woensdag 15 februari 2017

Training in Groenlo

van links naar rechts Linda de Vries, Angelique Vrijdag, Frank Roos, Geert Wevers, Andre Balke, Rob Berkelder, Rob- en Denise van der Donk

Vanmorgen met 8 atleten onder een heerlijk voorjaars zonnetje een route van bijna 13 kilometer gelopen rondom Groenlo en door het Achterhoekse boerenland van de buurtschap Zwolle. Vanaf het huis van Denise en Rob van der Donk lopen we langs het mooie oude stationsgebouw, dat tegenwoordig in gebruik is als woonhuis. Na het oversteken van de N18 lopen we even langs de Slinge en komen we in het agrarisch gebied van ‘Zwolle bi-j Grolle’. Boerderij ‘Wijngaard Slingehorst’ heeft weer houtwallen hersteld op z’n terrein. Even later lopen we in dit boerenland door een bijzonder loofbomenbosje met een échte heuveltop in het midden. 

Opnieuw steken we de N18 over en de route buigt over de fraaie Holtkampsweg, langs de Slinge en door het stadspark De Grolse Weiden terug naar de rand van Groenlo. Het laatste deel van de route laat het vestingstadje in volle glorie zien. In de 80-jarige oorlog werd bij de slag om Grol in 1627 met man en macht gevochten om de allersterkste vesting in de Nederlanden. De vele kanonnen die we tegen komen herinneren ons hier nog aan. Na afloop staat er een heerlijke kop koffie met een broodje klaar, Denise en Rob bedankt. De volgende trainingslopen zijn op woensdagmorgen 8 maart en 5 april.

Klik hier voor de gelopen route en hier voor een aantal foto's

zondag 12 februari 2017

Foto's van de 40e Groet uit Schoorl Run

Tim te Brake

Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen

fotoalbum

Tom van Beusekom
Edwin Wissema

3e Countryrun van Archeus in Winterswijk een groot succes

Countryrun, een recreatieve training dwars door alle soorten landschap
Op zondagochtend 12 februari werd voor de liefhebbers van Archeus en daarbuiten de derde countryrun georganiseerd, een recreatieve training dwars door alle soorten landschap. De sportievelingen die ook uit Borken, Dinxperlo, Aalten, Groenlo en Lichtenvoorde waren gekomen lieten zich niet door het sneeuwlandschap weerhouden.

Oud survivalkampioen Thomas Schröer blikt tevreden terug op deze run met maar liefst 45 deelnemers op een zwaar parcours van sneeuw, ijs en glibberige ondergrond. Thomas begeleidde 29 deelnemers op de 10 km afstand. En, om de drempel voor deze pittige run te verlagen, was er ook een 5 km run. Survivalatleet Liesbeth Schröer begeleidde 16 deelnemers op de deze afstand. In beide runs zaten een paar spectaculaire hindernissen, zoals waterdoorwaardingen en een aantal touwhindernissen in het UBCRO survivalbos.

De 5 km route ging voornamelijk door weilanden, bouwlanden en een beetje bos met als “hoogtepunt” de duiker onder de Bataafseweg. Weer aangekomen bij de Hunenbulten had Liesbeth nog een klein extraatje in petto in de vorm van een “rondje” corps stability. Het traject van de 10 kilometer was behoorlijk zwaar omdat ongeveer 70% van de route dwars door de bossen moest worden gelopen, een hele lange hindernis op zich dus. Daarnaast werd elke uitdaging opgezocht. Of het nu weilanden, heuvels, sloten en beken met ijskoud water; elke uitdaging werd opgezocht, waarbij regelmatig even een helpende hand werd toegestoken of een afrastering naar beneden werd gehouden. Op het parcours lag nog een omgevallen boom met sneeuw over de Boven Slinge in het Buskersbos. Deze bijzondere hindernis werd door alle deelnemers overwonnen. “Geweldig om te zien, die inzet van deze atleten”, aldus Thomas.

“Countryrun is een prachtige mooie tak van de hardloopsport; bewegen in de natuur op een natuurlijke en zachte ondergrond. Je kunt genieten van het fantastische natuurschoon, want het tempo is laag. “Door dit lage tempo is het daarbij ook nog oud Hollands gezellig” werd er in kleedkamers gezegd. Zowel Thomas als Liesbeth hebben veel respect voor alle deelnemers, die allemaal de route helemaal volbracht hebben.

Na een heerlijke douche bij Archeus was er nog glühwein en koffie, en was de conclusie eensgezind: “Voor herhaling vatbaar!”. Jos Kampshof van Archeus, organisator van deze run, zat na al die positieve reacties al weer te denken aan een Countryrun in oktober of november van dit jaar (bron AV Archeus).

