zondag 21 oktober 2018
Uitslagen van de 2e Herfstloop in Wehl
| Fons Nieuwenhuis |
zaterdag 20 oktober 2018
Verslag en uitslagen van de 19e Run-Bike-Run van AVA'70
![]() |
| Wedstrijdleider en organisator André Balke had een prachtig parcours uitgezet in het fraaie buitengebied |
Dat AVA`70 over heel veel
hardlooptalent beschikt, is wel algemeen bekend. Een groeiend aantal leden
blijkt ook uitstekend uit de voeten te kunnen bij andere sporten, waar
hardlopen een belangrijk onderdeel vormt, zoals survival, trailrun en
triathlon. Dit bleek ook maar weer eens
bij de Run-Bike-Run, die de club op zaterdag 20 oktober jl. werd georganiseerd.
Hoewel er vooraf geen selectiewedstrijden waren gehouden, stond er een zeer sterk deelnemersveld aan de start. Er
werd gestreden in 4 verschillende categorieën en de af te leggen afstand
varieerde en was mede afhankelijk van de leeftijd.
Wedstrijdleider
en organisator André Balke had een prachtig parcours uitgezet in het fraaie
buitengebied, dat grensde aan het complex van AVA`70. Tijdens het looponderdeel
vormde kasteel `t Walfort de blikvanger, terwijl bij het fietsonderdeel
boerderij Eskes het nostalgische plekje was, dat enkele malen gepasseerd werd.
Of de atleten echter ook hebben gehad voor deze twee toeristische trekpleisters
valt zeer te betwijfelen, want direct na het beginsignaal, ging het gelijk al
volle bak. Dames, heren en jeugd…. alles mocht voor deze speciale gelegenheid
tegelijk van start en langzaam vormde zich bij het eerste onderdeel een kleurig
lint deelnemers. Het fietsen is bij de Run-Bike-Run het tweede onderdeel dat
afgewerkt wordt en er stonden enkele luxueuze ATB-karretjes in het Parc Fermé
opgesteld, die garant stonden voor hele snelle tijden.
Twan
Meinen was er veel aan gelegen om zijn titel van 2017 bij de jeugd te
prolongeren. Bij het looponderdeel nam hij een kleine voorsprong op zijn
achtervolgers en breidde dit bij het fietsen langzaam verder uit. De titel kwam bij afsluitende run
niet meer in gevaar. Noah Lampio werd knap tweede, terwijl Sven Meinen de derde
plek voor zich opeiste. Bij de duo`s ging de overwinning naar het koppel Jop
Hoftijzer en Jerrel Balke, dat vooral het verschil maakte bij het fietsen.
De
junioren voerden tijdens de wedstrijd over de langere afstand de boventoon en
met name Björn Rossel toonde zijn klasse. Al bij het eerste looponderdeel van
ruim 3 kilometer gaf hij vol gas. Rossel bleek iedereen op het vlakke fietsparcours
van 9,5 kilometer ook te vlot af te zijn en wisselde als eerste voor het
afsluitende looponderdeel. De koppositie kwam niet meer in gevaar en hij zegevierde
zelfs met een machtige eindsprint. Mees Prinzen bleef nog het dichtst bij de
uiteindelijke winnaar in het spoor en werd fraai tweede. Bij de Dames liet
triatlete Cindy Brussé haar concurrentie vanaf het begin zien, dat ze ging voor
de overwinning en behaalde de titel met groots vertoon. Achter de toppers knokte
iedereen zich leeg, op weg naar de finish, een mooie eindtijd en een goede
klassering.
Ereprijzen
voor de winnaars en de eeuwige roem waren er tijdens de ceremonie protocollaire
voor:
Jongens
t/m 15 jaar: Twan Meinen
Duo`s:
Jop Hoftijzer en Jerrel Balke
Dames:
Cindy Brussé
Heren:
Björn Rossel
Verslag van de 11e Stadshagenrun in Zwolle
![]() |
| Sven en Wim |
Al een lange tijd was mij grote wens om samen met mijn kleinzoon Sven een
keer een hardloopwedstrijd te gaan lopen. Ik denk de wens van elke opa of oma,
samen een wedstrijd met je kleinkinderen. Sven had al eens met zijn moeder
een ‘bubblerun’ gelopen en dat was hem goed bevallen en smaakte naar meer. Maar
ja er moet ook gezwommen en gevoetbald worden, dus iets plannen was nog niet zo
makkelijk. Maar vanmorgen was het dan zo ver, wij moesten er wel vroeg voor
naar Zwolle maar dat maar op de koop toe genomen.
