Vette cheque AVA'70 bij Rabo Club Support

Een cheque van bijna 2.500 euro!

“Als vereniging zijn we druk bezig met nieuwe ideeën en mooie plannen. We verbinden doelgroepen en proberen maatschappelijk betrokken (er) te worden, te zijn en te blijven. Voor leden, vrijwilligers en vrienden van de club. We gaan voor een leven lang AVA`70.

Dat kan niet zonder hulp en steun. Nieuwe faciliteiten, trainingsmaterialen  en methodes zijn nodig om onze club toekomstbestendig te maken. We willen bewegen toegankelijk maken voor iedereen, ongeacht wie je bent. Steun ons in de reis naar inclusief sporten, in een veilige omgeving en maatschappelijke betrokkenheid!”

Met dit thema meldde AVA`70 zich aan voor deelname aan het Rabobank Club Support en gedurende een aantal weken in september van dit jaar kon er gestemd worden op de club. De vereniging kon rekenen op de volle steun van de aanhang en anderen die de club een warm hart toedragen. Er werd flink gestemd op AVA`70 zo is achteraf gebleken en dat is natuurlijk altijd prettig om te ervaren. 

De opbrengst zou worden gaan besteedt aan de vervanging van de polstokhoogspring-mat, die aan vervanging toe is. Dit is een dure investering, dus zou een mooi bedrag een flinke stap in de goede richting zijn. Begin oktober werd bekend dat AVA`70 een vette cheque van maar liefst 2472,31 euro in ontvangst mocht nemen. Een geweldig bedrag en tevens een nieuw record, waar de club uiteraard ontzettend blij mee is!  AVA`70 wil alle stemmers uiteraard van harte bedanken voor de Support! (FR)

Buitenspelen in Spa(België)

De Achterhoekse trail liefhebbers!

Zo af en toe doen we iets speciaals met de leden van de Whatsapp groep ‘Lekker Buitenspelen’. Een trail evenement waar we dan een weekendje weg van maken bijvoorbeeld. Door sommigen ook treffend omschreven als ‘Op stap met de Stichting’, vanwege dat we allemaal trailgekkies zijn… Ik omschrijf het vaak meer als bourgondisch trailen, waarbij het een strijd is tussen de hoeveelheid calorieën die we verbranden en de calorieën die we tot ons nemen.

Dit jaar had Henrie het plan om de route van de trailklassieker Olne-Spa-Olne in België te gaan doen. In 2012 liep ik die voor de eerste keer met Henrie, maar toen deden er maar een honderd lopers mee (zie hier voor verslag). Tegenwoordig is er een limiet van 1000 deelnemers en loop je bijna in de file over de trails. Maar met een oude gpx van de route wist Henrie een mooie variant te maken voor een weekendje weg. Het werd dan wel Spa-Olne-Spa in plaats van Olne-Spa-Olne, dit vanwege het feit dat er een geschikt hotel in Spa pal aan de route lag. Vrijdag middag heen, ’s avonds lekker uit eten en een drankje. Zaterdag hele dag lopen (28, 46 of 64 km) en dan zondag weer naar huis. Na wat heen en weer appen bleken er maar liefst tien liefhebbers voor dit plan te zijn. Er werd meteen een datum geprikt, het hotel en een busje voor het vervoer werd gereserveerd. Veel meer is er niet nodig voor een goed plan.

Vrijdagmiddag werd het busje opgehaald en reden we met zeven personen richting Spa. Drie personen zouden zaterdagavond al weer teruggaan en die carpoolden daarom met een aparte auto. Na een reis vol Baustellen en Stau bereikten we uiteindelijk het Radisson Balmoral hotel in Spa. Heel mooi hotel met uitgebreide spa mogelijkheden. Maar wij wilden alleen wat eten en drinken. Gelukkig waren ook daarvoor de mogelijkheden aanwezig. Het werd een hele gezellige avond met veel gelach, een hapje en een drankje en dan toch maar redelijk op tijd naar bed. Acht uur ’s ochtends starten betekende immers op tijd er uit en ontbijten.

Na het ontbijt werden de rugzakken omgehangen en de trailstokken uitgevouwen. Nog even een foto en daar gingen we het bos in. Het was nog niet helemaal licht en het regende een beetje, maar het blad van de bomen hield de meeste regen tegen. We startten allemaal samen en het was even zoeken naar een tempo wat iedereen aan kon. Heuvelop was het al snel duidelijk dat we niet op de Lochemse Berg waren. De klimmen waren een stuk hoger en dus langer, maar daarom de afdalingen ook. Naarmate het lichter werd en de regen ophield kregen we ook meer uitzichten en werd het genieten nog groter.

De onderlinge verschillen waren best groot, maar de snelle lopers hielden zich keurig in. Na een kilometer of 20 kwamen we bij ons eerste verzorgingspunt, een bakkertje in Pepinster. We konden niet eens met zijn allen naar binnen. Met een halve liter cola per persoon en een lekkere croissant namen we plaats op de stoep. Voor de gelegenheid scheen zelfs de zon even. Dit was ook een goede gelegenheid om even te inventariseren hoe de benen waren en wie er allemaal de lange afstand gingen doen en wie de kortere variant gingen doen. Ik had eigenlijk de lange afstand gepland, maar de benen waren nog lang niet hersteld na de Zeven Heuvelentrail. Ik besloot dus maar de ‘korte’ variant te doen.

Na wat zoeken naar een oversteek over de rivier (de brug was wegens onderhoud gesloopt) namen we met zijn vijven afscheid van de ‘lange lopers’ en namen we de shortcut voor de korte route. Later zouden we dan vanzelf weer op de lange route komen. De bossen roken naar herfst, modder en natte bladeren. Klaterende beekjes stroomden tussen de heuvels door. En het pad ging steeds omhoog en omlaag, varierend van ‘Ardens vlak’ tot best wel steil. Het was heerlijk rustig in het bos en het was eigenlijk perfect loopweer.

We genoten nog steeds volop, maar Wouter kreeg het moeilijk en besloot zijn eigen tempo te lopen en nog wat verder af te snijden. Toen waren we nog met vier: Angelique, Eric, Stan en ikzelf. Achteraf bleek bij de lange afstand iets soortgelijks te zijn gebeurd: Henrie liet zich afzakken en nam een eigen afkorting terwijl Mike, Michiel en Christian door liepen. Toch mooi dat je allemaal zo ervaren bent dat je dat soort beslissingen met een gerust hart kunt nemen.