Klik op de link voor de foto's van Anke Loobeek

Uitslagen van de 40e Groet uit Schoorl Run

Mark te Brake

Uitslagen AVA'70 leden: Mark te Brake 32.26 minuten, Tim te Brake 37.29 minuten, Erwin Wamelink 41.40 minuten

Klik op de links voor alle uitslagen

10 kilometer wedstrijd

10 kilometer recreatief

21.1 kilometer

30 kilometer

site organisatie

Foto's en uitslagen van de 5e Bakker Jorink Crossloop in Raalte

Lopen in het besneeuwde landschap van Raalte

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

site organisatie

Meer foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief, volgen zo snel mogelijk

zaterdag 11 februari 2017

AVA'70 training in de sneeuw

van links naar rechts zittend Arja te Brake, Ingrid van Zolingen en Rianne Fokkers, staand Geert Wevers, Linda Scholten, Gerrit te Lindert, Patrick Weijers en Andre Balke

Als ik op de vroege zaterdagmorgen de gordijnen open doe, word ik verrast door een mooi pak sneeuw. Dat overkomt me vanmorgen en laat er nu net ook een AVA'70 training op het programma staan. Om 9.00 uur vertrekken we met acht atleten voor een mooie duurloop van bijna een uur door het Loohuisbos, waar het prachtig is om te lopen. 

donderdag 9 februari 2017

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 165

Lex Laufexperte Björn Weier Westend 31-39 Bocholt
Het is in één woord: genießen!

Een zichzelf respecterende journalist streeft naar absolute onafhankelijkheid en honderd procent objectiviteit. De feiten boven tafel krijgen is de enige missie. De waarheid en niets anders dan de waarheid staat voorop en daar moet alles voor wijken. Een journalist houdt zich op de vlakte en treedt niet met zijn mening op de voorgrond. Ik ben ook zo’n journalist. Mijn gedachtegoed is van ondergeschikt belang. Eenmalig maak ik een uitzondering. Ik steek vandaag de loftrompet. Dit doe ik niet om mijn eigen belangen te behartigen of omdat ik sinds kort een dubbele agenda heb, nee onzin, zo zit ik helemaal niet in elkaar. Het is gewoon een verdomd fijne sportwinkel, dat is een feit!

“Is dit het paradijs?!” Het is een veelgestelde vraag van klanten die voor het eerst de hardloopshop aan de Westend in Bocholt betreden. Met grote ogen en met een glimlach van oor tot oor, kijken ze rond. “Knijp me even in mijn arm schat, volgens mij droom ik”, zegt een totaal overdonderde man tegen zijn zichtbaar jongere vrouw. “Ik sta te trillen op mijn benen, kan ik ergens zitten?”De hoogwaardige merkkleding, die buitengewoon gunstig is geprijsd, heeft een brute aantrekkingskracht op de bezoekers. Het is een snoepwinkel voor de hardloopfanaat. Als de klanten van de eerste schrik zijn bekomen, staat het vriendelijke en kundige personeel al in opperste staat van paraatheid om de gasten van dienst te zijn. De aanwezigen worden met alle egards ontvangen. Klant is koning is hier nog werkelijk van kracht.

De mogelijkheden zijn onuitputtelijk. Wil je een uitgebreide loopanalyse van opperhoofd Björn Weier of van één van zijn gemotiveerde dienaren, dan ben je hier aan het juiste adres. Ben je slechts op zoek naar een paar functionele loopsokken, kom je bij LEX Laufexperte eveneens aan je trekken. Van een sporthorloge tot een tanktop en van handschoentjes tot hoofdlampjes, in Bocholt vind je het allemaal. Kopje koffie erbij? Tot u dienst! Niks is te gek in deze hardloopspeciaalzaak.

In het tijdperk van de webshops, biedt LEX Laufexperte Björn Weier het juiste tegenwicht. Iedere hardloper binnen deze regio, die zijn sport een beetje serieus neemt, raad ik met klem aan om een keer een kijkje te nemen in dit sportwalhala. Het is in één woord: genießen!

Triathlonclinics in voorbereiding tot GUV-triathlon Aalten

Denise van der Donk en Gerben Duenk
De inschrijving voor de triatlon Aalten is al een paar weken geopend. Denise van der Donk en Gerben Duenk gaan clinics organiseren om je goed voor te bereiden op de 1/8e of 1/4e triatlon in Aalten. 

Tijdens clinic 1 komt het principe van trainen aan bod. Wat is training en hoe train je op de juiste manier? Deelnemers ontvangen uitleg over het trainingsschema en tijdens de loopclinic zal loopscholing centraal staan (baan AVA). 

Clinic 2 geeft de gelegenheid om vragen te stellen over materialen, kleding en schoeisel voor deze tak van sport, nadat de deelnemers gefietst hebben (parcours triathlon). 

Tijdens clinic 3 staat het belang van koppeltraining en sportvoeding centraal en zullen de deelnemers dus zowel fietsen als hardlopen. 

De 4e clinic zal voornamelijk plaatsvinden bij de Slingeplas waar het open water zwemmen uitgevoerd zal worden. Waar moet je op letten tijdens het open water zwemmen? Vanzelfsprekend komt de zwemtechniek en juiste ademhaling hierbij ook ter sprake. Er is plek voor max. 15 deelnemers. 

Bij clinic 5 staat functionele krachttraining centraal. Dit zal verzorgd worden door Herbert Rougoor van Survivalmaterialen en Sport-Balance. Functionele krachttraining voor triatleten en duursporters mag niet ontbreken in een juiste voorbereiding. Deze clinic vindt plaats bij Sport-Balance in Breedenbroek op dinsdagavond 30 mei van 19.00 - 20.00 uur.

De kosten voor deze clinic bedragen: € 57,50 en is inclusief:

* Professionele begeleiding en training gedurende 8-9 weken voorafgaand aan de wedstrijd.

