![]() |
| Henkjan Wieberdink |
![]() |
| Wim Rensink |
Raceverslag Hele triathlon Challenge Almere – Amsterdam - 12 september 2021 Om 05:00 uur gaat de wekker. Ik spring uit bed. Eindelijk het is raceday! Jeroen en Isa zijn ook al wakker. Ik ga ontbijten en daarna plakt Jeroen de tattoos op mijn onderarmen en een op mijn kuit. Ik pak mijn spullen en we gaan vanuit ons huisje in Biddinghuizen naar Almere. Dochter Isa en hond Dex gaan ook mee. In Almere aangekomen is er eerst nog een controle of de tattoos goed geplakt zijn, de enkelband om is en of ik mijn Nederlandse trisuit wel aan heb. Ik doe namelijk via de triathlonbond met het WK in mijn agegroup mee. Dan mag ik naar mijn fiets. Ik plaats de bidons en check nog even goed in welke rij de fiets staat. Het is druk met atleten en zo in de schemer heerst er een magische sfeer. Snel ga ik nog even de wisseltent is om mijn tassen te checken en om mijn voeding voor het hardlopen in de runbag te doen. De start Langzaam loopt het startvak voor de dames vol. Om 08:00 uur wordt er gestart met een rolling start. Elke 10 seconden starten dan 4 deelnemers. Dat is fijn want hierdoor geen gevecht in het water. En dan ineens een paar minuten over acht is het mijn beurt. Het gaat nu echt gebeuren! 3,8 km zwemmen Zwemmen is niet mijn sterkste onderdeel. Maar het is wel lang, 3,8 km, verdeeld over 2 rondes. Ik probeer lekker in mijn slag te komen en goed te navigeren. Het zou zonde zijn om teveel meters te zwemmen. Dit lukt aardig. Aan het einde van de eerste ronde gaat het door de golfslag lastig. Maar voor dat ik het weet zit ik in de tweede ronde. Ik blijf gewoon rustig doorzwemmen en dan aan het eind van de tweede ronde mag ik naar de finish. Maar wat duurt het lang. Ook hier weer last van die golfslag. En dan eindelijk ben ik er. Binnen 1:30 uur. Dat is voor mij een prima tijd. Ik klim het water uit, ren over de registratiemat en zoek mijn tassen in de wisseltent. Wissel 1 Zo snel mogelijk probeer ik mijn wetsuit uit te doen en trek mijn sokken en fietsschoenen aan. Doe mijn helm en zonnebril op en mijn startnummerband om. Daarna ren ik naar mijn fiets, dat is nog best een eind. Ik pak mijn fiets en ren naar het startpunt van het fietsen. Pas over de registratiebalk mag er gefietst worden. 180 km fietsen Als ik op de fiets zit denk ik
YES het zwemmen zit er op en nu ga ik lekker 6 uur fietsen. Het eerste stuk
gaat over het fietspad, daarna langs het Gooimeer en nog een heen en weertje om
uiteindelijk aan de 180 km te komen. De eerste 20 km kom ik er maar moeilijk
in. Mijn hartslag is te hoog en ik kan niet mijn ritme vinden. Totdat ik op de dijk bij het IJsselmeer ben. Hier gaat het lekker, de wind mee en ik kom tot rust. Ook de hartslag zit nu in de gewenste zone. Ik kijk om mij heen en geniet van het fietsen. Het is mistig en de Oostvaarder Plassen hebben daardoor iets magisch. Ik hou mij netjes aan het voedingsplan; elke 20 minuten een slok gel en af en toe een halve reep. Ik word ingehaald door andere deelnemers en soms haal ik zelf iemand in. Voordat ik het weet zit de eerste 45 km er op en fiets ik via de Polder weer terug naar Almere. Oei hier merk ik wel meer van de wind. Gewoon rustig doorfietsen. Na 90 km ga ik de tweede ronde in. Ik fiets nog steeds lekker. Weer langs de dijk van het IJsselmeer en terug door de polder. De wind staat nu iets anders waardoor ik in de polder minder tegenwind heb. Bij 160 km wordt het toch wat zwaarder. Bij het Gooimeer wind tegen en ik zie mijn tempo zakken. Maakt niet uit gewoon rustig doortrappen. Voor mijn gevoel duurt het lang voordat ik de afslag naar het centrum van Almere in kan. Ik heb zin om te gaan lopen. Ik ben zo benieuwd hoe dat voelt. Eindelijk zie ik de afslag en dan gaan de laatste kilometers in. En dan ben ik er. Net voor de balk stap ik af. Wissel 2 Na het afstappen loop ik naar mijn plek waar ik mijn fiets terug hang. Ik doe mijn schoenen uit en ren op mijn sokken naar de wisseltent. Snel doe ik mijn fietsspullen in de tas en trek schone sokken en mijn schoenen aan. Pet op en voeding mee. Voor dat ik het weet ben ik op het loop parcours. 