Verslag van de juniorenstedenwedstrijd bij AV Archeus in Winterswijk

100 meter horden junioren C

Gelderse talenten actief op baan Archeus

WINTERSWIJK – Atletiektalenten uit heel Gelderland hebben zaterdag in Winterswijk het meerkampseizoen op de baan geopend. VoorArcheus was het de eerste grote wedstrijd, waaraan 165 CD-junioren (12 tot 15 jaar) uit onder meer Arnhem, Wageningen, Apeldoorn, Doetinchem, Aalten en Winterswijk meestreden. De hele dag door werden loopnummers en technische onderdelen als kogelstoten, speerwerpen, discuswerpen, verspringen en hoogspringen afgewerkt.

Hoewel de stevige frisse noordwestenwind van invloed was op de prestaties, zetten toch veel atleten nieuwe persoonlijke records neer. Bij de organiserende thuisvereniging waren de uitschieters Lara Putto, die bij de meisjes C vijfde werd in het eindklassement, Elisanne Buunk (zevende) en Dewi Nijrolder (achtste). Lara Putto scoorde op de 600m een goede tijd van 2.00.44 en werd daarmee derde. Bij de jongens D werd Douwe Bentsink na een goede race vijfde op de 600m in 1.58.62. De stedenwedstrijd was ook een geslaagde vuurdoop voor Ronald de Rooy van Archeus, die afgelopen week slaagde voor zijn examen als wedstrijdleider.

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

fotoalbum Mark Heister

site organisatie

Uitslagen van de 14e Citylauf in Stadtlohn(D)

Daphne de Koning, 2e plaats 5 kilometer

Uitslagen AVA'70 leden en Achterhoekers: 

5 kilometer: Tim te Brake 18.31 min, Daphne de Koning 20.09 min, Wim Brinkman 20.18 min, Dirk Vreman 21.39 min, Ingrid van Zolingen 23.54 min

10 kilometer: Lars Duistermaat 34.54 min

Klik op de link voor alle uitslagen

5 kilometer

10 kilometer

site organisatie

Lars Duistermaat, 1e plaats 10 kilometer

Topfotograaf, Eric Beatse (de Kiekjesdief), stopt er mee

Eric Beatse, de Kiekjesdief

De meeste atleten die regelmatig een wedstrijd lopen zijn hem al wel eens tegengekomen. Vaak heeft hij een fototoestel in de aanslag en verplaatst hij zich met de wedstrijden op een fiets, ondertussen reclame makend voor zijn site. Het weer maakt hem niets uit, regen of sneeuw, de Kiekjesdief staat er. Wordt het wat warmer dan heeft hij ook nog eens een grote parasol aan zijn fiets vastgebonden. Veel ontgaat hem niet en soms heb je het niet eens zo gauw door dat hij er weer staat. Hij heeft altijd tijd voor een praatje en in de afgelopen jaren heeft hij duizenden prachtige foto's voor deze site geschoten en altijd belangeloos. Soms bezoekt hij zelfs twee atletiek wedstrijden in een weekend en daarnaast fotografeert hij ook andere sport evenementen. Bijna ieder weekend hadden we wel even contact met elkaar.

Na bijna 10 jaar is Eric Beatse, de Kiekjesdief, gestopt met de wedstrijd en evenementenfotografie. Het fotograferen blijft hij erg leuk vinden, maar het verwerken en online zetten van de foto's kostte hem te veel tijd. Het begon hem steeds meer tegen te staan en zodoende heeft hij er een punt erachter gezet. Eric, heel erg bedankt voor de mooie samenwerking en voor alle prachtige foto’s die je voor deze site hebt gemaakt. Het ga je goed, tot kiekens!

Verslag van de 3e Klein Zwitserland Trail in Velp

Eric Hoogerbrug, Angelique Vrijdag, Claudia Drenthele en Linda de Vries (15 kilometer)

Maandag 17 april, 2^e Paasdag, stond de Klein Zwitserland trail op de agenda. Een mooie kleinschalige trail met relatief veel hoogtemeters in de Veluwezoom. Lekker in de buurt ook nog eens dus. Een mooie gelegenheid om er met een groepje vanuit het oosten van het land naar toe te rijden en er een fijne tweede Paasdagloop van te maken. Bij aankomst was het nog heel erg fris, kouder zelfs dan het met de Kerst was liet ik me vertellen. Dat maakte voor de stemming niet veel uit. De lopers van vooral de lange afstand van 22 km waren bijtijds opgestaan om de startnummers op te halen, maar ook van de kortere afstanden begonnen de deelnemers al bijtijds binnen te komen. Vooral om even gezellig bij te kletsen. De plekjes in de zon waren dan ook al snel bezet.

