 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Alle deelnemers aan de 3.000 meter Klik op de link voor de foto's
Uitslagen 3.000 meter:
  |
vrijdag 6 april 2018
Uitslagen en foto's van de 2e Baanwedstrijd van AVA'70 in Aalten - 3.000 meter
donderdag 5 april 2018
Column: Erwin’s zin en onzin - deel 190
 |
| Luuk te Brake |
“Theo Stronks heeft mij nooit een eerlijke kans gegeven, nu Gerben Duenk de macht in handen heeft, krijg ik die alsnog.” Luuk te Brake maakt vanaf heden deel uit van het trainersgilde van Ava’70. Op de donderdagen is hij één van de luitenants van de A-groep. “Zo moeilijk kan het niet zijn, Gerrit Dijkslag doet dit namelijk al jaren.”
Luuk is het type ‘beste stuurlui staan aan wal’. Hij heeft over alles en iedereen een mening maar neemt zelf nooit enige verantwoordelijkheid. Hij schreeuwt - vanaf de zijlijn - de meest gore onzin en is de nagel aan de doodskist van menig trainer. Dit gaat nu veranderen. Luuk steekt voor het eerst in zijn leven z’n nek uit en wordt oefenmeester. Dat dit bericht niet bij iedereen in goede aarde zou vallen, komt niet als een verrassing. Wim Brinkman, sinds jaar en dag onderdeel van het trainerscorps van Ava’70 kookt van woede: “Als die vervelende snotaap training gaat geven, leg ik onmiddellijk mijn taken neer.”
Lang niet iedereen is ontevreden over de komst van Te Brake. ‘Jong en verfrissend’ zijn veelgehoorde reacties. Gerben Schepers voorziet wel een probleem. “Moet Luuk ons gaan rondleiden? De enige route die hij kent is die van de bank naar de koelkast.” In eerste instantie staat Te Brake één keer per maand voor de groep. Na een proeftijd van drie maanden wordt er intern gekeken of hij in aanmerking komt voor een vast contract. Vader Jan te Brake – zelf een gewaardeerd looptrainer – twijfelt geen seconden aan zijn zoon: “Al heeft hij maar tien procent van mijn talent, dan is dat nog meer dan voldoende!” Niet alleen zijn vader is een begenadigd trainer, zijn opa heeft ook een lange staat van dienst: “Ik geef hem een kans, hopelijk maakt hij de familie niet te schande.”
Open conditietest op baan Archeus in Winterswijk
 |
| Winterswijk Coopertest 12 april 19.00 uur |
De jeugd begint om 19.00 uur, beginners mogen om 19.30 uur aan de bak en voor de meer geoefende lopers klinkt het startschot om 20.00 uur. In het clubgebouw is gelegenheid tot omkleden en douchen. De 400 meter kunststofbaan van Archeus ligt aan de Vredenseweg 134b, Winterswijk. Meer info: www.av-archeus.nl.
dinsdag 3 april 2018
Coopertest op training AVA'70 - 2.720 mter
 |
| Coopertest tabel |
Na een presentatie in de kantine en een uitgebreide warming-up stond er op de eerste training in april een Coopertest op het programma. Met de wedstrijd in Kilder en de heuveltjes van het Montferland nog wat in de benen begonnen we met ruim 30 atleten aan onze afsluitende 12 minuten. Na ruim negen ronden werd deze afgefloten en zat de eerste training van ons nieuwe trainersgilde er op.
maandag 2 april 2018
Kilder 35e Paasloop - 5,3 km - 23,18 min - 4e plaats M50
 |
| Weer terug op sportpark de Tol in Kilder |
Ik hoor van Jan dat vorig jaar het rondje iets verlegd is en ongeveer 100 meter langer is geworden. Dit om een gedeelte van het mountainbike parcours te vermijden omdat het anders onder de wedstrijd te gevaarlijk met de fietsers kan worden. Ik praat verder nog wat bij met wat andere veteranen (Fons Nieuwenhuis, Ger de Jong, Theo Schootman en Frank Duking) en het is mooi om te horen dat ze altijd nog zo sportief bezig zijn. Samen met Gerrit loop ik rustig warm tot het één kilometer punt en op de terugweg gaat het nog een stukje langzamer.
Ik wil weer eens proberen om iets sneller te starten en kijken of dat goed gaat. De eerste kilometer gaat net boven de 4 minuten en even later slaan we rechtsaf en lopen verder langs de bosrand. Dit gedeelte gaat nog vrij goed maar als we even later weer linksaf slaan komt het eerste valse plat voor mijn voeten te liggen. In de bocht zie ik dat Gerrit zo'n 25 meter achter me loop en dat is een mooi streven om hem proberen voor te blijven. Ik krijg het echter steeds moeilijker en ik verwacht eigenlijk dat Gerrit me voorbij gaat. Maar ook hij heeft het niet gemakkelijk en de afstand tussen ons beide blijft ongeveer gelijk.