42 km hardlopen Ik loop over de registratiemat en mijn tijd voor de marathon gaat in. Het eerste stuk over de Esplanada gaat een beetje omhoog en er staan veel mensen! Binnen de 1e km zie ik ook mijn coach Bernard Hilferink. Hij vraagt hoe het gaat en ik zeg goed! Hij rent een stukje mee en zegt ‘het is gewoon een lange duurloop’. Niks meer en niks minder. Ik hou van lange duurlopen want dan hoef ik niet zo hard te lopen. Dus loop ik in een rustig tempo door. Even schiet er door mijn hoofd dat het wel 6 rondes van 7 km zijn en dat dat toch wel erg ver is. Snel zit ik met mijn gedachten weer in het hier en nu. Ik loop lekker en de kilometers vliegen voorbij. Ik loop op de goede hartslag en neem elke 20 minuten een slok gel. En wat staan er veel mensen aan de kant. En ze roepen steeds ‘Lammers!’ wat ga je goed en het ziet er goed uit! Toch wel leuk een trisuit met mijn naam er op. Dan zie ik een groep meiden met een bord waar ik heel erg om moet lachen ‘Smile if you peed on your bike’. Haha. In het tweede rondje denk ik
holy shit ik loop gewoon een marathon en dit heb ik nog niet eerder gedaan. En
ik heb ook al 180 km gefietst en een heel eind gezwommen. Even word ik er
emotioneel van maar al snel heb ik weer een lach op mijn gezicht. In de derde ronde krijg ik toch last van kramp in mijn zij of buik? Mijn lijf is klaar met al die gelletjes. Gelukkig zie ik Bernard en hij zegt dat ik cola moet gaan drinken. Dus dat is wat ik doe, ik ga aan de cola. En dan ben ik op de helft, nu nog 21 km. Ik ben vooral benieuwd wanneer het echt zwaar gaat worden. Maar ook het 4e en 5e rondje loop ik de kilometers gewoon weg. En ik loop nog steeds op cola. Ik zie Bernard weer en zeg dat het nog goed gaat maar wel langzamer. Hij zegt gewoon door gaan en niet op de tijd letten dat is niet belangrijk. En dan gaat de 6e en laatste ronde in. Deze is zwaar. Maar ik weet nu zeker dat ik de finish ga halen. Ik zie steeds meer deelnemers wandelen. Zelf wandel ik even bij de drankposten. Zo’n 400 meter voor de finish zie ik Bernard weer en hij roept dat als ik even goed doorren ik nog binnen de 12 uur finish. Huh? Binnen de 12 uur, klopt dat wel? Ik mijn gedachten zou ik rond 12:15 uur finishen. Maar mijn tijden op mijn horloge kloppen niet helemaal en ik kan ook niet meer rekenen. Hij roept ‘JA, doorrennen!’ De finish Dus ik zet nog even een ‘sprintje’
in en dan zie ik de finish. Wauw ik ben er. Het is gelukt! De man die mij
opvangt zegt, gefeliciteerd en mooi binnen de 12 uur. Nee echt? En dan zie ik
het op het bord, ik ben gefinisht in 11:58 uur. Later zie ik dat ik de marathon
in 4:16 uur heb gelopen. Het verval viel dus wel mee. Ik krijg een mega grote medaille
en finishershirt. Er is een heel buffet met eten maar ik hoef niks. Voor de vorm
neem ik een bekertje water en een tucje.
Haal dan snel mijn tassen en fiets op. Buiten het evenemententerrein staan
Jeroen, Isa en hond Dex mij op te wachten. Ze zijn superblij en trots op mij! En
ik ben trots op hen. Zij hebben mij in de weg naar de triathlon zo goed
gesteund dat ik alle trainingen kon doen. Met hun steun, het schema van coach
Bernard en mijn eigen sterke focus is het vandaag gelukt. Weer terug in ons huisje ga ik eerst lekker in bad. Als ik beneden kom staat er allemaal lekkers op tafel. Maar ik heb nog niet zo’n trek. Ik pak mijn telefoon en zie dat die ontploft is met appjes. Wauw wat hebben er veel mensen meegeleefd. Ik word er stil van. Langzaam komt het besef wat ik gedaan heb. Ik ben gefinisht op een hele triatlon, een droom die is uitgekomen!
Mirjam Lammers |
![]() | ||
| Een gedeelte van de AVA'70 lopers in Vorden Klik op de link voor de uitslagen van de 10 en 30 kilometer uitslagen site organisatie Meer foto's van Rob Jansen volgen zo snel mogelijk
|
![]() |
| Een mooi gezelschap in het Korenburgerveen |
Hoewel de Coronamaatregelen al
een tijdje minder zijn wil het nog niet echt lukken met het opstarten van de
gezamenlijke trail trainingsloopjes. Voor een groot gedeelte komt dat ook omdat
ik zelf de laatste tijd wat geblesseerd ben en daarom de trainingen flink heb
getemperd in omvang en intensiteit. Maar gelukkig gaat het weer de goede kant
op met mijn liesklachten en dan begint het meteen weer te kriebelen. Vorige week was ik met Rik aan
het appen en toen kwam toevallig ter sprake om weer eens samen te gaan trainen,
ook met het oog op de Steam trail die er aan zat te komen. Ik had nog een paar potentiële
rondes in de omgeving van Winterswijk om uit te kiezen. Het werd uiteindelijk
een ronde Korenburger-/Vragenderveen vanaf camping Twee Bruggen. Een finishplek
met mogelijkheid tot koffie en gebak heeft immers altijd de voorkeur. We kwamen
op het idee om het ook even in een paar van onze appgroepen te plaatsen,
misschien waren er wel meer liefhebbers. Dat pakte goed uit, de ene
liefhebber na de andere meldde zich en zo stonden we op zondagmorgen om negen
uur met ruim tien personen op de parkeerplaats klaar voor een mooie halve
trailmarathon. Een groot gedeelte van de route had ik van de zomer al eens
gelopen met een trainingsloop van Wim, maar die liep destijds om het veen heen.
Bang voor natte voeten… Na een aanloop van een paar kilometer kwamen we bij het
veen en volgden we het Schaddenpad. Een mooie route om het veen met smalle
paden en normaal gesproken veel modder (het is ten slotte veengebied). Met de
modder viel het eigenlijk nogal mee, eind van de zomer is het wat droger. Maar
gelukkig wel een stuk natter dan afgelopen zomers toen het kurkdroog was. Het veen en de bufferzone
waren uitbundig begroeid, ook de bramen en brandnetels deden het goed.
Regelmatig kreeg er iemand een kras of een flinke prikkel. Maar gelukkig viel
het wel reuze mee met de muggen en blinzen. Een kudde koeien met wat jonge
stiertjes waar we dwars doorheen moesten haalde het tempo beduidend meer naar
beneden. Een beetje respect voor die beesten is op zijn plaats, maar deze waren
heel rustig en lieten ons passeren zonder zich ook maar iets van ons aan te
trekken. Eén van de mooiste stukken is
een gebied waar het pad door het veengebied bestaat uit boomwortels en
knuppelpaden, afgewisseld met modder en plassen zwart veenwater. Links en
rechts van het pad is het prachtig, maar daar hadden we niet veel oog voor. De
focus lag op de meter voor je voeten, om te voorkomen dat je met een smak in
het modderwater zou belanden. Dat laatste lukte uiteindelijk toch iemand… De
ultieme veenbeleving zullen we maar zeggen. Na het rondje Schaddenpad
voerde de route met een omweg door de bossen van het Rommelgebergte en het
mooie buitengebied weer richting Twee Bruggen. De stemming zat er de hele weg
goed in. De verschillen in loopvermogen begonnen nu wel mee naar voren te
treden, maar de snellere lopers kwamen steeds de minder snellen weer ophalen. En
zo werd het uiteindelijk een hele mooie groepsloop, waarbij een aantal mensen
die elkaar nog niet eerder gezien hadden toch perfect hun gezamenlijke hobby
konden uitoefenen. Een prachtige trainingsloop dus werd er in stijl afgesloten
met een lekker bakje koffie met gebak. Helaas had niet iedereen daar deze keer
tijd voor, misschien een volgende keer wel. Een aantal trainingsloopjes heb ik
al weer in de planning… Andre Bleumink |
Amersfoort - Tijmen Wisselink is zaterdagmiddag op spectaculaire wijze Nederlands Kampioen op de 800 meter geworden bij de jongens U18. Het lid van AV Argo uit Doetinchem nam meteen na de start de leiding en soleerde in een tijd van 1:55,56 minuten door naar de overwinning. 