Henrie, Rianne en ik zouden aan de 22 km meedoen, Linda, Angelique, Claudia en Eric zouden aan de 15 km start staan. De start was een simpel Succes allemaal van Dorothea die alles georganiseerd had. Na de start ging het meteen al heuvelop en, enthousiast als we waren, vergaten we even te kijken of Rianne mee kon komen. Niet dus… maar Rianne kon zichzelf ook wel redden. Als duo ging het soepeltjes verder. Heuvelop, heuvelaf. Best een pittig parcours met behoorlijk steile heuvels. Van de kou hadden we al snel geen last meer. In het zonnetje dat af en toe doorbrak kwamen we zelfs nog aan het zweten. De bospaadjes waren lekker smal en slingerden door het lentegroen. Af en toe even flink modderig en dan weer bezaaid met boomwortels was het bij vlagen zelfs behoorlijk opletten om niet op je neus te gaan. Het tempo zat er lekker in, beetje te optimistisch gestart maar met een kleine aanpassing van het tempo gingen we het wel redden tot het eind.

Na een 10 km hadden we de eerste verzorgingspost en dat was er eentje waar je bijna zou willen blijven. Fruit, water, cola, chips, chocolade van alles werd er door de uiterst vriendelijke crew uitgedeeld. Heerlijk. Met frisse moed begonnen we hierdoor aan het tweede deel. Loslopende pony’s, die zeker niet wild waren, stonden lekker in de weg te staan en her en der konden we wandelaars een prettige dag toewensen. Ontspannen sfeertje, zo op tweede Paasdag. Dat zie je bij de Ikea wel anders op zo’n dag… Door onze vlotte start kregen we nu toch wat meer problemen met het beklimmen van de steilste hellingen, maar verder ging het nog vlotjes verder. Van de overige deelnemers zagen we bijna niets meer tot we bij het punt kwamen waar de andere afstanden er weer bij kwamen. Daarna werd het weer gezellig druk in het bos. 

Na de tweede verzorgingspost was het nog een kleine vijf km naar de finish. Via een aantal lusjes door het bos, die af en toe wat verwarrend werkten kwamen we steeds dichter bij de finish, om er dan ineens weer van weg te lopen. Gelukkig ging het vooral heuvelaf, dus konden we met een soepel gangetje de laatste kilometers afleggen. Na 2:17 hadden we bijna 22 km afgelegd, ruim tien minuten sneller dan we van tevoren bedacht hadden. Prima gedaan dus. Ook onze loopmaatjes kwamen allemaal met een grote glimlach over de finishlijn. Complimenten dus aan de organisatie, niet alleen een mooi en pittig parcours, maar ook nog een lekkere pannenkoek en een biertje naar keuze na afloop. Top evenement in zijn kleinschaligheid. Ik hoop dat het zo blijft, dus vooral niet meer deelnemers toelaten.

site organisatie

Andre Bleumink

Rianne Fokkers, Andre Bleumink en Henrie Drenthel (22 kilometer)

Verslag van de 14e editie van de Zestig van Texel

De Zestig van Texel

Hans Sieleas heeft op Tweede Paasdag mee gedaan aan de 60 kilometer van Texel. Hij heeft de eindstreep echter niet gehaald. Na 48 kilometer en het legen van zijn maag heeft hij maar besloten in de auto te stappen. Het was een zware uitgave van de Zestig van Texel, met de eerste 35 kilometer.een harde wind (4-5) op de kop. 

Even later is hij bij een hagelbui achterstevoren  gaan lopen, omdat het nogal pijnlijk in het gezicht was. Ook was er veel mul zand en golven, die als je even niet oplette, in je schoenen liepen. Het hoort er allemaal bij. De komende dagen gaat hij lekker uitwaaien en nog een beetje luieren op Texel.

uitslagen

site organisatie

Hans zijn startnummer

Verslag van de Paasloop in de Heurne bij Dinxperlo

De groep onder aanvoering van Ad Som

Tweede Paasdag heeft Martin Hengevelt meegelopen met een Paasloop in De Heurne. De start was bij de familie Ormel aan de Apenhorsterweg 4a. Er deden zo'n 50 hardlopers en 20 wandelaars mee. Ze zijn met z'n allen gestart en na een paar kilometer is er een warming-up gedaan. Deze werd gegeven door Ad Som en iedereen deed enthousiast mee. 

Men kon kiezen voor een 5,10 of 15 kilometer, de wandelaars hadden een route van 5 of 7 kilometer. Er werd gelopen over de paden in de richting van Sinderen, Breedenbroek en weer terug naar De Heurne. Een mooie paasloop met na afloop koffie en broodjes. De organisatie van de tocht was in handen van de Stichting Iedereen1anders, waar het startgeld ook naar toe gaat.

