 |
| Anna van Meurs, Krasse Knar van het jaar |
Clubhelden genieten van vrijwilligersavond
Bij heel veel verenigingen en clubs wordt 2020
gestart met een nieuwjaarsborrel, maar bij AVA`70 doen ze hieraan helemaal niet
mee. Sterker nog, dat wordt al jaren niet gedaan. Nee, daar worden net na de
Feestdagen de vrijwilligers in het zonnetje gezet en uitgenodigd om zich eens
lekker te laten verwennen met een hapje en een drankje. Op zaterdag 11 januari jl. was het weer zover en
vanaf een uurtje of 8 stroomde het clubhuis helemaal vol. AVA`70 heeft niet
alleen veel vrijwilligers, als er wat te doen is, laten ze zich ook massaal
zien. Dit bleek ook deze editie het geval. De organisatie had in verband met
het 50-jarig jubileum als thema de jaren `70 gekozen. Met name de jeugd was wel
te porren voor een heuse verkleedpartij, maar ook de ouderen lieten zich zeker
niet onbetuigd.
Gespreksstof voldoende dus gelijk al, en dat bleef feitelijk ook
de hele avond zo. Velen sloegen de koffieronde over en dus konden de kronen en
kurken gelijk van de fles. Voorzitter Rudi Meinen was uiteraard meer dan content
met de bomvolle zaal Clubhelden, maar wilde er ook niet al teveel woorden aan
spenderen. Dit zou het tempo namelijk alleen maar drukken en daar houden
hardlopers niet van. Het muzikale duo, broeder en zuster van Zolingen, gingen
uiteraard volledig en kundig mee en het thema en hadden besloten de nodige
stoffige nummers op het gevarieerde repertoire te zetten. Dit tot groot plezier
van de swingende zaal. En wie mocht denken dat tieners ABBA en Maywood niet
kennen, kwam wel bijzonder bedrogen uit. De batterij 70`ers werden woord voor
woord mee geblèrd. Gelukkig waren de buren tevoren netjes op de hoogte gebracht
van de festiviteiten, want anders heb je de poppen al snel aan het dansen. Dat
gebeurde overigens toch wel, want jong en oud liet de heupen flink draaien en bewegen. Inmiddels was het lopend
buffet geopend en ook dat bleek een smakelijke en gouden zet te zijn. Calorieën
die je immers verliest, moet je weer zo snel mogelijk aanvullen.
Onderdeel van de avond is ook jaarlijks de
uitreiking van awards, bekers, prijzen en kadootjes. Onder het motto: “niet
omdat het moet, maar omdat het kan”, worden jaarlijks een aantal Clubhelden
extra in het zonnetje gezet. Een niet geheel objectieve, doch best wel deskundige
jury wijst de AVA-janen aan die hiervoor naar voren mogen komen, om uit handen
van de altijd enthousiaste en stuwende kracht achter de vrijwilligersavond,
Joke Balke, een prestigieuze prijs en een heel fijne attentie in ontvangst te
nemen. Mart Slotboom werd gekozen tot Vrijwilliger van het Jaar bij de
Senioren, terwijl Mick Wagener deze titel bij de Jeugd in de wacht sleepte.
Toevalligerwijs, of misschien ook wel niet, komt het duo uit de stal van
alleskunner Erwin Wamelink, die het tweetal in een emotionele toespraak en dus nog
verder op een voetstuk plaatste. Helemaal terecht overigens volgens de zaal,
die de winnaars met een klaterend applaus naar voren liet bewegen. Hoe mooi is
dat? Clubgenoten, die speciaal voor jou uit hun dak gaan… het is en blijft toch
jaarlijks weer een prachtig ritueel!
Volkomen onverwacht werden ook Johan Assink als
trainer van het jaar en Anna van Meurs als Krasse Knar gehuldigd. Patrick Ikink
was er niet, maar werd wel Clubkasspekker van 2019, terwijl Björn Demkes de
titel van Klasbak van het jaar werd toegedicht. Multitasker Ineke Wesselink
ontving de oeuvreprijs, omdat ze altijd en overal het hoogste lied zingt,
behalve deze zaterdag. De gunprijs van het Jaar was voor niemand minder dan
Theo Stronks, die zijn imposante hardloopcarrière in 2020 een geweldige impuls
gaat geven, want hij wil, zal en moet de Marathon van Rotterdam op 5 april volbrengen.
De hele club gunt hem dit, dus deze nominatie bleek snel uitgelegd. Het mooie
is, dat niemand in de zaal teleurgesteld was, omdat hij/zij niet in de prijzen viel.
Er blijven immers nog voldoende kansen over om dit de komende tijd recht te
zetten en te bewijzen, dat je zeker genomineerd dient te worden.
Het feest nam intussen flinke vormen aan. De
maximale geluidsnorm werd af en toe muzikaal en vocaal lekker aangetikt en het
barpersoneel keek zelden of nooit werkeloos toe. Atleten staan niet bekend om
hun overmatig drinkgebruik, een enkeling uitgezonderd, maar soms…..Afijn, op een dergelijke gelegenheid mag de grens
best wel een keertje overschreden worden en dat gebeurde dan ook zeker. Het
bleef nog best redelijk lang wat
onrustig in het clubhuis van AVA`70, maar dat hebben de vrijwilligers ook
eigenlijk wel afgedwongen. De Clubhelden vierden hun vrijwilligersfeest en dat
was meer dan AVA`70-waardig. Besloten werd dan ook om de lijn in 2020 gewoon
door te trekken, want dat is de kracht van de vereniging. Vrijwilligers zijn immers de kurk waarop de club
drijft! Ook bij AVA`70. (FR)
