Route 66: Winterswijk - Meddose Veenpad

In de afgelopen jaren heb ik veel route's door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.

Vandaag de 66e route uit deze serie: Een mooie route door het Meddose Veen. De route voert je allereerst door eenzame laagveen moerassen en restanten van het vroeger zo uitgestrekte hoogveen gebied, daarna langs de heide. Het veengebied is eigendom van de gemeente Winterswijk, de heide van Natuurmonumenten. Volg de paaltjes met de rode kop. Honden mogen niet mee het veen in!

Route 66: Een route door het Meddose Veen
Afstand: 4.6 kilometer
Start: Parkeerplaats Arrasveldweg - Winterswijk
Bewegwijzerd:  Ja, gemarkeerd met rode pijltjes
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
Laatst aangepast: 31 juli 2020
GPX bestand van de route
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproutes in de omgeving van Aalten

1.Stuifzand 
De wandeling begint in een bos dat is aangeplant op voormalig stuifzand. De grond is er zanderig en dus voedselarm. Er wilde vroeger slechts heide op groeien. Door overbeweiding en afplaggen, verdween de hei en ontstond uiteindelijk stuifzand. Omdat stuifzand niets opbrengt werden een eeuw geleden eiken en grove dennen aangeplant. Aan de heuveltjes én de jeneverbessen - een echte stuifzandplant - is het stuifzandverleden nog af te lezen. 

2.Kom 
Het fietspad loopt merkwaardig kaarsrecht. Het is aangelegd op het vroegere tracé van de spoorlijn Winterswijk naar Groenlo. Hoogveengebieden zoals het Korenburgerveen liggen altijd in een van nature waterdichte 'kom'. In het zich verzamelende regenwater ontstaat een moeras. Onverteerde plantenresten vormen op den duur een (soms metersdik) veenpakket. Je wandelt hier op de rand van de kom waarin het Korenburgerveen ontstond. De weilanden links zijn, omdat ze op de rand van die kom liggen, niet langer als landbouwgrond in gebruik. Natuurmonumenten hoopt deze graslanden tot natuurgebied te mogen omvormen. Buizerds en haviken kun je nu al regelmatig boven het veld zien vliegen. 

3.Bomen 
Je kijkt uit over het Meddose Veen. Nog geen eeuw geleden was het landschap hier helemaal open. Door verdroging én omdat het gebied niet werd ‘gebruikt’, groeide het dicht met bomen. Dat verandert nu. Het Meddose Veen is immers weer veel natter en veel bomen kunnen daar niet tegen. Ze vallen om. 

4.Veendijk 
Je wandelt nu op een oude veendijk. Links en rechts werd vroeger het veen uitgegraven. Het dijkje is blijven liggen. Langs het dijkje bloeit zomers veenpluis en eenjarig wollegras. 

5.Heide 
Dopheide gedijt op schrale (voedselarme) grond. Heide hoort dus bij hoogveen. Ook de heide was door vermesting van de bodem achteruit gegaan. Door de bovenste, voedselrijke bodemlaag af te schrapen, komt de voedselarme ondergrond boven waarop de heide zich kan herstellen. Dit bos is vogelrijk. Je kunt er tjiftjaf, grote bonte specht, sperwer en vele andere soorten tegenkomen. 

6.Veenmos 
Je wandelt nu door de kern van het veengebied. Hoogveen heeft licht nodig, om het herstel van het veen te versnellen zijn daarom bomen gekapt. Het hoogveen groeit alweer en ook de bijbehorende planten als moerasstruisgras en waternavel breiden zich weer uit.

 7.Broekbos 
Bij de stuw - bedoeld om het eventuele neerslagoverschot af te voeren – zie je wat er gebeurt als een bos te nat wordt. Veel bomen sterven, maar niet allemaal. Wilgen kunnen tegen nattigheid. Zulke natte bossen, broekbossen, zijn bijzonder rijk aan varens en mossen, en planten als waterviolier. 

8.Heikkikker 
Het Korenburgerveen herbergt duizenden heikikkers, onder meer in de poeltjes naast het pad. In het vroege voorjaar worden de mannen knalblauw en roepen de vrouwen. Dat klinkt alsof er een pannetje water staat te koken! ’s Zomers kleurt het veld stralend wit door het bloeiende veenpluis. Langs het Meddose Veenpad groeien ook witte en bruine snavelbies en klokjesgentiaan: zeldzame planten die kenmerkend zijn voor schrale veengebieden. 

9.Schraler 
Het grasland was vroeger in gebruik bij boeren. Natuurmonumenten maakt door beweiding de grond hier wat minder voedselrijk. Soorten als paapje en haas zijn dol op dit soort ruige weilanden. Teruglopend naar het beginpunt van de wandelroute passeer je het Corlese Veen. Dat is, net als het Vragenderveen en het Meddose Veen, onderdeel van het Korenburgerveen. Ten tijde van de turfwinning exploiteerde elk buurtschap zijn eigen stukje veen en gaf daar zijn naam aan.

Medemblik-Wervershoof-Onderdijk

Het stoommachinemuseum 

Vanaf ons huisje op het park in Medemblik zijn we met ruim een kilometer bij het stoommachinemuseum. Het is er nog erg rustig als we even een kijkje nemen. Het Nederlands Stoommachinemuseum houdt de geschiedenis van zowel het stoomgemaal 'Vier Noorder Koggen' alsmede de ontwikkeling en betekenis van stoommachines levend. De originele pompen en een groot aantal prachtige machines, die bijna allemaal op stoom kunnen draaien, geven een mooi tijdsbeeld weer. Stoom was belangrijk en stoom is belangrijk in ons dagelijks leven. Voor de schepen op het IJsselmeer is er recht vooruit een kade van stortsteen te zien, een onderdeel van de nieuwe jachthaven voor de ‘bruine vloot’. Daardoor is het Stoommachinemuseum, met links de hoge schoorsteen als ‘landmark’, voor historische schepen bereikbaar.

We lopen verder en komen in de Groote Vliet en Vlietlanden. De Groote Vliet is eigenlijk een uitgewaaid binnenmeer van de Vliet of Kromme Leek, een restant van een vroegere zeekreek. De oeverlanden laten zien hoe het hier vroeger was, het vaarpolderlandschap van vóór de ruilverkaveling in de jaren zeventig. Schrale, drasse graslanden met brede hoogwatersloten met helder, voedselarm en gebiedseigen water. Rondom stroken moerasbos met elzen, berken, wilgen en populieren.

Via het gemeentelijk Kaagbos, gaan we de dijk op en zien het genoemde Gemaal Vier Noorder Koggen liggen. Tussen de twee aanvoersloten ligt een brede ‘kofferdam’ die het laag- en hoogwater scheidt. Het poldergemaal pompt het water 2 tot 2,5 meter op naar op het IJsselmeerpeil van 0,20 - NAP, aangedreven door zowel diesel- als elektromotoren. We volgen de dijk, die loopt van Andijk naar Medemblik, enkele kilometers en houden rechts steeds zicht op het IJsselmeer. Op het strandje naast de lage graskade zijn nog oude zoutwaterschelpen te vinden uit de Zuiderzeetijd en in het Zeedijktalud zijn grote platte gletsjerstenen te zien, onder meer afkomstig van Drentse hunebedden. Ze zijn hier met de hand gezet na 1731 toen de paalworm de houten bekisting van de oude wierdijk begon door te vreten.

Na ruim 13 kilometer en bijna 3 uur wandelen zit ons rondje er op. Het was een mooie afwisselende tocht langs oude en nieuwe landschappen, vanuit Medemblik naar Wervershoof en Onderdijk. Klik op de link voor enkele foto's.