Rob en Denise van der Donk

Verslag van de 34e Paasloop in Kilder

Yahala Awal Aman en Frank Futselaar

Futselaar rent record uit de boeken van Reintjes in 34^e Paasloop Kilder

Door Benno Stevering

De 34^e editie van de jaarlijkse Paasloop in Kilder is maandag gewonnen door topatleet Frank Futselaar. Hij verbeterde in een sterk bezet veld het parcoursrecord op de tien kilometer van Daan Reintjes met 14 tellen naar 32.51 minuten. Yahala Awal Aman uit Doesburg, lid van Av Argo bleef lang bij, maar moest in Futselaar zijn meerdere erkennen en werd tweede in 33.46 minuten. De koppositie in de eerste twee kilometer werd ingenomen door Aman en Futselaar. De kuitenbijter, een bult tussen de 4,5 en 6 kilometer maakte het de beide lichtvoetige lopers erg lastig. Bovenaan kreeg Futselaar een gaatje op Aman en trok door. Arnhemmer Futselaar, lid van Running Team Liemers: ‘’Onderweg kende ik geen verzwakking. Heuvelopwaarts bleef ik gefocust.  Met twee keer een klim van anderhalve kilometer krijg je echt wel flink het zuur in de benen. Dan maakt het niet meer uit welk tempo je loopt. Je hebt het dan te verduren. Het leek net of ik bij de tweede beklimming, ondanks een hoge hartslag, het tempo beter aankon. In de laatste kilometer was het erop of eronder. Ik voelde dat het parcoursrecord van Daan kon sneuvelen. Het pittige parcours dat ik alleen van de training ken, is zwaar, maar afwisselend. Top dat er tien personen van ons team van trainer Titus Fierkens aanwezig waren. De sfeer en saamhorigheid binnen onze groep is altijd groot. De afgelopen periode heb ik veel wedstrijden gelopen, waaronder een 30.24 minuten op de tien kilometer in Schoorl en ook Apeldoorn ging goed. In Brunssum klokte ik 31.39 minuten. Bij de Enschede marathon ga ik de vrouwen hazen. Er wacht ons team nog een trainingsstage in Portugal en de Gerard Terbroke Memorialloop in Aalten zal spectaculair worden.  Verder concentreer ik me op de 1500, 3000 en 5000 meter.’’ Daan Reintjes uit Oud-Zevenaar, die een training had ingelast, zag langs het parcours gelaten toe hoe zijn parcoursrecord eraan ging.  Doetinchemmer Pascal Schepers pakte de vierde plek in 37.38 minuten. Hij is bekend in het Montferlandse bos met haar klimmen en dalen. Onlangs viel hij uit bij de Belgische trialrun. Een nieuwe poging wacht hem in  ‘de Koning van Spanje’, een Zuid-Limburgse trialrun. Een opvallende prestatie was er ook voor  survivalrunner Thijs Abbink uit Ulft die lange tijd geen wedstrijd meer had gelopen en met 38.55 minuten de zesde plek opeiste. Wim Ritsema uit Dieren was de snelste vijftiger in Kilder met  39.16 minuten. De tien kilometer eindigde net als vorig jaar voor Eline de Jong uit Didam na een rappe start,  in de snelste tijd bij de vrouwen met 42.16 minuten. ‘’Ik moest het ondanks dat ik het parcours kende, een beetje bezuren. Toch heb ik lekker getraind. Hier wordt je als atleet sterker van. Ik richt me nu op de Brunssumse Parelloop en op de studenten Batavierenrace.’’  Veterane Mariette ten Bokkel uit het Gelderse Hengelo werd tweede en rapste vijftiger. Lisette Dijkman uit Didam werd rapste bij de veertigers in 53.20 minuten voor Lianne Hartjes uit Wehl. Theo Bleumer uit Kilder, liep sinds tien jaar weer mee op de tien kilometer. Samen met Jan Wolbrink verzorgt hij met 50 vrijwilligers van Wilskracht Kilder de Paasloop en kijkt nu al uit naar de veertigste jubileumeditie in 2018.  

