we om half 10 pas van start. Ik proberen in een hoog tempo naar de fiets te rennen. Mijn lichaam was al behoorlijk warm maar mijn spieren natuurlijk nog niet. Half gaar op de fiets gestapt en gelijk wat gedronken en een gelletje. Hopelijk kom ik snel in mijn wedstrijd ritme en kunnen we lekker volle bak gaan racen!

Het heen en weertje dat ging dan nog en de eerste paar klimmetjes gingen ook nog redelijk maar toen voelde ik toch best al snel dat ik niet de energie level had wat ik normaal zou moeten hebben en dat betaalde zich ook uit in het trap vermogen. Normaal 180/190 watt moet prima te doen zijn. Maar alles werd een gevecht. Bas riep nog dat ik van plaats 13 naar 8 was gegaan bij de dames maar ik wist dat dit niet mijn dag ging worden. Onderweg wat water in mijn nek gegooid, netjes mijn bidons leeg gedronken en de gelletjes op tijd ingenomen maar de 90 km voelde voor mij als 150 km. Blij dat het fiets gedeelte erop zat. Nu op naar de wissel voor het lopen. Ik had het zo warm, hopelijk kan ik na de eerste post weer een beetje afkoelen en kan ik mijn loop ritme goed oppakken. Al zal het met 34 graden geen toptijd worden. Uiteindelijk ben ik bij elke post gaan koelen en heeft Johnny mij ook nog fijn nagenoeg ijswater in mijn nek gegooid. Oh wat was dat fijn! De sfeer was goed maar omdat ik zo aan het vechten was met mezelf en dat ik niet meer mijn energie heb terug gevonden die dag, kon ik niet optimaal van de sfeer genieten. Het was overleven! Na 3 rondes van 7 km was ik echt zo blij dat het erop zat! Wat een bizarre dag!

Bij de finish moest ik zelf mijn medaille gaan halen en werd mij een lauw kersensap in de handen gedrukt. Ohhh en ik snakte zo naar koude cola, zoutjes, meloen, sinaasappel of iets dergelijks. Helemaal niets stond er. Gelukkig wel een koude douche  en Johnny die mij een dikke knuffel gaf! Hij was zo blij dat ik heel en in levende lijve over de finish was gekomen. Hij zag ook dat ik het zwaar had, zelfs voor de supporters was het haast te warm om daar te staan. Het zit erop gelukkig. Niet de wedstrijd waar ik op gehoopt had en totaal niet in mijn ritme gekomen die dag, dus ik was natuurlijk teleur gesteld. Ook niet meer gewacht tot de ceremonie waarin ik dus uiteindelijk een slot had kunnen claimen. Maar voor mijn gevoel was deze wedstrijd niet compleet en heb ik ook niet goed kunnen racen. Al veel energie verloren doordat ik om 5.00 uur al had ontbeten en pas om half 10 van start ging en te lang in de brandende zon heb gestaan. Nee niet verdiend die slot. dus uithuilen en weer doorgaan!! Dit neem ik weer mee met de volgende wedstrijden. Nu nog 2 weken werken en dan even fijn vakantie vieren. 22 augustus nog een halve op de planning van de Gelreman. Dan zonder verwachtingen maar gewoon lekker racen en hopelijk dan weer met alle onderdelen. Ik kom als de vrouwelijke Arnold Zwarzenegger terug I'll be back hasta la vista!

Mede mogelijk gemaakt weer door mijn top sponsoren, sorry dat het niet de dag is geworden maar ik ga zeker door met mooie nieuwe wedstrijden plannen. Deze sport is te leuk om ermee te stoppen. En al die tijd geen blessures, niet ziek of verkouden geweest topfit thanx Frank Heldoorn.

Lavalux Peters Installatietechniek WN Kozijnen & Prefab Wanden Aloys Roemaat Transport Demkes Tegelzet- en Terrazzobedrijf Racestation Warnsveld Mazda Winkelhorst Tonnie Rave #HDFprefab

Uiteindelijk ben ik 17de van de 55 dames geworden in mijn leeftijdscategorie. Totaaltijd van 5.01.01 uur en plaats 105 van de 501 dames totaal. En plaats 928 van 2.189 deelnemers overal

Bianca Piek

46e GUV Walfortloop in Aalten gaat niet door!

De gezondheid van deelnemers, vrijwilligers en toeschouwers staat voorop!

Volgens de richtlijnen van de Atletiekunie kan in verband met de warmte en de daarvoor afgegeven code geel, de GUV Walfortloop vanavond helaas niet doorgaan. 

Als bestuur van AVA'70 vinden we dit een moeilijke beslissing maar we willen geen gevaar voor iets of iemand en het risico lopen dat er wat gebeurt. 

We hopen hiervoor jullie begrip en elkaar snel weer te zien bij AVA'70! Alle inschrijfgelden zullen gestorneerd worden.

Bestuur AVA'70

Uitslagen van de Veluwezoomtrail in Dieren

Mooie 3e plaats op de 23.1 kilometer voor Sander Bolink van Loopgroep Zandloper

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren:

15.7 kilometer: Jannelien Magis 1:36.32

23.1 kilometer: Sander Bolink 1:55.13, Marion Doornink 2:42.19

29.5 kilometer: Kiliaan Bennink 2:33.17

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie