zaterdag 13 februari 2016

Triathlon Aalten na 16 jaar terug op de kalender

Dave Posthumus, Wilmar Westerveld en Piet Kraaijeveld dagen andere trio's uit om ook mee te doen (foto: Iefke Roodenburg)
AALTEN - Drie verenigingen hebben de koppen bij elkaar gestoken en dat leidt er toe dat op zondag 19 juni De Slingeplas weer eens het toneel is van een triathlon. Organisatoren zijn wielervereniging De Peddelaars, atletiekclub AVA'70 en zwemvereniging Natare.
Geschiedenis
Honderden deelnemers trok de triathlon in Aalten in de jaren tachtig en negentig. Het was landelijk een bekende. Deelnemers kwamen dan ook niet alleen uit de Achterhoek, maar vanuit alle hoeken van het land en zelfs daarbuiten. In het jaar 2000 was de laatste keer. Het jaar erop brak in de agrarische sector de MKZ uit. Een fietsparcours door het buitengebied, dat kon plots niet. De editie van 2001 moest worden afgelast. En daarna is de triathlon niet meer van de grond gekomen. Tot nu.
Hip
De combinatie van zwemmen, fietsen en hardlopen is een klassieker, maar op dit moment ook helemaal hip. De triathlons die elders in Nederland worden georganiseerd zitten steevast vol. De Nederlandse Triathlon Bond is dan ook blij met een extra editie op de triathlon-kalender. Voor wie het aandurft, er zijn twee afstanden: de achtste- en de kwart-triathlon. En op beide afstanden is er de mogelijkheid om met een trio mee te doen. Een achtste bestaat uit 500 meter zwemmen, 20 kilometer fietsen en 5 kilometer hardlopen. Een kwart triathlon is 1000 m zwemmen, 40 km fietsen en 10 km hardlopen. Maar aanmelden met een team van drie personen kan dus ook. Dan doet elk teamlid één van de disciplines. En als er mensen zijn die nog op zoek zijn naar een zwemmer, fietser of loper, dan is de facebookpagina van de GUV Triathlon Aalten natuurlijk een mooi forum om een bericht te plaatsen. De organisatie heeft overigens de Nederlandse Triathlon Bond, www.triathlonbond.nl ingeschakeld om haar te adviseren.
Eén team al aangemeld
Van de deelname van één trio-team zijn de organisatoren al zeker. De voorzitters van de drie verenigingen riepen bij het eerste overleg gekscherend dat zij natuurlijk het goede voorbeeld moeten geven. En dat hebben de organisatoren even vastgelegd. Dave Posthumus van AVA, Wilmar Westerveld van Natare en Piet Kraaijeveld van De Peddelaars zullen samen aan de start staan. :

De organisatie is op dit moment druk doende om alles op poten te zetten. Het exacte programma staat nog niet vast. Dus de starttijden bijvoorbeeld volgen later. De inschrijving opent over enkele weken en is via de website te benaderen (bron).

vrijdag 12 februari 2016

Verslag van de 2e Smokkeltocht met Schorre Piet

van links naar rechts Andre Bleumink, Marco van Rijs, Ingrid van Zolingen, Ronnie Boekelder, Andre Bruil, Luuk te Brake Peter Baten, Geert Wevers en Mark Geesink (foto Andre Balke)
Toen ik de aankondiging voor de tweede smokkeltocht op Geerts site zag verschijnen wist ik het al: ik doe weer mee! De eerste editie was al weer een paar jaar geleden, maar stond me nog helder voor de geest. Maar dat kan ook komen omdat ik toen met de auto was en tijdens de nazit fris dronk. Een aantal andere deelnemers wisten zich beduidend minder details te herinneren… Een grote toeloop aan deelnemers kwam helaas niet op gang aangezien het trainingsschema van de marathon van Rotterdam dat niet toestond. Ik moest zelf bijna nog afzeggen wegens een virus dat me de hele week het  trainen al had belet, maar was net voldoende opgeknapt om toch mee te kunnen gaan.

Tien deelnemers verzamelden zich op ’t Slaa 75 om de geheimzinnige en uiterst illegale route van de smokkelaars te gaan volgen. Een mooie groep, redelijk aan elkaar gewaagd, ideaal om de strijd met de commiezen aan te gaan. Getooid met reflecterende vesten en uitbundig schijnende koplampen, dat dan weer wel. We wilden immers ook niet de indruk wekken dat we illegaal de grens over slopen om vervolgens asiel aan te vragen of zo. Door het geklets kon je de groep ook al op ruim 100 meter afstand aan horen komen, dus echt heel erg illegaal kon het nooit zijn.

Het weer was ideaal. Fris, zo rond een graad of 4, maar helder. Een klein maantje en ontelbare sterren deden hun best om ons bij te schijnen, maar tegen het geweld van de koplampen kon het mannetje in de maan niet op. Eerst volgden we nog wat (asfalt)paden die me nog bekend voorkwamen van de oudejaarsloop, maar even later draaiden we het bos in en was ik al snel de oriëntatie helemaal kwijt. Lopen in het donker is vreemd wat dat betreft, je kunt ergens tientallen keren gelopen hebben en dan ziet het er toch volkomen onbekend uit als het helemaal donker is. Ik was vast niet de enige die dat gevoel had overigens, maar organisatoren Andre en Peter hielden de koers scherp in de gaten.

De altijd goedlachse en spraakzame trainers Ingrid en Marco hielden uiteraard de vinger aan de pols om het tempo niet al te ver op te laten lopen. Een D1, hooguit D2  was de bedoeling. Was het vervolgens door de spanning van het donker dat Ingrid zelf regelmatig aan kop liep te sleuren? Hierbij geholpen door Geert die al snuffend als een drugshond bij een grenscontrole aan de lijn liep te trekken. Die arme Luuk moest van pure narigheid zelfs even een noodstop maken om wat contrabande te dumpen, maar liep toen hij eenmaal van dat gewicht verlost was weer zoals gebruikelijk als een opgefokte Jack Russel van voor naar achter en weer terug door de groep te rennen.

Gedurende de tocht over kleine paadjes, door bossen, akkers en weilanden werd het trailgevoel goed geprikkeld, ik vermaakte me dan ook opperbest. Een paar plassen water en wat modder zorgden regelmatig voor opwinding en vertwijfelde pogingen om vooral de voeten droog te houden, maar ik geloof niet dat iemand met droge voeten overgekomen is. Gelukkig was de organisatie hier ook op voorbereid, halverwege hadden handlangers een hartversterkertje achtergelaten. Virussen werden op die manier al bij voorbaat de kop ingedrukt en de tocht werd, zo mogelijk, nog vrolijker en luidruchtiger vervolgt.

Commiezen hebben we overigens niet gezien op onze tocht, wel oude grensstenen, een paar reeën, een uil, wat katten en honden en heel veel modderpoelen en waterplassen. Tegen het eind van de route kwamen sommigen toch wat aan het elastiek te bengelen doordat het terrein vrij nat en zwaar was. Op onverklaarbare wijze waren er ook stiekem wat kilometers bij gesmokkeld, maar dat waren uiteraard die stukjes die we echt niet hadden willen missen. En anderen wilden sommige stukjes wel missen en liepen dus wat om. Ik had bijna 17 km op mijn Garmin, een mooie afstand nadat ik bijna een week slecht in orde was en niet gelopen had. Lekker gelopen met gelijkgestemde zielen, dat is vaak nog mooier dan een wedstrijd lopen.

Na afloop werd er uiteraard weer even lekker nagezeten onder het genot van een drankje en een hapje. Prima geregeld allemaal weer! Het bleef nog lang onrustig in de buurt…
Het was weer helemaal top, volgende keer ben ik er weer bij!

De route

Sportieve groeten,

André Bleumink
Prima organisatie van Peter Baten (links) en Andre Balke

donderdag 11 februari 2016

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 120

Op zoek naar een NK-succesje

Aankomende zondag doe ik mee aan het NK 10 kilometer in Schoorl. In de Noord-Hollandse kustplaats ga ik op jacht naar een verbetering van mijn persoonlijke record. Een mooie uitdaging. Mocht ik slagen in mijn missie, kom ik daar volgende week uitgebreid op terug, faal ik, dan houd ik mijn kaken stijf op elkaar.

Drie keer eerder deed ik mee aan een nationaal kampioenschap. In 2007, 2008 en 2010 stond ik aan de start van de NK cross. Erg succesvol was ik niet en dan druk ik mij heel mild uit. Vandaag duik ik even in mijn NK-verleden en het mag eigenlijk een wonder heten dat ik nog niet zwaar getraumatiseerd thuis zit.

Mijn debuut maak ik als B-junior in Wageningen. Direct na het startschot word ik met de neus op de feiten gedrukt. Dit is andere koek dan de Besselinkschansloop! Na de eerste ronde kijk ik over mijn schouder en zie slechts één loper achter me, clubgenoot Sjaak van den Bosse. Een achterhoedegevecht in optima forma. 500 meter voor de finish lijk ik mijn één na laatste plaats veilig te hebben gesteld maar dan slaat het noodlot toe. Ik haak met mijn ene been achter de ander en val met mijn snufferd in de modder. Sjaak maakt hier optimaal gebruik van en trekt aan het langste eind. Ik kom, in een veld van 60 deelnemers, als 60e over de streep.

Een jaar later word ik opnieuw uitgedaagd om me in te schrijven. Ach waarom ook niet, slechter dan een jaar eerder kan ik het namelijk niet doen. Wat schetst mijn verbazing, ik ben dit jaar niet de enige sukkel in het deelnemersveld. Met mijn kenmerkende soepele tred loop ik fluiten naar plek 57. Ik laat vier atleten achter me, een prestatie van formaat. Na een welverdiende sabbatical van een jaar maak ik in 2010 wederom mijn opwachting,  Mijn succes van 2008 zorgt ervoor dat ik vol vertrouwen afreis naar Hellendoorn. Ik nestel me brutaal tussen de toppers op de eerste startrij. Het wordt een grote afgang. Ik kan het veld ruim 130 meter volgen. Razendsnel is iedereen uit mijn gezichtsveld verdwenen. Achter me hoor ik twee kutpubers keuvelen en giechelen. Als ik zwaar geïrriteerd omkijk, zie ik dat het de achterfietsers zijn. “Kom op meneer, nog een klein stukje”, roept één van die twee bloedzuigers. Met het stoom uit mijn oren loop ik richting de eindstreep. Plek 41, laatste!

Zondag ga ik er weer vol tegenaan! En als ik wederom als laatste de finish passeer, hoop ik op zijn minst op een notering in het Guinness Book of Records.

woensdag 10 februari 2016

Bram Bakker: Trainen? Rusten!

Bram Bakker (foto Ruud Strobbe)
De meeste hardlopers hebben een doel. Dat hoeft trouwens niet, want ‘gewoon’ af en toe een stukje rennen is ook al lekker. Maar dat de meerderheid der lopers wel naar iets toewerkt is de realiteit. Soms liggen de doelen heel dichtbij, bijvoorbeeld: “Ik wil over een maand proberen mijn persoonlijk record op de tien kilometer te verbeteren”, en soms ook heel ver weg: “Ooit wil ik een keer een marathon lopen, en dan het liefst in New York, denk ik”

door Bram Bakker

Lopers met een doel denken als methode om het doel te bereiken vooral aan training. Volgens de gedachte: als ik meer train, loop ik verder, word ik sneller, etc. Het valt niet te ontkennen dat dit in principe klopt. Maar: heel vaak ook niet! Precieze getallen zijn bij mijn weten niet beschikbaar, maar iedereen begrijpt dat een deel van de prestatielopers té veel traint, met alle risico’s van dien. En nog iets: het gaat niet enkel over hoeveel er wordt getraind, maar ook over hoe intensief. Trainen moet je gedoseerd doen, net als eten, werken of bier drinken, om maar eens een paar willekeurige voorbeelden te noemen.

Bij herhaling is aangetoond dat minimaal drie keer per week trainen nodig is om als duursporter op een hoger niveau te komen. En dan ook nog een beetje verspreid over de week. Een goedwillende liefhebber die denkt dat iedere dag minstens een uur een geheide succesformule betekent, vergist zich. Pas na een langdurige en gedoseerde opbouw kun je dat eventueel aan, maar waarom zou je dat nastreven als je geen professionele atleet bent? Het lichaam geniet van gevarieerde en soms ook intensieve belasting, maar houdt evenzeer van rust.