* Trainingsschema van de 3 verschillende disciplines, zowel voor de 1/4e als 1/8e triatlon.

* Een kop koffie / thee na afloop van de trainingen.

* Voedingsadvies, inclusief persoonlijk weegmoment en meting lichaamssamenstelling.

Deelnemers moeten naast een racefiets of mountainbike zelf voor zwem / loop- en of fietskleding zorgen. Ook is het dragen van een helm tijdens de fietstraining verplicht en is het aan te raden wat eten en te drinken mee te nemen voor evt. tussendoor.

Praktische informatie

Verzamel- en vertreklocatie: AVA’70 clubgebouw, Bredevoortsestraatweg 110A te Aalten. De trainingen vinden plaats op: 30 april, 14 mei, 28 mei 11 juni van 9.15 - 12.00 uur en 30 mei van  19.00 -20.00 uur. Aanmelden via: ikkanhetaan@gmail.com of 06-13035818.

Wij willen leden van de deelnemende verenigingen de gelegenheid geven zich t/m zondag 19 februari aan te melden voor deze clinics voor het bedrag van €50,-. Het maximum aantal is 15 atleten. 

De aanmelding is pas definitief op het moment dat bovenstaand bedrag is voldaan op bankrek.nummer: NL02RABO0188210865 t.n.v. D.J.F. van der Donk o.v.v. “Triathlonclinic Aalten.”

woensdag 8 februari 2017

Internationale erkenning voor SallandTrail Nijverdal

AVA'70 deelnemers aan de Salland Trail in 2014
NIJVERDAL - „Mijn dag kan niet meer kapot." Zo reageerde de Nijverdaller Bertus van Elburg op het feit dat de SallandTrail opnieuw een internationale erkenning in de wacht heeft gesleept. De langste afstand (75 kilometer) van dit hardloopevenement werd door de International Trail Running Association (ITRA)  beloond met drie punten. Niet lang daarna werd die kwalificatie overgenomen door de Ultra-Trail de Mont-Blanc (UTMB). Van Elburg vertelt dat deze kwalificaties vooral samenhangen met de afstand, de te overbruggen hoogteverschillen in het parcours en het feit dat onderweg het aantal verzorgingsposten beperkt is. „Het moet natuurlijk niet te luxe worden", zegt hij.

Van Elburg leidt de commissie van de Nijverdalse atletiek- en survivalvereniging Atletics, die al ettelijke jaren voor de organisatie van de SallandTrail tekent. De lopers kunnen kiezen uit drie afstanden (25, 50 en 75 kilometer), die rond en over de Sallandse Heuvelrug worden uitgezet. De volgende staat voor 11 maart op de kalender. Hieraan nemen zo'n 1.200 lopers deel. De 25 (700) en 50 (300) kilometer waren na enkele dagen al helemaal volgeboekt, voor de 75 (160) kilometer zijn nog enkele tientallen plekken beschikbaar. (bron)
Bertus van Elburg

maandag 6 februari 2017

AVA'70 kleding goed terecht gekomen in Gambia - deel 2

Big thanks to AVA vanuit Gambia
Nieuwe AVA`70-talenten gespot in Gambia

“Van ruilen, komt huilen,” volgens een oud Nederlands spreekwoord, maar dit gezegde gaat niet altijd op….

Eind 2016 kregen alle Senioren van AVA`70 gratis een nieuw wedstrijdshirt aangeboden met de opdruk van de nieuwe hoofdsponsor, OWM. De bedoeling was dat de oude shirt niet meer zouden worden gedragen en als ruilmiddel werden ingeleverd. Als dank voor deze ruil, kreeg men een goodiebag. Omdat de meeste oude shirts nog in uitstekende staat verkeerden, ging het bestuur op zoek naar een goede bestemming. Deze werd al snel gevonden. AVA`70-lid Gerdie Duenk,  is werkzaam bij het SKB in Winterswijk en het ziekenhuis onderhoud goede banden met Gambia. Er wordt met enige regelmaat een (werk)bezoek gebracht aan Brikama, gelegen in het midden van dit Afrikaanse land. De organisatie SKB4Gambia zou erg graag de beschikking krijgen over een partij shirts. Hier hoefde niet lang over nagedacht te worden en besloten werd om meer dan 100 shirts toe te wijzen. Nu de rust wat is weergekeerd in Gambia, na de presidentswisseling, is een delegatie van SKB4Gambia eind januari vertrokken met een aantal medische spullen en.. de shirts van AVA`70.

Eén van deelnemers aan de reis is Carla Klein Breteler en zij doet verslag:

“Op 5 februari was het de bedoeling om de shirts in Brikama over te dragen aan eigenlijk de helft van de mannen in het dorp. Bij een broer van een Gambiaanse kennis werden de shirts op de bank uitgestald en ondertussen werden buren en vrienden op straat aangesproken of gebeld. Ook de dames riepen naar hun buurvrouwen en in een mum van tijd was het een drukte van jewelste. Iedereen was in de stapel shirts op zoek naar de juiste maat voor zichzelf of de kinderen en als ik even niet keek, werden er onder de rok shirtjes weggemoffeld. Een hemd onder een shirt is dan ook een optie. Inmiddels waren zo ongeveer de benodigde mensen voor het aantal shirts aanwezig en werden er volop selfies en groepsfoto`s geschoten. Ik heb uitgelegd dat de shirts via een atletiek- en lopersclub uit Aalten in Nederland kwamen. Het karton met AVA THANKS is ook zeer welgemeend!!”

