 |
| van links naar rechts zittend Arja te Brake, Ingrid van Zolingen en Rianne Fokkers, staand Geert Wevers, Linda Scholten, Gerrit te Lindert, Patrick Weijers en Andre Balke
Als ik op de vroege zaterdagmorgen de gordijnen open doe, word ik verrast door een mooi pak sneeuw. Dat overkomt me vanmorgen en laat er nu net ook een AVA'70 training op het programma staan. Om 9.00 uur vertrekken we met acht atleten voor een mooie duurloop van bijna een uur door het Loohuisbos, waar het prachtig is om te lopen.
|
zaterdag 11 februari 2017
AVA'70 training in de sneeuw
donderdag 9 februari 2017
Column: Erwin’s zin en onzin - deel 165
 |
| Lex Laufexperte Björn Weier Westend 31-39 Bocholt |
Een zichzelf respecterende journalist streeft naar absolute onafhankelijkheid en honderd procent objectiviteit. De feiten boven tafel krijgen is de enige missie. De waarheid en niets anders dan de waarheid staat voorop en daar moet alles voor wijken. Een journalist houdt zich op de vlakte en treedt niet met zijn mening op de voorgrond. Ik ben ook zo’n journalist. Mijn gedachtegoed is van ondergeschikt belang. Eenmalig maak ik een uitzondering. Ik steek vandaag de loftrompet. Dit doe ik niet om mijn eigen belangen te behartigen of omdat ik sinds kort een dubbele agenda heb, nee onzin, zo zit ik helemaal niet in elkaar. Het is gewoon een verdomd fijne sportwinkel, dat is een feit!
“Is dit het paradijs?!” Het is een veelgestelde vraag van klanten die voor het eerst de hardloopshop aan de Westend in Bocholt betreden. Met grote ogen en met een glimlach van oor tot oor, kijken ze rond. “Knijp me even in mijn arm schat, volgens mij droom ik”, zegt een totaal overdonderde man tegen zijn zichtbaar jongere vrouw. “Ik sta te trillen op mijn benen, kan ik ergens zitten?”De hoogwaardige merkkleding, die buitengewoon gunstig is geprijsd, heeft een brute aantrekkingskracht op de bezoekers. Het is een snoepwinkel voor de hardloopfanaat. Als de klanten van de eerste schrik zijn bekomen, staat het vriendelijke en kundige personeel al in opperste staat van paraatheid om de gasten van dienst te zijn. De aanwezigen worden met alle egards ontvangen. Klant is koning is hier nog werkelijk van kracht.
De mogelijkheden zijn onuitputtelijk. Wil je een uitgebreide loopanalyse van opperhoofd Björn Weier of van één van zijn gemotiveerde dienaren, dan ben je hier aan het juiste adres. Ben je slechts op zoek naar een paar functionele loopsokken, kom je bij LEX Laufexperte eveneens aan je trekken. Van een sporthorloge tot een tanktop en van handschoentjes tot hoofdlampjes, in Bocholt vind je het allemaal. Kopje koffie erbij? Tot u dienst! Niks is te gek in deze hardloopspeciaalzaak.
In het tijdperk van de webshops, biedt LEX Laufexperte Björn Weier het juiste tegenwicht. Iedere hardloper binnen deze regio, die zijn sport een beetje serieus neemt, raad ik met klem aan om een keer een kijkje te nemen in dit sportwalhala. Het is in één woord: genießen!
Triathlonclinics in voorbereiding tot GUV-triathlon Aalten
 |
| Denise van der Donk en Gerben Duenk |
De inschrijving voor de triatlon Aalten is al een paar
weken geopend. Denise van der Donk en Gerben Duenk gaan clinics
organiseren om je goed voor te bereiden op de 1/8e of 1/4e triatlon in Aalten.
Tijdens clinic 1 komt het principe van trainen aan bod. Wat is
training en hoe train je op de juiste manier? Deelnemers ontvangen uitleg over
het trainingsschema en tijdens de loopclinic zal loopscholing centraal staan
(baan AVA).
Clinic 2 geeft de gelegenheid om vragen te stellen over
materialen, kleding en schoeisel voor deze tak van sport, nadat de deelnemers
gefietst hebben (parcours triathlon).
Tijdens clinic 3 staat het belang van koppeltraining en
sportvoeding centraal en zullen de deelnemers dus zowel fietsen als hardlopen.
De 4e clinic zal voornamelijk plaatsvinden bij de
Slingeplas waar het open water zwemmen uitgevoerd zal worden. Waar moet je op
letten tijdens het open water zwemmen? Vanzelfsprekend komt de zwemtechniek en
juiste ademhaling hierbij ook ter sprake. Er is plek voor max. 15 deelnemers.
Bij clinic 5 staat functionele krachttraining centraal. Dit zal
verzorgd worden door Herbert Rougoor van Survivalmaterialen en Sport-Balance.
Functionele krachttraining voor triatleten en duursporters mag niet ontbreken
in een juiste voorbereiding. Deze clinic vindt plaats bij Sport-Balance in
Breedenbroek op dinsdagavond 30 mei van 19.00 - 20.00 uur.
De kosten voor deze clinic bedragen: € 57,50 en is inclusief:
* Professionele begeleiding en training gedurende 8-9 weken
voorafgaand aan de wedstrijd.
* Trainingsschema van de 3 verschillende disciplines, zowel voor
de 1/4e als 1/8e triatlon.
* Een kop koffie / thee na afloop van de trainingen.
* Voedingsadvies, inclusief persoonlijk weegmoment en meting
lichaamssamenstelling.