Aangekomen bij het winkelcentrum van Stadshagen, een vrij nieuwe wijk in
Zwolle, was het al een drukte van belang. Het bleek nl dat er bijna 2000 lopers
mee deden op de verschillende afstanden, wat ik wel erg veel vond. Sven moest
als een van de eersten aan de start, nl jongens 6/7 jaar 800 meter. Nu is Sven
nog maar 5 jaar, maar gelukkig mocht hij gewoon mee rennen. Al zijn trainingen
hadden een goed effect op zijn wedstrijd want er werd niet gewandeld en met een
keurige eindtijd van 4.02 minuten een trotse loper en een zeker trotse opa.
Na de 5 kilometer, was het tijd voor de 10 kilometer. Hier had ik mij voor
opgegeven, het is een mooie voorbereiding voor de Diepe Hel Holterbergloop
volgende week zondag. Twee keer een rondje van 5 kilometer, langs de IJssel en
verder door de woonwijk. Overal keurig afgezet met veel verkeersregelaars en
vooral geen wind en een heerlijk zonnetje. Daarbij was het een graad of 15, wat
wil men nog meer. Ik heb heerlijk gelopen en er zat bijna geen verschil tussen
de twee rondes. Eindtijd 43.08 minuten.
De laatste 100 meters voor de finish zag ik Jeanet, samen met Hilde
en mijn 2 kleinkinderen staan, en natuurlijk moest Sven het laatste stuk samen
met zijn opa naar de finish lopen. Een geweldig gevoel. Ik hoop dat we in de
toekomst nog vaker samen kunnen lopen en ik hoop echt dat hij in de toekomst,
mij er van alle kanten uitloopt. Dan zal ik met trots terug denken aan deze
morgen in Stadshagen in Zwolle.
Wim Brinkman
Verslag van een zaterdagmorgen AVA'70 training
![]() |
| Het prachtige Sportpark Zuid |
Al keuvelend, lopen we via het complex van AZSV,
langs Altec en om de oude, nostalgische schaatsbaan heen. Ingrid besluit de groep,
met een omtrekkende beweging, richting het fonkelnieuwe sportcomplex Zuid te
sturen om even sfeer te gaan proeven. Aankomend op de parkeerplaats lopen we langs
een hekwerk met daaraan bevestigd een papier met de tekst: “Sportpark Zuid”,
een open complex. Dus, de veronderstelling gaat dan bestaan, dat iedereen
welkom is. We lopen naar de entree, waar een medewerker ons bij het passeren vraagt
of we lid zijn van een vereniging, anders hebben we geen toegang. Het gros
begint te lachen en denkt dat de mevrouw een grapje maakt. Ingrid zakt de muts
bijkans over de ogen en moet alle moeite doen om niet van de crosser te
stuiteren. Uiteraard loopt de groep gewoon door en wordt bij het betreden van
de arena vrolijk begroet door diverse medewerkers, die al druk in de weer zijn,
om van de opening een feest te maken. We lopen de wielerbaan op en maken een
mooie ronde over de prachtige accommodatie. Wat een aanwinst voor Aalten! Toch
gaat het gesprek vooral ook over de opmerking bij de entree.
Geen “Goedemorgen
sportvrienden”, maar een opmerking waar de gastvrijheid bepaald niet van
afdroop. De medewerker zal zeker gelijk hebben gehad, maar op de feestelijke
dag van de opening, verwacht je eigenlijk wel een andere begroeting. Trainster
Ingrid raakt ook niet uitgesproken over het voorval, maar houdt het hoofd er gelukkig
goed bij. De atleten komen na dik 10 kilometer weer in het zicht van de haven.
De D-groep o.l.v. Dick Lubbers vertrekt voor hun training en de hardlopende groepen
begroeten elkaar hartelijk. Op het complex van AVA`70 krioelen 10-tallen
pupillen over de baan en het plezier spat er vanaf. Net als van de trainers,
overigens. In het clubhuis komt de dampende lucht van koffie je tegemoet en is
dochter van Dijk druk bezig met het bedienen van haar publiek. Lekker bakkie
doen en gezellig bijkletsen. Oost west, thuis best!