Op enig moment gaf mijn horloge aan dat we weer op de ‘lange’ route zaten, dat betekende meteen ook dat we dus weer ruim op de terugweg naar het hotel waren. We kwamen door Banneux, bekend als bedevaartsplaats. Hier hadden we de mogelijkheid om onze softflasks bij te vullen met water uit de heilige bron. Misschien was het niet verstandig dat ik die mogelijkheid in de wind sloeg want nog geen kilometer later lag ik languit in de modder, net naast een grote plas van hetzelfde water.

De bossen en het Ardense boerenland wisselden elkaar steeds af. Mooie holle weggetjes met aan beide kanten een heg of een natuurstenen muurtje voerden door de weilanden. Mooie wolkenluchten maakten het plaatje compleet, als een schilderij van een Hollandse meester. De koeien en schapen trokken zich niets van ons aan en verder zagen we ook bijna niemand. Als er al eens een persoon liep keek die in de meeste gevallen verbaasd, waarschijnlijk komen er normaal alleen mensen langs tijdens de echte Olne-Spa-Olne.

We hadden inmiddels al een beste afstand afgelegd en op een kilometer of 35 namen we nog maar eens een korte pauze bij een bankje. Daar zagen we dat we er inmiddels al wat bonuskilometers bij hadden gekregen en het plan ontstond om er dan aan het eind nog maar een klein lusje bij aan te knopen. 48 km is ook een rare afstand, 50 ziet er veel beter uit op Strava… Klinkt als een goed plan toch? Unaniem besloten we dat het een goed plan was. In ieder geval op dat moment.

De laatste 15 kilometer gingen echter niet van zelf. Het leek wel of de hellingen nog taaier werden en het vals plat nog valser. Ons humeur werd redelijk beproefd doordat de benen er de brui aan wilden geven, maar we wisten elkaar goed af te leiden met allerlei flauwekul en sterke verhalen. Waar het kon bleven we toch steeds weer een looppas in te zetten en zowaar kwam op een gegeven moment het hotel in zicht! Dat lusje van twee kilometer duurde daarna nog best lang voor ons gevoel, maar met een zucht van verlichting en een high five bereikten we uiteindelijk onze eindstreep. Dat hadden we toch maar mooi gefikst.

We hadden tijd genoeg om even heerlijk uitgebreid onder de hete douche te staan en daarna beneden in de lounge een lekkere koffie of warme chocomelk te nuttigen. Een uur later kwam Wouter ook binnen, die had een mooie route terug weten te vinden en kwam op 45 km. Nadat ook hij gedoucht en wel beneden zat was het wachten op de rest. Het begon inmiddels al wat te schemeren en we hoopten dat iedereen voor donker binnen zou zijn. Dan konden we ook nog een beetje op tijd eten…

Henrie was de eerste, die had een stukje afgekort om voor donker binnen te zijn en kwam uiteindelijk op een totaal van 60 km. Even later, net voor er echt een hoofdlamp nodig was, kwamen Michiel, Christian, Kelly en Mike binnen. Die hadden 67 km op de teller, maar zagen er nog erg fris uit. Ik vermoed dat zij wel van dat water uit de bron in Banneux gedronken hebben. Ze hadden zelfs nog de tijd genomen om wat van de oefeningen doen op de toestellen die in het bos stonden in de buurt van het hotel. Ik schoot al zowat in de kramp toen ik die toestellen zag staan en had ze wijselijk overgeslagen. Overmoed van de jeugd zullen we maar zeggen of komt de wijsheid dan toch met de jaren?

Nadat iedereen gedoucht en omgekleed was gingen Kelly, Mike en Stan naar huis en de rest maakte zich op voor de avondmaaltijd. Het was best vol in het hotel maar ze wisten ons nog een tafeltje in een aparte ruimte te geven. Of dat nu kwam omdat we de avond ervoor zo enthousiast waren weten we nog steeds niet. We lieten het ons in ieder geval goed smaken, we lustten wel wat na een dagje in de gezonde buitenlucht. Erg laat werd het overigens niet, want al die buitenlucht en een paar biertjes deden de oogjes al gauw dichtzakken.

De volgende ochtend hadden we nog een heerlijk uitgebreid ontbijt en daarna was het tijd voor de terugreis. Het was een stuk stiller in het busje dan de heenreis. Her en der werd er een dutje gedaan en zo waren we al snel weer in de Achterhoek. Het uitstappen was nog wel even een dingetje, stijf als een plank en waggelend als een pinguïn… Wat een fijn avontuur was het weer met zijn allen. Mooi dat het zo kan, lekker kleinschalig en ongedwongen. Een stevige inspanning, dat zeker, maar vooral niet al te serieus en met ruimte voor de mogelijkheden en onmogelijkheden van iedereen. Op naar de volgende! (bron)

Clinic Slow Running en Ouderschap

Maandag 26 oktober van 9.15-10.30 uur

Op 26 oktober organiseren we vanaf de Ahof in Aalten een clinic Slow Running. Bij deze ontspannen vorm van hardlopen draait het niet om snelheid, maar om het verdelen van je energie. Tijdens het lopen leggen we de verbinding met het ouderschap.

Yunio en flexloper.nl hebben samen het initiatief genomen om ouders van jonge kinderen te laten ervaren hoe verantwoord bewegen kan helpen hun energie beter te verdelen en een gezonde balans te vinden.

Henk Mengers van www.flexloper.nl verzorgt deze clinic samen met een collega-trainer. Als oprichter en jarenlang trainer van Loopgroep Zandloper hielp hij de loopgroep uitgroeien tot een goed georganiseerde club met een bestuur en een ruime trainersgroep. Nu richt Henk zich opnieuw op één van zijn belangrijkste uitgangspunten: mensen aan het hardlopen brengen en houden.

Bij Slow Running wordt de inspanning afgestemd op ieders mogelijkheden. Door samen te bewegen werken deelnemers aan hun conditie en ontmoeten zij andere ouders die in dezelfde levensfase zitten en mogelijk met vergelijkbare vragen rondlopen. Tijdens de nazit met koffie of thee is er aandacht voor energie, ademhaling, en de balans tussen inspanning en ontspanning. Ook is er ruimte om onderling ervaringen uit te wisselen.

Tijdens de gratis open les ontvangt u informatie over de vervolgmogelijkheden. U hoeft geen lid te worden: het aanbod bestaat uit blokken van vier weken. Past deelname tijdelijk minder goed, dan kunt u op een later moment opnieuw voor één of meerdere blokken kiezen. Aanmelden en deelnemen worden via een app geregeld.

