zaterdag 10 mei 2014
Foto's en uitslagen van de 24e 5x5 Estafette in Doetinchem - deel 1
 |
| Het succesvolle damesteam van AVA'70 met een keurige tweede plaats Klik op de link voor de foto's fotoalbum |
site organisatie
 |
| Trailfotograaf Mischa Visser, leuk om even kennis gemaakt te hebben |
 |
trainer en fotograaf Marco van Rijs |
Doetinchem 24e 5x5 estafette 25 km - 1:44:02 uur - 15e plaats
 |
| Staand van links naar rechts Wim Rensink, Geert Wevers en Patrick Weijers. Op de hurken Dave Posthumus en Frank Roos |
24e vijf maal vijf Estafetteloop Doetinchem met
recordaantal van honderd teams
Een recordaantal van honderd teams kwamen zaterdagmiddag
richting sportpark de Bezelhorst om de ultieme estafettesfeer te proeven. Al
deze lopers moesten vijf maal vijf kilometer afleggen. Het einde van de route
langs de sloot kenmerkte zich door blubber en glibberigheid. Het
AVA’70 Intratuin team I uit Aalten die met dertien teams ten tonele
verscheen, ging tijdens deze drijfnatte dag voortvarend van start met goede
lopers waaronder Bjorn Demkes die een pr liep van 16.51 minuten. Ook Martijn-Groot
Wassink en Gerrit Dijkslag lieten zich van hun beste kant zien. Het
survivalteam Try-Out I lag tot de vierde ronde op de tweede plek. Remi Rondeel
van het Argo Topteam I wist na de vierde wissel toe te slaan en de
survivalrunner Tom Waalder naar de derde positie te verwijzen. In de slotetappe
was het de rappe, 17-jarige Bob te Lindert die in een hoog tempo ongenadig
toesloeg, Roel Schreurs van koploper AVA’70 Intratuin heren I inhield en het
Argo Top Team I met zijn tijd van 16.45 minuten naar de zege hielp in 1.28.36
uur. Hiermee was de missie van het Argo Top Team om het ontstane gat dicht te
lopen geslaagd. Trainer Stefan Scanu was zeer tevreden over zijn recruten: ‘’De
gemiddelde leeftijd is zeventien jaar. Ik denk ze bij deze estafetteloop op de
juiste plek te hebben ingezet. Deze jongens richten zich op de baan voor de
Gelderse junioren kampioenschappen in Almelo. Met name van Bob is nog veel te
verwachten. Hij richt zich nu op een 1500 meter in Dronten waar hij
de talentvolle Tymen Kupers tegenkomt. Zo werken we samen naar bepaalde
piekmomenten.’’
Cindy Brusse zorgde met haar damessurvivalteam Try-Out 3 voor de
beste damesprestatie in 1.50.42 uur. Ondanks de bijzonder rappe Katja Demkes
uit Lievelde die 19.33 minuten liep, werd het damesteam I van AVA’70 Intratuin
tweede op amper 1 minuut in 1.51.47 uur. Met 1.52.17 uur vestigden
de Hanzesport dames zich op de derde stek. Voorzitter Henk Woolschot was meer
dan tevreden. ‘’De onderlinge sfeer en saamhorigheid was erg goed onder elkaar.
De regen was hierin slecht een kleine spelbreker. Door goed de sociale media te
gebruiken en er veel over te praten hebben we een mijlpaal bereikt en 500
lopers bijeen gekregen. Nooit eerder kwamen er honderd teams naar Doetinchem.
Deze stijgende belangstelling voor de loopsport moeten we vasthouden voor de 25e editie
volgend jaar.’’ Harry Striekwold praatte het evenement aaneen. Het evenement
werd mede mogelijk gemaakt door wedstrijdleider Paul Dieks en zijn
vrijwilligers en de vele support van de toeschouwers aan de zijkant.
Zelf liep ik (19:33 min) dit jaar mee in het 3e team van AVA’70. Samen met Wim Rensink (20:41 min), Dave Posthumus (21:51 min), Patrick Weijers (21:10 min) en Frank Roos (20:47 min) eindigden we op een mooie 15e plaats (1:44:02 uur).
Zelf liep ik (19:33 min) dit jaar mee in het 3e team van AVA’70. Samen met Wim Rensink (20:41 min), Dave Posthumus (21:51 min), Patrick Weijers (21:10 min) en Frank Roos (20:47 min) eindigden we op een mooie 15e plaats (1:44:02 uur).
Argo stevent af op record bij estafette
 |
| De startgroep in 2013 |
De 'gewone' atleten tegen de
survivalatleten.
Dat is de afgelopen
drie jaar de belangrijkste strijd geweest op de 5 x 5 Estafette van het
Doetinchemse Argo. Zaterdeag hopen de atleten weer de bovenliggende partij te
zijn. De estafette van vijf keer 5 kilometer op en rond de atletiekbaan op
sportpark De Bezelhorst is toe aan zijn 24e editie. Voorzitter Henk Woolschot
van Argo. "Dit weekeinde wordt het mooi, we hebben nu al meer
inschrijvingen dan vorig jaar en toen zaten we met 77 teams al tegen het record
aan."
Twee jaar terug won
het survivalteam Try Out (met diverse coryfeeën als Jochem Bruggink en Rudi
Ruesink) op de atletiekbaan van De Bezelhorst. Vorig jaar wonnen de atleten
toen de groep van Stefan Scanu de vijf keer 5 kilometer aflegde. Woolschot:
"Die groep is op trainingskamp in Duitsland geweest, we zullen zien wat
voor resultaat dat oplevert." (bron)
donderdag 8 mei 2014
Foto's van de 1e Cityrun in Winterswijk
 |
| De start in de stromende regen van de 5 kilometer |
Lars Duistermaat en Rianne Klein Brinke hebben de eerste Smaakmakers
CityRun in Winterswijk gewonnen. Door de kletsnatte en gladde straten van het
centrum won Lars op de 5 kilometer de eindsprint voor het thuispubliek van zijn
Archeus-clubgenoot Gerben Schreurs. Zijn finishtijd was 16.24, een prima tijd
gezien de omstandigheden en het bochtige parcours. Ook de derde plek bij de
heren was voor een Archeonaut, Wouter Vreeman die finishte in 17.33.
Bij de
dames won Rianne Klein Brinke onbedreigd de strijd. De oud-Winterswijkse, die
tegenwoordig in Enschede woont, was al vertrouwd met het plaatselijke rondje om
de kerk, want vorig jaar won zij al de hogehakkenrace. Ook op het door de regen
spekgladde parcours van kinderkopjes hield zij zich het beste staande. Chantal
Oortgiese van Archeus werd tweede en Nicole Hoffman van LVG Groenlo legde
beslag op de derde plaats, doordat zij in de tweede ronde Sandra Wassink van
Archeus van het brons beroofde.
De CityRun vormde ook de afsluiting van het Irun2Bfit-project van het Gerrit Komrij College. Ruim tweehonderd tweedejaars middelbare scholieren liepen de twee ronden van 2,5 km als bewijs van hun opgebouwde conditie. Ook enkele leraren en rector Jan-Paul Beekman voltooiden de race. In totaal deden zo’n 400 lopers mee aan de 5 km.
Klik op de link voor de foto's van Astrid Tiggeloven
fotoalbum
uitslagen
site organisatie
 |
| De nummer 1 en 2 op de 5 kilometer Lars Duistermaat en Gerben Schreurs |
 |
| Jozo Vulic |
 |
| Nardie Reimes |
 |
| Jolanda Wevers |
Column: Erwin’s zin en onzin - deel 28
 |
| De herenploeg van AVA' 70 met van links naar rechts Roel Schreurs, Luuk te Brake, Gertjan Bentert, Bjorn Demkes, Bart Wesselink, Erwin Wamelink, Daan Houwers, Raul Griffioen en Mart Slotboom. Op de foto ontbreken Andre Balke, Mark te Brake en Patrick Ikink. |
De Telegraaf: 14/08/2014
“De herenploeg van Ava’70 heeft zich voor het eerst in de geschiedenis geplaatst voor de Europacup voor clubteams. ‘Het NK Teams’, gehouden in Hilversum bleef tot op het laatste moment bloedstollend spannend, maar door een sensationele 1500 meter van Erwin Wamelink (03.38,57 min), wist Ava’70 zijn twee voornaamste concurrenten, Phanos uit Amsterdam en AV’34 uit Apeldoorn, achter zich te houden. De Europacup vindt in het tweede weekend van september plaats in het Portugese Lissabon”
Helaas gaat bij mij ook altijd weer die verrekte wekker af. Zo vlak voor zo’n eerste competitiewedstrijd (3e divisie – amateurs) is het heerlijk om een beetje weg te dromen. Goh wat zal het toch mooi zijn als… Of stel je toch eens voor wanneer… ‘Wishful thinking’. Ik ben er wereldkampioen in. In mijn dromen heb ik al 26 keer Olympisch goud, 43 major marathons en 32 wereldtitels gewonnen. En de meeste wereldrecords heb ik inmiddels ook wel in mijn bezit. Bij de competitie, misschien wel de leukste en in ieder geval de gezelligste wedstrijden van het jaar, gaan mijn dromen ook vrij ver. Ik zie het al helemaal voor me: wij met de vale oude vlag van Ava’70 die vol zit met gras- en zandvlekken op Schiphol, wachtend op het vliegtuig richting Portugal om daar heel de Europese top een poepie te laten ruiken. Volgens mij bestaat er überhaupt niet zoiets als een EK voor clubteams, maar dat doet er verder niet toe.