Frank Roos
Frank Roos
vrijdag 19 oktober 2018
Aankondiging van de 34e halve Marathon van Doetinchem
donderdag 18 oktober 2018
Column: Erwin’s zin en onzin - deel 201
![]() |
| Liggen mijn beste jaren achter me of wordt het hoogtijd om weer wat meer te gaan trainen? |
Geniet ervan zolang het
duurt!
Geluk zit ‘m in kleine dingen.
Een briefje van vijf in de binnenzak van je zomerjas, een pak Taxi tegen de
nadorst, vijf cafémunten die plots opduiken tijdens de grote
voorjaarsschoonmaak. Ik waan mij de gelukkigste op aarde als zoiets zich
voordoet. Af en toe slaat helaas de realiteit toe, vermoedelijk bij mij wat
vaker dan gemiddeld.
Zo sprong ik vorige week een gat in de lucht toen ik zag dat de Staatsloterij €7,50 had bijgeschreven op mijn rekening. Ik was een winnaar. Even later kwam het besef dat het lot mij €17,50 had gekost en dat ik per saldo een tientje had verloren. Het geluk van even daarvoor werd keihard tenietgedaan. Het kan nog veel pijnlijker. We gaan terug naar het jaar 2016. Via een website vernam ik dat de band Muse naar Nederland zou komen. Geweldig! Die gasten adoreer ik en nu ga ik ze ein-de-lijk in levende lijve zien. Ik sloot mijn ogen en zag mezelf al vooraan het podium staan. Met de luchtgitaar stevig in handen, zong ik alle psychedelische teksten mee, minstens zo hoog en zuiver als zanger Matthew Bellamy. Toen ik mijn ogen weer opende was ik onderaan het artikel beland en las ik de volgende zin: “de concerten van Muse, die plaatsvinden op 7, 9 en 10 maart in de Ziggo Dome in Amsterdam, zijn al een halfjaar uitverkocht.” Het geluk van even daarvoor werd wederom keihard tenietgedaan.
Vorige week vrijdag, de 5000 meter op de Ava-baan. Een kleine zeventien rondjes ploeteren, beuken en huilen. Na drie rondjes denk je al aan uitstappen en vier rondjes later zinspeel je op het doorsnijden van de polsen of het nemen van een overdosis slaappillen. Kortom: de vrolijkheid ebt wat weg gedurende zo’n 5000 meter. Echter, als je een paar minuten later klaar bent, viel het allemaal eigenlijk wel mee. Met een gebald vuistje passeer ik de finish. Eindtijd: 18:42 minuten. Eventjes ben ik gelukkig. Als de hartslag weer wat is gedaald realiseer ik mij dat ik drie jaar geleden, op de kop af, anderhalve minuut sneller was. Het geluk van even daarvoor werd opnieuw keihard teniet gedaan. Liggen mijn beste jaren achter me of wordt het hoogtijd om weer wat meer te gaan trainen? Het moge duidelijk zijn, geluk is soms van zeer voorbijgaande aard, geniet ervan zolang het duurt!
Zo sprong ik vorige week een gat in de lucht toen ik zag dat de Staatsloterij €7,50 had bijgeschreven op mijn rekening. Ik was een winnaar. Even later kwam het besef dat het lot mij €17,50 had gekost en dat ik per saldo een tientje had verloren. Het geluk van even daarvoor werd keihard tenietgedaan. Het kan nog veel pijnlijker. We gaan terug naar het jaar 2016. Via een website vernam ik dat de band Muse naar Nederland zou komen. Geweldig! Die gasten adoreer ik en nu ga ik ze ein-de-lijk in levende lijve zien. Ik sloot mijn ogen en zag mezelf al vooraan het podium staan. Met de luchtgitaar stevig in handen, zong ik alle psychedelische teksten mee, minstens zo hoog en zuiver als zanger Matthew Bellamy. Toen ik mijn ogen weer opende was ik onderaan het artikel beland en las ik de volgende zin: “de concerten van Muse, die plaatsvinden op 7, 9 en 10 maart in de Ziggo Dome in Amsterdam, zijn al een halfjaar uitverkocht.” Het geluk van even daarvoor werd wederom keihard tenietgedaan.