Het bovenstaande bericht van Carla Klein Breteler en de gestuurde foto`s geven duidelijk aan, dat de “geruilde” AVA`70- shirts een prachtige bestemming hebben gekregen in Gambia. Een klein gebaar, een warm gevoel…..(FR)

zondag 5 februari 2017

Foto's van de 3e Winterbosloop in Beek

Geertjan van Erkelens

Klik op de links voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

allerlei







Foto's en uitslagen van de 27e Survival in Gendringen - deel 2

Deze deelnemer doet zelfs lachend een hindernis 

Klik op de links voor de uitslagen van

zaterdag

zondag

Klik op de links voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief


deel 1

deel 2

deel 3

deel 4

deel 5

deel 6

deel 7

deel 8

site organisatie


Verslag van de 3e Winterbosloop in Beek

Pascal Schepers
Glansrijk verlopen Beekse bosloopcompetitie met veel deelnemers

Door Benno Stevering

BEEK – Pascal Schepers uit Doetinchem was zondagochtend de allerbeste op de tien kilometer. Halverwege kwam hij als eerste door in 17.55 minuten. Met een eindtijd van 36.18 minuten liet hij in de sloteditie de rest van het lopersveld de hakken zien en trok tevens de eindzege naar zich toe op een nagenoeg windvrij parcours. De 27-jarige Pascal Schepers traint bij Atletico’73 met schema’s van Wilma Bod. ‘’In de eerste editie was ik nog derde. Nu had ik hier geen tegenstand. Dit zijn ideale prikkels voor de snelheid die ik ook nodig heb in mijn Trialruns die steeds populairder zijn. Favoriet zijn hierbij afstanden van een marathon tot zeventig kilometer, zowel berg- als ultralopen. Feitelijk ben ik nog jong voor de ultra lopen, de trials. De prikkels zullen meer worden. Meestal eindig ik hierbij net buiten de top tien. Concurrentie is er voornamelijk vanuit west Nederland. Mijn doelstelling is om me voor het WK Trial te plaatsen. Dit jaar wacht me nog de Trial in Spa waar ik vorig jaar vierde werd en de 100 kilometer Trial in de Ardennen.  De voorbereiding en ook de progressie in deze sport is erg positief. Voor mij moet de uitdaging in het parcours in de hoogte zitten. Elten is daarbij een prima stek om te trainen met duizend meter hoogte! In mijn sporttesten ga ik tot het maximum. Ook voor Trialruns lopen heb je snelheid nodig. Hier werk ik nog aan, omdat die nu fors lager ligt dan ik voor ogen heb.  Ik doe zelf geen survival. Wel was ik onlangs nog voorloper bij de A-jeugd voor een survivalrun in Gendringen.Twee jaar terug ben ik afgestudeerd in de commerciële economie richting sportmarketing. Momenteel werk ik in Doetinchem bij Life mobility. Het trainen voor de Trials is nu veel beter te combineren.’’  Martin Hageman uit Didam werd tweede in 38.54 minuten. Hij werd tevens derde in het eindklassement achter Schepers en Huizinga. Op enige afstand finishte master Wim van Hilst uit Steenderen als snelste veteraan. ‘’Ik train nu op mijn ATB in het bos. Voor mijn stabiliteit doe ik veel aan krachttraining bij Mark Pessink in Wehl. Door de juiste variatie toe te blijven passen weet ik als veteraan nog continue te blijven presteren. Ik heb alle onderdelen bij de triatlon goed in balans. In maart ga ik weer de weg op met de fiets.’’ Volop in de opbouw ligt de focus van Wim met de juiste balans op de triatlon van Nieuwkoop op 21 mei. Marian van Hilst noteerde 46.27 minuten en won de strijd bij de vrouwen. Haar accent ligt verder in het triatlonseizoen. Haar beste discipline is het hardlopen en dat liet ze zondag duidelijk zien. Snelste zestig plusser werd Paul Visser uit Duiven voor Gerard Bodde uit ’s-Heerenberg. Didammer Elshof werd derde. De tien kilometer kreeg in totaal 54 deelnemers aan de start.