Tijmen Wisselink op de hoogste trede tijdens NK
Klik op de link voor de uitslag van de 800 meter
![]() |
| Frank Roos, Tom van Beusekom en Andre Bruil |
![]() |
| Gerrit Dijkslag |
![]() |
| Paula Verwaaijen |
Klik op de links voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief
site organisatie
Tom van Beusekom
![]() | ||
| Frank Roos Klik op de link voor de uitslagen uitslagen site organisatie
|
![]() |
| Joppe Roos, Rudi Meinen en Hans te Lindert (vlnr) staan aan de start van de nieuwe kunststofbaan van AVA'70 (foto Lineke Voltman) AALTEN - Atletiekvereniging
AVA’70 aan de Bredevoortsestraatweg in Aalten heeft een nieuwe kunststofbaan
die op zaterdag 4 september officieel werd geopend met het doorknippen van een
lint door een lid van het eerste uur. Daarvoor waren er toespraken van voorzitter
Rudi Meinen en wethouder Hans te Lindert. Door Lineke Voltman “Vanaf 2013 had de vereniging
al de beschikking over een kunststofbaan, maar na een tijdje begon deze wat
scheuren te vertonen en het water liep niet goed weg,” weet jeugdtrainer Joppe
Roos. “We bleven aan het repareren en op het laatst waren er zeker tachtig
reparatieplekken. De oorzaak was niet helemaal duidelijk, waarschijnlijk is er
in de opbouw van de baan destijds iets misgegaan. Het bestuur is in overleg
gegaan met de gemeente, die eigenaar van de baan is, en de aannemer. Enkele
jaren geleden zijn er plannen gemaakt voor een nieuwe baan, maar dat overleg
heeft nogal wat tijd in beslag genomen.
Begin dit jaar werd eindelijk het besluit genomen dat er een nieuwe baan
aangelegd moest worden. Eind mei is daarmee begonnen en drie weken geleden werd
de nieuwe 300 meter-baan opgeleverd. Tegelijkertijd zijn verschillende
faciliteiten aangepast, zo is het aantal verspringlanen vergroot tot vijf
verschillende lanen met een zandbak, waarbij meer leden tegelijkertijd kunnen
trainen. Ook hebben we twee hoogspringmatten. Voor het discuswerpen zijn er nu
drie kooien en voor het kogelstoten vijf. Het is meer een trainingscomplex dan
een wedstrijdbaan, ook al omdat voor officiële wedstrijden een 400 meter-baan
vereist is. Wel mogen we recreatieve wedstrijden organiseren.” Optimaal gebruik Voorzitter Meinen is trots op
de nieuwe baan en op de vereniging. “Het was een lange weg maar het
belangrijkste is dat we met de gemeente en de Atletiekunie samen gewerkt hebben
aan een kwalitatief goede sportaccommodatie. We hebben de baan zo ingericht dat
deze zo optimaal mogelijk gebruikt kan worden en we alle jeugdleden zoveel
mogelijk aan het bewegen hebben. Bij het bezoeken van andere verenigingen bleek
dat verschillende jaloers zijn op onze jeugdafdeling en het aantal trainers dat
we hebben. Daar is bij andere verenigingen vaak een tekort aan. “ Enthousiasme spat eraf “Ik kom hier vaak om mijn
kinderen te brengen en dan valt meteen op dat de omgeving uitnodigt om te
bewegen en dat ligt aan de baan, maar misschien nog meer aan de mensen die de
jeugd trainen. Het enthousiasme straalt ervan af“, aldus wethouder Te Lindert
tijdens zijn toespraak. “De nieuwe baan is er gekomen na een zeer lang traject,
maar AVA’70 heeft volgehouden en met succes.
Om een vergelijking te maken met atletiek was het geen sprint maar een
duurloop. Ook was het vaak hordenlopen omdat er vele hobbels genomen moesten
worden.” Het was al met al een gezellige dag voor leden en bestuur van AVA ’70. ‘s Ochtends waren er allerlei activiteiten voor de jeugd van 6 tot 12 jaar en ’s middags konden de volwassenen strijden om de eer bij het koningsschieten. (bron) |
![]() |
| Gerrit Voortman De gemiddelde werkdag van
ASICS Frontrunner Gerrit Voortman (58) bestaat uit zo’n 40 kilometer hardlopen.