Vorige week vrijdag, de 5000 meter op de Ava-baan. Een kleine zeventien rondjes ploeteren, beuken en huilen. Na drie rondjes denk je al aan uitstappen en vier rondjes later zinspeel je op het doorsnijden van de polsen of het nemen van een overdosis slaappillen. Kortom: de vrolijkheid ebt wat weg gedurende zo’n 5000 meter. Echter, als je een paar minuten later klaar bent, viel het allemaal eigenlijk wel mee. Met een gebald vuistje passeer ik de finish. Eindtijd: 18:42 minuten. Eventjes ben ik gelukkig. Als de hartslag weer wat is gedaald realiseer ik mij dat ik drie jaar geleden, op de kop af, anderhalve minuut sneller was. Het geluk van even daarvoor werd opnieuw keihard teniet gedaan. Liggen mijn beste jaren achter me of wordt het hoogtijd om weer wat meer te gaan trainen? Het moge duidelijk zijn, geluk is soms van zeer voorbijgaande aard, geniet ervan zolang het duurt!
Lopen met The Lighthouse Sports Foundation
![]() |
| Team Noah in Nijkerk (foto: Lighthouse) |
De Lighthouse Sports
Foundation wil ervoor zorgen dat deelname van deze mensen aan reguliere
evenementen in de nabije toekomst niet meer zo raar is. Natuurlijk blijft het
wel bijzonder. En dat kan je nu ook zelf
meemaken! Het komende jaar zal de Lighthouse Sports Foundation op diverse mooie
locaties gaan hardlopen. We starten in de mooie Achterhoek!
Lijkt je het mooi om door te
sporten niet alleen zelf een geweldig gevoel te krijgen, maar ook anderen een
goed gevoel te bezorgen? Meld je aan via ons facebook
evenement of via info@lighthousesportsfoundation.nl
Kosten deelname: gratis
Afstanden: 5 km & 10 km
Tempo: ca. 7 min./km
Wanneer: Partycentrum 't Noorden Lichtenvoordsestraatweg 44 Aalten
Tijd: Zondag 21 oktober van 10.00-12.00 uur (bron)
maandag 15 oktober 2018
Huldiging Erwin Wamelink voor 200e column
zondag 14 oktober 2018
Verslag van de 1e Herfstloop in Wehl
![]() |
| Jordy Kloet |
Door Benno Stevering
WEHL – De tweestrijd tussen
meervoudig survivalkampioen Stijn Elferink uit Lichtenvoorde en langeafstandspecialist
Erwin Reijmer uit Doetinchem ontpopte zich in een winst voor Elferink met een
tijd van 34.14 minuten op de tien kilometer. De eerste van twee ronden in Wehl
ging samen op waarbij Elferink na drie kilometer het tempo bepaalde. Reijmer
die wedstrijdritme miste maar wel voor een podiumplaats gaat hield het verschil
beperkt tot twee seconden en werd in de slotfase naar de tweede plek verwezen
na een versnelling van Elferink. Een tevreden Elferink die volgende week niet
aan de start zal verschijnen over zijn winst: ‘’Nadat ik alle mogelijke
kampioenschappen in de survival op naam heb mogen schrijven heb ik besloten op
mijn hoogtepunt de survivalsport na de zomer tijdelijk even los te laten en me
te focussen op de hardloopdiscipline in de atletiek waar ik ook veel plezier in
beleef. Wel blijf ik trials doen en trainen op schema’s van Herbert Rougoor. Nu
had ik een zware trainingsweek gehad en zat slechts vijf tellen van mijn pr af.
Ik had gehoopt dat ik een hogere frequentie kon maken zodat er ook een 33
minuten inzit. Maar net zoals in de survival moet je hier ook geduld
hebben. Een goede tijd komt je niet
vanzelf aanwaaien. Ik zie deze overstap als een mooie, nieuwe uitdaging.’’ Erwin Reijmer uit Doetinchem gaf aan dat hij
zich net niet voldoende sterk voelde om het verschil te kunnen maken. ‘’In deze
aan mijn oom wijlen Wim Lebbink opgedragen loop had ik graag willen winnen.
Maar volgende week heb ik nog een mogelijkheid om het eindklassement op naam te
zetten.’’ Evan Oosterink van Argo uit
Zelhem liep op gepaste afstand in een constant tempo naar een derde plek en pr.
Na zeven kilometer beaamde hij dat het tempo daalde. Kaily Groot Zevert uit
Wehl was de rapste dame in 43.22. Zij bleef hiermee Nanette Derksen uit
Zevenaar ruim voor.