Deelnemers moeten naast een racefiets of mountainbike zelf voor
zwem / loop- en of fietskleding zorgen. Ook is het dragen van een helm tijdens
de fietstraining verplicht en is het aan te raden wat eten en te drinken mee te
nemen voor evt. tussendoor.
Praktische informatie
Verzamel- en vertreklocatie: AVA’70 clubgebouw,
Bredevoortsestraatweg 110A te Aalten. De trainingen vinden plaats op: 30 april,
14 mei, 28 mei 11 juni van 9.15 - 12.00 uur en 30 mei van 19.00 -20.00 uur. Aanmelden via:
ikkanhetaan@gmail.com of 06-13035818.
Wij willen leden van de deelnemende verenigingen de gelegenheid
geven zich t/m zondag 19 februari aan te melden voor deze clinics voor
het bedrag van €50,-. Het maximum aantal is 15 atleten.
De aanmelding is pas definitief op het moment dat bovenstaand
bedrag is voldaan op bankrek.nummer: NL02RABO0188210865 t.n.v. D.J.F.
van der Donk o.v.v. “Triathlonclinic Aalten.”
woensdag 8 februari 2017
Internationale erkenning voor SallandTrail Nijverdal
 |
| AVA'70 deelnemers aan de Salland Trail in 2014 |
NIJVERDAL - „Mijn dag kan niet
meer kapot." Zo reageerde de Nijverdaller Bertus van Elburg op het feit
dat de SallandTrail opnieuw een internationale erkenning in de wacht heeft
gesleept. De langste afstand (75 kilometer) van dit hardloopevenement werd door
de International Trail Running Association (ITRA) beloond met drie punten. Niet lang daarna
werd die kwalificatie overgenomen door de Ultra-Trail de Mont-Blanc (UTMB). Van Elburg vertelt dat deze
kwalificaties vooral samenhangen met de afstand, de te overbruggen
hoogteverschillen in het parcours en het feit dat onderweg het aantal
verzorgingsposten beperkt is. „Het moet natuurlijk niet te luxe worden",
zegt hij.
Van Elburg leidt de commissie
van de Nijverdalse atletiek- en survivalvereniging Atletics, die al ettelijke
jaren voor de organisatie van de SallandTrail tekent. De lopers kunnen kiezen
uit drie afstanden (25, 50 en 75 kilometer), die rond en over de Sallandse
Heuvelrug worden uitgezet. De volgende staat voor 11 maart op de kalender. Hieraan
nemen zo'n 1.200 lopers deel. De 25 (700) en 50 (300) kilometer waren na enkele
dagen al helemaal volgeboekt, voor de 75 (160) kilometer zijn nog enkele
tientallen plekken beschikbaar. (bron)
 |
| Bertus van Elburg |
maandag 6 februari 2017
AVA'70 kleding goed terecht gekomen in Gambia - deel 2
 |
| Big thanks to AVA vanuit Gambia |
Nieuwe AVA`70-talenten gespot in Gambia
“Van
ruilen, komt huilen,” volgens een oud Nederlands spreekwoord, maar dit gezegde
gaat niet altijd op….
Eind
2016 kregen alle Senioren van AVA`70 gratis een nieuw wedstrijdshirt aangeboden
met de opdruk van de nieuwe hoofdsponsor, OWM. De bedoeling was dat de oude
shirt niet meer zouden worden gedragen en als ruilmiddel werden ingeleverd. Als
dank voor deze ruil, kreeg men een goodiebag. Omdat de meeste oude shirts nog
in uitstekende staat verkeerden, ging het bestuur op zoek naar een goede
bestemming. Deze werd al snel gevonden. AVA`70-lid Gerdie Duenk, is werkzaam bij het SKB in Winterswijk en het
ziekenhuis onderhoud goede banden met Gambia. Er wordt met enige regelmaat een
(werk)bezoek gebracht aan Brikama, gelegen in het midden van dit Afrikaanse
land. De organisatie SKB4Gambia zou erg graag de beschikking krijgen over een
partij shirts. Hier hoefde niet lang over nagedacht te worden en besloten werd
om meer dan 100 shirts toe te wijzen. Nu de
rust wat is weergekeerd in Gambia, na de presidentswisseling, is een delegatie
van SKB4Gambia eind januari vertrokken met een aantal medische spullen en.. de
shirts van AVA`70.
Eén
van deelnemers aan de reis is Carla Klein Breteler en zij doet verslag:
“Op 5
februari was het de bedoeling om de shirts in Brikama over te dragen aan
eigenlijk de helft van de mannen in het dorp. Bij een broer van een Gambiaanse
kennis werden de shirts op de bank uitgestald en ondertussen werden buren en
vrienden op straat aangesproken of gebeld. Ook de dames riepen naar hun
buurvrouwen en in een mum van tijd was het een drukte van jewelste. Iedereen
was in de stapel shirts op zoek naar de juiste maat voor zichzelf of de
kinderen en als ik even niet keek, werden er onder de rok shirtjes
weggemoffeld. Een hemd onder een shirt is dan ook een optie. Inmiddels
waren zo ongeveer de benodigde mensen voor het aantal shirts aanwezig en werden
er volop selfies en groepsfoto`s geschoten. Ik heb uitgelegd dat de shirts via
een atletiek- en lopersclub uit Aalten in Nederland kwamen. Het
karton met AVA THANKS is ook zeer welgemeend!!”