Uitslagen van de 51e Marathon van Amsterdam

Mooie tijd van AVA'70 lid Dirk Stevens op de Marathonvan (3:49.36)

Kli op de link voor de uitslagen

7.5 kilometer

halve marathon

marathon

site organisatie

Uitslagen van de 22e Marathon van Palma de Mallorca

Jan, Frank, Roy, Andre en Siep

Uitslagen halve Marathon: 

Andre Bruil 1:48.15, Frank Roos 1:48.16, Roy Mengerink 1:48.16, Jan te Brake 1:52.18 en Siep van Schepen 2:08.13

Klik op de link voor alle uitslagen

10 kilometer

halve marathon

marathon

site organisatie

Khalid Choukoud en Mikky Keetels keren terug naar Amsterdam Marathon

Mikky Keetels (foto Rob Jansen)

Khalid Choukoud en Mikky Keetels zijn opnieuw van de partij bij de TCS Amsterdam Marathon, op zondag 18 oktober. Het vlakke en snelle parcours van de Platinum Label-marathon leverde voor beiden al mooie successen op. Choukoud veroverde vier keer de nationale titel in de Nederlandse hoofdstad, waaronder vorig jaar. Keetels verraste vorig jaar door bij haar tweede marathon ooit meteen het podium te halen op het Nederlands Kampioenschap. Ook Noah Schutte (2:09:28), Jonatan Venema (2:13:45), Bregje Smits (2:33.36) en Britt Ummels (2:39.18) maken hun opwachting in Amsterdam.

Mikky Keetels wil op 18 oktober tijdens de TCS Amsterdam Marathon haar persoonlijk record van 2:30:42 aanscherpen en mikt op een tijd onder 2:30. De Nederlandse kampioene trainde twaalf weken op hoogte en krijgt Frank Futselaar als haas. Keetels liep haar persoonlijk record dit jaar tijdens marathon van Rotterdam. Na twaalf weken hoogte­training, onder meer in Iten, wil ze in Amsterdam onder 2:30 duiken.

Mikky Keetels: “Ik wil vooral genieten van de Amsterdam Marathon en alle geweldige support langs de lijn. Vorig jaar maakte ik hier zo’n grote stap in mijn carrière en ik hoop die nu weer te zetten. Voor het eerst heb ik op hoogte getraind, in totaal twaalf weken, en ik ben heel benieuwd waar dat toe kan leiden. Ik hoop in ieder geval op een persoonlijk record onder de 2:30:00. Mijn snelste tijd staat nu op 2:30:42.” Keetels veroverde bij het NK dit jaar in Rotterdam al de nationale titel.

De 40-jarige Khalid Choukoud is onlosmakelijk verbonden met de marathon in de hoofdstad. Choukoud veroverde al vier keer de nationale titel op de marathon: in 2016, 2021, 2022 en 2025. Ook liep hij in het Olympisch Stadion tweemaal een persoonlijk record, in 2022 en 2023. Zijn snelste tijd liep hij tijdens de Valencia Marathon in 2023: 2:07:37. Check hier waar andere Europese toplopers in actie komen.

Het weer

De weersverwachting van Weeronline voor de Amsterdam Marathon op zondag 18 oktober voorspelt ongeveer 14 °C, met een afwisseling van zon en wolken. Het blijft overwegend droog, al is een bui mogelijk. Er wordt een matige noordoostenwind verwacht.

Jacht op parcoursrecord

Opvallend aan de aankomende Amsterdam Marathon is de sterke (Nederlandse) bezetting in de groep pacers. Mike Foppen brengt als Nederlands kampioen op de 5.0000 en 10.000 meter veel snelheid met zich mee. Samen met Edwin Kiptoo en Jonathan Kamosong gaat hij als haas op pad voor de kopgroep bij de mannen. Kamosong eindigde onlangs als tweede in de NN Dam tot Damloop, nadat hij de wedstrijd een jaar eerder nog op zijn naam schreef. Met deze snelle pacers wordt ingezet op een aanval op het parcoursrecord van Geofry Kipchumba. De Keniaan liep in 2025 een tijd van 2:03:30 en heeft daarmee de snelste marathontijd op Nederlandse bodem in handen. Kipchumba keert dit jaar zelf ook terug naar Amsterdam. Zijn grootste uitdagers zijn de Ethiopiërs Haymanot Alew (2:03:01) en Tsegaye Getachew (2:04:18). Ook Nicholas Kipkorir Kimeli verkeert in bloedvorm: de Keniaan werd vorige maand tweede op het Wereldkampioenschap Halve Marathon in Kopenhagen met 58:11. Mikky Keetels kan in Amsterdam rekenen op Frank Futselaar als haas in haar jacht op een tijd onder de 2:30:00. Naar verwachting sluit ook Bregje Smits bij de groep aan. Britt Ummels zou ook op het Nederlands podium kunnen eindigen. Ook Silke van der Meijden gaan we in de gaten houden.

Vier Ethiopische loopsters hebben een persoonlijk record onder de 2.20, met voormalig winnares Meseret Belete Tola en titelverdedigster Aynalem Desta als blikvangers. Het parcoursrecord van de Ethiopische Yalemzerf Yehualaw staat op 2.16.52, gelopen in 2024. Op papier is Aynalem Desta de snelste vrouw van het veld. De 22-jarige Aynalem Desta keert terug naar de stad waar ze vorig jaar geschiedenis schreef met 2.17.37. Ook Meseret Belete Tola weet hoe het voelt om als eerste het Olympisch Stadion binnen te komen. De 27-jarige Ethiopische won in Amsterdam in 2.18.21 en keert terug naar het parcours waar ze haar naam al op de erelijst zette.

Mestawut Fikir Truneh eindigde in 2024 als tweede in de marathon van Berlijn en liep daar een persoonlijk record van 2.18.48. Buze Diriba staat op 2.19.34. De 32-jarige Ethiopische traint in een sterke groep, samen met onder anderen marathonwereldtopper Tigst Assefa, die onlangs in Berlijn won.

Live op tv

De Amsterdam Marathon is op zondag 18 oktober vanaf 8.50 uur live te zien bij onder andere de NOS en Eurosport. De marathon wordt daarnaast internationaal uitgezonden in meer dan 190 landen. Het startschot klinkt om 9.00 uur. Met in totaal 30.000 marathonlopers is Amsterdam de grootste marathon van Nederland. (bron Hardloopnetwerk) (TP)

Foto's en uitslagen van de Overbetuweloop in Elst

Wim Ritsema

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

deel 1

deel 2

deel 3

uitslagen

site organisatie

Thomas Cremers, winnaar van de 10 kilometer

Wevers (AVA’70), man van 6,5 miljoen views

Geert Wevers tijdens de Zandloop in Lintelo (foto Michiel Tebeest)

Geert Wevers (65) van AVA’70 begon twintig jaar geleden een website over hardlopen in de Nederlands-Duitse grensstreek. Van drie bezoekers per dag groeide de animo naar eerst tien, later honderd en weer iets later vijfhonderd bezoekers per dag. Intussen staat de teller op meer dan 6,5 miljoen views. In gesprek met de hardloopliefhebber uit Aalten die een platform biedt, maar iedereen die tekst en foto’s aanlevert enorm bedankt voor hun support. “Zonder hen bloedt de site snel dood.”

Door Remko Alberink

Geert Wevers is een hardloopfanaat pur sang. Het interview wordt zorgvuldig gepland tussen diverse activiteiten door: die ochtend moet er eerst nog even hardgelopen worden.

Op verzoek gaat Wevers terug in de tijd, naar 2006 om precies te zijn. “Ik deed destijds aan vele hardloopwedstrijden in de regio mee en was wel benieuwd hoe mensen hun foto’s van wedstrijden dan daarna op het internet kregen”, haalt de Aaltenaar zijn herinnering op. “Ik had op een gegeven moment meegedaan aan de Montferlandrun en ben me daarna er eens een middag in gaan verdiepen. Na een paar uur kon ik het ook. Toen dacht ik dat ik ook wel een hardloopsite kon maken.”

Voor zichzelf waren de berichten op de site een mooi dagboek, een logboek van al zijn hardloopactiviteiten. “Maar ook anderen stuurden stukjes en foto’s en dat is gegroeid en gegroeid. Zonder hen is deze site helemaal niets. In het begin keken er drie mensen per dag, later tien en weer later honderd. Intussen hebben de oude site en de nieuwe site samen meer dan 6,5 miljoen kliks opgeleverd.”

Zijn site trok mensen aan: “Op een gegeven moment kreeg ik de vraag van mensen of ze ook een foto of een stukje op mochten sturen.”

Tijd

Het bijhouden van de site kost Wevers tegenwoordig wekelijks een aantal uren. “Maar ik werk in de gehandicaptenzorg en heb onregelmatige diensten. Soms heb ik avond- of nachtdiensten, waardoor ik overdag veel thuis ben.”

Wevers legt uit hoe hij destijds aan de titelnaam ‘Hardlopen in de Nederlandse en Duitse grensstreek’ kwam. “Dat was heel simpel, dat was namelijk wat ik deed. Ik liep ook best veel wedstrijdjes net over de grens in Duitsland.”

Door zijn activiteiten belicht hij iedere hardloper of hardloopster. “Feit is dat de media, bijvoorbeeld kranten, vaak oog hebben voor de top drie van een wedstrijd. Op deze site is ook de nummer laatst met een foto terug te vinden, of iemand anders die een leuk stukje schrijft.”

AVA’70

Over schrijven gesproken, Wevers dankt schrijvers en inzenders van foto’s. “En fotografen in de regio, die doen hier in onze regio gelukkig niet zo moeilijk. Als je overal weerstand krijgt omdat je een tekst en foto wil publiceren, ben je er denk ik snel klaar mee.”

Over de inzenders: “Frank Roos is PR-man man bij AVA’70, de vereniging waar ik zelf ook lid van ben. Hij schrijft iedere week wel een stukje, over een wedstrijd, maar dat kan ook over een training gaan die op een bijzondere locatie is gehouden. Dat doet hij heel goed, ik denk dat hij diegene is die tegenwoordig het meeste aanlevert.”

Zijn website levert ook bijzondere ontmoetingen op. Wevers: “Zo liep ik eens een wedstrijd in Hellendoorn. Daar kwam een man naar me toe die mij herkende. Ik gaf hem aan dat ik hem niet zo één, twee, drie kon plaatsen. Hij beaamde dat, maar zei dat hij me van de foto’s van de site herkende. Hij woonde zelf in Kop van Overijssel maar keek elke dag toch even op de site.”

Teleurstelling

Eén grote teleurstelling mag niet onvermeld blijven. “Dat was in 2011. Ineens kreeg ik een mailtje van de provider waar de site draaide dat ze gestopt waren. Alles was weg, daar heb ik toen wel erg van gebaald.”

Wevers begon elders opnieuw en haalde ongeveer 50 procent van de oude content alsnog terug. “Ik moet wel zeggen dat de oude en de nieuwe website beide gratis werden gehost. Ze kostten me niets.”

De Aaltenaar heeft nooit overwegogen er commercieel iets mee te doen. “Het levert niets op, maar kost aan de andere kant ook niets. Het is voor mij gewoon een heel leuke hobby.”

Vragend naar zijn mooiste wedstrijd noemt hij de marathon van Rotterdam. “Dat was de eerste keer dat ik die liep. Ik had twee doelen. Ik wilde hem uitlopen en onder de drie uur eindigen. Dat is beide gelukt.”

Ook twee loopevenementen voor Serious Request spreken bij Wevers tot de verbeelding. “Samen met Frank Roos en Wim Brinkman hadden we in 2012 een loop naar Enschede uitgezet waar toen het Glazen Huis stond. We waren blij met deelname van 25 mensen en hoopten 1.000 euro op te halen voor het goede doel. Uiteindelijk liepen we met 250 man en haalden we 20.000 euro op. Dat hebben we in 2017 nog eens overgedaan met een loop rond Aalten waarbij we alle buurtschappen aandeden.”

Concurrentie

Wevers zegt geen weet te hebben van vergelijkbare websites. “Af en toe zie je wel een heel enthousiast initiatief, maar het is de kunst om het vol te houden. Daarbij is ook technisch het een en ander veranderd. Bij wedstrijden van AVA’70 staan de uitslagen nu binnen enkele seconden op de site, vroeger kreeg ik na afloop enkele A4-tjes met resultaten aangeleverd.”

Zelf is hij nog lang niet klaar met zijn site, zoveel is duidelijk. Hij kijkt ook anno 2026 nog regelmatig naar de bezoekersaantallen. “Ik had dit destijds natuurlijk nooit gedacht. Je ziet trouwens wel dat als er een foto met een zestal AVA’70-leden op de site staat, het bezoekersaantal van die dag een stuk hoger ligt.”

En dit verhaal? Dat zal vast en zeker op de site komen. (bron Aalten Vooruit)

Aankondiging van de 46e Boekeldercross in Aalten

De start van de 3e Boekeldercross in 2025

Informatie Boekeldercross wedstrijden:

Vanaf 7 november kun je vier zaterdagen meedoen aan de Boekeldercross competitie. Je doet mee aan de competitie uitslag als je 3 keer gefinisht bent op de zelfde afstand. Kun je maar 1 of 2 keer meedoen of loop je verschillende afstanden is dit geen enkel probleem.

Wandeltocht:

Dit jaar zijn er voor de wandelfanaten de mooiste routes uitgezet van ongeveer 10km. Wandeltocht 10km start 12:00-12:30 en kosten 3,50 euro per keer. Graag even voorinschrijven! Na inschrijven kan op de dag zelf ook nog.

Aanvangstijden wedstrijden:

1 km Jeugdcross start 13:00 uur.

2 km Jeugdcross start 13:10 uur.

5 kilometer start 13:30 uur.

10 kilometer start 13:30 uur.

Inschrijving:

De voorinschrijving telt eventueel voor alle zaterdagen als je de zelfde afstand loopt (je betaalt pas bij het afhalen van het startnummer). Loop je een keer een andere afstand dan moet je wel opnieuw inschrijven voor die andere afstand. De online voorinschrijving is alleen mogelijk t/m 7 november 09:30 uur 2026. Na inschrijving is altijd mogelijk op alle wedstrijddagen vanaf 12:00 uur.

Inschrijfgeld: per wedstrijddag ( Pin aanwezig)

1km en 2 km  inschrijfgeld  € 3,50 

5km en 10km  inschrijfgeld € 7,00

Timing:

Aan de achterzijde van het startnummer zit een chip die wordt gedetecteerd door het timing systeem ( Race-Result) lever na de finish altijd het nummer in, de organisatie zorgt er dan voor dat u het zelfde nummer weer terug krijgt bij de volgende wedstrijddag ( ook als je uitstapt svp. het startnummer weer afgeven). Draag het startnummer duidelijk in het zicht aan de voorzijde (niet onder uw kleding!)

Uitslagen en foto’s:

De uitslagen worden gelijk na binnenkomst finish online gezet. Met de inschrijving gaat u akkoord dat wij uw naam plaatsen in de uitslagen van de wedstrijden die worden geplaatst op div. websites. Er worden door div amateur fotografen foto’s gemaakt tijdens het evenement, soms nemen wij een foto daaruit om te plaatsen bij de uitslagen of wedstrijdverslagen.

Parcours:

1 km is 1 ronde

2 km is 2 ronden

5 km afstand is 1 ronde

10 km afstand is 2 ronden

Wedstrijd Locatie:

't Romienendal, Aladnaweg 3, 7122 RN Aalten

Klik voor meer informatie op de volgende links

inschrijven

deelnemers

site organisatie

Uitslagen van de 32e Citylauf in Coesfeld(D)

Erwin en Evelien

Klik op de link voor de uitslagen

5 kilometer

10 kilometer

site organisatie

Foto's en uitslagen van de Staddijkloop in Nijmegen

De koploper van de 10 kilometer

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

allerlei

1 kilometer

5 en 10 kilometer

10 kilometer

Uitslagen:

1 kilometer

5 kilometer

10 kilometer

site organisatie

Verslag van de 38e Kanonsloop in Groenlo

Het team van Nedap

Nieuwe parcours 10 km Kanonsloop Groenlo

Soms vraag je jezelf wel eens af of het verstandig is…. Een week na een superzware ZevenHeuvelentrail gewoon starten bij een 10 km wegwedstrijd, is dat nu echt een goed idee? Een tijd geleden werd vanuit mijn werk gevraagd of ik mee wilde doen met de 10 km bedrijfsloop van de Kanonsloop in Groenlo. Ik had er wel mijn bedenkingen bij gezien het feit dat ik de Zevenheuvelentrail ook ging lopen en ik zag wel aankomen dat dat een pittige loop zou worden. Maar aan de andere kant: Ik hoefde niet met het snelste team mee te doen voor de prijzen en na afloop zouden we gezellig gaan naborrelen bij Brouwersnös. Het feit dat het een thuiswedstrijd was en dat er een leuk nieuw parcours voor de 10 km bedacht was telde natuurlijk ook wel mee. In het kader van "Vaak bu'j te bange" dus gewoon ingeschreven met het Nedap team.

Na de ZevenHeuvelenTrail voelde ik me als een rot peertje, maar nadat de ergste spierpijn over was ging het best rap de goede kant op. Woensdag kon ik al weer een beetjes loslopen en de baantraining donderdag ging weliswaar niet van harte, maar zonder pijntjes of zo. Ik zou dus in ieder geval de finish wel halen voor eigen publiek, maar of het een beetje goede tijd zou worden…. Ik had er nog een hard hoofd in, maar zaterdag ging ik nog een uurtje losfietsen op de gravelbike en dat ging eigenlijk verrassend goed…. En uiteindelijk was de wedstrijd natuurlijk 'maar' 10 kilometer...

Zondagmorgen kon ik gewoon op de fiets naar het werk, maar nu met mijn sporttas in plaats van met mijn laptoptas. Het weer leek perfect te worden om een stukje te rennen, heerlijk zonnetje en geen wind. De collega's hadden er ook zin in en vol goede moed wandelden we vanaf Nedap  richting de start. Het was gezellig druk en ik had nog even tijd om met mijn AVA maatjes en bekenden uit Groenlo te kletsen. Even inlopen, nou dat voelde toch nog niet helemaal top. Beetje stijfjes nog in het onderstel, dus dat inlopen was echt wel nodig.

De start ging vlot, heel vlot. Na een meter of 500 keek ik even op mijn Garmin om te zien wat het tempo was. 4:30/KM… ruim sneller dan goed voor me is… ietsje rustiger leek me beter als ik überhaupt wilde finishen. Maar ik kwam in een goed groepje en besloot aan te haken. 4:40/km, nog steeds te snel maar het voelde goed. De nieuwe lus achter Bommelwereld langs was mooi, echt een aanwinst, en bij het doorkruisen van camping Marveld kregen we volop aanmoedigingen van de gasten. Dat gaf extra energie!

Het tempo bleef stabiel en na zo'n vijf kilometer kwamen we weer op de route van de Kanonsloop 5 km route. Dat betekende al snel dat we minder snelle lopers achterop kwamen. Gelukkig was er ruimte om in te halen en hield iedereen rekening met elkaar. Ik moedigde onder het hardlopen her en der loopmaatjes en bekenden aan die het soms best moeilijk hadden. De temperatuur was niet iedereens vriend, maar ik genoot volop. Door het steeds inhalen van lopers bleef ik ook gemotiveerd om gewoon door te blijven pushen. Dat was mooi want de laatste kilometers was ik ook niet meer zo fris. Maar ik kon er op karakter toch nog een soort van eindversnelling uitpersen voor eigen publiek.

Over de streep bleek ik tot mijn verbazing 46:20 op de klok te hebben! De beste tijd van de afgelopen paar jaar denk ik, maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat ik ook maar een handjevol tien km wedstrijden gelopen heb in de afgelopen jaren… Ik was super tevreden met mijn tijd en ook de andere Nedappers hadden zich goed geweerd. Uiteindelijk bleken we als Nedap helaas de wisselbeker op de 5 km af te moeten staan, maar op de 10 km waren we eerste en tweede geworden!

Dat was natuurlijk een goede reden om snel te douchen en daarna nog even gezamenlijk bij Brouwersnös op het terras te gaan zitten. Het was gezellig druk en heerlijk zitten in het zonnetje met een mooi biertje voor de neus. Uiteindelijk zijn er waarschijnlijk meer calorieën binnengekomen dan ik er afgelopen heb, maar het was een mooie afsluiting van een leuke wedstrijd. Het nieuwe parcours is wat mij betreft zeker geslaagd!

Andre Bleumink

Kameraden verrassen ons AVA`70-maatje met unieke actie

Rene's Blond, Bier met karakter

Vrienden zijn pas echte vrienden op het moment dat je ze het hardste nodig hebt! Het verhaal van onze sympathieke AVA`70-clubgenoot René Wenting…..

In oktober 2025 veranderde het leven van onze clubgenoot René Wenting drastisch. Een dag nadat hij met pensioen ging werd hij onwel en na onderzoek bleek hij een hersentumor te hebben. De artsen vertelden René het slechte nieuws dat hij helaas ongeneeslijk ziek was. Nadat René deze grote klap eerst met zijn gezin had laten bezinken, werd hij enorm strijdlustig en gooide zijn levenswijze volledig om. Alles moest wijken om te doen wat binnen zijn mogelijkheden ligt. René beredeneert alles vanuit positivisme. Hij heeft zijn levensstijl drastisch aangepast, waarbij alcohol en suikers zijn verbannen en er zo min mogelijk koolhydraten worden genuttigd. Ook meditatie, bewegen, het lezen van inspirerende boeken en het ervaren van levensvreugde spelen hierbij een voorname rol. Liefde geven en liefde ontvangen zijn daarbij misschien wel het belangrijkste.

René moet voor de diverse behandelingen regelmatig naar het ziekenhuis en zijn vriendengroep hebben een rijschema gemaakt om daarbij te chauffeuren. Tijdens de ritten kwamen veel onderwerpen ter sprake en één opmerking bleef hangen. Wat hij namelijk het meeste miste, was het drinken van een biertje met zijn vrienden. Deze uitspraak hield de gemoederen binnen de vriendengroep bezig en zij zagen hier een grote uitdaging in. Zou het mogelijk zijn om een alcoholvrij biertje zonder suikers te produceren? Daar kon oud-Aaltenaar Edward, bierbrouwer bij de Terwijde Bierclub in Utrecht, antwoord op geven: “Ik kan een 0,3% alcoholarm bier brouwen met “gezonde” rietsuikers. Zeg maar het beste van het slechtste.” Zo ontstond een spontaan project, dat met hulp van velen leidde tot het unieke speciaal bier: René`s Blond!

Ja… en hoeveel bier laat je dan brouwen? Er werd hoog ingezet, dus rolden er 976 bierblikjes van de band, in totaal 300 liter. Tijdens een feest, waarbij René ook aanwezig was, werd het bier voor het eerst gepresenteerd en uiteraard was Wenting volledig verrast door het initiatief en logischerwijs ook erg aangedaan door dit geweldige project van zijn vriendengroep. Het werd een gedenkwaardige avond, waarbij de eerste 200 blikken al leeg werden gedronken. Daarna begon de officiële verkoopcampagne via social media en dit zorgde direct voor een onwaarschijnlijke stroom aan bestellingen en hartverwarmende reacties. Nog voordat de eerste bestellingen de deur uit waren werd de brouwer al aan het werk gezet voor extra levering van René`s Blond.

Naast particuliere kopers, hebben inmiddels ook diverse sportverenigingen en horecagelegenheden het unieke brouwsel in de verkoop gedaan. Naast AZSV,  AD`69 en Het Noorden van Aalten is het alcoholarme bier ook bij AVA`70 te koop. Het hele project van zijn vriendengroep heeft René een echt geluksmoment gegeven. Hij heeft enorm veel reacties mogen ontvangen van bekenden, maar ook mensen die hij nog nooit heeft ontmoet. De opbrengst van de verkoop van het bier gaat volledig naar het goede doel, KWF Kankerbestrijding.

Inmiddels is er nog een gezamenlijk doel gesteld. René wil op zondag 11 april 2027 meelopen aan de 5 kilometerwedstrijd tijdens de Marathon van Enschede en daar zullen zijn vrienden bij aansluiten. René heeft inmiddels al ruim 5000 euro opgehaald. “Zolang René strijdt, strijden zijn vrienden ook…”. Een alleszeggend credo van de vriendengroep achter René’s Blond! Wie Renés Blond wil bestellen, wil doneren of als bedrijf wil bijdragen aan de productiekosten kan terecht op www.renesblond.nl of via bestellen@renesblond.nl (FR)

Meer dan Zeven Heuvelen Trail

Eric, Angelique en Andre

De 7Heuvelenloop is al jaren een fenomeen binnen hardlopend Nederland. Maar al een aantal jaren is er ook een trail alternatief. Marketingtechnisch is het dan logisch om die 7HeuvelenTrail te noemen, maar in de praktijk bleek dat toch wat misleidend…. Aangezien ik deze nog nooit gelopen had werd het hoog tijd om me eens in te schrijven. Angelique wilde ook de lange afstand wel doen en zo schreven we in voor de 56 km. Iets van 1200 hoogtemeters, dus een flinke kluif. Eerder 700 heuvelenloop dan 7… We wisten Eric ook nog te strikken om mee te rijden, maar die beperkte zich wijselijk tot de 45 km.