De 5,2 kilometer werd een prooi voor Mudesir Awal Aman uit Doesburg met een tijd van 17.08 minuten. ‘’Er stond veel wind in de laatste twee kilometer. Vorig jaar werd ik hier tweede achter mijn broer. De eerste drie kilometer gingen goed. Edwin deed het meeste werk op kop. Het was hard werken achter hem. In de laatste 800 meter wist ik nu de sprint van Edwin te winnen. Mijn doel is de komende periode om 800 meters te lopen en wedstrijden tot maximaal vijf kilometer.’’  Tweede finisher Edwin Wissema uit Didam werkte hard: ‘’Het was een mooie strijd aan kop. Het verschil was uiteindelijk slechts 12 tellen. Hij pakte me op het laatste stuk. Ik had verwacht  de Argo atleet er in de heuvel af te rennen, had een gaatje, maar hij bleef hangen. Mudesir is rap en van een goed niveau. Hij is een stuk kleiner dan ik ben. Ik liep hem er niet zo maar af! Ik baalde wel dat het parcours honderd meter langer was gemaakt. In juli wacht voor mij het NK masters over 5 kilometer in Gouda. Ik heb tot nu toe drie keer zilver behaald. Ben benieuwd hoe het nu gaat.’’   Justin van der Steen uit Duiven werd derde in 17.58 minuten. Bij de vrouwen ging de zege naar Kerstin van Embden uit Elten met 21.25 minuten. Haar commentaar: ‘’Ik had een flinke voorsprong op de nummer twee bij de dames. De Paasloop was een mooie trainingswedstrijd voor mij. Omdat ik hier regelmatig train is het bos bekend en ik had een fijn gevoel tijdens de wedstrijd. Ik hou van boslopen ondanks dat dit best een zwaar parcours is. Mijn beste tijd ligt rond de 19.12 minuten. Nu ik meer dagdiensten draai ondervind ik meer rust. Ontspanning is beter voor een goed levensritme merk ik. Die wisselende diensten bij de politie braken me soms best op. Nu kan ik mijn baanseizoen ook serieuzer aanpakken. Ik concentreer me dit zomerseizoen op de 800, 1500 en 3000 meter. De laatste twee afstanden zijn mijn meest favoriete. Eind augustus zijn de Duitse politiekampioenschappen. Ook ben ik gevraagd voor de dire maal 800 meter estafette. Erg leuk om te doen!’’ Kaily Groot Zevert uit Wehl werd derde in 23.30 minuten. Met 82 jaar was Guus Schmitz uit ’s-Heerenberg de oudste loper van het totaal van 361. En nog liet hij vele atleten achter zich. Zijn dochter Ilona Hermsen werd de rapste dame bij de vijftig plussers op de vijf kilometer. Snelste vijftiger werd Frank Reintjes uit Oud Zevenaar met een tijd van 18.26 minuten.Gerard Bodde uit ’s-Heerenberg was de rapste zestig plusser in 23.28 minuten. Hans Mokkink verzorgde als microfonist het wedstrijdcommentaar, terwijl Gerbert Vossers uit Hengelo de organisatie voorzag van de geautomatiseerde tijdwaarneming.

Foto's van de 34e Paasloop in Kilder

De start van de 5 kilometer.....

Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen

jeugd

5 kilometer

10 kilometer

.....en van de 10 kilometer

Uitslagen van de 34e Paasloop in Kilder

De start en finish van de Paasloop is op sportpark 'de Tol' in Kilder

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren:

1.2 kilometer: Lars Meinen 4.58 min

2.5 kilometer: Twan Meinen 10.16 min, Sven Meinen 10.42 min, Tijn Piest 11.17 min

5.2 kilometer: Rudi Meinen 21.23 min

10 kilometer: Gerrit Dijkslag 41.54 min, Rik Harbers 46.21 min

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Aalten 1e Baanwedstrijd van AVA'70 3.000 meter - 11.47 min - 5e plaats

van links naar rechts Andre Balke, Bjorn Rossel, Jerrel Balke, Maikel Toebes, Geert Wevers, Sam ter Haar en Erwin Wamelink

Op Paaszondag is bij atletiekvereniging AVA'70 in Aalten de 1e baanwedstrijd van 2017 gehouden. Op het programma stond de 3.000 meter, waar maar 6 atleten aan mee deden.

Uitslagen 3.000 meter: Bjorn Rossel 10.35 min, Erwin Wamelink 10.40 min, Jerrel Balke 10.52 min, Sam ter Haar 10.57 min, Geert Wevers 11.47 min en Maikel Toebes 12.17 min

De 2e baanwedstrijd is op zondag 4 juni, er wordt dan een 800 meter gelopen.

Uitslagen van de 26e Paasloop in Lichtenvoorde

van links naar rechts Chantal Klein Gunnewiek, Wendy Mullink en Ellen Dekker

25 jaar lang werden de routes van de Paasloop gelopen vanuit het clubgebouw van Litac aan de Varsseveldseweg naar de Vennebulten. Dit jaar hebben de organisatoren van de Paasloop er voor gekozen te starten aan het Eschpark bij zwembad Meekenesch. De 5 en 10 kilometer routes gaan via de Vlinderbrug over zand- en asfaltwegen richting Lievelde.

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren:

1.75 km: Thom Berkelder 7.10 min

2.5 kilometer Noah Lampio 10.30 min

5 kilometer: Hans Jentink 20.12 min, Gerrit Ormel 21.57 min, Erwin ter Haar 22.30 min, Henk Mengers 23.23 min, Renske Harmelink 23.26 min, Derk ter Horst 23.49 min, Tom Mengers 24.12 min, Dirk-Jan Robbe 24.33 min, William Aalberts 24.53 min, Hans Koskamp 25.32 min, Paula Verwaaijen 25.43 min, Annemiek van Eerden 30.27 min, Annie Buesink 31.30 min, Lenie Wamelink 34.38 min.

10 kilometer: Hans Waalder 35.02 min, Wim Brinkman 41.04 min, Bjorn Hummelink 45.58 min, Thijs Navis 54.21 min, Ellen van Koersveld 55.34 min, Rosanne Reitsema 59.10 min

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Wim Brinkman

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 172

Het lachen vergaat ons even als Remi Rondeel langs komt zwalken

Zomaar een dagje Rotterdam

Op kousenvoetjes komt Linde het perron op getrippeld. Ze heeft haast, de trein van 07:00 uur staat op het punt om te vertrekken. U als lezer denkt ongetwijfeld: op kousenvoetjes, dat is een aardige beeldspraak. Niks is minder waar, Linde had gewoonweg haar schoenen nog niet aan. Naar verluidt kwam ze rechtstreeks vanuit de kroeg, waar ze ook haar stem nog achter de bar had laten liggen. Wel lekker rustig zo.

Als de trein in Varsseveld tot stilstand komt, completeert Dirk Vreman het 12-koppige gezelschap. Het voordeeltje van Linde’s verminkte stembanden worden met een knaloranje ratel teniet gedaan. Wat een kolere herrie. Waarschijnlijk wil hij zijn Marijke, die in Heelweg nog op één oor ligt, laten weten dat die de trein heeft gehaald.

Resumé: we zijn op weg naar de Rotterdam Marathon. Ava-toppers Gijs en Lisa doen daar een poging om de grens van de drie uur te slechten, daar willen we bij zijn. Daarnaast staan er nog meer bekenden aan de start. Oud-trainingsmaatje Arjan Weijenborg, Argo-lid Remi Rondeel en een hele bups lopers van AV Archeus (Ze hebben dus blijkbaar wel wedstrijdatleten). Uiteraard gaan we ook naar Rotterdam om lol te trappen. Lachen met elkaar en om al die hampels die krampachtig proberen om binnen de 6 uur te finishen.

Bij de tweede passage van de Erasmusbrug spat het plezier er bij Lisa niet meer vanaf. De hitte en een paar blaren maken van het avontuur een martelgang. Gijs heeft verborgen acteertalenten. Hij oogt nog fris. “Die gaat zo nog versnellen”, hoor ik iemand zeggen. De waarheid is pijnlijk anders, twee kilometer verderop staakt Gijs de strijd. Lisa loopt op karakter naar 3.16 uur, een prestatie van formaat. Het lachen vergaat ons even als Remi Rondeel langs komt zwalken. Er is niet veel meer over dan een levend lijk, toch haalt ook hij de eindstreep. Patrick & Sabine Ikink en Gerrit Dijkslag staan ook langs de kant. Gerrit wacht tevergeefs op een collega, die het punt al lang gepasseerd blijkt te zijn. De organisatie van de marathon heeft Gerrit rond 18:30 uur vriendelijk verzocht het parcours te verlaten

Op onze weg terug richting de Achterhoek maken we een tussenstop in Utrecht. Hier staat onze eigen marathon op het programma. Een biervat van 42.195 kilogram wordt aangesloten aan onze eigen tap. Na een iets te enthousiast begin komt op een geven moment de man met de hamer om de hoek kijken, helaas hebben wij, net als Gijs, de eindstreep nooit gezien.

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 173

Geelblauw podium in Winterswijk 

“Zin om vanavond mee te gaan naar Archeus voor een coopertest?” Het is 11:44 uur in de ochtend, dus de kans dat Geert dit bericht met zijn dronken harses stuurt is klein. Om te voorkomen dat hij een verlate 1 Aprilgrap met mij uithaalt, kijk ik voor de zekerheid even op de website van AV Archeus en er blijkt inderdaad een coopertest op de rol te staan. Ach waarom ook niet, die duurloopjes bij de A-groep komen mij ook de neus uit, dus dit is een leuk uitstapje.

Om als Ava’70 beslagen ten ijs te komen breiden wij ons team uit met Luuk en Tim te Brake. Om 18:40 uur komt Geert in zijn nieuwe Opel voorrijden (het kan ook een Fiat of een Volkswagen zijn, dat terzijde). Tim en Luuk staan al te trappelen van ongeduld als wij ’t Slaa opdraaien. Tim is altijd in bloedvorm en Luuk heeft zich het laatste halfjaar opgewerkt van lulletje rozenwater tot Koning van de A-groep. Het is een bijzondere avond. Geert fungeert al jaren als een soort mentor voor ons. Vooral Luuk is erg onder de indruk van Geert en zijn verhalen, ook nu hangen we weer aan zijn lippen.

Als we de kantine binnenstappen, is het direct gezellig. Het voelt hier altijd als thuiskomen. “ik moet nog even bouten”, zegt Geert op het moment dat we willen beginnen met onze warming-up. Als hij met een rood aangelopen hoofd terugkomt, lopen we gezamenlijk naar buiten. Na een gedegen opwarming, nemen wij onze plaats in achter de startlijn. We worden omringd door een rood leger van Archeus, zeker een man of vijf. Als het startfluitje heeft geklonken, vliegen Tim en Luuk er als twee gekken vandoor. Die zien we niet meer terug, denk ik bij mezelf. Gelukkig groeit het gat tussen Luuk en mij na twee ronden niet meer, ik kom zelfs iets dichterbij. Geert is inmiddels in een strijd verwikkeld met een goede bekende uit Winterswijk, ons Geertjen trekt aan het langste eind. Als er vijf minuten verstreken zijn, loop ik Luuk voorbij maar hij is vreselijk taai en houdt de schade beperkt. Een geel stipje in de verte zie ik aan voor Tim, hij haalt binnen 12 minuten een afstand van 3545 meter. Ondergetekende komt uit op 3443 meter, hier ben ik dik tevreden mee. Luuk (3379 meter) toont aan dat hij ook op het kortere werk ontzettend is verbeterd. En Geert kan binnenkort ook weer onder de 20 minuten op de 5 kilometer, hij noteert 3082 meter. Het Ava’70-kwartet eindigt op plek 1, 2, 3 en 5, een mooie score.