Het bovenstaande bericht van Carla Klein Breteler en de gestuurde foto`s geven duidelijk aan, dat de “geruilde” AVA`70- shirts een prachtige bestemming hebben gekregen in Gambia. Een klein gebaar, een warm gevoel…..(FR)
zondag 5 februari 2017
Verslag van de 3e Winterbosloop in Beek
 |
| Pascal Schepers |
Glansrijk
verlopen Beekse bosloopcompetitie met veel deelnemers
Door Benno Stevering
BEEK – Pascal Schepers uit Doetinchem was zondagochtend de
allerbeste op de tien kilometer. Halverwege kwam hij als eerste door in 17.55
minuten. Met een eindtijd van 36.18 minuten liet hij in de sloteditie de rest
van het lopersveld de hakken zien en trok tevens de eindzege naar zich toe op
een nagenoeg windvrij parcours. De 27-jarige Pascal Schepers traint bij Atletico’73 met
schema’s van Wilma Bod. ‘’In de eerste editie was ik nog derde. Nu had ik hier geen
tegenstand. Dit zijn ideale prikkels voor de snelheid die ik ook nodig heb in mijn
Trialruns die steeds populairder zijn. Favoriet zijn hierbij afstanden van een
marathon tot zeventig kilometer, zowel berg- als ultralopen. Feitelijk ben ik
nog jong voor de ultra lopen, de trials. De prikkels zullen meer worden. Meestal
eindig ik hierbij net buiten de top tien. Concurrentie is er voornamelijk vanuit
west Nederland. Mijn doelstelling is om me voor het WK Trial te plaatsen. Dit jaar wacht me nog de Trial in Spa waar ik
vorig jaar vierde werd en de 100 kilometer Trial in de Ardennen. De voorbereiding en ook de progressie in deze
sport is erg positief. Voor mij moet de uitdaging in het parcours in de hoogte
zitten. Elten is daarbij een prima stek om te trainen met duizend meter hoogte!
In mijn sporttesten ga ik tot het maximum. Ook voor Trialruns lopen heb je
snelheid nodig. Hier werk ik nog aan, omdat die nu fors lager ligt dan ik voor
ogen heb. Ik doe zelf geen survival. Wel
was ik onlangs nog voorloper bij de A-jeugd voor een survivalrun in
Gendringen.Twee jaar terug ben ik afgestudeerd in de commerciële economie
richting sportmarketing. Momenteel werk ik in Doetinchem bij Life mobility. Het
trainen voor de Trials is nu veel beter te combineren.’’ Martin Hageman uit Didam werd tweede in 38.54
minuten. Hij werd tevens derde in het eindklassement achter Schepers en
Huizinga. Op enige afstand finishte master Wim van Hilst uit Steenderen als
snelste veteraan. ‘’Ik train nu op mijn ATB in het bos. Voor mijn stabiliteit
doe ik veel aan krachttraining bij Mark Pessink in Wehl. Door de juiste
variatie toe te blijven passen weet ik als veteraan nog continue te blijven
presteren. Ik heb alle onderdelen bij de triatlon goed in balans. In maart ga
ik weer de weg op met de fiets.’’ Volop in de opbouw ligt de focus van Wim met
de juiste balans op de triatlon van Nieuwkoop op 21 mei. Marian van Hilst
noteerde 46.27 minuten en won de strijd bij de vrouwen. Haar accent ligt verder
in het triatlonseizoen. Haar beste discipline is het hardlopen en dat liet ze
zondag duidelijk zien. Snelste zestig plusser werd Paul Visser uit Duiven voor
Gerard Bodde uit ’s-Heerenberg. Didammer Elshof werd derde. De tien kilometer
kreeg in totaal 54 deelnemers aan de start.
Maar liefst 115 deelnemers gingen van start op de vijf
kilometer. Veteraan Frank Reintjes uit Oud-Zevenaar testte zich op snelheid met
een pittige start en ging er als een speer vandoor op de vijf kilometer. Na 800
meter werd hij door clubgenoot Edwin Wissema uit Didam achterhaald. In de
tweede ronde gaf Wissema gas erbij en nam afstand. Uiteindelijk won Edwin Wissema
net als vorige week zonder verzuring met een tijd van 16.56 minuten. Met tevens
de eindzege op zak was dit voor hem een mooie generale voor het NK in Schoorl. ‘’Het
ging in de tweede ronde veel sneller dan in de eerste ronde. Frank ging
inderdaad snel van start. Hij had deze test nodig voor het NK masters. Ik dacht
laat maar gaan, sluit ik later wel weer aan. Bultopwaarts ging me goed af en in
de tweede ronde trok ik goed door.’’ Blij
was ook Kersten van Embden uit Elten die zegevierde bij de vrouwen met een tijd
van 20.10 minuten voor Linde Klein Nibbelink uit Bredevoort die over de meet
kwam in 21.02 minuten. In de opbouw van het seizoen waarbij diverse lopen in
Duitsland en baanwerk over 1500 meter centraal staan is de wedstrijd een
uitstekende krachtmeting voor Van Embden. Er zijn veel wedstrijden waarop
atleten zich kunnen testen. Van Embden gaf
aan dat ze het leuk vond om hier het klassement een keer op naam te brengen.Ze
had vooraf als doelstelling alle drie de lopen in Beek ontspannen mee te lopen
als training. Alle weersomstandigheden kwamen de lopers tegen. Binnenkort loopt
van Embden mee in Kleef en dan staat al snel weer een groot aantal
baanwedstrijden op het programma over 1500 meter. Ook heeft ze haar focus op de
politiekampioenschappen gezet. Veteraan Frank Reintjes finishte in een tijd van
17.32 minuten. Opmerkelijk liep Jordy Kloet uit Doetinchem. Hij kwam over de
meet als tweede in 17.23 minuten nog voor Frank Reintjes uit Oud-Zevenaar. Reintjes
werd wel rapste veteraan in het eindklassement. Kloet liet hiermee zien dat hij
zijn blessure overwonnen had. Bjorn Demkes van AVA’70 uit Lievelde was content
met zijn klassering in Beek. Veteraan Fred Keurntjes uit Zevenaar was blij dat
hij geen blessures opliep voor zijn deelname in Schoorl. Hij noteerde 18.07
minuten als beste vijftig plusser en finishte voor Ruben Garretsen van Argo die
de oudejaarscross in Vorden op naam schreef. Beste zestiger werd John van
Ampting uit Zeddam. Willy Gunsing uit Zevenaar pakte de tweede plek net voor
Andre Jorissen uit Doetinchem.