De start was al bijtijds dus zondagmorgen ging de wekker al om 6:15… Ik had alles al klaarliggen dus hoefde ik alleen even aan te kleden, te eten en daarna kon ik Angelique en Eric oppikken. Ruim een uur rijden, dan is carpoolen toch een stuk gezelliger dan alleen rijden. Het was uiteraard rustig op de weg en we waren dan ook al met ruim een uur bij Museum Orientalis in Heilig Landstichting, bij Nijmegen. Toch was de eerste parkeerplaats al vol en werden we bijna een kilometer verderop naar een weiland verwezen. Het eerste stukje extra lopen hadden we al te pakken.

De ontvangst, startnummeruitgifte, toiletbezoek etc. liep op rolletjes, maar dat mag ook wel als je als organisatie ook het NK trail organiseert. De recreanten werden gelukkig op dezelfde manier behandeld. De zandloperstart duurde wel wat lang, maar zorgde ervoor dat je niet meteen na de start weer stilstond op de singletracks. Angelique en ik begonnen vol goede moed aan onze bijna 60 km, met eerst de route van de 14 kilometer. Later kwam dan de route van de 45 km erachter aan. We zouden dus meerdere keren het start-/finishterrein overkomen.

Gezien het feit dat Berg en Dal deel van het parcours was en ze daar hun naam heel serieus nemen hadden we van tevoren al een redelijk behoudende strategie bedacht. Naar boven hiken en volop gebruik maken van onze trailstokken om maar zoveel mogelijk energie uit te sparen. Naar beneden in een zo ontspannen mogelijk tempo. Dat zou dan later in het parcours zijn vruchten moeten gaan afwerpen. Zogezegd, zo gedaan, de eerste 20 kilometer gingen dan ook eigenlijk redelijk voorspoedig. We konden zelfs nog wel genieten van de werkelijk schitterende route. Het slingerde over allerlei mooie paadjes en singletracks door de heuvels.

Het weer was ook fantastisch voor de tijd van het jaar. Lekker warm in het zonnetje, heerlijk genieten van de natuur. Alles leek erop te duiden dat het een geweldige dag zou worden. Bij de verzorgingsposten namen we even de tijd voor een colaatje en wat lekkers, maar dan meteen weer verder. Om ons heen liepen wel een aantal medelopers met ongeveer hetzelfde tempo, maar het was heerlijk rustig in het bos. Die rust hield op een gegeven moment op omdat de route overlap had met de route van de 45 km lopers die later gestart waren. Op sommige stukken kwamen we lopers tegemoet en op andere stukken kwamen snellere lopers ineens weer achterop. Het gaf me een beetje onrustig gevoel, ook al omdat je dan twee keer zo goed op moet letten dat je niet domweg achter iemand aan rent, die misschien wel een andere kant op moet bij een afslag.

Op een gegeven moment merkte ik dat Angelique wat stil werd en ook niet meer zo goed meekwam als eerst. De blessure waar ze een tijd geleden last van had bleek zich weer te melden. Na het een tijdje aangezien te hebben leek het verstandiger voor Angelique om de route af te korten op een moment waar dat redelijk in de buurt van de finish was om verergering van de klachten te voorkomen. Er staan immers nog meer leuke dingen op de planning dit jaar. Wel verstandig, maar niet leuk om zo iemand achter te laten. Ik moest de rest dus alleen doen, maar ik voelde me verder goed en sterk en liep dus lekker in mijn eigen tempo verder.

Nu was ik zeker niet alleen op het parcours. Op het stuk vanaf de 30 kilometer kwamen er eigenlijk voortdurend snellere lopers voorbij. Maar ze waren ook weer niet heel veel sneller en ik betrapte me er regelmatig op dat ik weer vrolijk meeging in het tempo van een ander, in plaats van mijn eigen tempo aan te houden. Gemiddeld liep ik eigenlijk steeds te hard, bleek achteraf. Maar op dat moment voelde het best goed. Dat ik ook steeds persoonlijke aanmoedigingen kreeg van mensen (die mijn naam op het startnummer lazen) maakte me ook zeker niet langzamer. Leuke gesprekken links en rechts met allerlei lopers leidden ook mijn aandacht steeds af van waar ik mee bezig was: het lopen van een pittige ultra.

Dat was achteraf gezien ook wel één van de hoofdredenen voor het feit dat ik zo rond 50 kilometer de benen wat leeg begon te krijgen. Op zich niet rampzalig, maar het was wel net bij Berg en Dal, een stuk met hele steile klimmen en afdalingen. Op een gegeven moment struikelde ik een beetje over een boomwortel en meteen schoot er een kramp door mijn been. En daarna door mijn andere been en zo stond ik aan de grond genageld. Bij iedere beweging schoot er een kramp in een andere spiergroep. Na even wachten tot het minder werd strompelde ik met hulp van mijn stokken de bult af. Het zag er blijkbaar niet goed uit want een nietsvermoedende wandelaar bood zelfs aan om een EHBO’er van de organisatie erbij te halen… Ik sloeg het aanbod vriendelijk, maar heel beslist af. Ik ging het gewoon redden.

Ik hoopte dat de steeds dreigende krampen met wat extra cola en wat chips bij de verzorgingspost opgelost zouden worden en strompelde dus nog een paar heuvels over om bij die post te komen. Helaas bleken de lopers van alle afstanden daarlangs te komen en zaten ze zonder cola en verder was er ook niet veel meer. Een vrijwilliger bood mij wat van zijn eigen cola aan om me uit de brand te helpen en na een korte rust besloot ik maar verder te hiken om te kijken of te spieren weer een beetje loskwamen.

Wel irritant dat juist in dit stuk de lopers van de 11 kilmeter met heel veel snelheid voorbij kwamen rennen terwijl bij mij het rennen er echt niet inzat zonder in de kramp te schieten. Gelukkig ligt nordic walking me ook goed en zo kon ik toch in een heel redelijk wandeltempo richting de finish. Maar nog een stukje rennen zat er eigenlijk gewoon niet meer in tot 500 meter voor de streep. Ik was blij dat ik Eric en Angelique bij de finish zag staan en nog blijer dat ik de finish überhaupt zag. Toch maar weer gedaan! De winnaar van het NK Lange trail was toen alweer thuis denk ik, die was namelijk ongeveer twee keer zo snel…

Na even zitten en wat bijkletsen met Angelique, Eric en wat mede AVA-leden hees ik me met moeite weer overeind om samen naar de auto te lopen. Wat leek die parkeerplaats een stuk verder weg dan ’s morgens… De volgende dag was het zondag en had ik niets op de planning. Maar goed ook want ik had een spierpijn van jewelste en een dagje bankhangen was noodzakelijk om wat bij te trekken en maandag weer naar het werk te kunnen. Gelukkig heb ik een kantoorbaan, dat is prima voor het herstel. Na een paar dagen was de grootste spierpijn wel weer over en kon ik zoetjes aan het sporten weer oppakken.