Met een voldaan gevoel stappen we allemaal weer in de auto richting Aalten. Zo’n coopertest is een uitdagende manier om te testen hoe je er conditioneel voorstaat. Wellicht is het een idee om in het najaar met een grote groep naar Wenters te gaan. Ik ben voor!

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

Verslag van de Paasloop in Doetinchem

Cindy Brusse met de wisselbeker

Donderdagmiddag heeft Cindy Brusse meegedaan aan de 10 kilometer Paasloop van het Slingeland Ziekenhuis in Doetinchem. Het personeel van het Streekziekenhuis Koningin Beatrix uit Winterswijk was ook uitgenodigd om mee te doen. Hartstikke leuk initiatief, dus meedoen! Het was jammer dat alleen Wilco van de radiologie dat ook vond van de ruim 1.000 SKB personeelsleden. Het Slingeland Ziekenhuis was wel goed vertegenwoordigd. 

De crossloop ging over een erg mooi parcours door de bossen en was goed uitgepijld. Wandelaars met loslopende honden vonden het ook een mooi parcours..... en een tegen me opspringende grote zwarte herder joeg me de stuipen op het lijf. Gelukkig het looptempo daarna weer op kunnen pakken en na 42.32 minuten over de finish gekomen als 1e dame. De wisselbeker blijft nu een jaartje in het SKB in Winterswijk.

Winterswijk Coopertest - 12 minuten - 3.082 meter - 5e plaats

van links naar rechts Erwin Wamelink, Luuk te Brake, Geert Wevers en Tim te Brake

Atletiekvereninging AV Archeus organiseert twee keer per jaar een Coopertest op sportcomplex 'De Hunenbulten' in Winterswijk. Bij een Coopertest proberen de deelnemers in 12 minuten een zo groot mogelijke afstand af te leggen. Het aantal meters bepaalt dan hoe het gesteld is met je conditie, afhankelijk van leeftijd en geslacht. Vanavond was de eerste editie en onder geweldige weersomstandigheden werd er prima gepresteerd.

Uitslagen AVA'70 leden:

Tim te Brake 3.543 meter, Erwin Wamelink 3.445 meter, Luuk te Brake 3.379 meter en Geert Wevers 3.082 meter.

site organisatie

Tabel Coopertest

Video van de 37e Marathon van Rotterdam

De beelden zijn gemaakt door Joppe Roos (JR Productions)

Laatste loper bij marathon van Rotterdam emotioneel over de finish

De laatste kilometer van de marathon van Rotterdam

Kelly de Ridder uit Zoetermeer was zondag de hekkensluiter van de Marathon van Rotterdam 2017. De amateurloper ging om 16.33 uur als allerlaatste over de finish op de Coolsingel in Rotterdam. De tranen stroomden over haar wangen.De Ridder werd als vanouds door motoragenten begeleid naar de finish. Een uitzinnige menigte haalde haar binnen onder de klanken van You'll never walk alone van Lee Towers. Burgemeester Ahmed Aboutaleb van Rotterdam overhandigde haar traditiegetrouw een bloemetje."Dit is iets om nooit te vergeten. Bizar!", zei De Ridder toen ze over de finish was. 

In de laatste kilometers werd ze gevolgd door onze verslaggever Dave van der Wal. Hem vertelde ze dat ze achttien weken had getraind voor de marathon. Zodra ze de Coolsingel opliep riep ze verbaasd: "Ik ga het gewoon hálen."Haar broer, die Kelly in de laatste meters bijstond, deelde de verbazing: "Ik was bang dat ze het niet zou halen en dan zie je dit."De 37e Marathon van Rotterdam ging zondag rond tien uur van start. Dit jaar verschenen 14.387 atleten aan de start. Ruim 1.300 mensen hebben de eindstreep niet gehaald. Vooral de hitte speelde hen parten.

Foto's van de 6e Nina run in Winterswijk

Net voor de start

Voor de 6e keer werd zondag 9 april de NINA-run gehouden. Ook nu was het doel om de stichting onder de aandacht te brengen zodat er meer en betere behandelmethoden komen voor kinderen met een hersenstamtumor.