Jordy Kloet bepaalde de strijd op de vijf kilometer. Hij
beheerste de koppositie van start tot finish en won in 16.40 minuten. ‘’Mijn
hamstring was overbelast waardoor ik enkele weken rust heb gehad. De snelheid
was er helemaal uit. Dit was een goede test. Mijn ambitie ligt op termijn weer
bij de halve marathon. Op dit moment staat mijn fysiotherapeut deze stap nog
niet toe. In de achtervolging werd Guido
Engelen uit Zevenaar na twee kilometer achterhaald door Luuk Nusselder van Argo
die versnelde. Uiteindelijk was het verschil 15 tellen in het voordeel van
Nusselder die de tweede plek bezette in 17.02 minuten. Merlijn Wentink werd de
snelste Wehlenaar in 17.47 minuten. Marco Rutgers uit Doetinchem was blij. Hij
was de rapste veteraan maar dook na een lange periode weer eens onder de 18
minuten met een tijd van 17.52 minuten. Manon Mensink uit Arnhem van Ciko’66 kwam
met 20.18 niet in de buurt van haar persoonlijk record van 18 minuten. Een
aantal maanden had ze geen wedstrijd gelopen. Een tijd van onder de 20 minuten
moet er volgens haar binnenkort wel inzitten. De Doetinchemse Bo Meerbeek werd
tweede in 21.25 minuten. De parcoursrecords bleven intact. De organisatie van
de eerste herfstloopcompetitie kreeg in totaal een mooi aantal van 300 lopers
aan de start. De deelnemers waren content met de snelle uitslagenverwerking van
run2day. Mark Pessink sprak het evenement aaneen.
![]() |
| Marco Rutgers |
Foto's van de 1e Herfstloop in Wehl
Uitslagen van de Herfstloop Twente in Enschede
Uitslagen van de 1e Herfsloop in Wehl
Aankondiging van de Coopertest bij AV Archeus in Winterswijk
![]() |
| Coopertest AV Archeus donderdag 18 oktober 19.00 uur |
Open Coopertest op baan
Archeus
WINTERSWIJK – Wie zijn loopconditie eens wil testen, kan
dat donderdag 11 oktober doen op de atletiekbaan van Archeus. Die avond houdt
de atletiekvereniging namelijk een open Coopertest, waaraan iedereen gratis kan
meedoen. Bij een Coopertest proberen de deelnemers in 12 minuten een zo groot
mogelijke afstand af te leggen. Het aantal meters bepaalt dan hoe het gesteld
is met je conditie, afhankelijk van leeftijd en geslacht.
De jeugd begint om 19.00 uur, beginners mogen om 19.30 uur
aan de bak en voor de meer geoefende lopers klinkt het startschot om 20.00 uur.
In het clubgebouw is gelegenheid tot omkleden en douchen. De 400 meter
kunststofbaan van Archeus ligt aan de Vredenseweg 134b, Winterswijk. Meer info:
www.av-archeus.nl.
zaterdag 13 oktober 2018
Uitslagen van de 25e Citylauf in Coesfeld(D)
![]() |
| Een welverdiend biertje na afloop van de Citylauf |
| Uitslagen AVA'70 leden 10 kilometer: Mark te Brake 33.39 minuten (3e plaats), Björn Demkes 37.14 minuten (12e plaats) Klik op de link voor alle uitslagen 5 kilometer 10 kilometer site organisatie ![]() | ||
Mark te Brake
|
Column: Erwin’s zin en onzin - deel 200
| Lenie Wamelink, met bijnamen als ‘de moeder Theresa van de Lage Landen’ en ‘The Iron Lenie’ |
Deze 200ste column kan maar over één persoon gaan. De liefste en mooiste vrouw die onze oppervader ooit geschapen heeft: mijn moeder! Deze beresterke vrouw kan in haar eentje de hele landmacht vervangen, onverschrokken en voor de duvel niet bang. Een moordvrouw met een hart van goud. De wereld smeekt om meer van dit soort parels. Zij is de personificatie van de uitdrukking ‘no-nonsense’. Recht is recht en krom is krom. Heeft ze geen zin in een verjaardag, dan gaat ze niet. Heeft ze daarentegen wel zin in een feestje, gaat ze ook tot het gaatje. In de tijd waarin iedereen een moord pleegt voor een like of een share, trekt moeders haar eigen plan. Met bijnamen als ‘de moeder Theresa van de Lage Landen’ en ‘The Iron Lenie’(later ging Margaret Thatcher nog met dit koosnaampje aan de haal), staat ze haar mannetje.