Achteraf was het eigenlijk een prima georganiseerd evenement met een geweldig mooie route. Het enige wat ik als nadeel zie, is de drukte op het parcours door de overlappende lussen. Maar dat is voor de organisatie natuurlijk ideaal qua posten en vrijwilligers. Bovendien vonden heel veel mensen dat blijkbaar juist erg leuk, als ik de reacties op de social media mag geloven. Maar ik geloof niet dat ik deze nog een keer ga doen als evenement. Ik download de route wel om die een keer met een klein groepje te lopen. Denk dat ik dat veel leuker vind dan zo’n groot deelnemersveld. (bron)

Andre Bleumink

Uitslagen van de 38e Kanonsloop in Groenlo

Evelien, Linda, Gerben, Siep, Mark en Janne

Klik op de link voor de uitslagen

5 kilometer

5 kilometer bedrijvenloop

10 kilometer

10 kilometer bedrijvenloop

site organisatie

Uitslagen van de HerfstRun in Wehl

De start van de 5 en 10 kilometer

Klik op de link voor de uitslagen

1 kilometer

1.5 kilometer

5 kilometer

10 kilometer

site organisatie

Uitslagen van de Clubkampioenschappen van AVA'70

Mick, Björn, Ruben, Tom, Gertjan, Sam en Erwin

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

site organisatie

Uitslagen van de SKB-Herfstloop 2026 in Winterswijk

De start van de estafetteloop

Op vrijdagmiddag 2 oktober organiseerde het Koningin Beatrix Streekziekenhuis in Winterswijk de SKB Herfstloop. Deze loop werd gelopen in estafettevorm met een echte Baton (Estafettestokje). Elk team heeft 5 lopers die elk de 2.5 kilometer ronde moeten afleggen om daarna de baton met tijdwaarneming chip in het wisselvak af te geven aan de volgende teamloper.

Klik op de link voor de uitslagen

eindklassement

individuele tijden

site organisatie

Twan ter Horst kijkt uit naar het NK survival

Twan ter Horst tijdens de eerste lange survivalrun van het seizoen in Udenhout (foto J.Koenis)

Twan ter Horst uit Aalten is een survival-atleet én hardloper. Hij draait zijn hand niet om voor een paar kilometer meer of minder. Bij het begin van het survivalseizoen deed Ter Horst vorige week meteen van zich spreken. Hij liep naar de winst in Udenhout. Komend weekeinde is het NK lange afstand voor de survivallers, maar Ter Horst rekent zich ondanks die zege in Brabant niet tot de grote favorieten.

Door Remko Alberink

Ruim 2,5 minuut was het verschil vorige week zondag op de eerste lange survivalrun van het seizoen tussen de Aaltense winnaar en nummer 2 Teun Geesinck uit Eibergen. “Dat had ik niet zo in de gaten, ik dacht de hele tijd dat mijn achtervolgers binnen een minuut liepen”, stelt Ter Horst als hij terugdenkt aan die run in Udenhout. “Dit was een mooi verschil inderdaad, maar voor mijn gevoel liep ik de hele run nooit alleen. Ik had het gevoel dat ik absoluut niet mocht inkakken, dan waren ze er namelijk zo bij.” Als Ter Horst (25 jaar) terugdenkt aan Udenhout, overheerst de blijdschap. “Vooraf hoopte ik namelijk op het podium te geraken. Udenhout staat bekend als een echt loopparcours, en dat ligt me doorgaans wel.” Niet elk parcours rekent Ter Horst tot zijn favoriet. “Klopt, maar in Udenhout zijn de combi’s aardig over het parcours verdeeld en heb je er mooie loopstukken bij.” In 2025 haalde de Aaltenaar in de 21 kilometer lange run in Udenhout de finish niet. “Toen ging ik door de enkel en moest ik uitvallen.”

Marathon

Vorig seizoen haalde Ter Horst de seizoenseindstand van de LSR bij de survialbond niet. Omdat hij de survivalsport combineert met hardloopwedstrijden was het uitpluizen hoeveel runs hij moest uitlopen om in het klassement te worden opgenomen. Dat deed hij, en zijn programma kwam precies uit. Maar toen er plots een survivalwedstrijd geannuleerd werd, zat Ter Horst met te weinig wedstrijden en dus met de gebakken peren. “Daarom doe ik het dit jaar anders. Ik loop veel survivalwedstrijden in het najaar en richt me in het voorjaar op het lopen van een marathon.”

Dat zal mogelijk de marathon van Roitterdam zijn. “Daar hoop ik inderdaad een deelnamebewijs te bemachtigen”, legt Ter Horst uit, in het dagelijks leven werkzaam in het Streekziekenhuis Koningin Beatrix in Winterswijk. “Dat is het NK marathon, maar dat is afwachten hoeveel mensen daar aan de start willen staan.” Recent liep Ter Horst tussendoor nog ‘even’ de Kramp Run in Varsseveld. Met een knappe tijd van 15:26 minuten werd het lid van AVA’70 daar zesde.

NK

Voor hij verder al over de jaarwisseling heen kijkt, wacht komende zondag het nationaal kampioenschap LSR (lange survival run, RA) in het Friese Leeuwarden. “Dat is een pittig parcours, ontzettend zwaar met veel combi-hindernissen. Ik zie het als een echt klimparcours en daarop hoor ik echt niet bij de favorieten”, meent Ter Horst, lid van survivalclub Try Out in Dinxperlo. Volgens de Aaltenaar is Harm Okkinga uit Wytgaard dé grote favoriet. “Dat is een beest in het klimmen, daarnaast is het ook zijn thuisrun, ik zie hem echt als titelkandidaat.”

Ter Horst weet wel waarom hij aan het begin van het seizoen zo goed in vorm is. “Dat heeft er ook mee te maken dat ik afgelopen zomer goed heb doorgetraind.” Om een indruk van zijn arbeidsethos te geven, daags na de slopende wedstrijd in Brabant deed Ter Horst al weer een training. “Dat was weliswaar op de fiets, maar dinsdags heb ik vervolgens alweer een stuk gelopen.”

De lange survival-wedstrijden staan na Leeuwarden dit seizoen nog gepland in Neede (18 oktober), het Belgische Adegem (22 november), Beltrum (10 januari), Gendringen (31 januari) en Harreveld (20 juni). (bron Aalten Vooruit)