Klik op de link voor de foto's van Luuk Holtrop

fotoalbum

site organisatie

Trailrunning weekend in Collado Villalba (Spanje)

Ruig struikgewas en rotsen kenmerkten het landschap en het enige wat ik hoorde waren vogels en insecten

Collado Villalba is een stadje in Spanje, een 40 km rijden ten noordwesten van Madrid. Afgelopen weekend was ik dankzij mijn werkgever in de gelegenheid om er wat rond te rennen. Het weer was geweldig en de natuur overweldigend. Topgebied om in het voorjaar alvast aan de zomer te ruiken. Mijn werk als applicatiebeheerder houdt normaal gesproken in dat ik het grootste deel van de dag op mijn werkplek achter mijn beeldscherm zit. Heel af en toe echter mag ik naar één van onze dochterbedrijven in het buitenland voor een upgrade of iets dergelijks.  Als je heel veel geluk hebt vallen de werkzaamheden dan mee en heb je ook nog wat tijd over om wat van de omgeving te bekijken. In mijn geval ga ik het liefst in mijn trailkloffie de natuur in. Afgelopen week was ik hierdoor in de gelegenheid om de omgeving van Collado Villalba in Spanje te bekijken. Dit stadje ligt een kilometer of 40 ten noordwesten van Madrid en ligt pal aan een prachtig bergachtig natuurgebied. Ik had via Wikiloc een paar uitdagende routes als gpx weten te downloaden. Mijn Garmin GPSMap64S had ik voorzien van de OpenTopo kaart van Spanje zodat ik niet zou verdwalen in dit ruige gebied.

Zaterdagmorgen vertrok ik uit mijn hotel voor de eerste tocht van ongeveer 20 km. Het was fris, een graad of 6, maar de zon scheen al volop. De temperatuur zou naar verwachting een graad of 23 worden, dus ik had een liter water mee. Indien nodig was er vast nog wel een stroompje te vinden om bij te vullen. Via een stukje door een woonwijk zou ik op een pad komen die me bij het begin van de route zou brengen. Dacht ik, maar ineens was het pad weg en versperde een flink hek de weg. Terug en via een omweggetje naar het beginpunt was het enige wat er op zat. Eenmaal op de route ging het meteen omhoog. Eerst nog via een zandpad, maar al snel werd het steiler en werd het zandpad door een singletrack opgevolgd. Het isoshirtje dat ik er nog onder had kon al snel uit. Ruig struikgewas en rotsen kenmerkten het landschap en het enige wat ik hoorde waren vogels en insecten. En mijn eigen gehijg natuurlijk, want het ging flink omhoog. Af en toe was het pad behoorlijk technisch en ik verbaasde me erover dat ik nog steeds het spoor van banden zag. Hoe iemand met de ATB daar omhoog kon komen was me een compleet raadsel. Af en toe stopte ik even om te genieten van het uitzicht en om een foto te maken. Het was heerlijk in het zonnetje, maar nog niet te warm om te lopen. Ik genoot volop.

Na bijna twee uur was ik op de top en had ik een geweldig uitzicht over de hele streek. De afdaling bleek echter niet zo gemakkelijk als ik in gedachten had. Het eerste steile stuk naar beneden voerde de route namelijk via een erosiegeul vol rotsen. Of het pad nu uitgespoeld was, of dat de route voor het gemak door een bestaande erosiegeul voerde was me niet duidelijk. Nadat ik de rotsen een keer van dichtbij bekeken had werd ik meteen een stuk voorzichtiger… De eerste kras op het schermpje van mijn GPSMap64 was een feit en de zoveelste deuk in mijn ego ook. In het laatste uur van mijn route kwam ik ook meer trailrunners tegen. Blijkbaar was dat stuk populairder omdat het wat toegankelijker was. Een oude knar die me passeerde terwijl ik even op mijn kaartje tuurde liet me ook nog even zien dat je als vlakkelander geen enkele kans maakt tegen een inboorling. Op zijn gemak dribbelde hij naar boven. Ik zag hem uit mijn beeld verdwijnen, maar kon niet aanklampen. Na 3:40 uur en bijna 25 km was ik weer bij het hotel. Ruim 800 hoogtemeters omhoog en weer naar beneden volgens mijn Garmin. Een mooie tocht was het. De route op Strava kun je hier vinden.

Zondagmorgen had ik een tocht gepland die iets korter was, maar die zo mogelijk nog uitdagender was. Vanuit het hotel liep ik via een singletrack een stukje  langs een een grote weg. Nadat ik die overgestoken was moest ik door een hek en kwam ik in een natuurgebied. Vanaf dat moment was het pad eigenlijk weg en werd het meer een spoor waar de koeien lopen. In een bijna rechte lijn ging het vervolgens de berg op. Zo steil als een trap, maar dan zonder tredes. Door ruige bosjes die probeerden krassen in je vel te maken en rotsen waar je omheen of tussendoor moest werd het tempo zo mogelijk nog meer gedrukt. Hardlopen was er al lang niet meer bij. Nog net niet op handen en voeten werkte ik me omhoog naar de top. Maar eenmaal daar aangekomen was het uitzicht weer geweldig en ik nam even de tijd om bij te komen en te genieten van het uitzicht en het zonnetje. In de wetenschap dat ik dezelfde top nog een keer op zou moeten ging ik daarna op weg voor een lus die me door een iets vriendelijker gebied voerde. Dacht ik tenminste op de kaart gezien te hebben. Eerst moest ik me nog weer een weg naar beneden zien te vinden via een helling die bezaaid lag met scherpe rotsen. Ook hier zag ik sporen van fietsbanden. Petje af voor degene die hier met de fiets naar beneden kan, ik moest al flink oppassen dat ik zonder kleerscheuren te voet naar beneden kwam. Eindelijk werd de route inderdaad weer ‘runnable’ en kon ik onder het lopen wat verder kijken dan de meter grond voor me. Koeien en paarden liepen in stukken land die door muren van gestapelde stenen omheind werden. Diverse soorten roofvogels zag ik rondvliegen, altijd een mooi gezicht. Ooievaars zag er ook veel van, die komen veel voor in deze streek. Kinderrijk gebied blijkbaar.