En dat is nu precies waar de schoen wringt, bij veel hardlopers, van ieder niveau: ze nemen te weinig rust. Niet alleen wedstrijdatleten, maar ook enthousiaste recreanten zouden er goed aan doen meer aandacht te besteden aan rust. Desnoods door het in hun agenda te zetten…

Iemand die te veel en te hard werkt riskeert een burnout, dat is inmiddels vrij algemeen bekend. Dat een atleet die training en herstel niet op elkaar afstemt iets vergelijkbaars kan overkomen, lijken nog maar weinig sporters zich bewust. ‘Overtraindheid’ is iets dat hoort bij topsporters, denken we. Dat de verschijnselen van een burnout en overtraind zijn wel heel erg op elkaar lijken is de meeste mensen niet bekend.

Iemand die geveld wordt door een burnout wordt daarmee gedwongen om gas terug te nemen. Een overtrainde hardloper moet hetzelfde doen. En beiden moeten ze zichzelf de vraag stellen of ze voldoende hersteltijd in hun schema hadden, voordat het mis ging. De simpele vuistregel luidt: hoe harder je werkt of traint, hoe noodzakelijker voldoende rust.
Van nature is ons lichaam een ritmisch apparaat. Allerhande functies fluctueren over de dag, de maand of het seizoen. Eerst en vooral op geleide van hormonen. Door overbelasting ondermijnen we het natuurlijke ritme van allerlei systemen in ons lichaam. Als je op de computer zit te werken tot vlak voordat je naar bed gaat, moet je niet verbaasd zijn als je niet direct kunt slapen. Als je direct na je werk gaat sporten heb je daar minder baat bij dan wanneer je tussentijds even ontspant.

Ooit liet ik, voorafgaand aan een inspanningstest, mijn ademhalingspatroon in rust registreren. Althans: ik dacht dat ik rustig was. Mijn ademhaling bleek echter uiterst jachtig. Mijn conditie was uitstekend, maar van ontspanning was geen sprake. Ik vertrok met het advies om voor iedere training een paar minuten ademhalingsoefeningen te doen, met de hartslagmeter om. Op die manier kon ik zien dat mijn hartslag omlaag gaat als ik ontspan. Na afloop van een training deed ik hetzelfde: een paar minuten rustig en ontspannen ademhalen en met behulp van de hartslagmeter de daling controleren. Zonder dat ik ook maar een meter meer had getraind, verbeterde ik mijn beste tijd op de halve marathon met een flink aantal minuten. De moraal van het verhaal: vanuit ontspanning presteer je beter, als je voldoende hebt gerust kun je meer vermogen leveren.

Vooral door de enorm toegenomen apparaat-tijd schiet bij steeds meer mensen het echt rust nemen er bij in. Op de bank hangend je status op Facebook bijwerken is voor het lichaam geen ontspanning.

Wat dan wel? Activiteiten waarbij je geen apparatuur nodig hebt, en die geen beroep doen op je intellectuele capaciteiten, maar waar je wel van geniet: ontspannen duurloopje, lekkere strandwandeling, tuinieren, eten koken, vissen, seks of yoga bijvoorbeeld. En zo kunnen we nog wel even doorgaan, want er zijn ongelooflijk veel uiteenlopende bezigheden die mensen ontspanning kunnen bieden. Of niets doen! Dat kennen veel mensen al niet meer, maar nog niet zo heel lang geleden deden mensen dat. Een beetje voor je uitstaren, ergens op een bankje gaan zitten en wat om je heen kijken naar de vogeltjes. Pierewaaien en lanterfanten zijn even ouderwets als koolraap en schorseneren, maar de revival die deze groenten hebben doorgemaakt moet er nog komen voor het niksen…

‘Luister naar je lichaam, het liegt nooit’ zei een bekende haptonoom ooit. En dan sloeg je een training over als je je niet goed voelde. Inmiddels hebben steeds meer mensen de druk voor zichzelf zo hoog opgevoerd, dat ze pas rust nemen als het echt niet anders meer kan. Dus eerst burnout en overtraind, en dan pas nadenken.

Waarom zou je het niet proberen te voorkomen? Je kunt de kans op lichamelijke en psychische ellende structureel verkleinen door nu al na te denken over hoe en wanneer je gaat rusten. En het mooie is: de prestatiegerichte hardloper wordt er ook nog eens beter van!

Feitjes:

Door de economische crisis is het arbeidsverzuim lager dan ooit. Het aantal mensen dat burnout raakt blijft echter stijgen

De kosten van werkstress in Nederland worden geschat op 4 miljard euro per jaar

De gemiddelde leeftijd waarop mensen een burnout krijgen is steeds jonger: enkele jaren geleden was het nog een jaar of veertig, nu zijn het jonge dertigers.

De gemiddelde verzuimduur ten gevolge van een burnout bedraagt negen maanden

dinsdag 9 februari 2016

Route 22: Arnhem Noord - Sonsbeek en landgoederen

In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.

Vandaag de 22e route uit deze serie: Een route aan de noordkant van Arnhem. Eigenlijk loop je steeds langs de randen van de stad, maar soms heb je eerder het idee dat je midden op de Veluwe loopt. Op Centraal station Arnhem neem je via de tunnel over het spoor de uitgang aan de Sonsbeekzijde. Je loopt al snel door park Sonsbeek, langs vijvers en beekjes. In het park zijn een bezoekerscentrum, een watermuseum en diverse horecagelegenheden. Je komt langs kasteel Zypendaal en loopt over de glooiende randen langs beekdal, bos en open velden. Na de oversteek van de N785 loop je over een eikenlaan en door de dennenbossen van voormalig landgoed Schaarsbergen. Het tweede deel van deze tocht gaat over de prachtige, glooiende landgoederen Warnsborn, Vijverberg, Lichtenbeek, Boschveld en Mariëndaal. Deze landgoederen staan garant voor veel landschappelijke variatie. Groot Warnsborn met z'n fraaie Oranjerie, heideveldjes, graslandjes, brede beukenlanen en kronkelende paadjes, beekjes en vijvers. Je passeert een fraaie theekoepel op landgoed Boschveld en als toefje op de pudding loop je door 'De Groene Bedstee' op landgoed Mariëndaal. Langs het diep gelegen spooremplacement loop je terug naar het station.