Uitslagen van de 5.000 meter baanwedstrijd bij AVA'70 in Aalten

Klik op de link voor de uitslagen

einduitslag

rondetijden

site organisatie

Medemblik-Opperdoes

Prachtige plek, achter in de tuin van ons huisje

Jeroen en Merle zijn enkele dagen bij ons op bezoek in Medemblik en zoals bijna ieder jaar heeft eerstgenoemde zijn hardloopschoenen mee genomen. Vanaf ons vakantiepark lopen we een mooi rondje door de omgeving van het knusse stadje. Na de eerste kilometer langs het IJsselmeer komen we al vrij snel bij kasteel Radboud. Het staat aan de oostkant van de haven en dateert uit het jaar 1288. Het is één van de vele kastelen in de provincie Noord-Holland, die gebouwd werden in opdracht van Floris V. Hij zette deze burchten neer in de periode van vijf jaar. Een recordtempo, normaal was er in die tijd een jaar of 10 voor nodig om één kasteel te bouwen, laat staan vijf. Kasteel Radboud is de enige die is overgebleven.

Het kasteel was een zogenoemde dwangburcht want Floris wilde niet alleen een dam opwerpen tegen de veelvuldige infiltraties in zijn gebied door de Friezen, maar ook steunpunten hebben van waaruit hij de pas onderworpen West-Friezen onder de duim kon houden. Oorspronkelijk had het kasteel in grote lijnen dezelfde plattegrond als het Muiderslot. Daarvan resteren nog twee woonvleugels, twee vierkante torens en een ronde hoektoren. De rest is in de loop der eeuwen verdwenen, alleen de contouren zijn nog zichtbaar. Op 4 september 1939 werd Rembrandts schilderij De Nachtwacht hier tijdelijk in veiligheid gebracht, voordat het in mei 1940 naar een bunker in de duinen bij Castricum verhuisde. Kasteel Radboud was van 1889 tot 15 januari 2016 eigendom van de Nederlandse staat en viel destijds onder de Rijksgebouwendienst. Het monument is op die datum overgedragen aan de Nationale Monumentenorganisatie.

Via de Pekelharinghaven lopen we het stadje binnen en als we de drukke winkelstraat gehad hebben zijn we het centrum ook al weer uit. Op het goede gevoel lopen we verder en komen een paar kilometer verder in het plaatsje Opperdoes. Het wordt ook wel Klein-Giethoorn genoemd, omdat net als Giethoorn een deel van de plaats bestaat uit bruggetjes over de waterwegen naar de huizen en boerderijen. Maar in plaats van punters zijn er schuiten en wordt het geheel niet zo sterk toeristisch uitgebuit. Er is wel een camping die het uitdraagt en de bijnaam als naam draagt.

Als we toevalligerwijs deze camping oplopen denken we dat we er aan de achterkant wel weer vanaf kunnen maar dat blijkt niet zo te zijn. Op een gegeven moment kunnen we niet verder en moeten we dezelfde weg terug lopen of dwars over een groot weiland naar een boerderij die we in de verte zien liggen. We besluiten de laatste optie te nemen en zien een paar honderd meter verder enkele auto's rijden. Als we op de verharde weg uitkomen hebben we eigenlijk geen idee meer waar we zijn en vragen een tegemoetkomende fietser naar de weg. 'Oh dat moet je nog een best eind' is het antwoord dat we krijgen. Na een uitleg waar we het beste heen kunnen lopen, blijkt het achteraf gelukkig nog mee te vallen. Een kilometer of vier verder zijn we weer 'thuis' en hebben er een mooi tochtje opzitten.

Kasteel Radboud

Welke grote marathons gaan (vooralsnog) wél door dit najaar?

Waar kan ik nog wél een marathon lopen dit najaar?

Met de afgelasting van de NN Marathon Rotterdam 2020 is er één vraag die veel deelnemers ongetwijfeld op de lippen brandt: waar kan ik nog wél een marathon lopen dit najaar? Wij maakten een overzicht. Maar: onder voorbehoud, uiteraard.

De marathon van Reykjavik, 22 augustus

De 37ste Reykjavik Marathon, die traditioneel samenvalt met de Reykjavik cultuurnacht (IJslands grootste culturele event) gaat vooralsnog gewoon door. Met slechts 10 sterfgevallen lijkt het coronavirus IJsland dan ook te hebben gespaard. Aanpassingen zijn er uiteraard wel. Hoogtepunt van de marathon overigens, is het uitzicht, onder meer over het prachtige Tjörninmeer (in het oude centrum) en de oceaan.

De marathon van Londen, 4 oktober

De meest onzekere marathon in dit lijstje en de inschrijving is al gesloten. Sinds Tokyo, waar alleen topatleten mochten starten, zijn alle andere World Marathon Majors (Boston, Chicago, Berlijn en New York) dit jaar afgelast en de Britse krant The Telegraph berichtte onlangs dat de organisatie in Londen zelfs vreest voor de editie in april 2021, als er nog geen vaccin is tegen die tijd. De eerstvolgende Londen Marathon zou dan pas in oktober 2021 plaatsvinden...

De marathon van Amsterdam, 18 oktober

De organisatie van de TCS Amsterdam Marathon 2020 is optimistisch, zo berichten wij al eerder, maar het zal er anders aan toe gaan dan de afgelopen jaren. Na het afgelasten van de marathons van Eindhoven en Rotterdam, zette de organisatie het volgende statement op de site:

‘Dit bericht roept logischerwijs direct de vraag op of de TCS Amsterdam Marathon wel door kan gaan. Vooralsnog staat de marathon in Amsterdam nog steeds gepland voor zondag 18 oktober aanstaande. Het besluit dat genomen is in Rotterdam staat los van de keuzes die gemaakt worden voor Amsterdam. Wij zijn in goed overleg met de Gemeente Amsterdam over een aangepaste vorm van het evenement met een beperkt aantal deelnemers. Voor de komende editie kiezen wij er ook voor om de side events zoals de Internationale Marathon Expo, de Pasta Party en de diverse hospitality programma’s uit het marathonweekend te schrappen. Voor de organisatie van ons evenement staan de gezondheid en veiligheid van onze deelnemers, toeschouwers en vrijwilligers altijd voorop.

De komende weken gebruiken wij voor het verder concretiseren van onze plannen. Dit doen wij in nauw overleg met de betrokken diensten vanuit de Gemeente Amsterdam. Wij verwachten medio augustus tot een besluit te komen en zullen dan alle ingeschreven deelnemers informeren.’

De marathon van Athene, 8 november

Ook de marathon waar het in 1896 (of zelfs 489 voor Christus) allemaal mee begon, lijkt gewoon op de kalender te blijven staan. Sterker nog, de inschrijving is pas net geopend (3 juli). Het aantal deelnemers is wel teruggebracht tot twee groepen van 5000. De route leidt, net als ooit voor de mythische boodschapper Pheiddipides, van Marathon naar Athene. De finish is in het fantastische Panathinaiko Stadion. Anders dan bijvoorbeeld de Marathon Rotterdam vraagt deze marathon wel iets extra’s van de bovenbenen: van 10 km tot 31 km leidt het parcours heuvelop.

De marathon van Valencia, 6 december

Het is een loopstad bij uitstek, Valencia. Niet voor niets wordt er in oktober ook altijd heel hard gelopen op de halve marathon en in januari op de 10 km. De marathon zal zit jaar drukbezet zijn: vanaf 1 december kunnen atleten weer plaatsen voor de Spelen van Tokio 2010. Toplopers als Michel Butter en Bart van Nunen gaven daarom in mei al aan zich op Valancia te gaan richten. Bovendien beschikt de organisatie beschikt over een snel parcours. De aantrekkingskracht voor gewone lopers zit ‘m vooral in de prachtige start- en finishlocatie – en natuurlijk in het zachte winterklimaat. Interesse?

De marathon van Antwerpen, 12 september

De eerste Port of Antwerp Night Marathon (precies 100 jaar na de Olympische marathon in Antwerpen) lijkt nog gewoon door te gaan, zij het met aanpassingen. Burgemeester Bart De Wever is optimistisch, in elk geval, en kijkt er naar uit.