Ongeveer halverwege de route slaan we weer linksaf een heuvel op en deze kan ik mij van andere jaren niet herinneren. Als we de pukkel over zijn, hebben we het ergste gehad en loopt het lekker langzaam naar beneden. Als we het bos weer uit zijn, is het nog ruim één kilometer naar het sportpark toe en probeer ik nog iets te versnellen. Veel is het niet meer en op de voetbalvelden stopt de tijd op ruim 23 minuten. Dat is ongeveer dezelfde tijd als drie weken geleden bij de Track&Field cross in Aalten, al is de afstand nu 300 meter langer.
 |
| Gerrit Ormel |
Foto's van de 35e Paasloop in Kilder - deel 2
 | ||||
| Nathan Posthumus Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen jeugd 5 kilometer 10 kilometer
|
5.000ste bericht
 |
| 5.000 berichten |
Genieten in de Klein Zwitserland Trail in Velp
 |
| Henrie, Eric en Andre |
De Klein Zwitserlandtrail was
een trail zoals ik deze graag zie: kleinschalig, met veel aandacht voor de
deelnemers en een geweldig parcours. Diverse afstanden, dus voor iedereen was
er wel iets mogelijk. Wij zoeken vaak de grens op, net buiten de comfortzone.
De lange afstand van 45 km werd het dus. Eigenlijk was er maar één nadeel, het
melden en afhalen van startnummer voor de 45 km begon om 7:30 op Tweede
Paasdag…. maar gelukkig hadden ze een goedmakertje. In plaats van 45 km mocht
je ook nog een optionele bonusronde van 3 km er achteraan doen, omdat
organisator Dorothea Bil niet kon kiezen. Zo vertrokken Eric, Henrie en
ik om 6:45 uit Aalten voor ons dagje buitenspelen. Eric had zijn inschrijving
van de 22 km omgezet naar de 45, zodat we elkaar er doorheen konden slepen. We
mochten beneden bij de tennisclub ons melden en een bakkie koffie met paasstol
eten. Daarna liepen we met onze tas naar de scoutingkeet bovenop de heuvel. Dat
bleek iets verder te zijn dan we dachten, waardoor we bijna de start misliepen.
Die was nl. weer beneden aan de heuvel….
Veel tijd verloren we echter
niet bij de start aangezien het meteen steil de heuvel op ging en iedereen
meteen aan het wandelen kon. De route van de lange afstand was als gpx-bestand
doorgemaild zodat de organisatie alleen de kortere afstanden hoefde uit te
pijlen. De pijlen die er hingen moesten we dan ook negeren, maar dat bleek voor
sommige lopers erg moeilijk. Hoewel we bijna achteraan gestart waren haalden we
steeds mensen in omdat die verkeerd liepen. Nu is het ook best lastig om
te navigeren met een GPS-horloge als er veel paadjes zijn. Je ziet dan alleen
een spoortje wat je kunt volgen. Op onze handhelds zie je de route tegen een
achtergrond met alle paadjes er op en hoef je alleen het pijltje op de route te
houden. En zelfs dat is af en toe nog niet makkelijk. Hard lopen maakt
navigeren ook lastiger. Aangezien wij niet zo snel waren hadden we voordeel
doordat we beter navigeerden. Ieder nadeel heeft zijn voordeel zullen we maar
zeggen.
Vooral tijdens het eerste
deel, waarin we letterlijk heuvelop, heuvelaf
liepen zagen we regelmatig lopers uit richtingen komen waar ze niet
vandaan zouden moeten komen. Wij volgden keurig het pijltje, maar dat kostte
moeite genoeg. De heuvels waren steil en talrijk en de paden waren bezaaid met
boomwortels en stenen. De kunst was dus om de aandacht te verdelen tussen het
schermpje en de ondergrond. Dat lukte niet helemaal en de eerste valpartij was
een feit. Gelukkig zonder veel gevolgen en ik kon gewoon verder. Na 14 kilometer bereikten we
de eerste verzorgingspost. Enthousiaste vrijwilligers en een goed gevulde tafel
met drank en lekkers zorgden er voor dat we vol goede moed aan het volgende
gedeelte begonnen. Ook de overige verzorgingsposten waren super verzorgd en
bemand door enthousiaste vrijwilligers. We namen er dan ook iedere keer even
rustig de tijd voor. Het weer was goed en, hoewel de zon niet scheen en de
uitzichten niet geweldig ver reikten, was het toch weer enorm mooi lopen door
de heuvels.