Route 22: Arnhem Noord - Sonsbeek en landgoederen
Afstand: 16,5 kilometer
Start: Station Arnhem Centraal (Sonsbeekzijde), Amsterdamseweg 210 - 6813 GK Arnhem
Bewegwijzerd: Nee
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
GPX bestand van de route
Laatst aangepast: 9 februari 2016
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproute's in de omgeving van Aalten

01.Je gaat op station Arnhem Centraal vanaf het perron via de traverse over het spoor naar de uitgang Sonsbeekzijde
02.Bij stoplichten oversteken en RA over het trottoir
03.Na de fietsenstalling de eerste klinkerweg LA (Brantsenstraat)
04.Op splitsing rechts aanhouden (Bouriciusstraat) 
05.Nu de eerste weg links, direct daarna rechts aanhouden en met de bocht mee naar rechts naar beneden
06.Weg oversteken en RD, een klinkerweg in naar bezoekerscentrum Sonsbeek
*Sonsbeek is waarschijnlijk een verbastering van Sint Jansbeek, een spreng die is aangelegd om diverse watermolens te laten draaien. Arnhem is niet ontstaan langs de Rijn, zoals veel mensen denken, maar langs deze beek. Er zijn nog twee watermolens op Sonsbeek: de Begijnemolen waar tegenwoordig het Watermuseum in gevestigd is en aan de voet van de heuvel in de Sonsbeek¬weide de Witte Molen, die nog steeds koren maalt en waar ook meel te koop is. Naast deze molen is een bezoekers¬centrum. Het park is in zijn huidige vorm grotendeels aangelegd tussen 1775 en 1850 in de Engelse landschapsstijl. Er zijn vijvers, watervallen, heuvels, bos en weide. Er staan ook enkele boerderijen. Het witte landhuis zelf is vanaf 1744 gebouwd in classicistische stijl.
07.Links aanhouden langs het bezoekerscentrum
08.Klinkerpad gaat over in grindpad RD, je passeert aan je rechterhand het Nederlands Watermuseum
*Het Nederlands Watermuseum is een eigentijds en interactief museum over alle aspecten van water. Een écht doe-museum waar je bijvoorbeeld een tochtje kunt maken door het riool, een prachtige film over water kunt bekijken, waterproefjes kunt uitvoeren, maar waar je ook van alles te weten kunt komen over dijkbeheer, drinkwater, grondwater of water-gebruik in Nederland en de rest van de wereld. 
09.Pad met bochten volgen, langs een beekje aan je rechterhand
10.Op driesprong bij bruggetje RD, nu asfaltpad langs een vijver
11.Op een kruising bij een brug met zwanen RA over de brug en direct daarna het meest linkse asfaltpad nemen
12.Op een driesprong links aanhouden
13.Op een kruising bij bank en prullenbak RA, asfaltpad, het gaat over in een klinkerpad omhoog
14.Aan het eind links, een breed asfaltpad
15.Op een kruising bij een bank en prullenbak RD 
16.Op driesprong RD, langs de vijver vervolgen
17.Het eerste pad LA via een houten bruggetje het water over
18.Aan het eind LA en direct daarna op driesprong RD langs Brasserie De Boerderij
19.Je komt uit bij een asfaltweggetje, hier oversteken en even LA
20.Op splitsing naar rechts, direct links aanhouden naar beneden, het grindpad langs de vijver volgen
21.Op een driesprong met beelden aan je linkerhand ga je RD, langs een tweede vijver, het pad gaat omhoog
22.Je komt uit op een asfaltpad en daar ga je LA in de richting van kasteel Zypendaal
*Huis Zijpendaal is aangelegd door de Arnhemse regentenfamilie Brantsen als buitenplaats omstreeks 1762-1764. Deze familie bewoonde dit huis tot 1926. Het werd op dezelfde plek gebouwd als waar het oude huis Zypendaal stond. In 1883-1884 werd het kasteel verbouwd en voorzien van een toren die lijkt op de toren van kasteel Ruurlo. Aan de voorkant werden een vestibule, een balustrade op het dak, en balkons toegevoegd. In 1900 nog werd de Rode Salon gerealiseerd in een nieuwe aanbouw. In 1975 verwierf de Stichting Geldersche Kasteelen het huis in langdurige erfpacht van de gemeente Arnhem, op voorwaarde dat het een culturele bestemming zou krijgen. Het huis werd gerestaureerd en is tegenwoordig het hoofdkantoor van zowel de Stichting Het Geldersch Landschap als de Stichting Vrienden der Geldersche Kasteelen. Het landgoed is vrij toegankelijk en de benedenverdieping van het huis is opengesteld voor publiek
23.Op een kruising RA over een grindpad, je passeert aan je linkerhand het kasteel
24.Op een kruising RD, een pad in de bosrand met aan je linkerhand grasland
25.Op de hoek van het grasland opnieuw RD in de lengterichting van een bankje, nu een pad tussen de velden door
26.Op een kruising LA langs de bosrand, op een kruising bij banken RD
27.Op een Y-splitsing voor een wit hek links aanhouden en direct daarna ook links, je loopt dan in omgekeerde richting langs het grasland
28.Nu neem je het eerste pad rechts naar de asfaltwegen
29.Alle asfaltwegen oversteken en rechtdoor langs een bordje 'Schaarsbergen', een brede eikenlaan
30.Na ongeveer 500 meter kom je rechts langs een elektriciteitscentrale
31.Aan het eind van het pad RA en vrijwel direct daarna het eerste pad LA
32.Je passeert vlak achter elkaar een pad naar links en een pad naar rechts
33.Opnieuw een pad naar rechts negeren, dan neem je het eerstvolgende pad LA
34.Aan het eind LA, nu het eerste pad RA
35.Op een kruising met een breder bospad RD, daarna op een veelsprong rechtdoor
36.Op een kruising vlak voor een witte afsluitboom RA
37.Op een kruising RD, je komt uit bij een asfaltweg
38.Hier even naar links over het fietspad
39.Direct daarna RA de weg oversteken en RD langs een bord 'Schaarsbergen'
40.Op kruising (bij warme bakker) direct daarna ook RD (Het Lage Erf)
41.Op driesprong LA langs een bordje 'doodlopende weg'
42.Bij huisnummer 23 rechts aanhouden over een smal paadje langs de rand van bos