Wanneer de ploegen worden voorgesteld, betreedt André Balke als nestor van het team als eerste het stadion. Achter André volgt de rest van de ploeg. Terwijl alle andere teams zwaar onder de indruk zijn van de 65.000 toeschouwers, hebben wij schik voor tien. “Jongens eerst ff een bakkie doen”, zou Björn Demkes schreeuwen. “Valt me toch een beetje tegen die 65.000 man”, zegt Luuk te Brake met een stalen gezicht. Pissend in de broek van het lachen lopen wij de ‘welkomsronde’ in het stadion. Wanneer iedereen de gezicht weer enigszins in de plooi heeft roept Patrick Ikink: “Kijk jongens een lekker wijf.” Wanneer wij hoopvol in de richting van de desbetreffende vrouw kijken staat er een dik, lelijk, pukkelig jurylid. Wederom zouden wij kruipend van de slappe lach onze weg vervolgen.
Bij de ploegleidersvergadering word ik toch wat onrustig. “He shit! Jurylid vergeten te regelen.” (iedere club is verplicht een eigen jurylid te ronselen. Een hoofdjurylid – je weet wel, zo’n chagrijn met zo’n groene band - scheldt mij in onverstaanbaar Portugees/Engels de huid vol. Als ik de startnummers uitdeel snijdt Raul Griffioen, vorige week jarig, nog even voor iedereen een stuk zelfgemaakte chocoladetaart aan. De wedstrijden beginnen immers pas over 35 minuten, dus dat kan nog makkelijk. De wedstrijden gaan fantastisch. Iedereen stijgt boven zich zelf uit. Bart Wesselink doet met zijn geliefde polsstok nog een poging om het Nederlands record van Rens Blom aan te scherpen, maar komt helaas net twee en een halve meter te kort. Tijdens de wedstrijd maken we veel vrienden uit verschillende landen. Een Pools team schuift zelfs gezellig even aan bij onze barbecue, die we halverwege de middag hebben aangestoken. Net op tijd meldt Roel Schreurs zich aan de start van de 800 meter. Bij het aanmelden neemt hij net de laatste hap van zijn speklap en loopt vervolgens een voortreffelijke race.
Bij de beestachtig spannende
prijsuitreiking vallen we met een vierde plaats net buiten de medailles. Zonder
dat iemand er ook maar een seconden vaal baalt, zet Sander Wikkerink de
polonaise in. Lachend en zingend verlaten we, samen met onze Poolse vrienden,
het stadion onder luid applaus van de 65.000 toeschouwers. Nog lang zou het
onrustig blijven in de Portugese hoofdstad om een dag later met een behoorlijke
kater – van de drank – weer huiswaarts te keren.
maandag 5 mei 2014
Aankondiging van de 1e City Run in Winterswijk
 | ||
| De flyer van de City Run in Winterswijk
Donderdagavond 8 mei 2014 gaat de 1e Smaakmakers CityRun in Winterswijk van start. Om 18:30 uur klinkt het startschot voor de 1 kilometer. Iedereen tot en met 12 jaar kan hier aan meedoen. Kosten: 2 euro. De 5 kilometer start om 19:00 uur. Kosten bij voorinschrijving: 3 euro.
Ophalen startnummers en inschrijven ter plekke kan bij het Kronenhuis op de Markt 23, 7101 DA Winterswijk. Bij inschrijving ter plekke betaalt u 2 euro voor de 1 kilometer en 4 euro voor de 5 kilometer. Inschrijving ter plekke sluit 15 minuten voor aanvang van de wedstrijd.
Bij voorinschrijving betaalt u de inschrijfkosten wanneer u het startnummer ophaalt.
Klik voor meer informatie op onderstaande links
|
zondag 4 mei 2014
Foto's en uitslagen van de 1e competitie wedstrijd bij AAC'61 in Assen
 |
| Het damesteam van AVA'70..... |
Klik op de link voor de foto's van Tim te Brake
fotoalbum
uitslagen
verslag site AVA'70
site organisatie
 |
| ..... en de heren |
Foto's en uitslagen van de 4e Salomon Koning van Spanje Trail in Gulpen
 |
| van links naar rechts Peter Kroesen, Eric Hoogerbrug, Gerben Deunk, Evelien Hillen, Wim Brinkman, Henk Lammers en Marieke Prinsen |
Op zondag 4 mei 2014 organiseerde MudSweatTrails de vierde editie
van de Salomon Koning van Spanje.
Vanuit Gulpen werd
gestart op drie afstanden door het heuvellandschap van Zuid-Limburg.
Afstanden
Salomon Koning van Spanje
- 10 km en 200 hoogtemeters
- 17 km en 400 hoogtemeters
- 34 km en 850 hoogtemeters
80-jarige oorlog werd bezet.
Deze beklimming vormde voor alle afstanden de start van het parkoers. Een waardige aftrap van ieder zijn eigen veldtocht!
Uitslagen Aaltenaren:
10 kilometer: Eric Hoogerbrug 58:27 min.
17 kilometer: Freddie Kruisselbrink 1:38:31, Bart Mekking 1:59:09, Diana Hendriks 2:17:05
34 kilometer: Wim Brinkman 3:29:40, Peter Kroesen 3:32:56, Gerben Deunk 3:53:14, Evelien Hillen 3:55:28, Marieke Prinsen 4:02:04, Henk Lammers 4:04:04
alle uitslagen
foto's Andre Bleumink
site organisatie
Video van de Koning van Spanje trail in Gulpen - deel 2
De beelden van de 34 kilometer zijn gemaakt door Carel Stortelder
Verslag van de Koning van Spanje trail in Gulpen
 |
| Andre staat even stil bij de doedelzakspeler |
De Koning van Spanje trailrun in Gulpen is een
geweldig mooie trail in het Limburgse heuvellandschap. In voorgaande jaren was
het erg nat of heel erg nat en modderig, maar toch is het één van de trails in
Nederland waar iedereen bij wil zijn. Gelukkig had ik me op tijd ingeschreven,
want binnen de kortste keren zaten alle afstanden dan ook helemaal vol. Dat is
wel een beetje een trend aan het worden, maar het geeft ook aan hoe explosief
de populariteit van trailrunning gestegen is de laatste tijd. Aan de andere
kant is het ook wel jammer dat je al zo maanden van tevoren moet bedenken waar
je eventueel aan mee wilt gaan doen en is er altijd de kans dat je voordien
geblesseerd raakt.
Die kans dreigde bij mij realiteit te worden dit jaar.
Flink getraind en goed in vorm, maar ineens weer wat overbelasting aan mijn
linker knie. Niet fijn als je van plan bent ruim 900 meters omhoog en weer
omlaag te gaan lopen over mogelijk extreem modderige paadjes. Door meteen rust
te pakken namen de klachten echter voorspoedig af en had ik het idee dat ik
toch mee zou kunnen doen aan de lange afstand, mits ik rustig aan zou doen.
Vanuit de Achterhoek is het best een stukje rijden
naar Gulpen, maar de start was pas om 11 uur. Ik hoefde dus niet extreem vroeg
op te staan of al de dag van tevoren te vertrekken en een nacht kamperen in
een tentje op de camping… Ik pikte na een ontbijtje trainingsmaatjes Rik en
Mark op en onderweg namen we ook Auke nog mee, die ik ken van Facebook. Met
zijn vieren is zo’n tripje naar het zuiden een stuk gezelliger.
Bij aankomst was het al flink druk, niet zo gek
aangezien de 34 kilometer het laatst zou starten. We waren nog net op tijd om
de start van de 17 km trail te zien, wat een tempo hadden de toplopers er al in
zitten! Het was een bonte stoet lopers en loopsters, een mooi gezicht in de
stralende zon. Na dit inspirerende schouwspel haalden we ons startnummer op in
de stand en zochten we de kleedkamer op. Hier werden de laatste beslissingen
genomen voor wat betreft kleding, het meeste kon weer terug in de tas. het
zonnetje kwam er goed door en de temperatuur liep vlot op. Korte tight, shirtje
en een petje tegen de zon in mijn ogen was voldoende dus.
In voorgaande jaren was het meestal zo koud en
regenachtig dat ik tot twee minuten voor de start lekker binnen bleef,
maar dit jaar was het zonnig en gezellig op het start- en finishterrein. Met
diverse stands en kleurige vlaggen had het wel wat weg van een markt. Vele
bekenden gezien en gesproken. Na de start van de 10 kilometer was het nog
een kwartiertje rondhangen en kletsen en vervolgens op je gemak een plekje
zoeken in het startvak.
Na de start liepen we vrijwel meteen de eerste heuvel
op. Als een kleurrijk lint met krijgers uit een film als Gladiator strekte het
veld zich al snel uit over de groene heuvels. Een machtig gezicht, dat
toepasselijk begeleid werd door een doedelzakspeler. Even later maakten we
kennis met het eerste draaihekje, een Limburgse specialiteit om de snelheid er
weer helemaal uit te krijgen. Er zouden er nog vele volgen.