Het tweede gedeelte was wat
minder sterk heuvelig, maar om dat goed te maken mochten we steeds vaker door
mul zand zwoegen. Paardenpaden en stuifzand in een gebied dat wel wat van een
woestijn weg had lieten ons ouderwets mopperen. Niet onze favoriete ondergrond,
de plannen voor een woestijnrace werden meteen weer de koelkast in gezet…. De
spieren begonnen wat stijf te worden van alle geploeter, of misschien toch ook
wel doordat we de kilometers zoetjes aan wegtikten. Na de laatste verzorgingspost
begonnen we de kilometers af te tellen, maar we wisten dat we nog wel een
aantal hoogtemeters voor de kiezen zouden krijgen. We namen dus nog maar een
reepje en de laatste slokken uit onze bidons begonnen in beeld te komen. Het
open veld rond de Brandtoren maakte het mogelijk om nog een beetje soepel door
te lopen, maar daar kwam in de laatste vijf kilometer vlot weer een eind aan
toen we het heuvelgebied richting de finish weer moesten doorkruisen.
De hellingen begonnen er nu
best in te hakken en de vele boomwortels leken wel hoger uit de grond te komen,
maar dat kon ook vermoeidheid zijn natuurlijk. Uiteraard hoefden we niet te
overleggen toen we bij de splitsing kwamen. De bonusronde werd ingezet, en
Erics record qua langst gelopen afstand werd verbroken. Ook ik verbrak nog een
persoonlijk record in de laatste kilometers, die van de hardste val van dit
jaar…. Even de lucht kwijt en wat schaafplekjes, maar na even ademhappen konden
we weer verder. Nog even de laatste hellingen doorbijten met de handen op de
knieën en toen was er na ruim 48 kilometer (en ruim 1100 hoogtemeters)
eindelijk de verlossende finish. We werden hartelijk ontvangen
door organisator Dorothea en het biertje en de pannenkoek zorgden er voor dat
we al snel weer op krachten kwamen. Het was af en toe flink afzien, maar ook
enorm genieten van het parcours en de natuur. Precies zoals het zou moeten
zijn. Het lopen op GPS is bovendien in mijn ogen echt een element dat iets
toevoegt aan een evenement als dit. Daarnaast is het een stuk makkelijker voor
organisaties om een wedstrijd te organiseren. Je hoeft immers niet urenlang
pijltjes op te hangen en weer op te ruimen, met het risico dat onverlaten deze
weghalen. Ik voorzie dan ook dat deze vorm van wedstrijden in de toekomst
steeds vaker voor gaat komen, zeker voor wat betreft de lange afstanden.
Foto's van de 35e Paasloop in Kilder - deel 1
 |
| Jeugdige AVA'70 leden in Kilder |
fotoalbum
 |
| Dave Posthumus |
Hilbelink aan de start van de 43e Paaspolderloop in Nieuwe Niedorp
 |
| Dick en de paashaas |
Klik op de link voor de uitslagen
uitslagen
site organisatie
Uitslagen van de 35e Paasloop in Kilder
 |
| De start van de 10 kilometer |
1.2 kilometer: Madelief van Erkelens 5.18 min
2.5 kilometer: Julian van Erkelens 10.24 min, Tijn Piest 10.41 min
5.3 kilometer: Lenn Posthumus 22.29 min, Geert Wevers 23.18 min, Gerrit Ormel 23.30 min, Annelot Posthumus 24.53 min, Dave Posthumus 24.55 min, Nathan Posthumus 25.08 min en Gabrielle Bruil 30.24 min
Klik op de link voor alle uitslagen
uitslagen
site organisatie
 |
| Mooie 2e plaats voor Madelief van Erkelens en haar broer Julian |
zondag 1 april 2018
zaterdag 31 maart 2018
Uitslagen van de 1e baanwedstrijd van 2018 in Gendringen
 |
| Een mooi AVA'70 treintje |
De eerste baanwedstrijd van 2018 zit erop. Bij Atletico'73 in Gendringen zijn mooie prestaties geleverd door een grote groep AVA'70 atleten.