Maar liefst 115 deelnemers gingen van start op de vijf kilometer. Veteraan Frank Reintjes uit Oud-Zevenaar testte zich op snelheid met een pittige start en ging er als een speer vandoor op de vijf kilometer. Na 800 meter werd hij door clubgenoot Edwin Wissema uit Didam achterhaald. In de tweede ronde gaf Wissema gas erbij en nam afstand. Uiteindelijk won Edwin Wissema net als vorige week zonder verzuring met een tijd van 16.56 minuten. Met tevens de eindzege op zak was dit voor hem een mooie generale voor het NK in Schoorl. ‘’Het ging in de tweede ronde veel sneller dan in de eerste ronde. Frank ging inderdaad snel van start. Hij had deze test nodig voor het NK masters. Ik dacht laat maar gaan, sluit ik later wel weer aan. Bultopwaarts ging me goed af en in de tweede ronde trok ik goed door.’’   Blij was ook Kersten van Embden uit Elten die zegevierde bij de vrouwen met een tijd van 20.10 minuten voor Linde Klein Nibbelink uit Bredevoort die over de meet kwam in 21.02 minuten. In de opbouw van het seizoen waarbij diverse lopen in Duitsland en baanwerk over 1500 meter centraal staan is de wedstrijd een uitstekende krachtmeting voor Van Embden. Er zijn veel wedstrijden waarop atleten zich kunnen testen. Van Embden gaf aan dat ze het leuk vond om hier het klassement een keer op naam te brengen.Ze had vooraf als doelstelling alle drie de lopen in Beek ontspannen mee te lopen als training. Alle weersomstandigheden kwamen de lopers tegen. Binnenkort loopt van Embden mee in Kleef en dan staat al snel weer een groot aantal baanwedstrijden op het programma over 1500 meter. Ook heeft ze haar focus op de politiekampioenschappen gezet. Veteraan Frank Reintjes finishte in een tijd van 17.32 minuten. Opmerkelijk liep Jordy Kloet uit Doetinchem. Hij kwam over de meet als tweede in 17.23 minuten nog voor Frank Reintjes uit Oud-Zevenaar. Reintjes werd wel rapste veteraan in het eindklassement. Kloet liet hiermee zien dat hij zijn blessure overwonnen had. Bjorn Demkes van AVA’70 uit Lievelde was content met zijn klassering in Beek. Veteraan Fred Keurntjes uit Zevenaar was blij dat hij geen blessures opliep voor zijn deelname in Schoorl. Hij noteerde 18.07 minuten als beste vijftig plusser en finishte voor Ruben Garretsen van Argo die de oudejaarscross in Vorden op naam schreef. Beste zestiger werd John van Ampting uit Zeddam. Willy Gunsing uit Zevenaar pakte de tweede plek net voor Andre Jorissen uit Doetinchem. 

Tom van Zeven van Argo noteerde 3.41 minuten en won de strijd op de 1 kilometer voor Cas Terbraak die 3.46 minuten noteerde. Jay Scheffer van Argo werd derde in 3.54 minuten, 1 tel voor het eerste meisje, Mare Versluis. Terwijl de 1 kilometer 44 deelnemers trok, kwamen er 20 bij de twee kilometer aan de start. Thomas Gonggrijp van Atletico’73 rekende af met clubgenoot Luuk Reijers. Gonggrijp wist een tijd van 7.25 minuten te noteren, terwijl Reijers genoegen nam met 7.43 minuten. Cas Hartskeerl van Atletico’73 liep constant en kwam in 8.05 minuten over de eindstreep. Lisa Dekker van Argo was het snelste meisje met 8.23 minuten. Stichting Omloop Beek kon terugkijken op een goed bezette afsluitende editie. Voorzitter Jan Leuverink reikte de prijzen uit. In de derde aflevering werden er geen parcoursrecords aangescherpt. Fleurrijk waren de balonnen bij de prijsuitreiking bij uitspanning ’t Peeske buiten bij de vijver. Lovend waren de deelnemers over de organisatie. De bosloopcompetitie was mogelijk geworden dankzij de EHBO, natuurmonumenten, de vele vrijwilligers en sponsoren en enkele jeugdigen van het Liemers College die in Beek hun maatschappelijke stage lieten aftekenen.
Edwin Wissema

Foto's van de 27e Survival in Gendringen - deel 1

De start op de atletiekbaan van Atletico

Klik op de link voor de foto's van Gerald Zandbergen


fotoalbum

Tweede plaats Patrick Ikink op NK in Apeldoorn

Patrick Ikink viert zijn 2e plaats met enkele trouwe supporters (Erwin Wamelink en Bart Wesselink)

Op het Nederlands Kampioenschap Indoor voor Masters in het Omnisport in Apeldoorn heeft AVA'70 lid Patrick Ikink op zondagmiddag een prachtige 2e plaats bij de Mannen 45 behaald. Op de 200 meter sprint kwam hij tot een tijd van 26,27 seconden. Van harte gefeliciteerd Patrick met deze prestatie!

Klik op de link voor de uitslagen

Uitslagen van de 44e Midwinter Marathon in Apeldoorn

Gerwin Jansen-Eupe en Mirjam Hoefman staan klaar voor de start (2:30:21 over de 25 km)

Mourad El Bannouri winnaar Acht van Apeldoorn

Onder ideale weersomstandigheden is vandaag de 44e editie van de Centraal Beheer Midwinter Marathon gehouden. De Acht van Apeldoorn werd gewonnen door Mourad el Bannouri (Marokko) in een tijd van 22:59, tweede werd Emmanuel Lejeune uit België op zes seconden na de winnaar en derde Yannick Michiels uit België met 23:15. Bij de vrouwen won Tabitha Wambui Gichia in een tijd van 25:47, de tweede plek was er voor Sarah Lahti met 26:14 op de teller en derde Jacelyn Gruppen met 27:15. Op de Asselronde ging Dominik Fabionowski uit Duitsland als eerste over de streep (1:19:37), tweede werd thorben Dietz uit Duitsland (1:20:19) en derde Justin Mahieu (België) met 1:20:56. Bij de dames ging de eerste plek naar de Belgische Manuela Soccol. (1:33:26), de Wageningse Mireille Baart werd tweede met 1:36:28 en derde Radka Churanova uit Tsjechië met 1:37:45.