De marathon van Parijs, 15 november

De Marathon de Paris, die eerder verplaatst werd van 5 april naar 18 oktober, werd onlangs opnieuw verplaatst naar 15 november en lijkt op die datum ook echt doorgang te gaan vinden, hoewel het aantal coronagevallen in Frankrijk afgelopen week snel toenam. (bron)

Nuchter trainen, wel of niet verstandig?

Het skippen van je ontbijt heeft invloed op zowel je gewicht als je prestaties

Ben je wel eens om 5 uur ’s morgens opgestaan om een ochtendloop in je dagprogramma te persen? En ging je toen de deur uit zonder een banaan of energiereep naar binnen te werken? Dan heb je een nuchtere training gedaan. Je kunt je afvragen of het nodig is om te tanken voordat je gaat hardlopen. En wat te doen als je niet zo vroeg kunt eten? Wat is het effect van nuchter trainen op je lichaamsgewicht en op je prestaties? We hebben deze vragen voorgelegd aan twee experts.

Wat is nuchter trainen?

Nuchter trainen is geen ingewikkeld concept. ‘Het komt er simpelweg op neer dat je een training doet nadat je een bepaalde tijd niet hebt gegeten’, legt sportdiëtist Lauren Antonucci uit.

Sommige mensen beweren dat ze nuchter trainen als ze de lunch overslaan en dan aan het eind van de middag, meteen na het werk, gaan trainen. Echter, de wetenschappelijke literatuur maakt duidelijk dat er pas sprake is van nuchter trainen als je de 10 tot 14 uren ervoor geen koolhydraten hebt ingenomen, voegt Meghann Featherstun, collega van Antonucci toe. Om die reden gaat het bij nuchter trainen meestal om trainen in de ochtend, voor het ontbijt.

Wat heeft het voor zin om met een lege maag te lopen?

Welnu, het gevolg van de uren zonder koolhydratenconsumptie voor zo’n training is dat de glycogeenvoorraden enigszins leeg zijn. Je lichaam gaat tijdens de training noodgedwongen op zoek naar alternatieve brandstofbronnen en doet daarvoor een beroep op de vetten. ‘Enkele minuten na het begin van een nuchtere training - ongeacht hoe ver je van plan bent te gaan hardlopen - zal het percentage vet dat je verbrandt een beetje hoger zijn’, zegt Antonucci.

‘Er is veel onderzoek naar gedaan, en de resultaten zijn duidelijk: als we nuchter hardlopen, gebruiken we meer vet als brandstof’, licht Featherstun toe. ‘We gebruiken dan meer vet en minder glycogeen (dat is de naam voor de opgeslagen koolhydraten).’ Zo bleek uit een klein onderzoek, gepubliceerd in het British Journal of Nutrition, dat mensen die in een nuchtere toestand op een loopband liepen, 20 procent meer vet verbrandden dan degenen die vooraf hadden gegeten. Uit een oudere studie, verschenen in het Journal of Applied Physiology, kwam naar voren dat mensen die gedurende zes weken consequent in nuchtere toestand trainden, een sterkere verbetering van het uithoudingsvermogen vertoonden dan degenen die vóór het sporten aten.

De nadelen van nuchter hardlopen

Het is echter niet allemaal hosanna, ook al lijkt het erop dat nuchter trainen enkel voordelen heeft. Je verbrandt immers meer vetten, dus je valt ervan af; bovendien houd je de man met de hamer op afstand omdat je langer ‘op vet’ kunt lopen. Toch ligt het genuanceerder.

Afvallen door trainen op nuchtere maag

Als het gaat om gewichtsverlies, klinkt een verhoogde vetverbranding als muziek in de oren. Echter, als het gaat om afvallen of aankomen, dan is de energiebalans doorslaggevend. ‘En je verbrandt nog steeds dezelfde hoeveelheid calorieën’, zegt Antonucci. ‘Het verbranden van meer vet gaat hand in hand met minder verbranding van koolhydraten, wat maakt dat er nauwelijks verschil is in het totaal aantal calorieën dat je tijdens je inspanning verbruikt. Het effect op je lichaamsgewicht of je lichaamssamenstelling is daarom minimaal.

Trouwens, je lichaam verbrandt niet alleen vet als er minder koolhydraten beschikbaar zijn. Het kan ook eiwitten inzetten om in de energiebehoefte te voorzien. ‘We weten al dat er in perioden van vasten een toename van spierafbraak is, dus nuchter trainen kan hardlopers opzadelen met een verlies van spierkracht’, waarschuwt Featherstun. ‘Volgens een onderzoeksverslag in het Strength and Conditioning Journal zorgt hardlopen in nuchtere toestand voor tweemaal zoveel eiwitafbraak in de spieren dan hardlopen in niet-nuchtere toestand.

Hoe zit met het effect van nuchter trainen op het prestatievermogen?

Een meta-analyse in het Scandinavian Journal of Medicine & Science in Sports bracht aan het licht dat sporters na het eten een beter uithoudingsvermogen hadden dan de sporters die een periode van vasten achter de rug hadden. Aanvullend onderzoek toonde aan dat vasten een negatieve invloed heeft op zowel de omvang als de intensiteit van de trainingen. Beide factoren kunnen een negatief effect op de prestatie hebben. Featherstun zegt hierover: ‘met de intensievere trainingen neemt onze afhankelijkheid van de koolhydraatverbranding toe. Als we onvoldoende koolhydraten beschikbaar hebben, dan zal de intensiteit van onze training eronder lijden.’

Elke keer dat je een intensieve training doet - intervallen, fartleks, snelheidswerk - komt de energie vooral uit de verbranding van koolhydraten, wat er ook gebeurt. ‘Als je dan niet van tevoren tankt, dan daalt je vermogen om hard te trainen’, zegt Antonucci. Bovendien voelt een training veel zwaarder aan als je koolhydraten schaars worden. Nuchtere trainingen met een hoge intensiteit zullen verschrikkelijk aanvoelen. Dat alles maakt dat je ze waarschijnlijk minder lang volhoudt.

Dus, moet je nuchter trainen?

Als je een ochtendloopje invult met een slaperig, rustig tempo, of je kunt het idee van ’s morgens vroeg eten niet aan, dan is het zeker oké om die training op een lege maag te doen. ‘Zorg ervoor dat je alleen trainingen met een lage intensiteit doet als je nuchter traint’, adviseert Featherstun. Vanwege de beperkte beschikbaarheid van glycogeen moet je niet langer dan 90 minuten hardlopen, en hoge snelheden vermijden.

Antonucci wijst erop dat het in de meeste gevallen beter is een tot drie uur na het ontbijt hard te lopen. ‘Hardlopen gaat tenslotte niet alleen over het verbranden van vet. Als je voldoende brandstof aan boord hebt, dan zal de training mentaal en fysiek beter voelen.’ (bron)

Kruishaarder Klompenpad in Nijkerk

Een mooie schaapskooi middenin het landschap

Officieel begint het Kruishaarder Klompenpad op het station van het stadje Nijkerk maar in de reviews lees ik dat de eerste kilometers minder mooi zijn en daarom starten we onze route op de parkeerplaats van de voetbalvelden van de twee plaatselijke concurrenten Sparta- en NSC Nijkerk. We lopen dan gelijk het buitengebied van Nijkerk in. Over kleine paadjes, tussen de weilanden door en over een wandelbruggetje lopen we in de richting van boerderij Deuveren. Al in de 14 eeuw kwamen in Deuverden maalschappen (een soort boerenbond) bij elkaar om te vergaderen en te drinken op de goede afloop. De boeren kwamen bij elkaar op de malenpol, een speciaal opgeworpen heuveltje. Nu is dat heuveltje niet meer te zien, want in het kader van de vooruitgang werd deze malenpol in de negentiende eeuw met de grond gelijk gemaakt.