Klik op de link voor de uitslagen
Cindy Brusse en de 42 km tijdrit van Almere
 |
| Cindy Brusse |
Zaterdag stond de 42km tijdrit
in Almere in mijn planning. Daar waar ik vorige week grote verwachtingen en
plannen had om mijn halve marathon looptijd te verbeteren en wat helaas niet
lukte, zo had ik nu totaal geen verwachtingen van mijn snelheid en was het doel
zo goed mogelijk mijn best doen en het maar als een goede training te zien. En
wat schetst mijn verbazing: het ging voor mijn doen indrukwekkend goed. De
reden om er geen verwachtingen van te hebben en zelfs deze week te overwegen om
niet naar de wedstrijd te gaan waren de volgende: De winterperiode blijft voor
mij lastig om goed te trainen op de fiets. Ik heb een hekel aan kou en een
hekel aan duurritten in de kou. Je kan je er tot op zekere hoogte op kleden,
maar koude handen, voeten en gezicht zijn bijna niet te voorkomen. Aangezien de
lol in het sporten het belangrijkst is heb ik diverse trainingen ingekort.
Natuurlijk hoort het erbij dat voor bepaalde prestaties ook wel eens minder
leuke trainingen gedaan moeten worden, maar het in de winter op een fiets te
stappen voldoet daar al aan. Een positief punt in deze nare winterperiode was
het fietsen begin maart op Lanzarote. Daar ben ik met een groep en een
tourguide uren op pad geweest en ik vond het super. Dat gaf weer moed: zie je
wel, fietsen is wel leuk! De afgelopen weken was het weer in Nederland weer
wisselvallig. Van heel koud tot regen en was het hopen op droog weer wanneer er
niet gewerkt hoefde te worden.
In aanloop naar deze race
bleek de snelheid ver te zoeken. De afgelopen week wat testrondjes gedaan. 1x
een 27km net onder wedstrijdhartslag gereden. Inclusief omvallen bij stapvoets
rijden leverde dat 32.6km/u op. Oeps....dat was niet zo goed. Een dagje later
een parcoursje van slechts 7km gedaan. Dat zou toch beter moeten gaan. Echter
het resultaat was bedroevend met 32.6km/u en nu zonder om te vallen. Op basis
hiervan een schatting gedaan voor de uitkomst voor de 6x zo lange 42km tijdrit:
33.2km/u = 1.17.21. (Goede fiets en snel pakje zouden wat winst op moeten
leveren). Deze schatting was nodig om te bepalen wie van de deelnemende
aaltenaren na afloop de McFlurries zou gaan betalen: Ruud Baars , Paul de Niet
of ik. De inzet van Ruud was 1.06.22 en die van Paul 1.06.21. Degene die het
dichtst bij zijn geschatte tijd zou zitten was de Sjaak. Paul heeft
getrakteerd! De weergoden bleken in Almere mee te zitten: in de polder bleek
niet al te veel wind te staan en zelfs het zonnetje kwam door! Als 6e ging ik
van start 20 sec na mijn voorgangster.
De eerste 1.5 a 2km bestond
uit betonplaten met modder en 2 gladde bochten. Ik naderde mijn voorgangster en
haalde die in. De volgende 2 meiden zag ik ook voor me en liep langzaam op ze
in. Achter mij was echter op 40 sec het fietskanon Sarissa de Vries gestart. Na
4.8km kwam ze al voorbij denderen! Ze werd de winnares van de wedstrijd met een
gemiddelde van 41.1km/u! In het eerste deel wind mee reed ik 38-40km/u. Ik
begin me zorgen te maken over de weg terug. Dat zou wel weer eens moeilijk
kunnen worden om 30.0km/u te halen, zoals ik de afgelopen week had ervaren. De
teller bleek echter in de eerste ronde niet onder de 33.0km/u te gaan wat een
flinke meevaller was. Bij de doorkomst na de 1 ronde van 21km klokte mijn polar
een gemiddelde van 36.0km/u. Jeetje, zo hard heb ik vorig jaar slechts in 1
triatlon gereden. Bij alle anderen triatlons zat het tussen de 34.2 en
34.9km/u. De 2e ronde ging iets moeizamer met 35.5km/u maar ook daar was ik
super dik tevreden mee! Na 1.12.19 was ik na 42km (polar vond het 43km) binnen!
Fietskanon Rahel Belinga was de winnares in onze categorie met 38.3km/u
gemiddeld. Sarissa de Vries was de overall winnares met 41.1km/u gemiddeld.
vrijdag 30 maart 2018
'De mooiste maar zwaarste dag van m'n leven'
 |
| De marathonlopers van De Zandloper trotseerden een gevoelstemperatuur van -11 graden tijdens de drie uur durende training |
Zestien 'Zandlopers' trainen
voor marathon Rotterdam
Door Karin Stronks
AALTEN – Zestien leden van
hardloopgroep De Zandloper bereiden zich al maandenlang voor op de ultieme
prestatieloop: de marathon. Op zondag 8 april doen ze samen met duizenden
collega-sportievelingen mee met de 38ste editie van de Marathon van Rotterdam.
