Varsseveld 14e Kramp Run 5 km - 24.57 min - 13e plaats M60

Het team van Estinea

Een aantal keren per jaar doen we via mijn werkgever Estinea mee aan een hardloopwedstrijd en de Kramp Run is daar altijd één van de onderdelen van. Ik probeer er dan ook meestal bij te zijn en om 16.15 uur verzamelen de bewoners en begeleiders van Estinea, die mee doen aan de 14e editie, zich op een woonvoorziening in Varsseveld. Dit jaar zijn we met 13 deelnemers en het zijn vaak wel de bekende gezichten die je ziet. Onder het genot van een kop koffie of iets te drinken worden de startnummers uitgereikt en zie je de spanning bij sommigen deelnemers toenemen. Ruim een half uur later lopen we gezamenlijk naar het centrum voor het rondje rond de kerk.

Als om 17.30 uur het startschot klinkt duurt het zeker een goede 100 meter voordat we een beetje aan het hardlopen komen. Door de enorme drukte bij de start moeten de meeste deelnemers daarom ook eerst een stukje wandelen. Rond de eerste kilometer staan de fabriekshallen van de Svedex en Kramp te wachten op onze doorkomst. De diskjockeys maken er een mooi feest van en trekken de volumeknop eens goed open. Aan het einde van de tweede hal staat echter geen waterkraam, zoals in voorgaande jaren, en die mis ik toch wel.

Eindigde ik in het vorige verslag nog met de vraag of er ooit voor mij nog weer een tijd van onder de 25 minuten in zou zitten, vandaag houd ik een luttele 3 seconden over en is dit doel bereikt. Deed ik medio april, na mijn blessure, in het Duitse Bad Arolsen nog bijna 28 minuten over deze afstand, dan is er dus al een mooie hap vanaf gehaald. Ik heb gelukkig geen last meer van mijn rechterknie en ben dan ook erg blij en tevreden met het Varsseveldse resultaat en hoop dit in de toekomst nog vaker te herhalen.

Na afloop loop ik met Frank gauw terug naar de thuisbasis voor vandaag, waar mijn collega een heerlijke schaal met krentebroodjes heeft gesmeerd. We maakten er dankbaar gebruik van, trekken wat droge kleren aan en lopen terug naar het centrum om de Top Run te bekijken. Persoonlijk, als toeschouwer, vindt ik het jammer dat het parcours is aangepast. Zag je de atleten voorheen, als je op de goede plek stond, nog tien keer voorbijkomen, nu houdt het bij twee keer op. De organisatie zal er zijn reden wel voor hebben!