Even verder komen we bij de schaapskooi, inmiddels zijn we op Puttens grondgebied. aangekomen. We kiezen er voor om de lange variant te lopen boven de korte variant. Daardoor missen we het traject langs een beschermd natuurgebied, dat bij landgoed Oldenaller hoort. We komen door de buurtschap Veldhuizen. Opvallend in dit gebied is dat de akkers hier hoger liggen dan de weilanden. De oorzaak hiervan is dat de akkers, vaak gelegen op dekzandruggen, werden bemest met plaggen van hei en de uitwerpselen van koeien. In de loop de jaren hoopt dat aardig op.

We lopen inmiddels op landgoed Hell. Waar komt nu de naam ‘Kruishaarderpad’ vandaan? Dat heeft te maken met de Kruishaarderberg. In het vlakke landschap bij Nijkerk is iets dat ‘berg’ wordt genoemd. De berg ligt even ten noorden van de Tweede Kruishaarderweg, een breed bospad. Het woord ‘berg’ is hier een optimistische benaming voor een akker met een aarden wal er om heen. Omtrent het ontstaan van deze ‘berg’ zijn meerdere theorieën, één daarvan is dat deze aarden wal een beschutting was voor een kampement van soldaten. Later zou het dan een akkerfunctie hebben gekregen. 

Wij gaan de Vossenpoel in, een stukje van landgoed Oldenaller, ooit was hier een zandverstuiving. Een paar kilometer voor het einde komen we in het dorpje Driedorp, met centraal de kerk van de Vrije Hervormde Gemeente. Hier nemen we een pauze van ongeveer een half uur. Via de buurtschap De Slichtenberg met als bekende inwoner Lex Harding, lopen we weer in de richting van Nijkerk en kunnen weer een mooi klompenpad op ons lijstje afstrepen.

Rondje Nijkerkernauw en de Arkemheense polder

Stoomgemaal Arkemheen

Vanuit ons vakantiepark Bad Hulckesteijn dat is gelegen aan het Nijkerkernauw, vertrek ik rond 19.00 uur voor mijn eerste vakantie duurloop. Het meer grenst in het noordoosten ter hoogte van Nijkerk aan het Nuldernauw en het loopt in het noordwesten, ter hoogte van Spakenburg over in het Eemmeer. Het meer is ontstaan in 1968 door de aanleg van Zuidelijk Flevoland.

Ik loop over de dijk in de richting van Spakenburg, het is warm en veel mensen verblijven rond dit tijdstip nog in de buurt van het water. Als ik de polder Arkemheen in loop, één van de oudste polders van Nederland, zie ik in de verte het Stoomgemaal Arkemheen liggen. In 1985 is het stoomgemaal gerestaureerd waarbij rond die tijd de schoorsteen in zijn geheel is vernieuwd. Sindsdien is het regelmatig open voor het publiek en ongeveer 12 dagen per jaar wordt het gemaal nog onder stoom gebracht. Een aantal jaren heeft het gemaal zelfs nog meegedraaid, omdat het elektrische gemaal het niet alleen aankon.

De polder is uitzonderlijk omdat er nooit een ruilverkaveling is geweest. De oorspronkelijke verkavelingsstructuur is nog aanwezig met bochtige sloten die ontstaan zijn als slenken van de getijde stromen van de Zuiderzee. Aan de landzijde van de voormalige zeedijken liggen kolken en rietmoerassen, die ontstaan zijn door de dijkdoorbraken. 

Ik volg een fietsknooppuntenroute omdat we net een dag hier zijn en ik nog niet erg bekend ben in dit gebied. In de laatste kilometers loop ik langs de Arkervaart, deze mondt even verderop uit in het Nijkerkernauw. Net voor ons park kom ik uit bij de Arkersluis. Nabij deze sluis staat het in de achttiende eeuw gebouwde Sluishuis van het voormalige scholtambt Nijkerk. Het Sluishuis heeft dienstgedaan als tolhuis en als sluiswachterswoning en het huis zijn ze nu aan het renoveren. Na ruim een uur ben ik terug bij ons huisje en heb er precies 11.5 kilometer opzitten.

Het gelukkige huwelijk van brein en benen

Hoe zet je hardlopen in voor het beste breineffect? En hoe benut je je brein voor de beste sportieve prestatie? Vijf wetenschappelijk onderbouwde tips

Dat hardlopen weldadig werkt, is voor de meeste lopers geen geheim. Euforisch, ontspannen en gefocust voelen ze zich na hun work-out. Uit onderzoek bij zowel muizen als mensen blijkt dan ook dat rennen onder meer het geheugen en reactievermogen stimuleert en de kans op dementie verkleint. Hardlopen zorgt onder meer voor een beter werkgeheugen, verhoogde alertheid en betere planningcapaciteiten. Uit onderzoek bij knaagdieren en mensen blijkt dat het eiwit brain derived neurotrophic factor (BDNF) een belangrijke spil is bij die hersenboost. Het eiwit komt vrij bij inspanning en vergroot de plasticiteit van het brein. BDNF zorgt ervoor dat belangrijke verbindingen tussen hersencellen sterker worden – cruciaal voor leerprocessen – en stimuleert de aanmaak van nieuwe hersencellen.

De oorzaak van de runners high, het euforische gevoel na fysieke inspanning, staat nog ter discussie. Wetenschappers vermoeden dat signaalstoffen endorfine en endocannabinoide er een rol bij spelen. Die komen vrij tijdens het hardlopen en stimuleren de genots- en beloningscentra in het brein.

Overigens geldt zowel voor de runners high als voor de cognitieve oppepper dat die weliswaar het makkelijkst worden waargenomen bij hardlopen – rennend behaal je al snel een relatief hoge hartslag – maar zeker niet exclusief optreden na rennen. Fietsen, zwemmen en andere duursporten geven vergelijkbaar effecten.

(1) Belangrijke presentatie of examen? Sla je rondje ’s ochtends niet over

Het positieve effect van hardlopen op cognitie komt het beste uit de verf op de dag van de inspanning. Dat ontdekte de Amerikaanse hoogleraar neurowetenschappen David Bucci, die 54 luie jongvolwassenen optrommelde voor een hardlooponderzoek.

In zijn lab onderwierp hij de proefpersonen aan een geheugen- en gemoedstest. Vervolgens sloeg de helft van de groep aan het joggen. Dat deden ze een maand lang, vier keer per week, minimaal een half uur onder begeleiding van een coach. De andere groep zette zijn passieve bestaan voort. Na een maand kwamen alle proefpersonen terug naar het lab voor een nameting. Voorafgaand daaraan ging de helft van beide onderzoeksgroepen een half uurtje de loopband op.

Alle nieuwe sporters voelden zich vrolijker na vier weken hardlopen, maar alleen de groep die ook voorafgaand aan de nameting trainde, scoorde beter op de geheugentest. Bovendien had die groep een significant lager stressniveau. Die stress was dan juist weer aanzienlijk toegeslagen bij de passievelingen die zich voor de nameting bij wijze van uitzondering hadden uitgesloofd.

Het Londense bedrijf HomeRun speelt slim in op de weldadige werking van de renroutine. Voor werknemers die hun dosis hersenstimulatie willen inbouwen in hun dagelijkse tocht naar kantoor, brengen zij – al dan niet op kosten van de baas – de aktetas naar het werk.

Overigens ontdekte Bucci dat zijn bevindingen niet voor iedereen gelden. Hij nam de proefpersonen ook bloed af en bepaalde hun genetische variant voor hersen-Pokon BDNF. De verbeterde geheugenprestatie was alleen te zien bij proefpersonen die van beide ouders de meest-voorkomende variant van het BDNF-gen hadden meegekregen. Grofweg dertig procent van de Europeanen heeft een afwijkende variant van dat gen en blijkt dus immuun voor de cognitieve voordelen van fysieke inspanning. Ze plukken overigens nog wel de vruchten van de verhoogde blijheid en het lagere stressniveau.