Merle Kleine Schaars (23) loopt voor het eerst een hele marathon, Vera Meinen
(34) doet voor de tweede keer mee.
Persoonlijk trainingsschema
Vorig jaar deden er vier
'Zandlopers' mee aan de marathon van Rotterdam, dit jaar vier keer zoveel.
Trainer en coach Henk Mengers begeleidt de zestienkoppige groep. Merle legt
uit: "Henk schrijft voor elke loper een persoonlijk trainingsschema, een
schema dat precies bij je past. Hij kent ons goed, weet hoe we lopen."
Mengers vult aan: "De groep traint twee keer per week samen, op maandag is
er techniektraining, elke zaterdag staat een lange duurloop op het programma.
De overige twee trainingen bepalen de lopers zelf. We hebben een appgroep
aangemaakt waarin we heel open zijn. Als het met één van de leden niet zo goed
gaat wordt dat benoemd. Zo houden we elkaar goed in de gaten en kunnen elkaar
steunen."
De kracht van de groep
Vera onderkent het belang van
de groep. Ze geeft aan: "We vormen een hecht team, we zijn allemaal heel
verschillend maar we hebben hetzelfde ultieme doel: de marathon van Rotterdam
uitlopen. We hebben bijvoorbeeld afgesproken dat we geen alcohol drinken
tijdens de intensieve voorbereiding. We peppen elkaar op als het moet. Iedereen
heeft zijn of haar dag wel eens niet, de kracht van de groep is hierin heel
belangrijk vind ik. Soms moeten we elkaar zelfs afremmen, als het tempo aan het
begin van een hele lange duurloop te hoog is dan melden we dat en we passen het
aan!" Vera vervolgt: "Vorig jaar liep ik mijn eerste marathon, ik heb
me toen gefocust op een eindtijd, de omstandigheden waren zwaar, het was warm.
Ik was ziek, moest overgeven, heb ontzettend afgezien. Toch heb ik genoten, van
alles, van het lopen en de hele entourage er omheen. Het was de mooiste maar
zwaarste dag van m'n leven… Dit jaar focus ik me nergens op en richt me
volledig op het uitlopen."
Geen 'vreemd' voedsel of drankje
Merle is drie jaar geleden
begonnen met hardlopen, samen met haar moeder. Vera loopt al elf jaar:
"Drie keer heb ik het lopen onderbroken vanwege een zwangerschap!"
Henk Mengers zegt: "Als je wilt trainen voor een marathon moet je minstens
drie jaar hardlopen in de benen hebben. In de zomer begint het al, driekwart
jaar voor de marathon. Dan bereiden we de lopers voor op een halve marathon. De
langste duurloop voor de 'Zandlopers' in de aanloop naar de marathon is drie
uur hardlopen. Sommigen leggen dan 27 kilometer af, anderen lopen 32 kilometer.
Ja, inderdaad, met de hele marathon moeten er nog twaalf tot vijftien kilometer
bij maar daar kun je niet voor trainen. Je moet die energie bewaren, sparen
voor de dag zelf." Hij vervolgt: "Alles is belangrijk tijdens een
marathon. Ik leg mijn lopers uit dat ze geen 'vreemd' voedsel of 'vreemde'
drankjes moeten aannemen, alleen water en je eigen eten en drinken gebruiken.
Je lichaam levert een topprestatie, alle dingen die anders zijn dan dat een
loper gewend is worden afgestoten."
Gedragen door het publiek
Merle kijkt erg uit naar haar
eerste marathon. Ze glimlacht: "Vorig jaar twijfelde ik nog en ben niet
verder gegaan met de voorbereiding na de halve marathon. Achteraf had ik spijt
en nam me meteen voor om dit jaar wel mee te doen. Het sociale leven staat nu
even helemaal in het teken van de marathon van Rotterdam van zondag 8 april, ik
ga er vanuit dat het absoluut de moeite waard is!" Vera weet: "De
laatste kilometers zijn het meest indrukwekkend. Je wordt gedragen door het
publiek…" (bron)
donderdag 29 maart 2018
Jaarvergadering AVA'70: 'Club is letterlijk en figuurlijk kerngezond'
 |
| Dirk ter Maat, 40 jaar lid van AVA'70 |
Spannend wordt het natuurlijk altijd, als het financiële verslag, de begroting
en de jaarcijfers op tafel komen. Penningmeester Linda Scholten is het slimste
meisje van de klas liet alle cijfertjes in minuscuul klein lettertype afdrukken
en toont dit vervolgens lachend op een groot beeldscherm. De toelichting is
meer dan verhelderend. AVA`70 staat er op financieel gebied ook uitstekend
voor. Er wordt jaarlijks fors afgelost, energiekosten behoren vrijwel tot het
verleden en er is voldoende geldelijke ruimte voor een feestje op zijn tijd.