Een recordaantal van 14.635 deelnemers had zich ingeschreven voor het oudste nog bestaande hardloopevenement van Nederland. Voorzitter Frans Mulderij: “Waar we vandaag absoluut niet over konden klagen was het weer, dat was werkelijk ideaal. Er zijn diverse parcoursrecords gesneuveld en dat maakt het helemaal tot een ongekend bijzondere dag. Onze penningmeester heeft de komende dagen dus iets te doen. Bijzonder was ook het afscheid van topper Dennis Licht, mooi dat hij ons evenement had uitgekozen om nog een keer echt te schitteren. En dan hadden we ook nog Petra Kaminkova, onze topper uit Tsjechië. Ook nu won zij weer, dit keer op de Mini Marathon 10EM. Deze vrouw is niet te stoppen!”

“Het mooie weer heeft zeker bijgedragen aan het massaal opgekomen publiek, vooral bij de Acht van Apeldoorn was er geen doorkomen aan”, zo vervolgt Mulderij. “Rijen dik, vanaf de start tot De Naald stond het publiek rijen dik. Het was echt heel gezellig druk op de Loolaan. Alle drukte in de maanden voorafgaand aan het evenement heeft zich helemaal uitbetaald met de enorme opkomst van lopers en toeschouwers.” En dan de vrijwilligers. Mulderij: “Ook vandaag hebben onze vrijwilligers de lopers een warm onthaal gegeven”, zo onderstreept Mulderij. “We hebben een ongelooflijk trouwe club mensen (zo’n 450 op deze dag) die ervoor gezorgd hebben voor waar we nu staan. We zijn een van de grootste hardloopevenementen van het land maar belangrijker is dat lopers de inzet van deze vrijwilligers enorm waarderen. Daarom zeg ik ook nu weer: hulde aan onze vrijwilligers!”

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen (Uitslagen voor de Aaltense atleten vul bij geavanceerd zoeken woonplaats en Aalten in)

Uitslagen van de 3e Winterbosloop in Beek

van links naar rechts Martin Hengevelt, Wim van Hilst en Maarten van Mierlo op het podium van de 10 kilometer M50

Uitslagen AVA'70 leden/Aaltenaren 3e Winterbosloop:

5 kilometer: Björn Demkes 17.50 min, Bjorn Rössel 19.11 min, Frank Roos 19.54 min, Linde Klein Nibbelink 21.02 min, Andre Bruil 22.01 min, Albert Stokkink 23.50 min, Johnny Piek 24.48 min

10 kilometer: Roy Mengerink 41.50 min, Maarten Angenent 45.29 min

Klik op de link voor alle uitslagen

5 kilometer
Roy Mengerink staat te pronken met de prijs van Björn Demkes 

zaterdag 4 februari 2017

Vierde plaats Patrick Ikink op NK in Apeldoorn

Patrick Ikink
Op het Nederlands Kampioenschap Indoor voor Masters in het Omnisport in Apeldoorn heeft AVA'70 lid Patrick Ikink vandaag een knappe 4e plaats bij de Mannen 45 behaald. Op de 60 meter sprint kwam hij tot een tijd van 8,17 seconden en kwam hiermee 0,13 seconden tekort voor een podium plek.

Bekijk hier de uitslag en hier de beelden van de 60 meter van Patrick

Bij de vrouwen 40 liep Nathalie Demkes vrijdagavond op de 400 meter naar een prachtige 3e plaats in een tijd van 1:08:68. Bekijk hier haar uitslag.

site organisatie

vrijdag 3 februari 2017

Sjokkelehart, de lijfkreet van een mooi trainingsbeest! (25)

Cindy Brusse
De trouwe lezer van de sympathieke weblog van lievelingsneef Geert weet dat ik zo nu en dan een portret schrijf over een bijzondere sporter. Op de vroege zondagmorgen nodigen we dan een atleet uit en Gerdy en ik interviewen deze sporter dan al hardlopend. Deze bijzondere manier van interviewen levert vaak mooie uitspraken op. Door het aanmaken van “het stofje”, ook al is het ’s ochtendsvroeg, wordt het extraverte in menig mens gestimuleerd. Heel vaak wordt er na een ontboezeming door de geïnterviewde toegevoegd dat “dit trouwens niet in het stuksken hoeft”… Uiteraard zwijgt mijn pen dan als een graf, maar al deze ontboezemingen zouden inmiddels mooie memoires op kunnen leveren! De selectieprocedure voor een te interviewen sporter gaat geheel willekeurig. Gerdy en ik overleggen dit met elkaar en meestal komt er redelijk spontaan altijd wel weer een naam naar boven om in de spotlights te zetten. Zo nu en dan worden we benaderd door een sporter die graag met ons mee wil rennen en die het ei uit de kont gevraagd wil worden. Zo hebben we bijvoorbeeld Gerben Schepers, die wil heel graag met ons mee rennen op de vroege zondagmorgen. Hij wil zijn hardloopervaringen met ons delen en waarschijnlijk vertellen dat zijn huis zo mooi verbouwd is. Wij houden uiteraard discreet de boot af, want over onze keuze kan niet gecorrespondeerd worden en steekpenningen worden niet aangenomen. Maar wie weet Gerben, wie weet…