(2) Mijd uitlaatgassen

Tijdens fysieke inspanning zuig je meer lucht je longen in. En daarmee dus ook meer luchtvervuiling als je in de stad of langs drukke wegen rent. Vlaamse onderzoekers vergeleken proefpersonen die intensief fietsten langs de ring van Antwerpen met mensen die eenzelfde inspanning leverden in een luchtgefilterde kamer. Na twintig minuten maakten de schoneluchtfietsers ruim veertien procent meer groeiserum BDNF aan. Bij fietsers langs de drukke weg bleef die stijging uit. Hoogleraar menselijke fysiologie Romain Meeusen concludeert dat luchtvervuiling de positieve geheugeneffecten van inspanning tenietdoet.

(3) Denk niet te hard na voor aanvang van een race

Britse wetenschappers onderwierpen acht proefpersonen anderhalf uur lang aan een geestelijk inspannende test. De proefpersonen kregen letterreeksen op een scherm te zien. Kwam daar achtereenvolgens een ‘A’ en een ‘X’ voorbij, dan moesten ze de rechterknop van een muis indrukken. Bij iedere andere lettercombinatie moesten ze de linkermuisknop hebben. Een controlegroep van acht keek anderhalf uur lang naar een documentaire over de oude Oriënt Expres.

Vervolgens kregen alle proefpersonen de opdracht hard te fietsen, tot ze uitgeput waren. De docukijkers hielden dat gemiddeld een kleine dertien minuten vol. De puzzelaars gooiden ruim twee minuten eerder de handdoek in de ring. Een vragenlijst na afloop toonde dat de puzzelaars mentaal uitgeput waren, terwijl metingen van de ademhaling en verzuring in de spieren niet verschilden tussen de groepen. ‘Mentale uitputting zorgt ervoor dat mensen hun fysieke vermoeidheid zwaarder ervaren’, concludeert universitair docent menselijke fysiologie Bart Roelands aan de Vrije Universiteit Brussel. ‘Als je het lang wilt volhouden, bijvoorbeeld op een marathon, probeer dan ook je hersenen voor aanvang te ontzien.’

(4) Buitengewoon presteren bij een warme race? Slik een antirooktablet

 Vermoeidheid komt in twee varianten. Lokale verzuring in de spieren en een algemeen gevoel van uitputting, geïnitieerd in het brein. Die algehele uitputting slaat sneller toe in een warme omgeving en zorgt ervoor dat renners hun snelheid daar eerder temperen. Maar niet als ze de antirookpil bupropion innemen, zo blijkt uit onderzoek van de Britse sportfysioloog Philip Watson.

In Watsons onderzoek doorliepen negen getrainde mannen ieder vier fietsexperimenten. Bij achttien en bij dertig graden, met en zonder antirookpil. Bij iedere test fietsten de mannen eerst zestig minuten op gemiddeld vermogen om vervolgens een afstand zo snel mogelijk te rijden. Bij dertig graden kostte dat de mannen gemiddeld bijna veertig minuten, tegenover ruim dertig minuten bij achttien graden. Met het slikken van de antirooktablet, haalden ze het bij dertig graden in ruim zesendertig minuten. Daarbij liep hun lichaamstemperatuur echter wel op tot ongeveer veertig graden, zonder dat de proefpersonen dat zelf in de gaten hadden.

De antirooktablet verhoogt onder meer de beschikbaarheid van dopamine in het brein, net als bijvoorbeeld het methylfenidaat Ritalin. Maar in tegenstelling tot Ritalin staat bupropion niet op de dopinglijst. Toch waarschuwt fysioloog Roelands tegen het middel bij sporten in de warmte. ‘Het lichaam gaat niet voor niets over op een lager tempo bij hoge temperaturen. Door het dopaminerge beloningssysteem te beïnvloeden, ga je voorbij aan ingebouwde veiligheidsmechanismes en vergroot het risico op oververhitting.’

(5) Geblesseerd? Gebruik je inbeeldingsvermogen

Dat je tijdens een blessure meer kunt doen dan alleen geduld opbrengen, ontdekte de Amerikaanse hoogleraar neurofysiologie Brian Clarke van Ohio University vorig jaar. Bij 29 ongeblesseerde proefpersonen legde hij de pols lam met een nauwsluitend gips. De helft van de groep kreeg de opdracht zich vijf dagen per week, eenenvijftig keer per dag in te beelden dat ze tegen een hendel duwden en de spieren onder het gips aanspanden. Zonder dat daadwerkelijk te doen.

Na vier weken maten de onderzoekers minder spierkracht in de pols bij alle gipsdragers ten opzichte van een controlegroep zonder gips. De groep die geen visualisatieoefeningen had gedaan had slechts 55 procent spierkracht over. Bij de groep die spierspanning had ingebeeld, was de resterende spierkracht nog 76 procent. Bewijs dat krachtverlies bij een blessure niet alleen wordt veroorzaakt in de spieren en pezen, maar ook in het centraal zenuwstelsel, concludeert Clarke. Zet bij een blessure dus uw verbeeldingskracht in voor sneller herstel. (bron)

Farhaan Abdi Ali uit Groenlo kijkt uit naar het baanseizoen 2020

Farhaan Abdi Ali

Het was me het jaar wel! Na een succesvol zomerseizoen in 2019, vol met nieuwe records en uitzicht op kwalificatie voor een Europees Kampioenschap, is 2020 voor mij vooral een jaar met uitdagingen geworden. 

Even terug naar de laatste drie maanden van 2019. Een periode waarin baanatleten na een korte rustperiode beginnen aan de opbouw van het crossseizoen. Een opbouwperiode waarin ik mijn goede vibe helaas niet lang kon vasthouden. Verschillende blessures in mijn heup en kuiten zorgden telkens voor onderbrekingen in de opbouw en bij de crosswedstrijden kon ik niet het beste / van mezelf laten zien. Hierdoor is het winterseizoen dan ook niet zo gelopen als ik gehoopt had. 

Na de winter begonnen de trainingen voor het baanseizoen weer. De blessures kreeg ik meer onder controle en ik had fysiek en mentaal het gevoel dat 2020 een topjaar zou worden. Na een week trainen veranderde alles vanwege corona. De Atletiekunie besloot al vrij snel alle wedstrijden af te lasten tot september 2020. Dat was wel een schok, want wat moet je dan? Geen wedstrijden meer, geen zicht op persoonlijke records, geen strijd om de Nederlandse titel en geen kwalificaties voor internationale kampioenschappen. Zelfs het trainen op de atletiekbaan met mijn teamgenoten bij Top Team Hanzesport in Zutphen werd onmogelijk. Mijn trainer bleef trainingsschema’s opsturen zodat ik in mijn thuisomgeving in Groenlo kon blijven trainen. Sommige trainingen heb ik gelukkig samen met mijn trainingsmaatje Connor kunnen doen. Het was een zware periode waarin mijn begeleidingsteam extra stappen voor mij heeft gezet. Dank sportpsycholoog Marjolein voor de goede gesprekken en oefeningen, dank trainer Herman voor de coaching om mij scherp te houden en dank sponsors voor jullie vertrouwen na een jaar waarin ik zo weinig heb kunnen laten zien. 

Ik ben nu deels vanuit huis, maar ook weer met mijn team in Zutphen aan het opbouwen. Zo kan ik weer starten met het crossseizoen. Opnieuw mentaal opladen voor wedstrijden, de honger na de competitie zien te stillen in trainingen en af en toe wellicht een onderlinge challenge. Ik kijk uit naar het baanseizoen van 2021. 

Ik kijk uit naar de geur van tartan, het geluid van spikes op de baan en het beeld van de langgerekte treintjes van atleten. En dan, dan sta ik er straks weer topfit bij voor het baanseizoen van 2021! (bron)

Archeus in Winterswijk is zeer in trek....