Altijd fijn om te horen en het komt haar op een ovatie te staan, die tot ver
achter Bredevoort te horen moet zijn geweest. Tijd voor nog meer huldigingen.
Twee leden hebben een mooi en afgerond aantal jaren keurig aan hun
contributieverplichtingen voldaan en worden in de bloemetjes gezet. Een aantal
trainers hebben besloten te stoppen met lesgeven en worden met een fijne bon
bedankt voor bewezen diensten. En dan is er natuurlijk nog het afscheid van de
trouwen materiaalman, Sander Wikkerink, die exact een derde van zijn leven
zitting heeft gehad in het bestuur. Nu was dat voor hem een kwestie van
appeltje-eitje, want zijn slogan was al die jaren: Niks doen is de kracht van
het bestuur! Of zoiets… oftewel, de leden bepalen de koers, het bestuur voert
vervolgens uit en dat is natuurlijk een prima uitgangspunt.
Voorzitter
Rudi Meinen geeft aan dat de club zich blijft richten op het vergroten van de
kwaliteit, waarbij menigeen zich afvraagt, of dit nog wel kan. Wensen zijn er
wel. De vereniging zoekt naar uitbreidingsmogelijkheden buiten de baan, om het
parkeerprobleem in te dammen en het vizier te richten op de breedtesport.
Ruimte voor Core-toestellen en mogelijk in de toekomst zelfs uitbreiding van
het krachthonk, zijn zomaar wat ideeën, die spelen. Niet
zonder trots meldt Meinen nog even, dat AVA`70 in 2017 tenminste 34 (!!!)
activiteiten heeft georganiseerd voor jong en oud en dat de bijdrage en inzet
van het korps aan vrijwilligers daarbij
hartverwarmend was. De club scoort daarbij behalve bij eigen leden en
fans de nodige waardering, maar ook
punten in de wijde omgeving en deze ontwikkelingen worden op de voet gevolgd
door bijvoorbeeld de Atletiekunie en NOC-NSF. Zij zijn op zoek naar de sleutel
van dit succes en er is regelmatig contact om hierover met elkaar van gedachten
te wisselen.
Tijd
voor de rondvraag… En toen werd het stil in de zaal. Rudi pakte dit moment uiterst
slim op, voordat een onverlaat zich kon bedenken en ronde gelijk het eerste
gedeelte van de avond af. Klap erop en snel door naar een smaakvol vervolg,
namelijk een heuse bierproeverij door brouwerij Wentersch. Nu heeft men bij
AVA`70 niet zo heel veel met de buurgemeente Winterswijk, maar als er drank in
het spel komt, blijkt het ineens anders te worden. De proeverij bevatte 5
etappes, waarbij het gezondheidsaspect wel degelijk een rol speelde. Zo was er
een vruchtenbier, was er een extra hop-variant en vocht is natuurlijk sowieso
al erg belangrijk bij en voor hardlopers. Het personeel deed ook nog eens een
extra duit in het zakje om de schijf van 5 te promoten. Zo was er een lekker
kaasje, een oer-Hollands melk- en eiwitproduct en overheerlijke vleeswaren voor
de consumptie van dierlijke vitamines en mineralen. Tenslotte chips en nootjes
voor de koolhydraten en aanvulling van zouten. Natuurlijk werd het bij menigeen
dan ook weer wat later dan vooraf was gepland, maar net voor middernacht ging
het licht in het clubhuis weer netjes uit. Ongelofelijk,
hoe goed er door het fantastische bestuur was nagedacht om het thema van de
jaarvergadering 2017: “AVA`70, letterlijk en figuurlijk een kerngezonde
vereniging” in alle facetten tot
uitdrukking te laten komen! De
club gaat ook vast in 2018 wel weer scoren……..
Foto's van de ledenvergadering van AVA'70
 |
| Veel belangstelling voor de ledenvergadering |
Klik op de link voor de foto's van Nathan Posthumus
 |
| .....en gezellig was het ook |
Aankondiging van de 35e Paasloop in Kilder
 |
| De start van de 5 kilometer in 2017 |
Om 10.00 uur is de start van de 5,3 kilometer en om 10.45 uur de start van de 10 kilometer.
Beide afstanden bestaan uit één ronde en gaan gedeeltelijk door de mooie heuvelachtige Montferlandse bossen.
De deelnemers ontvangen als herinnering een doosje paaseieren.