De tweede beklimming van de top was met voorsprong de lastigste van het hele weekend. Klauteren in een rechte lijn omhoog. Met de handen op de knieën drukkend en af en toe op handen en voeten klauterend werkte ik me een weg omhoog. Af en toe even uitpuffen en weer verder. Hoewel de berg maar iets over de 1300 meter boven zeeniveau kwam leek de lucht af en toe toch redelijk dun. Of was het toch nog wat vermoeidheid van de vorige dag? Eenmaal weer bij de top zag ik een groepje fietsers lachen en flauwekullen. Helmen, elleboog- en kniebeschermers, bodyarmour, dit waren serieuze bikkels dat was duidelijk. Ik begon voorzichtig aan de laatste afdaling. Super technisch over de rotsen met veel los zand/gravel. Binnen 10 minuten zat ik al twee keer onvrijwillig op mijn achterwerk op de stenen. En toen kwamen ineens die bikers met veel lawaai in een stofwolk naar beneden denderen. Geweldig gezicht, maar ik zou het in mijn broek doen als ik daar op de ATB naar beneden moest. Ik liep rustig verder, maakte nog even gezellig een praatje met een trailrunner die ik tegenkwam en werd ook nog eens afgelebberd door een flinke hond die helemaal blij was om me te zien. Vrouwtje stond erbij en keek ernaar. Met nog eens 760 hoogtemeters en ruim 18 km op de teller stond ik na 3:20 uur weer op de stoep van het hotel. De route op Strava vind je hier. Wat een geweldig gebied om te lopen! En volgens de trailrunner die ik sprak had ik nog niet eens door het mooiste gebied in de buurt gelopen. Helaas had ik geen gelegenheid om die uitspraak te testen, er moest immers ook nog gewerkt worden tijdens mijn verblijf.

Sportieve groet, Andre Bleumink

Uitslagen en verslag van de 37e Marathon van Rotterdam

Lisa te Molder en Gijs Oosterholt

Marius Kimutai winnaar marathon van Rotterdam

Marius Kimutai is de winnaar van de 37ste marathon van Rotterdam. De Keniaan was zondag de snelste in een tijd van 2.06.03 bleef daarmee ruim boven het parcoursrecord van 2.04.27 uit 2009 op naam van zijn landgenoot Duncan Kibet.

Opvallender dan de winnaar was de tijd die Abdi Nageeye neerzette. De in Somalië geboren Nederlander liep de marathon in 2.09.34 en is daarmee de snelste Nederlander ooit in de marathon van Rotterdam. Dit record stond op naam van Marti ten Kate, die in 1989 de marathon in 2.10.04 liep. In Nederland moet hij alleen nog Kamiel Maase (2.08.21) en Gerard Nijboer (2.09.01) voor zich dulden. Nageeye, die in zijn zes marathon ook zijn persoonlijke record van 2.10.24 verbeterde, werd zondag negende. Tegenover de NOS laat Nageeye weten “dik tevreden” te zijn met zijn prestatie, maar hij gelooft ook dat er in de toekomst nog meer in zit: “Er gaat nog meer komen. Deze tijd motiveert alleen maar nog harder te trainen.”

Bij de vrouwen liep de Ethiopische Meskerem Assafa in 2.24.18 de snelste tijd. Net daarachter eindigden de Keniaanse Eunice Chumba (2.24.27) en haar landgenote Lucy Karimi in 2.25.17. De Nederlandse regerend kampioene Ruth van der Meijden liep in 2.31.15 een persoonlijk record en werd uiteindelijk vijfde.

Uitslagen AVA’70 leden en Aaltenaren:

Marathon: Lisa te Molder 3:16:15, Niek Kleinhesselink 4:09:52, Vera Meinen 4:20:13, Gijs Oosterholt (uitgestapt na 30 kilometer)

10.5 kilometer: Diederik Verbakel 1:00:03, Anna van Meurs 1:06:07

4.2 kilometer: Noah Lampio 17:56 minuten

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Herrald Aaldering 3:21:07

Rick Kleinhesselink 5:19:25