43.Aan het eind van dit pad in het bos LA, direct daarna op een kruising RA 
44.Op een volgende kruising RD, op een Y-splitsing RD 
45.Op een kruising RA, een smaller bospaadje naar beneden
46.Na 100 meter kom je uit op een asfaltpad, hier naar rechts
47.Nu het eerste brede bospad links in de richting van enkele gebouwen
48.Op een breed grindpad voor een parkeerplaats RA, het eerste pad links langs een stenen muur
49.Op kruising rechts en direct met de bocht mee naar links
50.Op driesprong RD, je passeert aan je linkerhand de Oranjerie
51.Waar de grindweg naar links buigt, ga je RA in de richting van een bordje 'Landgoed Warnsborn' 
52.Je steekt een ander pad over en volgt een paadje langs een beekje
53.Je volgt het beekje (tussen twee stenen muren) in de richting van een houten brug, brugje over en RD
54.Aan het eind RA, op een driesprong RD, water aan je rechterhand blijven volgen
55.Op een kruising met aan je rechterhand een stenen brug even RD en direct daarna op een Y-splitsing schuin links aanhouden, bospad
56.Op een driesprong RD
57.Op drie verschillende kruisingen RD, het pad gaat stijgen
58.Boven aangekomen op een splitsing van paden bij een bank RD
59.Naar beneden en je komt uit op een bredere bosweg
60.Hier even naar rechts en direct weer scherp naar links, een smaller pad in de richting van een heideveld
61.Bij een overstapje het draadhek over en volg het pad LA over de hei
62.Loop door tot het eind van het heideveld en ga door een klaphekje
63.Je komt uit in de bocht van een brede zandweg, hier RA
64. Op driesprong met aan je linkerhand een bruggetje RD, een pad naar rechts negeren
65.Op een kruising rechtdoor langs een vijver
66.Na het eerste huis aan je linkerhand (nummer 234) op een splitsing LA, een graspad tussen hoge eikenbomen
67.RD in de richting van een wit hek van het Geldersch Landschap
68.Na het hek asfaltweg oversteken en RD door een klaphek, een brede beukenlaan langs een bordje 'Lichtenbeek'
69.Op eerste kruising LA, een asfaltweg in slechte staat, deze weg steeds vervolgen 
70.Op een driesprong met aan je linkerhand een huis ook rechtdoor, nu een asfaltweg
71.Op een Y-splitsing vóór een huis RD en direct daarna RA, een onverharde weg langs de bosrand
72.Dit pad op de rand van bos en grasland steeds blijven volgen, je passeert een bankje aan je rechterhand
73.Op driesprong daarna pad naar links vervolgen
74.Op een kruising LA, even daarna met de bocht mee naar links
75.Op een driesprong bij een bankje aan je linkerhand rechtdoor, een beukenlaan tussen de velden door
76.Op kruising met een asfaltweggetje RD langs een bordje 'Landgoed Boschveld'
77.Het brede grindpad RD vervolgen, zijpaden negeren, je passeert een theekoepel aan je rechterhand
78.Het pad gaat dalen, op een kruising RA, brede beukenlaan, je passeert een wit afsluithek, asfaltweg oversteken.
79.RD tussen twee witte palen door (Landgoed Mariëndaal), asfaltpad
*Omdat Landgoed Mariëndaal op de flank van de stuwwal ligt en wordt doorsneden door een erosiedal, is het landschap hier flink geaccidenteerd. Van oudsher waren er op Mariëndaal bronnen, die werden uitgegraven tot sprengenbeken om watermolens aan te drijven. 
80.Op driesprong LA, harde weg vervolgen
81.Nu neem je het eerste pad RA naar beneden langs een houten afsluitboom
82.Beneden aangekomen eerste pad LA, beukenlaan
83.Het eerste pad RA omhoog door de berceau, voetgangerssluis passeren
*Voorbij de spreng op Landgoed Mariëndaal is rond 1865 een berceau geplant, die ook wel de ‘Groene Bedstee’ wordt genoemd. Een berceau, oftewel loofgang, is een pad waarlangs aan weerszijden bomen staan, die aan de bovenkant met elkaar verbonden zijn. Zo is als het ware een tunnel ontstaan. Zulke paden werden vroeger speciaal aangelegd voor dames van adellijke families. Zij moesten er zo wit mogelijk uitzien, om zich te onderscheiden van het gewone volk met een bruine getinte huid, ontstaan door het harde werk buiten op het veld. Zo konden de dames van adel in de schaduw van de bomen toch genieten van de buitenlucht. De Groene Bedstee is een voor Nederland uniek grote berceau, oftewel loofgang. Hij dateert uit 1865, is 650 meter lang en wordt gevormd door beuken. De loofgang is onderdeel van Landgoed Mariëndaal en werd vroeger door de dames van het landgoed gebruikt. Hier konden ze hun wandelingetje maken in de schaduw van het bladerdak, waardoor hun huid mooi blank bleef. Dit was destijds een teken van welvaart. Wie op het land moest werken had een bruine huid en verraadde daarmee dat hij hard moest werken voor zijn geld. 
84.Bij bankje met de bocht mee naar rechts, op een driesprong RD, voetgangerssluis passeren
85.Aan het eind van de berceau kom je uit op een kruising, hier scherp LA, je loopt als het ware iets terug
86.Bij de bank direct rechts aanhouden, een breed pad langs de bosrand dat licht gaat stijgen
87.Eerste pad RA, gaat omhoog, je komt uit bij een grindpad en gaat RA
88.Loop voor de brug links met het pad mee, loop links langs het water tot aan de verharde weg
89.Ga hier LA en loop de verharde weg helemaal uit
90.Bij Paddestoel -21091/001 RA, met de weg meebuigen naar links, Heijenoordseweg, over het voetpad parallel aan het spoor
91.Vlak voor de stoplichten de weg naar links oversteken en het tegelvoetpad naar beneden volgen 
92.Weg meebuigen naar rechts, op driesprong RD, de weg langs het spooremplacement blijven volgen, Tormentilstraat, gaat over in Noordelijke Parallelweg
93.Op driesprong met Brouwerijweg RD, nog steeds weg langs het spoor blijven volgen
94.Ter hoogte van de fietsbrug trap af en even verder ben je weer bij terug de ingang naar het Centraal station.