Voor meer informatie klik op onderstaande link
inschrijven
site organisatie
Aankondiging van de 27e Paasloop in Lichtenvoorde
 |
| Paasloop 2014 |
De 5 en 10 km routes gaan via
de Vlinderbrug over zand- en asfaltwegen richting Lievelde. Ook hier is
rekening gehouden met de verkeersveiligheid. Ten opzichte van voorgaande jaren
hebben enkele wijzigingen plaatsgevonden. Op verzoek van deelnemers zijn de
starttijden een half uur vervroegd, zodat men eerder kan aanschuiven voor de
Paasbrunch. Tevens is de kortste afstand ingekort naar 1 km. Veel lopers in
Lichtenvoorde en omstreken hebben de Paasloop in hun agenda staan. Hopelijk
vinden de lopers ook dit jaar de weg naar Meekenesch.
Iedereen die op eerste
Paasdag, zondag 1 april, sportief bezig wil zijn is van harte welkom. Voor
zowel de jeugd, als voor de beginnende en gevorderde lopers is er een passende
afstand. (1, 2.5, 5 en 10 km). Er is genoeg parkeerruimte en voldoende
gelegenheid om je aan te laten moedigen door ouders, kinderen, familie en
andere supporters. Parkeren kan op de parkeerplaats bij Meekenesch en op de
carpoolplaats.
De Paasloop wordt mogelijk
gemaakt door de inzet van vrijwilligers, waaronder (ex)leden van Lopersgroep’90
en door sponsoren. Er wordt gebruik gemaakt van elektronische tijdsregistratie
en inschrijving vooraf is mogelijk. Start en finish zijn aan het Eschpark. Bij
zwembad Meekenesch kun je je binnen inschrijven en gebruik maken van douches en
kleedruimtes. Adres: Kerkhoflaan 5, Lichtenvoorde. Als er nog vragen zijn, kunt
u bellen naar Yvonne Konings: 06 55627958
Afstand: Starttijd: Inschrijfgeld:
1.000 meter 9.30 uur € 3,00
2.500 meter 9.45 uur € 3,00
10.000 meter 10.30 uur € 5,00
dinsdag 27 maart 2018
A-groep AVA'70 zwaait trainer Theo Stronks uit
 |
| De dinsdagavondgroep van Theo (foto Hans Prinsen)
Zittend
op de schouders en onder luid applaus werd Theo Stronks gisterenavond door zijn
A-lopers van de baan afgedragen. De uiterst sympathieke trainer nam na 6
seizoenen afscheid en dat wilden zijn loopmaatjes zeker niet ongemerkt voorbij
laten gaan. Een commissie was in het leven geroepen om een prachtige avond te
organiseren en dat lukte volledig. De laatste training verliep echter wel wat
anders dan Theo zich had voorgesteld, toen zelfs ineens zijn oudste zoon Emiel
tussen de atleten de baan op kwam. Ook de paparazzi was aanwezig en Stronks had
direct al in de gaten, dat hij de regie deze bijzondere avond aan anderen moest
laten. Om toch nog zijn eigen inbreng te hebben, begon de trainer met een
voordracht over zijn klus, die een kleine 6 jaar mocht duren met veel
hoogtepunten, maar ook enkele tegenvallers. Toen de training net 3 kwartier
gevorderd was, besloten anderen dat het ook al wel mooi geweest was en
hoofdschuddend droop de trainer af richting het clubhuis, waar na de douche het
slotfeest zou plaatsvinden.
Uiteraard waren ook zijn vrouw en kinderen uitgenodigd
en na de koffie werd het tijd voor de officiële plichtplegingen. Wie anders dan
spreekstalmeester Dirk Vreman beet het spits af, om de carrière van Theo
Stronks op bijzonder humoristische wijze te schetsen. De bomvolle zaal genoot
met volle teugen en “het slachtoffer zelf”, hoorde het betoog hoofdschuddend
aan. Natuurlijk waren er vele punten van herkenning, maar af en toe was de
waarheid een beetje ver te zoeken. Daar maalde echter niemand om. Op de
achtergrond was op een scherm de loopbaan als trainer ook visueel gemaakt met
tientallen foto`s en opvallend was daarbij dat bij tal van plaatjes de
gezelligheid troef was. Daarin schuilde ook altijd de kracht van Theo als
trainer: het hardlopen is een prachtige hobby, maar het plezier staat voorop. Uiteraard
horen bij een afscheid ook cadeaus en daar ontbrak het zeker niet aan. Bloemen
voor zijn vrouw Adrie, die haar man de afgelopen jaren toch minimaal 287 dinsdagavonden
moest missen. Een smakelijke attentie van het B-peloton, dat als kweekvijver en
vangnet fungeerde van de A-groep. Een schitterend ingelijste groepsfoto van
zijn trainingsgezelschap en een envelop met inhoud om samen met zijn vrouw een
nachtje door te brengen in de stad, waar het volgens Theo allemaal gebeurt,
Rotterdam. De voorliefde voor zijn cluppie Feyenoord heeft Stronks bij AVA`70
nooit onder stoelen of banken gestoken. Dit leverde hem altijd enorm veel
hoongelach op…tot vorig seizoen.