Soms ontstaat er spontaan een interview. Je zou kunnen zeggen dat dit een noviteit is in onze portrettenserie! Eind vorig jaar vroeg Cindy Brussé ons of ze een keertje op de zondagmorgen met ons mee mocht rennen. Haar schema schreef een duurloop van 2 uur voor, en dat is in je eentje best wel een hele opgave. Dit vonden wij natuurlijk wel interessant! Mijn eerste vraag aan haar op de vroege zondagmorgen was dan ook of ik over haar een stuksken mocht schrijven. Vond ze leuk! De ingewijden in de “hardloop-scene” kennen Cindy natuurlijk wel. Ze is een kanjer op triatlongebied en rijgt als hardloper de ene naar de andere podiumprijs in de wacht. Haar roots liggen in Zuid-Holland, maar door haar werk als arts op de spoedeisende hulp in het SKB is ze in Aalten verzeild geraakt. Eigenlijk was ze een jaar of 5 geleden gestopt met de triatlonsport want voor haar gevoel was de rek er wel een beetje uit. Je zou het natuurlijk niet zeggen, maar ze is ook geen 40 meer… Totdat ze in aanraking kwam met het tritracksysteem, de trainingsschema’s van triatlonheld Eric van der Linden! Door het volgen van deze schema’s boekt ze weer mooie progressie en gaat ze weer als vanouds proberen waar haar grens ligt. Ze zit in het Trifateam, en met dit team doet ze mee met diverse topwedstrijden in den lande. Om te kunnen aanhaken in dit team moet ze veel trainen: zwemmen, fietsen en hardlopen.

Aan het trainen beleeft ze veel plezier. Vriend Dennis is zelf ook sportief en steunt Cindy volledig in haar programma en haar strijd tegen de klok. Dennis werkt in Zoetermeer en blijft een nacht in de week over in het westen. Op die avond vindt ze het heerlijk om een avondje te niksen en te netflixxen. De serie Dexter is haar favoriet. Ik ken de serie niet, maar het moet ontzettend sexy zijn als Dexter in zijn strakke pakkie een of andere foute vent om zeep helpt! De drang om te presteren is haar met de paplepel ingegoten. Met name moeder Brussé vond het erg belangrijk dat Cindy van kinds af aan zou gaan sporten. Van haar 8e tot haar 17e stonden de weekenden in het teken van wedstrijdzwemmen en turnen. Op haar 23e is ze gaan waterpoloën en kwam in aanraking met de survival- en triatlonsport. Haar sportfanatieke moeder heeft dus een sterke invloed gehad op haar leven. Op jonge leeftijd zijn haar ouders gescheiden en heeft haar moeder haar ongeveer in haar uppie opgevoed en grootgebracht. Ze heeft wel eens gedacht dat haar moeder juist daarom extra haar best heeft gedaan om haar “goed weg te zetten”.

Tijdens het rennen merk ik dat er tussen Cindy en Gerdy iets “soulmates-achtigs” ontstaat. Ten tijde van dit interview heeft Gerdy net afscheid moeten nemen van haar moeder. De ouders van beide meiden zijn er niet meer en dit brengt zaken met zich mee waar je zo een-twee-drie niet aan denkt als je nog gezegend bent met een vader en/of moeder. Het leegruimen van de ouderlijke woning bijvoorbeeld: alsof je een boek met herinneringen open doet. Wat doe je met je oude schoolschriften, oude plakboeken, een zomerjurkje uit de jaren ’80? Afscheid nemen van ouders is afscheid nemen van een stukje jeugd. In ieder geval een garantie voor een lach en een traan! Cindy heeft naast al dat sporten nog meerdere hobby’s. Ik kan me vaak verbazen over de interesses van onze medemens. Bij Cindy zou ik een hobby als een snelle cabrio of gezond koken verwachten, of concerten bezoeken van bands als Rage Against The Machine of Nick Cave and the Bad Seeds. Maar nee, niets van dit al: ze fokt graag Franse hangoor konijnen en naait graag haar eigen badpakken! Ze heeft ook een Maine Coon kat, een kattensoort met een hoog knuffelgehalte. Ik vraag me natuurlijk af waar deze hang naar knuffelbeesten vandaan komt? Als ik me hardop afvraag of de huiselijke topsportsfeer allicht het knuffelen wat in de weg zat, antwoord Cindy bevestigend. Dus mensen, geef Cindy eens een dikke knuffel, ook als ze in een sporadisch geval een keertje niet op het podium staat! Vindt ze fijn! Ze voegt er overigens terloops aan toe dat ze bij een onverwacht overleden poes wel obductie uitgevoerd heeft. Knuffelen prima, maar ze blijft natuurlijk wel arts hè. We moesten er hard om lachen tijdens de vroege ochtend! Het maken van badpakken vinden we overigens ook heel knap. Ik zou heel erg bang zijn dat het kruis me tussen de knieën zou hangen als ik het zwembad uit zou komen. De badstof kent echter geen geheimen voor Cindy’s naald en draad. Ik voel een modeshowtje in de lucht hangen!