We deden het kalmpjes aan en wachtten overal netjes op
onze beurt. Eigenlijk net als iedereen, en zo hoort het natuurlijk ook. Na een
tijdje viel het veld uit elkaar en was er ook meer ruimte om te genieten van de
natuur en de uitzichten. En mogelijkheden tot genieten waren er volop. In mijn
ogen is deze streek toch wel één van de mooiste, zo niet het
mooiste gebied om een trail te organiseren. Heuvel op en heuvel af,
vlakke meters waren er maar weinig te vinden. Geweldig dus.
Na de eerste kilometers was ik aardig warm gedraaid en
mijn knie voelde prima. Voor mijn gevoel kon ik voor mijn knie beter rustig
heuvelop en op souplesse vlotjes heuvelaf, dat was ook precies wat we op de
clinic van Mud Sweat and Trails te horen hadden gekregen. Gewoon gaan, lekker
lichtvoetig in een hoge frequentie naar beneden dansen. Alleen letten op de
stenen en boomwortels en medelopers die in jouw ideale lijn lopen. Dat
betekende echter wel dat ik er ineens achter kwam dat ik mijn loopmaatjes
kwijtgeworden was in een afdaling.
Dat betekende echter niet dat ik alleen was en met
deze en gene kwam ik dan ook meer of minder kort in gesprek. In een
heuvelachtige trail is het een bekend verschijnsel dat sommigen heuvelop beter
zijn en anderen heuvelaf. Zo kun je dezelfde mensen soms wel een keer of 10
achteropkomen waarna die je weer achterop komen. Het liep goed, beter dan
verwacht zelfs. In een wereldje dat niet verder reikte dan lopen, goed opletten
op de ondergrond en de pijltjes, rustig omhoog en vlotjes naar beneden,
genieten van het bos en de uitzichten etc. gingen de kilometers voorbij.
Achteraf weet je alleen nog hoe mooi en leuk het was. Flow noemen ze dat,
heerlijk.
Onderweg even mijn bidons bijgevuld bij de
verzorgingspost. Voor het eerst een bekerloze trail, dat scheelt een heleboel
bekertjes rapen na afloop. Doordat ik nu met de Inov-8 Race Ultra Vest
makkelijk mijn bidonnetje kan pakken en bijvullen hoefde ik het vouwbekertje
dat we voor de start gekregen hadden dus niet eens mee te nemen. Gauw nog een
handvol lekkers om te snaaien en verder maar weer.
Na een kilometer of 25 begonnen er echter scheurtjes
in dat prachtige kleine wereldje te komen. In de clinic hadden ze het wel gehad
over het nut van krachttraining als basis voor het vlotte afdalen, maar nu
begon ik te snappen waarom… Zoetjes aan begonnen mijn spieren steeds harder te
protesteren tegen de klappen die met de vlotte afdalingen samengaan. Bovenbenen
en vooral ook buik- en bilspieren piepten en kraakten, maar door het tempo wat
te drukken was het nog wel te doen.
Tijd om weer uit de bubble te komen en weer rond te
gaan kijken. Afleiding zoeken bij je medelopers en gewoon rustig door blijven
gaan. Heuvelop moest ik inmiddels wel vaker wandelen dan gewenst maar zo lang
je blijft lopen ga je vooruit… Het feit dat het duidelijk rokjesdag was hielp
enorm, evenals het feit dat er ook nog een wandelevenement gaande was in
hetzelfde gebied als onze trail. Tientallen mensen, misschien wel meer dan
honderd, heb ik vriendelijk goedendag gewenst. Het zijn kleine dingen die je
gaande houden, maar uiteindelijk was de laatste heuvel in zicht. De klanken van
de doedelzakspeler waren als muziek in mijn oren, hoewel het niet mijn stijl
is…. Normaal staat hij nl. vlak bij de finish.
De laatste afdaling nog even en dan is er de finish
met een hartelijk ontvangst door de speaker. Wat een mooi moment, na 3:44 uur,
ruim 34 km en meer dan 900 hoogtemeters. De Erdinger Alkoholfrei en de punt
vlaai die na de finish werden aangeboden smaakten dan ook als godenspijs en,
hoewel mijn beenspieren redelijk gemangeld aanvoelden, ik voelde me al snel
bijkomen.
Loopmaatjes die al over de streep waren zaten lekker
in de zon te genieten en de verhalen over de wedstrijd vlogen heen en weer. Een
geweldige sfeer hing er op het finishplein, precies zoals het zou moeten zijn.