Tom van
Zeven van Argo noteerde 3.41 minuten en won de strijd op de 1 kilometer voor
Cas Terbraak die 3.46 minuten noteerde. Jay Scheffer van Argo werd derde in
3.54 minuten, 1 tel voor het eerste meisje, Mare Versluis. Terwijl de 1
kilometer 44 deelnemers trok, kwamen er 20 bij de twee kilometer aan de start.
Thomas Gonggrijp van Atletico’73 rekende af met clubgenoot Luuk Reijers.
Gonggrijp wist een tijd van 7.25 minuten te noteren, terwijl Reijers genoegen
nam met 7.43 minuten. Cas Hartskeerl van Atletico’73 liep constant en kwam in
8.05 minuten over de eindstreep. Lisa Dekker van Argo was het snelste meisje
met 8.23 minuten. Stichting Omloop Beek kon terugkijken op een goed bezette
afsluitende editie. Voorzitter Jan Leuverink reikte de prijzen uit. In de derde
aflevering werden er geen parcoursrecords aangescherpt. Fleurrijk waren de
balonnen bij de prijsuitreiking bij uitspanning ’t Peeske buiten bij de vijver.
Lovend waren de deelnemers over de organisatie. De bosloopcompetitie was
mogelijk geworden dankzij de EHBO, natuurmonumenten, de vele vrijwilligers en
sponsoren en enkele jeugdigen van het Liemers College die in Beek hun
maatschappelijke stage lieten aftekenen.
 |
| Edwin Wissema |
Foto's van de 27e Survival in Gendringen - deel 1
 |
| De start op de atletiekbaan van Atletico Klik op de link voor de foto's van Gerald Zandbergen fotoalbum  |
Tweede plaats Patrick Ikink op NK in Apeldoorn
 |
| Patrick Ikink viert zijn 2e plaats met enkele trouwe supporters (Erwin Wamelink en Bart Wesselink)
Op het Nederlands Kampioenschap Indoor voor Masters in het Omnisport in Apeldoorn heeft AVA'70 lid Patrick Ikink op zondagmiddag een prachtige 2e plaats bij de Mannen 45 behaald. Op de 200 meter sprint kwam hij tot een tijd van 26,27 seconden. Van harte gefeliciteerd Patrick met deze prestatie!
Klik op de link voor de uitslagen
|
Uitslagen van de 44e Midwinter Marathon in Apeldoorn
 |
| Gerwin Jansen-Eupe en Mirjam Hoefman staan klaar voor de start (2:30:21 over de 25 km) Mourad El Bannouri winnaar Acht van Apeldoorn
Onder ideale
weersomstandigheden is vandaag de 44e editie van de Centraal Beheer Midwinter
Marathon gehouden. De Acht van Apeldoorn werd gewonnen door Mourad el Bannouri
(Marokko) in een tijd van 22:59, tweede werd Emmanuel Lejeune uit België op zes
seconden na de winnaar en derde Yannick Michiels uit België met 23:15. Bij de
vrouwen won Tabitha Wambui Gichia in een tijd van 25:47, de tweede plek was er
voor Sarah Lahti met 26:14 op de teller en derde Jacelyn Gruppen met 27:15. Op de Asselronde ging Dominik
Fabionowski uit Duitsland als eerste over de streep (1:19:37), tweede werd
thorben Dietz uit Duitsland (1:20:19) en derde Justin Mahieu (België) met
1:20:56. Bij de dames ging de eerste plek naar de Belgische Manuela Soccol.
(1:33:26), de Wageningse Mireille Baart werd tweede met 1:36:28 en derde Radka
Churanova uit Tsjechië met 1:37:45.
Een recordaantal van 14.635
deelnemers had zich ingeschreven voor het oudste nog bestaande
hardloopevenement van Nederland. Voorzitter Frans Mulderij: “Waar we vandaag
absoluut niet over konden klagen was het weer, dat was werkelijk ideaal. Er
zijn diverse parcoursrecords gesneuveld en dat maakt het helemaal tot een
ongekend bijzondere dag. Onze penningmeester heeft de komende dagen dus iets te
doen. Bijzonder was ook het afscheid van topper Dennis Licht, mooi dat hij ons
evenement had uitgekozen om nog een keer echt te schitteren. En dan hadden we
ook nog Petra Kaminkova, onze topper uit Tsjechië. Ook nu won zij weer, dit
keer op de Mini Marathon 10EM. Deze vrouw is niet te stoppen!”
“Het mooie weer heeft zeker
bijgedragen aan het massaal opgekomen publiek, vooral bij de Acht van Apeldoorn
was er geen doorkomen aan”, zo vervolgt Mulderij. “Rijen dik, vanaf de start
tot De Naald stond het publiek rijen dik. Het was echt heel gezellig druk op de
Loolaan. Alle drukte in de maanden voorafgaand aan het evenement heeft zich
helemaal uitbetaald met de enorme opkomst van lopers en toeschouwers.” En dan de vrijwilligers.
Mulderij: “Ook vandaag hebben onze vrijwilligers de lopers een warm onthaal
gegeven”, zo onderstreept Mulderij. “We hebben een ongelooflijk trouwe club
mensen (zo’n 450 op deze dag) die ervoor gezorgd hebben voor waar we nu staan.
We zijn een van de grootste hardloopevenementen van het land maar belangrijker
is dat lopers de inzet van deze vrijwilligers enorm waarderen. Daarom zeg ik
ook nu weer: hulde aan onze vrijwilligers!”
Klik op de link voor de uitslagen
uitslagen (Uitslagen voor de Aaltense atleten vul bij geavanceerd zoeken woonplaats en Aalten in)
|
Uitslagen van de 3e Winterbosloop in Beek
 |
| van links naar rechts Martin Hengevelt, Wim van Hilst en Maarten van Mierlo op het podium van de 10 kilometer M50 Uitslagen AVA'70 leden/Aaltenaren 3e Winterbosloop: 5 kilometer: Björn Demkes 17.50 min, Bjorn Rössel 19.11 min, Frank Roos 19.54 min, Linde Klein Nibbelink 21.02 min, Andre Bruil 22.01 min, Albert Stokkink 23.50 min, Johnny Piek 24.48 min 10 kilometer: Roy Mengerink 41.50 min, Maarten Angenent 45.29 min Klik op de link voor alle uitslagen 5 kilometer |
 |
| Roy Mengerink staat te pronken met de prijs van Björn Demkes |
zaterdag 4 februari 2017
Vierde plaats Patrick Ikink op NK in Apeldoorn
 |
| Patrick Ikink |
Bekijk hier de uitslag en hier de beelden van de 60 meter van Patrick
Bij de vrouwen 40 liep Nathalie Demkes vrijdagavond op de 400 meter naar een prachtige 3e plaats in een tijd van 1:08:68. Bekijk hier haar uitslag.
site organisatie
vrijdag 3 februari 2017
Sjokkelehart, de lijfkreet van een mooi trainingsbeest! (25)
 |
| Cindy Brusse |
Soms ontstaat er spontaan een
interview. Je zou kunnen zeggen dat dit een noviteit is in onze
portrettenserie! Eind vorig jaar vroeg Cindy Brussé ons of ze een keertje op de
zondagmorgen met ons mee mocht rennen. Haar schema schreef een duurloop van 2 uur
voor, en dat is in je eentje best wel een hele opgave. Dit vonden wij
natuurlijk wel interessant! Mijn eerste vraag aan haar op de vroege
zondagmorgen was dan ook of ik over haar een stuksken mocht schrijven. Vond ze
leuk! De ingewijden in de “hardloop-scene”
kennen Cindy natuurlijk wel. Ze is een kanjer op triatlongebied en rijgt als
hardloper de ene naar de andere podiumprijs in de wacht. Haar roots liggen in
Zuid-Holland, maar door haar werk als
arts op de spoedeisende hulp in het SKB is ze in Aalten verzeild geraakt.
Eigenlijk was ze een jaar of 5 geleden gestopt met de triatlonsport want voor
haar gevoel was de rek er wel een beetje uit. Je zou het natuurlijk niet
zeggen, maar ze is ook geen 40 meer… Totdat ze in aanraking kwam met het
tritracksysteem, de trainingsschema’s van triatlonheld Eric van der Linden!
Door het volgen van deze schema’s boekt ze weer mooie progressie en gaat ze weer
als vanouds proberen waar haar grens ligt. Ze zit in het Trifateam, en met dit
team doet ze mee met diverse topwedstrijden in den lande. Om te kunnen aanhaken
in dit team moet ze veel trainen: zwemmen, fietsen en hardlopen.
Aan het trainen beleeft ze
veel plezier. Vriend Dennis is zelf ook sportief en steunt Cindy volledig in
haar programma en haar strijd tegen de klok. Dennis werkt in Zoetermeer en
blijft een nacht in de week over in het westen. Op die avond vindt ze het heerlijk
om een avondje te niksen en te netflixxen. De serie Dexter is haar favoriet. Ik
ken de serie niet, maar het moet ontzettend sexy zijn als Dexter in zijn
strakke pakkie een of andere foute vent om zeep helpt! De drang om te presteren is haar
met de paplepel ingegoten. Met name moeder Brussé vond het erg belangrijk dat
Cindy van kinds af aan zou gaan sporten. Van haar 8e tot haar 17e
stonden de weekenden in het teken van wedstrijdzwemmen en turnen. Op haar 23e
is ze gaan waterpoloën en kwam in aanraking met de survival- en triatlonsport.
Haar sportfanatieke moeder heeft dus een sterke invloed gehad op haar leven. Op
jonge leeftijd zijn haar ouders gescheiden en heeft haar moeder haar ongeveer
in haar uppie opgevoed en grootgebracht. Ze heeft wel eens gedacht dat haar
moeder juist daarom extra haar best heeft gedaan om haar “goed weg te zetten”.