Hij begeleidt mensen met een lichamelijke of verstandelijke beperking om in
beweging te komen, of neemt hen mee terwijl hij – al hardlopend – hun rolstoel
vooruitduwt. Een koud kunstje voor de voormalige marathonloper. Na een jarenlange carrière als
wedstrijdatleet, kwam Gerrit zo’n 20 jaar geleden per toeval in aanraking met
de gehandicaptenzorg. Vrienden van hem kregen een kind, Falco, met het
Kleefstra syndroom – een zeldzame ontwikkelingsstoornis. Om de ouders wat zorg
uit handen te nemen, logeerde Falco af en toe bij Gerrit en zijn vrouw.
“Tijdens mijn hardlooptrainingen nam ik Falco mee in zijn rolstoel. Geweldig
vond hij dat!” vertelt Gerrit. “Al snel kreeg ik de vraag of ik niet meer
gehandicapte jongeren wilde begeleiden. Dat is inmiddels uitgegroeid tot een
ware dagtaak.” In beweging Naast zijn werkzaamheden als
trainer bij HAC’63 in Hoogeveen, werkt Gerrit drie dagen in de week als
activiteitenbegeleider voor Stichting De Trans in Emmen. Zijn doel: cliënten
uit de dagelijkse sleur halen en in beweging brengen. “Ik werk met een heel
gevarieerde doelgroep. Sommigen hebben gedragsproblemen en gaan hardlopend met
mij mee, dan kunnen ze hun energie kwijt tijdens het sporten en keren ze
rustiger terug,” laat Gerrit weten. “Anderen zijn door hun beperking aangewezen
op een rolstoel. Al hardlopend duw ik ze dan vooruit. Heerlijk vinden ze het om
de wind in hun gezicht te voelen. Soms laat ik ze vanuit hun rolstoel bepaalde
oefeningen doen, zodat ze zelf ook in beweging komen.” Eén van de cliënten die Gerrit
leerde hardlopen is de verstandelijk beperkte Harron. Voordat hij met Gerrit
ging trainen, woog hij meer dan 100 kg. “Harron kon voor geen meter hardlopen,”
herinnert Gerrit zich. “We zijn begonnen met lange stukken wandelen en voegden
daar korte stukjes hardlopen aan toe. Dat hebben we steeds verder uitgebreid.
Nu kan hij het een uur lang volhouden.” Intensieve werkdag In totaal begeleidt Gerrit 20
tot 25 cliënten in de week. “Als ik bij de dagbesteding kom, staat iedereen
altijd te springen om mee te gaan. Dat is een teken dat ze het leuk vinden,
graag naar buiten gaan en actief bezig zijn.” Zodra Gerrit de ene cliënt weer
thuis heeft afgezet, loopt hij door om de volgende op te halen. Dit betekent
dat hij zelf een heleboel kilometers maakt, maar dat is de voormalig
marathonloper gewend. “Ik vind het geweldig dat ik op deze manier van mijn
hobby mijn werk heb kunnen maken. Op een werkdag loop ik gemiddeld 35 tot 45
kilometer. Het hoeft gelukkig niet hard, dus het is goed vol te houden. Toch
tikt het wel aan, na zo’n dag kom ik ’s avonds uitgeteld thuis.” Waar Gerrit zelf altijd
gefocust was op snelle tijden, leert hij van zijn cliënten het hardlopen
opnieuw waarderen. “Ik beleef het hardlopen nu heel anders dan ik deed als
wedstrijdatleet. Voor deze groep cliënten gaat het om het volbrengen van een
bepaalde afstand, of dat in een half uur of drie kwartier gebeurt, maakt niet
uit. Hardlopen is een doel op zich. Ik zie dat ze enorm genieten, daar haal ik
heel veel voldoening uit.” (bron) |
![]() |
| Alle deelnemers staan rustig te wachten op de start van hun nieuwe hardloopavontuur |
Om de beginnende hardlopers een beetje op weg te
helpen krijgen ze een schema mee, dat in eigen omgeving gevolgd kan worden. Als
extra service nodigde trainer van Rijs de beginnende sportievelingen op
woensdag wederom uit bij het complex van AVA`70 voor een extra training, die op
het schema stond aangegeven.