Nadat we allemaal één voor één binnengedruppeld waren en onze spullen weer
afgehaald hadden bij de vrijwilligers die er netjes op gepast hadden werd het
tijd om de auto weer op te zoeken en de terugreis te aanvaarden. Wat een topdag
hadden we er weer opzitten. MudSweatTrails bedankt voor de organisatie en als
het aan mij ligt, tot volgend jaar.
sportieve groet, Andre Bleumink
 |
| De Aaltense lopers Gerben Deunk, Henk Lammers, Marieke Prinsen en Wim Brinkman |
Gerrit te Lindert loopt 5e Rietveld Natuurmarathon in Flevoland
 |
| Gerrit te Lindert |
42 Ongerepte kilometers door de Oostvaardersplassen
Zondag 4 mei 2014 werd voor de vijfde keer de
Rietvelt Natuurmarathon in Flevoland georganiseerd. Deze marathon loopt 42
kilometer lang door de ongerepte natuur van de Oostvaardersplassen tussen
Lelystad en Almere. Geheel in tegenstelling tot de tendens van groeiende
deelnemersaantallen bij veel marathons, wil de Rietvelt Natuurmarathon
kleinschalig en eenvoudig blijven met een maximum van 60 teams.
De Rietvelt Natuurmarathon laat zich dus zeker niet
kenmerken door entertainment, verzorgingsposten en ander vermaak op het
parcours, maar dat is ook niet nodig want iedere deelnemer mag 42 kilometer
lang een persoonlijke verzorger meenemen op de fiets. Lopers die de afstand wel
heel lang vinden hebben de mogelijkheid om deze marathon als duo te volbrengen;
loper en fietser ‘verdelen’ dan de afstand en lopen bij toerbeurt een bepaald
aantal kilometers.
Al met al levert dit een gemêleerd gezelschap op bij de
start om 10 uur ’s ochtend op camping ’t Oppertje aan het Bovenwater. Vanaf de
start lopen de deelnemers via de Knardijk richting de rietvelden rondom de
Oostvaardersplassen, met prachtig uitzicht op de vele vogels, edelherten,
konikpaarden, heckrunderen en reeën. De Oostvaardersplassen hebben
internationale bekendheid gekregen door de film ‘De nieuwe wildernis’.
AVA’70 lid Gerrit te Lindert stond ook aan de start en
liep een prachtige tijd van 3:31:52 uur.
Klik op de link voor het fotoalbum en hier voor de uitslagen
verslag van Gerrit
site organisatie
Klik op de link voor het fotoalbum en hier voor de uitslagen
verslag van Gerrit
site organisatie
Verslag van de vrouwencompetitie bij AAC'61 in Assen
 |
| van links naar rechts Joke Balke, Lisa te Molder, Maria Griffioen, Inge Wesselink, Nathalie Demkes, Katja Demkes, Suzan Waalders en Leonie Rijks |
Zondag 4 mei 2014
Het is zover op weg naar de
baancompetitie in Assen. Samen met de heren vertrekken we om 09:00 uur bij Ava.
Nathalie Demkes mag als eerste aantreden op de 100 m horden. Nathalie heeft een
prachtige techniek en wat een souplesse. Ze doet het hartstikke goed. Ik wil
overal wel kijken. De 800 m. Hier komen Lisa en Leonie in actie. Wat een
toppers. Vreselijke afstand waar je helemaal kapot gaat. Lisa eindigt als
eerste in haar serie. Leonie komt ook als een speer over de finish. In de verte
zie ik een heel klein meisje tussen allemaal beren staan. Het kogelstoten is
dus ook begonnen. Het kleine meisje is Inge Wesselink. Ze houdt zich goed
staande tussen die grote grove meiden. Tussen de 6 en 7 meter stoot Inge de
kogel. Klasse.
100 m sprint, Nathalie, ons
sprintkanon en Maria Griffioen mogen hier aantreden. Wat gaat dat hard zeg.
Maria vind het geweldig om te doen. Je kunt niet zien dat ze al 50 is, wat een
sprinten over de baan. Nathalie sprint nog steeds zo hard als dat ze vroeger
als klein meisje al deed. Topsporters.Suzan mag het discuswerpen
op zich nemen. Dit doet ze niet onverdienstelijk. De 400 m, Joke Balke en Katja
hebben zich hier voor op gegeven. Ze komen beide mooi als laatste over de
finish. De een nog verzuurder als de ander. Wat een lachen, als klap op de
vuurpijl mag Joke meteen door om de 200 m te doen. Wat een topper. Samen met
Suzan starten ze op de 200 m. Dit gaat ook al zo goed.