Een wedstrijd op de baan van Archeus op de Hunenbulten

Na een lange wedstrijdloze periode was Archeus als één van de eerste atletiekverenigingen in staat om sinds de Corona-versoepelingen een wedstrijd te organiseren. Niet door het mooie buitengebied van Winterswijk, over de Bocholtse of Borkense baan. Nee, het werd een heuse Trackmeeting, oftewel een wedstrijd op onze eigen baan op de Hunenbulten.

Deze 1e KroeseWevers Trackmeeting was een mooie kans voor atleten om weer eens te kijken waar ze stonden. Wat was er mogelijk na zoveel weken zonder wedstrijden en alleen maar trainen? Dat veel atleten daar nieuwsgierig naar waren bleek wel uit het aantal inschrijvingen. Met meer dan 230 deelnemers in zeven loopdisciplines was deze wedstrijd populair. En niet alleen in de regio. Vanuit het hele land kwamen atleten om zichzelf te testen. Vanuit Zwolle, Deventer, Nijverdal, Nijmegen, Sneek, Rotterdam en zelfs Zeeland was er deelname. Winterswijk was in trek.

Naast het organiseren van de wedstrijd stond de organisatie voor een andere uitdaging. Het voldoen aan alle richtlijnen van de 1,5 meter afstand. Een uitgekiende indeling van het terrein, duidelijke instructies voor de deelnemers en verplichte looprichtingen rondom de baan. Gelukkig was het op de baan zelf eenvoudiger. Daar hoefden atleten maar één kant op, het liefst zo hard mogelijk.

De jury zag erop toe dat dat goed gebeurde. Met instructies van de scheidsrechter op zak werd gelet op ongeoorloofd duwen en dringen bij de start en het binnen de lijnen blijven bij de sprintnummers. Dat enkele racerunners wat moeite hadden met tussen de lijnen sturen, werd door de jury oogluikend toegestaan. Er wordt in deze tijden immers wel eens vaker buiten de lijntjes gekleurd…

Zo niet, echter, bij de wedstrijd. Behalve een kleine storing van de elektronische tijdwaarneming tijdens de eerste serie van de 100 meter, liep alles op rolletjes. Het had zomaar een skeelerwedstrijd kunnen zijn. De 100 m atleten zagen het positieve er wel van in: van ‘Mijn start was toch niet zo goed, dus kan alleen maar beter’ tot ‘Mooi, kan ik twee keer lopen voor het inschrijfgeld’.

De rest van de avond liet de techniek ons niet meer in de steek. Sterker nog, de techniek van sommige lopers was soms om van te likkebaarden: paslengte, pasfrequentie, grijpbeweging en amplitude tot in de perfectie uitgevoerd. Hans van Zetten zou uit z’n dak zijn gegaan. Het leverde een prachtig baanrecord op van 8:22,56. Maar dit was niet het enig record, dat sneuvelde. Op vrijwel alle afstanden werden baanrecords neergezet.

Maar het absolute record was voor Maarten. Uit Maastricht. Maastricht??? Ja, Maastricht. Om 18:10 uur nam hij de trein om, met de nodige vertraging, om 22:10 uur aan te komen op station Winterswijk. Met een warming up op de OV-fiets kon hij zich nog net op tijd melden voor de laatste serie van de 3000 meter. Doordat de organisatie de start iets had uitgesteld, kon Maarten mooi in het startschot vallen. Daar liet hij niet alleen alle lopers z’n hielen zien, maar maakte meteen duidelijk aan Syntus, Arriva en NS wat echte snelheid is. Na een krappe 9 minuten ging de OV-fiets in de kofferbak van de auto van een vrijwilliger en ging Maarten weer op weg naar Maastricht. Naar later bleek is hij niet verder gekomen dan Arnhem. Wij hopen dat hij op tijd kan zijn voor de volgende KroeseWevers Trackmeeting op donderdag 8 oktober. (bron)

Verslag van de jaarvergadering 2020 van AVA'70

'Gaston' Balke toonde zich een meer dan talentvolle reporter, die samen met zijn charmante assistente Joke, de regio in trok

AVA’70 blijkt coronaproof

Het was een vreemde gewaarwording. Op dinsdagavond 14 juli jl. stond de jaarlijkse ledenvergadering bij AVA`70 om even voor half 9 op het punt van beginnen, maar het clubhuis was angstvallig leeg. Het is bij menig vereniging misschien een gebruikelijk beeld, maar bij AVA`70 is dit zeker niet het geval. Normaliter puilt het gebouw bijna uit, wanneer de jaarcijfers bekend worden gemaakt en het toekomstperspectief wordt gedeeld. Niet dat het nou telkens heel erg veel schokkende zaken bevat, maar het is er wel allemachtig gezellig. Na het officiële gedeelte wordt er traditioneel nog een sapje gedronken op de goede afloop en keren de aanwezige Avajanen weer met een tevreden gevoel huiswaarts. Vanwege de coronacrisis moest het ditmaal op een andere en sobere wijze plaats vinden en deze onwaardige ambiance hadden de hardwerkende bestuursleden ook allerminst verdiend! Ga er maar aan staan…. Besta je 50 jaar, worden er tal van festiviteiten georganiseerd en moet je het hele programma skippen. Net als talloze andere activiteiten overigens, die AVA`70 jaarlijks op de kalender zet. Niets van dat alles dus. Sterker nog, in plaats daarvan heeft het bestuur de afgelopen maanden moeten snijden in de hechte band die er bestaat tussen de leden met verre van populaire maatregelen. Geen grote gezellige samenkomsten, geen gezamenlijke groepstrainingen, het clubhuis op slot en de bar gesloten. Het was voor sommigen bijna niet uit te houden en zij gingen uit zichzelf al in quarantaine. En waar de één wekenlang solo op pad ging, zochten anderen elkaar stiekem op om niet alleen te hoeven trainen. Inmiddels is het allemaal wat beter en worden onderlinge banden aangehaald en vertroebelde relaties weer wat opgepoetst.

Afijn, een vrijwel lege vergaderzaal dus, maar de moderne techniek zorgde er toch voor, dat alle leden de mogelijkheid hadden om de vergadering via een livestreamverbinding te kunnen volgen. Beelden liegen niet en al snel bleek er een bijzondere gast aanwezig te zijn, die de indruk wekte de boodschap niet helemaal te hebben begrepen en hij had zich dan ook een mooi plekje weten te bemachtigen. Het was niemand minder dan Theo Stronks en van hem is wel algemeen bekend, dat hij bij tijd en wijlen onder als boven de wet leeft. Later bleek pas, dat hij wel degelijk een verschrikkelijk belangrijke rol had op deze bijzondere ledenvergadering.

De opening werd gedaan door Erwin Wamelink, die op zijn eigen wijze stil stond bij het overlijden van Sien Meinen. Het clubicoon overleed eind mei en de vereniging verloor met Sien een grootse inspiratiebron, wiens hart vooral bij de jeugd lag. Bijzonder veel indruk maakte de laatste ronde van Sien op haar AVA-baan, waar meer dan 150 kids bij aanwezig waren. Een minuut stilte zorgde  voor een kippenvelmoment in clubhuis, maar vast en zeker ook bij de thuisvolgers.