Tijdens het rennen merk ik dat
er tussen Cindy en Gerdy iets “soulmates-achtigs” ontstaat. Ten tijde van dit
interview heeft Gerdy net afscheid moeten nemen van haar moeder. De ouders van
beide meiden zijn er niet meer en dit brengt zaken met zich mee waar je zo een-twee-drie
niet aan denkt als je nog gezegend bent met een vader en/of moeder. Het
leegruimen van de ouderlijke woning bijvoorbeeld: alsof je een boek met
herinneringen open doet. Wat doe je met je oude schoolschriften, oude
plakboeken, een zomerjurkje uit de jaren ’80? Afscheid nemen van ouders is
afscheid nemen van een stukje jeugd. In ieder geval een garantie voor een lach
en een traan! Cindy heeft naast al dat
sporten nog meerdere hobby’s. Ik kan me vaak verbazen over de interesses van
onze medemens. Bij Cindy zou ik een hobby als een snelle cabrio of gezond koken
verwachten, of concerten bezoeken van bands als Rage Against The Machine of
Nick Cave and the Bad Seeds. Maar nee, niets van dit al: ze fokt graag Franse
hangoor konijnen en naait graag haar eigen badpakken! Ze heeft ook een Maine
Coon kat, een kattensoort met een hoog knuffelgehalte. Ik vraag me natuurlijk
af waar deze hang naar knuffelbeesten vandaan komt? Als ik me hardop afvraag of
de huiselijke topsportsfeer allicht het knuffelen wat in de weg zat, antwoord
Cindy bevestigend. Dus mensen, geef Cindy eens een dikke knuffel, ook als ze in
een sporadisch geval een keertje niet op het podium staat! Vindt ze fijn! Ze
voegt er overigens terloops aan toe dat ze bij een onverwacht overleden poes
wel obductie uitgevoerd heeft. Knuffelen prima, maar ze blijft natuurlijk wel
arts hè. We moesten er hard om lachen tijdens de vroege ochtend! Het maken van
badpakken vinden we overigens ook heel knap. Ik zou heel erg bang zijn dat het
kruis me tussen de knieën zou hangen als ik het zwembad uit zou komen. De
badstof kent echter geen geheimen voor Cindy’s naald en draad. Ik voel een
modeshowtje in de lucht hangen!
Wat muziek betreft zat ik ook
helemaal fout. Tijdens het rennen luistert ze graag “dance 538”. Als Gerdy
vraagt naar haar favoriete bands komt ze met Bon Jovi en Golden Earring op de
proppen. Ik vermoed dat de looks van Jon Bon Jovi enigszins meespelen bij deze
keuze. Het kan het zingen niet zijn, want dat kan die man niet…toch? Doet me
wel denken aan een muzikale anekdote, waaraan ik de titel van dit stuksken
ontleend heb. Ik mocht een keertje meespelen met de band De Dahlia’s, omdat ’s Aaltens
beste gitarist (je weet wel Geert H, van ’t AVA-feest…) verhinderd was. In deze
band speelde ook muziek- en hardloopvriend Hans, “Hoffie” voor de intimi. Omdat
er thuis natuurlijk geoefend moest worden, werd ook bij Hoffie thuis de te
spelen nummers dikwijls gedraaid, waaronder “you gave love a bad name”
van Bon Jovi. Mensen van onze generatie weten natuurlijk dat dit lied begint
met “Shot through the hart…”. Dirk, de zoon van Hoffie – toen een jaar of 6 –
zong altijd uit volle borst mee met dit nummer: Sjokkelehart…! Ik vind het een
mooie strijdkreet voor onze Cindy; ik heb me voorgenomen, telkens als ik haar
tegenkom, om me de lippen op een bonjovi-achtige manier te tuiten en haar
uitbundig met “Sjokkelehart” te begroeten! Als we ongeveer 19 kilometer
op de teller hebben staan, zijn we op ’t Kobus en gaat Gerdy huiswaarts. Ik
vind het ook wel mooi geweest, maar Cindy moet en zal de 2 uur volmaken. Staat
immers op het schema van Eric. Heel voorzichtig vraag ik of een ietsiepietsie
aan autistische trekjes handig is voor een triatleet. Dit beaamt Cindy
volmondig. Als ze traint conform een schema, dan zal ze dat doen ook! Als we bij mijn huis zijn,
slaakt Cindy een vreugdekreet. Sjokkelehart! De 2 uur zijn volbracht! Ik doe
mijn petje af voor zo een trainingsethiek. Wat een bijzondere sportvrouw. Ze
stelt zichzelf ambitieuze doelen en gaat er dan gewoon voor. Weer of geen weer,
slecht te pas of niet…ze trekt de schoenen gewoon aan. Erg motiverend om met
zo’n topsporter te mogen rennen! Cindy, hartelijk dank voor het mooie gesprek
en we zien elkaar! Shit, knuffel vergeten, bedenk
ik me nu…
donderdag 2 februari 2017
Column: Erwin’s zin en onzin - deel 164
Donderdag 26 januari: De training van de A-groep zit erop. Er hangt een vreemd sfeertje. De training, een op voorhand doodgewone duurloop, heeft behoorlijk wat losgemaakt bij de atleten. De één loopt met een glimlach van oor tot oor de kleedkamer in, de ander strompelt gedesoriënteerd en uitgeput naar binnen en een enkeling is ronduit geïrriteerd. Het niveauverschil binnen de groep is zelden zo pijnlijk blootgelegd als tijdens deze doodgewone duurloop. Was dit een incident, of is het misschien tijd voor een A-plus groep?
Bij een vereniging met ruim 600 leden is het onmogelijk om iedereen tevreden te houden, zeker bij een individuele sport waarbij het onderlinge niveauverschil enorm is. De trainers hebben de taak om alle atleten met een voldaan gevoel naar huis te sturen, hoe moeilijk dat ook is. Kun je van een ‘snelle’ loper altijd verwachten dat die zich aanpast aan een ander? Of moeten alle atleten, in het bijzonder die uit de wedstrijdgroep, de ruimte krijgen om zich volledig te ontplooien? Staan gezelligheid en het groepsgevoel voorop, of wegen de belangen van het individu zwaarder? Het wil overigens niet zeggen dat deze factoren niet goed samen kunnen gaan, integendeel zelfs. Echter, als de één 36 minuten loopt over 10 kilometer en de ander 48 minuten, wordt het wel een lastig verhaal.