Het doel van de trainers is en blijft, om er voor te zorgen dat alle deelnemers aan het einde van de cursus in staat zijn om 5 kilometer hardlopend af te leggen. En daarin ligt een mooie uitdaging voor lopers èn trainers! (FR)
![]() |
| Mark te Brake Op zondagochtend 29 augustus kwamen
Nederlands snelste lopers naar Hem voor het Nederlands kampioenschap 10
kilometer 2021. Er was een snel en aantrekkelijk parcours uitgezet rondom Hem
en Venhuizen, waarbij de lopers ook over de West-Friese Omringdijk, langs het
Markermeer kwamen. Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen |
![]() |
| Zilver op NK voor Ruben, Sven, Tim en Jop |
De Nederlandse kampioenschappen voor C-junioren
(Nationale C-spelen) zijn voor een handvol atleten van Ava’70 heel succesvol
verlopen. In onze hoofdstad komen op zaterdag Esmee Holstein en Tim Houwers in
actie. Esmee is een verdraaid goede hoogspringster, dit bewees ze in het
verleden al geregeld. Het hoogtepunt was een heel verrassende bronzen medaille
op de NK indoor voor C-junioren in 2020. De omstandigheden voor het
hoogspringen zijn in Amsterdam bar en boos. De wind steekt behoorlijk de kop op
en af en toe valt de lat naar beneden zonder dat er een atleet in de buurt is.
Esmee komt ondanks deze pittige omstandigheden dicht bij haar record in de
buurt. Ze springt naar een mooie hoogte van 1.45 meter, er zat gewoon even niks
meer in. Esmee en haar trainer Mick kijken tevreden terug op de wedstrijd en
het optreden op zo’n groot toernooi is al een overwinning op zich. Tim Houwers
staat met zijn gloednieuwe spikes aan het vertrek van de 1500m. In de, op
papier, sterkst bezette serie neemt hij het op tegen de snelste jongens van
Nederland. Tim traint tegenwoordig ook wekelijks op Papendal en hij blijft maar
stappen maken. Na een zware race, die niet alleen hard gemaakt wordt door de
concurrentie maar ook door de wind, finisht Tim in 4.35,64. Een mooi persoonlijke
record en elfde van Nederland. Tekend voor de geweldige mentaliteit van Tim is
de ontevredenheid direct naar zijn wedstrijd. Als hij later beseft dat hij nog
nooit zo hard heeft gelopen en tot de subtop van Nederland behoort, maakt de
ontevredenheid al snel plaats voor blijdschap, iets wat een dag later nog een
vervolg krijgt…..
Op zondag is het de beurt aan Ruben Jansen en Sven Meinen (beide 800m) en de
jongens van de 4x100m. Ruben en Sven starten in de vierde en snelste serie.
Sven vertrekt vanuit de buitenste banen en wordt door de tegenstanders niet in
de groep toegelaten, hij moet vechten voor zijn plekje en maakt daardoor wat
extra meters. Ook dit hoort bij de 800 meter. Ruben kan vanuit de binnenste
baan direct mee in het geweld. 300 meter van de finish gaat de gaskraan
helemaal open en lopen de benen bij iedereen volledig vol met melkzuur. Toch
kunnen Ruben en Sven hun wagonnetje aanhaken. Ruben wordt in 2..09,67 minuten
knap negende en Sven komt als twaalfde over de finish in 2.11,33 minuten. Een
ongekend knappe prestatie van dit talentvolle duo.
Met pijn in de poten beginnen Ruben en Sven aan de voorbereiding op het
slotstuk van het weekend, de 4x100m estafette. Ook Tim Houwers mag weer komen
opdraven en het viertal wordt gecompleteerd door het sierpaard van onze
vereniging, Jop Hoftijzer. De jongens zijn gebrand op een prachtige klassering
en hebben tevens het clubrecord uit 2004 in hun achterhoofd. Ze staan strakker
dan de gemiddelde bezoeker van het Amsterdam Dance Event maar och, wat hebben ze
er zin in. TIm neemt de start voor zijn rekening. Na het startschot vliegt hij
uit het blok. Met zijn kenmerkende hoge pasritme neemt hij direct de loper voor
hem te grazen en geeft het stokje in één vloeiende beweging door aan de langste
van het stel, Ruben Jansen. Als hij eenmaal op gang is kun je Usain Bolt heten,
maar ook die haalt hem niet meer terug. Met een noodgang stormt hij af op Sven
Meinen. Svenj is blijkbaar niet helemaal tevreden over zijn geweldige 800m en
neemt voor zichzelf wraak op deze estafette. Je weet niet wat je ziet. Hij gaat
zo hard dat het kunststof onder hem begint te roken. De slotloper staat al
klaar. “Ja” roept Sven en Jop slingert zijn motor aan. Met de precisie van een
Zwitsers uurwerk slaat Sven het stokje bij Jop in zijn handen. In een perfecte
stijl, waar heel de tribune met open mond naar zit te kijken, klaart Jop het
klusje. Het viertal komt als tweede over de streep! Zilver! Wat een ongekend
resultaat. En laten we dan ook nog even naar de klok kijken: 48,95 seconden, ruim
anderhalve seconden onder de oude toptijd uit 2004. De blijdschap is
onbeschrijflijk. Een fantastisch resultaat voor het kwartet dat er zo keihard
voor heeft gewerkt, dik verdiend. Een prachtige afsluiter van een piekfijn
weekend. (EW)
| Net voor de start van de laatste Schützenfestlauf in 2019 |
Op zaterdag 11 september staat de Schützenfestlauf in Ellewick(D) weer op het programma. De Schützenfestlauf kenmerkt zich door de familiaire sfeer en de uitstekende organisatie. Een race voor kleine en grote atleten. De laatste keer stonden er rond de 400 deelnemers aan de start van de vier loopafstanden.