Even na negen uur, toen de drank al volop
vloeide, de nootjes al op tafel stonden en de hapjes van Kroesen smakelijk naar
binnen werden gewerkt, volgde de volgende verrassing. Zijn muziekmaatjes van de
Glazen Boterham waren gearriveerd om speciaal voor deze gelegenheid een ode te brengen
aan hun Theo. Uiteraard kennen ze de emotionele Stronks erg goed, dus voor
aanvang werd hem gelijk al een handvol tissues overhandigd. Speciaal voor dit
afscheid als trainer was er een lied in elkaar gezet en zonder te oefenen, werd
dit feilloos ten gehore gebracht. Het werd voor even muisstil in het dampende
en overvolle clubhuis. Af en toe draaide Stronks het hoofd iets af en wie goed
keek, zag zijn vochtige ogen van ontroering, prachtig gewoon! Gelukkig voor Theo
werd het daarna luchtiger en mocht hij nog even uit volle borst meezingen. De
avond vorderde en Stronks kwam ogen en oren tekort om alles aan te horen en
iedereen te bedanken voor de bijdrage aan dit prachtige afscheidsgebeuren. Even
voor twaalf uur werd Theo thuis afgeleverd door de organisatie. De oud-trainer
zal een onrustige nacht hebben gehad, dat is wel zeker, maar ook met volle
tevredenheid terugkijken op een prachtige avond, waarbij zijn A-lopers op
uitbundige wijze afscheid namen van hem als trainer. De waardering voor Theo
Stronks was altijd enorm groot en dat heeft hij geweten ook!
|
Prachtig afscheid voor Theo Stronks
 |
| Theo Stronks (foto Vanessa Wassink) |
Op de bar staan soesjes en
tompoezen, de koelkast puilt uit met flessen bier en Theo's muzikale vrienden
van 'De Glazen Boterham' zitten al klaar om hun kameraad warm te onthalen. De
sfeervolle liederen gallen door het clubgebouw. De laatste training waar Theo
de touwtjes in handen had is in stijl afgesloten. Het clubcafé is tot de nok
gevuld met leden, wat aangeeft hoe populair de 62-jarige oefenmeester is. Hij
wordt overladen met complimenten en mooie woorden. Op een groot scherm worden
foto's geprojecteerd, geregeld wordt er vreselijk gelachen om één van de
plaatjes, die stuk voor stuk een anekdote met zich meebrengen. Zoals het hoort
zorgen een aantal van zijn pupillen ervoor dat Theo na afloop van het feestje
veilig wordt thuis gebracht.
Als hij in 2012 aan zijn taak
als trainer begint, is het aantal atleten in zijn groep nog vrij beperkt. Nu,
zes jaar later, barst de wedstrijdgroep uit zijn voegen. Vanuit de hele regio
komen er hardlopers naar Aalten. De laatste jaren zijn er zelfs drie Duitse atleten
gaan trainen onder de vleugels van Theo Stronks. Stronks onderscheidt zich met
zijn tomeloze enthousiasme en betrokkenheid. Na een goede prestatie kan iedere
atleet een persoonlijk mailtje verwachten waarin de loper uitvoerig wordt
gecomplimenteerd, dit was iets wat door de atleten enorm op prijs werd gesteld.
Hoewel zijn lichaam de laatste
jaren niet altijd meewerkt, heeft Theo in het verleden zelf enorm hard gelopen.
Hij dook drie keer onder de magische grens van drie uur op de marathon, een
prestatie die niet veel leden van Ava'70 hem kunnen navertellen. Zijn
karakteristieke loopstijl, waarin hij zijn hoofd op zijn schouder legt, is in
het hardloopwereldje alom bekend. Nu hij weet dat er goede opvolging klaarstaat
om zijn taken over te nemen, kan hij 'met een gerust hart afscheid nemen als
trainer'. De komende jaren blijft hij lekker hardlopen en wellicht, als zijn
lichaam het toelaat, staat er ooit weer een marathon op het programma. (bron)
Erwin Wamelink
Abonneren op:
Posts (Atom)