Ik beperk mij vandaag even tot de A-groep (wedstrijdgroep). Ik houd de baantrainingen buiten beschouwing, want daar kan iedereen op zijn/haar niveau trainen en hoef je geen, of nauwelijks, rekening te houden met een ander. Vandaag richt ik mij even op de duurlopen. Van een wedstrijdatleet mag je een behoorlijk niveau verwachten. Een duurlooptempo van 5.15 minuten per kilometer moet iedereen, met twee vingers in de neus, vijftien kilometer kunnen volhouden. Is het een probleem als je dit tempo niet aankunt? Nee dat lijkt mij geen probleem, er is bij Ava’70 voor alle leden een groep waar hij of zij op een goed en haalbaar tempo kan lopen. Trainers hebben hierin de belangrijkste rol. Zij kunnen atleten erop wijzen dat het verstandiger is om een stapje terug of vooruit te doen. Atleten hebben vervolgens zelf de verantwoordelijkheid om het advies op te volgen. Of er bij Ava’70 iets moet veranderen is slechts een vraag, maar het kan geen kwaad om er eens kritisch naar te kijken. Het lijkt mij immers niet de bedoeling dat er atleten zijn (ik ken ze) die voor zichzelf trainen omdat ze het idee hebben dat ze bij de club wel erg onder hun eigen niveau trainen. Ieder lid moet kunnen trainen bij de vereniging, snel of iets minder snel, daar zullen we het allemaal over eens zijn.
dinsdag 31 januari 2017
Route 33: Oeding(D)-Kotten
In de afgelopen jaren heb ik veel route's door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.
Vandaag de 33e route uit deze serie: Deze tocht vanuit de
Duitse grensplaats Oeding, net ten zuidoosten van Winterswijk, loopt voor de
ene helft over Duits grondgebied en voor de andere helft over Nederlandse
bodem. In Oeding starten we vanaf het Toeristisch Overstap Punt (TOP) bij de burcht.
De gewelven van de burcht en de toren, die dateert uit de tweede helft van de
15e eeuw, zijn bewaard gebleven. De burcht is nu in gebruik als hotel. Hoewel
de landelijke omgeving hier aan weerszijden van de grens erg groen is, zijn er
toch ook veel en soms grote verschillen te zien. De huizen en de boerderijen
zijn anders. De inrichting van het boerenland is anders. De paden zijn anders.
De recreatieve voorzieningen zijn links en rechts verschillend. Ook al zijn de
grenzen fysiek nauwelijks meer aanwezig, wie er oog voor heeft ziet twee
verschillende culturen. Maar bovenal heerst er in dit grensgebied ook een
weldadige rust.
Route 33: Een route door Oeding(D) en Kotten, ten oosten van Winterswijk
Afstand: 14,8 kilometer
Start: TOP Burg Oeding(D), Burgplatz 1 - 46354 Oeding(D)
Bewegwijzerd: Nee
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
GPX bestand van de route
Laatst aangepast: 31 januari 2017
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproute's in de omgeving van Aalten
Afstand: 14,8 kilometer
Start: TOP Burg Oeding(D), Burgplatz 1 - 46354 Oeding(D)
Bewegwijzerd: Nee
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
GPX bestand van de route
Laatst aangepast: 31 januari 2017
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproute's in de omgeving van Aalten
01.Vanaf de parkeerplaats bij de TOP Burg Oeding RA
02.Direct weer RA in de
richting van het Burghotel en RD bij de toegang naar de burcht
*De
naam Oeding wordt voor het eerst in geschriften vermeld op 18 april 1353. Het
betrof een oorkonde met betrekking tot de verkoop van een groot aantal
eigendommen van Johann Bermentfelde. Deze heer verkocht zijn belangrijkste
hoeve in Oeding (gelegen binnen het kerkbereik van Südlohn) aan bisschop Ludwig
II van Münster. Deze hoeve bestond onder meer uit een molen, een burcht,
meerdere bijgebouwen en een vijver. De jaren verstreken en de oorspronkelijke
hoeve veranderde in de loop der tijd tot de statige ‘burcht Oeding’. Deze
u-vormige burcht was omgeven door water en vormde meerdere eeuwen het centrum
van de plaats Oeding. In de directe nabijheid van de burcht vestigden zich
onder andere ambachtslieden en landbouwers. De burcht beleefde grote
bloeitijden toen zij eigendom was van de heren Oeding samen met de families van
Gemen, van Viermond, van Keppel en van Mulert. In 1839 raakte de burcht echter
in verval, waarna deze in 1859 werd opgenomen in het bezit van de familie Pass.
De familie Pass blies de burcht nieuw leven in door deze in 1979 een grondige
renovatie te laten ondergaan. Met succesvol het integreren van de oude kerker
en de toren, werd de burcht omgebouwd tot een waar hotel, zonder het bijzondere
karakter van de burcht uit het oog te verliezen. Juist de middeleeuwse
kenmerken en eigenschappen van de burcht werden bewaard en benadrukt om zo een
gastvrije en sfeervolle ambiance te creëren. Tot op de dag van vandaag behoort
de burchttoren nog altijd tot een van de karakteristieke elementen van Oeding.