Minstens net zo indrukwekkend was de wijze waarop de zoon van Sien, voorzitter Rudi Meinen het programma vervolgde. In vogelvlucht schetste hij de geschiedenis van AVA`70, feitelijk ontstaan in het Loohuisbos tot aan de huidige accommodatie. Daarna volgden de agendapunten elkaar in snel tempo op en het mooie was dat elk bestuurslid, keurig gehuld in clubkledij, verslag deed van zijn eigen portefeuille. Hoe mooi is dat? Rudi Meinen gaf als voorzitter de aftrap en begon met een bestuurswissel. Patrick Ikink had de afgelopen jaren bewezen een geweldig drijvende kracht te zijn achter het sponsorgebeuren. Achter de schermen zal hij zeker nog actief blijven, maar zijn stoel in het bestuur zal worden ingenomen door Veronique Schulingkamp. Echter, dat blijkt nog niet alles te zijn. Er komt namelijk nog een nieuw gezicht aan tafel, want ook Joost Lammers gaat zich voegen bij deze club illustere leden met een grote mate van beslissingsbevoegdheid. Bijzonder is het natuurlijk wel. Waar het gros van de verenigingen in Nederland een incompleet bestuur hebben, vindt er bij AVA`70 zelfs nog een uitbreiding plaats. En gewoon onbezoldigd…

De ingezette beleidslijn krijgt ook komend jaar een vervolg. Speerpunten daarbij zijn laagdrempeligheid, (sport)plezier, saamhorigheid, open communicatie en waardering van vrijwilligers. Er wordt daarnaast ook ingezet op de verdere samenwerking met verschillende verenigingen, onder het motto “samen kun je ben beter en sterker worden.” Bij de doelstellingen van 2019 stond weer keurig een groen vinkje, dus daar kan netjes een streep door. Het vertelstokje werd vervolgens overgenomen door Walter Vaags, die behept is met accommodatie-zaken. De baanproblematiek vormt daarbij natuurlijk wel een hoofdpijndossier en is inmiddels al enkele jaren helaas een vast agendapunt. Er gloort echter wat licht aan de horizon, al zal de maatregel een ingrijpend gebeuren gaan worden. De tijd zal het leren. Een aantal andere zaken staan feitelijk geparkeerd i.v.m. de coronamaatregelen, maar dit zal ongetwijfeld op termijn worden opgepakt. Op financieel gebied kon Linda Scholten melden dat ook in 2019 best een goed jaar was en met een klein plusje kon worden afgesloten. In de administratie zat ook geen enkele duistere uitgave, zo wist hoofd controledienst Theo Stronks te melden. Op 1 bonnetje na. Het betrof een uitgave van dik 391 euro en had betrekking op het team T & F. Na een kleine 11 minuten kwam woordvoerder Erwin Wamelink met de verklaring. Het bleek dat de blonde parel himself eventjes wat had “geleend” om wat privé-uitgaven te bekostigen. Uiteraard werd deze uitglijder door de zaal geaccepteerd, want Wamelink kan zich dit wel permitteren. Ook Theo streek zich over zijn hart en pakte zich nog een lekker biertje op de goede afloop.  Marloes Wensink had zich een vrolijker debuutjaar voorgesteld in het bestuur van AVA`70. Ze was belast met het jubileumprogramma en er stond een prachtige serie activiteiten op de rol. Helaas moest alles geskipt worden, maar de goedlachse blondine houdt de moed er prima in en wist te melden, dat het in 2021 helemaal goed zou komen. Dus bij dezen!

De verschillende sprekers werden afgewisseld met een prachtige verslag van huldigingen van de verschillende leden. Gaston Balke toonde zich een meer dan talentvolle reporter, die samen met zijn charmante assistente Joke, die ook toevallig Balke heet, de regio in trok. Joppe Roos legde alles met de camera vast en zo ontstond een vermakelijk schouwspel. Jan Raben en Gerrit Heinen werden als leden van het eerste uur blij gemaakt met een zeer toepasselijk cadeau en een ruiker. Johan Assink overkwam hetzelfde en hij is reeds 40 jaar actief betrokken bij de club. Sander Wikkerink moest zelfs zijn duurloop onderbreken om ook wat fijne attenties in ontvangst te nemen. Dit na 25 jaar lidmaatschap in tal van functies en hoedanigheden. Het vrolijke trio vertrok vervolgens naar de goudkust van Barlo om Patrick Ikink in het zonnetje te zetten na een jarenlange rol in het bestuur. Even verderop was het Romy van Rijs, die als dank voor haar trainerschap een presentje kreeg bij het afscheid. Tenslotte viel ook Herman Baten in de prijzen, want een hardnekkige blessure maakte een helaas een einde aan zijn trainerscarrière.

Het voordeel van deze wijze van het houden van de ledenvergadering is natuurlijk, dat je het vrijwel onmogelijk maakt om lastige vragen te krijgen en dat bleek prima te werken. Snel verscheen op de livestream het beeld, dat er effen werd gepauzeerd voor de tweede helft en de kleine club aanwezigen even bij moesten komen van het eerste bedrijf. In allerijl werd er gewerkt aan het klaarzetten van een heuse muziekinstallatie, want R.A.T. zou nog van zich laten horen. Topmuzikant Thijs Rensink, zoon van de Sloffert en zijn vrouw, had wat vrienden meegenomen en met zijn drieën zorgden ze voor een puik stukje muziek. En terwijl het bestuur zich swingend door het clubhuis bewoog, gewapend met een lekker biertje, zat de rest van de vereniging zich thuis te verbijten. Goh, wat zouden ze hier graag bij zijn geweest. Tuurlijk, het bestuur werd dit verzetje van harte gegund voor hun inzet, maar toch. In 2021 zijn er weer nieuwe ronden en nieuwe kansen. Reken maar dat het clubhuis dan weer bomvol zit en dat het een gezellige avond gaat worden! (FR)

Uitslagen van de 1e KroeseWevers Trackmeeting in Winterswijk

De start van de 3.000 meter (foto DG)

Op dinsdagavond 14 juli 2020 is de 1e KroeseWevers Trackmeeting in Winterswijk gehouden, een wedstrijd die begin april al stond gepland maar vanwege Covid-19 niet door kon gaan.

Het doel van een trackmeeting is vooral om tijdens een korte, officiële baanwedstrijd je eigen pr’s te kunnen behalen of verbeteren. Er is dus geen prijsuitreiking; iedere sporter presteert gewoon op zijn of haar eigen niveau. Ook de indeling in series gebeurt op basis van je opgegeven pr’s, en dus je eigen niveau. 

Klik op de links voor alle uitslagen

leden AVA'70

alle uitslagen

site organisatie

Wat is de invloed van (corona)stress op je loopprestaties?

Wat doet stress met je als hardloper en tips om te ontstressen

Bijna iedereen ervaart momenteel meer stress dan normaal. Je werkt bijvoorbeeld in de zorg of in een ander vitaal beroep. Of je werkt thuis, waar ook de kinderen thuisonderwijs krijgen en je partner rondscharrelt? Daarnaast maak je je misschien zorgen. Om je ouders. Je eigen gezondheid. Of over de wereld. Dat werkt allemaal stressverhogend. Maar is dat erg? En wat is de invloed hiervan op jouw loopprestaties nu en in de toekomst? Ik geef hier antwoord en je krijgt ook gelijk wat tips om de stress te verlichten.

Wat is stress?

Stress is kort gezegd spanning. Spanning omdat je lijf iets waarneemt wat hij niet kent. Je ziet iets, je ruikt iets, je voelt iets of je proeft iets wat je hersenen niet kan plaatsen en je lijf reageert daar direct op. Heel handig. Stel je voor dat je thuis zit en je ruikt brand. De eerste reactie is de kinderen pakken en naar buiten rennen. En dat kan alleen omdat we een goed systeem in ons lichaam hebben die dat regelt. Het zogenaamde stresssysteem.

Adrenaline & cortisol

Onze hersenen signaleren de geur en nemen de controle over. Ze trappen als het ware het gaspedaal van ons autonoom zenuwstelsel in en geven een seintje aan de bijnieren om eerst adrenaline aan te maken en bij langere spanning ook cortisol. Adrenaline zorgt voor een verhoogde hartslag, bloeddruk en ademhaling, grotere pupillen en zorgt dat bloedstolling op gang komt voor eventuele verwondingen. Cortisol zorgt ervoor dat we snel energie beschikbaar hebben door glycogeen (de opslagvorm van glucose in ons lijf) af te geven aan het bloed. Deze combinatie zorgt ervoor dat we snel weg kunnen rennen en het stofje endorfine zorgt er daarna voor dat adrenalineproductie stopt. Zo komen we weer tot rust en trapt ons autonoom zenuwstelsel weer op de rem.