maandag 8 februari 2016

Uitnodiging voor een Smokkeltocht met Schorre Piet

Vrijdag 12 februari 19.00 uur
Op vrijdagavond 12 februari 2016 organiseren André Balke en Peter Baten een “Smokkel” loop. Deze smokkeltocht gaat over unieke Kommiezenpaden op de grens van Nederland en Duitsland, tussen Aalten en Bocholt. Schorre Piet, smokkelaar van het eerste uur, zal ons begeleiden en met de duisternis zal een hoofdlampje geen overbodige luxe zijn. Het is verboden een gps horloge te dragen vanwege de te verwachten grenscontrole. Wij kunnen dan ongestoord onze route volbrengen. Eventueel  kan men naderhand via de organisatie de route downloaden en overzetten op je eigen Garmin Connect en/of Strava.

Smokkelen is eigenlijk iets uit een ver verleden maar met deze route krijg je de kans om weer eens wat dingetjes uit die goede oude tijd op te doen. Bij terugkomst van deze ruige, avontuurlijke, vol spanning en sensationele loop, kan er onder het genot van een hapje en een drankje gezellig worden nagepraat en mag je vertellen hoe jij de smokkeltocht hebt ervaren.

De smokkeltocht gaat onder alle weersomstandigheden door, hevig onweer uitgezonderd. We verwachten iedereen bij de familie Balke op ’t Slaa 75 in Aalten. Om 19.00 uur begint de donkere en duistere duurloop van bijna 15 kilometer in een tempo van ongeveer 6 minuten per kilometer. De gehele avond is voor eigen risico.

Wil je graag meelopen geef je dan even op:

Deelnemers: 1.Andre Balke, 2.Peter Baten, 3.Ingrid van Zolingen, 4.Ronnie Boekelder,  5.Andre Bleumink, 6.Geert Wevers, 7.Marco van Rijs, 8.Mark Geesink, 9.Luuk te Brake, 10.Andre Bruil 

zondag 7 februari 2016

Beek 3e Winterbosloop 5 km - 20.51 min - 8e plaats M50

Bram
Om voor het klassement in aanmerking te komen moet ik nog één keer mee doen aan de winterbosloop in Beek en zondag 7 februari is de laatste mogelijkheid hiervoor. Bram hoeft dit carnavalsweekend niet te voetballen en heeft wel zin om mee te gaan. Hij heeft nog nooit een vijf kilometer in Beek gelopen en in de auto bereid ik hem maar iets voor op het beruchte klimmetje. Hij reageert er vrij nuchter op.

Ook Wim Brinkman en Gerrit Ormel zijn, net als twee weken terug, weer mee. Gerrit staat in het tussenklassement bovenaan bij de M60, al zal hij Theo Schootman niet te ver weg moeten laten lopen. Wim gaat voor een tijd van onder de 21 minuten en mijn doel is om iets sneller dan de eerste keer te lopen (20,46 min). Het startschot valt deze keer wel op tijd en weg zijn we.

De eerste ronde kom ik 5 seconden sneller dan de vorige keer door en Wim en Gerrit lopen net achter me. Bram is aan mijn gezichtsveld onttrokken en loopt wat meer van voren. De tweede ronde krijg ik er toch meer moeite mee en Wim loopt me al vrij snel voorbij. Ik blijf er de hele tijd zo'n 10 a 15 meter achter lopen. Ook de klim loopt niet echt lekker en dan blijft het toch altijd een rot bult.

In de laatste kilometer kan ik zelfs nog iets op Wim inlopen en aan de finish ben ik hem weer tot op één seconde genaderd, Gerrit zit hier nog geen 20 seconden achter. Mijn doel heb ik niet gehaald maar met een zevende (Geert) en achtste (Wim) plaats komen we nog net in de top tien bij de M50. Gerrit wint het eindklassement van de 5 kilometer bij de M60. Bram heeft maar één keer mee gedaan en komt in een knappe tijd van 18,57 minuten over de finish.

Parcoursrecords en massale deelname in 43e Midwintermarathon

Gerwin Jansen-Eupe ziet het nog helemaal zitten, naast hem lopen de AVA'70 leden Mirjam Hoefman en Sabine Ikink
De 43e uitvoering van de CBH Achmea midwintermarathon in Apeldoorn kende zondag een aantal boeiende wedstrijdonderdelen. Met parcoursrecords op alle wedstrijdonderdelen en een record aantal deelnemers van 14.600 was er sprake van een bijzondere succesvol editie van de hardloopklassieker in Apeldoorn. Het hoofdonderdeel de acht van Apeldoorn werd bij de mannen gewonnen door de Marokkaan Yassik Rachik. Hij klopte zijn landgenoot El Mouazizz en Hendrik Pfeiffer.Bij de dames werd de Keniaanse Rotich de winnares voor de Duitse Semle Restle. Mariska Dute verraste met een prachtige derde plaats en een persoonlijk record. De wedstrijden in Apeldoorn werden onder prima omstandigheden gelopen, zon en een temperatuur van circa tien graden.

De acht van Apeldoorn was met ruim 6100 deelnemers het indrukwekkende slotakkoord in Apeldoorn. Zonder Dennis Licht ,afgemeld voor de acht vanwege zijn helaas misluikte limietpoging voor het WK indoor 1500 mtr een dag eerder, en Jip Vastenburg. Vastenburg is herstellende van een teenblessure. Er ontspon zich vooraan vanaf het begin een spannende strijd tussen een tweetal Marokkanen, Rachik en Mouazizz en de sterk acterende Raymaekers. "Dit is voor mij een mooie snelheidstest", aldus Raymaekers. "In Rotterdam ga ik een alles of niets poging doen om mij te kwalificeren voor de Olympische marathon". "Ik voel me goed en moet over enkele maanden in Rotterdam een tijd lopen in de buurt van mijn eigen persoonlijk record (2.10.35)". De kwalificatienorm voor Rio is een tijd van 2.11. In de finale kwam Raymaekers net tekort. Rachik loste in de laatste kilometer zijn landgenoot Mouazizz en de Duitse atleet Pfeiffer. Pfeiffer kon een sterk lopende Raymaekers nog van zich afhouden voor een derde plaats. Rachik finishte met 23.11 een tel boven zijn parcoursrecord van 2015. Bij de dames finishte de Keniaanse Rotich voor de Duitse hardloopster Simret Restle (26.48) Restle was twee jaar geschorst vanwege een positieve dopingcontrole(Epo). Rotich vestigde een nieuw parcoursrecord van 26.23. Mariska Dute verraste met een indrukwekkende derde plaats in 26.49. De vorm is prima en ga mij voorbereiden op een halve marathon en wellicht een marathon later dit jaar. Andrea Deelstra finishte op een prima vierde plaats en liet weten dat ze zich prima voelt en dat haar hielprobleem haar niet meer echt hindert in de  voorbereidingen op de Olympische marathon.