03.Op de splitsing
voor een koepel, links om de koepel heen
04.RD in de richting van een
drukke verkeersweg
05.Bij de stoplichten oversteken, even links en direct weer RA,
Schultenallee
06.Steeds RD, zijwegen negeren
07.Waar de weg met een bocht naar
links draait, ga je RD, een bospad in
08.Op een kruising bij een picknickbank RD, je gaat tussen twee wit-rode paaltjes door. Het pad wordt smaller, aan je
rechterhand een akker
09.Je passeert een wit huis aan je rechterhand, even verder loopt
het pad tussen de velden door. Het pad wordt smaller
10.Op een kruising met een asfaltweg RD, Hessinghook, een asfaltweggetje
verderop omzoomd door hoge bomen
*De
buurtschap Hessinghook dankt zijn naam aan het Landgoed Schulze Hessing. Dit
Landgoed werd voor het eerst vermeld in het jaar 1221 en is één van de oudste
landgoederen in Oeding. Het scholtengoed, dat ooit het meest invloedrijke goed
was, na de Burcht Oeding, werd in navolging van aderlijke verdedigingswerken
tegen plunderingen (onder meer in in de periode 1568-1648) ter bescherming met
een brede gracht omgeven. Hier bevindt zich, naast de oude boerderij en het
poortgebouw, ook een stenen spieker, waarvan de fundering nog stamt uit de late
middeleeuwen. Deze oorspronkelijk vlucht- en verdedigingsspieker is één van de
belangrijkste en vroegste voorbeelden hiervan in Münsterland. De Hessinghook
was in de loop der eeuwen meermalen onderwerp van overleg om de grens opnieuw te
trekken, de laatste keer na de Tweede Wereldoorlog. Hier bevond zich een
tijdlang, over circa 1 kilometer lengte tot aan de grens, een 'Niemnasland'. In
1949 werd overwogen delen van het Südlohner Veen, van Hessinghook, van de
plaats Oeding en een gedeelte langs de Borkense Baan, bij Nederland te voegen.
Ook in de grensonderhandelingen van 1753 was dit gebied tussen de noordelijke
Hakensteen en de zuidelijke Sandheckvoortdurend onderwerp van onderhandelingen.
11.Op een driesprong met Hessinghook 31 ga je RD, je passeert aan je linkerhand een grote schuilhut, de Hessinghookhütte
12.Direct
daarna LA, een karrenspoor, je passeert een bordje 'verboden voor ruiters' 13.Op een
driesprong met aan je rechterhand een metalen hek het pad met flauwe bocht naar links
vervolgen
14.Aan het eind voor een akker RA, ook een karrenspoor
15.Waar dit pad naar
links draait, ga je RA het bos in langs een metalen hek
16.Je neemt na dat hek even
verder het eerste pad LA, een breed bospad dat even later overgaat in een smal
bospaadje
17.Het pad met een bocht naar rechts vervolgen, je passeert een metalen hek
en vervolgt dan rechtdoor een graspad tussen de velden
18.Je komt uit op een brede
halfverharde weg, hier ga je LA
19.Waar de weg met een bocht naar rechts draait, ga je LA een smal
bospaadje in langs water. Het pad met een bocht naar rechts volgen
20.Een planken
bruggetje over en je komt uit op een brede zandweg met fietspad
21.Hier ga je RA en
dan de eerste weg LA, Leeferdinklaan
22.Deze
brede halfverharde weg helemaal uitlopen
23.Aan het eind LA, Rotweg, een zandweg
met fietspad
24.Eerste weg LA bij een LAW-wegwijzer, Önninkweg
25.Aan het eind RA, Bredelerweg, zandweg
26.Steeds RD tot je uitkomt op een
asfaltweg, op de asfaltweg LA, Bekeringweg
27.Je passeert het bord 'Kotten', het wordt een
klinkerweg
28.Na huisnummer 22 en een bankje met een prullenbak ga je LA langs een
bordje 'doodlopende weg', halfverharde weg
29.Bij de huisnummers 20 en 20a aan je
linkerhand ga je RA, een grassig karrenspoor
30.Aan je linkerhand een akker, aan je
rechterhand een strook bomen, verderop loop je tussen de open velden
31.Je komt uit in de
bocht van een klinkerweg en daar ga je RD
32.Deze klinkerweg blijven volgen tot een
drukke verkeersweg
33.Deze weg, de Kottenseweg, oversteken en RD een
halverharde weg in, Blankersweg
34.Loop heel tijd RD, zijwegen negeren. Net voor de verharde weg buigt het pad naar rechts, nu met
een smal fietspaadje ernaast
35.Op een driesprong met aan je linkerhand de Groene Grens RD
36.Op een Y-splitsing bij een informatiebord over het Kommiezenpad links
aanhouden
37.Op een volgende Y-splitsing ook links aanhouden, op de volgende driesprong LA 38.Je komt uit op een asfaltweggetje, hier ga je LA
39.Na huisnummer 30 aan je rechterhand ga je RA, Hinterm
Busch
40.Op een kruising LA, Hinterm Busch 17-16
41.Waar de weg met een bocht naar links het erf van een boerderij opdraait en aan je
rechterhand een schuur staat ga je RD, een smal wandelpaadje tussen de bomen 42.Meebuigen naar rechts en op een driesprong meebuigen naar links
43.Je komt uit op
een asfaltweggetje, RD, Panofen
44.Je neemt nu de eerste weg RA, richting
Borken
45.Op een kruising direct daarna RD, de weg volgen met een bocht naar
links
46.Op een Y-splitsing bij huisnummer 22 aan je linkerhand ga je RD
47.Aan het
eind ben je weer terug bij de parkeerplaats.
Abonneren op:
Posts (Atom)