Op 14.45 uur valt het startschot voor de 'kleintjes', die hun mini marathon ronde van 421 meter gaan afleggen. Hier telt de Olympische gedachte dat meedoen belangrijker is dan winnen en vaak begeleiden de ouders hun kinderen. Vanaf 15:15 uur gaan de pupillen op de 1.5 kilometer van start. .
Vanaf 15.45 uur begint het hoofdnummer van 10 kilometer. In totaal moeten 4 rondes van 2,5 kilometer worden afgelegd op een officieel gemeten parcours. De 5 kilometer lopers, met de start om 17.00 uur, moeten 2 ronden door het prachtig versierde dorpje van Ellewick.
De start en finish is op de speelplaats van de school in Ellewick.
Programma en kosten zaterdag 11 september:
14.45 uur: 421 meter - 1 euro
15.15 uur: 1.5 kilometer - 3
euro
15.45 uur: 10 kilometer - 6
euro
17.00 uur: 5 kilometer - 6 euro
Klik voor meer informatie op onderstaande links
![]() |
| De 25e editie is verschoven naar 4 december 2022 |
De 25e editie van de Pfixx Solar Montferland Run die op 5 december zou plaatsvinden, zal dit jaar niet doorgaan. Vanwege onverwachte en onzekere factoren heeft het bestuur van de Stichting Montferland Run besloten het evenement in en rond ’s-Heerenberg een jaar door te schuiven.
In 2020 werd de organisatie
ook al genoodzaakt het hardloopevenement af te lasten na de toenemende
besmettingscijfers rond het coronavirus in het najaar. Het was niet mogelijk de
veiligheid omtrent de gezondheid van de deelnemers, vrijwilligers, het publiek,
sponsors, partners en alle andere betrokkenen te garanderen. Uiteindelijk
mochten in december vanuit de overheid ook geen evenementen meer plaatsvinden.
De onzekerheid rond de
ontwikkeling van het coronavirus, de daaraan gekoppelde hoeveelheid
veiligheidsmaatregelen en vele extra werkzaamheden, is voor de organisatie één
van de redenen om dit jaar in vroeg stadium te besluiten het evenement een jaar
door te schuiven.
Een klein team van uitsluitend
vrijwilligers was jaren in staat het organisatorisch deel van het
hardloopevenement met zijn huidige omvang en uitstraling neer te zetten. Het
wegvallen van een belangrijke schakel binnen het team is er mede de reden van
dat de Stichting Montferland Run het komend jaar zal gebruiken om op zoek te
gaan naar een andere organisatiestructuur om zo de continuïteit voor de
toekomst te kunnen waarborgen.
Helaas was de structurele subsidie voor de Montferland Run ook een onderdeel van het pakket aan bezuinigingsmaatregelen die de gemeenteraad begin dit jaar heeft vastgesteld. Momenteel wordt er gekeken naar een alternatieve, meerjarige oplossing voor de komende jaren. Om een waardige jubileumeditie neer te zetten is besloten om het evenement te verplaatsen naar zondag 4 december 2022. (bron)
![]() |
| Diederik Verbakel, artistiek talent |
De afgelopen corona-periode
verschenen er maar weinig berichten over succesvolle clubgenoten in de media.
Wedstrijden waren er immers niet, dus ook geen podiumplekken. Toch was er een
AVA-jaan die wel degelijk volop in de schijnwerpers stond. Regionale kranten en
grote landelijke dagbladen plaatsten hele pagina`s over Diederik Verbakel. Het
ging in de artikelen niet zozeer over de sportieve prestaties van de fanatieke
loper uit de B-selectie. Nee, DIED is een artistiek talent en verrast de wereld
met ontwerpen van bijzonder kleurrijke kleding, die ook nog eens op een
opvallende wijze wordt gepresenteerd.