3 km. Lisa en Katja starten
hier. Lisa eindigt als eerste in de serie en Katja als vierde. Ja ze liet nog
aardig wat jonge deerntjes achter zich met hun mooie strakke pakjes. Haha 11:56
min. Een pr. Voor Katja. Ondertussen is Maria nog aan het verspringen. Ze
behaalt ook hier een heel mooi resultaat. Als laatste staat de Zweedse
estafette op het programma. Maria loopt de 400 m, katja de 300 m, Leonie de 200
m en Suzan de 100 m. We eindigen hier als laatste, maar wat maakt dat uit. Het
was een geweldige, leerzame en gezellige dag. We kunnen toch nog wel wat extra
training gebruiken voor de aankomende baancompetitie in Emmen. We hebben er
weer zin in.
Groeten Katja Demkes
Video's van de Koning van Spanje trail in Gulpen - deel 1
De video's zijn gemaakt door Carel Stortelder, de beelden van de 34 kilometer volgen in de loop van de week
Foto's van het trainingskamp van de jeugd in Rheine (Duitsland)
 |
| Een prachtige groepsfoto |
Afgelopen maandag is de jeugd van AVA'70 en Atletico'73 (RTA) vertrokken voor een trainingskamp naar de Jeugdherberg met atletiekbaan in Rheine (Duitsland). Daar hebben ze zes dagen lang twee keer per dag getraind en hebben ze veel plezier gehad met elkaar. Jan te Brake heeft veel foto's van het trainingskamp gemaakt, klik op de link voor zijn fotoalbum.
 |
| Talentvolle jonge atleten! |
zaterdag 3 mei 2014
Foto's van de 2e Trail Run in Wezep
 |
| Petra Domhof en Jet Klomp Een mooie, kleinschalige trailrun met bijna 200 deelnemers die zaterdag werd gelopen in Wezep. De afstanden van 10, 25 en 50 kilometer gingen door over het norrdelijke deel van de mooie Veluwe. Het parcours liep door het Zwolse Bos, langs het Heerderstrand, over de heides en via mooie single tracks naar de Leemcule bij Wezep en de Berekuil bij Wapenveld. Klik op de link voor de foto's van Mischa Visser gallery fotoalbum (1000 foto's) site organisatie   |
Foto's en uitslagen van de 15e Citylauf in Bocholt(D)
 |
| Het startnummer van "Theo Stronks" - 5 kilometer in 19,32 minuten! |
Uitslagen:
Foto's:
Bocholt(D) Citylauf 5 km - 19,32 min - 4e plaats M50
 |
| Bijna te snel voor de fotograaf! |
Weliswaar moet je je aan het begin van het jaar al opgeven om mee te kunnen doen aan de Citylauf en dan weet ik vaak ook nog niet of ik het eerste weekend van mei moet werken. Theo Stronks had dit echter wel gedaan maar in de laatste weken voor de loop krijgt hij een kleine terugslag en besluit hij om niet te starten. Op Koningsdag geeft hij aan dat ik zijn startnummer wel kan krijgen en ik besluit om er toch maar dankbaar gebruik van te maken.
De speaker geeft voor de wedstrijd aan dat er zich maar liefst 1.177 atleten hebben ingeschreven voor de 5 kilometer en hier wil ik er toch wel ruim 1.000 van achter me proberen te laten. Na een aantal geweldige muzieknummers begint het aftellen en worden we om klokslag zeven uur weg geschoten. De hele meute loopt twee verschillende straten in, waarna het pact zich na bijna 200 meter samenvoegt tot één geheel. Ik hoor een aantal keren mijn naam roepen en ook wordt ik aangemoedigd als Theo, dat komt natuurlijk doordat ik deze naam op mijn startnummer heb staan.
De eerste ronde gaat in 9,33 minuten en ik schat dat ik ongeveer 50 atleten voor me heb lopen. Op de meeste plaatsen staat ontzettend veel publiek en de 5 kilometer loopt dan ook zo onder je voeten weg. In 19,32 minuten kom ik in een nette vierde plaats bij de M50 dik tevreden over de streep, in de categorie van Theo was ik hier zelfs eerste mee geworden. Maar ja hij is dan ook al van een iets oudere generatie! Theo, nogmaals dank, het was weer een geweldige zaterdagavond, volgend jaar moeten we hier toch eens met een grotere groep lopers van AVA'70 naar toe.
donderdag 1 mei 2014
Column: Erwin’s zin en onzin - deel 27
 |
| Mark te Brake |
Wat als?!
Dikwijls – wat een heerlijke
woord is dat toch - stel ik mezelf de vraag: wat als? Wat als ik miljonair zou
zijn? Wat als dat bloedmooie meisje mij ook wel ziet zitten? Je kent ze wel,
van die vragen waarop je met je kameraden op een zaterdagavond in een rokerig
bruincafé naar een antwoord zoekt. Het zijn vragen waarop je graag antwoord
wilt, maar waar je nooit antwoord op krijgt. Sinds het afgelopen weekend heb ik
weer zo’n ‘wat als?! Vraag’. Wat als ik Mark te Brake zou zijn?