Chronische stress

Als dit systeem goed werkt is dit natuurlijk fantastisch. Maar als dit systeem ontregelt raakt kan chronische stress ontstaan. En in de huidige tijden van corona, gecombineerd met de stress die er vaak al is door werk, een moeilijke thuissituatie, een telefoon die continu afleidt, WhattsApp en andere sociale media komt dat heel veel voor. Chronische stress kan vele oorzaken hebben, maar meestal ligt de oorzaak in ons overprikkelde brein, gecombineerd met hoe wij als mens deze prikkels te veel ‘overdenken’.

Ons brein

Stress begint bij onze hersenen. De Amerikaanse neurowetenschapper dr. Paul Maclean heeft daarover de theorie van het ‘drie-enige brein’. Als je namelijk de hersenen goed bekijkt kunnen we drie delen onderscheiden:

-Het reptielenbrein: het oudste deel van onze hersenen, de hersenstam. Dit deel van het brein handelt op instincten, automatismen en routines en is er vooral op gebouwd om ons te laten leven en overleven. Het regelt basisfuncties zoals eten en drinken, voortplanting, slaap, schrikken, maar ook ademhaling en hartslag.

-Het zoogdierenbrein: dit deel van het brein ontvangt signalen van het reptielenbrein en doet iets met deze informatie. Hier zitten onze emoties, zoals angst, boosheid, verdriet en blijdschap. Ook dit deel van het brein werkt vrijwel onbewust. Dat is belangrijk: hier komt dus nog steeds geen gedachte bij aan te pas.

-Het rationele brein: tot nu toe ging alles nog zonder gedachten. Die komen erbij in dit deel van het brein. Ons bewustzijn. Door dit deel van het brein zijn wij als mens in staat om te praten, te denken en redeneren, lezen en spreken. Het is vooral bezig met het bewust verwerken van informatie.

De emoties bepalen, niet de gedachten

Jij denkt natuurlijk dat je met dat laatste deel van het brein al je beslissingen en keuzes maakt? Niks is minder waar. In steeds meer wetenschappelijke studies wordt aangetoond dat juist de samenwerking tussen de eerste twee delen van de hersenen veel dominanter zijn dan het rationele brein. Kijkend naar de hersenen is deze conclusie ook niet zo gek. Alles wat we zien, ruiken, voelen, proeven of horen wordt eerst verwerkt door ons reptielen- en zoogdierenbrein (het emotionele deel), voordat we ons hier bewust van worden. Het emotionele deel van het brein geeft direct een waardeoordeel. Dreigt er gevaar of niet. Zo ontstaan gevoelens en die geven weer kleur aan ons rationele brein. Gelukkig reageert ons instinctieve brein veel sneller op gevaar dan ons rationele brein.

Angst

Het probleem binnen het zoogdierenbrein is dat elke vorm van verandering, alles wat afwijkt van het normale al angst kan oproepen. Of dat nu een scheiding is, een nieuw huis of het coronavirus. Je lijf staat meteen op scherp en je kan angst en stress ervaren. Bij chronische stress is het niet acuut gevaar dat voor stress zorgt. Het zijn meestal de gedachten uit het rationele brein die dit veroorzaken. Je maakt je zorgen over een ziek familielid of over ruzie met een partner. En in het geval van corona bijvoorbeeld over de gezondheid van je naasten. Bij dit soort stress is dus het rationele brein de aanstichter. Als de stress groter wordt neemt je emotionele brein het over van het oververhitte rationele brein. Dit deel van het brein zorgt ervoor dat je lichaam de hele tijd klaar is om te vluchten of te vechten. Dat zijn de enige opties die het kent. Je hersenen maken overuren, net als je autonoom zenuwstelsel. Je hebt de hele tijd een hoge cortisolspiegel in je bloed, met alle gevolgen van dien: hoge hartslag, hoge ademhaling en hoge bloeddruk, wat weer allerlei andere klachten kan veroorzaken en energie vreet.

Is stress erg?

Acute stress is dus helemaal niet erg en zelfs wenselijk om met spannende situaties om te kunnen gaan. Bij chronische stress is dat anders. Je kunt je voorstellen dat je lijf continu in een staat van paraatheid is alsof het een rondje aan het hardlopen is. Dat is dus niet goed. Je brein en lichaam herstellen niet en dat heeft enorme invloed op je loopprestaties.

Wat is de invloed van stress op je loopprestatie?

De invloed van stress op je lichaam en prestaties is enorm. Onderstaand 4 dingen die spaak lopen bij veel stress en hardlopen:

1. Je herstel is minder goed

Doordat je lijf de hele tijd glucose aan het verbranden is, krijg je niet de tijd om die voorraad na een training weer goed aan te vullen. Als je dan weer gaat trainen heb je niet genoeg op voorraad en breek je meer af dan dat je opbouwt. Zonde.

2. Moeite met rustig lopen

Mensen met stress zullen merken dat ze moeite hebben om rustig te lopen. Stel je hebt zittend werk, maar je hebt wel de hele dag stress. Dan lijkt het een goed idee om ’s avonds een rondje te gaan lopen. Tot zover klopt het.

Maar wat deze persoon zal merken is dat hij/ zij hard moet lopen om ontspanning te ervaren. Bij de start van de training is de hartslag en ademhaling al hoog. Hoe harder of verder hij/ zij gaat lopen, hoe meer in balans dat is met die hartslag en ademhaling. Risico is dan dat er juist te hard of te ver wordt getraind. Zo verbruik je dus meer energie dan er in je lijf aanwezig is. En juist bij stress is rustig trainen fantastisch. Je wilt niet te veel stresshormonen aanmaken (zoals dat bij sporten het geval is), maar wel in beweging blijven. Trainen in zone D2 is dan heel waardevol.

3. Je komt aan

Een groot nadeel van veel cortisol in je lijf is dat je er ook van aankomt. Er ontstaat namelijk een kettingreactie: Hoge cortisolwaarde = hoge bloedsuikerspiegel = veel insuline = vetopslag. Dit zorgt ervoor dat je nauwelijks in de vetverbranding komt en je dus aankomt. En een toenemend gewicht is niet goed voor een loper en zijn prestaties. Er wordt zelfs gezegd dat een kilo meer op een marathon je al gauw 6 minuten trager maakt.

4. Blessures

Lopen met stress kan zorgen voor blessures. Dat ligt in lijn met punt 2. Je hebt al veel stress, door te hard trainen word je nog moeier en gaat ook je looptechniek achteruit. Je let niet goed op en zo raak je sneller geblesseerd. En zo’n blessure kan je maanden terugwerpen in een schema.

Wat kun je doen?

Er zijn echt tig dingen die je kan proberen om te ‘ontstressen’ in een eerdere blog heb ik al wat tips gegeven voor tijdens de coronacrisis. Maar onderstaand vind je mijn favoriete top drie als het gaat om het ervaren van minder stress:

1. Ademhaling/ontspannen

Doe voor het slapen gaan een ademhalingsoefening en je zult na een paar weken merken dat je slaap met sprongen vooruitgaat. En dat is goed voor je herstel, voor je gemoedstoestand en voor je energieniveau. En met een beetje geluk wordt ook je brein een stuk rustiger.

2. Sport rustig

Ga niet altijd tot het gaatje, maar sport 50% van je trainingstijd in D2. Als je niet weet welke zone dat is hou dan je uitademing in de gaten. Kun je die nog verlengen? Dan zit je goed.

3. Eet minder suiker

Suikerrijke producten, zoals koek en snoep jagen de hartslag omhoog en zorgen daarna voor een enorme dip in energie. En dat is juist in deze tijden zonde. Neem wat minder suiker. Ook na een training is dat minder nodig dan velen denken. Als je een uur gaat lopen hoef je echt niets aan te vullen. Doe je dat wel of ga je langer lopen? Neem dan natuurlijke suikers in de vorm van fruit. Succes de komende tijd en train ze! (bron)