Een portret over de goedlachse en hardlopende “modekoning van Aalten”……..
Schets even je (werk)carrière
in vogelvlucht, voor de leden die je nog niet kennen?
Hier
in het kort mijn fashion life! In 1999 studeerde ik samen met Marieke Holthuis
(mijn best friend) af op de Hogeschool voor de kunsten Arnhem Modevormgeving.
Met mijn eindexamen collectie won ik de Frans Molenaar Couture Award 2000. De
collectie werd gespot door een Italiaanse headhunter en vervolgens kreeg
ik samen met Marieke een baan aangeboden in Italie bij het jeansmerk DIESEL. In
totaal woonde en werkten wij er 10 jaar. Na deze 10 jaar besloten we een
wereldreis te maken en onze eigen ontwerpstudio en merk op te zetten in Aalten.
Ons merk en studio bestaan nu ook alweer ruim 11 jaar, waarbij we werken voor
verschillende bedrijven in Italie en China. Daarnaast runnen we ons label en hebben
een eigen webshop *DIED* Dit alles vanuit ons mooie pand Landstraat 10: beneden
in het pand zit onze ontwerp studio en wij wonen boven.
Onze kleurrijke collectie kunst, kleding en kussens verkopen we van New York tot Japan en natuurlijk ook gewoon aan klanten in Aalten!
Nog
even ter uitleg, omdat de meeste mensen zich dit afvragen….. Marieke en ik
woonden in Arnhem in hetzelfde studentenhuis. Ik zat eigenlijk altijd bij
Marieke in haar keuken, want ze maakt al jaren heerlijke gerechten.
We zijn geen stel, ik ben zo gay als papagaai en Marieke heeft een leuke vriend! Maar aangezien het samenwonen al jaren zo goed bevalt is het onze success-formule geworden. Marieke kookt inmiddels echt de sterren van de hemel, want is ook officieel geslaagd voor haar diploma als zelfstandig kok! Vind je het leuk haar bijzondere kookkunsten te volgen dat kan op www.instagram.com/cucinamary
Zie je het trainen bij AVA`70
als ontspanning of inspanning?
Het trainen is voor mij een heerlijk moment om even niet aan mode en het werk te denken, dus voelt het voor mij als een ontspanning!
Zie je overeenkomsten tussen
het werken in de modewereld en hardlopen?
Het is voor hardlopen belangrijk om met regelmaat te trainen, en dit geldt ook voor mode. Je moet je ogen getraind houden om de trends niet te missen.
Welk doel heb je met hardlopen
voor ogen?
Ik vind het heerlijk om fit te blijven op deze manier, ik combineer crossfit met hardlopen en dit werkt perfect voor mij.
Wat is tot nu toe je mooiste
belevenis met hardlopen?
De marathon van Rotterdam was toch wel een mooie ervaring qua hardlopen. Ik had wel de pech dat ik voor werk net met een jetlag uit China aan de marathon begon samen met mijn broer Ewoud. Ik moest uiteindelijk afhaken op de 30 km. IK WAS KAPOT!
Opvallend detail: het
kleurenpalet bij je mode, zien we niet terug in je hardloopkleding?
Klopt! Ik ben eigenlijk een saaie mus.
Heb je nog bepaalde
hardloopdoelen op termijn?
Ik heb mijzelf weer ingeschreven voor de DAM tot DAM loop op zondag 19 september a.s. Een erg leuke route met een lengte van 10 Engelse Mijl, dus daar ga ik mij weer fit voor trainen! Even de corona kilo’s eraf!
Ben je de coronatijd goed
doorgekomen?
Doordat
ik veel internationaal werk doe, viel bij ons al snel alles stil qua mode
opdrachten. Eerst het werk uit China daarna Italië…Veel bedrijven zaten in
zwaar weer vanwege de corona. En wij zijn qua externe werkers gemakkelijk weg
te snijden uit de budgetten.
Maar hierdoor kwam er tijd voor allemaal bijzondere kunstprojecten en meer tijd voor onze eigen webshop www.diedshop.com Het werd zo’n succes dat we op deze manier blijven doorgaan! De opdrachten voor ons consultancy werk lopen inmiddels ook weer.
Wil je verder nog iets kwijt?
Dat
Marco van Rijs de beste trainer is! Marco van Rijs for President!
En als je mij en al mijn kunstprojecten wilt volgen dan kan dit hier: www.instagram.com/diederik_verbakel (FR)