Zoals iedereen weet won Mark te Brake afgelopen zaterdag met speels gemak de Koningsloop in Aalten. Met vier vingers in de neus en zonder zich overmatig in te spannen liep hij op de vijf kilometer een tijd van 15.54 minuten. Asociaal hard dus. Mark was natuurlijk zo trots als een pauw en zo blij als een kind in een snoepwinkel, maar dit laat die nuchtere topper amper merken. Maar wat als ik nou Mark te Brake zou zijn?!
Als ik de Koningsloop zou winnen, dan barst de pleuris los. Puur uit enthousiasme zou ik met broer Luuk te Brake, die ik net een ronde heb ingehaald, nog een extra rondje lopen. Terwijl ik Luuk, die al drie rondes om zijn moeder roept, aanmoedig, neem ik alle felicitaties met veel bombarie in ontvangst. Bij iedere toeschouwer zou ik even stoppen. Ik zou dan zeggen dat het allemaal niet veel voorstelde. “Ach dat kan iedereen” of “Ik had toevallig een goede dag”. Dat soort verhalen zou ik vertellen, maar stiekem weet ik beter.
Zoals iedereen weet won Mark te Brake afgelopen zaterdag met speels gemak de Koningsloop in Aalten. Met vier vingers in de neus en zonder zich overmatig in te spannen liep hij op de vijf kilometer een tijd van 15.54 minuten. Asociaal hard dus. Mark was natuurlijk zo trots als een pauw en zo blij als een kind in een snoepwinkel, maar dit laat die nuchtere topper amper merken. Maar wat als ik nou Mark te Brake zou zijn?!
Als ik de Koningsloop zou winnen, dan barst de pleuris los. Puur uit enthousiasme zou ik met broer Luuk te Brake, die ik net een ronde heb ingehaald, nog een extra rondje lopen. Terwijl ik Luuk, die al drie rondes om zijn moeder roept, aanmoedig, neem ik alle felicitaties met veel bombarie in ontvangst. Bij iedere toeschouwer zou ik even stoppen. Ik zou dan zeggen dat het allemaal niet veel voorstelde. “Ach dat kan iedereen” of “Ik had toevallig een goede dag”. Dat soort verhalen zou ik vertellen, maar stiekem weet ik beter.
De hele dag zou ik mijn
loopkleding aanhouden. Als ik ’s middags een biertje bestel, laat ik het bier
inschenken in mijn net gewonnen beker. Iedereen mag een slokje uit mijn trofee.
Als de polonaise op gang komt, zorg ik dat ik vooraan loop. Ik heb toch net de
Koningsloop gewonnen of niet dan? Als er leuke meisjes, vrouwen of milfjes
langskomen knipoog ik even subtiel. Je hebt toch een vriendin? Ja , kijken mag
toch wel!? In alle gesprekken doe ik net alsof ik interesse heb in mijn
gesprekspartner, maar toch probeer ik zo snel mogelijk om mijn prestatie weer
als gespreksonderwerp te krijgen. Ik heb toch net de Koningsloop gewonnen of
niet dan?
Als ’s avonds de
onvermijdelijke ‘dronken vechtpartijtjes’ op gang komen, treed ik op als
bemiddelaar. Mij nemen ze natuurlijk heel serieus. Ik heb toch net de
Koningsloop gewonnen of niet dan?! Als ik later op de dag broer Luuk of
broertje Tim tegenkom, vraag ik op een semi-aardige manier: “hoe is het met de
beentjes?”, met direct de ongevraagde toevoeging: “Ik heb nergens last van”. Als papa Jan langs komt
strompelen zou ik hem een nonchalant klapje in het gezicht geven. “Hey pa,
drink je niet te veel?”.
Er is er maar één die ’s avonds als laatste Café Leuven verlaat, dat ben ik natuurlijk. Ik heb toch niet de Koniningsloop gewonnen of niet dan? Met een joviaal gebaar en met de tekst: “Paul, Wilco, bedankt maar weer mannen en tot snel”, zou ik het café verlaten. Nee ik had het wel geweten als ik Mark te Brake zou zijn.
Er is er maar één die ’s avonds als laatste Café Leuven verlaat, dat ben ik natuurlijk. Ik heb toch niet de Koniningsloop gewonnen of niet dan? Met een joviaal gebaar en met de tekst: “Paul, Wilco, bedankt maar weer mannen en tot snel”, zou ik het café verlaten. Nee ik had het wel geweten als ik Mark te Brake zou zijn.
Abonneren op:
Posts (Atom)