De 25 KM Asselronde werd gewonnen door de Belgische atleet Kjell Dhondt (1.21.34). Een nieuw parcoursrecord in Apeldoorn. De therapeut van oa het Belgische zeilteam wist pas in de laatste kilometer afstand te nemen van zijn Duitse tegenstrever Marcel Bräutigam (1.21.42). De Belg Stefan van den Broek finishte als derde  in 1.22.18 Bij de dames werd er gewonnen door Tsjechische Rachnakova. Zij was met 1.36.53 te sterk voor de Wageningse marathonloopster Mireille Baart (1.38.13) en de Nijmeegse Esmee Möricke (1.38.53). De tijd van Rachnakova was ook al een nieuw parccoursrecord in Apeldoorn. 

De wedstrijden gingen van start met 10 Engelse Mijlen. Daar werd de wedstrijd bij de mannen al in een vroeg stadium opgebroken door de Oekrainse hardloper Starzynski. De Oekraïner was veel te sterk voor zijn tegenstrevers en wist met een nieuw parcoursrecord van 49.10 te finishen. Op een tweede plaats finishte Mohammed Berok (49.47) De Belg Janos Roels (53.48) volgde op een derde plaats. Erik Sanders werd op een vierde plaats de beste Nederlandse atleet. Bij de vrouwen werd de wedstrijd gewonnen door de Icoon van de Midwinter Petra Kaminkova. De Tsjechische won met 58.35 voor de tiende keer een wedstrijdonderdeel in de Midwinter waarvan negen keer de Midwintermarathon. De tijd van Kaminkova was goed voor een parcoursrecord. Op een tweede plaats kwam Ilse Pol (59.22) aan de finishlijn op de Loolaan. Er was een derde plaats voor de sterk acterende Pauline Claessen. De Nijmeegse maakte haar comeback in de nationale wedstrijden met een tijd van 59.46.

Foto's van de 43e Midwinter Marathon in Apeldoorn

Tamara Brockotter

Klik op de link voor de foto's van Dick Lubbers


fotoalbum 
Andre Bruil
Joke Wossink en Maria Griffioen

Foto's en uitslagen van de 3e Winterbosloop in Beek

Wim Rensink, 1e plaats eindklassement 10 kilometer M60
Uitslagen leden AVA'70/Aaltenaren

5 kilometer: Bram Wevers 18,57 min, Wim Brinkman 20,50 min, Geert Wevers 20,51 min, Gerrit Ormel 21,09 min, Angelo Monasso 21,10 min, Niels Bennink 23,05 min, Wiljo Bussink 23,10 min, Mart Slotboom 23,23 min, Gerrit Heersink 23,34 min, Dirk-Jan Robbe 24,28 min, Annelot Posthumus 26,05 min, Dave Posthumus 26,06 min, Chantal Posthumus 28,24 min en Anne Houwer 31,40 minuten

10 kilometer: Mathias Welz 38,06 min, Wim Rensink 44,57 min, Maarten Angenent 45,49 min, Peter Kroesen 46,00 min, Ronnie Boekelder 56,07 min en Sandra Wassink 57,44 minuten

Eindklassement: Gerrit Ormel 1e 5 km M60, Wim Rensink 1e 10 km M60 en Mathias Welz 2e 10 km

Alle uitslagen en eindstanden:

Klik op de links voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

allerlei

1 kilometer

2 kilometer

5 kilometer

10 kilometer
Dave en Annelot Posthumus

Uitslagen van de 43e Midwintermarathon in Apeldoorn

Gerwin Jansen-Eupe, Mirjam Hoefman, Lisa te Molder, Jeannet Schutte en Sabine Ikink....

Uitslagen:

8 kilometer: Ronald Prigge 41:52 min, Gerry Prigge 44.52 min

10 Engelse Mijl: Frank Roos 1:10:11, Andre Bruil 1:16:33, Michiel Maathuis 1:20:22, Peter van den Hooff 1:23:25, Anky Bruil 1:23:28, Tamara Brockotter 1:33:07, Ans Assink 1:33:11

25 kilometer: Lisa te Molder 1:48:14, Stefan Kampshof 1:56:42, Walter Vaags 2:06:51, Gerrit-Jan Jansen 2:08:12, Evelien Hillen 2:09:59, Inez Balke 2:11:02, Ingrid van Zolingen 2:14:13, Henk Lammers 2:14:13, Joke Balke 2:21:04, Maria Griffioen 2:21:04, Leon Knufing 2:26:54, Susnne Jansen 2:26:57, Angelique Vrijdag 2:27:46, Gerdie Duenk 2:30:28, Gerwin Jansen-Eupe 2:32:10, Dirkje Huitink 2:32:27, Sabine Ikink 2:36:33, Mirjam Hoefman 2:36:33, Jeannet Schutte 2:39:02

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie
.....met hun fel begeerde medaille

vrijdag 5 februari 2016

Uitzending gemist: Dafne Schippers in Holland Sport

Dafne Schippers
Vrijdagavond was Dafne Schippers te zien in Holland Sport. Wilfried observeert haar als zij met haar coach Bart Bennema minutieus werkt aan haar snelheid. Coach Bart Bennema traint Schippers sinds haar vijftiende. Wat kunnen we volgens hem de komende tijd van zijn pupil verwachten? ‘Een logisch vervolg zou zijn dat ze herhaalt wat ze gedaan heeft. 