Neem nu de clubkampioenschappen van Ava’70. Terwijl de overige, zogenaamde, Ava’70-senioren verwikkeld waren in de strijd om de wereldtitel voor slechte smoezen verzinnen om maar niet mee te hoeven doen, stond Lenie Wamelink-Klein Nijenhuis er wel! Het talent druipt er niet vanaf maar een kniesoor die daarop let. Zij toont karakter en heeft de ballen om te laten zien wat ze kan. Ze maakt een dikke middelvinger naar alle ruggengraatloze lafbekken en slapjanussen. Achter ‘la grande dame’ Sien Meinen en aanstormend toptalent Miranda van Eerden, behaalde Lenie – mijn moeder – toch een schitterende derde plek. En daar ben ik ongelooflijk trots op!
vrijdag 12 oktober 2018
Uitslagen van de 5e Baanwedstrijd 2018 bij AVA'70 in Aalten
![]() |
| De deelnemers aan de 5.000 meter |
Klik op de link voor de uitslagen
uitslagen
rondetijden
site organisatie
Verslag van de 6e editie van het Safari Joggen
| Na 10,13 km joggen/wandelen kwam er een eind aan deze mooie Safari-route |
Safari-joggen
op de Hoge Veluwe
Vanochtend
om 6.45 uur was het dan eindelijk zover: Op weg naar Groenendaal (Hoge Veluwe)
om te gaan Safari-joggen, onder leiding van Geert Wevers. Met
10 personen stonden we allemaal klaar in donkere loopoutfit, want dat was de
afspraak en stond duidelijk vermeld in de aankondiging van deze loop. Andre
Bruil trok zich hier niets van aan en schitterde in het fluorescerend geel.
Niets mis mee, maar of het loslopend wild dat zou accepteren was nog maar de
vraag. Grote
verrassing was dat Dirk Vreeman speciaal voor deze gelegenheid zijn camper had
meegenomen, inclusief broodjes, luxe vleeswaar, koffie, fruit en allerlei
gezonde sapjes voor na afloop. Het was nu al feest! Na een uurtje rijden
parkeerden we de auto, camper en heette Geert ons welkom.
Officieel
mochten we pas bij zonsopkomst (7.58 uur) het bos in, maar omdat Geert ons als
ongeduldige hardlopers niet tegen kon houden, vertrokken we stiekem toch iets
eerder. Vrijwel
meteen spotte we een aantal reeën. Frank was zeer goed voorbereid en had een
verrekijker meegenomen. Ook om uiteraard het verschil te kunnen zien tussen een
ree en een wolf, want ook de wolf kan mogelijk nu toegevoegd worden aan het
lijstje van gesignaleerde dieren. Maar gelukkig of juist helaas...De wolf
hebben we niet gezien. Wel een aantal wild-plassers.
Al
joggend liepen we een paar kilometer verder en kwamen we in het gebied van de
Schotse Hooglanders en hun kalfjes. Rechts in de wei de stieren met hun hoorns
en links in het bos de schattige kalfjes, ik schat zo’n 20 stuks. Andre durfde
het aan om met zijn felgele shirt dichtbij zo’n stier te gaan om even “rustig”
een foto te maken. Dat ging goed. Al
joggend maakten we weer een aantal meters, in de hoop nog een aantal zwijntjes
tegen te komen. Waarschijnlijk door al het geklets hadden de dieren zich goed
verstopt. Wel waren we erg onder de indruk van een tweetal modderpoelen en een
diversiteit aan paddenstoelen. Het joggen werd ingeruild voor wandelen,
zodoende konden we nog meer genieten van de natuur en het fijne zonnetje.
Na
10,13 km joggen/wandelen kwam er een eind aan deze mooie Safari-route, waarbij
het aantal gesignaleerde dieren deze keer ietwat beperkt is, maar dat mocht de
pret niet drukken. En
bij terugkomst was het letterlijk weer feest, zelfs aan de slingers was
gedacht! Evelien
had speciaal voor deze gelegenheid een heerlijk verantwoorde appeltaart
gebakken en samen met de catering van Dirk was het dubbel en dwars genieten. Geert
bedankt voor het organiseren en dat je ervoor gezorgd hebt dat we weer
heelhuids zijn terugkomen. Het was een prachtige ochtend.
Groeten,
Foto's van de 6e editie van het Safari Joggen
Abonneren op:
Posts (Atom)




