Wat muziek betreft zat ik ook helemaal fout. Tijdens het rennen luistert ze graag “dance 538”. Als Gerdy vraagt naar haar favoriete bands komt ze met Bon Jovi en Golden Earring op de proppen. Ik vermoed dat de looks van Jon Bon Jovi enigszins meespelen bij deze keuze. Het kan het zingen niet zijn, want dat kan die man niet…toch? Doet me wel denken aan een muzikale anekdote, waaraan ik de titel van dit stuksken ontleend heb. Ik mocht een keertje meespelen met de band De Dahlia’s, omdat ’s Aaltens beste gitarist (je weet wel Geert H, van ’t AVA-feest…) verhinderd was. In deze band speelde ook muziek- en hardloopvriend Hans, “Hoffie” voor de intimi. Omdat er thuis natuurlijk geoefend moest worden, werd ook bij Hoffie thuis de te spelen nummers dikwijls gedraaid, waaronder “you gave love a bad name” van Bon Jovi. Mensen van onze generatie weten natuurlijk dat dit lied begint met “Shot through the hart…”. Dirk, de zoon van Hoffie – toen een jaar of 6 – zong altijd uit volle borst mee met dit nummer: Sjokkelehart…! Ik vind het een mooie strijdkreet voor onze Cindy; ik heb me voorgenomen, telkens als ik haar tegenkom, om me de lippen op een bonjovi-achtige manier te tuiten en haar uitbundig met “Sjokkelehart” te begroeten! Als we ongeveer 19 kilometer op de teller hebben staan, zijn we op ’t Kobus en gaat Gerdy huiswaarts. Ik vind het ook wel mooi geweest, maar Cindy moet en zal de 2 uur volmaken. Staat immers op het schema van Eric. Heel voorzichtig vraag ik of een ietsiepietsie aan autistische trekjes handig is voor een triatleet. Dit beaamt Cindy volmondig. Als ze traint conform een schema, dan zal ze dat doen ook! Als we bij mijn huis zijn, slaakt Cindy een vreugdekreet. Sjokkelehart! De 2 uur zijn volbracht! Ik doe mijn petje af voor zo een trainingsethiek. Wat een bijzondere sportvrouw. Ze stelt zichzelf ambitieuze doelen en gaat er dan gewoon voor. Weer of geen weer, slecht te pas of niet…ze trekt de schoenen gewoon aan. Erg motiverend om met zo’n topsporter te mogen rennen! Cindy, hartelijk dank voor het mooie gesprek en we zien elkaar! Shit, knuffel vergeten, bedenk ik me nu…

donderdag 2 februari 2017

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 164

Wordt het niet eens tijd voor een A-plus groep?

Donderdag 26 januari: De training van de A-groep zit erop. Er hangt een vreemd sfeertje. De training, een op voorhand doodgewone duurloop, heeft behoorlijk wat losgemaakt bij de atleten. De één loopt met een glimlach van oor tot oor de kleedkamer in, de ander strompelt gedesoriënteerd en uitgeput naar binnen en een enkeling is ronduit geïrriteerd. Het niveauverschil binnen de groep is zelden zo pijnlijk blootgelegd als tijdens deze doodgewone duurloop. Was dit een incident, of is het misschien tijd voor een A-plus groep?

Bij een vereniging met ruim 600 leden is het onmogelijk om iedereen tevreden te houden, zeker bij een individuele sport waarbij het onderlinge niveauverschil enorm is. De trainers hebben de taak om alle atleten met een voldaan gevoel naar huis te sturen, hoe moeilijk dat ook is. Kun je van een ‘snelle’ loper altijd verwachten dat die zich aanpast aan een ander? Of moeten alle atleten, in het bijzonder die uit de wedstrijdgroep, de ruimte krijgen om zich volledig te ontplooien? Staan gezelligheid en het groepsgevoel voorop, of wegen de belangen van het individu zwaarder? Het wil overigens niet zeggen dat deze factoren niet goed samen kunnen gaan, integendeel zelfs. Echter, als de één 36 minuten loopt over 10 kilometer en de ander 48 minuten, wordt het wel een lastig verhaal.

Ik beperk mij vandaag even tot de A-groep (wedstrijdgroep). Ik houd de baantrainingen buiten beschouwing, want daar kan iedereen op zijn/haar niveau trainen en hoef je geen, of nauwelijks, rekening te houden met een ander. Vandaag richt ik mij even op de duurlopen. Van een wedstrijdatleet mag je een behoorlijk niveau verwachten. Een duurlooptempo van 5.15 minuten per kilometer moet iedereen, met twee vingers in de neus, vijftien kilometer kunnen volhouden. Is het een probleem als je dit tempo niet aankunt? Nee dat lijkt mij geen probleem, er is bij Ava’70 voor alle leden een groep waar hij of zij op een goed en haalbaar tempo kan lopen. Trainers hebben hierin de belangrijkste rol. Zij kunnen atleten erop wijzen dat het verstandiger is om een stapje terug of vooruit te doen. Atleten hebben vervolgens zelf de verantwoordelijkheid om het advies op te volgen. Of er bij Ava’70 iets moet veranderen is slechts een vraag, maar het kan geen kwaad om er eens kritisch naar te kijken. Het lijkt mij immers niet de bedoeling dat er atleten zijn (ik ken ze) die voor zichzelf trainen omdat ze het idee hebben dat ze bij de club wel erg onder hun eigen niveau trainen. Ieder lid moet kunnen trainen bij de vereniging, snel of iets minder snel, daar zullen we het allemaal over eens zijn.