Haar pr op de 100 meter is 10.81. Ze zal niet ineens 10.06 gaan lopen, maar misschien lukt het wel om onder de 10.80 te lopen. Op het WK liep ze de 200 meter in 21.63. Het zou mooi zijn als ze daar de komende tijd nog twee, drie keer onder loopt. Maar vergeet niet dat alles mee moet zitten om tot zo’n prestatie te komen: de vorm, de baan, het weer. Alles moet kloppen. Bekijk hier de uitzending

donderdag 4 februari 2016

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 119

Track & Field Run, zaterdag 12 maart
Dream Team T&F-Run versterkt! 

Laten we het eens over de Track & Field Run hebben. Een klein beetje reclamemaken kan immers geen kwaad. Helaas heeft het T&F-campagneteam geen tientallen miljoenen waarover de Amerikaanse presidentskandidaten beschikken om zieltjes te kopen, dus iedere mogelijkheid voor propaganda grijp ik schaamteloos met beide handen aan. En maak je geen zorgen, ik trek alle superlatieven uit de kast, wat kan mij het schelen.

Als ik een blik werp op mijn FHM-buurmeisje van het jaar kalender, tel ik tot 12 maart nog 36 lege vakjes. Het kroonjuweeltje onder de voorjaarswedstrijden komt steeds dichterbij. Het kan niemand ontgaan zijn dat de organisatie wederom werkt aan een groots en meeslepend hardloopfeest. Al in een vroeg stadium werden de sponsorcontracten, in informele sfeer, getekend. Naast Spar Jos Luiten, Fiat Winkelhorst en LEX Laufexperte Björn Weier, is de veelgeprezen schilder Gerwin Jansen Eupe gestrikt voor het loopgala. De ‘Rembrandt van Rijn van Bredevoort’ staat met zijn sponsoring aan de wieg van een gloednieuw onderdeel: de Jansen Eupe Cross Estafette. Wederom een onderdeel waarmee de Track & Field Run zich onderscheidt van de traditionele wedstrijden. Met vier personen vorm je een team. Ieder teamlid loopt 500 meter en geeft vervolgens het estafettestokje door aan de volgende loper. Het uitdagende crossparcours wordt uitgezet op de accommodatie van Ava’70. Het publiek kan op deze manier het gehele wedstrijdverloop volgen. De eerste drie teams hebben zich inmiddels aangemeld, waaronder de bekende Ava-familie Balke. Door het beulswerk van Ava-bestuurslid Patrick Ikink, heeft de Track & Field Run nóg een geldschieter aan zich kunnen binden. Het betreft Reflex Promotions uit Nijverdal. Het bedrijf van Robbin ter Hedde, stelt de komende jaren medailles beschikbaar voor alle jeugdlopers. Fantastisch nieuws!

Topondernemer Jos Luiten is de grote man achter de jeugdlopen. De 1 en 2 kilometer dragen de naam van zijn supermarkt, Spar. Luiten staat ook met zijn bedrijfsnaam op de startnummers. Hij maakt het mogelijk dat alle voorinschrijvers hun naam op het startnummer krijgen. Maak ook gebruik van zijn voordeelactie. (Vier roombotercroissants voor €1) Op de achterzijde van de wedstrijdflyer vind je de waardebon.

Onbekend maakt onbemind of wat de boer niet kent, dat vreet hij niet. Twee uitspraken die de gemiddelde Achterhoeker niet vreemd zullen voorkomen. Dit geldt voor velen ongetwijfeld ook voor de Fiat Winkelhorst Sprintcross. Een wedstrijd, voor senioren, van slechts 2 kilometer. Kort, snel en spectaculair, zijn de sleutelwoorden van dit onderdeel. Wil je een keer wat nieuws proberen, ga het avontuur aan. Je krijgt er absoluut geen spijt van. De Sprintcross wordt in zijn geheel op het speciaal aangelegde crossparcours gehouden, zodat het publiek niks van dit flitsende ‘circusnummer’ hoeft te missen. Mocht je liever toch een 5 kilometer lopen, geen enkel probleem. Op een pijlsnel parcours ligt een mooie eindtijd in het verschiet. Björn Weier, je weet wel van die prachtige hardloopzaak in Bocholt, stelt net als vorig jaar schoenen beschikbaar voor de snelste dame en heer. De hele wedstrijd wordt aan elkaar gepraat door de leukste spreekstalmeester van Oost-Nederland: Dirk Vreman!

Op 12 maart wordt de Hamelandbaan omgetoverd tot een sportieve kermis. Neem bijvoorbeeld de Track & Field-Expo. Een markt met producten en diensten van bedrijven die de Track & Field Run een warm hart toedragen. Het T&F-team verkoopt pannenkoekenmeel dat aangeboden wordt door de molenaar uit Bredevoort. Daarnaast zijn onder meer Victor’s Fruit en Lex Laufexperte Björn Weier aanwezig met een stand. Wil jij ook een plaats reserveren op de markt? Dit kan! Schiet één van de organisatoren aan en dan wordt het geregeld.

Voorinschrijven kan tot vrijdagavond 11 maart. Inschrijven op de wedstrijddag is ook mogelijk. Wil jij je naam op het startnummer, meld je aan voor 5 maart!

**Noteer (ook) alvast in je agenda: het T&F-sportcafé van 11 maart met topatleet Gert-Jan Wassink. Thema van het sportcafé: de marathon**

Wedstrijdinformatie 

maandag 1 februari 2016

AVA'70 en de Peddelaars organiseren sportevent 2016


AVA`70 en wielervereniging de Peddelaars organiseren in mei 2016 een groot sportweekend in Aalten. De SAP (Stichting Aalten Promotie) “daagde” de beide verenigingen uit om met elkaar in gesprek te gaan en dit verliep zeer voorspoedig. Op zaterdag 21 mei 2016 zal de 16e editie van de Gerard Tebroke Memorialloop plaatsvinden, terwijl een dag later de Peddelaars de Ronde van Aalten organiseren. De SAP zal beide evenementen op verschillende terreinen faciliteren en de verenigingen zullen, waar mogelijk, elkaar ondersteunen en samenwerken. Het centrum van Aalten zal dan ook het hele weekend bol staan van de (top)sport!